การทิ้งระเบิดโตเกียว

การทิ้งระเบิดที่โตเกียว () หรือมักเรียกว่า การทิ้งระเบิดเพลิง (firebombing) เป็นส่วนหนึ่งของการตีโฉบฉวยทางอากาศต่อญี่ปุ่นโดยกองทัพอากาศสหรัฐอเมริการะหว่างการทัพแปซิฟิกในสงครามโลกครั้งที่สอง ฝ่ายสหรัฐดำเนินการตีโฉบฉวยขนาดเล็กต่อกรุงโตเกียวในเดือนเมษายน ค.ศ. 1942 โดยมีผลกระทบด้านขวัญกำลังใจอย่างใหญ่หลวง การทิ้งระเบิดทางยุทธศาสตร์และการทิ้งระเบิดเขตเมืองเริ่มขึ้นใน ค.ศ. 1944 หลังเครื่องบินทิ้งระเบิดพิสัยไกล บี-29 ซูเปอร์ฟอร์เทรส เข้าประจำการ ซึ่งแต่แรกใช้งานจากจีนและภายหลังจากหมู่เกาะมาเรียนา การตีโฉบฉวยด้วยบี-29 จากหมู่เกาะมาเรียนาเริ่มตั้งแต่วันที่ 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 1944 และดำเนินไปกระทั่งวันที่ 15 สิงหาคม ค.ศ. 1945 ซึ่งเป็นวันที่ญี่ปุ่นยอมแพ้Craven, Wesley Frank, and James Lea Cate, eds. The Army Air Forces in World War II, Volume Five, the Pacific: Matterhorn to Nagasaki June 1944 to August 1945. Chicago: University of Chicago Press, 1953, page 558. การตีโฉบฉวยทางอากาศใน ปฏิบัติการสถานที่ชุมนุม เมื่อวันที่ 9-10 มีนาคม ค.ศ. 1945 ภายหลังมีการประเมินว่าเป็นการตีโฉบฉวยทิ้งระเบิดเที่ยวเดียวครั้งที่สร้างความเสียหายมากที่สุดในประวัติศาสตร์

 ดูเพิ่ม 
 การตีโฉบฉวยดูลิตเติล
 การทิ้งระเบิดโตเกียว (10 มีนาคม ค.ศ. 1945)

 อ้างอิง 

หมวดหมู่:สงครามแปซิฟิก
หมวดหมู่:โตเกียว
หมวดหมู่:การโจมตีทางอากาศที่ญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ยุทธการและปฏิบัติการทางทหารในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:การทิ้งระเบิดทางยุทธศาสตร์ในสงครามโลกครั้งที่สอง
ต
หมวดหมู่:ปฏิบัติการและยุทธการทางอากาศในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:การโจมตีทางอากาศในทวีปเอเชีย
หมวดหมู่:ญี่ปุ่นในสงครามโลกครั้งที่สอง
หมวดหมู่:การทัพญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ความสัมพันธ์ทางการทหารญี่ปุ่น–สหรัฐ
หมวดหมู่:ความขัดแย้งในคริสต์ทศวรรษ 1940
หมวดหมู่:โตเกียวในสงครามโลกครั้งที่สอง