รายพระนามสุลต่านแห่งออตโตมัน

สุลต่านจักรวรรดิออตโตมัน () เป็นสมาชิกทั้งหมดในราชวงศ์ออตโตมันที่ปกครองจักรวรรดิข้ามทวีปตั้งแต่ ค.ศ. 1299 จนกระทั่งล่มสลลายใน ค.ศ. 1922 จักรวรรดิออตโตมันในช่วงสูงสุดกินพื้นที่ตั้งแต่ฮังการีทางเหนือถึงเยเมนทางใต้ และจากแอลจีเรียทางตะวันตกถึงอิรักทางตะวันออก พระมหากษัตริย์บริหารครั้งแรกในเมือง Söğüt จนถึง ค.ศ. 1280 แล้วย้ายไปที่เมืองบูร์ซาใน ค.ศ. 1323 หรือ 1324 ต่อมามีการย้ายเมืองหลวงไปที่เอเดรียโนเปิล (ปัจจุบันคือเอดีร์แน) ใน ค.ศ. 1363 หลังการพิชิตของสุลต่านมูรัดที่ 1 แล้วไปที่คอนสแตนติโนเปิล (ปัจจุบันคืออิสตันบูล) ใน ค.ศ. 1453 หลังการพิชิตของสุลต่านเมห์เหม็ดที่ 2Stavrides 2001, p. 21
ในช่วงต้นของจักรวรรดิออตโตมันมีรายงานหลายแบบ เพราะเป็นเรื่องยากที่จะแยกความจริงออกจากตำนาน จักรวรรดินี้เริ่มมีตัวตนในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 13 และผู้ปกครองคนแรก (และชื่อของจักรวรรดิ) คือสุลต่านออสมันที่ 1 ตามตำนานของออตโตมัน ออสมันสืบเชื้อสายมาจากเผ่าคายือแห่งชาวเติร์กโอฆุซ 

  จักรวรรดิออตโตมันที่พระองค์ก่อตั้งดำรงอยู่เป็นเวลาหกศตวรรษผ่านรัชสมัยสุลต่าน 36 องค์ จักรวรรดิออตโตมันล่มสลายหลังความพ่ายแพ้ของฝ่ายมหาอำนาจกลาง ซึ่งตนเป็นพันธมิตรในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ฝ่ายสัมพันธมิตรที่เป็นฝ่ายชนะได้แบ่งจักรวรรดิออตโตมัน และทำให้เกิดสงครามประกาศอิสรภาพตุรกี นำไปสู่การล้มล้างระบอบสุลต่านใน ค.ศ. 1922 และการก่อตั้งประเทศตุรกีสมัยใหม่ใน ค.ศ. 1922Glazer 1996, "War of Independence"

รายพระนาม
 № พระนาม พระบรมฉายาลักษณ์ เริ่มรัชกาล สิ้นรัชกาล ตราพระปรมาภิไธยทูกรา หมายเหตุ สถาปนาจักรวรรดิ(1299 – 1453) 1 ออสมันที่ 1ĠĀZĪ (ขุนศึก) 100px ราว. 1299  ราว. 1326  —โอรส เอตูกรุล เบย์ กับสตรีไม่ปรากฏนาม
ทรงราชย์ตลอดพระชนม์ชีพ 2 ออร์ฮานที่ 1ĠĀZĪ (ขุนศึก) 100px c. 1326  1362 80px|Tughra of Orhanโอรสออสมันที่ 1 กับ มัลฮัน ฮาตุน.
ทรงราชย์ตลอดพระชนม์ชีพ 3 มูรัดที่ 1SULTAN-İ AZAM (สุลต่านผู้สูงส่งที่สุด)HÜDAVENDİGÂR (ผู้เป็นที่รักยิ่งจากพระเจ้า)  ŞEHÎD (ผู้พลีชีพ)  100px 1362 15 มิถุนายน 1389 80px|Tughra of Murad Iโอรสออร์ฮานกับนิลูเฟอร์ ฮาตุน.
ทรงราชย์ตลอดพระชนม์ชีพ
ถูกปลงพระชนม์ในยุทธการที่โคโซโว. 4 บาเยซิดที่ 1SULTAN-İ RÛM (สุลต่านแห่งจักรวรรดิโรมัน)YILDIRIM (ผู้ส่องแสง) 100px 15 มิถุนายน 1389 20 กรกฎาคม 1402 80px|Tughra of Bayezid Iโอรสมูรัดที่ 1 กับกึลซิเซค ฮาตุน.
ถูกจับเป็นเชลยใน ยุทธการอักการา (สิ้นรัชกาลโดยพฤตินัย);
สวรรคตขณะถูกคุมขัง ณ อักเซฮีร์ ใน 8 มีนาคม 1403. สงครามกลางเมืองออตโตมัน(20 กรกฎาคม 1402 – 5 กรกฎาคม 1413) — อิซา เซเลบีสุลต่านร่วมอนาโตเลีย 80px 1403–1405 (สุลต่านแห่งอนาโตเลียตะวันตก) 1406 —หลัง ยุทธการที่อังการา ใน 20 กรกฎาคม 1402, อิซา เซเลบี แพ้ มูซา เซเลบี และ เริ่มควบคุมภาคตะวันตกของอนาโตเลีย ดินแดนของจักรวรรดิในเวลาราว 2 ปี
พ่ายแพ้ เมห์เหม็ด เซเลบิ ในการศึก ณ อุลุบัต ใน 1405
ถูกปลงพระชนม์ใน 1406 — อีเมียร์ (อาเมียร์)สุไลยมาน เซเลบีปฐมสุลต่านแห่งรูเมเลีย 80px 20 กรกฎาคม 1402  17 กุมภาพันธ์ 1411Nicholae Jorga: Geschishte des Osmanichen (Trans :Nilüfer Epçeli) Vol 1 Yeditepe yayınları, İstanbul,2009, p 314 —รับพระยศ สุลต่าน รูเมเลีย สำหรับจักรวรรดิในยุโรป ยุคสมัยสั้น ๆ หลังออตโตมันพ่าย ยุทธการอังการา ใน 20 กรกฎาคม 1402
ถูกปลงพระชนม์ 17 กุมภาพันธ์ 1411.Nicholae Jorga: Geschishte des Osmanichen (Trans :Nilüfer Epçeli) Vol 1 Yeditepe yayınları, İstanbul, 2009,  p 314 — มูซา เซเลบีสุลต่านรูเมเลียที่ 2 80px 18 กุมภาพันธ์ 1411  5 กรกฎาคม 1413Joseph von Hammer: Osmanlı Tarihi cilt I (condensation: Abdülkadir Karahan), Milliyet yayınları, İstanbul. p 58-60. —รับพระยศ สุลต่านรูเมเลีย สำหรับจักรวรรดิในยุโรป Prof. Yaşar Yüce-Prof. Ali Sevim: Türkiye tarihi Cilt II, AKDTYKTTK Yayınları, İstanbul, 1991 p 74-75 18 กุมภาพันธ์ 1411,หลัง สุไลมาน เซเลบี.
ถูกปลงพระชนม์ 5 กรกฎาคม 1413 โดย กองทัพเมห์เหม็ด เซเลบี ในยุทธการ Çamurlu Derbent ที่ โซเฟีย ใน บัลแกเรีย.Joseph von Hammer: Osmanlı Tarihi cilt I (condensation: Abdülkadir Karahan), Milliyet yayınları, İstanbul. p. 58-60. — เมห์เหม็ด เซเลบีสุลต่านอนาโตเลีย 80px| 1403–1406 <small>(สุลต่านแห่งดินแดนอนาโตเลียตะวันออก)’’</small>1406–1413(สุลต่าน อนาโตเลีย)
|5 กรกฎาคม 1413
| —
| align="left" |
ได้รับการควบคุมทางด้านตะวันออกของดินแดน อนาโตเลีย ในฐานะสุลต่านร่วม หลังจากความพ่ายแพ้ ยุทธการที่อังการาใน 20 กรกฎาคม 1402.
แพ้ อีซา เซเลบี ในยุทธการ ณ อูลูบัต ใน 1405.
ทรงเป็นผู้ปกครองภูมิภาคอนาโตเลียแห่งจักรวรรดิออตโตมันแต่เพียงผู้เดียว หลังอีซาสิ้นพระชนม์ใน 1406.
รับพระยศ สุลต่านออตโตมัน เมห์เหม็ดที่ 1 ข่าน หลัง มูซา สิ้นพระชนม์ ณ 5 กรกฎาคม 1413.
|-
| colspan=7 style="background:#B9B9B9" | รัฐสุลต่านฟื้นฟู
|- 
| 5
| เมห์เหม็ดที่ 1ÇELEBİ (ผู้อ่อนโยน)KİRİŞÇİ (lit. The Bowstring Maker for his support)
| 100px
| 5 กรกฎาคม 1413
| 26 มีนาคม 1421
| 80px|Tughra of Mehmed I
| align="left" |
โอรสบาเยซิดที่ 1 และเดฟเลต ฮาตุน.
ทรงราชย์ตลอดพระชนม์ชีพ
|-
| 6
| มูรัดที่ 2KOCA (มหาราช)
| 100px
| 25 มิถุนายน 1421
| 1444
| 80px|Tughra of Murad II
| align="left" |
โอรสเมห์เหม็ดที่ 1 กับ เอมิเน ฮาตุน;
สละราชสมบัติให้โอรส เมห์เหม็ดที่ 2.
|-
| 7
| เมห์เหม็ดที่ 2FĀTİḤ (ผู้พิชิต)
| 100px
| 1444
| 1446
| 80px|Tughra of Mehmed II 
| align="left" |
โอรสมูรัดที่ 2 กับ ฮูมา ฮาตุน.
ถวายบัลลังก์ให้พระราชบิดาหลังจากที่ขอให้พระองค์กลับสู่อำนาจพร้อมกับภัยคุกคามที่เพิ่มขึ้นจากจานิสซารี

|-
| (6)
| มูรัดที่ 2KOCA (มหาราช)
| 100px
| 1446
| 3 กุมภาพันธ์ 1451
| 80px|Tughra of Murad II
| align="left" |
รัชกาลที่ 2;
ถูกบังคับให้กลับมาทรงราชย์เพื่อปราบปรามกบฏจานิสซารีKafadar 1996, p. xix
ทรงราชย์ตลอดพระชนม์ชีพ
|-
| colspan=7 style="background:#B9B9B9" | การขยายตัวของจักรวรรดิ(1453 – 1550)
|- 
| (7)
| เมห์เหม็ดที่ 2KAYSER-İ RÛM (ซีซาร์แห่งโรมัน)FĀTİḤ (ผู้พิชิต)
| 100px
| 3 กุมภาพันธ์ 1451
| 3 พฤษภาคม 1481
| 80px|Tughra of Mehmed II
| align="left" |
รัชกาลที่ 2;
การพิชิตคอนสแตนติโนเปิล ใน 1453;
ทรงราชย์ตลอดพระชนม์ชีพ
|-
| 8
| บาเยซิดที่ 2VELÎ (นักบุญ)
| 100px
| 19 พฤษภาคม 1481
| 25 เมษายน 1512
| 80px|Tughra of Bayezid II
| align="left" |
โอรสเมห์เหม็ดที่ 2 กึลบาฮาร์ ฮาตุน
สละราชสมบัติ
สวรรคตใกล้ไดดีโมเตโค ใน 26 พฤษภาคม 1512.
|-
| 9
| เซลิมที่ 1YAVUZ (ผู้แข็งแกร่ง)Hadim'ul Haramain'ish-Sharifain(ผู้รับใช้แห่งเมกกะและเมดีนะ)
| 100px
| 25 เมษายน 1512
| 21 กันยายน 1520
| 80px|Tughra of Selim I
| align="left" |
โอรสบาเยซิดที่ 2 กับ กึลบาฮาร์ ฮาตุน
ทรงราชย์ตลอดพระชนม์ชีพ
|-
| 10
| สุลัยมานที่ 1MUHTEŞEM (ผู้สง่างาม)
or 
KANÛNÎ (ผู้พระราชทานกฎหมาย)
| 100px
| 30 กันยายน 1520
| 6 หรือ 7 กันยายน 1566
| 80px|Tughra of Suleiman I
| align="left" |
โอรสเซลิมที่ 1 กับฮัฟซา สุลต่าน;
ทรงราชย์ตลอดพระชนม์ชีพ
|-
| colspan=7 style="background:#B9B9B9" | การปฏิรูปจักรวรรดิออตโตมัน(1550 – 1700)
|-
| 11
| เซลิมที่ 2SARI (บลอนด์)
MEST (ขี้เมา)
| 100px
| 29 กันยายน 1566
| 21 ธันวาคม 1574
| 80px|Tughra of Selim II
| align="left" |
โอรสสุไลยมานที่ 1 กับ เฮอเรม สุลต่าน
ทรงราชย์ตลอดพระชนม์ชีพ
|-
| 12
| มูรัดที่ 3
| 100px
| 22 ธันวาคม 1574
| 16 มกราคม 1595
| 80px|Tughra of Murad III
| align="left" |
โอรสเซลิมที่ 2 กับ นูร์บานู สุลต่าน
ทรงราชย์ตลอดพระชนม์ชีพ
|-
| 13
| เมห์เหม็ดที่ 3ADLÎ (ผู้เที่ยงธรรม)
| 100px
| 27 มกราคม 1595
| 20 หรือ 21 ธันวาคม 1603
| 80px|Tughra of Mehmed III
| align="left" |
โอรสมูรัดที่ 3 กับ ซาฟีเย สุลต่าน
ทรงราชย์ตลอดพระชนม์ชีพ
|-
| 14
| อะเหม็ดที่ 1BAḪTī (ผู้โชคดี)
| 100px
| 21 ธันวาคม 1603
| 22 พฤศจิกายน 1617
| 80px|Tughra of Ahmed I
| align="left" |
โอรสเมห์เหม็ดที่ 3 กับ ฮันดัน สุลต่าน;
ทรงราชย์ตลอดพระชนม์ชีพ
|-
| 15    
| มุสตาฟาที่ 1DELİ (ผู้วิปลาส)
| 100px
| 22 พฤศจิกายน 1617
| 26 กุมภาพันธ์ 1618
| 80px|Tughra of Mustafa I
| align="left" |
โอรสเมห์เหม็ดที่ 3 กับ ฮาลิเม สุลต่าน;
ถูกถอดจากราชสมบัติจากการเสียจริตให้พระภาคิไนยออสมันที่ 2
|-
| 16
| ออสมันที่ 2GENÇ (ผู้เยาว์) ŞEHÎD (ผู้พลีชีพ) 
| 100px
| 26 กุมภาพันธ์ 1618
| 19 พฤษภาคม 1622
| 80px|Tughra of Osman II
| align="left" |
โอรสอะเหม็ดที่ 1 กับมาห์ฟิรุซ ฮาตุน;
ถูกถอดในการจลาจลของจานิสซารี ใน19 พฤษภาคม 1622;
ถูกปลงพระชนม์ 20 พฤษภาคม 1622 โดยแกรนด์วิเชียร์ คารา ดาวุด พาชา
|-
| (15)
| มุสตาฟาที่ 1 DELİ (ผู้วิปลาส)
| 100px
| 20 พฤษภาคม 1622
| 10 กันยายน 1623
| 80px|Tughra of Mustafa I
| align="left" |
รัชกาลที่ 2;
กลับมาทรงราชย์หลัง ออสมันที่ 2 ถูกปลงพระชนม์
ถูกถอดเนื่องจากเสียพระจริต ทรงถูกคุมพระองค์จนกระทั่งสวรรคตที่อิสตันบุล 20 มกราคม 1639
|-
| 17
| มูรัดที่ 4 SAHİB-Î KIRAN ผู้พิชิตแบกแดด  ĠĀZĪ (นักรบ)
| 100px
| 10 กันยายน 1623
| 8 หรือ 9 กุมภาพันธ์ 1640
| 80px|Tughra of Murad IV
| align="left" |
โอรสอะเหม็ดที่ 1 กับโคเซม สุลต่าน.
ทรงราชย์ตลอดพระชนม์ชีพ
|-
| 18
| อิบราฮิมDELİ (ผู้วิปลาส)  ผู้พิชิตครีต ŞEHÎD 
| 100px
| 9 กุมภาพันธ์ 1640
| 8 สิงหาคม 1648
| 80px|Tughra of Ibrahim
| align="left" |
โอรสอะเหม็ดที่ 1 กับโคเซม สุลต่าน;
ถูกถอดใน 8 สิงหาคม 1648 ในการยึดอำนาจโดย ชีค อุล-อิสลาม
ถูกรัดพระศอจนสวรรคตที่อิสตันบุลใน 18 สิงหาคม 1648 ตามคำสั่งแกรนด์วิเชียร์ เมฟเลวี เมห์เหม็ด ปาชา (Sofu Mehmed Pasha)''. 19 เมห์เหม็ดที่ 4AVCI (ผู้ล่า)ĠĀZĪ (นักรบ) 100px 8 สิงหาคม 1648 8 พฤศจิกายน 1687 80px|Tughra of Mehmed IVโอรสอิบราฮิมกับตุรฮาน สุลต่าน;
ถูกถอด ณ 8 พฤศจิกายน 1687 เนื่องจากจักรวรรดิออตโตมันแพ้ การศึกที่โมฮักส์ครั้งที่ 2;
สวรรคต ณ เอดีร์เน ใน 6 มกราคม 1693. 20 สุลัยมานที่ 2ĠĀZĪ (นักรบ) Paolo_Veronese_(Nachfolger)_-_Sultan_Soliman_II._-_2249_-_Bavarian_State_Painting_Collections|100px 8 พฤศจิกายน 1687 22 มิถุนายน 1691 80px|Tughra of Suleiman IIโอรสอิบราฮิมกับอาซุบ สุลต่าน;
ทรงราชย์ตลอดพระชนม์ชีพ 21 อะเหม็ดที่ 2ḪĀN ĠĀZĪ (เจ้าชายนักรบ) 100px 22 มิถุนายน 1691 6 กุมภาพันธ์ 1695 80px|Tughra of Ahmed IIโอรสอิบราฮิมกับมูอัซเซส สุลต่าน;
ทรงราชย์ตลอดพระชนม์ชีพ. 22 มุสตาฟาที่ 2ĠĀZĪ (นักรบ) 100px 6 กุมภาพันธ์ 1695 22 สิงหาคม 1703 80px|Tughra of Mustafa IIโอรสเมห์เหม็ดที่ 4 กึลนุส สุลต่าน;
ถูกถอด ณ 22 สิงหาคม 1703 โดยกบฏ จานิสซารี ในนาม เหตุการณ์เอดรีเน
สวรรคตที่อิสตันบุล ณ 8 มกราคม 1704. ยุคหยุดนิ่งและการปฏิรูปจักรวรรดิ(1700 – 1827) 23 อะเหม็ดที่ 3สุลต่านสมัยทิวลิป ĠĀZĪ (ขุนศึก) 100px 22 สิงหาคม 1703 1 หรือ 2 ตุลาคม 1730 80px|Tughra of Ahmed IIIโอรสเมห์เหม็ดที่ 4 กับ กึลนุส สุลต่าน;
ถูกถอดเนื่องจากการกบฏของพวกจานิสซารีนำโดย เปโตรนา ฮาลิล
สวรรคต 1 กรกฎาคม 1736. 24 มาห์หมุดที่ 1ĠĀZĪ (นักรบ)KAMBUR (ผู้หลังค่อม) 100px 2 ตุลาคม 1730 13 ธันวาคม 1754 80px|Tughra of Mahmud Iโอรสมุสตาฟาที่ 2 กับ ซาลิฮา สุลต่าน;
ทรงราชย์ตลอดพระชนม์ชีพ 25 ออสมันที่ 3SOFU (ผู้มีความศรัทธา) 100px 13 ธันวาคม 1754 29 หรือ 30 ตุลาคม 1757 80px|Tughra of Osman IIIโอรสมุสตาฟาที่ 2 กับ เซสุวาร์ สุลต่าน;
ทรงราชย์ตลอดพระชนม์ชีพ 26 มุสตาฟาที่ 3YENİLİKÇİ (ผู้สร้างนวัตกรรมแรก) 100px 30 ตุลาคม 1757 21 มกราคม 1774 80px|Tughra of Mustafa IIIโอรสอะเหม็ดที่ 3 กับ มิฮ์ริซาร์ คาดึน;
ทรงราชย์ตลอดพระชนม์ชีพ 27 อับดุล ฮามิดที่ 1Abd ūl-Hāmīd (ผู้รับใช้พระเจ้า) ISLAHATÇI (ผู้ปรับปรุง)ĠĀZĪ (ขุนศึก) 100px 21 มกราคม 1774 6 หรือ 7 เมษายน 1789 80px|Tughra of Abdul Hamid Iโอรสอะเหม็ดที่ 3 กับ เซอร์มิ คาดิน;
ทรงราชย์ตลอดพระชนม์ชีพ 28 เซลิมที่ 3BESTEKÂR (คีตกวี)  NİZÂMÎ (เจ้าระเบียบ)  ŞEHÎD (ผู้พลีชีพ)  100px 7 เมษายน 1789 29 พฤษภาคม 1807 80px|Tughra of Selim IIIโอรสมุสตาฟาที่ 3 กับ มิฮ์ริชาห์ สุลต่าน
ถูกถอดจากราชสมบัติจากการปฏิวัติเจเนสซารีนำโดยคาบักซิ มุสตาฟา เพื่อต้านการปฏิรูปของพระองค์
ถูกปลงพระชนม์ที่อิสตันบุล 28 กรกฎาคม 1808 ตามคำสั่งของสุลต่านมุสทาฟาที่ 4 29 มุสทาฟาที่ 4 100px 29 พฤษภาคม 1807 28 กรกฎาคม 1808 80px|Tughra of Mustafa IVโอรสอับดุลฮามิดที่ 1 กับซิเนเพอร์เวอร์ สุลต่าน;
ถูกถอดในการกบฏนำโดย อัลเดมาร์ มุสตาฟา ปาชา
ถูกปลงพระชนม์ที่อิสตันบุล 17 พฤศจิกายน 1808 ตามคำสั่งของสุลต่านมาห์หมุดที่ 2 จักรวรรดิออตโตมันสมัยใหม่(1827 – 1908) 30   มาห์หมุดที่ 2İNKILÂPÇI (นักปฏิรูป)ĠĀZĪ (ขุนศึก) 100px 28 กรกฎาคม 1808 1 กรกฎาคม  1839 80px|Tughra of Mahmud IIโอรสอับดุลฮามิดที่ 1 กับนักซิดิล สุลต่าน (พระชนนีบุญธรรม);
ยกเลิก จานิสซารี สืบเนื่องมาจาก เหตุการณ์มหามงคล ใน 1826;
ทรงราชย์ตลอดพระชนม์ชีพ 31 อับดุล เมจิดที่ 1TANZİMÂTÇI (The Strong Reformist orThe Advocate of Reorganization)ĠĀZĪ (ขุนศึก) 135x135px 1 กรกฎาคม  1839 25 มิถุนายน 1861 80px|Tughra of Abdulmejid Iโอรสมาห์หมุดที่ 2 กับเบซมีอาเลียม สุลต่าน
ประกาศพระบรมราชโองการ( Hatt-ı Sharif) แห่งกึลฮาเน (Tanzimât Fermânı)  ที่เปิดตัวสมัย Tanzimat  ของการปฏิรูปและการปรับโครงสร้างองค์กรใน 3 พฤศจิกายน 1839 ตามคำสั่งนักปฏิรูป แกรนด์วิเชียร์ มุสตาฟา ระชิด ปาชา
รับรองIslâhat Hatt-ı Hümayun (พระบรมราชโองการ) (Islâhat Fermânı) ใน 18 กุมภาพันธ์ 1856;
ทรงราชย์ตลอดพระชนม์ชีพ 32อับดุล อะซีซ  BAḪTSIZ (ผู้โชคร้าย)  ŞEHĪD (ผู้พลีชีพ)  146x146px 25 มิถุนายน 1861 30 พฤษภาคม 1876 80px|Tughra of Abdülazizโอรสมาห์หมุดที่ 2 กับ เปอร์เนฟนิยาล สุลต่าน
ถูกถอดโดยคณะเสนาบดี;
ถูกพบว่าสวรรคต (อัตวินิบาตกรรมหรือปลงพระชนม์) 5 วันต่อมา 33 มูรัดที่ 5 137x137px 30 พฤษภาคม 1876 31 สิงหาคม 1876 80px|Tughra of Murad V 
โอรสอับดุลเมจิดที่ 1 กับเซฟเคฟซา คาดึน;
ถูกถอดเนื่องประชวรทางจิต
ถูกคุมพระองค์ในวังซิราอัน สวรรคต 29 สิงหาคม 1904. 34 อับดุล ฮามิดที่ 2  Ulû Sultân Abd ūl-Hāmīd Khan
(The Sublime Khan) 140x140px 31 สิงหาคม 1876 27 เมษายน 1909 80px|Tughra of Abdul Hamid IIโอรสอับดุลเมจิดที่ 1 กับติริมูจกัน คาดึน  ต่อมาเป็นราชบุตรบุญธรรม เปเรสตู คาดึน).
มีพระราชานุญาตอย่างไม่เต็มพระทัยให้ตั้งสมัยปฐมรัฐธรรมนูญ ใน 23 พฤศจิกายน 1876 และทรงระงับใน 13 กุมภาพันธ์ 1878;
ถูกบีบให้ฟื้นฟูสมัยรัฐธรรมนูญที่ 2 ใน 3 กรกฎาคม 1908
ถูกถอดใน เหตุการณ์ 31 มีนาคม (ใน 13 เมษายน 1909)
ถูกคุมพระองค์ในพระราชวังเบย์เลอร์เบยี จนสวรรคต ณ 10 กุมภาพันธ์ 1918 35เมห์เหม็ดที่ 5REŞÂD (Rashād) 
(ผู้ตามทางที่แท้จริง) 137x137px 27 เมษายน 1909 3 กรกฎาคม 1918 80px|Tughra of Mehmed Vโอรสอับดุลเมจิดที่ 1 กับกุลซีมาล คาดึน;
ทรงราชย์ในฐานะ หุ่นเชิดของเมห์เหม็ด ตาลัต, อิสมาอิล เอนเวอร์ และ อะเหม็ด ซีมาล ปาชา จนสวรรคต 36 เมห์เหม็ดที่ 6VAHDETTİN (Wāhīd ād-Dīn) 
(The Unifier of Dīn (Islam)
หรือ
เอนกชนแห่ง อิสลาม) 100px 4 กรกฎาคม 1918 1 พฤศจิกายน 1922 80px|Tughra of Mehmed VIโอรสอับดุลเมจิดที่ 1 กับกูลุสตู ฮานึม;
ระบอบสุลต่านถูกล้มล้าง;
ลี้ภัยจาก คอนสแตนติโนเปิล (ปัจจุบัน อิสตันบุล) ใน 17 พฤศจิกายน 1922;
สวรรคตขณะลี้ภัยในซานเรโม, อิตาลี ใน 16 พฤษภาคม 1926. เคาะลีฟะฮ์ ภายใต้สาธารณรัฐ(1 พฤศจิกายน 1922 – 3 มีนาคม 1924) — อับดุล เมจิดที่ 2 100px 18 พฤศจิกายน 1922 3 มีนาคม 1924 —โอรสอับดุลลาซิซที่ 1 กับ เฮนาริดิล คาดึนAs̜iroğlu 1992, p. 13
ได้รับเลือกเป็น เคาะลีฟะฮ์ โดย รัฐสภา;
ลี้ภัยหลังการล้มเลิกระบอบคอลิฟะฮ์;As̜iroğlu 1992, p. 17
สวรรคตที่ปารีส, ฝรั่งเศส ใน 23 สิงหาคม 1944.As̜iroğlu 1992, p. 14

 ประมุขแห่งราชวงศ์ออสมันหลัง 1923 
+№พระนามพระรูปสมัยความสัมพันธ์กับรัชกาลก่อน36เมห์เหม็ดที่ 6100px1922-1926สุลต่านออตโตมันพระองค์สุดท้าย (1918–1922)37อับดุล เมจิดที่ 2100px1926-1944กาหลิปออตโตมันพระองค์สุดท้าย (1922–1924)38อาเหม็ด นิฮาด100px1944-1954พระราชนัดดาในสุลต่านมูรัดที่ 539ออสมัน ฟูอัด, 100px1954–1973พระอนุชาต่างพระชนนีในอาเหม็ดที่ 4 นิฮาด40เมห์เหม็ด อับดุลลาซิซ1973–1977พระราชนัดดาในสุลต่านอับดุล อะซีซ.41อาลี วาซิบ100px1977–1983พระราชโอรสในอาเหม็ดที่ 4 นิฮาด42เมห์เหม็ด ออร์ฮาน 100px1983–1994พระราชนัดดาในสุลต่านอับดุล ฮามิดที่ 2Pope, Hugh. "Oldest Ottoman to come home at last", The Independent (22 July 1992).43เออร์ตูกรุล ออสมัน, 1994–2009พระราชนัดดาในสุลต่านอับดุล ฮามิดที่ 2Bernstein, Fred. “Ertugrul Osman, Link to Ottoman Dynasty, Dies at 97”, The New York Times (24 September 2009).44บาเยซิด ออสมัน2009-2017พระราชปนัดดาในสุลต่านอับดุล เมจิดที่ 1"'Osmanoğulları'na insanlık şehadet edecek' ", Zaman (27 September 2009).45ดุนดาร์ อาลี ออสมัน 2017-2021พระราชปนัดดาในสุลต่านอับดุล ฮามิดที่ 246ฮารูน ออสมัน2021–ปัจจุบันพระราชปนัดดาในสุลต่านอับดุล ฮามิดที่ 2

อ้างอิง

บรรณานุกรม

แหล่งข้อมูลอื่น

ส