การปราบปรามการก่อความไม่สงบ

การปราบปรามการก่อความไม่สงบ () หรือย่อเป็น COIN เป็นปฏิบัติการที่รัฐใช้ในการรับมือกับขบวนการติดอาวุธและการเคลื่อนไหวที่ท้าทายอำนาจรัฐ การก่อความไม่สงบมักไม่ใช่เพียงการรบตามแบบ แต่รวมถึงการใช้สงครามกองโจร การโฆษณาชวนเชื่อ การแทรกซึมทางการเมือง และการดึงการสนับสนุนจากประชาชน ดังนั้นการปราบปรามจึงมิอาจพึ่งพาแต่กำลังทหาร แต่ต้องอาศัยการบูรณาการหลายด้าน ทั้งการเมือง กฎหมาย เศรษฐกิจ และสังคมGalula, David. Counterinsurgency Warfare: Theory and Practice. Praeger Security International, 1964.

หลักการสำคัญของ COIN ได้แก่ การเสริมสร้างความชอบธรรมของรัฐและกฎหมาย การคุ้มครองประชาชนเป็นหลักสำคัญ การร่วมมือระหว่างหน่วยงานพลเรือนและทหาร การใช้ข่าวกรองในการตัดสินใจ การจำกัดการใช้กำลังเพื่อหลีกเลี่ยงผลกระทบต่อพลเรือน และการปรับแนวทางให้เข้ากับบริบทท้องถิ่น หลักคิดเหล่านี้ทำให้ COIN มุ่งไปที่การรักษาความเชื่อมั่นและความร่วมมือจากประชาชน มากกว่าการมุ่งกำจัดฝ่ายตรงข้ามเพียงอย่างเดียวKilcullen, David. Counterinsurgency. Oxford University Press, 2010. 

วิธีการที่นำมาใช้ใน COIN มีทั้งการ “กวาดพื้นที่-รักษาพื้นที่-พัฒนาพื้นที่” (clear-hold-build) การสร้างพื้นที่ปลอดภัยแล้วขยายผลแบบจุดหมึกซึม (ink-spot)  การบังคับใช้กฎหมายควบคู่กับการพัฒนาเศรษฐกิจและโครงสร้างพื้นฐาน การสื่อสารและการประชาสัมพันธ์เชิงบวก การออกนโยบายคืนสู่สังคมหรือนิรโทษกรรม และการใช้ปฏิบัติการทางจิตวิทยา โดยทั้งหมดนี้ต้องมุ่งไปที่การแก้ปัญหาเชิงโครงสร้าง เช่น ความเหลื่อมล้ำ ความไม่เป็นธรรม หรือการบริหารที่ล้มเหลว ซึ่งเป็นสาเหตุที่ทำให้การก่อความไม่สงบเกิดขึ้นและดำรงอยู่ได้Petraeus, David H. “Learning Counterinsurgency: Observations from Soldiering in Iraq.” Military Review 86, no. 1 (2006): 2–12.

ในประวัติศาสตร์มีทั้งกรณีที่ประสบผลสำเร็จ เช่น การปราบปรามคอมมิวนิสต์ในมาลายา และกรณีที่ล้มเหลว เช่น แอลจีเรีย เวียดนาม อิรัก และอัฟกานิสถาน ซึ่งสะท้อนให้เห็นว่าการใช้กำลังเพียงอย่างเดียวไม่เพียงพอหากรัฐขาดความชอบธรรมและการสนับสนุนจากประชาชนBoot, Max. Invisible Armies: An Epic History of Guerrilla Warfare from Ancient Times to the Present. Liveright, 2013.

อ้างอิง

การปราบปรามการก่อกบฏ
ป
ป