เลย์จิ มัตสึโมโตะ

เลย์จิ มัตสึโมโตะ (; ชื่อเกิด อากิระ มัตสึโมโตะ (); 25 มกราคม ค.ศ. 1938 – 13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2023) เป็นศิลปินมังงะชาวญี่ปุ่น ผู้สร้างสรรค์ผลงานมังงะและอนิเมะหลายเรื่อง เรียกได้ว่าเป็นเจ้าพ่อมังงะแนว SF คนหนึ่งของญี่ปุ่น

มัตสึโมโตะสมรสกับ มิยาโกะ มากิ ภรรยาเขาก็เป็นศิลปินมังงะโชโจเช่นกัน เคยเปิดบริษัทร่วมกัน เพื่อช่วยกันวาดมังงะเรื่องเดียวกัน โดยภรรยาจะวาดตัวละครตาหวาน มัตสึโมโตะวาดส่วนอื่น แต่ผลงานก็ยังไม่โด่งดังนัก ต่อมาก็เปิดบริษัทในชื่อ เรย์จิฉะ เขียนมังงะตามที่ตัวเองถนัด

มัตสึโมโตะมีชื่อเสียงจากผลงาน เช่น เรือรบอวกาศยามาโตะ, สลัดอวกาศ กัปตันฮาร็อค และ กาแล็กซี่เอ็กซ์เพรส 999 ลักษณะงานของเขาโดดเด่นด้วยการเล่าเรื่องเชิงเทพนิยายซึ่งมักแฝงโศกนาฏกรรม เน้นประเด็นทางศีลธรรม มีพระเอกเอกผู้สูงส่ง นางเอกที่มีลักษณะอ่อนโยน และบรรยากาศของโลกพิสดารที่แฝงความหม่นเศร้า

 ชีวิต 
 ช่วงต้น 
เลย์จิ มัตสึโมโตะเกิดในวันที่ 25 มกราคม ค.ศ. 1938 ที่คูรูเมะ จังหวัดฟูกูโอกะ โดยเป็นบุตรคนกลางจากพี่น้องชาย 7 คน และตอนวัยเด็ก มัตสึโมโตะได้รับเครื่องฉายภาพยนตร์ 35มม. จากพ่อ และดูการ์ตูนอเมริกันในระหว่างสงครามแปซิฟิก ในช่วงนั้น เขาเริ่มสนใจนวนิยายวิทยาศาสตร์ของนักเขียนอย่างอุนโนะ จูซะ และ เอช. จี. เวลส์ มัตสึโมโตะเริ่มวาดรูปตอนอายุ 6 ขวบ และสามปีต่อมาจึงเริ่มวาดมังงะ หลังเห็นผลงานของโอซามุ เทซูกะ ตอนอายุ 18 ปี เขาย้ายไปโตเกียวเพื่อเป็นศิลปินมังงะ

 อาชีพ 
ปลายปี ค.ศ. 1953 มัตสึโมโตะ ขณะยังเป็นนักเรียน ได้วาดมังงะ มิตสึบาชิ โนะ โบเค็น (การผจญภัยของผึ้งน้ำหวาน) เพื่อส่งประกวด และได้รางวัลนักเขียนหน้าใหม่ ผลงานเรื่องนี้ได้ลงตีพิมพ์ ในนิตยสาร มังงะโชเน็ง เดือน กุมภาพันธ์ 1954 นับเป็นผลงานเปิดตัวครั้งแรก ขณะนั้นยังใช้ชื่อจริง อากิระ มัตสึโมโตะ

ผลงานยุคแรกๆ เป็นแนวการ์ตูนดาหวาน โชโจ ซึ่งไม่ค่อยประสบความสำเร็จนัก ต่อมาได้ย้ายมาวาดมังงะแนวเด็กผู้ชาย โชเน็ง คือเรื่อง ลารามี่ ซึ่งดัดแปลงจากทีวีซีรีส์แนวตะวันตกของอเมริกัน เนื่องจากเขาเติบโตและเริ่มจากวาดมังงะส่งเข้าประกวด ได้งานทำโดยยังไม่เคยฝากตัวเป็นศิษย์กับศิลปินมังงะคนใด และมาจากต่างจังหวัดห่างไกล จึงมีความรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจ และแทบจะเลิกอาชีพนี้กลับบ้านเกิด เขาฮึดสู้อีกครั้งด้วยการ ลองเขียนมังงะเล่าเรื่องราวของตัวเองที่ยากจนข้นแค้น อาศัยอยู่ในห้องเช่าขนาดสี่เสื่อครึ่ง ซึ่งได้พบเจอประสบการณ์หลากหลายจากผู้เช่าแปลกๆ มากหน้าหลายตา และไม่ค่อยรับผิดชอบ รวมถึงเรื่องของเพื่อนร่วมชั้นเรียน โรงเรียนนอกเวลา, โรคสังคัง เพราะไม่ค่อยอาบน้ำ และใส่กางเกงชั้นในซ้ำๆ และเห็ดซารุมะตะเกะที่ขึ้นในห้องจากความอับชื้น สกปรก ออกมาเป็นแนวตลกเสียดสี ขมขื่น แต่เยียวยาจิตใจให้ฮึดสู้ คือเรื่อง Otoko Oidon โอโตโกะ โออิด้ง (พ้มผู้ชายนะครับ สำเนียงฟุกุโอกะ) ปี ค.ศ.1971 เป็นซีรีส์ที่บันทึกชีวิตของ โรนิน (ชายหนุ่มที่กำลังเตรียมตัวสอบเข้ามหาวิทยาลัย)  ผลปรากฏว่าประสบความสำเร็จอย่างดี และเรื่องนี้ทำให้เขาได้รับรางวัล Kodansha Publishing Culture Award ครั้งที่ 3 ปี1972 ในหมวดการ์ตูนสำหรับเด็ก พร้อมกับความภาคภูมิใจ จนกล้าเอ่ยปากอย่างมั่นใจว่าเป็นศิลปินมังงะเต็มตัว และกลายเป็นหมวดหนึ่งในการจำแนกประเภทผลงานของเขา 

หมวดหมู่ผลงานของเขา จัดแบ่งหลักๆ ได้ตามนี้
 แนวตาหวาน และสัตว์เลี้ยง โชโจ (ยุคแรก)
 แมลง
 แนวห้องเช่าสี่เสื่อครึ่ง
 Sci-Fi แฟนตาซี และอวกาศ (ผลงานสร้างชื่อโดดเด่นประจำตัว)
 แนวสงคราม สมรภูมิ (เน้นช่วงยุคสงครามโลกครั้งที่สอง, เครื่องบินใบพัดซีโร่)

ต่อมาในปี ค.ศ. 1972 เขาได้สร้างสรรค์ผลงานแนวคอเมดีมืดเนื้อหาสำหรับผู้ใหญ่ในธีมตะวันตก (Western) เรื่อง กันฟรอนเทียร์ ลงในนิตยสาร Play Comic ซึ่งตีพิมพ์ระหว่างปี ค.ศ. 1972 ถึง 1975 ในช่วงเวลาไล่เลี่ยกัน เขาได้เริ่มเขียนชุดเรื่องสั้นที่มีเนื้อหาจบในตอนซึ่งมีฉากหลังเป็นช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ในชื่อ Senjo Manga Series ซึ่งต่อมาได้รับความนิยมอย่างมากในชื่อ เดอะค็อกพิท

เขามีส่วนร่วมในผลงานเรื่อง เรือรบอวกาศยามาโตะ (ค.ศ. 1974) และได้สร้างสรรค์ซีรีส์ที่ได้รับความนิยมอย่างสูงอย่าง สลัดอวกาศ กัปตันฮาร็อค (ค.ศ. 1977) และ รถด่วนอวกาศ 999 (ค.ศ. 1977) ในปี ค.ศ. 1978 เขาได้รับรางวัลรางวัลมังงะโชกะกุกัน สาขาการ์ตูนเด็กผู้ชาย (shōnen) จากเรื่อง รถด่วนอวกาศ 999 และ Senjo Manga Series ทั้งนี้ แอนิเมชันเรื่อง กัปตันฮาร็อค และ รถด่วนอวกาศ 999 นั้นตั้งอยู่ในจักรวาลเดียวกัน ซึ่งทำให้เกิดภาคแยกและซีรีส์ที่เกี่ยวข้องตามมาอีกหลายเรื่อง ที่โดดเด่นที่สุดคือ ควีนเอเมอรัลดัส และ ราชินีพันปี

มัตสึโมโตะยังได้ควบคุมการสร้างมิวสิกวิดีโอหลายตัวให้กับวงดนตรีแนวเฟรนช์เฮาส์อย่าง Daft Punk โดยใช้เพลงจากอัลบั้ม Discovery มิวสิกวิดีโอเหล่านี้ถูกนำมาเรียงต่อกัน (จนกลายเป็นภาพยนตร์แอนิเมชันความยาวเต็ม) ในรูปแบบดีวีดีที่ใช้ชื่อว่า Interstella 5555: The 5tory of the 5ecret 5tar 5ystem

ในปี ค.ศ. 1999 ได้มีการสร้างรูปปั้นทองสัมฤทธิ์ของตัวละครและฉากจากเรื่อง เรือรบอวกาศยามาโตะ และ รถด่วนอวกาศ 999 ประมาณสองโหล (แต่ละตัวสูง 4 ฟุต) ตั้งไว้ในย่านใจกลางเมืองสึรูงะ โดยที่ฐานของรูปปั้นแต่ละตัวจะมีแผ่นป้ายอธิบายตัวละครพร้อมลายเซ็นของมัตสึโมโตะ

250px|thumb|เรือบัสทางน้ำ ฮิมิโกะ ของบริษัท Tokyo Cruise Ship ออกแบบโดย เลจิ มัตสึโมโตะ
มัตสึโมโตะทำงานร่วมกับ โยชิโนบุ นิชิซากิ ในเรื่อง เรือรบอวกาศยามาโตะ (ซึ่งเป็นที่รู้จักในต่างประเทศภายใต้ชื่อต่าง ๆ แต่ที่แพร่หลายที่สุดคือ Star Blazers) มัตสึโมโตะได้สร้างมังงะที่มีเค้าโครงหลวม ๆ จากซีรีส์นี้ และเรือยามาโตะยังได้ปรากฏตัวเป็นดารารับเชิญ (โดยไม่มีลูกเรือ) ในผลงานหลายชิ้นของเขารวมถึงในมังงะเรื่อง รถด่วนอวกาศ 999 ด้วย

ผลงานในเวลาต่อมาของมัตสึโมโตะที่ใช้ชื่อว่า Great Yamato ซึ่งมีการปรับปรุงรูปลักษณ์ของเรือยามาโตะใหม่ ได้ถูกเปลี่ยนชื่อเป็น Great Galaxy เนื่องจากปัญหาทางกฎหมายกับนิชิซากิ ในปี ค.ศ. 2009 ทั้งมัตสึโมโตะและนิชิซากิต่างแยกกันทำงานในโครงการแอนิเมชันอิสระเกี่ยวกับ เรือรบอวกาศยามาโตะ ภายใต้เงื่อนไขที่ว่า มัตสึโมโตะไม่สามารถใช้ชื่อ ยามาโตะ รวมถึงพล็อตเรื่องหรือตัวละครจากต้นฉบับได้ ส่วนนิชิซากิก็ไม่สามารถใช้งานศิลปะเชิงแนวคิด การออกแบบตัวละคร หรือการออกแบบเรือจากต้นฉบับได้เช่นกัน

ในเดือนสิงหาคม ค.ศ. 2014 เพื่อเป็นการเฉลิมฉลองครบรอบ 60 ปีในการเข้าสู่วงการ มัตสึโมโตะได้เปิดตัวมังงะเรื่อง Captain Harlock: Jigen Kōkai (กัปตันฮาร็อค: ไดเมนชันนัลโวยาจ) วาดภาพโดย โคอิจิ ชิมาโฮชิ ในนิตยสาร Champion Red ของสำนักพิมพ์ Akita Shoten โดย Dimensional Voyage เป็นการนำมังงะเรื่อง สลัดอวกาศ กัปตันฮาร็อค ฉบับดั้งเดิมในปี 1978 มาเล่าเรื่องใหม่ ซึ่งในสหรัฐอเมริกาได้รับลิขสิทธิ์โดย Seven Seas Entertainment

 ชีวิตส่วนตัว 
มัตสึโมโตะสมรสกับมิยาโกะ มากิ ศิลปินมังงะและผู้สร้างริกะ-จัง

เมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 2019 มัตสึโมโตะประสบกับปัญหาระบบหายใจขั้นรุนแรง และล้มลงในงานที่ตูริน ประเทศอิตาลี ในระหว่างการทัวร์ฉลองครบรอบ 40 ปีของการดัดแปลงอนิเมะเรื่องกัปตันฮาร็อค เขาถูกนำตัวส่งโรงพยาบาลในสภาพอาการวิกฤต และต้องใส่ท่อช่วยหายใจหลังเข้ารับการรักษาในห้องฉุกเฉิน อย่างไรก็ตาม สองวันต่อมา เขาถือว่าพ้นขีดอันตรายแล้ว

 เสียชีวิต 
มัตสึโมโตะเสียชีวิตด้วยภาวะหัวใจล้มเหลวเฉียบพลันที่โรงพยาบาลในโตเกียวเมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2023 ขณะอายุ 85 ปี นักเขียนการ์ตูนมังงะหลายคนได้ร่วมแสดงความเสียใจ เช่น จิบะ เท็ตสึยะ (เพื่อนนักวาดมังงะ ที่โดนเขาหยอกบ่อยๆ ), ยาซูชิโระ ไนโต, โนโซมุ ทามากิ, มิยาโกะ มากิ ภรรยาของเขา, มาซาโกะ โนซาวะ นักพากย์หญิงใน กาแล็กซี่เอ็กซ์เพรส 999 และ แซ็ก เดวิสสัน ผู้แปล 

 สไตล์และแนวคิดหลัก 
 โครงสร้างการเล่าเรื่อง 
เรื่องราวของมัตสึโมโตะได้รับอิทธิพลจากขนบแบบ Bildungsroman (นวนิยายการเรียนรู้) หรือเรื่องราวแห่งการบ่มเพาะการศึกษาและการค้นพบตนเอง ดาร์เรน-จอน แอชมอร์ (Darren-Jon Ashmore) นักวิชาการตั้งข้อสังเกตว่า มัตสึโมโตะมองมหากาพย์สเปซโอเปรา (space opera) ของเขา เช่น รถด่วนอวกาศ 999 (Galaxy Express 999) และ กัปตันฮาร็อค (Captain Harlock) เป็นเรื่องราวของการเติบโตและการเปลี่ยนแปลง ที่ซึ่งตัวละครต้อง "ตัดสินใจเลือกเพื่อตนเองและผู้อื่น โดยยอมสละความเป็นตัวเองหลายอย่างเพื่อให้บรรลุเป้าหมายที่ยิ่งใหญ่กว่า" แอชมอร์อธิบายเพิ่มเติมว่ามัตสึโมโตะได้รับแรงบันดาลใจจากผลงานคลาสสิกอย่าง A Christmas Carol ของชาลส์ ดิกคินส์ และ Gone with the Wind ของ มาร์กาเร็ต มิตเชลล์ โดยมุ่งเน้นไปที่ตัวละครที่ "ในตอนแรกเป็นผลผลิตของยุคสมัยและสถานการณ์ แต่ในที่สุดก็สามารถกลายเป็นนายเหนือโชคชะตาของตนเองได้" นอกจากนี้ แนวคิดเรื่อง "อาร์เคเดีย" (Arcadia) ซึ่งเป็นสวรรค์ในอุดมคติที่สาบสูญแห่งวัยเยาว์ ยังเป็นสัญลักษณ์ (motif) ที่ปรากฏซ้ำ ๆ ซึ่งมีที่มาจากการที่มัตสึโมโตะศึกษาผลงาน Italian Journey ของ โยฮันน์ วูล์ฟกัง ฟอน เกอเท่

แนวคิดทางปรัชญาที่เป็นแกนกลางใน "เลจิเวิร์ส" (Leijiverse) ที่เชื่อมโยงถึงกันของมัตสึโมโตะคือ โทกิโนะวะ (toki-no-wa) หรือกงล้อแห่งเวลา ซึ่งแสดงถึงมุมมองต่อประวัติศาสตร์และโชคชะตาที่เป็นวัฏจักร ที่ซึ่งวีรบุรุษและเหตุการณ์ต่าง ๆ จะส่งเสียงสะท้อนผ่านยุคสมัย แอชมอร์อธิบายว่านี่คือภาพสะท้อนของทั้งแนวคิดเรื่องการเกิดใหม่ในพุทธศาสนา และจักรวาลวิทยาแบบนอร์ส โดยตัวละครจะทำหน้าที่เป็น "แชมป์เปี้ยนผู้เป็นนิรันดร์" ที่ท่องไปในยุคสมัยแห่งความขัดแย้งและการเริ่มต้นใหม่ที่เกิดขึ้นซ้ำ ๆ ธรรมชาติที่เป็นวัฏจักรนี้ทำให้เกิดระบบจักรวาล (canon) ที่เปลี่ยนแปลงได้และไม่เป็นเส้นตรง โดยเรื่องราวและความสัมพันธ์ของตัวละครจะถูกสำรวจซ้ำและนิยามใหม่ผ่านการดัดแปลงในมังงะและอนิเมะเรื่องต่าง ๆ แนวคิดหลักในผลงานของเขาประกอบด้วย การต่อต้านความเพิกเฉยและการโอนอ่อนตามสังคม, ความถวิลหาอันโศกเศร้า (melancholic nostalgia) ต่ออดีตอันกล้าหาญที่สูญสิ้น และการเสียสละของปัจเจกบุคคลเพื่อเป้าหมายที่ยิ่งใหญ่กว่า ซึ่งมักจะเป็นเป้าหมายในระดับจักรวาล

 ตัวละครหญิง 
ตัวละครหญิงของมัตสึโมโตะแม้จะมีรูปลักษณ์ที่โดดเด่นด้วยรูปร่างสูงโปร่งและผมยาวสลวย แต่มักจะได้รับบทบาทในการเล่าเรื่องที่แคบ ซึ่งสะท้อนถึงบรรทัดฐานทางเพศของญี่ปุ่นในทศวรรษ 1970 สเตฟานี โธมัส (Stefanie Thomas) นักวิชาการวิเคราะห์ว่า ในสเปซโอเปรายุคแรกของเขา (สลัดอวกาศ กัปตันฮาร็อค, รถด่วนอวกาศ 999, ควีน เอเมอรัลดัส) ตัวละครหญิงมีสัดส่วนน้อยมากในบรรดาตัวละครหลัก และมักจะสอดคล้องกับแม่แบบ (archetypes) ที่ระบุโดยนักสังคมวิทยา คิมิโอะ อิโตะ ได้แก่: วัตถุแห่งการบูชา ("พระแม่มาดอนน่า"), ผู้ให้บริการทางเพศ ("โสเภณี") และแหล่งของการเลี้ยงดูฟูมฟัก ("มหาชนนี") โธมัสโต้แย้งว่าแม้ตัวละครอย่างต้นหน เค ยูกิ จะแสดงให้เห็นถึงความสามารถในอาชีพ แต่พวกเธอมักถูกมอบหมายให้ทำ "งานทางอารมณ์" (emotional labor) เพื่อปลอบประโลมจิตใจของผู้ชาย และตัวละครหญิงที่เป็นปฏิปักษ์ เช่น ชาวมาโซน (Mazone) หรือราชินีโพรเมเธียม มักถูกนำเสนอในฐานะ "ผู้อื่น" (Others) ที่น่ากลัวและปฏิเสธความเห็นอกเห็นใจตามแบบฉบับของผู้หญิง มัตสึโมโตะระบุว่าการออกแบบตัวละครหญิงของเขาได้รับแรงบันดาลใจจากนักแสดงหญิงชาวเยอรมัน Marianne Hold และ "ผู้หญิงที่มีจิตวิญญาณแกร่ง" จากวัยเยาว์ของเขาในเกาะคิวชู ซึ่งเขาบรรยายว่าเป็นคนหัวรั้นเมื่ออยู่ที่บ้านแต่ยังคงรักษาจารีตทางสังคมเมื่ออยู่ในที่สาธารณะ

 สไตล์ด้านทัศนศิลป์ 
สไตล์ศิลปะของมัตสึโมโตะมีเอกลักษณ์เฉพาะตัวด้วยการออกแบบเครื่องจักรที่มีรายละเอียดสูง โดยเฉพาะยานอวกาศ ซึ่งประกอบด้วยหน้าปัดอนาล็อกจำนวนมากและองค์ประกอบแบบกอทิก (gothic) แนวทางการออกแบบตัวละครของเขาสร้างความแตกต่างอย่างชัดเจนระหว่างความละเอียดอ่อน สง่างามของหญิงสาว กับรูปลักษณ์ที่ดูแปลกประหลาด (grotesque) หรือดูตลกขบขันของตัวละครรอง ทั้งนี้ การออกแบบตัวละครหญิงของเขาได้รับการขัดเกลาผ่านการทำงานร่วมกับ มิยาโกะ มากิ ภรรยาของเขาซึ่งเป็นนักเขียนมังงะเช่นกัน

 ผลงานที่คัดเลือก 
 ชื่อเรื่อง ปี บทบาท อ้างอิง Arcadia of My Youth (อาร์เคเดียแห่งวัยเยาว์)  1982  เนื้อเรื่อง  Arcadia of My Youth: Endless Orbit SSX (อาร์เคเดียแห่งวัยเยาว์: เอนด์เลสออร์บิท SSX)  1982–1983  เนื้อเรื่อง  Arei no Kagami (แถวอาเรย์ของกระจก)  1985  เนื้อเรื่อง  Barairo no tenshi   1964    Captain Harlock: Dimensional Voyage (กัปตันฮาร็อค: ไดเมนชันนัลโวยาจ)  2014  เนื้อเรื่อง  Cosmo Warrior Zero (คอสโมวอริเออร์ เซโร่)  2001  เนื้อเรื่อง  Dokuganryū Masamune ~Sengoku no Arcadia Gaiden~  2019    Fire Force DNAsights 999.9 :ja:火聖旅団 ダナサイト999.9 (กองพลไฟศักดิ์สิทธิ์ ดานาไซท์ 999.9)  1998    Galaxy Express 999 (รถด่วนอวกาศ กาแล็กซีเอ็กซ์เพรส 999)  1977–1981  เนื้อเรื่อง  Ganso Dai Yojohan Dai Monogatari (เรื่องเล่า ต้นกำเนิด อภิมหาห้องขนาดสี่เสื่อครึ่ง)  1970  เนื้อเรื่อง  Great Yamato (เกรท ยามาโตะ)  2000–2001   Great Yamato No. Zero  2004–2007  เนื้อเรื่อง  Gun Frontier (manga) (กันฟร็อนเทียร์)  1972–1975  เนื้อเรื่อง  Gun Frontier ~Harlock & Tochirō Seishun no Tabi~  2017    Harlock Saga The Ring of the Nibelung (ฮาร์ล็อค ซาก้า: แหวนนีเบอลุง)  1990–2000  เนื้อเรื่อง  Interstella 5555: The 5tory of the 5ecret 5tar 5ystem มิวสิควิดีโอ โดย Daft Punk  2003  ที่ปรึกษาการผลิต  Leiji Matsumoto Anime Masterpiece Theatre  1980    Maetel Legend (เมเทลเลเจนด์)  2000  เนื้อเรื่อง  Maeterlinck's Blue Bird: Tyltyl and Mytyl's Adventurous Journey  1980  ออกแบบตัวละคร  Marine Snow no Densetsu (ตำนานของ มารีน สโนว์)  1980    Miraizer Ban (มิรัยเซอร์ บัน)  1976–1978   Mystery Eve (มิสเทรี อีฟ)  1970    Otoko Oidon (โอโตโกะ โออิด้ง พ้มผู้ชายนะครับ)  1971–1973   Out of Galaxy Gin no Koshika (แมวสีเงินนอกกาแล็กซี)  2009   Ozuma (ออซมา)  2012  เนื้อเรื่อง  Wakusei Robo Danguard Ace (หุ่นยนต์ดาวเคราะห์ ดันการ์ด เอซ)  1977–1978  เนื้อเรื่อง  Queen Emeraldas (ควีนเอเมอรัลดัส)  1978–1979  เนื้อเรื่อง  Queen Millennia (ราชินีพันปี ควีนมิลเล็นเนีย)  1980–1983  เนื้อเรื่อง  Saint Elmo – Hikari no Raihousha  1986  ได้รับเครดิต  Senjo Manga series (ซีรีส์มังงะสมรภูมิ)  1973–1978   Sexaroid (เซ็กซารอยด์ ดรอยด์สืบสวาท)  1968–1970   Sexaroid 4 (เซ็กซารอยด์ 4)  2017   Shishunki 100 Man-nen  1972-1973   Space Battleship Yamato (เรือรบอวกาศยามาโตะ)  1974   Space Pirate Captain Harlock (สลัดอวกาศ กัปตันฮาร็อค)  1977–1979  เนื้อเรื่อง  Galaxy Express 999#Space Symphony Maetel (สเปซซิมโฟนีเมเทล)  2004–2005  ผู้อำนวยการสร้าง  Starzinger (สตาร์ซิงเกอร์)  1978–1979  ออกแบบตัวละคร, เนื้อเรื่อง  Submarine Super 99 (เรือดำน้ำซูเปอร์ 99)  1970–1972  เนื้อเรื่อง  The Cockpit (OVA) (เดอะค็อกพิท)  1993  เนื้อเรื่อง  The Galaxy Railways (กาแล็กซีเรลเวย์)  2003–2007  ผู้อำนวยการสร้าง  The Ultimate Time Sweeper Mahoroba (มาโฮโรบะ ยานกวาดเวลา อันสูงสุด)  1993–1998   Torajima no Mii me (มีเมะ แมวลายเสือ)  1999  เนื้อเรื่อง 

 อ้างอิง 

แหล่งข้อมูลอื่น

 LeijiSha บริษัท เรย์จิฉะ



 Leijiverse—The world of Leiji Matsumoto
 Leiji Matsumoto at The Encyclopedia of Science Fiction
 Leiji Matsumoto manga  and anime at Media Arts Database 
 Ozma interview
 Ozma interview with Asahi Shimbun

หมวดหมู่:ศิลปินมังงะ
หมวดหมู่:แอนิเมเตอร์
หมวดหมู่:จิตรกรภาพประกอบชาวญี่ปุ่น
หมวดหมู่:นักวาดการ์ตูนญี่ปุ่น