ผู้ให้บริการอินเทอร์เน็ต

ผู้ให้บริการอินเทอร์เน็ต () คือ องค์กรที่ให้บริการหลากหลายเกี่ยวกับการเข้าถึง การใช้งาน การจัดการ หรือการมีส่วนร่วมในอินเทอร์เน็ต ISP สามารถจัดตั้งขึ้นได้ในรูปแบบต่าง ๆ เช่น เชิงพาณิชย์ ชุมชน องค์กรไม่แสวงผลกำไร หรืออื่น ๆ ที่เป็นส่วนตัวของเจ้าของ

บริการอินเทอร์เน็ตที่ ISP มักให้บริการ ได้แก่ การเข้าถึงอินเทอร์เน็ต การขนส่งอินเทอร์เน็ต การจดทะเบียนชื่อโดเมน การโฮสเว็บ และบริการวางเซิร์ฟเวอร์ ณ ส่วนกลาง โดยผู้ให้บริการจะเชื่อมโยงลูกค้าเข้ากับเทคโนโลยีรับส่งข้อมูลที่เหมาะสมในการส่งผ่านอุปกรณ์โพรโทคอลอินเทอร์เน็ต อย่างเช่น ไดอัล ดีเอสแอล เคเบิลโมเด็ม ไร้สาย หรือการเชื่อมต่อระบบไฮสปีด 

ผู้ให้บริการอินเทอร์เน็ตอาจให้บริการ เปิดบัญชีชื่อผู้ใช้ในอีเมล ติดต่อสื่อสารกับผู้อื่นโดยรับ-ส่ง ผ่านเซิร์ฟเวอร์ของผู้ให้บริการ ในบางครั้งผู้ให้บริการทางอินเทอร์เน็ตอาจให้บริการเก็บไฟล์ข้อมูลระยะไกล รวมถึงเรื่องเฉพาะทางอื่น เป็นต้น

 ประวัติ 
อินเทอร์เน็ต (เดิมคือ ARPAnet) ได้รับการพัฒนาเป็นเครือข่ายระหว่างห้องปฏิบัติการวิจัยของรัฐบาลและแผนกของมหาวิทยาลัยที่เข้าร่วม บริษัทและองค์กรอื่น ๆ เข้าร่วมโดยการเชื่อมต่อโดยตรงกับโครงข่ายหลัก หรือโดยการจัดเตรียมผ่านบริษัทที่เชื่อมต่ออื่น ๆ บางครั้งใช้เครื่องมือไดอัล เช่น UUCP ในช่วงปลายทศวรรษ 1980 มีการวางแผนกระบวนการเพื่อใช้ประโยชน์จากอินเทอร์เน็ตเชิงพาณิชย์สำหรับสาธารณชน ข้อจำกัดบางอย่างถูกลบออกในปี 1991Outreach: The Internet , U.S. National Science Foundation, "In March 1991, the NSFNET acceptable use policy was altered to allow commercial traffic." ไม่นานหลังจากการเปิดตัวเวิลด์ไวด์เว็บ

ในช่วงทศวรรษ 1980 ผู้ให้บริการออนไลน์ เช่น CompuServe, Prodigy และ America Online (AOL) เริ่มเสนอความสามารถจำกัดในการเข้าถึงอินเทอร์เน็ต เช่น การแลกเปลี่ยนอีเมล แต่การเข้าถึงอินเทอร์เน็ตแบบเต็มรูปแบบยังไม่พร้อมใช้งานสำหรับประชาชนทั่วไป

ในปี 1989 ผู้ให้บริการอินเทอร์เน็ตรายแรก บริษัทที่เสนอการเข้าถึงอินเทอร์เน็ตโดยตรงสำหรับสาธารณชนในราคารายเดือน ก่อตั้งขึ้นในออสเตรเลีย และสหรัฐอเมริกา ในบรูคลิน รัฐแมสซาชูเซตส์ The World กลายเป็น ISP เชิงพาณิชย์รายแรกในสหรัฐอเมริกา ลูกค้ารายแรกได้รับบริการในเดือนพฤศจิกายน 1989 Also published as Robert H. Zakon บริษัทเหล่านี้โดยทั่วไปเสนอบริการเชื่อมต่อแบบ dial-up โดยใช้เครือข่ายโทรศัพท์สาธารณะเพื่อให้บริการเชื่อมต่อระยะสุดท้ายแก่ลูกค้า อุปสรรคในการเข้าสู่ตลาดสำหรับ ISP แบบ dial-up ต่ำ และมีผู้ให้บริการเกิดขึ้นมากมาย

อย่างไรก็ตาม บริษัทเคเบิลทีวีและผู้ให้บริการโทรศัพท์มีการเชื่อมต่อแบบมีสายกับลูกค้าอยู่แล้ว และสามารถเสนอบริการอินเทอร์เน็ตในความเร็วที่สูงกว่าแบบ dial-up โดยใช้เทคโนโลยี broadband เช่น เคเบิลโมเด็ม และสายสมาชิกดิจิทัล (DSL) ผลก็คือ บริษัทเหล่านี้มักกลายเป็น ISP ที่โดดเด่นในพื้นที่ให้บริการของตน และสิ่งที่เคยเป็นตลาด ISP ที่แข่งขันสูง กลายเป็นการผูกขาดหรือคู่ผูกขาดอย่างมีประสิทธิภาพในประเทศที่มีตลาดโทรคมนาคมเชิงพาณิชย์ เช่น สหรัฐอเมริกา

ในปี 1995 NSFNET ถูกยกเลิก ซึ่งเป็นการลบข้อจำกัดสุดท้ายเกี่ยวกับการใช้อินเทอร์เน็ตในการรับส่งข้อมูลเชิงพาณิชย์ และจุดเชื่อมต่อเครือข่ายถูกสร้างขึ้นเพื่อให้สามารถจัดทำข้อตกลงการแบ่งปันระหว่าง ISP เชิงพาณิชย์

 การใช้อินเทอร์เน็ตอย่างเป็นกลาง 
เมื่อวันที่ 23 เมษายน 2014 มีรายงานว่า คณะกรรมการกำกับการสื่อสารโทรคมนาคมแห่งสหรัฐอเมริกา (FCC) กำลังพิจารณาข้อบังคับใหม่ที่อนุญาตให้ ISP เสนอเส้นทางที่เร็วขึ้นสำหรับผู้ให้บริการเนื้อหาในการส่งเนื้อหา ซึ่งเป็นการย้อนกลับจากตำแหน่งการใช้อินเทอร์เน็ตอย่างเป็นกลางก่อนหน้านี้ แนวทางการแก้ไขปัญหาที่เป็นไปได้สำหรับความกังวลเกี่ยวกับการใช้อินเทอร์เน็ตอย่างเป็นกลางอาจเป็นบรอดแบนด์ของเทศบาล ตามที่ศาสตราจารย์ซูซาน ครอว์ฟอร์ด ผู้เชี่ยวชาญด้านกฎหมายและเทคโนโลยีจาก คณะกฎหมายแห่งมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด เมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม 2014 FCC ตัดสินใจพิจารณาตัวเลือกสองข้อเกี่ยวกับบริการอินเทอร์เน็ต: ประการแรก อนุญาตให้ใช้เลนบรอดแบนด์แบบเร็วและช้า ซึ่งเป็นการประนีประนอมกับการใช้อินเทอร์เน็ตอย่างเป็นกลาง และประการที่สอง จัดประเภทบรอดแบนด์ใหม่เป็นบริการโทรคมนาคม ซึ่งจะรักษาการใช้อินเทอร์เน็ตอย่างเป็นกลาง เมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน 2014 ประธานาธิบดีบารัค โอบามา แนะนำให้ FCC จัดประเภทบริการอินเทอร์เน็ตบรอดแบนด์ใหม่เป็นบริการโทรคมนาคมเพื่อรักษาการใช้อินเทอร์เน็ตอย่างเป็นกลาง เมื่อวันที่ 16 มกราคม 2015 พรรครีพับลิกันเสนอร่างกฎหมายในรูปแบบของร่างกฎหมายการอภิปรายของสภาคองเกรสสหรัฐฯ H.R. ซึ่งยอมรับการใช้อินเทอร์เน็ตอย่างเป็นกลาง แต่ห้าม FCC บรรลุเป้าหมายหรือออกกฎระเบียบเพิ่มเติมใด ๆ ที่ส่งผลกระทบต่อผู้ให้บริการอินเทอร์เน็ต เมื่อวันที่ 31 มกราคม 2015 AP News รายงานว่า FCC จะนำเสนอแนวคิดการใช้ ("พร้อมข้อแม้บางประการ") มาตรา II (ผู้ให้บริการทั่วไป) ของพระราชบัญญัติการสื่อสาร ค.ศ. 1934 กับอินเทอร์เน็ตในการลงคะแนนเสียงที่คาดว่าจะเกิดขึ้นในวันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2015 การนำแนวคิดนี้มาใช้จะจัดประเภทบริการอินเทอร์เน็ตใหม่จากหนึ่งในข้อมูลไปเป็นหนึ่งในโทรคมนาคม และตามที่ Tom Wheeler ประธาน FCC กล่าวว่า จะรับรองการใช้อินเทอร์เน็ตอย่างเป็นกลาง คาดว่า FCC จะบังคับใช้การใช้อินเทอร์เน็ตอย่างเป็นกลางในการลงคะแนนเสียง ตามรายงานของ The New York Times

เมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2015 FCC ตัดสินใจสนับสนุนการใช้อินเทอร์เน็ตอย่างเป็นกลางโดยการนำมาตรา II (ผู้ให้บริการทั่วไป) ของพระราชบัญญัติการสื่อสาร ค.ศ. 1934 และมาตรา 706 ในพระราชบัญญัติโทรคมนาคม ค.ศ. 1966 มาใช้กับอินเทอร์เน็ต ประธาน FCC Tom Wheeler แสดงความคิดเห็นว่า "นี่ไม่ใช่แผนการควบคุมอินเทอร์เน็ตมากกว่าที่แก้ไขเพิ่มเติมบทบัญญัติที่หนึ่งจะเป็นแผนการควบคุมเสรีภาพในการพูด พวกเขาทั้งคู่ยืนหยัดเพื่อแนวคิดเดียวกัน" เมื่อวันที่ 12 มีนาคม 2015 FCC เปิดเผยรายละเอียดเฉพาะของกฎการใช้อินเทอร์เน็ตอย่างเป็นกลาง เมื่อวันที่ 13 เมษายน 2015 FCC เผยแพร่กฎสุดท้ายเกี่ยวกับกฎระเบียบ "การใช้อินเทอร์เน็ตอย่างเป็นกลาง" ใหม่ กฎเหล่านี้มีผลบังคับใช้เมื่อวันที่ 12 มิถุนายน 2015

เมื่อเข้ารับตำแหน่งประธาน FCC ในเดือนเมษายน 2017 Ajit Pai เสนอให้ยุติการใช้อินเทอร์เน็ตอย่างเป็นกลาง รอการลงคะแนนจากคณะกรรมการ เมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน 2017 Pai ประกาศว่าจะมีการลงคะแนนโดยสมาชิก FCC ในวันที่ 14 ธันวาคม 2017 เกี่ยวกับการเพิกถอนนโยบายดังกล่าว เมื่อวันที่ 11 มิถุนายน 2018 การเพิกถอนกฎการใช้อินเทอร์เน็ตที่เป็นกลางของ FCC มีผลบังคับใช้

 อ้างอิง 

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 Telecommunications Ownership and Control (TOSCO) dataset on the ownership of internet service providers.

หมวดหมู่:ผู้ให้บริการอินเทอร์เน็ต