ลาฮอร์

ลาฮอร์ (, , ) เป็นเมืองหลวงของแคว้นปัญจาบ ประเทศปากีสถาน และเป็นเมืองหลวงอันดับ 2 ของประเทศ รองจากการาจี ตั้งขนาบด้วยแม่น้ำราวี มีประชากร 6,318,745 คน ทำให้เป็นเมืองใหญ่อันดับ 5 ของภูมิภาคเอเชียใต้ และมีประชากรมากเป็นอันดับที่ 26 ของโลก

ต้นกำเนิดของเมืองลาฮอร์สามารถย้อนไปได้ถึงยุคโบราณ มนุษย์เคยอาศัยอยู่ที่เมืองลาฮอร์มากว่าสองสหัสวรรษและเริ่มได้รับความโดดเด่นมากขึ้นหลังจากการสถาปนาเมืองลาฮอร์เก่าเมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 10 ลาฮอร์เคยเป็นเมืองหลวงของหลายชาติในอดีต โดยหนึ่งในนั้นคือจักรวรรดิกาสนาวิยะห์ เมืองลาฮอร์ถึงจุดรุ่งเรืองที่สุดภายใต้การขึ้นเป็นเมืองหลวงของจักรวรรดิโมกุลในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 16 ถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 18 และเป็นเมืองที่มีประชากรเยอะที่สุดในยุคนั้นอีกด้วย เมื่อปีคริสต์ศักราช 1739 พระเจ้านาเดอร์ชาห์แห่งราชวงศ์อัฟชาร์ได้นำทัพบุกเมืองลาฮอร์จนแตกพ่าย แม้ว่าจักรวรรดิโมกุลจะยึดกลับมาได้แต่เมืองลาฮอร์ก็ได้เข้าสู่ยุคถดถอยในช่วงปีคริสต์ศักราช 1748 ถึงปี 1798 เนื่องด้วยความขัดแย้งระหว่างจักรวรรดิดุรรานีและจักรวรรดิซิกข์จนกระทั่งเมืองลาฮอร์ได้ขึ้นเป็นเมืองหลวงของจักรวรรดิซิกข์ในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 19 ในที่สุด เมืองลาฮอร์ถูกผนวกเข้าเป็นส่วนหนึ่งของบริติชราชในปีคริสต์ศักราช 1849 ระหว่างการเป็นอาณานิคมของอังกฤษนั้นลาฮอร์เป็นหนึ่งในศูนย์กลางแห่งการประท้วงเพื่ออิสรภาพแห่งอินเดีย เมื่อขบวนการปากีสถานสำเร็จลุล่วงและการแบ่งแยกดินแดนระหว่างอินเดียและปากีสถานเมื่อปีคริสต์ศักราช 1947 เมืองลาฮอร์ได้ถูกแต่งตั้งให้เป็นเมืองหลวงของแคว้นปัญจาบ

เมืองพี่น้อง
  เบลเกรด, เซอร์เบีย (2007).
  โบโกตา, โคลอมเบีย
  บูฆอรอ, อุซเบกิสถาน
  ชิคาโก, รัฐอิลลินอย, สหรัฐอเมริกา (2007)
  กูอิงบรา, โปรตุเกส
  กอร์โดบา, สเปน (1994)
  ดูชานเบ, ทาจิกิสถาน
  แฟส, โมร็อกโก (1994)
  เฟรสโน, รัฐแคลิฟอร์เนีย, สหรัฐอเมริกา
 กลาสโกว์, สหราชอาณาจักร (2006)
   เอสฟาฮาน, อิหร่าน (2004)
  อิสตันบูล, ตุรกี (1975)
  คอร์ไทรจ์, เบลเยียม (1993)
  คราคูฟ, โปแลนด์
  มาชาด, อิหร่าน (2006)
  ซาริวอน, เกาหลีเหนือ (1988)
  ซามาร์กันต์, อุซเบกิสถาน (1995)
  ซีอาน, จีน (1992)

อ้างอิง

*