ยุทธการที่โอเกฮาซามะ

ยุทธการที่โอเกฮาซามะ () เป็นยุทธการระหว่างโอดะ โนบูนางะ และอิมางาวะ โยชิโมโตะ ผลจากยุทธการครั้งนี้ได้ทำให้โอดะ โนบูนางะ ได้รับฉายาว่าจอมมารในเวลาต่อมา

ประวัติความเป็นมาเริ่มต้น

ปี ค.ศ. 1560 ไดเมียวใหญ่ผู้สูงส่งจากทางภาคตะวันออกนาม อิมางาวะ โยชิโมโตะ ได้ทำการระดมกองทัพขนาดใหญ่ถึง 40,000 คนเพื่อจะบุกเข้าเมืองหลวงเกียวโต และได้นำทัพเดินหน้ายึดเมืองได้ถึง 3 จังหวัด โดยโอะวะริก็อยู่ในทางผ่านนั้นด้วยเพราะโอะวะริเป็นเมืองที่อยู่แถบภาคกลางของญี่ปุ่นและอยู่ใกล้กับเมืองหลวง

อิมางาวะ โยชิโมโตะ เป็นคนมองการณ์ไกลคนหนึ่งในยุคนั้นกล่าวคือในขณะที่ไดเมียวระดับใหญ่กำลังรบกันเองเพื่อครองพื้นที่ใกล้เคียงอิมากาวะกลับเล็งหัวใจสำคัญของประเทศคือนครหลวง ทัพของอิมากาวะสามารถยึดแคว้นต่างๆที่อยู่ตามรายทางอย่างไม่ยากเย็นนักน่าเสียดายที่ก่อนเข้าถึงเมืองหลวงทัพของเขาต้องผ่าน แคว้นโอวาริ ของ โอดะ โนบูนางะ
ด้วยกำลังที่มากกว่าอย่างเทียบไม่ติดของฝ่ายตรงข้าม โอะดะ โนะบุนะงะ จำต้องพักรบกับโยชิทัตสึเอาไว้ก่อนเพื่อหาทางป้องกันแคว้นโอะวัริจาก อิมะงะวะ โยะชิโมะโตะ เมื่อถึงเวลาวิกฤติเช่นนั้นซะมุไรระดับสูงของตระกูลโอดะต่างร้อนรนตัวกันเป็นอย่างมาก เนื่องจากทัพข้าศึกมาประชิดพรมแดนเรียบร้อยแล้วยิ่งความร้ายกาจของทัพอิมากาวะเป็นที่เลื่องลือกันอยู่แล้วเพราะการศึกครั้งนี้ถ้าเกิดแพ้ขึ้นมาอาจจะเสียเมืองหรือตระกูลโอดะอาจถึงขั้นล่มสลายไปเลยก็เป็นได้ในระหว่างที่ทุกคนอยู่กันไม่สุขนั้นคนที่สงบสติอารมณ์ได้มากที่สุดดูเหมือนจะเป็น โอะดะ โนะบุนะงะ ผู้นำแคว้นเขาวางแผนรับมือข้าศึกอย่างใจเย็นกับทหารคนสนิทและนี่ดูเหมือนเป็นครั้งแรกในประวัตศาสตร์ญี่ปุ่นที่มีการเอาสายลับและกลยุทธ์ด้านการข่าวมาใช้กันอย่างจริงจังแต่ที่เป็นปัญหาใหญ่ของโนะบุนะงะคือทัพของโอดะนั้นมีกำลังทหารเพียงแค่ 2,500 นายเท่านั้นมองยังไงก็ไม่อาจเอาชนะกองทัพ 35,000 คนของ อิมะงะวะ โยะชิโมะโตะ ได้แต่ โอะดะ โนะบุนะงะ ก็ยังใจเย็นรับสถานการณ์เขาแยกแยะออกว่าการจะเอาชนะทัพใหญ่ขนาดนี้ได้มีแต่ต้องพิชิตที่ตัวหัวนั่นคือทัพหลักของ อิมะงะวะ โยะชิโมะโตะ ลงให้ได้เท่านั้น ซึ่งถ้าจะให้วิเคราะห์แล้วทัพอิมะงะวะถือเป็นทัพใหญ่ที่มีความเข้มแข็ง แถมตัวเขาเองก็เป็นนักรบฝีมือดีคนหนึ่งแต่ข้อเสียของ อิมะงะวะ โยะชิโมะโตะ คือเป็นคนเจ้าสำราญไปหน่อยถึงแม้จะอยู่ในกองทัพก็ยังอดร่ำสุราไม่ได้และจุดอ่อนตรงนี้เองที่ โอะดะ โนะบุนะงะ เอามาใช้เพื่อการโจมตีครั้งนี้

และในกองทัพของ อิมะงะวะ โยะชิโมะโตะ ครั้งนี้มีตระกูลมะสึไดระผู้ครอง แคว้นมิกะวะ เข้าร่วมด้วยโดยผู้นำตระกูลนั้นในวัยเด็กเคยมีความสัมพันธ์เป็นพี่น้องและสหายของโนบุนางะมาก่อนรักใคร่ชอบพอกันเหมือนพี่น้องซึ่งในเวลาต่อมาทั้งสองต้องจากกันเพราะในฐานะของตระกูลใต้สังกัดเขาคือนักรบหนุ่มร่างอ้วนเตี้ย มีนามว่า มะสึไดระ โมะโตะยะซุ หรือในภายหลังเปลี่ยนชื่อเป็น โทะกุงะวะ อิเอะยะซุ (徳川家康, Tokugawa Ieyasu) ติดตามมาด้วยโมะโตะยะซุเป็นคนร่างป้อม อ้วนเตี้ย หน้ากลม แต่มีฝีมือในการรบไม่เป็นรองใครนิสัยส่วนตัวของเขาเป็นคนขรึมไม่ชอบแสดงออกทางอารมณ์มากนักก่อนที่ทัพของโอดะจะประจัญหน้ากับ อิมากาวะ โมะโตะยะซุบ่ายเบี่ยงอ้างเหตุผลไม่ขอร่วมทัพด้วยเนื่องจากไม่ต้องการสู้กับพี่น้องของตนซึ่งอิมากาวะก็ไม่ได้ว่าอะไร ในสายตาของเขานั้นซะมุไรร่างป้อมผู้นี้เป็นเพียงทหารตัวเล็กๆคนหนึ่งเท่านั้นขาดไปซักคนก็ไม่ได้ส่งผลอะไรกับทัพใหญ่สักนิด

การรบ

เมื่อเล็งเห็นสถานะการณ์เป็นเช่นนั้นแล้ว โนบุนะงะจึงได้ใช้นินจา สืบจนได้เส้นทางการเดินทัพของอิมากาวะ ว่าทัพของอิมะงะวะ โยะชิโมะโตะต้องเดินทัพในช่องเขาและทัพหลักก็จะตั้งมั่นอยู่ภายในช่องเขาโอเกะฮาซามะ ดังนั้นโอะดะ โนะบุนะงะจึงจะนำกำลังทหารบางส่วนไปลอบโจมตีค่ายของอิมะงะวะ โยะชิโมะโตะ  แต่ปัญหาคือ เขาจะทะลวงเข้าไปใจกลางทัพของศัตรูได้อย่างไรในขณะที่โนบุนะงะนั้นมีกำลังพลทหารเพียงน้อยนิด แต่ก็ประกอบกับโชคช่วยอย่างมหาศาลที่เกิดฝนตกหนัก ซึ่งเป็นการเอื้อต่อการลอบโจมตีอย่างยิ่ง เพราะมันจะช่วยกลบร่องรอยในการเดินทัพ รวมถึงสะดวกต่อกองทัพที่มีจำนวนน้อยกว่า หากต้องสู้รบในที่แคบ และอาศัยความรวดเร็ว ดังนั้นโอะดะ โนะบุนะงะจึงอาศัยช่วงเวลากลางคืนที่ฝนกำลังตกลงหนัก นำกองทัพ 2,000 คนเข้าทะลวงโจมตีที่ทัพหลักของ อิมะงะวะแบบสายฟ้าแลบ ซึ่งขณะนั้นอิมะงะวะ โยะชิโมะโตะกำลังคร่ำครวญอยู่กับสุรา ตั้งค่ายอยู่โดยที่อีกฝ่ายไม่ทันรู้ตัว การบุกแบบไม่ให้ตั้งตัวของฝ่ายโอดะทำเอาทหารรักษาการของอิมากาวะอ้าปากค้างทำอะไรไม่ถูก ทั้งค่ายอลหม่านไปหมดไม่รู้ว่าใครเป็นใคร ซึ่งใช้เวลาเพียงไม่นานนัก ก็สามารถเด็ดศีรษะของ อิมะงะวะ โยะชิโมะโตะลงมาได้ การเอาชนะอิมากาวะทั้งที่มีทหารน้อยกว่าทำให้ชื่อของโอะดะ โนะบุนะงะดังไปทั่วญี่ปุ่นทันที และเป็นจุดเริ่มต้นแผนครองแผ่นดินของจอมภพคนแรกแห่งยุคเซ็นโกกุ โอดะ โนบุนางะ

 อ้างอิง 


หมวดหมู่:ยุคเซ็งโงกุ