จู่ชือ

จู่ซือ () บางตำราแปลว่า "ปรมาจารย์" หมายถึง ผู้ก่อตั้งหรือเจ้าสำนักองค์การศาสนาในประเทศจีน ใช้ในศาสนาพุทธ ลัทธิเต๋า ลัทธิเซียนเทียนเต้า ลัทธิอนุตตรธรรม เป็นต้น 

 ศาสนาพุทธ 
คำว่า จู่ ในศาสนาพุทธในประเทศจีนหมายถึง "สังฆปริณายก" โดยแต่ละนิกายจะมีสายสังฆปริณายกแตกต่างกันไป

 นิกายสุขาวดี 
200px|thumb|พระฮุ่ยเยฺวี่ยน ปฐมสังฆปริณายกแห่งนิกายสุขาวดี
นิกายสุขาวดี มีสังฆปริณายก 13 องค์ ดังนี้

 ลำดับที่  รายนาม เกิด มรณภาพ 1  ฮุ่ยเยฺวี่ยน  ค.ศ. 334  ค.ศ. 416 2  ซั่นเต้า  ค.ศ. 613  ค.ศ. 681 3  เฉิงหยวน  ค.ศ. 712  ค.ศ. 802 4  ฝ่าเจ้า  ?  ? 5  เซ่าคัง  ค.ศ. 770  ค.ศ. 805 6  เหยียนโซ่ว  ค.ศ. 904  ค.ศ. 975 7  เสิ่งฉัง  ค.ศ. 959  ค.ศ. 1020 8  เหลียนฉือ  ค.ศ. 1532  ค.ศ. 1612 9  จื้อซฺวี่  ค.ศ. 1598  ค.ศ. 1655 10  สิงเช่อ  ค.ศ. 1627  ค.ศ. 1682 11  สือเสียน  ค.ศ. 1686  ค.ศ. 1734 12  จี้สิ่ง  ค.ศ. 1741  ค.ศ. 1810 13  เซิ่งเลี่ยง  ค.ศ. 1861  ค.ศ. 1941

 นิกายอวตังสกะ 
นิกายหัวเหยียน หรือนิกายอวตังสกะ มีสังฆปริณายก 5 องค์ ดังนี้

 ลำดับที่  รายนาม เกิด มรณภาพ 1  ตูซุน  ค.ศ. 557  ค.ศ. 640 2  จี้เหยี่ยน  ค.ศ. 602 ค.ศ. 668 3  ฝ่าจั้ง  ค.ศ. 643  ค.ศ. 712 4  ชิงเหลียง  ค.ศ. 738  ค.ศ. 839 5  จงมี่  ค.ศ. 780  ค.ศ. 841

 นิกายฉาน 
150px|thumb|พระโพธิธรรม ปฐมสังฆปริณายกแห่งนิกายเซน
นิกายฉานในประเทศจีนมีสังฆปริณายก 6 องค์ ซึ่งเชื่อว่าได้รับสืบทอดบาตรและจีวรจากพระโคตมพุทธเจ้า สังฆปริณายกทั้ง 6 มีลำดับดังนี้

 ลำดับที่  รายนาม เกิด มรณภาพ 1  พระโพธิธรรม  ค.ศ. 440  ค.ศ. 528 2  ฮุ่ยเข่อ  ค.ศ. 487 ค.ศ. 593 3  เซิงชั่น  ไม่ปรากฏ  ค.ศ. 606 4  เต้าซิ่น  ค.ศ. 580  ค.ศ. 651 5  หงเหริ่น  ค.ศ. 601  ค.ศ. 674 6  ฮุ่ยเหนิง  ค.ศ. 638  ค.ศ. 713

 ลัทธิเซียนเทียนเต้า 
ลัทธิเซียนเทียนเต้าซึ่งหวง เต่อฮุย ก่อตั้งขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 17 ได้กำหนดสายจู่ซือโดยถือเอาสังฆปริณายกทั้ง 6 องค์ของนิกายฉานเป็นปรมาจารย์ของเซียนเทียนเต้าด้วย ต่อด้วยนักพรตเต๋าอีก 2 รูป แล้วหวง เต๋อฮุย ถือว่าตนเองเป็นจู่ซือลำดับที่ 9 ต่อจากเต๋อฮุยแล้วยังมีจู่ซือสืบมาอีกดังนี้

 ลำดับที่  รายนาม เกิด เสียชีวิต 7.  ไป๋ อวี้ฉัน และหม่า ตวนหยัง  ค.ศ. 1194/1123  ค.ศ. 1229/1183 8.  หลัว เว่ยฉวิน  ?  ?  9.  หวง เต๋อฮุย  ค.ศ. 1684  ค.ศ. 1750 10.  อู๋ จื่อเสียง  ค.ศ. 1715  ค.ศ. 1784 11.  เหอ รั่ว  ?  ? 12.  หยวน จื้อเชียน  ค.ศ. 1760  ค.ศ. 1834 13.  สวี กู่หนัน และหยาง โส่วอี  ?  ?  14.  เผิง อีฝ่า  ?  ?  15.  หลิน จินจู่  ?  ? 
หลังจู่ซือรุ่นที่ 15 แล้ว ลัทธิเซียนเทียนเต้าก็แตกออกเป็นหลายสายย่อย

 ลัทธิอนุตตรธรรม 
หวัง เจฺว๋อี ต่อตั้งลัทธิอนุตตรธรรมขึ้นในปี พ.ศ. 2420 เดิมเป็นสาวกลัทธิเซียนเทียนเต้า จึงรับแนวคิดสายจู่ซือจากเซียนเทียนเต้ามาด้วย โดยยอมรับสังฆปริณายกทั้ง 6 องค์ในนิกายเซน ต่อด้วยจู่ซือรุ่นที่ 7–11 ของเซียนเทียนเต้า นับอาจารย์รุ่นก่อนตนเป็นรุ่นที่ 12–14 นับตนเองเป็นรุ่นที่ 15 และยังมีจู่ซือต่อมาอีกจนถึงรุ่นที่ 18

ลัทธิอนุตตรธรรมเรียกจู่ซือว่าพระธรรมาจารย์ และถือว่าพระธรรมาจารย์เป็นพระวิสุทธิอาจารย์ ( หมิงซือ) ผู้มีอาณัติสวรรค์สามารถถ่ายทอดเต๋าได้ หากนับต่อจากเหอ รั่ว (เหลียวขู่) ธรรมาจารย์รุ่นที่ 11 แล้ว มีธรรมาจารย์ต่อมาอีกดังนี้

 ลำดับที่  รายนาม เกิด เสียชีวิต 12  เอวี๋ยน ทุ่ยอัน  ค.ศ. 1760  ค.ศ. 1834 13  หยัง หวนซฺวี และฉวี หวนอู๋  ?  ?  14  เหยา เฮ่อเทียน  ?  ค.ศ. 1984 15  หวัง เจฺว๋อี  ค.ศ. 1821  ค.ศ. 1884 16  หลิว ชิงซฺวี  ?  ค.ศ. 1886 17  ลู่ จงอี  ค.ศ. 1849  ค.ศ. 1925 18  จาง เทียนหรัน และซุน ฮุ่ยหมิง  ค.ศ. 1889/1895  ค.ศ. 1947/1975

 อ้างอิง 

จู่ชือ
หมวดหมู่:คำและวลีภาษาจีน