เขตชูโอ (ไซตามะ)

เขตชูโอ () เป็นหนึ่งในสิบเขตของนครไซตามะ จังหวัดไซตามะ ตั้งอยู่ทางทางทิศเหนือของโตเกียวห่างไปประมาณ 20 กิโลเมตร มีขนาดพื้นที่  มีจำนวนประชากรทั้งสิ้น 104,085 คน มีความหนาแน่นของประชากร 12,406 คนต่อตารางกิโลเมตร แม้ว่าจะมีชื่อว่าเขตกลาง แต่เขตนี้ไม่ใช่ศูนย์กลางการบริหารหรือการค้าของนครไซตามะ โดยศูนย์กลางการบริหารจะอยู่ที่เขตอูราวะ และศูนย์กลางทางการค้าจะอยู่ที่เขตโอมิยะ

 ภูมิศาสตร์ 

 รูปร่างและตำแหน่งที่ตั้ง 
เขตชูโอตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของใจกลางนครไซตามะ ซึ่งเป็นเมืองหลวงของจังหวัดไซตามะ เขตชูโอมีรูปร่างคล้ายลิ่มมีปลายแหลมด้านทิศใต้ มีความยาวประมาณ 5.5 กิโลเมตรในแนวเหนือ-ใต้ และยาวประมาณ 3.5 กิโลเมตรในแนวตะวันตก-ตะวันออก มีพื้นที่ 8.39 ตารางกิโลเมตรRetrieved July 31, 2013 เขตชูโอตั้งอยู่บนที่ราบคันโต มีระดับความสูงไม่มาก โดยมีจุดที่ต่ำที่สุดอยู่ที่โอโตะนิโจเมะ สูงจากระดับน้ำทะเล 4.7 เมตร และจุดสูงสุดอยู่ที่ซูซูยะยนโจเมะ สูงจากระดับน้ำทะเล 16.6 เมตร, 土地及び気象 แม่น้ำส่วนใหญ่ไหลในแนวเหนือ-ใต้ลงมาในเขตนี้ ดังนั้น การเดินทางจากตะวันตก-ตะวันออกข้ามเขตจึงต้องเดินทางข้ามพื้นที่ราบสูงและแอ่งสลับกันไปมา จุดทางตะวันออกสุดของที่ราบสูงเหล่านี้คือ โอมิยะไดอิจิ ซึ่งทางตะวันตกของที่ราบสูงนี้เป็นที่ตั้งของแม่น้ำโคนูมะ ซึ่งอยู่ใจกลางของแอ่งนี้ที่ยาว 500 เมตร โอมิยะไดอิจิทอดยาวไปทางตะวันตกของแอ่งน้ำนี้จนกระทั่งไปบรรจบกับแอ่งอีกแห่งที่เกิดจากแม่น้ำอารากาวะที่จุดตะวันตกสุดของเขต与野市総務部市史編さん室(1998), pages 3-5&7

 การใช้ที่ดิน 

พื้นที่ 482.9 เฮกตาร์จากทั้งหมด 839 เฮกตาร์ของเขตนี้ใช้เป็นพื้นที่ที่อยู่อาศัย และด้วยเหตุนี้ ทั้งพื้นที่ของเขตจึงได้รับการกำหนดให้เป็น "เขตที่มีผู้อยู่อาศัยหนาแน่น" (densely inhabited district, DID) เมื่อ ค.ศ. 2005 แม้จะดูเหมือนไม่มีพื้นที่เกษตรกรรม แต่ก็สามารถเห็นพื้นที่ดังกล่าวได้บางส่วนทั้งสองฝั่งของแม่น้ำโคนูมะ ซึ่งบนฝั่งตะวันออกนั้นเป็นที่ตั้งของสำนักงานเขต สถานีดับเพลิง และห้องสมุด ส่วนปลายด้านเหนือของเขตนี้เป็นส่วนหนึ่งของศูนย์กลางเมืองใหม่ไซตามะ (Saitama New Urban Center) ซึ่งเป็นที่ตั้งของหน่วยงานการบริหารส่วนภูมิภาคต่าง ๆ ของคันโต และสนามกีฬาไซตามะซูเปอร์อารีนา

 เขตข้างเคียง 

 นครไซตามะ จังหวัดไซตามะ
 เขตซากูระ
 เขตมินามิ
 เขตอูราวะ
 เขตโอมิยะ

 ภูมิอากาศ 
อุณหภูมิเฉลี่ยระหว่าง ค.ศ. 2007 ถึง 2011 อยู่ที่ 15.4 °C โดยมีแดดเฉลี่ย 53 วัน ในแง่ของปริมาณน้ำฝน เขตชูโอมีปริมาณหยาดน้ำฟ้าเฉลี่ย 1,359 มิลลิเมตรต่อปีระหว่าง ค.ศ. 2007 ถึง 2011 โดยมีฝนตกเฉลี่ย 108 วัน และมีหิมะตกเฉลี่ย 10 วัน

 ประวัติศาสตร์ 
เมื่อมีการประกาศใช้ระบบเทศบาลเมื่อวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1889 ได้มีการจัดตั้งเมืองโยโนะขึ้นโดยอยู่ภายในอำเภอคิตาอาดาจิ จังหวัดไซตามะ ต่อมาได้มีแผนการยุบเมืองโยโนะเพื่อรวมเข้ากับนครอูราวะและนครโอมิยะ ซึ่งถูกปฏิเสธจากการลงประชามติเมื่อ ค.ศ. 1955 และเมืองโยโนะก็ได้รับการยกฐานะเป็นนครเมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม ค.ศ. 1958 ต่อมาวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 2001 นครโยโนะได้รวมเข้ากับนครอูราวะและนครโอมิยะเพื่อจัดตั้งเทศบาลแห่งใหม่ที่ชื่อนครไซตามะ และเมื่อนครไซตามะได้รับการประกาศให้เป็นนครใหญ่ที่รัฐกำหนดใน ค.ศ. 2003 พื้นที่ที่สอดคล้องกับนครโยโนะเดิมก็กลายมาเป็นเขตชูโอ โดยมีการปรับเปลี่ยนเขตแดนเล็กน้อยจากนครโอมิยะและนครอูราวะเดิม

 การศึกษา 
เขตชูโอมีโรงเรียนประถมศึกษาสังกัดเทศบาล 8 แห่ง โรงเรียนมัธยมศึกษาตอนต้นสังกัดเทศบาล 4 แห่ง และเอกชน 1 แห่ง และโรงเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายสังกัดจังหวัด 3 แห่ง

โรงเรียนมัธยมศึกษาตอนต้นสังกัดเทศบาลนครไซตามะ

 ฮาจิโอจิ ()
 โยโนะฮิงาชิ ()
 โยโนะมินามิ ()
 โยโนะนิชิ ()

โรงเรียนประถมศึกษาสังกัดเทศบาลนครไซตามะ

 คามิโอจิไอ ()
 โอโตะ ()
 ชิโมโอจิไอ ()
 ซูซูยะ ()
 โยโนะฮาจิมัง ()
 โยโนะฮมมาจิ ()
 โยโนะมินามิ ()
 โยโนะเซโฮกุ ()

 การขนส่ง 
 รถไฟ 
 20px บริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันออก (JR East): สายไซเกียว
 สถานี:  –  – 

สถานีรถไฟโยโนะ และสถานีรถไฟไซตามะชินโตชิง บนทางรถไฟสายเคฮิง–โทโฮกุ (สถานีไซตามะชินโตชิงยังตั้งอยู่บนสายทากาซากิ และสายหลักโทโฮกุอีกด้วย) ตั้งอยู่บนพรมแดนระหว่างเขตชูโอกับและเขตอื่น ๆ ของนครไซตามะ แต่ในทางการแล้ว สองสถานีนี้ตั้งอยู่ในเขตอูราวะและเขตโอมิยะตามลำดับ

 รถบัส 
 โคกูไซโกเงียวบัส () ให้บริการในพื้นที่ส่วนใหญ่ของเขต
 เซบุบัส () ให้บริการบริเวณด้านใต้ของเขตเป็นหลัก

 ทางหลวง 
 24px|link=|alt=S5 ทางด่วนชูโตะ สายโอมิยะ



 สถานที่ที่น่าสนใจ 
 สวนโยโนะ
 ศูนย์กลางเมืองใหม่ไซตามะ
 ไซตามะซูเปอร์อารีนา

 อ้างอิง 

 แหล่งข้อมูลอื่น 


 คลังข้อมูลอินเทอร์เน็ตของเว็บไซต์ของนครโยโนะ

ชูโอ