ศาสนเภทตะวันตก

ศาสนเภทตะวันตก () หรือ ศาสนเภทพระสันตะปาปา () เป็นศาสนเภทภายในคริสตจักรโรมันคาทอลิก ตั้งแต่ปี 1378 ถึง 1417 เกิดจากบุคคลสองคนอ้างตนว่าเป็นพระสันตะปาปาพร้อมกัน ความขัดแย้งทางเทววิทยานี้ถูกขับเคลื่อนด้วยการเมืองมากกว่าครั้งใด ๆ สุดท้ายความขัดแย้งก็จบลงด้วยการสังคายนาคอนสแตนส์ เรียกร้องให้พระสันตะปาปาสองพระองค์ปกครองศาสนจักรร่วมกัน

 จุดเริ่มต้น 
ศาสนเภทในคริสตจักรโรมันตะวันตกเป็นผลจากจากการที่สมเด็จพระสันตะปาปาเกรกอรีที่ 11 เสด็จกลับมาประทับกรุงโรมเมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม 1377J.N.D. Kelly, Oxford Dictionary of the Popes, p. 227 เป็นอันสิ้นสุดอาวีญงปาปาซี ที่นำความเสื่อมเสียมาสู่คริสจักรโรมันตะวันตก เพราะทำให้ฝรั่งเศสที่มีอำนาจเหนือพระสันตะปาปา ความพยายามที่จะขยายอำนาจของระบบอุปถัมภ์และเพิ่มรายได้

ผลที่ตามมา

อ้างอิง

The Three Popes: An Account of the Great Schism, by Marzieh Gail.
The Great Schism: 1378, by John Holland Smith (New York 1970).
The Origins of the Great Schism: A study in fourteenth century ecclesiastical history, by Walter Ullmann (Hamden, Conn: Archon Books, 1967 (rev. of 1948 original publication)).

แหล่งข้อมูลอื่น
The Age of the Great Western Schism
Catholic Encyclopedia article

หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์ศาสนาคริสต์
หมวดหมู่:พระสันตะปาปา
หมวดหมู่:ศาสนเภทตะวันตก
หมวดหมู่:อาวีญงปาปาซี