การตายปริกำเนิด

การตายปริกำเนิดหรือภาวะการตายปริชาตะศัพท์บัญญัติราชบัณฑิตยสถาน () คือการเสียชีวิตของตัวอ่อนหรือทารกแรกเกิดในช่วงของการคลอด ก่อนการคลอด และหลังการคลอด เป็นข้อมูลสำคัญที่นำไปคำนวณเป็นอัตราภาวะการตายปริกำเนิด (-ปริชาตะ) () คำนี้มีนิยามหลากหลายขึ้นอยู่กับว่าจะนับรวมถึงการเสียชีวิตก่อนคลอดนานเท่าใดหรือหลังคลอดนานเท่าใด องค์การอนามัยโลกได้ให้คำนิยามของการตายปริกำเนิดเอาไว้ว่าเป็น "จำนวนของทารกตายคลอด และการตายของทารกภายในสัปดาห์แรกหลังคลอด ต่อจำนวน 1,000 การเกิดมีชีพ" แต่ก็มีนิยามอื่นๆ ที่ใช้อยู่เช่นกัน

 การตายของทารกแรกเกิด 
การตายในช่วงแรกของทารกแรกเกิด () หมายถึงการเสียชีวิตของทารกแรกเกิดที่เกิดออกมามีชีวิตแล้ว แต่เสียชีวิตภายในเจ็ดวันหลังจากเกิด ส่วนการตายในช่วงหลังของทารกแรกเกิด () นับการตายที่เกิดหลังเจ็ดวันแต่ไม่เกิน 28 วัน จำนวนของการตายทั้งสองแบบนี้รวมกันเรียกว่าการตายของทารกแรกเกิด นิยามการตายปริกำเนิดบางนิยามนับเฉพาะการตายของทารกแรกเกิดเท่านั้นโดยไม่นับการตายของตัวอ่อนมารวมด้วย จำนวนของการตายของทารกแรกเกิดเป็นตัวบ่งชี้ถึงคุณภาพของการให้การดูแลทารกแรกเกิดในโรงพยาบาล

 อ้างอิง 

หมวดหมู่:คำศัพท์แพทย์
หมวดหมู่:สูติศาสตร์
หมวดหมู่:กุมารเวชศาสตร์
หมวดหมู่:ประชากรศาสตร์
หมวดหมู่:มุมมองการแพทย์เกี่ยวกับความตาย
หมวดหมู่:วิทยาทารกแรกเกิด