ศรีโสภณ

ศรีโสภณ (, , ) เป็นเมืองหลักของจังหวัดบันทายมีชัย ประเทศกัมพูชา และยังเป็นเมืองใหญ่อันดับที่ 2 ของประเทศกัมพูชา 

 ประวัติ 
เมืองศรีโสภณเดิมเรียกว่า บ้านท่าสวาย เพราะตั้งชุมชนอยู่ริมแม่น้ำสวาย ซึ่งอยู่ในอาณาบริเวณที่เรียกว่า เขตขอมแปรพักตร์ เริ่มมีคนไทยอพยพเข้าไปตั้งชุมชนตั้งแต่ พ.ศ. 2325 เป็นต้นมาศานติ ภักดีคำ. ยุทธมรรคา เส้นทางเดินทัพไทย-เขมร. กรุงเทพฯ : มติชน, 2557, หน้า 131-132 เมืองแห่งนี้ถูกก่อตั้งโดยเจ้าพระยาบดินทรเดชา (สิงห์ สิงหเสนี) และได้เทครัวชาวญ้อจากเวียงจันทน์และเมืองอื่น ๆ เมื่อคราวปราบเจ้าอนุวงศ์เมื่อ พ.ศ. 2369 ลงไปตั้งถิ่นฐานเป็นหมู่บ้านหลายแห่งโดยรอบ จนบ้านท่าสวายขยายตัวเป็นเมือง ต่อมาถูกยกให้มีฐานะขึ้นเป็น เมืองศรีโสภณ ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว เมื่อ จ.ศ. 1212 ตรงกับ พ.ศ. 2393–2394ศานติ ภักดีคำ. ยุทธมรรคา เส้นทางเดินทัพไทย-เขมร. กรุงเทพฯ : มติชน, 2557, หน้า 247ทิพากรวงศมหาโกษาธิบดี (ขำ บุนนาค), เจ้าพระยา. พระราชพงศาวดารกรุงรัตนโกสินทร์ รัชกาลที่ 3. กรุงเทพฯ : ไทยควอลิตี้บุ๊คส์ (2006), 2560, หน้า 350 ชาวไทยได้ก่อสร้างป้อมและกำแพงเมืองได้อย่างมั่นคง เดิมขึ้นกับมณฑลบูรพา จนถึงรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ซึ่งเอเจียน อัยมอนีแยร์ (Etienne Aymonier) บันทึกไว้ว่า "...เมืองซึ่งชาวกัมพูชาเรียกว่า สวาย (มะม่วง) เป็นเมืองขึ้นของพระตะบองซึ่งเจ้าคุณบดินทร์ ขุนนางผู้ใหญ่ชาวสยาม ได้ตั้งขึ้นเป็นเมืองใน ค.ศ. 1846 (พ.ศ. 2389) โดยขึ้นตรงต่อกรุงเทพ ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาเมืองนี้จึงได้ชื่ออย่างเป็นทางการว่า ศรีโสภณ…"

ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เมืองศรีโสภณและมณฑลบูรพาตกอยู่ภายใต้การปกครองของประเทศฝรั่งเศสเมื่อปี พ.ศ. 2450ชาญวิทย์ เกษตรศิริ. ลัทธิชาตินิยมไทย/สยามกับกัมพูชาและกรณีศึกษาปราสาทพระวิหาร. กทม. โครงการตำราสังคมศาสตร์ฯ. 2552

ดูเพิ่ม
 จังหวัดศรีโสภณ
 บันทายฉมาร์

 อ้างอิง 

 แหล่งข้อมูลอื่น 


หมวดหมู่:เมืองในประเทศกัมพูชา
หมวดหมู่:จังหวัดบันทายมีชัย
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์กัมพูชา–ไทย