กระชายสยาม

กระชายสยาม  เป็นพืชในสกุลกระชาย วงศ์ Zingiberaceae มีเหง้าขนาดเล็กอยู่ใต้ดิน รากสะสมอาหารเป็นทรงกระบอก ใบรูปใบหอก 2–3 ใบ ส่วนเหนือดินจะเหี่ยวแห้งช่วงฤดูแล้ง แทงช่อดอกขึ้นมาในเดือนเมษายน โดยจะเกิดช่อดอกก่อนเกิดใบ เมื่อดอกเหี่ยวแห้งไปแล้วจึงจะเกิดใบขึ้นมา พบครั้งแรกในประเทศไทยเมื่อ พ.ศ. 2489 ที่จังหวัดกาญจนบุรี โดย G. Den Hoed ชาวเนเธอร์แลนด์ บนเขาหินปูน ชื่อสปีชีส์ตั้งเป็นเกียรติแก่ประเทศไทย

 อ้างอิง 

หมวดหมู่:สกุลกระชาย