กรงเหล็กตะแลงแกง

กรงเหล็กตะแลงแกง () เป็นการใช้รูปแบบการแขวนคอกับศพของอาชญากรที่ต้องโทษประหารชีวิต และแขวนทิ้งไว้เพื่อประจานต่อสาธารณะ และข่มขวัญอาชญากรคนอื่น ๆ ในคริสต์ศตวรรษที่ 17 มีการพัฒนารูปแบบการใช้ตะแลงแกงโดยให้อาชญากรที่ยังมีชีวิตอยู่เข้าไปอาศัยในกรงเหล็ก และปล่อยทิ้งไว้ให้อดอาหารจนตาย

 รูปแบบ 

 ภาษาต่าง ๆ 
 ภาษาอังกฤษ 
คำว่า Gibbet มีความหมายถึงเครื่องมือใด ๆ ที่ใช้ในการประหารชีวิตในสาธารณะ เช่น กางเขน ที่แขวนคอ ดาบ กิโยติน

 ภาษาไทย 

คำว่าตะแลงแกง หรือตะแลงแกงมาจากคำว่า "ตรแฬงแกง" (อ่านว่า ตรอแลงแกง) ซึ่งเป็นภาษาเขมร มีความหมายคือ "ที่มี 4 หน้า หรือที่แยกเป็นสี่ (ชื่อปราสาท, วิหาร, หนทาง)"พจนานุกรมภาษาเขมร ฉบับของพุทธศาสนบัณฑิตย์ กรุงพนมเปญ

 อ้างอิง 

 แหล่งข้อมูลอื่น 



หมวดหมู่:เครื่องประหารชีวิต
หมวดหมู่:ประเพณีเกี่ยวกับความตาย
หมวดหมู่:ทัณฑภัณฑ์
หมวดหมู่:การประหารชีวิต