โคะ

โคะ เป็นคะนะของภาษาญี่ปุ่นตัวหนึ่ง ฮิระงะนะเขียนว่า こ มีที่มาจากตัวเขียนหวัดของมันโยงะนะ 己 และคะตะกะนะเขียนว่า コ มีที่มาจากส่วนบนของมันโยงะนะ 己 ออกเสียงว่า  เมื่อเติมดะกุเต็งจะออกเสียงว่า  ในพยางค์แรก และแปรเสียงอยู่ระหว่าง  กับ  ในพยางค์อื่น

こ เป็นอักษรลำดับที่ 10 อยู่ระหว่าง け (เคะ) กับ さ (ซะ) ในการจัดลำดับอักษรปัจจุบัน ส่วนการจัดลำดับแบบอิโระฮะ こ เป็นอักษรลำดับที่ 33 อยู่ระหว่าง ふ (ฟุ) กับ え (เอะ)

 รูปแบบ  โรมะจิ  ฮิระงะนะ  คะตะกะนะ  เสียงอ่าน รูปแบบ  โรมะจิ  ฮิระงะนะ  คะตะกะนะ  เสียงอ่าน รูปแบบ  โรมะจิ  ฮิระงะนะ  คะตะกะนะ  เสียงอ่าน ธรรมดา ko  こ  コ  โคะ-โกะ ธรรมดา+ดะกุเต็ง go  ご  ゴ  โกะ-โงะ ธรรมดา+ฮันดะกุเต็ง (ngo)  こ゚  コ゚  โงะ koukō  こう, こぅこお, こぉこー, こ～  コウ, コゥコオ, コォコー, コ～  โค-โก gougō  ごう, ごぅごお, ごぉごー, ご～  ゴウ, ゴゥゴオ, ゴォゴー, ゴ～  โก-โง (ngou)  (ngō)  こ゚う, こ゚ぅこ゚お, こ゚ぉこ゚ー, こ゚～  コ゚ウ, コ゚ゥコ゚オ, コ゚ォコ゚ー, コ゚～  โง

 อักษรแบบอื่น 
อักษรแบบอื่นของโคะคือคะนะขนาดเล็ก ใช้กำกับตัวเลขหรือคันจิตัวเลขเพื่อแสดงหน่วยนับ (สามารถใช้แทน ゖ, ヶ ที่ออกเสียงเป็น こ) พบการใช้งานในสมัยเอะโดะ ปัจจุบันไม่มีที่ใช้และไม่มีรหัสในคอมพิวเตอร์

ข้อความภาษาญี่ปุ่นทั่วไปไม่เติมฮันดะกุเต็งบนโคะ แต่อาจนักภาษาศาสตร์อาจเติมฮันดะกุเต็งบนโคะ こ゚, コ゚ เพื่อแสดงเสียง 

 อักขระ  ยูนิโคด  จิส เอกซ์ 0213JIS拡張漢字（JIS X 0213:2004）（全コード表）   ความหมาย こ  U+3053  1-4-19  ฮิระงะนะ โคะ ご  U+3054  1-4-20  ฮิระงะนะ โกะ こ゚  U+3053 U+309A  1-4-91  ฮิระงะนะ โงะ コ  U+30B3  1-5-19  คะตะกะนะ โคะ ゴ  U+30B4  1-5-20  คะตะกะนะ โกะ コ゚  U+30B3 U+309A  1-5-91  คะตะกะนะ โงะ ㋙  U+32D9  1-12-68  คะตะกะนะ โคะ ในวงกลม ｺ  U+FF7A  ไม่มี  คะตะกะนะ โคะ ครึ่งความกว้าง

 ลำดับขีด 

ฮิระงะนะ こ มีลำดับขีด 2 ขีดดังนี้
 ขีดเส้นนอนในตำแหน่งบน อาจตวัดลงที่ปลายหรือไม่ก็ได้
 ขีดเส้นโค้งในตำแหน่งกึ่งล่าง มาทางซ้ายเล็กน้อยแล้วลากเส้นนอนไปทางขวา

คะตะกะนะ コ มีลำดับขีด 2 ขีดดังนี้
 ขีดเส้นนอนในตำแหน่งบน แล้วหักลงล่าง
 ขีดเส้นนอนในตำแหน่งล่างไปบรรจบกับปลายเส้นแรก

 คันจิ 
ตัวอย่างคันจิที่อ่านว่าโคะ และขึ้นต้นด้วยโคะ มีดังนี้

 อ้างอิง 

 ดูเพิ่ม 
 โคะโตะ

หมวดหมู่:คะนะ