เฮนรี ฮัดสัน

เฮนรี ฮัดสัน (;  ค.ศ. 1565 – หายสาบสูญในวันที่ 23 มิถุนายน ค.ศ. 1611) เป็นนักสำรวจทะเลและนักเดินเรือชาวอังกฤษในช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 17 เป็นที่รู้จักกันดีที่สุดจากการสำรวจพื้นที่ประเทศแคนาดาในปัจจุบันและบางส่วนของภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศสหรัฐ

ใน ค.ศ. 1607 ถึง 1608 ฮัดสันในนามของพ่อค้าชาวอังกฤษได้พยายามค้นหาเส้นทางเดินเรือตะวันออกเฉียงเหนือ โดยผ่านเส้นทางเหนือวงกลมอาร์กติก ไปยังคาเธย์ตามข่าวลือถึงสองครั้ง ใน ค.ศ. 1609 เขาขึ้นฝั่งที่อเมริกาเหนือในนามบริษัทอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์ และสำรวจภูมิภาคโดยรอบพื้นที่เขตมหานครนิวยอร์กในปัจจุบัน ขณะค้นหาเส้นทางเดินเรือตะวันตกเฉียงเหนือไปยังเอเชีย บนเรือ Halve Maen ("พระจันทร์ครึ่งดวง") เขาได้แล่นเรือขึ้นไปตามแม่น้ำฮัดสัน ซึ่งต่อมาได้รับการตั้งชื่อตามเขา และด้วยเหตุนี้จึงวางรากฐานสำหรับการตั้งอาณานิคมของเนเธอร์แลนด์ในภูมิภาคนี้ การมีส่วนร่วมของเขาในการสำรวจโลกใหม่มีความสำคัญและยั่งยืน การเดินทางของเขาช่วยสร้างการติดต่อระหว่างชาวยุโรปกับชนพื้นเมืองของอเมริกาเหนือ และมีส่วนช่วยในการพัฒนาการค้าและพาณิชย์

ในการเดินทางสำรวจครั้งสุดท้าย ขณะยังคงค้นหาเส้นทางเดินเรือตะวันตกเฉียงเหนือ ฮัดสันได้กลายเป็นชาวยุโรปคนแรกที่ได้เห็นช่องแคบฮัดสันและอ่าวฮัดสันอันกว้างใหญ่ ใน ค.ศ. 1611 หลังพักแรมอยู่ริมชายฝั่งอ่าวเจมส์ในช่วงฤดูหนาว ฮัดสันต้องการเดินทางต่อไปทางตะวันตก แต่ลูกเรือส่วนใหญ่ก่อกบฏ พวกกบฏปล่อยฮัดสัน ลูกชายของเขา และคนอื่น ๆ อีกหกคนลอยเคว้งคว้างอยู่กลางอ่าว ไม่มีใครทราบแน่ชัดเกิดอะไรขึ้นกับครอบครัวฮัดสันและเพื่อนร่วมเดินทางของพวกเขาหลังจากนั้น

 ชีวิตช่วงต้น 
แทบไม่มีใครรู้ข้อมูลเกี่ยวกับชีวิตช่วงต้นของฮัดสันอย่างแน่ชัด ปีเกิดของเขามีการประมาณการไว้ต่างกันระหว่าง ค.ศ. 1560 ถึง 1570Henry Hudson's entry in Encyclopædia Britannica เขาอาจเกิดในลอนดอน และเป็นไปได้ว่าพ่อของเขาเป็นเทศมนตรี (alderman) นครนี้ เมื่อฮัดสันปรากฏตัวในบันทึกทางประวัติศาสตร์ครั้งแรกใน ค.ศ. 1607 เขาเป็นนักเดินเรือที่มีประสบการณ์และมีคุณสมบัติเพียงพอที่จะได้รับแต่งตั้งให้เป็นหัวหน้าคณะสำรวจที่ได้รับมอบหมายให้ค้นหาเส้นทางการค้าข้ามขั้วโลกเหนือ

 การสำรวจ 
 การสำรวจใน ค.ศ. 1607 ถึง 1608 
การสำรวจของเฮนรีเริ่มเมื่อปี ค.ศ. 1607 โดยบริษัทมัสโควีแห่งลอนดอนมอบหมายให้เขาไปสำรวจเส้นทางเพื่อเดินเรือไปอินเดีย ครั้งนั้นเฮนรีแล่นเรือขึ้นเหนือไปจนกระทั่งแผ่นน้ำแข็งอาร์กติก เขาเดินทางต่อไปไม่ได้จึงกลับอังกฤษ

 การสำรวจใน ค.ศ. 1609 

 การสำรวจใน ค.ศ. 1610–1611 
เฮนรี ฮัดสันเป็นนักเดินเรือชาวอังกฤษคนหนึ่ง เขาได้นำเรือไปสำรวจเส้นทางเรือไปอินเดียหรือจีนทางทิศตะวันตกดูว่า จะมีทางไปได้หรือไม่ ในปี ค.ศ. 1609 เขาได้แล่นเรือมาถึงฝั่งของอเมริกาเหนือที่เรียกว่า นิวยอร์กฮาร์เบอร์ (New York Harbor) เป็นการสำรวจในนามของฮอลันดา เมื่อเขาไปถึงก็ได้รับการต้อนรับเป็นอย่างดีจากอินเดียนแดงเผ่าหนึ่งซึ่งขึ้นมาถึงบนเรือและนำเอาใบยาสีเขียนมาเป็นของกำนัล อินเดียนแดงพวกนี้ ผู้หญิงนุ่งผ้าขนสัตว์ และสูบกล้องที่ทำด้วยทองแดง แต่ฮัดสันไม่ได้สนใจกับสิ่งเหล่านี้นัก เขากลับสนใจทางที่ทอดคดเคี้ยวเข้าไปในผืนแผ่นดินใหญ่ว่ามันจะเป็นเส้นทางที่ทะลุออกไปอีกด้านหนึ่งของทวีปได้หรือไม่ ดังนั้น เขาจึงแล่นเรือทวนน้ำขึ้นไปเป็นเวลา 17 วัน จึงเชื่อแน่ว่าเป็นแม่น้ำสายหนึ่งเท่านั้น ปีต่อมาอังกฤษได้ว่าจ้างให้ฮัดสันแสวงหาหนทางใหม่ ไปสู่โลกตะวันออกให้ได้ คราวนี้เขาจึงแล่นเรือขึ้นไปทางทิศเหนือ ทำให้เขาพบอ่าวใหญ่อ่าวหนึ่งทางตอนเหนือของแคนาดา และให้ชื่อว่าอ่าวฮัดสันตามชื่อของเขา และก่อนที่เขาจะล่องเรือออกจากอ่าวได้ก็เป็นฤดูหนาว น้ำในอ่าวจับแข็งทำให้นำเรือแล่นออกมาไม่ได้ ทั้งเขาและลูกเรือจึงติดทะเลน้ำแข็งอยู่ตลอดฤดูหนาว ได้รับความอดอยากเป็นอย่างมาก 

 การกบฏ 
เมื่อน้ำแข็งละลายในฤดูใบไม้ผลิใน ค.ศ. 1611 ฮัดสันวางแผนใช้เรือ Discovery เพื่อสำรวจอ่าวฮัดสันต่อไป โดยมีเป้าหมายในการค้นหาเส้นทางเดินเรืออย่างต่อเนื่อง แต่ลูกเรือส่วนใหญ่ปรารถนาที่จะกลับบ้านอย่างยิ่ง สถานการณ์ถึงจุดแตกหักและลูกเรือจำนวนมากก่อกบฏในเดือนมิถุนายน คำบรรยายเกี่ยวกับการก่อกบฏที่ประสบความสำเร็จนั้นเป็นเพียงมุมมองด้านเดียว เพราะผู้รอดชีวิตที่สามารถเล่าเรื่องราวได้มีเพียงผู้ก่อกบฏและผู้ที่ร่วมมือกับการก่อกบฏเท่านั้น

ในกลุ่มหลังนั้นมีนักเดินเรือชื่อ Abacuk Pricket ซึ่งเป็นผู้รอดชีวิตและได้จดบันทึกประจำวันซึ่งต่อมากลายเป็นแหล่งข้อมูลหนึ่งสำหรับการเล่าเรื่องการก่อกบฏ ตามบันทึกของ Pricket ผู้นำการก่อกบฏคือ Henry Greene และ Robert Juet คนหลังเป็นนักเดินเรือได้ร่วมเดินทางไปกับฮัดสันในการสำรวจ ค.ศ. 1609 และบันทึกของเขาได้รับการกล่าวขานว่าเป็น "บันทึกการเดินทางร่วมสมัยที่ดีที่สุด" เรื่องราวของ Pricket เล่าถึงวิธีที่ผู้ก่อกบฏปล่อยฮัดสัน ลูกชายวัยรุ่นของเขา จอห์น และลูกเรืออีกเจ็ดคน ซึ่งเป็นคนที่ป่วยและอ่อนแอ หรือภักดีต่อฮัดสัน ลอยลำออกจากเรือ Discovery ในเรือเล็กแบบเปิด ทำให้พวกเขาถูกปล่อยทิ้งไว้อยู่กลางอ่าวฮัดสัน บันทึกของ Pricket รายงานว่าผู้ก่อกบฏได้จัดหาเสื้อผ้า ดินปืนและกระสุน หอก หม้อเหล็ก อาหาร และสิ่งของเบ็ดเตล็ดอื่น ๆ ให้แก่ผู้ถูกลอยแพ

 หายสาบสูญ 
หลังการกบฏ เรือเล็กของฮัดสันได้กางไม้พายและพยายามแล่นให้ทันเรือ Discovery อยู่พักหนึ่ง Pricket เล่าว่าในที่สุดพวกกบฏก็เบื่อกับการไล่ตามและกางใบเรือบนเรือ Discovery เพิ่ม ทำให้เรือขนาดใหญ่สามารถทิ้งเรือเล็กที่เปิดโล่งไว้ข้างหลังได้ ฮัดสันและอีกเจ็ดคนที่อยู่บนเรือเล็กนั้นไม่เคยปรากฏแก่สายตาของชาวยุโรปอีกเลย แม้จะมีการค้นหาในภายหลัง รวมถึงการค้นหาที่ดำเนินการโดยทอมัส บัตตันใน ค.ศ. 1612 และโดย Zachariah Gillamใน ค.ศ. 1668–1670 ชะตากรรมของพวกเขาก็ยังไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด

ความน่าเชื่อถือของ Pricket
แม้ว่าบันทึกของ Pricket เป็นหนึ่งในบันทึกการเดินทางที่หลงเหลืออยู่ไม่กี่ฉบับ แต่ความน่าเชื่อถือของบันทึกนี้ก็ถูกตั้งคำถามโดยนักประวัติศาสตร์บางคน บันทึกและคำให้การของ Pricket ถูกวิพากษ์วิจารณ์อย่างรุนแรงในเรื่องความลำเอียงด้วยเหตุผลสองประการ ประการแรก ก่อนการก่อกบฏ ผู้นำการก่อกบฏที่ถูกกล่าวหาคือ Greene และ Juet เคยเป็นเพื่อนและลูกเรือที่ภักดีของฮัดสัน ประการที่สอง Greene และ Juet ไม่รอดชีวิตจากการเดินทางกลับอังกฤษ (Juet ซึ่งเป็นผู้เดินเรือในการเดินทางกลับ เสียชีวิตจากการอดอาหารไม่กี่วันก่อนที่คณะเดินทางจะถึงไอร์แลนด์) Pricket รู้ว่าเขาและผู้รอดชีวิตคนอื่น ๆ จากการก่อกบฏจะถูกพิจารณาคดีในอังกฤษในข้อหาเป็นโจรสลัด และเป็นประโยชน์ต่อตัวเขาและผู้รอดชีวิตคนอื่น ๆ ในการสร้างเรื่องราวที่จะโยนความผิดของการก่อกบฏไปให้กับคนที่เสียชีวิตไปแล้วและไม่สามารถแก้ต่างให้ตัวเองได้

เรื่องราวของ Pricket กลายเป็นเรื่องหลักที่ชี้นำจุดจบอันน่าสลดใจของการเดินทางครั้งนี้ มีลูกเรือเพียงแปดคนจากลูกเรือที่ก่อกบฏสิบสามคนเท่านั้นที่รอดชีวิตจากการเดินทางกลับยุโรป พวกเขาถูกจับกุมในอังกฤษ และบางคนถูกนำตัวขึ้นศาล แต่ไม่มีการลงโทษใด ๆ สำหรับการก่อกบฏ ทฤษฎีหนึ่งระบุว่า ผู้รอดชีวิตเหล่านั้นถูกมองว่ามีคุณค่ามากเกินกว่าที่จะถูกประหารชีวิตในฐานะแหล่งข้อมูล เพราะพวกเขาเดินทางไปยังโลกใหม่และสามารถอธิบายเส้นทางการเดินเรือและสภาพต่าง ๆ ได้

พัฒนาการในภายหลัง

 หมายเหตุ 

 อ้างอิง 

 บรรณานุกรม 








  Volumes XIII and XIV (Reprint 1906 J. Maclehose and sons).


 Wordie, J.M. (1922). "Jan Mayen Island", The Geographical Journal. Vol 59 (3).

 แหล่งข้อมูลอื่น 





หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในคริสต์ทศวรรษ 1560
หมวดหมู่:บุคคลที่เสียชีวิตในปี พ.ศ. 2154
หมวดหมู่:นักสำรวจชาวอังกฤษ
หมวดหมู่:ต้นหน
หมวดหมู่:บุคคลจากลอนดอน