เหงียน วัน เถี่ยว

เหงียน วัน เถี่ยว (; 5 เมษายน ค.ศ. 1923 – 29 กันยายน ค.ศ. 2001) เป็นนายทหารและนักการเมืองชาวเวียดนามใต้ เขาดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีเวียดนามใต้ตั้งแต่ ค.ศ. 1967 ถึง ค.ศ. 1975Ronald B. Frankum Jr. Historical Dictionary of the War in Vietnam, 2011 p.331 "Nguyễn Văn Thiệu"Bruce M. Lockhart, William J. Duiker The A to Z of Vietnam, 2010, p.283. "Nguyễn Văn Thiệu" เถี่ยวเป็นนายพลในกองทัพสาธารณรัฐเวียดนาม ผู้เป็นหัวหน้าคณะผู้ยึดอำนาจการปกครองใน ค.ศ. 1965 และต่อมาเข้ารับตำแหน่งประธานาธิบดีหลังจากได้รับชัยชนะในการเลือกตั้งที่ฉ้อโกงเมื่อ ค.ศ. 1967 เขาปกครองประเทศเวียดนามใต้จวบจนกระทั่งลาออกและลี้ภัยออกนอกประเทศไปยังกรุงไทเป ซึ่งเป็นเวลาเพียงไม่กี่วันก่อนการยึดกรุงไซ่ง่อนและการมีชัยอย่างเด็ดขาดของเวียดนามเหนือ

เขาเกิดที่เมืองฟานซาง บริเวณชายฝั่งตอนกลางใต้ของประเทศเวียดนาม เถี่ยวเข้าร่วมขบวนการคอมมิวนิสต์เหวียตมิญของโฮจิมินห์เมื่อ ค.ศ. 1945 แต่ได้ถอนตัวออกหลังจากอยู่ได้เพียงปีเดียวและหันไปเข้าร่วมกองทัพแห่งชาติเวียดนามของรัฐเวียดนามที่มีฝรั่งเศสหนุนหลัง เขาเริ่มไต่เต้าขึ้นสู่ตำแหน่งและได้รับมอบหมายให้บัญชาการกองพันเพื่อขับไล่คอมมิวนิสต์ออกจากหมู่บ้านของตนใน ค.ศ. 1954 หลังจากการถอนตัวของฝรั่งเศส กองทัพแห่งชาติจึงแปรสภาพเป็นกองทัพสาธารณรัฐเวียดนาม และเถี่ยวได้รับตำแหน่งเป็นผู้บัญชาการสถาบันการทหารแห่งชาติเวียดนามเป็นระยะเวลา 4 ปี ก่อนที่จะเป็นผู้บัญชาการกองพลและผู้พันตามลำดับ ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1960 เขามีส่วนช่วยในการปราบปรามความพยายามรัฐประหารต่อประธานาธิบดีโง ดิ่ญ เสี่ยม ในระหว่างนี้ เขายังเข้ารีตนับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิกและเข้าร่วมพรรคเกิ่นลาว โดยเสี่ยมจะให้สิทธิพิเศษแก่ผู้นับถือศาสนาร่วมกับเขา และเถี่ยวก็เป็นหนึ่งในบุคคลที่ได้รับข้อครหาว่าเปลี่ยนศาสนาเพื่อความก้าวหน้าทางการเมือง

อย่างไรก็ตาม เถี่ยวตกลงที่จะเข้าร่วมรัฐประหารต่อเสี่ยมในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1963 ท่ามกลางวิกฤตการณ์ชาวพุทธ โดยเขาเป็นผู้นำกำลังปิดล้อมวังซาล็อง ทำให้เสี่ยมถูกจับกุมและลอบสังหารและเถี่ยวได้รับเลื่อนยศเป็นนายพล หลังจากการเสียชีวิตของเสี่ยม มีการจัดตั้งรัฐบาลทหารชั่วคราวหลายคณะอันเป็นผลจากการก่อรัฐประหารอย่างต่อเนื่อง เถี่ยวก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งระดับสูงในรัฐบาลทหารอย่างช้า ๆ ขณะที่นายทหารคนอื่น ๆ ต่างถูกโค่นล้มหรือกีดกันออกไปจากอำนาจ จากนั้นใน ค.ศ. 1965 สถานการณ์ในเวียดนามใต้เริ่มกลับมามีเสถียรภาพเมื่อเถี่ยวดำรงตำแหน่งเป็นประมุขแห่งรัฐแต่ในนาม ขณะที่นายพลอากาศ เหงียน กาว กี่ ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรี แม้ว่าทั้งสองจะเป็นคู่แข่งกันก็ตาม

ใน ค.ศ. 1967 มีการกำหนดให้เปลี่ยนผ่านฝ่ายบริหารสู่รัฐบาลที่มาจากการเลือกตั้ง โดยหลังจากการช่วงชิงอำนาจภายในกองทัพ เถี่ยวได้ลงสมัครชิงตำแหน่งประธานาธิบดีร่วมกับกี่ในฐานะรองผู้สมัคร ทั้งคู่ต่างต้องการตำแหน่งสูงสุด เพื่อให้ทั้งสองสามารถทำงานร่วมกันได้ นายทหารคนอื่น ๆ จึงตกลงตั้งคณะทหารที่อยู่ภายใต้การควบคุมของกี่ เพื่อกำหนดนโยบายอยู่เบื้องหลัง อย่างไรก็ตาม ความตึงเครียดด้านความเป็นผู้นำเริ่มปรากฏชัด และท้ายที่สุดเถี่ยวก็เป็นฝ่ายเหนือกว่า โดยมีการกันผู้สนับสนุนกี่ออกจากตำแหน่งสำคัญทั้งในกองทัพและคณะรัฐมนตรี ต่อมาเถี่ยวออกกฎหมายจำกัดคุณสมบัติผู้สมัครเลือกตั้งประธานาธิบดี ค.ศ. 1971 ทำให้ผู้สมัครเกือบทั้งหมดถูกตัดสิทธิ์ ส่วนที่เหลือก็ถอนตัว เพราะทราบดีว่าการเลือกตั้งจะเป็นเพียงฉากลวง เถี่ยวชนะเลือกตั้งด้วยคะแนนเสียงร้อยละ 100 โดยไม่มีคู่แข่ง ขณะที่กี่วางมือจากการเมือง

ตลอดช่วงที่ปกครอง เถี่ยวได้รับการวิพากษ์วิจารณ์ว่าละเลยให้เกิดการทุจริต และแต่งตั้งผู้ภักดีต่อตนมาบังคับบัญชากองทัพบกสาธารณรัฐเวียดนาม แทนที่จะเป็นผู้มีความสามารถCharles Keith Catholic Vietnam: A Church from Empire to Nation 2012 Page 243
 " This idea would soon find fertile ground in revolutionary historiography and in DRV criticisms of RVN regimes led by the Catholics Ngô Đình Diệm and Nguyễn Văn Thiệu, and it remains a powerful trope in Church-state relations and an important ..." ในช่วงปฏิบัติการลามเซิน 719 และการรุกอีสเตอร์ของคอมมิวนิสต์ กองทัพภาคที่ 1 ทาวตอนเหนือที่นำโดยฮหว่าง ซวน หลาม คนสนิทของเถี่ยวซึ่งไร้ความสามารถ นำไปสู่ความพ่ายแพ้อย่างหนัก จนท้ายที่สุดเถี่ยวต้องเปลี่ยนตัวผู้บัญชาการเป็นโง กวาง เจื๋อง หลังการลงนามข้อตกลงสันติภาพปารีส (ซึ่งเถี่ยวคัดค้าน) และการถอนทัพของสหรัฐ เวียดนามใต้ยังคงต้านทานฝ่ายคอมมิวนิสต์ได้อีกประมาณสองปี จนกระทั่งกองทัพเวียดนามเหนือเปิดการรุกเต็มกำลัง เถี่ยวได้ออกคำสั่งที่ขัดแย้งกันกับเจื๋อง ทั้งให้ยืนหยัดสู้และให้ถอนกำลัง ทำให้เกิดความสับสนและตื่นตระหนกในภาคใต้ จนนำไปสู่การล่มสลายอย่างรวดเร็ว ภายในเวลาเพียงหนึ่งเดือน เมื่อกองทัพฝ่ายเหนือรุกใกล้ถึงกรุงไซง่อน เถี่ยวจึงประกาศลาออกและหลบหนีออกนอกประเทศ เขาใช้ชีวิตที่ชานเมืองบอสตัน รัฐแมสซาชูเซตส์ โดยหลีกเลี่ยงการให้สัมภาษณ์กับสื่อ และถึงแก่อสัญกรรมด้วยโรคหลอดเลือดสมองใน ค.ศ. 2001

การปกครองของเถี่ยวได้รับการอธิบายว่าเป็นเผด็จการ เช่นเดียวกับโง ดิ่ญ เสี่ยม

 ชีวิตช่วงต้น 
เถี่ยวเกิดที่ฟานซาง เป็นบุตรของเจ้าของที่ดินรายเล็ก ฐานะดี ที่กาเงินจากเกษตรกรรมและประมง เถี่ยวเป็นบุตรคนสุดท้องจากลูก ๆ ทั้ง 5 คน บางรายงานระบุว่าเถี่ยวเกิดในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2467 แต่กลับใช้วันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2466 แทน เนื่องจากวันเกิดที่สองนั้นเป็นมงคลยิ่งกว่า บรรดาพี่ชายหาเงินเพื่อให้เขาได้เข้าเรียนในโรงเรียนชนชั้นนำที่ดำเนินกิจการโดยฝรั่งเศส ซึ่งเป็นเจ้าอาณานิคมเวียดนามในขณะนั้น ถึงแม้ว่าในตอนนั้นยังไม่นับถือศาสนาคริสต์นิกายคาทอลิก (เขาเปลี่ยนศาสนาหลังแต่งงาน) เถี่ยวเข้าเรียนที่เพลเลริน ซึ่งเป็นโรงเรียนคาทอลิกของฝรั่งเศสที่เว้ และกลับบ้านเกิดหลังเรียนจบ

ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 จักรวรรดิญี่ปุ่นบุกรุกอินโดจีนของฝรั่งเศสและควบคุมบริเวณนี้ ฝ่ายญี่ปุ่นเข้ายึดครองจังหวัดนิญถ่วนใน พ.ศ. 2485 แต่ปฏิกิริยาจากคนในท้องที่กลับเงียบสงัด และเถี่ยวทำงานในทุ่งข้าวกับพ่ออีก 3 ปี

 ชีวิตส่วนตัว 
ใน พ.ศ. 2494 เถี่ยวแต่งงานกับ เหงียน ถิ มาย อัญ ลูกสาวของผู้ประกอบการเวชสมุนไพรวิทยาที่ร่ำรวยจากสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขง เธอนับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก และเถี่ยวหันมานับถือศาสนานี้ใน พ.ศ. 2501 นักวิจารณ์อ้างว่าที่เขาทำเช่นนี้เพื่อเพิ่มโอกาสในการขึ้นยศทหาร เนื่องจากโง ดิ่ญ เสี่ยมสนับสนุนคนที่นับถือโรมันคาทอลิก ทั้งคู่มีลูกชายสองคนและลูกสาวคนเดียว

 เครื่องอิสริยาภรณ์ 

 เครื่องอิสริยาภรณ์เวียดนามใต้ 
โดยจะเรียงลำดับเกียรติที่สูงไปหาต่ำรายชื่อเครื่องอิสริยาภรณ์เวียดนามใต้

 80x80px เครื่องอิสริยาภรณ์แห่งชาติเวียดนาม ชั้นประถมาภรณ์
 80x80px เหรียญบุญญาภินิหารทหาร
 80x80px เครื่องอิสริยาภรณ์ราชการดีเด่นเวียดนาม ชั้นที่ 1 (ทหารบก)
 80x80px เครื่องอิสริยาภรณ์ราชการดีเด่นเวียดนาม ชั้นที่ 1 (ทหารอากาศ)
 80x80px เครื่องอิสริยาภรณ์ราชการดีเด่นเวียดนาม ชั้นที่ 1 (ทหารเรือ)
 80x80px เหรียญสรรเสริญราชการ (ทหารบก)
 80x80px แกลแลนทรี่ครอส ประดับใบปาล์ม (ใบปาร์ม 3 ใบ)
 80x80px เหรียญเกียรติยศกองทัพเวียด ชั้นที่ 1
 80x80px เหรียญแห่งความประพฤติดี ชั้นที่ 2
 80x80px เหรียญรณรงค์เวียดนาม
 80x80px เหรียญรับราชการทหาร ชั้นที่ 2

 เครื่องอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ 

  :
 พ.ศ. 2496 - 80x80px เครื่องราชอิสริยาภรณ์อุยซาม อาเลาวีต ชั้นที่ 1
  :
 พ.ศ. 2512 - 80x80px เครื่องอิสริยาภรณ์มูกูฮวา
  :
 พ.ศ. 2512 - 80x80px  เครื่องอิสริยาภรณ์หยกเจิดจรัส
  :
 พ.ศ. ไม่ปรากฏ - 80x80px เครื่องอิสริยาภรณ์เธียเตอร์วอร์ครอส

  :
 พ.ศ. ไม่ปรากฏ - 80x80px ลีเจียนออฟเมอริต ชั้นผู้บังคับบัญชา

 อ้างอิง 

 ไมเคิล ลีเฟอร์. พจนานุกรมการเมืองสมัยใหม่ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ กทม. สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. 2548. หน้า 295

 แหล่งข้อมูลอื่น
 "Nguyen Van Thieu, 78; S. Vietnam's President", Los Angeles Times, 1 October 2001
 "Nguyen Van Thieu Is Dead at 76; Last President of South Vietnam", New York Times, 1 October 2001
 "Nguyen Van Thieu", The Independent (UK), 2 October 2001
 "1975: Vietnam's President Thieu resigns" BBC

หมวดหมู่:ประธานาธิบดีเวียดนามใต้
หมวดหมู่:ทหารชาวเวียดนาม
หมวดหมู่:นายพลชาวเวียดนาม
หมวดหมู่:ชาวเวียดนามใต้
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากโรคหลอดเลือดสมอง
หมวดหมู่:ผู้นำที่ได้อำนาจจากรัฐประหาร
หมวดหมู่:บุคคลจากศาสนาพุทธที่เปลี่ยนไปนับถือศาสนาคริสต์