จังหวัดของประเทศกัมพูชา

ประเทศกัมพูชาแบ่งเขตการปกครองออกเป็น 24 จังหวัด และ 1 เขตการปกครองพิเศษ

เมื่อวันที่ 22 ธันวาคม พ.ศ. 2551 พระบาทสมเด็จพระบรมนาถ นโรดม สีหมุนี ได้ทรงลงพระปรมาภิไธยในพระราชกฤษฎีกายกฐานะเมืองแกบ เมืองไพลิน และเมืองพระสีหนุขึ้นเป็นจังหวัด พร้อมทั้งปรับเขตแดนของจังหวัดหลายจังหวัดใหม่

เมื่อวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2556 พระบาทสมเด็จพระบรมนาถ นโรดม สีหมุนี ได้ทรงลงพระปรมาภิไธยในพระราชกฤษฎีกาแยกจังหวัดกำปงจามออกเป็น 2 จังหวัด ได้แก่ จังหวัดกำปงจามและจังหวัดตะโบงคมุม

 รหัสISO 3166-2 ชื่อ ภาษาเขมร เมืองหลัก ประชากร(2562) พื้นที่(ตารางกิโลเมตร) ความหนาแน่นประชากร KH-1 จังหวัดบันทายมีชัย  ศรีโสภณ 861,883 6,679 129 KH-2 จังหวัดพระตะบอง  พระตะบอง 997,169 11,702 84 KH-3 จังหวัดกำปงจาม  กำปงจาม 899,791 4,549 197 KH-4 จังหวัดกำปงฉนัง  กำปงฉนัง 527,027 5,521 95 KH-5 จังหวัดกำปงสปือ  จบามอน 877,523 7,017 124 KH-6 จังหวัดกำปงธม  กำปงธม 681,549 13,814 49 KH-7 จังหวัดกำปอด  กำปอด 593,829 4,873 122 KH-8 จังหวัดกันดาล  ตาเขมา 1,201,581 3,179 376 KH-9 จังหวัดเกาะกง  เขมรภูมินทร์ 125,902 10,090 12 KH-10 จังหวัดกระแจะ  กระแจะ 374,755 11,094 34 KH-11 จังหวัดมณฑลคีรี  แสนมโนรมย์ 92,213 14,288 6 KH-12 พนมเปญ  – 2,281,951 679 3,136 KH-13  จังหวัดพระวิหาร  พนมตะแบงมีชัย 254,827 13,788 18 KH-14 จังหวัดไพรแวง  ไพรแวง 1,057,720 4,883 217 KH-15  จังหวัดโพธิสัตว์  โพธิสัตว์ 419,752 12,692 32 KH-16 จังหวัดรัตนคีรี  บานลุง 217,453 10,782 19 KH-17 จังหวัดเสียมราฐ  เสียมราฐ 1,014,234 10,299 98 KH-18  จังหวัดพระสีหนุ  พระสีหนุ 310,072 1,938 156 KH-19 จังหวัดสตึงแตรง  สตึงแตรง 165,713 11,092 14 KH-20 จังหวัดสวายเรียง  สวายเรียง 525,497 2,966 177 KH-21 จังหวัดตาแก้ว  โฎนแกว 900,914 3,563 252 KH-22 จังหวัดอุดรมีชัย
| 
| สำโรง
| 276,038
| 6,158
| 42
|-
! KH-23
| จังหวัดแกบ| 
| แกบ
| 42,665
| 336
| 124
|-
! KH-24
| จังหวัดไพลิน| 
| ไพลิน
| 75,112
| 803
| 89
|-
! KH-25
| จังหวัดตะโบงคมุม'''  สวง 776,841 5,250 148

 อ้างอิง