คูนิตาจิ

คูนิตาจิ () เป็นเทศบาลนครแห่งหนึ่งที่ตั้งอยู่ในส่วนตะวันตกของมหานครโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น   มีจำนวนประชากรประมาณ 76,423 คน 38,825 หลังคาเรือน และมีความหนาแน่นของประชากร 9,400 คนต่อตารางกิโลเมตร ประมาณ 41.9% ของประชากรทั้งหมดของคูนิตาจิมีอายุมากกว่า 65 ปี

 ภูมิศาสตร์ 
คูนิตาจิตั้งอยู่บนที่ราบสูงมูซาชิโนะ อยู่บริเวณกึ่งกลางของมหานครโตเกียว คูนิตาจิเป็นที่รู้จักจากถนนกลางเมืองสายหนึ่งที่ชื่อ ไดงากุโดริ (ถนนมหาวิทยาลัย) ซึ่งเป็นถนนที่มีต้นซากูระเรียงรายทอดยาวจากสถานีรถไฟคูนิตาจิของทางรถไฟสายหลักชูโอ ไปจนถึงสถานีรถไฟยาโฮะของทางรถไฟสายนัมบุ

 เทศบาลโดยรอบ 
 มหานครโตเกียว
 นครฟูจู
 นครโคกูบุนจิ
 นครทาจิกาวะ
 นครฮิโนะ

 ภูมิอากาศ 
คูนิตาจิมีภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้น (เคิพเพิน Cfa) มีลักษณะเป็นฤดูร้อนที่อบอุ่นและฤดูหนาวที่เย็นสบาย โดยมีหิมะตกน้อยไปจนถึงไม่มีหิมะตก อุณหภูมิเฉลี่ยทั้งปีในคูนิตาจิอยู่ที่ 13.9 °C ปริมาณน้ำฝนรายปีเฉลี่ยอยู่ที่ 1,647 มิลลิเมตร โดยเดือนกันยายนเป็นเดือนที่มีฝนตกชุกที่สุด อุณหภูมิจะสูงที่สุดโดยเฉลี่ยในเดือนสิงหาคมที่ประมาณ 25.4 °C และต่ำสุดในเดือนมกราคมที่ประมาณ 2.5 °Cข้อมูลภูมิอากาศคูนิตาจิ

 ประชากร 
จากข้อมูลสำมะโนของญี่ปุ่นสถิติประชากรคูนิตาจิ ประชากรของคูนิตาจิค่อนข้างคงที่ตลอด 40 ปีที่ผ่านมา

 ประวัติศาสตร์ 
บริเวณที่เป็นคูนิตาจิในปัจจุบันตั้งอยู่ตามเส้นทางสายประวัติศาสตร์ที่มีชื่อว่า โคชูไกโด ซึ่งเป็นเส้นทางที่เชื่อมเอโดะกับโคฟุในแคว้นคาอิ (ปัจจุบันคือจังหวัดยามานาชิ) บริเวณนี้ขึ้นชื่อเรื่องแหล่งน้ำแร่ที่อุดมสมบูรณ์

ในช่วงที่มีการจัดตั้งระบบเทศบาลขึ้นในวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1889 ได้มีการก่อตั้งหมู่บ้านยาโฮะ อาโอยางิ และยาโบะ โดยอยู่ภายในอำเภอทามะ ต่อมา ค.ศ. 1893 อำเภอทามะได้โอนย้ายจากจังหวัดคานางาวะไปอยู่ภายใต้การปกครองของโตเกียว ใน ค.ศ. 1920 โคจิโระ สึตสึมิ ผู้ก่อตั้งบริษัทเซบุโฮลดิงส์ ได้ครอบครองที่ดินส่วนใหญ่ในบริเวณนี้ และได้เริ่มพัฒนาชุมชนขนาดใหญ่ ซึ่งเขาตั้งใจจะให้เป็นเมืองมหาวิทยาลัยโดยมีเกิททิงเงิน ประเทศเยอรมนี เป็นต้นแบบ มหาวิทยาลัยพาณิชยการโตเกียว (ปัจจุบันคือมหาวิทยาลัยฮิตตสึบาชิ) ได้ย้ายจากใจกลางโตเกียวมาตั้งอยู่ที่บริเวณนี้ และได้เปิดสถานีรถไฟหนึ่งแห่งบนเส้นทางสายหลักชูโอใน ค.ศ. 1926 ชื่อว่า "คูนิตาจิ" โดยนำคันจิตัวหน้าจากชื่อสถานีก่อนหน้าและถัดไปมาประกอบเป็นชื่อ ซึ่งได้แก่ สถานีรถไฟโคกูบุนจิ และสถานีรถไฟทาจิกาวะ

หมู่บ้านทั้งสามหมู่บ้านดังกล่าวได้ควบรวมกันเพื่อก่อตั้งเป็นเมืองคูนิตาจิเมื่อ ค.ศ. 1951 และได้ยกฐานะเป็นนครคูนิตาจิเมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1967

 การเมืองการปกครอง 
เทศบาลนครคูนิตาจิมีการปกครองในรูปแบบนายกเทศมนตรี–สภา โดยมีนายกเทศมนตรีที่มาจากการเลือกตั้งโดยตรง และมีสภานครซึ่งเป็นสภาเดี่ยวมีสมาชิก 22 คน นครคูนิตาจิและนครโคกูบุนจิ ประกอบกันเป็นเขตเลือกตั้งที่ให้สมาชิกสภามหานครโตเกียวจำนวน 2 ที่นั่ง ในแง่ของการเมืองระดับชาติ นครคูนิตาจิเป็นส่วนหนึ่งของเขตเลือกตั้งโตเกียวที่ 21 ในการเลือกตั้งสภาผู้แทนราษฎรแห่งรัฐสภาญี่ปุ่น

 เศรษฐกิจ 
คูนิตาจิเป็นเมืองมหาวิทยาลัย อีกทั้งยังเป็นเมืองที่อยู่อาศัยของผู้ไปกลับเป็นประจำระหว่างคูนิตาจิกับใจกลางโตเกียว จากการสำรวจสำมะโนประชากร ค.ศ. 2015 พบว่ามีประชากรประมาณ 25.1% ที่เดินทางไปใจกลางโตเกียวในแต่ละวัน

 การศึกษา 
 มหาวิทยาลัยฮิตตสึบาชิ
 คูนิตาจิมีโรงเรียนที่สังกัดเทศบาลนคร ได้แก่ โรงเรียนประถม 8 แห่ง และโรงเรียนมัธยมต้น 3 แห่ง โรงเรียนเอกชน ได้แก่ โรงเรียนประถม 3 แห่ง และโรงเรียนมัธยมต้น 1 แห่ง
 คูนิตาจิมีโรงเรียนมัธยมปลาย 2 แห่งที่สังกัดคณะกรรมการการศึกษามหานครโตเกียว และมีโรงเรียนมัธยมปลายเอกชน 3 แห่ง
 คูนิตาจิเดิมเคยเป็นที่ตั้งของวิทยาลัยดนตรีคูนิตาจิ แต่ปัจจุบันตั้งอยู่ที่ทาจิกาวะ

 การขนส่ง 
 รถไฟ 
 20px บริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันออก - สายหลักชูโอ
 สถานี:  
 20px บริษัทรถไฟญี่ปุ่นตะวันออก - สายนัมบุ
 สถานี:  – 

 ทางหลวง 
 28px|link=|alt=E19  ทางด่วนชูโอ


 สถานที่ท่องเที่ยว 
  - ศาลเจ้าชินโตก่อตั้งเมื่อ ค.ศ. 903

 อ้างอิง 

 แหล่งข้อมูลอื่น 

 เว็บไซต์ทางการของนครคูนิตาจิ 


หมวดหมู่:นครในโตเกียว
หมวดหมู่:โตเกียวตะวันตก