เหลียงจู้เสี่ยวถีฉินเสียโจ้วฉฺวี่

เหลียงจู้เสี่ยวถีฉินเสียโจ้วฉฺวี่ (; "ไวโอลินคอนแชร์โตเหลียงจู้"; ) เป็นผลงานประพันธ์ในปี ค.ศ. 1959 ของเฉิน กัง และเหอ ฉ่านหาว สองนักศึกษาวัย 24 ปี และ 26 ปีจากสถาบันการดนตรีแห่งเซี่ยงไฮ้  โดยดัดแปลงมาจากตำนานม่านประเพณี เกี่ยวกับเรื่องราวความรักต้องห้ามระหว่างชายหนุ่มกับหญิงสาว ที่ครอบครัวของทั้งคู่มีความอาฆาตแค้นต่อกัน 

ไวโอลินคอนแชร์โตบทนี้แต่งขึ้นสำหรับบรรเลงด้วยวงออเคสตราแบบตะวันตก โดยใช้ทำนองบางส่วนจากอุปรากรจีน ม่านประเพณี มีเครื่องดนตรีเอกเป็นไวโอลิน บรรเลงโซโลด้วยเทคนิคการเล่นแบบจีน แทนตัวละครนาง จู อิง​ไถ และเชลโล แทนตัวละครพระ เหลียง ซานปั๊วะ  ในการแสดงบางครั้งอาจใช้เครื่องดนตรีจีน เช่น ซอเอ้อหู หรือผีผา บรรเลงเดี่ยวแทนไวโอลิน

ไวโอลินคอนแชร์โตบทนี้ออกแสดงครั้งแรกในเซี่ยงไฮ้ เมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม ค.ศ. 1959 ในช่วงการเฉลิมฉลองครบรอบ 10 ปีของการสถาปนาสาธารณรัฐประชาชนจีน Concerto of ancient love story turns 50, CCTV ต่อมาจีนเข้าสู่ช่วงการปฏิวัติวัฒนธรรม ทำให้บทเพลงนี้ยังไม่ได้รับการเผยแพร่นัก จนกระทั่งถึงช่วงปลายทศวรรษ 1970 ที่ทางการเริ่มผ่อนคลายความเข้มงวด จึงเริ่มได้รับความนิยมแพร่หลาย

 อ้างอิง 

หมวดหมู่:ไวโอลินคอนแชร์โต
หมวดหมู่:เพลงจีน