เหง้า

ในพฤกษศาสตร์ เหง้า ( จาก  "mass of roots" จาก  "cause to strike root") เป็นพืชจำพวกที่ลงหัว หรือ มีลำต้นใต้ดิน (เหง้า) ส่วนใหญ่เป็นพืชล้มลุก ลำต้นหรือใบ จะแห้งเหี่ยวไปในหน้าแล้ง และงอกงามใหม่ในหน้าฝน จึงนิยมเรียกกันว่าหัวหรือเหง้าวุฒิ วุฒิธรรมเวช,สมุนไพรไทย,กรุงเทพฯ ,2537

 อ้างอิง 

หมวดหมู่:สรีรวิทยาของพืช
หมวดหมู่:กายวิภาคศาสตร์ของพืช
หมวดหมู่:การสืบพันธุ์ของพืช