หวัง เจฺว๋อี

หวัง เจฺว๋อี () เป็นศาสดาผู้ก่อตั้งลัทธิอนุตตรธรรม

 ประวัติ 
หวัง เจฺว๋อี มีนามเดิมว่า หวัง ซีเมิ่ง () เกิดที่เมืองชิงโจว มณฑลซานตง เมื่อปี ค.ศ. 1821 ตรงกับรัชสมัยจักรพรรดิเต้ากวงแห่งราชวงศ์ชิง เขาเกิดในครอบครัวที่ยากจน กำพร้าบิดามารดา จึงอยู่ในความอุปถัมภ์ของอาตั้งแต่ยังเล็ก หวังก็ตั้งใจเรียนและเรียนรู้ได้เร็ว ใฝ่ศึกษาทั้งลัทธิเต๋า ลัทธิขงจื๊อ และศาสนาพุทธ เมื่ออายุได้ 17 ปี หวังได้ฝากตัวเป็นศิษย์ของเหยา เฮ่อเทียน อาจารย์ในลัทธิเซียนเทียนเต้า และได้รับนามทางเต๋าว่า เจฺว๋อี 

หลังจากปฏิบัติบำเพ็ญกับอาจารย์พอสมควรแล้ว ในปี ค.ศ. 1877 หวัง เจฺว๋อีจึงเดินทางกลับเมืองชิงโจวแล้วก่อตั้งสำนักใหม่ขึ้นชื่อว่าสำนักตงเจิ้น () โดยอ้างว่าได้รับอาณัติสวรรค์จากพระแม่องค์ธรรมแต่งตั้งให้เป็นธรรมาจารย์รุ่นที่ 15 และยกย่องเหยา เฮ่อเทียน อาจารย์ของตนเป็นธรรมาจารย์รุ่นที่ 14 โดยอ้างว่าสืบพงศาธรรมมาจากนิกายเซนและลัทธิเซียนเทียนเต้า

หวัง เจฺว๋อี ได้ปฏิรูปหลักธรรมและการปฏิบัติหลายอย่างของเซียนเทียนเต้า เช่น ยกเลิกการถือพรตแบบเต๋า เน้นคำสอนในคัมภีร์ต้าเสฺวของลัทธิขงจื๊อแทน ประกาศหลัก “ซันจี๋อีก้วน” (สามจักรวาลรวมเป็นหนึ่ง) และ “ม่อโฮ่วอีเจอ” (อันติมเอกภาพ) เป็นต้น เมื่อสำนักของหวังเริ่มเป็นที่แพร่หลาย ทางการราชวงศ์ชิงจึงระแวงว่าสำนักนี้จะก่อกบฏ จึงดำเนินการปราบปรามสำนักนี้อย่างหนัก สมาชิกหลายคนถูกสังหารรวมทั้งบุตรชายของหวังเองด้วย นับแต่นั้นมาหวังจึงต้องใช้ชีวิตหลบซ่อนจากทางการจนตลอดชีวิต และถึงแก่มรณกรรมในปี ค.ศ. 1884

 อ้างอิง 

หมวดหมู่:ศาสดา
หมวดหมู่:จู่ชือลัทธิอนุตตรธรรม
หมวดหมู่:บุคคลจากมณฑลซานตง