ฤดูพายุเฮอริเคนแอตแลนติก พ.ศ. 2556

ฤดูพายุเฮอริเคนแอตแลนติก พ.ศ. 2556 คือช่วงของฤดูกาลในอดีต โดยมีการก่อตัวของพายุหมุนเขตร้อน ฤดูกาลอย่างเป็นทางการจะเริ่มนับในวันที่ 1 มิถุนายน และไปสิ้นสุดในวันที่ 30 พฤศจิกายน เหล่านี้วันตามขอบระยะเวลาของแต่ละช่วงฤดูถือเป็นช่วงเวลาที่มีพายุก่อตัวมากที่สุดในแอ่งแอตแลนติก อย่างไรก็ตามการก่อตัวของพายุหมุนเขตร้อนสามารถก่อตัวได้ทุกเวลา

 พายุ 

 พายุโซนร้อนแอนเดรีย 

ในช่วงต้นเดือนมิถุนายน ศูนย์เฮอริเคนแห่งชาติ เริ่มตรวจสอบพื้นที่ความแปรปรวนที่อยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของทะเลแคริบเบียน ระบบได้เคลื่อนตัวไปทางทิศเหนืออย่างช้าๆ และเริ่มจัดระบบการหมุนเวียนแม้จะถูกรบกวนจากลมเฉือน
 5 มิถุนายน หลังจากเครื่องบินลาดตระเวนรายงาน ศูนย์เฮอริเคนแห่งชาติได้เริ่มประกาศและให้คำแนะนำเกี่ยวกับพายุโซนร้อนอันเดรีย ในเวลา 22.00 UTC ในขณะที่ระบบมีศูนย์กลางอยู่ที่ 310 ไมล์ (500 กม.) ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของแทมปา, รัฐฟลอริดา

 พายุโซนร้อนแบร์รี 

 พายุโซนร้อนชานทาล 

 พายุโซนร้อนดอเรียน 

 พายุโซนร้อนเอริน 

 พายุโซนร้อนเฟอร์แนนด์ 

 ชื่อพายุ 
รายชื่อต่อไปนี้จะใช้สำหรับพายุที่ก่อตัวในมหาสมุทรแอตแลนติกเหนือในปี พ.ศ. 2556 หากมีชื่อที่ถูกปลด จะมีการประกาศโดยองค์การอุตุนิยมวิทยาโลกในฤดูใบไม้ผลิ พ.ศ. 2557 และชื่อที่ไม่ได้ถูกปลดจากรายการนี้จะถูกนำกลับมาใช้อีกครั้งในปี พ.ศ. 2562 โดยรายการที่ใช้ในปีนี้เป็นรายการเดียวกับที่ใช้ในฤดูกาล พ.ศ. 2550 ยกเว้น โดเรียน (Dorian), เฟอร์นานด์ (Fernand) และเนสเตอร์ (Nestor) ซึ่งแทนที่ด้วย เดียน (Dean), เฟลิกซ์ (Felix) และ โนเอล (Noel) ตามลำดับ

 แอนเดรีย (Andrea)
 แบร์รี (Barry)
 ชานทาล (Chantal)
 ดอเรียน (Dorian)
 เอริน (Erin)
 เฟอร์แนนด์ (Fernand)














 ผลกระทบ 
ตารางนี้แสดงพายุทั้งหมดที่ก่อตัวในปี พ.ศ. 2556 ซึ่งรวมระยะเวลาการก่อตัว, ชื่อ, บนบก–แสดงชื่อสถานที่เป็นตัวหนา– , ความเสียหาย และจำนวนผู้เสียชีวิตทั้งหมด ส่วนการเสียชีวิตในวงเล็บคือการเสียชีวิตเพิ่มเติมและทางอ้อม (เช่นการเสียชีวิตจากอุบัติเหตุบนถนน) แต่ที่เกี่ยวข้องกับพายุโดยตรงยังคงที่ ความเสียหายและการเสียชีวิตรวมถึงขณะที่พายุกลายเป็นเอ็กซ์ตราทรอปิคอล, คลื่น ความเสียหายทั้งหมดนับเป็นดอร์ล่าสหรัฐ ค่าเงินปี ค.ศ. 2013

 อ้างอิง 

หมวดหมู่:ฤดูพายุเฮอริเคนแอตแลนติก