เขตอุตสาหกรรมแคซ็อง

เขตอุตสาหกรรมแคซ็อง (; ย่อ: KIR หรือ ; ย่อ: KIZ) เป็นเขตอุตสาหกรรมบริหารพิเศษของประเทศเกาหลีเหนือ (DPRK) จัดตั้งขึ้นใน ค.ศ. 2002 โดยแยกออกมาจากส่วนหนึ่งของนครปกครองโดยตรงแคซ็อง ต่อมาในวันที่ 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2016 เขตดังกล่าวถูกสั่งปิดชั่วคราวโดยรัฐบาลเกาหลีใต้และพนักงานทั้งหมดถูกเรียกตัวกลับโดยคณะบริหารพัก กึน-ฮเย แม้ว่าอดีตประธานาธิบดีเกาหลีใต้ มุน แจ-อิน จะส่งสัญญาณถึงความปรารถนาที่จะ "เปิดใหม่และขยาย" เขตดังกล่าวใน ค.ศ. 2017 ก็ตาม

ลักษณะที่โดดเด่นที่สุดของเขตนี้คืออุทยานอุตสาหกรรมแคซ็อง ซึ่งดำเนินการตั้งแต่ ค.ศ. 2004 ถึง 2016 ในฐานะโครงการพัฒนาเศรษฐกิจร่วมกันกับเกาหลีใต้ (ROK) อุทยานแห่งนี้ตั้งอยู่ห่างออกไปทางทิศเหนือ  จากเขตปลอดทหารเกาหลี โดยใช้เวลาขับรถเพียง 1 ชั่วโมงจากโซล และมีทางเข้าออกทั้งทางถนนและทางรถไฟโดยตรงสู่เกาหลีใต้ อุทยานแห่งนี้ช่วยให้บริษัทเกาหลีใต้สามารถจ้างแรงงานราคาถูกที่มีการศึกษา มีทักษะ และสื่อสารภาษาเกาหลีได้อย่างคล่องแคล่ว ในขณะเดียวกันก็ทำให้เกาหลีเหนือมีแหล่งเงินตราต่างประเทศที่สำคัญ

ข้อมูลเมื่อเดือนเมษายน ค.ศ. 2013 มีบริษัทเกาหลีใต้ 123 แห่งจ้างงานคนงานเกาหลีเหนือประมาณ 53,000 คนและพนักงานเกาหลีใต้ 800 คน

ในช่วงเวลาที่มีความตึงเครียดระหว่างเกาหลีเหนือและเกาหลีใต้ ทางเข้าสู่อุทยานอุตสาหกรรมจากฝั่งใต้จะถูกจำกัด วันที่ 3 เมษายน ค.ศ. 2013 ระหว่างวิกฤตเกาหลี ค.ศ. 2013 เกาหลีเหนือได้ปิดกั้นการเข้าสู่พื้นที่สำหรับพลเมืองเกาหลีใต้ทุกคน ต่อมาในวันที่ 8 เมษายน ค.ศ. 2013 รัฐบาลเกาหลีเหนือได้ถอนคนงานเกาหลีเหนือทั้ง 53,000 คนออกจากอุทยานอุตสาหกรรมแคซ็อง เป็นการยุติกิจกรรมทั้งหมดโดยปริยาย จนกระทั่งวันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 2013 ทั้งสองประเทศจึงได้ตกลงกันว่าควรจะเปิดอุทยานอุตสาหกรรมอีกครั้ง

วันที่ 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2016 กระทรวงการรวมชาติของเกาหลีใต้ประกาศว่าอุทยานอุตสาหกรรมจะถูกปิดตัวลง "เป็นการชั่วคราว" และเรียกตัวพนักงานทั้งหมดกลับ ส่วนหนึ่งเป็นการประท้วงต่อการยั่วยุอย่างต่อเนื่องของเกาหลีเหนือ รวมถึงการปล่อยดาวเทียมและการกล่าวอ้างว่ามีการทดสอบระเบิดไฮโดรเจนในเดือนมกราคม ค.ศ. 2016 ในวันถัดมา เกาหลีเหนือได้ประกาศเนรเทศคนงานเกาหลีใต้ทั้งหมดและระบุว่าจะอายัดทรัพย์สินและอุปกรณ์ทั้งหมดของเกาหลีใต้ภายในอุทยานอุตสาหกรรมที่บริหารร่วมกัน พนักงานเกาหลีใต้ทั้ง 280 คนที่พำนักอยู่ในแคซ็องเดินทางออกไปหลังคำประกาศของเกาหลีเหนือเพียงไม่กี่ชั่วโมง

 อุทยานอุตสาหกรรมแคซ็อง 
การก่อสร้างเริ่มต้นขึ้นในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2003 และในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2003 เกาหลีเหนือและใต้ได้ให้สัตยาบันในความตกลงด้านภาษีและการบัญชี 4 ฉบับเพื่อสนับสนุนการลงทุน การก่อสร้างระยะนำร่องเสร็จสิ้นในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2004 และอุทยานอุตสาหกรรมได้เปิดดำเนินการในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2004N Korean Industrial Complex Made Ready For Seoul's Investment, Northeast Asia Peace and Security Network, 30 June 2004. Retrieved 2008-01-18.

ระยะเริ่มต้น
ในระยะเริ่มต้นของอุทยานฯ มีบริษัทเกาหลีใต้ 15 แห่งที่ก่อสร้างโรงงานผลิต โดยสามบริษัทเริ่มดำเนินการภายในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2005 แผนการในระยะแรกคาดการณ์ว่าจะมีบริษัทเกาหลีใต้เข้าร่วม 250 แห่งตั้งแต่ ค.ศ. 2006 และจ้างงานผู้คน 100,000 คนภายใน ค.ศ. 2007

ระยะสุดท้ายตามแผนที่วางไว้
อุทยานฯ คาดว่าจะเสร็จสมบูรณ์ใน ค.ศ. 2012 ครอบคลุมพื้นที่ 65 ตารางกิโลเมตร และจ้างงาน 700,000 คน แผนดังกล่าวยังรวมถึงการสร้างเขตสนับสนุนที่มีขนาดประมาณหนึ่งในสามของเขตอุตสาหกรรม ซึ่งมีไว้สำหรับการดำเนินงานด้านคุณภาพชีวิต โดยระบุให้มีการสร้างพื้นที่อยู่อาศัย โรงพยาบาล ศูนย์การค้า และแม้กระทั่งสวนสนุกตามที่เสนอเพื่อดึงดูดนักท่องเที่ยว

การจัดองค์การ
อุทยานอุตสาหกรรมแคซ็องบริหารงานโดยคณะกรรมการเกาหลีใต้ซึ่งมีสัญญาเช่า 50 ปี เริ่มต้นใน ค.ศ. 2004 บริษัทฮุนไดอาซัน (Hyundai Asan) ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มบริษัทฮุนได (Hyundai) ของเกาหลีใต้ ได้รับการว่าจ้างจากรัฐบาลเปียงยางให้พัฒนาที่ดินAn Oasis of Capitalism, Newsweek, 19 September 2005. Retrieved at the Internet Archive on 19 January 2008 บรรดาบริษัทต่าง ๆ ใช้ประโยชน์จากแรงงานราคาถูกที่มีอยู่ในเกาหลีเหนือเพื่อแข่งขันกับประเทศจีนในการผลิตสินค้าเพื่อการบริโภคระดับล่าง เช่น รองเท้า เสื้อผ้า และนาฬิกา

ใน ค.ศ. 2006 พัก ซ็อก-ซัม นักเศรษฐศาสตร์อาวุโสของธนาคารแห่งประเทศเกาหลี คาดการณ์ว่าเขตอุตสาหกรรมนี้จะสามารถสร้างงานได้ 725,000 ตำแหน่งและสร้างรายได้จากค่าจ้างรายปี 500 ล้านดอลลาร์สหรัฐให้แก่เศรษฐกิจเกาหลีเหนือภายใน ค.ศ. 2012 และในอีก 5 ปีต่อมา จะมีรายได้อีก 1.78 พันล้านดอลลาร์สหรัฐจากภาษีเงินได้นิติบุคคลรายปีที่เรียกเก็บจากบริษัทเกาหลีใต้ที่เข้าร่วมโครงการ

บริษัทที่ดำเนินการภายในอุทยานฯ
เมื่อสิ้นสุดปีแรกของการดำเนินงานอย่างเต็มรูปแบบ มีบริษัทเกาหลีใต้ 11 แห่งดำเนินการอยู่ในเขตอุตสาหกรรมแคซ็อง ภายใน ค.ศ. 2006 บริษัทเริ่มต้นทั้ง 15 แห่งได้เริ่มการผลิตทั้งหมด รวมถึง JCCOM, Yongin Electronics, TS Precision Machinery, JY Solutec, Magic Micro, Hosan Ace, Romanson, Munchang Co., Daewha Fuel Pump, Taesong Industrial, Bucheon Industrial, Samduk Trading, Shinwon, SJ Tech และ Sonoko Cuisine Ware ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2016 ไม่นานก่อนที่อุทยานฯ จะถูกปิดเป็นครั้งสุดท้าย จำนวนบริษัทเกาหลีใต้ที่ดำเนินการในอุทยานฯ ได้เพิ่มขึ้นเป็น 124 แห่งประเภทของการผลิตต่าง ๆ ในอุทยานฯ แบ่งออกเป็นบริษัทสิ่งทอและเสื้อผ้า 71 แห่ง ผลิตภัณฑ์เคมี 9 แห่ง โลหะและเครื่องจักร 23 แห่ง อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ 13 แห่ง และการผลิตประเภทอื่นอีก 8 แห่ง

อุปสรรค
เขตอุตสาหกรรมเผชิญกับอุปสรรคหลายประการ ประการที่เร่งด่วนที่สุดคือวิธีการบังคับทางเศรษฐกิจของสหรัฐต่อเกาหลีเหนือ ซึ่งสั่งห้ามการนำเข้าเทคโนโลยีและสินค้าสำคัญ เช่น คอมพิวเตอร์

ข้อตกลงค่าจ้างและค่าเช่า
ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2009 เปียงยางประกาศยกเลิกข้อตกลงค่าจ้างและค่าเช่าที่อุทยานอุตสาหกรรมเพียงฝ่ายเดียว และในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2009 พวกเขายังเรียกร้องเงินเดือนใหม่ที่ 300 ดอลลาร์สหรัฐต่อเดือนสำหรับคนงาน 40,000 คน เทียบกับ 75 ดอลลาร์สหรัฐที่เคยได้รับก่อนหน้านี้N Korea demands millions News24

ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2009 การไปเยือนเกาหลีเหนือของประธานกลุ่มฮุนไดนำไปสู่การยุติข้อเรียกร้องของฝ่ายเหนือ โดยมีการเพิ่มค่าจ้างเพียงเล็กน้อยและไม่มีการเปลี่ยนแปลงค่าเช่าที่ดิน

ใน ค.ศ. 2012 ค่าจ้างโดยประมาณอยู่ที่ 160 ดอลลาร์สหรัฐต่อเดือน คิดเป็นประมาณหนึ่งในห้าของค่าจ้างขั้นต่ำในเกาหลีใต้ และประมาณหนึ่งในสี่ของค่าจ้างทั่วไปในจีน

ภาษีและรายได้
ใน ค.ศ. 2012 กระทรวงการรวมชาติได้รับรายงานว่ามีบริษัท 8 แห่งจาก 123 แห่งได้รับแจ้งการเรียกเก็บภาษี ซึ่งการแจ้งดังกล่าวเป็นการตัดสินใจฝ่ายเดียวของเกาหลีเหนือ ทั้ง 8 บริษัทได้รับแจ้งให้ชำระภาษีเป็นเงิน 170,208,077 วอน (160,000 ดอลลาร์สหรัฐ) โดยมี 2 บริษัทที่ได้ชำระภาษี 20,000 ดอลลาร์สหรัฐให้เกาหลีเหนือไปแล้ว

การตัดสินใจฝ่ายเดียวโดยสำนักบริหารพิเศษกลาง (Central Special Direct General Bureau - CSDGB) ในการแก้ไขข้อบังคับถือเป็นการละเมิดกฎหมายเขตอุตสาหกรรมแคซ็อง ซึ่งกำหนดให้การแก้ไขกฎหมายใด ๆ ต้องมีการเจรจาระหว่างฝ่ายเหนือและฝ่ายใต้

เป็นครั้งแรกใน ค.ศ. 2011 ที่บริษัทต่าง ๆ ในเขตอุตสาหกรรมแคซ็องบันทึกกำไรจากการดำเนินงานเฉลี่ย 56 ล้านวอน (56,241 ดอลลาร์สหรัฐ) โดยในที่สุดก็สามารถดำเนินงานในฐานะตัวเลขสีเขียว (มีกำไร) หลังจากขาดทุนมาหลายปี

 กรีนด็อกเตอส์ 
กรีนด็อกเตอส์ (Green Doctors) องค์การนอกภาครัฐที่ก่อตั้งในปูซานเมื่อเดือนมกราคม ค.ศ. 2004 ได้รับอนุญาตอย่างเป็นทางการจากรัฐบาลให้เปิดโรงพยาบาลในพื้นที่ใน ค.ศ. 2005 นับตั้งแต่นั้นมาได้ให้บริการรักษาพยาบาลแก่คนงานในแคซ็องจนกระทั่งอุทยานฯ ปิดตัวลง โดยแพทย์ที่ทำงานที่นั่นไม่ได้รับเงินเดือน

อุบัติการณ์ช็อนอัน
ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2010 หลังเหตุการณ์จมเรือรบช็อนอัน (ROKS Cheonan) และการตอบโต้ของเกาหลีใต้ เกาหลีเหนือได้ตัดความสัมพันธ์กับเกาหลีใต้และสั่งปิดสำนักงานที่ปรึกษา อย่างไรก็ตาม กิจกรรมที่มีอยู่ในเขตดังกล่าวยังคงรักษาการผลิตไว้ได้ และการขนส่งรวมถึงโทรศัพท์ไปยังเกาหลีใต้ยังคงใช้งานได้ตามปกติ

การปิดและการเปิดใหม่ใน ค.ศ. 2013

วันที่ 3 เมษายน ค.ศ. 2013 เกาหลีเหนือเริ่มปฏิเสธไม่ให้พนักงานเกาหลีใต้เข้าสู่เขตอุตสาหกรรมแคซ็อง เนื่องจากความตึงเครียดเริ่มทวีความรุนแรงขึ้นอย่างรวดเร็วระหว่างโซลและเปียงยางNorth Korea blocks South workers from Kaesŏng zone BBC News. 3 April 2013. Accessed 3 April 2013  วันที่ 8 เมษายน เกาหลีเหนือเรียกคืนคนงานเกาหลีเหนือทั้ง 53,000 คน และระงับการดำเนินงานทั้งหมด อย่างไรก็ตาม ยังมีชาวเกาหลีใต้ 406 คนที่พำนักอยู่ในอุทยานฯ หลังการปิดตัวโดยปริยายKim, Christine; Lee, Joyce.North Korea warns foreigners to leave South amid new threats of war Reuters. 9 April 2013. Accessed 11 April 2013

วันที่ 17 เมษายน เกาหลีเหนือสั่งห้ามคณะนักธุรกิจเกาหลีใต้ 10 คนจากการส่งอาหารและเสบียงให้แก่พนักงานเกาหลีใต้ 200 คนที่ยังอยู่ในเขตอุตสาหกรรมN. Korea blocks S. Korean food delivery to Kaesŏng staff AFP News. 17 April 2013. Accessed 17 April 2013 วันที่ 26 เมษายน ค.ศ. 2013 เกาหลีใต้ตัดสินใจถอนพนักงานที่เหลือทั้งหมดออก และในวันที่ 4 พฤษภาคม ชาวเกาหลีใต้ 7 คนสุดท้ายได้เดินทางออกจากเขตอุตสาหกรรมแคซ็อง ซึ่งทำให้อุทยานฯ ปิดตัวลงอย่างสมบูรณ์

วันที่ 4 กรกฎาคม ทั้งสองประเทศตกลงในหลักการว่าควรจะเปิดอุทยานอุตสาหกรรมแคซ็องอีกครั้งเมื่อความตึงเครียดเริ่มคลี่คลายลง มีการจัดเจรจาถึง 6 รอบโดยไม่มีความตกลงที่ชัดเจน เนื่องจากเกาหลีใต้ยืนกรานให้มีข้อกำหนดเพื่อป้องกันไม่ให้เกาหลีเหนือสั่งปิดอุทยานฯ อีกในอนาคด ในช่วงสัปดาห์แรกของเดือนสิงหาคม เกาหลีเหนือย้ำว่าการเปิดอุทยานฯ เป็นประโยชน์ของทั้งสองประเทศ วันที่ 13 สิงหาคม เกาหลีใต้กล่าวว่าจะเริ่มจ่ายเงินชดเชยประกันภัยให้กับธุรกิจในอุทยานฯ แต่ยังระบุว่าเปิดรับข้อความใหม่ในประเด็นการควบคุมแคซ็องร่วมกัน การเคลื่อนไหวนี้ถูกมองว่าเป็นจุดเริ่มต้นของการปิดเขตอุตสาหกรรมอย่างเป็นทางการ นำไปสู่การเจรจารอบที่เจ็ดที่เกาหลีใต้ระบุว่าเป็นรอบ "สุดท้าย" ความตกลงอย่างเป็นทางการในการเปิดอุทยานฯ อีกครั้งได้รับการลงนามในวันที่ 15 สิงหาคม ความตกลงดังกล่าวรวมถึงข้อกำหนดที่ออกแบบมาเพื่อรับประกันว่าจะไม่มีการสั่งปิดในลักษณะเดียวกันนี้อีกในอนาคต มีการตั้งคณะกรรมการร่วมเพื่อพิจารณาเรื่องการชดเชยความสูญเสียทางเศรษฐกิจที่เกิดจากการสั่งปิด

วันที่ 13 กันยายน ก่อนการเปิดเขตอุตสาหกรรมแคซ็อง รัฐบาลทั้งสองจัดการประชุมคณะอนุกรรมการเพื่อจัดการปัญหาเพิ่มเติมเกี่ยวกับการเข้าเมือง การพำนักโดยชอบด้วยกฎหมาย การสื่อสาร ศุลกากร และการผ่านแดน นอกจากนี้ยังมีการหารือเกี่ยวกับการฟื้นฟูการท่องเที่ยวในเขตท่องเที่ยวภูเขาคึมกัง

วันที่ 16 กันยายน แคซ็องเปิดดำเนินการอีกครั้งหลังจากปิดไปนานห้าเดือน บริษัททั้ง 123 แห่งที่ดำเนินงานในแคซ็องเผชิญความสูญเสียรวมกันถึง 575 ล้านปอนด์ (944 ล้านดอลลาร์สหรัฐ)

 การปิดใน ค.ศ. 2016 
วันที่ 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2016 เพื่อตอบโต้การยิงจรวดของเกาหลีเหนือ เกาหลีใต้ประกาศว่าจะเป็นครั้งแรกที่จะหยุดการดำเนินงานในพื้นที่ดังกล่าว โดยอธิบายว่าการยิงจรวดคือการทดสอบขีปนาวุธข้ามทวีปที่ปลอมแปลงมา โซลระบุว่าการดำเนินงานทั้งหมดในอุทยานฯ จะหยุดลงเพื่อป้องกันไม่ให้ฝ่ายเหนือใช้เงินลงทุน "ไปสนับสนุนการพัฒนาอาวุธนิวเคลียร์และขีปนาวุธ" วันถัดมา เกาหลีเหนือประกาศเนรเทศคนงานเกาหลีใต้ทั้งหมดและระบุว่าจะอายัดทรัพย์สินและอุปกรณ์ทั้งหมดของเกาหลีใต้ในอุทยานฯ พนักงานเกาหลีใต้ทั้ง 280 คนที่แคซ็องเดินทางออกไปหลังคำประกาศของฝ่ายเหนือเพียงไม่กี่ชั่วโมง

วันพฤหัสบดีที่ 11 กุมภาพันธ์ ไม่กี่นาทีก่อนเที่ยงคืน ฝ่ายใต้ประกาศว่าได้ตัดการจ่ายไฟฟ้าและน้ำเข้าสู่แคซ็องที่ส่งไปยังเขตโรงงานแล้ว

ในการเมืองภายในของเกาหลีใต้ มีมุมมองที่ตรงกันข้ามสองฝ่ายต่อการปิดใน ค.ศ. 2016 – ขณะที่พรรคแซนูรีสนับสนุนการปิด โดยระบุว่าเป็นวิธีเดียวที่จะยุติการยั่วยุของเกาหลีเหนือ แต่อีกสองพรรคคือพรรคมินจูและพรรคประชาชน คัดค้านโดยยืนยันว่าจำเป็นต้องมีการสื่อสารมากกว่านี้และการปิดจะยิ่งเพิ่มความตึงเครียดในคาบสมุทรเกาหลี พรรคแซนูรีซึ่งเป็นพรรครัฐบาลในขณะนั้นกล่าวระหว่างการประกาศปิดเขตอุตสาหกรรมแคซ็องว่า "เกาหลีเหนือได้ทำการทดสอบนิวเคลียร์ครั้งที่ 4 และยิงจรวดโดยไม่สนใจคำเตือนอย่างต่อเนื่องจากรัฐบาลเกาหลีใต้และสังคมโลก การสื่อสารและการโน้มน้าว หรือ 'ไม้นวม' ไม่ได้ผลอีกต่อไป เราต้องการวิธีการบังคับเกาหลีเหนือที่รุนแรงขึ้น" บางคนเห็นด้วยกับพรรคแซนูรี โดยแย้งว่าเกาหลีใต้ควรมีท่าทีคุกคามและไม่โอนอ่อนผ่อนตามต่อเกาหลีเหนือมากขึ้น เพื่อไม่ให้เกิดการทดสอบเช่นนี้อีก ในทางกลับกัน พรรคมินจูและพรรคประชาชนซึ่งเป็นพรรคฝ่ายค้านโต้แย้งว่าเกาหลีเหนือไม่เคยหยุดการยั่วยุแม้ในช่วงการเดินทัพที่ยากลำบาก (Arduous March) หรือทุพภิกขภัยในเกาหลีเหนือ โดยย้ำว่าการปิดเพียงอย่างเดียวจะไม่มีวันขัดขวางเกาหลีเหนือจากการทดสอบอาวุธนิวเคลียร์และขีปนาวุธได้ พวกเขายังกล่าวว่าเขตอุตสาหกรรมแคซ็องเป็นความหวังสุดท้ายสำหรับการแก้ปัญหาอย่างสันติ และเมื่อปิดลง ความกลัวของพลเมืองเกาหลีใต้ต่อการป้องกันประเทศจะยิ่งทวีความรุนแรงขึ้น

ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2017 คณะผู้เชี่ยวชาญที่ตรวจสอบการตัดสินใจปิดอุทยานฯ พบว่าไม่มีหลักฐานว่าเกาหลีเหนือได้ยักยอกค่าจ้างไปใช้สนับสนุนโครงการนิวเคลียร์ คิม จง-ซู หัวหน้าคณะผู้เชี่ยวชาญกล่าวว่า "สำนักงานประธานาธิบดีได้ใส่ข้อโต้แย้งเรื่องการยักยอกค่าจ้างเป็นเหตุผลหลัก ทั้งที่ไม่มีข้อมูลที่เป็นรูปธรรม หลักฐานที่เพียงพอ และการปรึกษากับหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง ส่วนใหญ่อ้างอิงจากคำให้การของผู้แปรพักตร์ที่ขาดความเที่ยงธรรมและความน่าเชื่อถือ สิ่งนี้ทำลายความชอบธรรมของการตัดสินใจและอาจจำกัดจุดยืนของเราในการกลับมาเริ่มโครงการในอนาคต ขณะเดียวกันก็ขัดขวางสิทธิของบริษัทในการปกป้องทรัพย์สินเนื่องจากกระบวนการถอนตัวที่เร่งรีบ"

กลุ่มธุรกิจที่ได้รับความเสียหาย 250 พันล้านวอน (200 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) จากการปิดตัวได้เรียกร้องคำขอโทษและกล่าวว่า "บัดนี้เมื่อข้อกล่าวหาเรื่องการยักยอกค่าจ้างพิสูจน์แล้วว่าไม่มีมูล รัฐบาลต้องขอโทษสำหรับการใช้อำนาจรัฐในทางที่ผิดเพื่อระงับอุทยานฯ และต้องพยายามอย่างเต็มที่เพื่อเปิดใหม่อีกครั้ง"

การเปิดสำนักงานประสานงานร่วมระหว่างเกาหลีใน ค.ศ. 2018
วันที่ 14 กันยายน ค.ศ. 2018 สำนักงานประสานงานร่วมระหว่างเกาหลี (Inter-Korean Liaison Office) ซึ่งตั้งอยู่ในเขตพื้นที่ดังกล่าวได้เปิดอย่างเป็นทางการ วัตถุประสงค์ของสำนักงานคือเพื่อส่งเสริมการสื่อสารระหว่างสองเกาหลี

วันที่ 16 มิถุนายน ค.ศ. 2020 เกาหลีเหนือได้ทำลายอาคารดังกล่าวด้วยการระเบิด ท่ามกลางความตึงเครียดที่เพิ่มขึ้นระหว่างสองประเทศ

เกาหลีเหนือระเบิดสำนักงานประสานงานร่วมระหว่างเกาหลีในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2020 เพื่อตอบโต้การที่เกาหลีใต้ไม่สั่งห้ามหรือลงโทษผู้แปรพักตร์จากการส่งใบปลิวและแฟลชไดรฟ์เข้าไปในเกาหลีเหนือ รัฐบาลเกาหลีใต้ไม่ได้ดำเนินมาตรการเด็ดขาดต่อเกาหลีเหนือ แม้เกาหลีเหนือจะจงใจระเบิดอาคารสำนักงานประสานงานฯ ซึ่งเป็นอาคารที่สร้างขึ้นเพื่อรักษาการสื่อสารอย่างสันติระหว่างสองประเทศ อย่างไรก็ตาม ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2020 สภานิติบัญญัติแห่งชาติของเกาหลีใต้ได้ผ่านกฎหมายลงโทษพลเมืองเกาหลีใต้ที่ส่งเอกสารต่อต้านเกาหลีเหนือข้ามพรมแดน

การฟื้นฟูการจ่ายน้ำ
วันที่ 10 ตุลาคม ค.ศ. 2018 เกาหลีใต้ได้กลับมาจ่ายน้ำให้กับพื้นที่ดังกล่าวอีกครั้ง และในวันที่ 11 ตุลาคม ค.ศ. 2018 โรงบำบัดน้ำเสียในท้องถิ่นได้รับการฟื้นฟูเรียบร้อยแล้ว

 การขนส่ง 
การเดินทางไปยังแคซ็องมีสองรูปแบบหลัก ได้แก่ ทางถนนและทางราง อย่างไรก็ตาม เส้นทางเชื่อมต่อทางการคมนาคมกับเกาหลีใต้ได้ถูกตัดขาดลงในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2024 เมื่อเกาหลีเหนือดำเนินการขุดร่องสนามขวางถนนและทางรถไฟทุกสายที่มุ่งหน้าไปยังเกาหลีใต้

ทางราง
เขตอุตสาหกรรมแคซ็องให้บริการโดยการรถไฟแห่งรัฐเกาหลีจากสถานีพันมุนผ่านสายพย็องบู ส่วนการเชื่อมต่อทางรถไฟไปยังเกาหลีใต้ (ดำเนินการโดยโคเรล) นั้นใช้เส้นทางสายคย็องอึย โดยความตกลงการรื้อฟื้นการให้บริการขนส่งสินค้าทางรถไฟเกิดขึ้นในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2007

สถานีรถไฟที่ใกล้ที่สุดในฝั่งเกาหลีใต้คือสถานีโดราซัน ซึ่งสามารถเดินทางต่อทางถนนได้จากจุดนั้น

ทางถนน
พนักงานจากเกาหลีใต้สามารถเข้าถึงพื้นที่ได้ทางถนนในวงจำกัด โดยใช้ทางหลวงแห่งชาติหมายเลข 1 ของเกาหลีใต้ มุ่งหน้าสู่เขตปลอดทหาร (DMZ) จากนั้นจึงเข้าสู่แคซ็องผ่านทางหลวงเอเชียสาย 1 (AH1) ในฝั่งเหนือ เส้นทางระหว่างทางหลวงทั้งสองเป็นถนนลาดยางและเป็นส่วนหนึ่งของเครือข่าย AH1 ทั้งนี้ไม่มีถนนเชื่อมต่ออื่น ๆ ระหว่างเส้นทาง และจุดกลับรถจะมีให้บริการเฉพาะในฝั่งใต้ก่อนจะเข้าสู่ฝั่งเหนือเท่านั้น

ทางอากาศ
การเดินทางทางอากาศจากแคซ็องไปยังเกาหลีใต้ไม่ใช่ทางเลือกที่มีให้บริการ ท่าอากาศยานซอฮึงใต้เป็นสนามบินที่ใกล้แคซ็องที่สุดในฝั่งเหนือ แต่ไม่มีเที่ยวบินที่มุ่งหน้าไปยังเกาหลีใต้ให้บริการ

สนามบินที่ใกล้ที่สุดในฝั่งใต้คือท่าอากาศยานนานาชาติคิมโพและท่าอากาศยานนานาชาติอินช็อน ซึ่งสามารถเดินทางต่อไปยังเขตอุตสาหกรรมได้ทางถนน

 ดูเพิ่ม 
เขตเศรษฐกิจพิเศษราซ็อน
เขตท่องเที่ยวภูเขาคึมกัง

 อ้างอิง 

 แหล่งข้อมูลอื่น 

Official website: Kaesong(Gaeseong) Industrial District Management Committee (KIDMAC) of South Korea
Official website: Hyundai Asan, the South Korean firm responsible for creating the Zone
Work to Start on Kaesong Industrial Park, People's Daily, 4 November 2002
South Korea Begins Supplying Electricity to N.K. Industrial Park, Yonhap News, 17 March 2005
Despite U.S. Attempts, N. Korea Anything but Isolated, Washington Post, 12 May 2005
North-South Korea Trade Increased to Record $1.1 Bln in 2005, Bloomberg, 23 January 2006
A One-Hour Commute to Another World, Los Angeles Times, 28 February 2006
"Kaesong zone a troubled Korean jewel"  Asia Times Online, 6 April 2006
"Companies in Kaesung Delegate Management over to North Korea" Daily NK, 17 May 2007
The Kaesong North-South Korean Industrial Complex, Mark E. Manyin and Dick K. Nanto, Congressional Research Service, 18 April 2011.
Status as of April 2024 with satellite imagery at 38 North, 4 September 2024.

หมวดหมู่:เศรษฐกิจเกาหลีเหนือ
หมวดหมู่:นครปกครองโดยตรงและเขตบริหารพิเศษของประเทศเกาหลีเหนือ
หมวดหมู่:แคซ็อง
หมวดหมู่:เศรษฐกิจเกาหลีใต้
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์เกาหลีเหนือ–เกาหลีใต้
หมวดหมู่:ก่อตั้งในประเทศเกาหลีเหนือในปี พ.ศ. 2545
หมวดหมู่:การรวมชาติเกาหลี