ภาษาอาระเบียเหนือโบราณ

ภาษาอาระเบียเหนือโบราณ (Ancient North Arabian) เป็นภาษาที่เป็นที่รู้จักผ่านศิลาจารึกเป็นส่วนๆในประเทศอิรัก จอร์แดน ซีเรีย และซาอุดิอาระเบีย คาดว่ามีอายุราวพุทธศตวรรษที่ 1 – 11 อักษรที่ใช้เขียนพัฒนามาจากอักษรอาระเบียใต้ และพบภาษาอาหรับยุคก่อนคลาสสิกปรากฏคู่กับภาษานี้ คาดว่ายังใช้เป็นภาษาพูดจนถึงพุทธศตวรรษที่ 6 สำเนียงของภาษาเหล่านี้ได้แก่ ภาษาซาไฟติก ภาษาเดดานิติก/ลิห์ยานิติก ภาษาทามูดิก ภาษาฮาไซติก ภาษาฮิสมาอิก ภาษาทายมานิติก ภาษาดูมานิติก
อ้างอิง
Lozachmeur, H., (ed.), (1995) Presence arabe dans le croissant fertile avant l'Hegire (Actes de la table ronde internationale Paris, 13 novembre 1993) Paris: Éditions Recherche sur les Civilisations. ISBN 2-86538-254-0
Macdonald, M.C.A., (2000) "Reflections on the linguistic map of pre-Islamic Arabia" Arabian Archaeology and Epigraphy 11(1), 28–79
Scagliarini, F.,  (1999) "The Dedanitic inscriptions from Jabal 'Ikma in north-western Hejaz" Proceedings of the Seminar for Arabian Studies 29, 143-150  ISBN 2-503-50829-4
Winnett, F.V. and Reed, W.L., (1970) Ancient Records from North Arabia (Toronto: University of Toronto)
Woodard, Roger D. Ancient Languages of Syria-Palestine and Arabia. Cambridge University Press 2008.
หมวดหมู่:ภาษาโบราณในทวีปเอเชีย