สิ่งมีชีวิตเฉพาะถิ่น

สิ่งมีชีวิตเฉพาะถิ่น หรือ สิ่งมีชีวิตถิ่นเดียว (, , มลายู: Endemisme) หมายถึง สิ่งมีชีวิต ไม่ว่าจะเป็นพืชหรือสัตว์  ชนิดที่แพร่กระจายพันธุ์ตามธรรมชาติในบริเวณเขตภูมิศาสตร์เขตใดเขตหนึ่งของโลก และเป็นสิ่งมีชีวิตที่มีเขตกระจายพันธุ์ทางภูมิศาสตร์ค่อนข้างจำกัด ไม่กว้างขวางนัก เช่น อาจจะพบตามระบบนิเวศต่าง ๆ  เช่น บนเกาะ, ยอดเขา, หน้าผาของภูเขาหินปูน, แอ่งพรุ เป็นต้น   ถิ่นที่อยู่ดังกล่าวมีสภาพจำกัดของสิ่งแวดล้อมหรือมีสภาพดินฟ้าอากาศเป็นเอกลักษณ์เฉพาะของตัว ที่เหมาะสมสำหรับการดำรงชีวิตอยู่ของสิ่งมีชีวิตนั้น ๆ

ชาร์ล ดาร์วิน นักวิทยาศาสตร์ชาวอังกฤษ ผู้คิดค้นทฤษฎีวิวัฒนาการ ได้กล่าวถึงลักษณะของสิ่งมีชีวิตเฉพาะถิ่น เอาไว้ในหนังสือ  The Origin of Species ของตนเอง ไว้ว่า

ปัจจุบัน บริเวณพื้นผิวโลกทีพบว่ามีสิ่งมีชีวิตเฉพาะถิ่นสูงมาก มีทั้งสิ้น 18 แห่ง มีพื้นที่ประมาณ 746,400 ตารางกิโลเมตร หรือเพียงร้อยละ 0.5 ของพื้นผิวโลกที่เป็นพื้นดินเท่านั้น และมีพืชเฉพาะถิ่นอาศัยอยู่ถึงประมาณ 49,955 ชนิด หรือร้อยละ 20 ของพืชทั้งหมดที่พบในโลก และยังมีสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกอาศัยอีกอย่างน้อย 1,659 ชนิด หรือร้อยละ 15 ของสัตว์ทั้ง 2 กลุ่มในโลก ทั้งซีกโลกเก่า และซีกโลกใหม่ สถานที่ที่มีสัตว์เฉพาะถิ่นสูงในทวีปอเมริกาเหนือ 1 แห่ง, ทวีปอเมริกาใต้ 5 แห่ง, ทวีปแอฟริกา 4 แห่ง, ทวีปเอเชีย 6 แห่ง, ทวีปออสเตรเลียและโอเชียเนีย 2 แห่ง เฉพาะในทวีปเอเชีย ได้แก่ ป่าดิบชื้นในฟิลิปปินส์, เกาะบอร์เนียวทางตอนเหนือ, เทือกเขาหิมาลัยด้านตะวันออก, คาบสมุทรมลายู, เทือกเขาฆาฏตะวันตกในอินเดีย และศรีลังกาบริเวณทิศตะวันตกเฉียงใต้

โดยที่ ๆ ขึ้นชื่ออย่างมากในเรื่องสิ่งมีชีวิตเฉพาะถิ่น คือ หมู่เกาะกาลาปาโกส กลางมหาสมุทรแปซิฟิก เป็นส่วนหนึ่งของประเทศเอกวาดอร์ ที่มีสิ่งมีชีวิตที่มีวิวัฒนาการของตนเองสูงมาก จนได้รับเลือกให้เป็นมรดกโลกทางธรรมชาติ

ด้วยพื้นที่อันจำกัด ทำให้สิ่งมีชีวิตเฉพาะถิ่นหลายชนิด ใกล้สูญพันธุ์หรือใกล้สูญพันธุ์อย่างวิกฤต ในประเทศไทยมีรายงานพบพืชที่เป็นสิ่งมีชีวิตเฉพาะถิ่นประมาณ 11,000  ชนิด ร้อยละ 30 เป็นพืชที่มีท่อลำเลียงน้ำและอาหาร ส่วนที่เป็นสัตว์ เช่น ปลาน้ำจืด 68 ชนิด, เป็นหอย 3 ชนิด, เป็นสัตว์จำพวกปูและกุ้งหรือกั้ง 5 ชนิด และเป็นนก 3 ชนิด 

 ตัวอย่างของสิ่งมีชีวิตเฉพาะถิ่น 

 ชนิดที่พบได้ในประเทศไทย 
ชนิดที่ไม่ใช่สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก

 สมัน †
 นกเจ้าฟ้าหญิงสิรินธร 
 นกแต้วแร้วท้องดำ
 ปลาหางไหม้ 
 ปลาทรงเครื่อง
 ปลาหวีเกศ †
 ปลาชะโอนถ้ำ
 พลับพลึงธาร
 อรพิม 
 มะลิเฉลิมนรินทร์
 นกกระทาดง 
 นกโพระดกคอสีฟ้า 


ชนิดที่เป็นสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก

 กบห้วยปากใหญ่
 กบเขาหลังตอง
 กบชะง่อนผาภูหลวง
 เขียดงูดอยสุเทพ

 ภาพแสดงตัวอย่างของสิ่งมีชีวิตเฉพาะถิ่นในประเทศไทยที่เป็นสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก 

 ชนิดที่พบได้ในต่างประเทศ 

 ชนิดที่พบได้ในประเทศเวียดนาม 
 ค่างกระหม่อมขาว พบเฉพาะบนเกาะกั๊ตบ่า (Cát Bà Island) ทางตอนเหนือของอ่าวตังเกี๋ย
 ค่างจมูกเชิดตังเกี๋ย พบได้เฉพาะทางตอนเหนือของประเทศเวียดนาม

  ชนิดที่พบได้ในประเทศแทนซาเนีย 
 หนูผีช้างหน้าเทา พบเฉพาะเชิงเทือกเขา ในประเทศแทนซาเนีย
 ลิงป่าโคโลบัสแดง พบเฉพาะบนหมู่เกาะแซนซิบา ในประเทศแทนซาเนีย

  ชนิดที่พบได้ในประเทศญี่ปุ่น 
 เลียงผาญี่ปุ่น พบกระจายพันธุ์อยู่บริเวณตอนเหนือและตอนกลางของเกาะฮนชู ในประเทศญี่ปุ่น
 แมวอิริโอโมเตะ พบเฉพาะเกาะอิริโอโมเตะ ในประเทศญี่ปุ่น

  ชนิดที่พบได้ในประเทศอินโดนีเซีย 
 ลิงอุรังอุตังสุมาตรา พบเฉพาะทางตอนเหนือของเกาะสุมาตรา ในประเทศอินโดนีเซีย
 มังกรโกโมโด มีถิ่นอาศัยอยู่บนเกาะโกโมโด, รินจา, โฟลเร็ซ และกีลีโมตัง ในประเทศอินโดนีเซีย
 เสือโคร่งสุมาตรา เป็นประชากรเสือชนิดเดียวที่เหลือรอดในหมู่เกาะซุนดาประเทศอินโดนีเซีย 


 ชนิดที่พบได้ในทวีปอเมริกาใต้ 
 โลมาแม่น้ำแอมะซอน พบเฉพาะบริเวณแม่น้ำสายใหญ่ในเขตป่าฝนอเมซอนทวีปอเมริกาใต้
 อิกัวนาสีชมพู พบเฉพาะที่หมู่เกาะกาลาปาโกส ในประเทศเอกวาดอร์ทวีปทวีปอเมริกาใต้
 นกญันดู (Ñañdú) มีถิ่นกำเนิดจำกัดอยู่ประเทศ อาร์เจนตินา โบลิเวีย บราซิล ชิลี ปารากวัย เปรู และ อุรุกวัย ทวีปอเมริกาใต้


 ดูเพิ่มเติม 
 ชนิดพันธุ์ต่างถิ่น
 นกญันดู (Ñañdú)

 อ้างอิง 

 แหล่งข้อมูลอื่น 



หมวดหมู่:สิ่งมีชีวิตแบ่งตามสถานที่พบ