ดิ อัลติเมท วอร์ริเออร์

ดิ อัลติเมท วอร์ริเออร์ (The Ultimate Warrior) มีชื่อจริงว่า เจมส์ บิเรียน เฮลล์วิก (James Brian Hellwig) เกิดวันที่ 16 มิถุนายน ค.ศ. 1959 เป็นอดีตนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกันของสมาคมWWE

เขาเสียชีวิตด้วยโรคหัวใจล้มเหลว เมื่อวันที่ 8 เมษายน ค.ศ. 2014 โดยที่เขาได้เข้าสู่หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอี เมื่อวันที่ 5 เมษายน อีกทั้งได้ปรากฏตัวในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 30 วันที่ 6 เมษายน และได้ปรากฏในรอว์ ในรอบ 18 ปีของเขา หนึ่งวันก่อนจะเสียชีวิตในวัย 54 ปี

ประวัติ
ดิ อัลติเมท วอร์ริเออร์ คือขวัญใจเบอร์ต้นๆ ของแฟนมวยปล้ำทั่วโลกอย่างแน่นอน วอร์ริเออร์ มีเส้นทางสู่สังเวียนมวยปล้ำที่เหมือนกับ สติง คือเริ่มจากการเป็นนักเพาะกายมาก่อน เขาเริ่มยกเวทตั้งแต่อายุ 11 ขวบเลยทีเดียว จนกระทั่งถูกชักชวนเข้าวงการในปี 1985

เขาเปิดตัวครั้งแรกที่ WWE ปี 1987 ในฐานะนักรบหน้าเปื้อนสีผู้มีพลังงานมหาศาล เวลาผ่านไปเพียงไม่กี่เดือน เขาก็สามารถก้าวขึ้นมาเป็นหนึ่งในตัวท็อปของค่ายได้แล้ว โดยผู้ชมนี่มักจะกรี๊ดกันเกรียวกราวยามเมื่อได้เห็น วอร์ริเออร์ วิ่งออกมาจากอุโมงค์สู่เวทีด้วยความคึกคัก เข็มขัดเส้นแรกของเขาคือแชมป์อินเตอร์ฯ ที่ชิงได้จาก ฮ็องกี้ ท็องค์ แมน พร้อมเป็นการหยุดสถิติครองแชมป์ 15 เดือนของร่างทรงเอลวิสด้วย

หลังจากครองเข็มขัดเส้นนี้อยู่ 8 เดือน วอร์ริเออร์ ก็เสียแชมป์ให้ริก รูด แต่แล้วก็ชิงคืนจากรูดได้ในซัมเมอร์แสลม 1989 ทำให้เขาพุ่งต่อไปข้างหน้าเพื่อเปิดศึกระดับยักษ์กับ ฮัลค์ โฮแกน แชมป์โลกในตอนนั้น และแล้วสตาร์ที่ดังที่สุดสองคนของ WWE ก็ได้มาปล้ำกันในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 6 ในแมตช์ที่มีชื่อว่า The Ultimate Challenge คือเอาเข็มขัดแชมป์โลกของ โฮแกน กับแชมป์อินเตอร์ฯ ของ วอร์ริเออร์ มาเดิมพันกันเลย

ซึ่งก็เป็น วอร์ริเออร์ ที่ใส่ท่าไม้ตาย Ultimate Splash แล้วกด โฮแกน นับสาม ต่อหน้าแฟนๆ กว่า 67,000 ชีวิตในสกายโดม ที่เมืองโทรอนโต้ พร้อมทำสถิติเป็นนักมวยปล้ำคนแรก และคนเดียวที่ได้ครองแชมป์สองเส้นนี้ในเวลาพร้อมกัน ถือว่านี่คือความสำเร็จสูงสุดในอาชีพของเขาแล้ว แต่ไม่นานก็จำต้องสละแชมป์ไอซีไป เพราะตามกฏของ WWE ตอนนั้นไม่อนุญาตให้คนคนเดียวครองแชมป์สองตำแหน่งนี้ได้นั่นเอง

ทุกอย่างเหมือนจะสวยหรู แต่ วอร์ริเออร์ ดันไปมีปัญหาเบื้องหลังกับ วินซ์ แม็คแมน เมื่อเขาถูกตรวจพบว่าใช้สารกระตุ้นประเภทสเตียร์รอยด์ ทำให้โดนแบนทันทีในปี 1992 จากนั้น ดิ อัลติเมท วอร์ริเออร์ รีเทิร์นสู่ WWE อีกครั้งปี 1996 แล้วสักพักก็ทะเลาะกันอีก โดยคราวนี้ ป๋าวินซ์สั่งยกเลิกสัญญาเขาทันที หลังจากไม่ยอมโผล่หน้ามาปล้ำมันดื้อๆ หลายครั้ง โดยอ้างว่าต้องไปช่วยงานศพพ่อ แต่ภายหลัง วอร์ริเออร์ ก็เผยว่าจริงๆ แล้วเหตุผลที่ไม่ยอมปล้ำเป็นเพราะ WWE ไม่ยอมทำตามสัญญาที่ให้ไว้กับเขาเรื่องการแบ่งเปอร์เซ็นต์จากการขายสินค้าต่างหาก

วอร์ริเออร์ ย้ายไป WCW ในปี 1998 ถ้ายังจำกันได้คือจู่ๆ ไฟก็ดับ พร้อมมีควันปริศนาพวยพุ่งออกมามากมาย ดิ อัลติเมท ค่อยๆ เดินเปิดตัวออกมา อารมณ์เหมือนตอนที่ สติง มาเปิดตัวที่ WWE ครั้งแรกยังไงยังงั้น ก่อนไปขัดจังหวะโจทย์เก่า โฮแกน ซึ่งขณะนั้นเป็นผู้นำของกลุ่ม NWO ทำเอาลุงฮัลค์หน้าซีดไปเลย แต่โดยรวมถือว่าค่อนข้างล้มเหลว เพราะเขาได้ปล้ำแค่ไม่กี่นัด และในที่สุดก็รีไทร์

วอร์ริเออร์ จากโลกนี้ไปอย่างกระทันหันด้วยอาการหัวใจวายเฉียบพลันเมื่อวันที่ 8 เมษายน 2014 หนึ่งวันหลังจากที่เขาเพิ่งกลับมาปรากกตัวใน Raw เป็นครั้งแรกในรอบ 18 ปี หลังเพิ่งจะได้เข้าสู่เข้าหอเกียรติยศไปหมาดๆ เมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา และมาร่วมโชว์ตัวในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 30 เมื่อสองวันก่อนด้วย

ภาพลักษณ์และอิทธิพล
ดิ อัลติเมท วอร์ริเออร์ เป็นที่จดจำจากภาพลักษณ์อันโดดเด่น เช่น การเพ้นท์สีบนใบหน้า การวิ่งเข้าสู่เวทีด้วยท่าทางกระฉับกระเฉง และสไตล์การปล้ำที่เน้นพละกำลัง ภาพลักษณ์ดังกล่าวมีส่วนช่วยสร้างเอกลักษณ์ให้กับตัวละคร และทำให้เขากลายเป็นหนึ่งในนักมวยปล้ำที่ได้รับการจดจำมากที่สุดในยุคปลายทศวรรษ 1980 ถึงต้นทศวรรษ 1990

แชมป์และรางวัล
 Nu-Wrestling Evolution
 NWE World Heavyweight Championship (1 time)
 Pro Wrestling Illustrated
 Comeback of the Year (1992)
 Feud of the Year (1991) vs. The Undertaker
 Match of the Year (1990) vs. Hulk Hogan at WrestleMania VI
 Ranked No. 9 of the top 500 singles wrestlers in the PWI 500 in 1992
 Ranked. 101 of the top 500 singles wrestlers of the "PWI Years" in 2003
 World Class Wrestling Association
 WCWA Texas Heavyweight Championship (1 time)
 WCWA World Tag Team Championship (1 time) – with Lance Von Erich
World Wrestling Federation/WWE
 WWF Championship (1 time)
 WWF Intercontinental Championship (2 times)
 WWE Hall of Fame (Class of 2014)
 WWE Bronze Statue (2015)
 Slammy Award (1 time)
 Surprise Return of the Year (2014)
 Wrestling Observer Newsletter
 Most Embarrassing Wrestler (1998)
 Most Overrated (1989–1991)
 Readers' Least Favorite Wrestler (1989–1990)
 Worst Feud of the Year (1989) vs. André the Giant
 Worst Feud of the Year (1992) vs. Papa Shango
 Worst Feud of the Year (1998) vs. Hulk Hogan
 Worst on Interviews (1989–1992, 1998)
 Worst Worked Match of the Year (1989) vs. André the Giant on October 31
 Worst Worked Match of the Year (1998) vs. Hulk Hogan at Halloween Havoc
 Worst Wrestler (1988, 1998)

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น






หมวดหมู่:นักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐอินดีแอนา
หมวดหมู่:ผู้เข้าสู่หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอี
หมวดหมู่:หอเกียรติยศและพิพิธภัณฑ์มวยปล้ำอาชีพ
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากโรคระบบหัวใจหลอดเลือด