ปลาแค้

ปลาแค้ (; ) เป็นปลากระดูกแข็งในสกุล Bagarius (/บา-กา-เรียส/) อยู่ในอันดับปลาหนัง ในวงศ์ปลาแค้ (Sisoridae)
ลักษณะ
มีรูปร่างโดยรวมคือ  ส่วนหัวโต ปากกว้างมากและอยู่ด้านล่าง ภายในปากมีฟันซี่แหลม ๆ อยู่ ช่องเหงือกกว้าง ผิวหนังบนหัวและตัวไม่เรียบ อาจสากหรือเป็นตุ่มนิ่มเล็ก ๆ บนหัวมีสันตื้น ๆ ไปถึงด้านหลัง ครีบไขมันมีขนาดเล็ก มีหนวด 4 คู่ หนวดที่ริมฝีปากเป็นเส้นแบนและแข็งเป็นพิเศษ หนวดที่จมูกสั้น หนวดใต้คางยาว ก้านครีบหลังมีก้านครีบเดี่ยวเป็นกระโดงสูงและยื่นเป็นเส้นเดี่ยว ครีบอกมีก้านครีบเดี่ยวที่มีปลายยื่นออกมาเป็นเส้นเดี่ยวเช่นเดียวกัน ครีบท้องใหญ่ ครีบก้นเล็ก ครีบหางเว้าลึก ตามีขนาดเล็ก ข้อหางไปจรดปลายหางเรียวลู่  มีสีลำตัวน้ำตาลเขียวและมีลวดลายสีดำ

จัดเป็นปลาขนาดใหญ่ มีขนาดโดยรวมตั้งแต่ 2 เมตร-75 เซนติเมตร ถือได้ว่าเป็นปลาที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในวงศ์นี้ พบแพร่กระจายพันธุ์ตั้งแต่อนุทวีปอินเดีย, เอเชียอาคเนย์ จนถึงมณฑลยูนนานในประเทศจีนหน้า 40, สาระน่ารู้ปลาน้ำจืดไทย เล่ม ๒ โดย สมโภชน์ อัคคะทวีวัฒน์ (พ.ศ. 2547) ISBN 974-00-8738-8

มีพฤติกรรมอาศัยอยู่ในแม่น้ำสายใหญ่ ที่มีคุณภาพน้ำใสสะอาด มีปริมาณออกซิเจนละลายในน้ำสูง และมีกระแสน้ำไหลพอสมควร โดยมักจะกบดานตัวอยู่นิ่ง ๆ ที่ใต้พื้นน้ำเพื่อดักรออาหาร ซึ่งได้แก่ ปลาชนิดต่าง ๆ 

มีด้วยกันทั้งหมด 4 ชนิด ได้แก่

B. bagarius
B. yarrelli เป็นชนิดที่ใหญ่ที่สุด โดยพบยาวได้ถึง 2 เมตร 
B. suchus
B. rutilus เป็นชนิดที่เพิ่งอนุกรมวิธานเมื่อปี ค.ศ. 2000 พบในเวียดนามและมณฑลยูนาน

ทั้งหมดนี้ นิยมบริโภคกันมาก เพราะเนื้อมีรสชาติอร่อย และตกเป็นเกมกีฬา โดยเฉพาะใน 2 ชนิดแรก เนื่องจากมีขนาดใหญ่และพบได้มากกว่า ในภาษาไทยจะเรียกปลาสกุลนี้ชื่ออื่น ๆ อีก เช่น "แข้" หรือ "ตุ๊กแก" เป็นต้นหมายความของคำว่า "แค้" ตามพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2542

ฟอสซิล
ชนิดที่สูญพันธุ์ไปแล้ว คือ B. gigas ได้รับรายงานจากเกาะสุมาตรา ในยุคอีโอซีน แต่อายุของสถานที่ถูกขุดค้นพบนั้นยังไม่เป็นที่ทราบแน่แนอน

ปลาชนิดที่เก่าแก่ที่สุดเท่าที่รู้จักของสกุลนี้และมีซากดึกดำบรรพ์ที่ได้รับการยืนยัน คือ ปลาแค้วัว พบในเกาะสุมาตราและอินเดียในยุคไพลโอซีน

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:วงศ์ปลาแค้