ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2553

ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2553 เป็นฤดูกาลในอดีตที่เคยมีการก่อตัวของพายุหมุนเขตร้อนในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตก ฤดูกาลดังกล่าวจะลากยาวตลอด พ.ศ. 2553 โดยพายุหมุนส่วนใหญ่จะก่อตัวขึ้นระหว่างเดือนพฤษภาคมถึงเดือนตุลาคม ฤดูกาลนี้เป็นฤดูกาลพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิกที่มีกิจกรรมของพายุหมุนเขตร้อนน้อยที่สุด โดยมีพายุโซนร้อนเพียง 14 ลูก และในจำนวนนั้น 7 ลูกทวีกำลังแรงเป็นถึงพายุไต้ฝุ่น และมีเพียงลูกเดียวที่เป็นพายุซูเปอร์ไต้ฝุ่น ฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก พ.ศ. 2553 เป็นฤดูกาลที่มีกิจกรรมของพายุหมุนเขตร้อนน้อยกว่า ฤดูพายุเฮอร์ริเคนแอตแลนติก พ.ศ. 2553 ซึ่งเป็นเพียงปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นเพียงแค่สองครั้ง โดยอีกครั้งหนึ่งคือในปี พ.ศ. 2548 ในปีเดียวกันนี้ ฤดูพายุเฮอร์ริเคนแปซิฟิกก็ยังทำลายสถิติการก่อตัวน้อยที่สุดในทำนองเดียวกันนี้ด้วย ในฤดูกาลนี้ ไม่มีพายุใดที่พัดขึ้นฝั่งแผ่นดินใหญ่ของประเทศญี่ปุ่นเลย ซึ่งเป็นปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นเป็นครั้งที่สอง นับตั้งแต่ครั้งแรกในปี พ.ศ. 2531 นอกจากนี้ พายุทั้ง 14 ลูกที่ได้รับชื่อนั้น ล้วนก่อตัวขึ้นทางตะวันตกของเส้นเมริเดียนที่ 150 องศาตะวันออกทั้งสิ้น ยิ่งไปกว่านั้น ดัชนีการสะสมพลังงานในพายุหมุนเขตร้อน (ACE) นั้นมีค่าเพียง 115 หน่วยเท่านั้น ซึ่งน้อยที่สุดเป็นอันดับที่สอง รองจากในปี พ.ศ. 2542 โดยเป็นปีที่สี่ติดต่อกันแล้วที่มีค่าดัชนี ACE ต่ำกว่าค่าเฉลี่ย

พายุลูกแรกของฤดูกาลที่ได้รับชื่อคือ โอไมส์ ก่อตัวขึ้นเมื่อวันที่ 24 มีนาคม ส่วนพายุลูกสุดท้ายที่ได้รับชื่อคือ ชบา สลายตัวหรือกลายเป็นพายุหมุนนอกเขตร้อนเมื่อวันที่ 30 ตุลาคม ในระหว่างฤดูกาล มีพายุเพียงสองลูกที่มีความโดดเด่น นั่นคือ พายุไต้ฝุ่นคมปาซุ ซึ่งเป็นพายุที่มีกำลังแรงที่สุดที่พัดขึ้นฝั่งประเทศเกาหลีใต้ในรอบ 15 ปี และในเดือนตุลาคม พายุไต้ฝุ่นเมกี ซึ่งเป็นพายุที่มีกำลังแรงที่สุดของฤดูกาล โดยมีความกดอากาศต่ำที่สุด 885 hPa ซึ่งเป็นหนึ่งในบรรดาพายุไต้ฝุ่นที่รุนแรงที่สุดที่เคยบันทึกไว้ นอกจากนี้ ยังมีพายุกึ่งโซนร้อนที่ก่อตัวได้ยาก ก่อตัวขึ้นในเดือนตุลาคม และทวีกำลังแรงขึ้นเป็นพายุโซนร้อนโอเมกา เมื่อเคลื่อนตัวข้ามแอ่งไปแล้ว

ขอบเขตของบทความนี้จำกัดเฉพาะมหาสมุทรแปซิฟิกที่อยู่เหนือเส้นศูนย์สูตร ระหว่างเมอริเดียนที่ 100 และ 180 ตะวันออก ในบริเวณมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ มีสองหน่วยงานที่กำหนดชื่อพายุหมุนซึ่งอาจเป็นผลให้พายุลูกหนึ่งมีสองชื่อ กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) จะตั้งชื่อพายุถ้าพายุลูกนั้นมีความเร็วลมที่รอบศูนย์กลางพายุที่สูงสุด 10 นาที อย่างน้อย 65 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ไม่ว่าจะเกิดขึ้นที่ใดในแอ่ง ขณะที่สำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) กำหนดชื่อพายุหมุนซึ่งเคลื่อนเข้าสู่หรือก่อตัวขึ้นเป็นดีเปรสชันเขตร้อนในพื้นที่รับผิดชอบของสำนักงานฯ ซึ่งตั้งอยู่ระหว่างลองจิจูด 135 และ 115 องศาตะวันออก และระหว่างละติจูด 5 ถึง 25 องศาเหนือ แม้พายุนั้นจะมีชื่อที่กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นตั้งแล้วก็ตาม นอกจากนี้พายุดีเปรสชันเขตร้อนซึ่งถูกเฝ้าติดตามโดยศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (JTWC) ของสหรัฐยังได้รับการกำหนดหมายเลขและเติมตัวอักษร "W" ต่อท้ายเป็นรหัสเรียกด้วย

 การพยากรณ์ฤดูกาล 

 พายุ 
 พายุโซนร้อนโอไมส์ 

วันที่ 18 มีนาคม ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วมรายงานว่ามีการก่อตัวของพายุโซนร้อนขึ้น ทางตะวันออกเฉียงใต้ของหมู่เกาะชุก ประเทศไมโครนีเชีย

 พายุไต้ฝุ่นโกนเซิน 

 พายุไต้ฝุ่นจันทู 

ในวันที่ 17 กรกฎาคม กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น รายงานว่ามีก่อตัวของพายุดีเปรสชันเขตร้อนห่างจากกรุงมะนิลา ฟิลิปปินส์ไปทางตะวันออกเฉียงเหนือของ 220 กม. (135 ไมล์)

 พายุโซนร้อนโดเมง 

 พายุโซนร้อนกำลังแรงเตี้ยนหมู่ 

 พายุโซนร้อนมินดุลเล 

 พายุโซนร้อนกำลังแรงไลออนร็อก 

 พายุไต้ฝุ่นคมปาซุ 

 พายุโซนร้อนน้ำเทิน 

 พายุโซนร้อนกำลังแรงหมาเหล่า 

 พายุโซนร้อนกำลังแรงเมอรันตี 

 พายุไต้ฝุ่นฟานาปี 

 พายุไต้ฝุ่นมาลากัส 

 พายุไต้ฝุ่นเมกี 

พายุไต้ฝุ่นชบา

 วันที่ 21 ตุลาคม ดาวเทียมของนาซาได้เคลื่อนตัวผ่านบริเวณหย่อมความกดอากาศต่ำ ซึ่งทำให้มีฝนตกลงมาที่หมู่เกาะนอร์เทิร์นมาเรียนาในมหาสมุทรแปซิฟิก และหย่อมความกดอากาศต่ำได้ทวีความรุนแรงขึ้นเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อนในเวลาต่อมา พายุได้ก่อตัวขึ้นห่างอยู่ประมาณ 850 กิโลเมตร (530 ไมล์) ทางตอนใต้ของอิโวะจิมะ และเคลื่อนตัวไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือด้วยความเร็วลม 1 นาทีที่ 50 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (30 ไมล์ต่อชั่วโมง) เมื่อเวลา 22:00 น. (15:00 น. เวลาสากลเชิงพิกัด) พายุดีเปรสชันเขตร้อนได้ทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ เนื่องจากอยู่ในบริเวณที่มีลมเฉือนในแนวดิ่งต่ำ และมีอุณหภูมิพื้นผิวน้ำทะเลอุ่น
 วันที่ 22 ตุลาคม พายุดีเปรสชันเขตร้อนอยู่เหนือน่านน้ำเปิดทางตะวันตกเฉียงเหนือ และไม่มีภัยคุกคามต่อแผ่นดิน ดาวเทียมของนาซาได้บันทึกข้อมูลอินฟราเรดความเย็นของเมฆพายุในขณะที่กำลังเคลื่อนตัวผ่านเหนืออวกาศ พายุตั้งอยู่ประมาณ 1,400 กิโลเมตร (870 ไมล์) ทางตะวันออกเฉียงใต้ของจังหวัดโอกินาวะ ประเทศญี่ปุ่น และเคลื่อนตัวไปทางทิศตะวันตกด้วยความเร็วลม 1 นาทีที่ 25 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (15 ไมล์ต่อชั่วโมง) เมื่อเวลา 22:00 น. (15:00 น. เวลาสากลเชิงพิกัด) และทำให้เกิดคลื่นสูงประมาณ 3 เมตร เครื่องส่งเสียงอินฟราเรดบรรยากาศได้ใช้เทคโนโลยีอินฟราเรดเพื่อวัดอุณหภูมิของพายุ และดาวเทียมของนาซาได้ถ่ายภาพอุณหภูมิสูงสุดของเมฆพายุดีเปรสชันเขตร้อนเผยให้เห็นพายุฝนฟ้าคะนองรุนแรงบางแห่งที่อุณหภูมิอยู่ที่ประมาณ -53 องศาเซลเซียส ซึ่งส่วนใหญ่อยู่ทางทิศใต้จุดศูนย์กลางของพายุ ข้อมูลดาวเทียมมีข้อบ่งชี้ว่าศูนย์หมุนเวียนระดับต่ำถูกลมภายนอกพัดเข้ามา และนั่นเป็นสัญญาณว่าพายุอาจจะอ่อนกำลังลงมากขึ้นในระยะสั้น การพาความร้อนที่รุนแรงที่สุด หรือเมฆที่เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว ซึ่งก่อให้เกิดพายุฝนฟ้าคะนองที่ทำให้เกิดพายุดีเปรสชันเขตร้อน และอยู่ทางทิศใต้ของศูนย์กลางการไหลเวียน
 วันที่ 23 ตุลาคม พายุดีเปรสชันเขตร้อนเข้าสู่พื้นที่รับผิดชอบของประเทศฟิลิปปินส์ และปากาซาได้กำหนดชื่อท้องถิ่นว่า กาตริง
 วันที่ 24 ตุลาคม ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (JTWC) ได้ยกระดับพายุดีเปรสชันเขตร้อนให้กลายเป็นพายุโซนร้อน และสำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) ได้ยกระดับพายุดีเปรสชันเขตร้อนให้กลายเป็นพายุโซนร้อนเช่นกัน และกำหนดให้ชื่อว่า ชบา
 วันที่ 25 ตุลาคม พายุโซนร้อนชบาตั้งอยู่ประมาณ 970 กิโลเมตร (600 ไมล์) ทางตอนใต้ของจังหวัดโอกินาวะ ประเทศญี่ปุ่น และเคลื่อนตัวไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือด้วยความเร็วลมที่ต่อเนื่องเพียง 1 นาทีที่ 110 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (70 ไมล์ต่อชั่วโมง) เมื่อเวลา 22:00 น. (15:00 น. เวลาสากลเชิงพิกัด) และทำให้เกิดคลื่นสูงประมาณ 6 เมตร ดาวเทียมของนาซาได้เคลื่อนตัวผ่านพายุเพื่อถ่ายภาพอินฟราเรดความเย็นของเมฆพายุด้วยเครื่องส่งเสียงอินฟราเรดบรรยากาศ และเผยให้เห็นว่าอุณหภูมิของเมฆมีอากาศเย็นอยู่ที่ประมาณ -52 องศาเซลเซียส นั้นแสดงว่ามีการหมุนเวียนของลมบริเวณทางทิศใต้ และทางทิศตะวันตก ยิ่งอุณหภูมิของเมฆเย็นลง พายุก็จะยิ่งรุนแรงขึ้น และพายุฝนฟ้าคะนองก็รุนแรงขึ้นเช่นกัน ภาพถ่ายดาวเทียมไอน้ำแสดงให้เห็นว่าแถบพายุฝนฟ้าคะนองที่มีการพาความร้อนลึกตามแนวขอบทางทิศตะวันตกของการไหลเวียนศูนย์กลางของพายุ สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) ได้ยกระดับพายุโซนร้อนให้กลายเป็นพายุโซนร้อนกำลังแรง และศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (JTWC) ได้ยกระดับพายุโซนร้อนให้กลายเป็นพายุไต้ฝุ่นในเวลาต่อมา  
 วันที่ 26 ตุลาคม พายุไต้ฝุ่นชบาเป็นพายุที่มีขนาดใหญ่ที่ทอดยาวตั้งแต่ประเทศฟิลิปปินส์ไปจนถึงจังหวัดโอกินาวะ มีการจัดระเบียบได้อย่างดี และมีกำลังแรงในขณะที่เคลื่อนตัวผ่านทะเลฟิลิปปิน พายุตั้งอยู่ประมาณ 800 กิโลเมตร (500 ไมล์) ทางตะวันออกเฉียงใต้ของจังหวัดโอกินาวะ ประเทศญี่ปุ่น และเคลื่อนตัวไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือด้วยความเร็วลมที่ต่อเนื่องเพียง 1 นาทีที่ 140 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (85 ไมล์ต่อชั่วโมง) เมื่อเวลา 11:50 น. (04:50 น. เวลาสากลเชิงพิกัด)
 วันที่ 27 ตุลาคม ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (JTWC) รายงานว่าพายุไต้ฝุ่นชบาถึงระดับความรุนแรงสูงสุดกลายเป็นพายุซูเปอร์ไต้ฝุ่นระดับ 5 ด้วยความเร็วลมสูงสุด 1 นาทีที่ 285 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (180 ไมล์ต่อชั่วโมง) ในเวลา 17:53 น. (10:53 น. เวลาสากลเชิงพิกัด) พายุไต้ฝุ่นชบาตั้งอยู่ประมาณ 440 กิโลเมตร (270 ไมล์) ทางตอนใต้ของจังหวัดโอกินาวะ ประเทศญี่ปุ่น และเคลื่อนตัวไปทางทิศเหนือด้วยความเร็วลมที่ต่อเนื่องเพียง 1 นาทีที่ 200 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (125 ไมล์ต่อชั่วโมง) ซึ่งเป็นพายุไต้ฝุ่นระดับ 3 เมื่อเวลา 22:00 น. (15:00 น. เวลาสากลเชิงพิกัด) และทำให้เกิดคลื่นสูงเกือบประมาณ 7 เมตร พายุยังคงอยู่ในน่านน้ำเปิดของทะเลฟิลิปปิน และมีตาพายุที่อยู่ห่างออกไป 20 กิโลเมตร (10 ไมล์) แต่เมฆของพายุได้กระจายผ่านคาเดนาไปไกลถึงตอนใต้ของประเทศญี่ปุ่น และพายุยังคงมีกำลังแรงไว้เพราะอยู่ในบริเวณที่มีลมเฉือนในแนวตั้งต่ำ และมีการไหลออกที่ดี ขณะที่พายุกำลังเคลื่อนตัวเข้าใกล้กระแสลมกรดบริเวณขั้วโลกทำให้แรงลมเฉือนแนวตั้งมากขึ้น และศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วมคาดการณ์ว่าพายุไต้ฝุ่นชบาจะอ่อนกำลังลงระหว่างเคลื่อนตัวไปยังประเทศญี่ปุ่น
 วันที่ 28 ตุลาคม ตาพายุของพายุไต้ฝุ่นชบาทำให้นักพยากรณ์สามารถมองเห็นความรุนแรงของพายุได้ดี ดาวเทียมของนาซาได้บันทึกภาพอินฟราเรดของพายุ และแสดงให้เห็นตาพายุที่กว้าง 65 กิโลเมตร (40 ไมล์) ได้อย่างชัดเจน ซึ่งบ่งบอกถึงพายุลูกนี้มีกำลังแรงมาก ดาวเทียมของนาซาได้เคลื่อนตัวผ่านพายุไต้ฝุ่นชบา และเครื่องส่งเสียงอินฟราเรดบรรยากาศที่ได้บันทึกภาพอินฟราเรดไว้แสดงให้เห็นตาพายุของพายุได้อย่างชัดเจน อุณหภูมิของเมฆพายุฝนฟ้าคะนองที่มีอากาศเย็นอยู่ที่ประมาณ -52 องศาเซลเซียส ขณะที่พายุทำให้เกิดฝนตกหนักทางทะเลฟิลิปปินเมื่อเวลา 11:35 น. (04:35 น. เวลาสากลเชิงพิกัด) เครื่องส่งเสียงอินฟราเรดบรรยากาศได้ให้ข้อมูลอินฟราเรดที่เกี่ยวกับอุณหภูมิของเมฆพายุไต้ฝุ่นชบาแก่นักพยากรณ์ของศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (JTWC) อุณหภูมิเหล่านั้นมีความสำคัญ เนื่องจากสามารถบอกนักพยากรณ์ได้ว่าพายุฝนฟ้าคะนองมีอุณหภูมิสูงมากเท่าใด พายุก็จะมีความรุนแรงมากขึ้นเท่านั้น ภารกิจวัดปริมาณน้ำฝนในเขตร้อนได้เคลื่อนตัวผ่านพายุไต้ฝุ่นชบา และเรดาร์ปริมาณน้ำฝนพบว่าพายุมีการจัดระเบียบได้เป็นอย่างดี และครอบคลุมพื้นที่ขนาดใหญ่ที่มีฝนตกปานกลางกับฝนตกหนักมาก แต่ข้อมูลไม่ได้แสดงตาพายุได้อย่างชัดเจน และจุดศูนย์กลางของพายุได้ปรากฏให้เห็นแถบเมฆพายุฝนฟ้าคะนองอยู่บริเวณศูนย์กลางการไหลเวียนของพายุไต้ฝุ่นชบาเมื่อเวลา 18:04 น. (11:04 น. เวลาสากลเชิงพิกัด) พายุตั้งอยู่ประมาณ 240 กิโลเมตร (150 ไมล์) ทางตะวันออกเฉียงใต้ของจังหวัดโอกินาวะ ประเทศญี่ปุ่น และเคลื่อนตัวไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือด้วยความเร็วลมที่ต่อเนื่องเพียง 1 นาทีที่ 205 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (125 ไมล์ต่อชั่วโมง) ซึ่งเป็นพายุไต้ฝุ่นระดับ 3 เมื่อเวลา 22:00 น. (15:00 น. เวลาสากลเชิงพิกัด) และทำให้เกิดคลื่นสูงประมาณ 10 เมตร
 วันที่ 29 ตุลาคม ภารกิจวัดปริมาณน้ำฝนในเขตร้อนได้เคลื่อนตัวผ่านพายุไต้ฝุ่นชบาจากเหนืออวกาศ และเห็นพายุฝนฟ้าคะนองที่รุนแรงในพายุ ขณะที่พายุกำลังเคลื่อนตัวเข้าใกล้ประเทศญี่ปุ่น ศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม (JTWC) ได้ลดระดับพายุไต้ฝุ่นระดับ 2 ให้กลายเป็นพายุไต้ฝุ่นระดับ 1 และสำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) ได้ลดระดับพายุไต้ฝุ่นให้กลายเป็นพายุโซนร้อนกำลังแรงเช่นกัน
 วันที่ 30 ตุลาคม สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) ได้ลดระดับพายุโซนร้อนให้กลายเป็นพายุหมุนนอกเขตร้อนเมื่อเคลื่อนตัวผ่านเข้าไปใกล้ประเทศญี่ปุ่น และส่วนเศษซากของพายุยังคงอ่อนกำลังลงอย่างรวดเร็วในขณะที่เคลื่อนตัวไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนืออย่างช้า ๆ แต่มีกำลังแรงขึ้นอีกครั้งเมื่อเข้าใกล้คาบสมุทรอะแลสกาจนกลายเป็นพายุที่มีขนาดใหญ่โดยมีความเร็วลมต่อเนื่อง 10 นาทีที่ 100 กิโลเมตรต่อชั่วโมง (60 ไมล์ต่อชั่วโมง) และความกดอากาศต่ำสุดกลางของ 940 เฮกโตปาสกาล (มิลลิบาร์ 27.76 นิ้วของปรอท) และจนกระทั่งสลายไปอย่างสมบูรณ์ในวันรุ่งขึ้น
 วันที่ 1 พฤศจิกายน พายุหมุนนอกเขตร้อนได้เคลื่อนตัวขึ้นฝั่งบริเวณใกล้กับคอร์โดวา รัฐอะแลสกา แต่ยังไม่ทันที่จะถึงแม่น้ำ ความชื้นในบรรยากาศก็เข้าสู่มหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือฝั่งสหรัฐ และสร้างสถิติสำหรับวันที่ฝนตกในซีแอตเทิล
พายุฝนฟ้าคะนองจากพายุไต้ฝุ่นชบาได้ถล่มเมืองทำให้บ้านเรือนประมาณ 500 หลัง ได้ประสบปัญหาไฟฟ้าดับ และมีผู้ได้รับบาดเจ็บเล็กน้อย 5 ราย ในจังหวัดโอกินาวะ การแข่งขันรถในโตเกียวได้ถูกเลื่อนโดยสมาคมแข่งรถแห่งประเทศญี่ปุ่นไปจนถึงวันที่ 1 พฤศจิกายน เนื่องจากพายุไต้ฝุ่นชบา

 พายุดีเปรสชันเขตร้อน 
รายการพายุหมุนเขตร้อนที่มีความรุนแรงสูงสุดเป็นเพียงพายุดีเปรสชัน โดยอาจเป็นพายุที่มีรหัสเรียกตามหลังด้วยตัวอักษร W โดยศูนย์เตือนไต้ฝุ่นร่วม หรืออาจได้รับชื่อท้องถิ่นจากสำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) แต่ไม่ถูกตั้งชื่อตามเกณฑ์ของกรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) ซึ่งหน่วยงานดังกล่าวระบุเพียงแต่คำว่า TD (Tropical Depression) หรือพายุดีเปรสชันเท่านั้น
 พายุดีเปรสชันเขตร้อน 01W 

 พายุดีเปรสชันเขตร้อนลูกที่ 3 

 พายุดีเปรสชันเขตร้อนลูกที่ 6 

 พายุดีเปรสชันเขตร้อนลูกที่ 7 

 พายุดีเปรสชันเขตร้อนลูกที่ 8 

 พายุดีเปรสชันเขตร้อนลูกที่ 12 

 พายุดีเปรสชันเขตร้อนลูกที่ 16 

 พายุดีเปรสชันเขตร้อนลูกที่ 17 

 พายุดีเปรสชันเขตร้อน 14W 

 พายุดีเปรสชันเขตร้อนลูกที่ 22 

 พายุดีเปรสชันเขตร้อนลูกที่ 25 

 พายุดีเปรสชันเขตร้อน 17W 

 พายุดีเปรสชันเขตร้อนลูกที่ 26 

 พายุดีเปรสชันเขตร้อน 18W 

 พายุดีเปรสชันเขตร้อน 19W 

 พายุดีเปรสชันเขตร้อนโอเมกา 

 รายชื่อพายุ 

ภายในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ ทั้งกรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) และสำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) ต่างทำหน้าที่กำหนดชื่อของพายุหมุนเขตร้อนซึ่งก่อตัวภายในมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตก ซึ่งเป็นผลให้พายุหมุนเขตร้อนอาจมีสองชื่อ RSMC โตเกียวโดยกรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น — ศูนย์ไต้ฝุ่นจะกำหนดชื่อสากลให้กับพายุหมุนเขตร้อนในนามของคณะกรรมการไต้ฝุ่นขององค์การอุตุนิยมวิทยาโลก ซึ่งพวกเขาจะประมาณความเร็วลมเฉลี่ยภายใน 10 นาทีของพายุหมุนเขตร้อน หากมีความเร็วลมถึง  พายุหมุนเขตร้อนดังกล่าวจะได้รับชื่อ ส่วน PAGASA จะกำหนดชื่อให้กับพายุหมุนเขตร้อน ซึ่งเคลื่อนตัวเข้าหรือก่อตัวขึ้นเป็นพายุดีเปรสชันเขตร้อนภายในพื้นที่รับผิดชอบของฟิลิปปินส์ มีขอบเขตอยู่ระหว่างเส้นเมริเดียนที่ 135°ดะวันออก ถึง 115°ตะวันออก และระหว่างเส้นขนานที่ 5°เหนือ ถึง 25°เหนือ แม้ว่าพายุหมุนเขตร้อนลูกนั้นจะได้รับชื่อสากลแล้วก็ตาม โดยชื่อของพายุหมุนเขตร้อนที่มีนัยสำคัญจะถูกถอนโดยทั้ง PAGASA และ คณะกรรมการไต้ฝุ่น ในระหว่างฤดูกาล หากรายชื่อของภูมิภาคฟิลิปปินส์ที่เตรียมไว้ถูกใช้จนหมด PAGASA จะใช้ชื่อจากรายชื่อเพิ่มเติม ซึ่งถูกกำหนดขึ้นไว้ในแต่ละฤดูกาลมาใช้กับพายุหมุนเขตร้อนแทนชื่อที่หมดไป

 ชื่อสากล 
กรมอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น (JMA) จะเป็นหน่วยงานที่กำหนดชื่อให้กับพายุหมุนเขตร้อน เมื่อระบบได้รับการประมาณว่า มีความเร็วลมเฉลี่ยภายใน 10 นาที ที่  โดย JMA จะคัดเลือกชื่อจากรายการ 140 ชื่อ ซึ่งได้รับการปรับปรุงโดย 14 ประเทศสมาชิกและดินแดนของคณะกรรมการเศรษฐกิจและสังคมแห่งเอเชียและแปซิฟิก (ESCAP)/WMO คณะกรรมการไต้ฝุ่น โดยรายชื่อด้านล่างจะเป็นรายชื่อ พร้อมเลขรหัสพายุ ชื่อที่ใช้เป็นชื่อแรกของฤดูกาล 2553 คือ โอไมส์ จากชุดที่ 4 และชื่อที่ใช้เป็นชื่อสุดท้ายคือ ชบา จากชุดที่ 4 รวมมีชื่อจากชุดรายชื่อถูกใช้ 14 ชื่อ
 รายชื่อพายุหมุนเขตร้อนสากลของมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกในฤดูกาล 2553 ชุด  รหัสพายุ  ชื่อพายุ  ชุด  รหัสพายุ  ชื่อพายุ  ชุด  รหัสพายุ  ชื่อพายุ  ชุด  รหัสพายุ  ชื่อพายุ ชุดที่ 4  1001  โอไมส์(Omais)  ชุดที่ 4  1005  มินดุลเล(Mindulle)  ชุดที่ 4  1009  หมาเหล่า(Malou)  ชุดที่ 4  1013  เมกี(Megi)   1002  โกนเซิน(Conson)  1006  ไลออนร็อก(Lionrock)  1010  เมอรันตี(Meranti)  1014  ชบา(Chaba)  1003  จันทู(Chanthu)  1007  คมปาซุ(Kompasu)  1011  ฟานาปี(Fanapi)  1004  เตี้ยนหมู่(Dianmu)  1008  น้ำเทิน(Namtheun)  1012  มาลากัส(Malakas) 

 ฟิลิปปินส์ 
สำนักงานบริหารบรรยากาศ ธรณีฟิสิกส์ และดาราศาสตร์แห่งฟิลิปปินส์ (PAGASA) จะใช้ชื่อของตัวเองหากมีพายุใดก่อตัวหรือเคลื่อนผ่านพื้นที่รับผิดชอบของตน โดยชื่อที่ใช้ถูกนำมาจากรายชื่อ ซึ่งเป็นรายชื่อเดียวกับที่ถูกใช้ไปในฤดูกาล ค.ศ. 2006 (พ.ศ. 2549) และมีกำหนดจะถูกนำมาใช้อีกครั้งในฤดูกาล ค.ศ. 2014 (พ.ศ. 2557) ด้วย โดยชื่อที่ไม่ถูกใช้จะทำเป็น 
 รายชื่อพายุหมุนเขตร้อนท้องถิ่นฟิลิปปินส์ในฤดูกาล 2553  อากาโตน (Agaton) (1001)  โฟลรีตา (Florita) (1006)  กาตริง (Katring) (1014)     บาชัง (Basyang) (1002)  เกลนดา (Glenda) (1007)       กาโลย (Caloy) (1003)  เฮนรี (Henry) (1009)       โดเมง (Domeng)  อินได (Inday) (1011)       เอสเตร์ (Ester) (1004)  ฮวน (Juan) (1013)       รายชื่อเพิ่มเติม                  

 การถอนชื่อ 

ในการประชุมประจำปี พ.ศ. 2554 ของคณะกรรมการไต้ฝุ่น ได้มีการประกาศถอนชื่อ ฟานาปี ออกจากรายชื่อ และเลือกชื่อ ราอี ขึ้นมาแทนที่ ในขณะที่ PAGASA ได้ถอนชื่อ กาตริง และ ฮวน ออกจากรายชื่อทั้งสองชื่อ เนื่องจากส่งผลกระทบที่รุนแรงกับประเทศฟิลิปปินส์ โดยใช้ชื่อ โฮเซ แทนฮวน และ กาโนร์ แทนกาตริง ซึ่งภายหลังถูกเปลี่ยนเป็น การ์ดิง อีกครั้งหนึ่ง ในรายชื่อที่จะใช้ในปี พ.ศ. 2557

 ผลกระทบ 
ตารางนี้รวมเอาทั้งหมดของระบบพายุที่ก่อตัวภายใน หรือ เคลื่อนตัวเข้ามาในมหาสมุทรแปซิฟิกเหนือ ทางฝั่งตะวันตกของเส้นแบ่งวันสากล ภายในปี พ.ศ. 2553 ประกอบด้วยชื่อพายุ ความรุนแรง บริเวณที่มีผลกระทบ จำนวนผู้เสียชีวิต และความเสียหาย ความเสียหายทั้งหมดเป็นค่าเงินดอลลาร์สหรัฐปี ค.ศ. 2010 (พ.ศ. 2553) ความเสียหายและผู้เสียชีวิตจากพายุนั้นรวมไปถึงตั้งแต่ครั้งเมื่อพายุยังเป็นเพียงหย่อมความกดอากาศต่ำ หรือเปลี่ยนผ่านไปเป็นความกดอากาศต่ำนอกเขตร้อนแล้ว

|-
|  ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || เวียดนาม, กัมพูชา || ดอลลาร์สหรัฐ ||  || 
|-
| โอไมส์(อากาโตน) ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || เกาะโวเลอาย, เกาะฟาอิส, เกาะอูลิตี, เกาะยาป || ดอลลาร์สหรัฐ ||  ไม่มี ||
|-
| TD ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || Mindanao ||  ไม่มี ||  ไม่มี ||
|-
| TD ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || ไม่มี ||  ไม่มี ||  ไม่มี ||
|-
| โกนเซิน(บาชัง) ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || ฟิลิปปินส์, ภาคใต้ของจีน, เวียดนาม || ดอลลาร์สหรัฐ ||  || 
|-
| จันทู(กาโลย) ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || ฟิลิปปินส์, ภาคใต้ของจีน || ดอลลาร์สหรัฐ ||  || 
|-
| TD ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| ||  bgcolor=#| || ญี่ปุ่น ||  ไม่มี ||  ไม่มี ||
|-
| TD ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || ไต้หวัน ||  ไม่มี ||  ไม่มี ||
|-
| TD ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || ภาคตะวันออกของจีน ||  ไม่มี ||  ไม่มี ||
|-
| โดเมง ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || ตอนเหนือของเกาะลูซอน ||  ไม่มี ||  || 
|-
| เตี้ยนหมู่(เอสเตร์) ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || เกาหลีใต้, ญี่ปุ่น || ดอลลาร์สหรัฐ ||  || Five Killed In เกาหลีใต้n Typhoon
|-
| มินดุลเล ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || เวียดนาม || ดอลลาร์สหรัฐ ||  || 
|-
| TD ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || ไม่มี ||  ไม่มี ||  ไม่มี ||
|-
| ไลออนร็อก(โฟลรีตา) ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || ฟิลิปปินส์, ไต้หวัน, ภาคใต้ของจีน || ดอลลาร์สหรัฐ || ไม่มี || 
|-
| คมปาซุ(เกลนดา) ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || ภาคตะวันออกของจีน, เกาหลีเหนือ, เกาหลีใต้ || ดอลลาร์สหรัฐ ||  || 
|-
| น้ำเทิน ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || ไต้หวัน, จีน ||  ไม่มี ||  ไม่มี ||
|-
| TD ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || ไม่มี ||  ไม่มี ||  ไม่มี ||
|-
| หมาเหล่า(เฮนรี) ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || ญี่ปุ่น || ไม่ทราบ || ไม่มี ||
|-
| เมอรันตี ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || ไต้หวัน, ภาคตะวันออกของจีน || ดอลลาร์สหรัฐ || 3 || 
|-
| ฟานาปี(อินได) ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || ไต้หวัน, จีน || ดอลลาร์สหรัฐ|| 105 || 
|-
| มาลากัส ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || ญี่ปุ่น ||  ไม่มี ||  ไม่มี ||
|-
| 14W ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || ภาคใต้ของจีน || ดอลลาร์สหรัฐ ||  ไม่มี ||
|-
| TD ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || ไม่มี ||  ไม่มี ||  ไม่มี ||
|-
| เมกี(ฮวน) ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || ฟิลิปปินส์, ไต้หวัน, จีน || ดอลลาร์สหรัฐ ||  || 
|-
| 17W ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || ไม่มี || ไม่ทราบ || ไม่มี ||
|-
| ชบา(กาตริง) ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || ญี่ปุ่น || เล็กน้อย || ไม่มี ||
|-
| TD ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || เวียดนาม ||  ไม่มี ||  ไม่มี ||
|-
| 18W ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || เวียดนาม, ลาว, ไทย || ไม่ทราบ || ไม่มี ||
|-
| 19W ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || เวียดนาม ||  ไม่มี ||  ไม่มี ||
|-
| โอเมกา ||  || bgcolor=#| || bgcolor=#| || bgcolor=#| || ไม่มี ||  ไม่มี ||  ไม่มี ||
|-

 ดูเพิ่ม 

รายชื่อฤดูพายุไต้ฝุ่นแปซิฟิก
ฤดูพายุเฮอร์ริเคนแปซิฟิก พ.ศ. 2553
ฤดูพายุเฮอร์ริเคนแอตแลนติก พ.ศ. 2553
ฤดูพายุไซโคลนมหาสมุทรอินเดียเหนือ พ.ศ. 2553
ฤดูพายุไซโคลนมหาสมุทรอินเดียตะวันตก-ใต้: 2552–2553, 2553–2554
ฤดูพายุไซโคลนภูมิภาคออสเตรเลีย: 2552–2553, 2553–2554
ฤดูพายุไซโคลนแปซิฟิกใต้: 2552–2553, 2553–2554

 อ้างอิง 

 แหล่งข้อมูลอื่น 

2553
หมวดหมู่:ภัยธรรมชาติในปี พ.ศ. 2553