พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเสงี่ยม

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเสงี่ยม (17 มีนาคม พ.ศ. 2358 – 22 มกราคม พ.ศ. 2432) เป็นพระราชธิดาพระองค์ที่ 17 ในพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ประสูติแต่เจ้าจอมมารดาจันส.พลายน้อย. พระบรมราชินีและเจ้าจอมมารดา. พิมพ์ครั้งที่ 5. กรุงเทพฯ : ฐานบุ๊คส์. 2554, หน้า 276 หรือออกนามว่าจันเขมร เมื่อวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2358 (แบบสากลคือ พ.ศ. 2359)

พระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเสงี่ยม เป็นหนึ่งในเจ้านายฝ่ายในที่ได้รับเครื่องขัตติยราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติคุณรุ่งเรืองยิ่งมหาจักรีบรมราชวงศ์ จากพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อปี พ.ศ. 2425

หลังจากทรงประชวรเรื้อรังมาช้านาน ล่วงมาในเดือนกรกฎาคมพระองค์มีเม็ดขึ้นที่พระชิวหา แม้จะมีแพทย์หลวงเข้ามาถวายการรักษาแต่พระอาการก็ไม่ดีขึ้น ที่สุดพระองค์สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 22 มกราคม พ.ศ. 2432 (แบบสากลคือ พ.ศ. 2433) สิริพระชันษา 73 ปี และมีพิธีพระราชทานเพลิงพระศพ ณ พระเมรุ วัดสระเกศราชวรมหาวิหาร เมื่อวันที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2435 พร้อมกับพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าจามรี พระขนิษฐาต่างพระมารดา

 เครื่องราชอิสริยาภรณ์ 

พงศาวลี

อ้างอิง

หมวดหมู่:พระเจ้าบรมวงศ์เธอ ชั้น 3
หมวดหมู่:พระองค์เจ้าหญิง
หมวดหมู่:พระราชธิดาในรัชกาลที่ 3
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ม.จ.ก. (ฝ่ายใน)
หมวดหมู่:ชาวไทยเชื้อสายเขมร