พระพรหมวชิรญาณโสภณ

พระพรหมวชิรญาณโสภณ​ นามเดิม เลี่ยม จันทำ ฉายา ฐิตธมฺโม เป็นพระราชาคณะเจ้าคณะรอง ฝ่ายวิปัสสนาธุระ ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสวัดหนองป่าพงสืบต่อจากพระโพธิญาณเถร (ชา สุภทฺโท) ด้วยอุปนิสัยมักน้อย สันโดษ ถ่อมตนประวัติเจ้าอาวาส , วัดหนองป่าพง จึงเป็นที่เคารพของพุทธศาสนิกชนจำนวนมาก เมื่อครั้งหลวงพ่อชาอาพาธหนัก ได้ขอให้พระอาจารย์เลี่ยม รับตำแหน่งเจ้าอาวาสแทน เป็นเหตุให้ท่านดำรงตำแหน่งตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา

ประวัติ
 ชาติกำเนิด 
พระพรหมวชิรญาณโสภณ นามเดิม เลี่ยม จันทำ เกิดเมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2484 ตรงกับวันพุธ แรม 2 ค่ำ เดือน 12 ปีมะเส็ง ที่บ้านโคกจาน ตำบลทุ่งไชย อำเภออุทุมพรพิสัย จังหวัดศรีสะเกษ บิดาชื่อนายเพ็ง จันทำ มารดาชื่อนางเป้ง จันทำ มีพี่น้องทั้งหมด 6 คน โดยท่านเป็นคนที่ 4

 อุปสมบท 
พระอาจารย์เลี่ยม ได้อุปสมบทเป็นพระภิกษุ เมื่อปี พ.ศ 2504 โดยมีพระครูถาวรชัยเขต เป็นพระอุปัชฌาย์ พระทิพย์ เป็นพระกรรมวาจาจารย์ และพระจันลา เป็นพระอนุสาวนาจารย์
และสามารถสอบได้นักธรรมชั้นเอกในปี 2507

 ปฏิบัติกรรมฐาน 
ในปี 2512 พระอาจารย์เลี่ยม ได้ออกเดินทางเสาะแสวงหาครูบาอาจารย์เพื่อเรียนรู้ธรรม จนได้มาพบสำนักของพระโพธิญาณเถร (ชา สุภทฺโท)  วัดหนองป่าพง ซึ่งเป็นวัดที่ร่มรื่น สะอาดสะอ้าน  เสนาสนะมีระเบียบเรียบร้อย ดูแล้วเย็นใจ และได้กราบนมัสการหลวงพ่อชา ขอฝากตัวเป็นศิษย์ ในการนี้เอง หลวงพ่อชา ท่านได้เมตตาเปลี่ยนบริขารทุกอย่างให้หมด 

ระเบียบปฏิบัติของหลวงพ่อชา ถือว่าเข้มงวดมาก แต่หลวงพ่อเลี่ยมก็ไม่ได้ย่อท้อแต่อย่างใด เพราะเคยฝึกมาตั้งแต่สมัยอยู่ที่วัดเดิม ซึ่งถือว่าตรงกับรูปแบบของตัวเองมากกว่าที่จะสร้างความยุ่งยากในฝึกฝน  เพื่อเข้าถึงแก่นแท้ของพระศาสนา ด้วยความพากเพียร แม้แต่ในวันพระก็ถือ เนสัชชิก คือ การไม่นอนตลอดคืน ก็อยู่ได้อย่างสบาย จนจิตรู้สึกสว่างไสวและมีความสุขจากการปฏิบัติธรรม

 สมณศักดิ์ 
ได้รับพระมหากรุณาธิคุณจากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวโปรดพระราชทานสัญญาบัตรตั้งสมณศักดิ์ ดังนี้
 พ.ศ. 2544 เป็นพระราชาคณะชั้นสามัญยก ฝ่ายวิปัสสนาธุระ ในราชทินนามที่ พระวิสุทธิสังวรเถรราชกิจจานเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานสัญญาบัตรตั้งสมณศักดิ์ , เล่ม 118 ตอนที่ 24 ข, 7 ธันวาคม 2544, หน้า 33

 พ.ศ. 2549 เป็นพระราชาคณะชั้นราช ฝ่ายวิปัสสนาธุระ ในราชทินนามที่ พระราชภาวนาวิกรม อุดมธรรมสิทธิ์ มหาคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสีราชกิจจานเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานสัญญาบัตรตั้งสมณศักดิ์, เล่ม 123 ตอนที่ 15 ข, 6 กรกฎาคม 2549, หน้า 8

 พ.ศ. 2564 เป็นพระราชาคณะชั้นเทพ ฝ่ายวิปัสสนาธุระ ในราชทินนามที่ พระเทพวชิรญาณ ภาวนาวิธานโกศล วิมลศาสนกิจจาทร มหาคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสีราชกิจจานเบกษา, พระบรมราชโองการ ประกาศพระราชทานสัญญาบัตรตั้งสมณศักดิ์, เล่ม 138 ตอนที่ 21 ข, 31 มีนาคม 2564, หน้า 1

 พ.ศ. 2567 เป็นพระราชาคณะเจ้าคณะรอง ชั้นหิรัญบัฏ ฝ่ายวิปัสสนาธุระ ในราชทินนามที่ พระพรหมวชิรญาณโสภณ วิมลสีลาจารวินิฐ วิปัสสนานุสิฐคณาจารย์ ไพศาลศาสนกิจดิลก สาธกธรรมวิจิตร มหาคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสีราชกิจจานเบกษา, พระบรมราชโองการ ประกาศพระราชทานสัญญาบัตรตั้งสมณศักดิ์, เล่ม 141 ตอนที่ 75 ข, 10 พฤศจิกายน 2567, หน้า 1

อ้างอิง

หมวดหมู่:ภิกษุในสังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย
วชิรญาณ (เลี่ยม ฐิตธมฺโม)
หมวดหมู่:เจ้าอาวาส
หมวดหมู่:สายพระป่าในประเทศไทย
หมวดหมู่:บุคคลจากอำเภออุทุมพรพิสัย
หมวดหมู่:ภิกษุจากจังหวัดศรีสะเกษ
หมวดหมู่:ภิกษุจากจังหวัดอุบลราชธานี