ราชรัฐเซอร์เบีย

ราชรัฐเซอร์เบีย () เป็นราชรัฐอิสระในคาบสมุทรบอลข่าน ก่อตั้งขึ้นภายหลังจากการปฏิวัติเซอร์เบีย ช่วงระหว่างการลุกฮือของชาวเซิร์บ ค.ศ. 1804 (ครั้งที่ 1) และ ค.ศ. 1817 (ครั้งที่ 2) ราชรัฐได้รับการสถาปนาขึ้นจากการพบปะเจรจาครั้งแรกระหว่างมิโลส โอเบรโนวิก ผู้นำแห่งการจราจลชาวเซิร์บครั้งที่สอง และมาราชลี ปาชาแห่งออตโตมัน ราชรัฐได้รับเอกราชโดยพฤตินัยในปี ค.ศ. 1867 หลังจากการถอนกำลังของกองทัพออตโตมันจากป้อมปราการแห่งเบลเกรดและประเทศเซอร์เบีย อย่างไรก็ตาม ราชรัฐได้รับการยอมรับจากสากลในปี ค.ศ. 1878 โดยสนธิสัญญาเบอร์ลิน และในปี ค.ศ. 1882 ประเทศได้รับการสถาปนาเป็นราชอาณาจักร

 ภูมิหลังและการสถาปนา 

ผู้นำการปฏิวัติชาวเซอร์เบีย—คนแรกคือ คาราจอร์เจ และจากนั้น มิโลส โอเบรเรโนวิช ประสบความสำเร็จในเป้าหมายในการปลดปล่อยเซอร์เบียจากการปกครองของตุรกีที่ยาวนานหลายศตวรรษ ทางการตุรกียอมรับรัฐในปี 1830 โอเบรโนวิชกลายเป็นเจ้าชายของราชรัฐเซอร์เบีย เซอร์เบียเป็นจังหวัดปกครองตนเองโดยนิตินัยของจักรวรรดิออตโตมัน การปกครองตนเองถูกจำกัดโดยการปรากฏตัวของกองทัพตุรกี และถูกบังคับให้จ่ายส่วยให้อิสตันบูลปีละ 2.3 ล้านกรอสเชน ซึ่งคิดเป็นประมาณ 10% ของประเทศ งบประมาณ.

ในตอนแรก อาณาเขตรวมเฉพาะอาณาเขตของอดีตปาชาลุคแห่งเบลเกรด แต่ในปี ค.ศ. 1831–33 ก็ได้ขยายออกไปทางตะวันออก ใต้ และตะวันตก ในปี 1856 เซอร์เบียเริ่มการรณรงค์เพื่อก่อตั้งพันธมิตรบอลข่านกลุ่มแรกโดยลงนามในข้อตกลงกับหน่วยงานอื่น ๆ ของบอลข่านในช่วง 1856 เมื่อวันที่ 18 เมษายน 1867 รัฐบาลออตโตมันได้สั่งให้กองทหารออตโตมัน ซึ่งตั้งแต่ปี 1826 เป็นตัวแทนครั้งสุดท้ายของอำนาจปกครองของออตโตมันในเซอร์เบีย ถอนตัวออกจากป้อมปราการเบลเกรด ข้อกำหนดเพียงอย่างเดียวคือธงออตโตมันยังคงโบกสะบัดเหนือป้อมปราการเคียงข้างธงเซอร์เบีย เซอร์เบียได้รับเอกราชโดยพฤตินัยจากเหตุการณ์นี้Stanford J. Shaw and Ezel Kural Shaw, History of the Ottoman Empire and Modern Turkey, Volume 2: Reform, Revolution and Republic—The Rise of Modern Turkey, 1808–1975 (Cambridge University Press, 1977), p. 148. รัฐธรรมนูญฉบับใหม่ในปี 1869 กำหนดให้เซอร์เบียเป็นรัฐเอกราช เซอร์เบียขยายไปทางตะวันออกเฉียงใต้มากขึ้นในปี 1878 เมื่อเอกราชจากจักรวรรดิออตโตมันได้รับการยอมรับจากนานาชาติอย่างเต็มที่ในสนธิสัญญาเบอร์ลิน ราชรัฐจะคงอยู่จนถึงปี 1878 เมื่อได้รับการยกระดับเป็นราชอาณาจักรเซอร์เบีย

 กาแบ่งเขตการปกครอง 
อาณาเขตถูกแบ่งออกเป็นสิบเจ็ดเขตที่รู้จักกันในชื่อ Okrug ซึ่งต่อมาแบ่งออกเป็นหลายตำบลที่เรียกว่า Sres ตามขนาดของเขต อาณาเขตมีทั้งหมดหกสิบหก Sres

 กองทัพ 

กองกำลังติดอาวุธแห่งราชรัฐเซอร์เบียเป็นกองกำลังติดอาวุธ ก่อตั้งขึ้นในปี 1830 และกลายเป็นกองทัพประจำการเพื่อเข้าร่วมในสงครามเซอร์โบตุรกีครั้งที่หนึ่งและครั้งที่สองในปี 1876-1878 ซึ่งเป็นความขัดแย้งครั้งแรกในประวัติศาสตร์สมัยใหม่ของประเทศ หลังจากนั้นประเทศได้รับเอกราชอย่างเต็มที่ และเปลี่ยนชื่อเป็นกองทัพเซอร์เบีย

 ประชากรศาสตร์ 
ในช่วงทศวรรษแรก ประชากรประมาณ 85% เป็นชาวเซิร์บ และ 15% ไม่ใช่ชาวเซิร์บ ในจำนวนนั้นส่วนใหญ่เป็นชาววลาช และมีชาวแอลเบเนียมุสลิมบางส่วน ซึ่งเป็นชาวมุสลิมส่วนใหญ่ที่อาศัยอยู่ในสเมเดเรโว กลาโดโว และเชอูปรียา รัฐใหม่มีเป้าหมายเพื่อทำให้ประชากรเป็นเนื้อเดียวกัน เป็นผลให้ตั้งแต่ปี 1830 ถึงสงครามในปี 1870 ซึ่งชาวแอลเบเนียถูกขับไล่ออกจากบริเวณนีช มีการประมาณว่าชาวแอลเบเนียมากถึง 150,000 คนที่อาศัยอยู่ในอาณาเขตของเซอร์เบียถูกขับไล่
ชื่อการสำมะโน
ปี 1876จำนวนชาติพันธุ์เซิร์บ1,057,54087%วลาช127,32610.5%โรมา25,1712.1%อื่นๆ5,5390.5%ศาสนาออร์ทอดอกซ์1,205,89899.20%อิสลาม6,4980.54%คาทอลิก4,1610.31%อื่นๆ0.2%

อ้างอิง

หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในทวีปยุโรป
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในประเทศยูโกสลาเวีย
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในประเทศเซอร์เบีย
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2358
หมวดหมู่:สิ้นสุดในปี พ.ศ. 2425
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์เซอร์เบีย
หมวดหมู่:ราชาธิปไตยในอดีต
หมวดหมู่:ราชรัฐในอดีต