หลักการกีดกันของเพาลี

หลักการกีดกันของเพาลี () คือหลักการของกลศาสตร์ควอนตัมที่ว่า ต้องไม่มีเฟอร์มิออน (อนุภาคที่มีสปินไม่เป็นจำนวนเต็ม) ที่เทียบเท่ากันสองตัวใด ๆ ครอบครองสถานะควอนตัมเดียวกันได้ในเวลาเดียวกัน หากกล่าวให้เข้มงวดยิ่งขึ้นคือ ฟังก์ชันคลื่นรวมของเฟอร์มิออนที่เทียบเท่ากันสองตัวจะเป็นแบบกึ่งสมมาตรเมื่อเทียบกับการแลกเปลี่ยนอนุภาค หลักการนี้พัฒนาขึ้นโดยนักฟิสิกส์ชาวออสเตรีย โวล์ฟกัง เพาลี เมื่อปี ค.ศ. 1925

ตัวอย่างเช่น จะไม่มีอิเล็กตรอนสองตัวใด ๆ ในอะตอมเดี่ยวอะตอมหนึ่งจะมีเลขควอนตัมทั้งสี่แบบเดียวกัน ถ้า n, l, และ ml มีค่าเท่ากันแล้ว ms จะต้องต่างกันทำให้อิเล็กตรอนสองตัวนั้นมีทิศทางสปินตรงข้ามกัน

อนุภาคสปินที่เป็นเลขจำนวนเต็มคือ โบซอน นั้นไม่ได้อยู่ภายใต้หลักการกีดกันของเพาลี โบซอนที่เทียบเท่ากันจำนวนเท่าใดก็ตามสามารถครอบครองสถานะควอนตัมเดียวกันได้ เช่นการผลิตโฟตอนขึ้นด้วยเลเซอร์และของเหลวผลควบแน่นโพส–ไอน์สไตน์

 อ้างอิง 







 แหล่งข้อมูลอื่น 
 Nobel Lecture: Exclusion Principle and Quantum Mechanics Pauli's own account of the development of the Exclusion Principle.

หมวดหมู่:หลักการสำคัญของฟิสิกส์
หมวดหมู่:พันธะเคมี