บทความ

บทความ () หมายถึงงานเขียนที่เผยแพร่ในสื่อสิ่งพิมพ์หรือสื่ออิเล็กทรอนิกส์ ซึ่งมีจุดประสงค์เพื่อเผยแพร่ข่าวสาร ผลการวิจัย เผยแพร่ความรู้ การวิเคราะห์ทางการศึกษา การวิพากษ์วิจารณ์ เป็นต้น โดยปกติบทความหนึ่งบทความจะพูดถึงเรื่องใดเรื่องหนึ่งเป็นประเด็นหลักเพียงเรื่องเดียว

 ส่วนประกอบของบทความ 
 หัวเรื่อง 
หัวเรื่องหรือพาดหัว (headline) เป็นข้อความที่อยู่บนสุดของบทความแสดงถึงประเด็นหลักของบทความ หัวเรื่องมักถูกออกแบบให้โดดเด่นสะดุดตา และใช้คำที่เลือกสรรมาให้เกี่ยวข้องกับหัวเรื่อง หัวเรื่องหรือพาดหัวมักจะถูกเขียนหรือพิมพ์ด้วยรูปแบบอย่างย่อ ซึ่งอาจเรียบเรียงอย่างไม่เป็นประโยคหรือไวยากรณ์ที่ไม่สมบูรณ์

 บรรทัดผู้เขียน 
บรรทัดผู้เขียน (byline) เป็นบรรทัดแรกถัดจากหัวเรื่องหรือบรรทัดสุดท้ายในบทความที่ลงชื่อผู้เขียน อาจเป็นชื่อจริงหรือนามปากกาก็ได้ และมักจะระบุตำแหน่งงานของผู้เขียนอยู่ด้วย บรรทัดผู้เขียนอาจมีบทสรุปย่อของบทความด้วยก็ได้

 นำเรื่อง 
นำเรื่อง (lead) ซึ่งอาจเรียกว่าย่อหน้าแนะนำ บทนำ หรือคำนำ ในบางตำรามักใช้คำว่า Intro เป็นประโยค หรือ กลุ่มประโยคต่าง ๆ ที่จะดึงดูดความสนใจของผู้อ่านเข้าสู่เนื้อเรื่อง นำเรื่องแสดงให้เห็นถึงเรื่องที่ต้องการนำเสนอ ปรับน้ำเสียงและแนะนำผู้อ่านเข้าสู่บทความJacobi, Peter, The Magazine Article: How to Think It, Plan It, Write It. Writer's Digest Books: 1991, ISBN 0898794501, pp. 50-77, 90

ในบทความข่าว ส่วนนำเรื่องจะให้ข้อเท็จจริงที่สำคัญที่สุดและตอบคำถามว่า ใคร ทำอะไร ที่ไหน เมื่อไร ทำไม และอย่างไร ในบทความโดดเด่น (บทความที่บรรณาธิการหยิบยกขึ้นเพื่อนำเสนอเป็นประเด็นสำคัญ) ผู้เขียนอาจเลือกใช้เทคนิคต่าง ๆ ในการเปิดเนื้อเรื่อง เช่น การใช้สิ่งต่อไปนี้Polking, Kirk, Writing A to Z. Writer's Digest Books: 1990. ISBN 0898795567, pp. 136, 143, 224, 422, 497
 เกร็ดขำขัน 
 ถ้อยแถลงที่เขย่าขวัญหรือสะเทือนใจ
 การวางนัยทั่วไป
 สารสนเทศที่ไม่มีการปรุงแต่ง
 การพรรณนา
 คำพูดหรือวาทกรรม
 การตั้งคำถาม
 การเปรียบเทียบเปรียบเปรย

 เนื้อเรื่อง 
สำหรับบทความข่าว รายละเอียดและความละเอียดเป็นสิ่งที่ปรากฏชัดแจ้งในเนื้อเรื่องของข่าว และดำเนินไปอย่างราบรื่นต่อจากนำเรื่อง คำพูดและวาทกรรมจะถูกใช้ในบทความเพื่อเพิ่มอรรถรสและสนับสนุนเนื้อหาที่เขียน นอกจากนี้บทความข่าวส่วนใหญ่ก็ใช้อุปลักษณ์แบบพีระมิดกลับหัว

บทความโดดเด่นจะใช้รูปแบบตามความเหมาะสมตามประเภทของบทความ โครงสร้างของบทความโดดเด่นอาจมีสิ่งต่อไปนี้รวมอยู่ด้วย แต่ไม่จำกัดเพียงเท่านี้
 ลำดับเวลา — บทความอาจบรรยายด้วยการเรียงลำดับอย่างหนึ่ง
 เหตุและผล — สาเหตุและผลลัพธ์ของเหตุการณ์หรือกระบวนการที่พิจารณา
 การแบ่งประเภท — สิ่งต่าง ๆ ในบทความที่ถูกจัดกลุ่มเพื่อช่วยทำให้เกิดความเข้าใจ
 การเปรียบเทียบและการเปรียบต่าง — สิ่งต่าง ๆ สองสิ่งหรือมากกว่านั้นถูกพิจารณาเคียงข้างกันเพื่อให้เห็นความคล้ายหรือความต่าง
 รายการ — ชิ้นส่วนสารสนเทศที่ถูกจัดวางไว้เป็นรายการเป็นข้อ ๆ
 คำถามและคำตอบ — เช่นบทสัมภาษณ์ของผู้มีชื่อเสียงหรือผู้เชี่ยวชาญ

 สรุปเรื่อง 
ความแตกต่างอย่างหนึ่งระหว่างบทความข่าวกับบทความโดดเด่นคือการสรุปเรื่องเพื่อจบบทความ การจบบทความข่าวจะปรากฏเมื่อสารสนเทศทุกอย่างได้นำเสนอทั้งหมดแล้วตามมโนทัศน์พีระมิดกลับหัว ในทางที่ต่างกัน บทความโดดเด่นจำเป็นต้องใช้การจบบทความมากกว่าSova, Dawn, How to Write Articles for Newspapers and Magazines. Thomson Arco: 2002. ISBN 076891089X, pp. 1, 87 สรุปเรื่องของบทความดังกล่าวมีสิ่งต่อไปนี้ แต่ไม่จำกัดเพียงเท่านี้Wray, Cheryl Sloan, Writing for Magazines: A Beginner's Guide. NTC Publishing: 1990. ISBN 0844259616, pp. 8, 31, 50, 96-97
 คำพูดหรือวาทกรรมส่งท้าย
 การพรรณนาฉากหรือเหตุการณ์ต่อจากนี้
 การเล่นคำกับชื่อเรื่องหรือหัวเรื่อง
 ถ้อยแถลงสรุปความ

 อ้างอิง 

หมวดหมู่:การเขียน
หมวดหมู่:กฎหมาย