ออกญาสุตตันตปรีชา (อินทร์)

ออกญาสุตตันตปรีชา (อินทร์)บางแห่งเขียนเป็น ออกญาสุตตันตปริยชาอินทร์ เป็นกวีที่มีชื่อเสียงของกัมพูชา เกิดเมื่อ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2402 ที่จังหวัดกันดาล เป็นบุตรของบัญจงและนางมุม ได้บวชเป็นสามเณรเมื่ออายุ 15 ปีที่วัดแพรกโพธิ์ จากนั้น ลาสิกขาไปเรียนกับพระภิกษุที่เป็นอาจารย์ชื่อดังในกัมพูชาขณะนั้น ได้แก่ พระอาจารย์เพช พระพุทธโฆสาจารย์ปรัก และพระอาจารย์สุข เมื่ออายุครบบวช ได้บวชที่วัดแก้ว จังหวัดพระตะบอง 1 พรรษา จากนั้นเดินทางมาศึกษาในประเทศไทยนาน 7 ปี จึงกลับสู่กัมพูชาและลาสิกขาเมื่ออายุได้ 38 ปี 

ท่านเป็นผู้ที่มีความรู้ทางภาษาบาลี ได้เข้ารับราชการเป็นหลวงวิจิตรโวหาร มีหน้าที่ในการแต่งและแปลภาษาบาลี บรรดาศักดิ์สุดท้ายของท่านคือเป็น ออกญาสุตตันตปริยชาหรือออกญาสุตตตันตปรีชา ผลงานทางวรรณคดีที่โดดเด่นได้แก่ นิราศนครวัด สุภาษิตสำหรับสรี คติโลก และกาพย์เรื่องโลกนิติปกรณ์ ที่แต่งไว้ทั้งภาษาบาลีและภาษาเขมร ถึงแก่อนิจกรรมเมื่อ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2467 รวมอายุได้ 65 ปี

 อ้างอิง 
 บัญญัติ สาลี. วรรณกรรมเขมรปัจจุบัน. มหาสารคาม. อภิชาตการพิมพ์. 2551

หมวดหมู่:นักเขียนชาวกัมพูชา
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดกันดาล
หมวดหมู่:ขุนนางกัมพูชา
หมวดหมู่:ชาวกัมพูชาในประเทศไทย