นอร์ธรอปกรัมแมน B-2 สปีริท

นอร์ธรอปกรัมแมน B-2 สปีริท (Northrop Grumman B-2 Spirit) เป็นเครื่องบินทิ้งระเบิดหนักทางยุทธศาสตร์ของกองทัพอากาศสหรัฐ ซึ่งมีความสามารถในการล่องหนจากสัญญาณเรดาร์ (สเตลธ์) ส่งผลให้มันสามารถฝ่าแนวป้องกันภัยทางอากาศของข้าศึกเข้าไปทิ้งระเบิดในที่ใดก็ได้ของโลกโดยไม่ถูกตรวจพบ นอกจากนี้ยังเป็นอากาศยานที่มีราคาสูงที่สุดของโลกตั้งแต่มีการผลิตขึ้นมา ตกลำละกว่า 2.13 พันล้านดอลลาร์ (ประมาณเจ็ดหมื่นล้านบาท) และมีการผลิตเพียงแค่ 20 ลำเท่านั้น ทั้งหมดประจำการในกองทัพอากาศสหรัฐ

B-2 สปีริท มีแผนจะประจำการจนถึงปี 2032 และถูกแทนด้วยเครื่องบิน B-21 ไรเดอร์

ประวัติ
ในช่วงทศวรรษ 1970 ประเทศคู่ขัดแย้งของสหรัฐมีการการปรับปรุงระบบป้องกันภัยทางอากาศให้ทันสมัยขึ้น ในระดับที่ฝูงบินทิ้งระเบิดของสหรัฐซึ่งล่องหนไม่ได้กลายเป็นฝูงบินล้าสมัย สิ่งนี้นำไปสู่ข้อเสนอแนะให้สร้างอากาศยานโจมตีล่องหนสองลำ: "อากาศยาน A" (ซึ่งกลายเป็น F-117) และ "อากาศยาน B" (ซึ่งกลายเป็น B-2) 

แม้ว่านอร์ธรอปจะเคยประสบปัญหาทางการเงินอย่างหนักจากโครงการเครื่องบินทิ้งระเบิดขนาดใหญ่ก่อนหน้านี้ แต่กระทรวงกลาโหมก็ยังคงสนับสนุนบริษัท และในที่สุดการออกแบบของนอร์ธรอป ซึ่งมีชื่อรหัสว่า SENIOR ICE ก็ชนะเหนือ SENIOR PEG ของล็อกฮีดในเดือนตุลาคม 1981 การพัฒนานี้เกี่ยวข้องกับงานสำคัญมากมาย โดยข้อกำหนดได้ขยายไปสู่ความสามารถในการบินที่ระดับความสูงต่ำ เพื่อเป็นการป้องกันล่วงหน้าจากการพัฒนาเรดาร์ที่ก้าวหน้าในอนาคต

 การเปิดตัว
B-2 ลำแรกได้รับการจัดแสดงต่อสาธารณชนเมื่อ 22 พฤศจิกายน 1988 ที่โรงงานทหารอากาศ 42 รัฐแคลิฟอร์เนีย และมีการบินครั้งแรกเมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม 1989 โดย B-2A ที่ผลิตลำแรกมีการรับมอบโดยกองบัญชาการรบทางอากาศ (USAFACC) ที่ฐานทัพอากาศไวท์แมน รัฐมิสซูรี เมื่อวันที่ 17 ธันวาคม 1993 ซึ่งเป็นฐานปฏิบัติการเดียวของ B-2

ความสามารถ
ความล่องหน (สเตลธ์)
ลักษณะเด่นของการออกแบบ B-2 คือโครงสร้างปีกบินที่โดดเด่น ซึ่งไม่มีหางแนวตั้งหรือแนวนอน โดยมีจุดประสงค์เพื่อลดการสะท้อนของเรดาร์  การกำหนดค่าแบบไร้หางนี้ เมื่อรวมกับปีกที่กว้างขวาง ช่วยลดค่าภาคตัดขวางเรดาร์ (RCS) ได้อย่างมีประสิทธิภาพ ซึ่งช่วยเพิ่มขีดความสามารถในการล่องหน  มีรายงานว่า B-2 มีค่า RCS ประมาณ 0.1 ตารางเมตร  รูปทรงของเครื่องบินที่มีพื้นผิวเรียบเอียงและพื้นผิวโค้ง ได้รับการออกแบบมาเพื่อสะท้อนลำแสงเรดาร์ส่วนใหญ่ออกไปจากสถานีเรดาร์ ป้องกันไม่ให้ลำแสงกลับไปยังแหล่งกำเนิดโดยตรง

ตัวเครื่องของ B-2 ส่วนใหญ่ประกอบด้วยวัสดุคอมโพสิต (การผสมวัสดุน้ำหนักเบา) ที่ออกแบบมาเป็นพิเศษเพื่อดูดซับพลังงานวิทยุได้อย่างมีประสิทธิภาพสูงสุด  สารเคลือบพิเศษที่ดูดซับเรดาร์ที่เรียกว่าวัสดุดูดซับเรดาร์ (RAM) ถูกนำมาใช้ทั่วทั้งลำตัวเครื่องบินเพื่อดูดซับคลื่นเรดาร์ ซึ่งช่วยลดค่าภาคตัดขวางเรดาร์  วัสดุเหล่านี้มีราคาแพงมากและต้องมีการทาซ้ำเป็นประจำ รวมถึงการตรวจสอบหลังการบินอย่างละเอียดเพื่อให้แน่ใจว่าพร้อมสำหรับภารกิจล่องหน นอกจากนี้ เครื่องยนต์ของ B-2 ถูกจัดวางอย่างเป็นเอกลักษณ์ภายในตัวเครื่อง และไอเสียของเครื่องยนต์ถูกปกปิดอย่างระมัดระวังเพื่อลดการมองเห็นสัญญาณความร้อน

คุณลักษณะทั่วไป
อากาศยานลำนี้ขับเคลื่อนด้วยเครื่องยนต์ General Electric F118-GE-100 จำนวนสี่เครื่อง แต่ละเครื่องให้แรงขับ 17,300 ปอนด์ (77 กิโลนิวตัน)  มีลูกเรือสองคน ประกอบด้วยนักบินและผู้บังคับภารกิจ    

B-2 มีความเร็วใกล้เสียง สามารถทำความเร็วได้เกิน 1,010 กม/ชม ที่ระดับความสูง 12,000 เมตร และบินด้วยความเร็วคงที่ที่ 900 กม/ชม ที่ระดับความสูงเดียวกัน เพดานบินของ B-2 คือ 15,240 เมตร พิสัยการบินโดยไม่เติมเชื้อเพลิงกลางอากาศอยู่ที่ประมาณ 6,000 ไมล์ทะเล (9,600 กิโลเมตร) และสามารถขยายเป็น 10,000 ไมล์ทะเลได้ด้วยการเติมเชื้อเพลิงกลางอากาศเพียงครั้งเดียว B-2 สามารถปฏิบัติภารกิจได้นานกว่า 30 ชั่วโมงโดยไม่หยุดพัก โดยมีสิ่งอำนวยความสะดวกสำหรับลูกเรือเพื่อรองรับการบินระยะไกล เช่นห้องน้ำ ห้องนอน

B-2 สามารถบรรทุกสิ่งบรรทุกได้ หรือ 20 ตัน และสามารถติดตั้งได้ทั้งอาวุธธรรมดาและระเบิดนิวเคลียร์ สามารถทิ้งระเบิดขนาด 230 กิโลกรัมได้จำนวน 80 ลูกต่อต่อเที่ยวบิน โดยใช้ระบบจีพีเอสเป็นตัวช่วยในการทิ้งระเบิดให้แม่นยำยิ่งขึ้น

ปฏิบัติการสำคัญ
สงครามคอซอวอ (1999)
สงครามคอซอวอในปี 1999 เป็นครั้งแรกที่ B-2 Spirit ได้แสดงบทบาทในสนามรบจริง โดยมีการส่งเครื่องบิน B-2 จำนวน 6 ลำ จากฐานทัพอากาศไวท์แมน รัฐมิสซูรี บินตรงกว่า 30 ชั่วโมงไปกลับยุโรป ด้วยการสนับสนุนจากเครื่องบินเติมเชื้อเพลิงกลางอากาศ แม้มีสัดส่วนเพียงราว 1% ของเครื่องบินทั้งหมดที่สหรัฐใช้ในการรบ แต่ B-2 กลับรับผิดชอบภารกิจในการทำลายเป้าหมายยุทธศาสตร์ถึงกว่า 33% ของทั้งหมดFederation of American Scientists. B-2 Spirit Stealth Bomber. https://fas.org

สงครามอัฟกานิสถาน (2001–2002)
หลังเหตุการณ์วินาศกรรม 11 กันยายน เครื่องบิน B-2 ถูกนำมาใช้อีกครั้งในปฏิบัติการโจมตีฐานที่มั่นของกลุ่มตอลิบานและอัลกออิดะฮ์ในอัฟกานิสถาน โดยเดินทางจากสหรัฐไปยังเป้าหมายในตะวันออกกลาง และวนกลับสู่ฐานปฏิบัติการในเกาะกวมได้ภายในเที่ยวเดียวU.S. Air Force. B-2 Spirit Fact Sheet, Air Force Public Affairs, 2015.

ปฏิบัติการในลิเบีย (2011)
19 มีนาคม 2011 เครื่องบิน B-2 จำนวน 3 ลำ บินตรงจากฐานทัพอากาศไวท์แมน รัฐมิสซูรี เดินทางกว่า 25,000 กิโลเมตร (ไปกลับ) เพื่อทิ้งระเบิดเป้าหมายยุทธศาสตร์ในลิเบีย โดยเฉพาะทางวิ่งของฐานบินหลายแห่งที่กองทัพอากาศลิเบียใช้งานอยู่ การโจมตีด้วยระเบิดนำวิถีแม่นยำสูง (JDAM) จำนวนกว่า 40 ลูก ส่งผลให้เครื่องบินของลิเบียไม่สามารถขึ้นบินได้ เปิดทางให้กองกำลังพันธมิตรสามารถควบคุมเขตห้ามบิน

สงครามอิหร่าน-อิสราเอล (2025)

22 มิถุนายน 2025 เครื่องบิน B-2 จำนวน 7 ลำ บินตรงจากฐานทัพอากาศไวท์แมน รัฐมิสซูรี เป็นระยะเวลา 37 ชั่วโมงภายใต้การสนับสนุนของเครื่องบินเติมเชื้อเพลิงกลางอากาศ หกลำได้ทำการทิ้งระเบิด GBU-57A/B MOP แต่ละลูกหนัก 12 ตัน จำนวน 6 ลูกสู่โรงงานเสริมสมรรถนะยูเรเนียมฟุรโดว์ในประเทศอิหร่าน ซึ่งตั้งอยู่ลึกใต้ดินแปดสิบเมตร ซึ่งถือเป็นการทิ้งระเบิดที่มีน้ำหนักมากที่สุดของ B-2

รายละเอียดของยาน
ลักษณะทั่วไป
ลูกเรือ: 2 คน
ความยาว: 69 ฟุต (21.0 เมตร)
ระยะระหว่างปลายปีกสองข้าง: 172 ฟุต (52.4 เมตร)
ความสูง: 17 ฟุต (5.18 เมตร)
พื้นที่ปีก: 5,140 ฟุต² (478 ตร.ม.)
น้ำหนัก: £ 158,000 (71.7 ตัน หรือ 71,700 กิโลกรัม)
น้ำหนักบรรทุกสูงสุดขณะอยู่บนอากาศ: £ 336,500 (152.2 ตัน หรือ 152,200 กิโลกรัม)
นำหนักบรรทุกสูงสุดขณะอยู่บนพื้น: £ 376,000 (170.6 ตัน หรือ 170,600 กิโลกรัม)
เครื่องยนต์  : General Electric F118-GE-100 turbofans non-afterburning 
ให้แรงขับ 17300 ปอนด์ (77 กิโลนิวตัน) ต่อเครื่อง
จำนวน 4 เครื่อง
ความจุถังน้ำมัน: £ 167,000 (75.75 ตัน หรือ 75,750 กิโลกรัม)

สมรรถนะ
ความเร็วสูงสุด: 630 ไมล์/ชม. ( 1010 กม. /ชม.) ที่ระดับความสูง 40,000 ฟุต (12,000 เมตร)
ความเร็วปกติ: 560 ไมล์/ชม. (900 กม. /ชม.) ที่ระดับความสูง 40,000 ฟุต (12,000 เมตร)
พิสัยบิน: 11,000 กิโลเมตร
เพดานบินใช้งาน : 50,000 ฟุต (15,200 เมตร)
แรงขับ / น้ำหนัก: 0.205

 อาวุธ 

 มีห้องเก็บอาวุธในตัวเครื่อง 2 ช่องสำหรับบรรทุกอาวุธ สามารถบรรทุกน้ำหนักสูงสุดที่ประมาณ 50,000 ปอนด์ (23,000 กิโลกรัม)
 ระเบิดน้ำหนัก 500 ปอนด์ (230 กิโลกรัม) จำนวน 80 ลูก (เอ็มเค-82, จีบียู-38)
 ระเบิดน้ำหนัก 750 ปอนด์ (340 กิโลกรัม) จำนวน 36 ลูก (ระเบิดประเภท CBU)
 ระเบิดน้ำหนัก 2000 ปอนด์ (910 กิโลกรัม) จำนวน 16 ลูก (เอ็มเค-84, จีบียู-31)
 ระเบิดนิวเคลียร์ บี61 หรือ บี83 จำนวน 16 ลูก
 ระเบิดร่อนระยะไกล (เอจีเอ็ม-154 และ เอจีเอ็ม-158)
 ระเบิดบังเกอร์บัสเตอร์ จีบียู-57เอ/บี น้ำหนัก 27,125 ปอนด์ (12,304 กิโลกรัม) จำนวน 2 ลูก

บี-2 ทั้งหมด
หมายเลขเครื่องบินหมายเลขบล็อกAll 21 copies brought to Block 30 standard.USAF s/nชื่อในแต่ละลำสถานะ AV-1 Test/30 82-1066  สปีริท ออฟ อเมริกา   14 กรกฎาคม 2000 – ปัจจุบัน"Air Force names final B-2 bomber 'Spirit of America'." fas.org, 14 July 200. Retrieved: 16 June 2010. AV-2 Test/30 82-1067  สปีริท ออฟ แอริโซน่า  4 ธันวาคม 1997 – ปัจจุบัน AV-3 Test/30 82-1068  สปีริท ออฟ  นิวยอร์ก  10 ตุลาคม 1997 – ปัจจุบัน, ลำทดสอบ AV-4 Test/3082-1069  สปีริท ออฟ อินเดียน่า  22 พฤษภาคม 1999 – ปัจจุบัน AV-5 Test/20 82-1070  สปีริท ออฟ โอไฮโอ  18 กรกฎาคม 1997 – ปัจจุบัน AV-6 Test/30 82-1071  สปีริท ออฟ มิสซิสซิปปี  23 พฤษภาคม 1997 – ปัจจุบัน AV-7 10 88-0328  สปีริท ออฟ เท็กซัส  21 สิงหาคม 1994 – ปัจจุบัน AV-8 10 88-0329  สปีริท ออฟ มิสซูรี่  31 มีนาคม 1994 – ปัจจุบัน AV-9 10 88-0330  สปีริท ออฟ แคริฟอเนีย 17 สิงหาคม 1994 – ปัจจุบัน AV-10 10 88-0331  สปีริท ออฟ เซาท์ แคริฟอเนีย  30 ธันวาคม 1994 – ปัจจุบัน AV-11 10 88-0332  สปีริท ออฟ วอชิงตัน  29 ตุลาคม 1994 – ไม่ได้ดำเนินการต่อ,เนื่องจากเสียหายอย่างรุนแรงจากเพลิงไหม้pacificnewscenter.com AV-12 10 89-0127  สปีริท ออฟ แคนซัส  17 กุมภาพันธ์ 1995 – 23 กุมภาพันธ์ 2008,ระบบเสียการควบคุม เสียหายทั้งลำ AV-13 10 89-0128  สปีริท ออฟ เนบราสก้า  28 มิถุนายน 1995 – ปัจจุบัน AV-14 10 89-0129  สปีริท ออฟ จอร์เจีย  14 พฤศจิกายน 1995 – ปัจจุบัน AV-15 10 90-0040  สปีริท ออฟ อลาสก้า  24 มกราคม 1996 – ปัจจุบัน AV-16 10 90-0041  สปีริท ออฟ ฮาวาย  10 มกราคม 1996 – ปัจจุบัน AV-17 20 92-0700  สปีริท ออฟ ฟอริด้า  3 กรกฎาคม 1996 – ปัจจุบัน AV-18 20 93-1085  สปีริท ออฟ โอกลาโฮมา  15 พฤษภาคม 1996 – ปัจจุบัน AV-19 20 93-1086  สปีริท ออฟ คิตตี้ ฮอว์ก  30 สิงหาคม 1996 – ปัจจุบัน AV-20 30 93-1087  สปีริท ออฟ เพนซิล  5 สิงหาคม 1997 – ปัจจุบัน AV-21 30 93-1088  สปีริท ออฟ หลุยเซียนา  10 พฤศจิกายน 1997 – ปัจจุบันAV-22 through AV-165  ยกเลิก
Sources: FAS.org,"B-2."  fas.org. Retrieved: 16 June 2010. B-2 Spirit (Pace)Pace 1999, p. Appendix.

อ้างอิง

หมวดหมู่:เครื่องบินนอร์ธรอป
หมวดหมู่:เครื่องบินนอร์ธรอปกรัมแมน
หมวดหมู่:เครื่องบินทิ้งระเบิด
หมวดหมู่:เครื่องบินทิ้งระเบิดสหรัฐ
หมวดหมู่:เครื่องบินทิ้งระเบิดทางยุทธศาสตร์
หมวดหมู่:เครื่องบินล่องหน