เทวีในศาสนาฮินดู

ในศาสนาฮินดู เทวี () หมายถึง เทวดาผู้หญิง 

ความเชื่อเรื่องเทวีปรากฏในพระเวท ซึ่งแต่งขึ้นราวสหัสวรรษที่ 2 ก่อนคริสต์ศักราช แต่ไม่ค่อยมีบทบาทนัก ส่วนเทวีสำคัญ เช่น พระลักษมี พระปารวตี พระทุรคา พระสรัสวดี พระแม่กาลี เพิ่งเป็นที่นิยมนับถือในสมัยหลัง โดยมีคัมภีร์ปุราณะต่าง ๆ เป็นแหล่งเผยแพร่ตำนานเกี่ยวกับเทวีเหล่านี้ คัมภีร์ที่สำคัญคือ เทวีมาหาตยะ ซึ่งระบุว่าเทวีเป็นอันติมสัจจะและพลังงานสูงสุด แนวคิดนี้ก่อให้เกิดลัทธิศักติThomas Coburn (2002), Devī-Māhātmya: The Crystallization of the Goddess Tradition, Motilal Banarsidass, , pages 1–23 และมีบทบาทสำคัญในลัทธิไศวะด้วยKinsley, David (1988). Hindu Goddesses: Vision of the Divine Feminine in the Hindu Religious Traditions. University of California Press, .Flood, Gavin, ed. (2003), The Blackwell Companion to Hinduism, Blackwell Publishing Ltd., , pages 200–203

แนวคิดและความเคารพต่อเทพธิดาปรากฏในพระเวท ซึ่งประกอบด้วยประมาณสหัสวรรษที่ 2 ก่อนคริสตศักราช อย่างไรก็ตาม พวกเขาไม่ได้มีบทบาทสำคัญในยุคนั้น เทพธิดา เช่น พระทุรคา, พระกาลี, พระลักษมี, พระปารวตี, พระแม่ราธา, พระสุรัสวดี และ นางสีดา ได้รับการเคารพนับถืออย่างต่อเนื่องในยุคสมัยใหม่ ในยุคกลาง ปุราณะเป็นพยานถึงการขยายตัวครั้งใหญ่ในตำนานและวรรณกรรมที่เกี่ยวข้องกับเทวีซึ่งมีข้อความ เช่น เทวีมหาตมยา ซึ่งเธอปรากฏเป็นความจริงขั้นสูงสุดและพลังสูงสุด เธอได้สร้างแรงบันดาลใจให้กับประเพณี ลัทธิศักติของศาสนาฮินดู นอกจากนี้ เทวียังถูกมองว่าเป็นศูนย์กลางในประเพณีฮินดูของลัทธิศักติและลัทธิไศวะFlood, Gavin, ed. (2003), The Blackwell Companion to Hinduism, Blackwell Publishing Ltd., , หน้า 200–203

อ้างอิง


หมวดหมู่:บทความที่ขาดกล่องข้อมูล