ปัญจศีล (การเมือง)

ปัญจศีล หรือ ปันจาซีลา () เป็นคำที่มาจากภาษาชวาโบราณที่รับมาจากภาษาสันสกฤต หมายถึงหลัก 5 ประการที่เป็นปรัชญาแห่งรัฐของอินโดนีเซีย คือ 
 ความเชื่อในพระเจ้าสูงสุดเพียงองค์เดียว (; เกอตูฮานันยังมาฮาเออซา) สัญลักษณ์เป็นรูปดาวบนพื้นดำ 
 มนุษยนิยม (; เกอมานูซียาอันยังอาดิลดันเบอราดับ) สัญลักษณ์เป็นรูปโซ่บนพื้นแดง
 ชาตินิยมแห่งความเป็นอินโดนีเซีย (; เปอร์ซาตูวันอินโดเนซียา) สัญลักษณ์เป็นรูปต้นบันยังซึ่งเป็นมะเดื่อพื้นเมืองชนิดหนึ่ง 
 หลักการแห่งประชาธิปไตยที่อำนาจอธิปไตยเป็นของปวงชน (; เกอรากียาตันยังดีปิมปินโอเละฮ์ฮิกมัตเกอบีจักซานาอัน ดาลัมเปอร์มูชาวาราตันดันเปอร์วากีลัน) สัญลักษณ์เป็นรูปหัวควาย
 ความยุติธรรมในสังคมสำหรับชาวอินโดนีเซียทั้งหมดโดยเท่าเทียมกัน (; เกออาดีลันโซซียัลบากีเซอลูรุฮ์รักยัตอินโดเนซียา) สัญลักษณ์เป็นรูปรวงข้าวและดอกฝ้าย
หลักการนี้กำหนดโดยซูการ์โน ในการกล่าวสุนทรพจน์เมื่อ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2488 ต่อคณะกรรมการสืบสวนเพื่อความเป็นเอกราช หลักปัญจศีลนี้ได้ถุกรวมเข้ากับรัฐธรรมนูญของสาธารณรัฐเมื่อ พ.ศ. 2521 โดยก่อนหน้านี้จะกล่าวถึงในรัฐธรรมนูญเพียงกว้าง ๆ ต่อมาในปี พ.ศ. 2528 ทุกองค์กรและพรรคการเมืองถูกบังคับให้รับหลักปัญจศีลเป็นอุดมการณ์เดียว ทั้งนี้ ซูฮาร์โตได้เรียกประชาธิปไตยของอินโดนีเซียว่าประชาธิปไตยแบบปัญจศีล แต่การนำหลักปัญจศีลมาตีความของซูฮาร์โต ทำให้หลักปัญจศีลหมดความน่าเชื่อถือก่อนที่ซูฮาร์โตจะหมดอำนาจใน พ.ศ. 2541 แต่ยังเป็นปรัชญาแห่งรัฐของอินโดนีเซียจนถึงปัจจุบัน

กลุ่มมุสลิมอนุรักษนิยมไม่เห็นด้วยกับหลักปัญจศีลเพราะเห็นว่าเป็นการนำสิ่งที่สร้างขึ้นโดยมนุษย์มายกย่องให้สูงกว่าอัลกุรอาน  เช่นกลุ่มเจไอ และดารุลอิสลาม ซึ่งต้องการให้อินโดนีเซียเป็นรัฐอิสลามจึงไม่เห็นด้วยกับหลักปัญจศีล ใน พ.ศ. 2491 เกิดความรุนแรงต่อต้านหลักการของสาธารณรัฐใหม่จนกลายเป็นสงครามกลางเมืองมีผู้เสียชีวิตจำนวนมาก

 อ้างอิง 

แหล่งข้อมูลอื่น 

  & 



หมวดหมู่:วัฒนธรรมอินโดนีเซีย
หมวดหมู่:การเมืองอินโดนีเซีย