ปฏิบัติการครอสโรดส์

ปฏิบัติการครอสโรดส์ () เป็นชุดการทดลองระเบิดนิวเคลียร์โดยสหรัฐอเมริกา การทดลองทุกครั้งในชุดการทดลองนี้จัด ณ​ บิกีนีอะทอลล์ ในช่วงกลางปี 1956 ครอสโรดส์ เป็นการทดลองหลังจาก ทรินิตี ซึ่งทดลองช่วงเดือนกรกฎาคม 1945 และเป็นการระเบิดครั้งแรกตั้งแต่การทิ้งระเบิดนิวเคลียร์ที่ฮิโระชิมะนะงะซะกิ โดยมีจุดมุ่งหมายการทดลองเพื่อทดสอบความเสียหายจากระเบิดนิวเคลียร์ที่มีผลต่อเรือรบ

ชุดการทดลอง ครอสโรดส์ ประกอบไปด้วยระเบิดสองลูก โดยทั้งคู่มีแรงระเบิด 23 กิโลตันทีเอ็นทีเท่ากัน ลูกแรกทดลองวันที่ 1 กรกฎาคม 1946 สมญานามว่า เอเบิล  ซึ่งจุดระเบิดเหนือพื้นดิน 160 เมตร อีกลูกหนึ่งทดลองวันที่ 25 กรกฎาคม 1946 มีสมญานามว่า เบเกอร์ ซึ่งจุดระเบิดใต้ผิวน้ำลงไป 27 เมตร แต่ยังมีระเบิดอีกลูกสมญานามว่า ชาร์ลี ที่วางแผนระเบิดในปี 1947 แต่ถูกยกเลิกเสียก่อน จึงเลื่อนการทดลอง ชาร์ลี ไปทดลองในปฏิบัติการวิกแวมซึ่งเป็นการระเบิดใต้ท้องทะเลลึกบริเวณชายฝั่งแคลิฟอร์เนีย การระเบิดของ เอเบิล และ เบเกอร์ เป็นการระเบิดครั้งที่สี่และครั้งที่ห้าในประวัติศาสตร์การระเบิดของสหรัฐอเมริกา (หลังจาก ทรินิตี และ ระเบิดที่ฮิโระชิมะและนะงะซะกิ) และเป็นการทดลองครั้งแรกที่จัดขึ้นบริเวณเหมู่เกาะมาร์แชลล์ ซึ่งการทดลองอีกหลาย ๆ ครั้งต่อมาก็จัดที่บริเวณนี้

ผู้คนที่อาศัยอยู่บนเกาะบิกีนีแต่เดิมยินยอมที่จะย้ายออกจากเกาะ โดยคนส่วนมากย้ายไปอยู่ที่รองเกริคอะทอลล์ (Rongerik Atoll) และต่อมาในทศวรรษ 1950 มีการทดลองระเบิดเทอร์โมนิวเคลียร์อีกหลายครั้งที่จัดขึ้นบริเวณเกาะบิกีนี ทำให้เกิดการปนเปื้อนในน้ำทะเลและในอากาศอย่างมากซึ่งจะส่งผลกระทบต่อการดำรงชีวิตของชาวเกาะ เช่นการทำฟาร์ม และการหาปลา แม้ในปัจจุบันเกาะบิกีนีก็ยังใช้ในการอยู่อาศัยไม่ได้ แม้จะมีการยืนยันว่าผู้เกี่ยวข้องกับปฏิบัติการครอสโรดส์จะได้รับการป้องกันจากรังสีเป็นอย่างดี แต่ก็ยังมีการศึกษาที่ว่าอายุขัยเฉลี่ยของผู้เข้าร่วมปฏิบัติการลดลงสามเดือนจากคนทั่วไป ผลจากการระเบิดของ เบเกอร์ ทำให้เรือเป้าทุกลำปนเปื้อนสารกำมันตรังสี และทำให้เกิดการฟุ้งกระจายของสารกำมันตรังสีเป็นวงกว้าง จนทำให้นักเคมีนามว่าเกลนน์ ซีบอร์ก ซึ่งเคยดำรงตำแหน่งประธานของคณะกรรมาธิการพลังงานนิวเคลียร์ได้กล่าวถึง เบเกอร์ ว่าเป็น "จุดเริ่มต้นของภัยพิบัตินิวเคลียร์ของโลก"

 ทดสอบเอเบิล 

 เป้าโดยรวมของเอเบิล 
+ Location at which ships sankData in the table and the map come from . The Able map is on p. 16, the Baker map on p. 17, and ship damage and distances on pp. 86–87. The full text of this reference is posted on the Internet (see link in Sources, below). # ชื่อ ประเภท ตำแหน่งที่จม5กิลเลียมเรือขนส่ง9ซากาวะเรือลาดตระเวน4คาร์ไลล์เรือขนส่ง1แอนเดอร์สันเรือพิฆาต6แลมสันเรือพิฆาต

+ Serious damage # ชื่อ ประเภท ตำแหน่งที่จม40สเก็ตเรือดำน้ำ12YO-160เรือน้ำมัน28อินดีเพนเดนซ์เรือบรรทุกเครื่องบิน22คริตเตนเดนเรือขนส่ง32เนวาดาเรือประจัญบาน3อาร์คันซอเรือประจัญบาน35เพนซาโคลาเรือลาดตระเวน11ARDC-13Drydock23ดาวน์สันเรือขนส่ง38ซอลต์เลกซิตีเรือลาดตระเวน27ฮิวส์เรือพิฆาต37ไรนด์เรือพิฆาต49LST-52LST10ซาราโตกาเรือบรรทุกเครื่องบิน

 ทดสอบเบเกอร์ 

 เป้าโดยรวมของเบเกอร์ 

+ Ships sunk # ชื่อ ประเภท ตำแหน่งที่จม50LSM-60เรือยกพลขึ้นบก3อาร์คันซอเรือประจัญบาน8ไพลอตฟิชเรือดำน้ำ10ซาราโตกาเรือบรรทุกเครื่องบิน12YO-160เรือน้ำมัน7นางาโตะเรือประจัญบาน41สคิปแจ็คเรือดำน้ำ2อาโปกอนเรือดำน้ำ11ARDC-13Drydock

 รูปภาพ 

 อ้างอิง 

บรรณานุกรม



หมวดหมู่:การทดลองระเบิดนิวเคลียร์ของสหรัฐอเมริกา
หมวดหมู่:การทดลองระเบิดนิวเคลียร์ที่บิกีนีอะทอลล์
หมวดหมู่:การบังคับย้ายถิ่นฐาน
หมวดหมู่:โครงการทางทหารในสหรัฐอเมริกา
*
หมวดหมู่:ชื่อรหัส