นอร์ทอเมริกัน P-51 มัสแตง

นอร์ทอเมริกันเอวิเอชัน P-51 มัสแตง () เป็นเครื่องบินขับไล่และทิ้งระเบิดพิสัยไกลหนึ่งที่นั่งสัญชาติอเมริกาซึ่งถูกใช้ในสงครามโลกครั้งที่ 2 สงครามเกาหลี และสงครามอื่นๆ มันถูกออกแบบและสร้างโดยนอร์ทอเมริกันเอวิเอชันหรือเอ็นเอเอเพื่อตอบโจทย์ของกระทรวงการบินจากการสั่งซื้อของอังกฤษ ลำตันแบบคือเอ็นเอ-73เอ็กซ์ที่สร้างเสร็จในวันที่ 9 กันยายน พ.ศ. 2483 เป็นเวลา 102 วันหลังจากมีการเซ็นสัญญาและทำการบินครั้งแรกเมื่อวันที่ 26 ตุลาคมKinzey 1996, p. 5. 
ประวัติ
เดิมทีมัสแตงถูกออกแบบมาเพื่อใช้เครื่องยนต์อัลลิสัน วี-1710 ซึ่งมีความสูงที่จำกัดในการบิน การบินครั้งแรกเกิดขึ้นโดยกองทัพอากาศอังกฤษเพื่อทำหน้าที่ลาดตระเวนทางอากาศและเป็นเครื่องบินขับไล่ทิ้งระเบิด (มัสแตง มาร์ค 1) ต่อมามีการใช้เครื่องยนต์โรลส์-รอยซ์ เมอร์ลินในรุ่นพี-51บีและซีเพื่อให้มัสแตงสามารถบินได้ที่ความสูงเหนือ 15,000 ฟุต ซึ่งทำให้มันบินได้ดีกว่าหรือเท่ากับเครื่องบินส่วนมากของกองทัพอากาศเยอรมนีKinzey 1996, p. 56. รุ่นสุดท้ายคือพี-51ดีซึ่งมีเครื่องยนต์เป็นเครื่องแพคคาร์ด วี-1650-7 เป็นเครื่องยนต์ดัดแปลงจากเครื่องยนต์โรลส์-รอยซ์ 60 ที่เป็นเครื่องยนต์ซูเปอร์ชาร์จเจอร์สองความเร็ว และมีอาวุธเป็นปืนกลเอ็ม2 บราวนิงขนาด 12.7 มม.หกกระบอกKinzey 1997, pp. 10–13.
ประวัติการรบ
ตั้งแต่ปลายปีพ.ศ. 2486 พี-51บีถูกใช้โดยกองทัพอากาศที่ 8 ของสหรัฐอเมริกาเพื่อคุ้มกันเครื่องบินทิ้งระเบิดที่ต้องบินในน่านฟ้าของนาซีเยอรมนี ในขณะที่กองทัพอากาศทางยุทธวิธีที่ 2 ของอังกฤษและกองทัพอากาศที่ 9 ของสหรัฐฯ ใช้เครื่องบินมัสแตงเครื่องยนต์เมอร์ลินทำหน้าที่ทิ้งระเบิดและขับไล่ เป็นบทบาทที่เพิ่มความแน่นอนให้กับความเป็นเจ้าอากาศของฝ่ายสัมพันธมิตรในปีพ.ศ. 2487Gunston 1984, p. 58. พี-51 ยังทำหน้าที่ให้กับฝ่ายสัมพันธมิตรในการรบบริเวณแอฟริกาเหนือเหนือทะเลเมดิเตอร์เรเนียนและอิตาลี นอกจากนี้ยังทำการรบกับจักรวรรดิญี่ปุ่นในมหาสมุทรแปซิฟิกอีกด้วย ในสงครามโลกครั้งที่ 2 นักบินมัสแตงอ้างว่าได้ยิงเครื่องบินศัตรูตกไป 4,950 ลำ

เมื่อสงครามเกาหลีเริ่มต้นขึ้น มัสแตงได้กลายเป็นเครื่องบินขับไล่ประเภทหลักของสหประชาชาติจนกระทั่งเครื่องบินขับไล่เครื่องยนต์ไอพ่น เช่น นอร์ทอเมริกัน เอฟ-86 เซเบอร์เข้ามาทำหน้าที่แทน จากนั้นมัสแตงก็กลายเป็นเครื่องบินขับไล่ทิ้งระเบิดแบบพิเศษ แม้ว่าเครื่องบินไอพ่นจะเข้ามาแทนที่แต่มัสแตงก็ยังคงประจำการในกองทัพอากาศในบางประเทศจนถึงต้นทษวรรษที่ 2523 หลังจากสงครามโลกครั้งที่ 2 และสงครามเกาหลี มัสแตงจำนวนมากถูกดัดแปลงให้ใช้โดยพลเรือน โดยเฉพาะการแข่งขันทางอากาศและการบินแสดงในการแสดงเครื่องบินต่างๆ

 คุณลักษณะ (พี-51ดี มัสแตง) 
 ผู้สร้าง: นอร์ทอเมริกันเอวิเอชัน (สหรัฐ)
 ประเภท: เครื่องบินขับไล่
 เครื่องยนต์: เครื่องยนต์ลูกสูบรูปตัววี แพ็คการ์ด วี-1650-7 เมอร์ลิน จำนวน 12 สูบ พร้อมซูเปอร์ชาร์จเจอร์ ให้กำลัง 1,720 แรงม้า 1 เครื่อง
 กางปีก: 11.28 เมตร
 ยาว: 9.83 เมตร
 สูง: 4.08 เมตร
 พื้นที่ปีก: 21.83 ตารางเมตร
 น้ำหนักเปล่า: 3,465 กิโลกรัม
 น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด: 5,488 กิโลกรัม
 อัตราเร็วสูงสุด: 708 กิโลเมตร/ชั่วโมง
 อัตราไต่: 16.3 เมตร/ วินาที
 พิสัยบินไกลสุด: 2,656 กิโลเมตร
 อาวุธ: ปืนกล AN/M2 Browning ขนาด 12.7 มม. 6 กระบอก

 อ้างอิง 

แหล่งข้อมูลอื่น

 "เครื่องบินขับไล่" Popular Science, กรกฎาคม 1943, P-51A 
 "อาชาสีขาวแห่งท้องฟ้า" Popular Mechanics, พฤศจิกายน 1943
 Joe Baugher, นอร์ทอเมริกัน พี-51 มัสแตง 
 สวิสมัสแตง


หมวดหมู่:เครื่องบินนอร์ทอเมริกันเอวิเอชัน
หมวดหมู่:เครื่องบินขับไล่ทิ้งระเบิด
หมวดหมู่:เครื่องบินขับไล่
หมวดหมู่:เครื่องบินขับไล่สัญชาติสหรัฐ
หมวดหมู่:เครื่องบินขับไล่ในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:เครื่องบินสหรัฐในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:เครื่องบินจีนในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:เครื่องบินออสเตรเลียในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:อากาศยานที่บินครั้งแรกในปี พ.ศ. 2483