กู้นซอจ้องพยู

พระเจ้ากู้นซอจ้องพยู ( ; ป. ค.ศ. 955–1048) เป็นกษัตริย์แห่งราชวงศ์พุกามของพม่าใน ค.ศ. 1001 ถึง 1021 พระองค์เป็นพระราชบิดาของพระเจ้าอโนรธามังช่อ ผู้สถาปนาจักรวรรดิพุกาม ราชรัฐพุกามยังคงแข็งแกร่งขึ้นเรื่อย ๆ ในรัชสมัยของพระองค์ กำแพงเมืองพุกามที่ยังหลงเหลืออยู่คาดว่าสร้างขึ้นในรัชสมัยของพระองค์Aung-Thwin 2005: 38

ปัจจุบันพระเจ้ากู้นซอจ้องพยูเป็นหนึ่งในนะหลวง 37 องค์ชื่อ ที่พยูซ้องHarvey 1925: 18–19

พระราชประวัติ
พงศาวดารพม่าบันทึกว่า กู้นซอจ้องพยูเป็นพระราชโอรสของตานแนะ กษัตริย์พุกามองค์ก่อนที่ถูกลอบปลงพระชนม์เมื่อพระมเหสีตั้งครรภ์กู้นซอจ้องพยู อย่างไรก็ตาม ตานแนะสวรรคตในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 10 มีความเป็นไปได้ว่าที่พระองค์เป็นลูกหลานของตานแนะ พระองค์เข้าชิงราชสมบัติของญองอู้ ซอยะฮ่าน และอภิเษกมเหสีทั้งสามของญองอู้ ซอยะฮ่าน สองในนั้นตั้งครรภ์และให้กำเนิดจีนโซ่และโซะกะเต้ กู้นซอจ้องพยูทรงเลี้ยงโซะกะเต้และจีนโซ่เป็นพระราชโอรสของตนเอง เมื่อพระราชโอรสทั้งสองบรรลุนิติภาวะแล้ว ทั้งคู่บังคับให้กู้นซอจ้องพยูสละราชสมบัติและบวชเป็นพระภิกษุ จีนโซ่ขึ้นครองราชย์ต่อHmannan Vol. 1 2003: 225–227

พระองค์สูญเสียราชบัลลังก์ใน ค.ศ. 1021 แม้ว่าพงศาวดารต่าง ๆ จะมีวันที่ไม่ตรงกันในเรื่องพระชนม์ชีพและรัชสมัยMaha Yazawin Vol. 1 2006: 347 Zatadawbon Yazawin พงศาวดารที่เก่าที่สุด ถือเป็นพงศาวดารที่ให้ข้อมูลในสมัยพุกามถูกต้องมากที่สุด(Maha Yazawin 2006: 346–349): Among the four major chronicles, only Zatadawbon Yazawin's dates line up with Anawrahta's inscriptionally verified accession date of 1044 CE. (Aung-Thwin 2005: 121–123): In general, Zata is considered "the most accurate of all Burmese chronicles, particularly with regard to the best-known Pagan and Ava kings, many of whose dates have been corroborated by epigraphy." ตารางข้างล่างระบุวันที่ในพงศาวดารหลัก 4 เล่ม เช่นเดียวกันกับวันที่ของฉบับหอแก้วที่ยึดตามวันครองราชย์ที่ได้รับการยืนยันจากจารึกของอโนรธามังช่อใน ค.ศ. 1044

 พงศาวดาร พระราชสมภพ–สวรรคต พระชนมายุ รัชสมัย ความยาวรัชสมัย Zatadawbon Yazawin 955–1048 93 1001–1021 20 มหาราชวงศ์ 876–1001 125 950–971 21 มหาราชวงศ์ ฉบับใหม่และมหาราชวงศ์ ฉบับหอแก้ว 907–1021 114 964–986 22 ฉบับหอแก้วที่ปรับแล้ว 934–1048 114 992–1014 22

กษัตริย์ผู้ถูกถอดถอนยังคงเป็นพระสงฆ์เป็นเวลากว่าสองทศวรรษ จากนั้นใน ค.ศ. 1044 โซะกะเต้ ผู้ครองราชย์ต่อจากจีนโซ่ สมรสกับพระราชมารดาของพระเจ้าอโนรธามังช่อ ผู้เป็นพระมเหสีของกู้นซอจ้องพยู สิ่งนี้สร้างความพิโรธต่ออโนรธามังช่ออย่างมาก อโนรธามังช่อท้าและสังหารโซะกะเต้ในการประลองตัวต่อตัว อโนรธามังช่อถวายราชบัลลังก์แก่กู้นซอจ้องพยู แต่อดีตกษัตริย์ปฏิเสธ ทำให้อโนรธามังช่อขึ้นครองราชย์Hmannan Vol. 1 2003: 229-230 กู้นซอจ้องพยูสวรรคตหลังพระเจ้าอโนรธามังช่อ พระราชโอรส ขึ้นครองราชย์ 4 ปี เมื่อ ป. ค.ศ. 1048Hmannan Vol. 1 2003: 236

ที่พยูซ้อง
ที่พยูซ้อง ( ; ) เป็นหนึ่งในนะหลวง 37 องค์ พระองค์เป็นพระเจ้ากู้นซอจ้องพยู พระราชบิดาของพระเจ้าอโนรธามังช่อ พระองค์ถูกลูกเลี้ยงปลดออกจากตำแหน่งและบังคับให้บวชเป็นพระภิกษุ และสวรรคตในเวลาต่อมา

หมายเหตุ

อ้างอิง

บรรณานุกรม







หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ราชวงศ์พุกาม
หมวดหมู่:นะ (วิญญาณ)