แป๊ะกั๊ก

แป๊ะกั๊ก () เป็นอาวุธโบราณประเภทอาวุธระยะประชิดที่ใช้กันตั้งแต่ยุคอาณาจักรขอมโบราณ และใช้งานกันจนถึงช่วงสมัยกรุงศรีอยุธยาโดยกองทหารชาวละแวก มีลักษณะใบมีดยาว 1 ศอก สวมติดกับด้ามไม้หรือไม้ไผ่ ยาว 3 ศอกhttp://guru.sanook.com/dictionary/dict_royals/มีดแป๊ะกั๊ก/ ลักษณะการใช้งานของมีดแป๊ะกั๊กคือการฟัน หรือแทงเข้าใส่ศัตรู

 อ้างอิง 

หมวดหมู่:อาวุธ

หมวดหมู่:อาวุธระยะประชิด