ฮาร์พูน (มิสไซล์)

ฮาร์พูน (Harpoon) เป็นมิสไซล์ผิวพื้นสู่ผิวพื้น และอากาศสู่ผิวพื้น เพื่อโจมตีเรือรบผิวน้ำในระยะขอบฟ้าทุกสภาพอากาศ พัฒนาและผลิตโดยบริษัทแมคดอนเนลล์ดักลาส (ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของโบอิง) มีจำนวนผลิตกว่า 7,000 ลูก นับตั้งแต่เปิดตัวครั้งแรกในปี 1977 ฮาร์พูนได้รับการพัฒนาและดัดแปลงจำนวนหลายบล็อก เช่น บล็อก I, II, ID และ IG ปัจจุบันได้รับการพัฒนาเป็นบล็อก III นอกจากนี้ยังมีการพัฒนาระบบขีปนาวุธฮาร์พูนเป็นรุ่นโจมตีภาคพื้นดินเรียกอีกชื่อว่า สแลม (Standoff Land Attack Missile)

ฮาร์พูนใช้เรดาร์แอคทีฟโฮมมิ่งนำทางเข้าหาเป้าหมาย โดยจะบินเรี่ยผิวน้ำในระดับต่ำเพื่อหลบหลีกการถูกตรวจจับจากเรดาร์ข้าศึก สามารถยิงได้ทั้งจากเรือผิวน้ำ เรือดำน้ำ อากาศยาน และจากฐานยิงบนบก แบ่งออกดังนี้
 อากาศยานปีกตรึง (AGM-84 รุ่นปราศจากจรวดขับดันเชื้อเพลิงแข็ง)
 เรือรบผิวน้ำ (RGM-84 รุ่นติดตั้งจรวดขับดันเชื้อเพลิงแข็ง )
 เรือดำน้ำ (UGM-84 รุ่นตั้งภายในจรวดเชื้อเพลิงขับดันภายในแคปซูล ใช้ยิงจากท่อยิงตอร์ปิโด)
 ฐานยิงบนบก

ฮาร์พูนเทียบเคียงได้กับมิสไซล์รุ่นใกล้เคียงอื่นๆ เช่น เอ็กโซเซ่ต์ ของฝรั่งเศส, อาร์บีเอส-15 ของสวีเดน, เอสเอส-เอ็น-25 ของรัสเซีย, ซี อีเกิล ของอังกฤษ, และ ซี 802 ของจีน

 การพัฒนา 
 ฮาร์พูนรุ่นแรก 
ขีปนาวุธฮาร์พูนได้รับการเปิดเผยครั้งแรกในปี 1977 ภายหลังเหตุการณ์เรือพิฆาตของอิสราเอลโดนโจมตีจากขีปนาวุธโจมตีเรือ P-15 เทอร์มิต ซึ่งผลิตในโซเวียต ทำให้มีการพัฒนาขีปนาวุธสำหรับยิงจากอากาศยานลาดตระเวน P-3 โอไรออน อีกทั้งได้รับการดัดแปลงให้ใช้ทิ้งจากเครื่องบินทิ้งระเบิด B-52 สตราโตฟอร์เทรส ซึ่งสามารถบรรทุกได้แปดถึงสิบสองลูก ฮาร์พูนได้รับความนิยมจากชาติพันธมิตรของสหรัฐอเมริกา โดยเฉพาะอย่างยิ่งชาติสมาชิกนาโต อาทิเช่น แคนาดา สหราชอาณาจักร เยอรมนี อิตาลี และชาติพันธมิตรนอกนาโต เช่น ออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ ญี่ปุ่น เกาหลีใต้ สิงคโปร์ ไทย และในส่วนอื่นๆของโลก

ฮาร์พูนได้รับการดัดแปลงให้ใช้ยิงจากเครื่องบินขับไล่ F-16 ไฟทิงฟอลคอน ของกองทัพอากาศสหรัฐอเมริกา สิงคโปร์ เกาหลีใต้ และสหรัฐอาหรับเอมิเรตต์ นอกจากนี้ยังสามารถติดตั้งได้กับอากาศยานของกองทัพเรือสหรัฐอเมริกา เช่น P-3 โอไรออน, A-6 อินทรูเดอร์, S-3 ไวกิ้ง, AV-8 แฮริเออร์ และF/A-18 ฮอร์เน็ท

 ฮาร์พูน บล็อก ID 
ฮาร์พูนรุ่นดังกล่าวได้รับการดัดแปลงเพิ่มขนาดถังเชื้อเพลิง แต่มีจำนวนการผลิตที่จำกัดในสมัยสงครามเย็น (ใช้ในสงครามกับประเทศสนธิสัญญาวอร์ซอของยุโรปตะวันออก) หรือเรียกอีกชื่อว่า AGM-84F

 แสลม เอทีเอ (บล็อก IG) 
อยู่ในระหว่างการพัฒนาเพิ่มขีดความสามารถในการบินวนโจมตีเป้าหมาย มีความสามารถใกล้เคียงกับขีปนาวุธร่นโทมาฮอร์ก โดยขีปนาวุธจะทำการคำนวณเป้าหมายที่อยู่เบื้องหน้ากับเป้าหมายที่ได้ระบุไว้ โดยการเปรียบเทียบภาพเป้าหมายจริงกับภาพเป้าหมายที่บันทึกไว้ในระบบคอมพิวเตอร์Global Security Harpoon article


 ฮาร์พูน บล็อก II 
พัฒนาโดยโบอิง โดยเพิ่มขีดความสามารถในการต่อต้านต่อต้านทางอิเล็กโทรนิก (ECM) และระบบชี้เป้าด้วยระบบดาวเทียม (GPS)  

 ฮาร์พูน บล็อก III 
แผนการพัฒนาโดยกองทัพเรือสหรัฐอเมริกา โดยการปรับปรุงระบบควบคุมการยิง สำหรับติดตั้งบนเรือลาดตระเวนติดอาวุธนำวิถี เรือพิฆาตติดอาวุธนำวิถี และใช้ติดตั้งบนเครื่องบินโจมตี/ขับไล่แบบ F/A-18E/F ซูเปอร์ฮอร์เน็ท แต่ภายหลังการพัฒนาที่ล่าช้า นโยบายการควบคุมจำนวนเรือ การทดสอบที่ถูกเลื่อนออกไป ทำให้แผนการพัฒนาถูกยกเลิกในเดือน เมษายน พ.ศ. 2552

 ประเทศผู้ใช้งาน 



 กองทัพเรือออสเตรเลีย
 กองทัพอากาศออสเตรเลีย



 กองทัพเรือเบลเยียม



 กองทัพอากาศบราซิล



 กองทัพอากาศแคนาดา
 ราชนาวีแคนาดา



 กองทัพเรือชิลี
 กองทัพอากาศชิลี



 กองทัพเรือเดนมาร์ก



 กองทัพอากาศอียิปต์
 กองทัพเรืออียิปต์



 กองทัพเรือเยอรมนี



 กองทัพอากาศกรีซ
 กองทัพเรือกรีซ



 กองทัพอากาศอินเดีย
 กองทัพเรืออินเดีย



 กองทัพเรืออินโดนีเซีย (Block 1D) (ปลดประจำการ)



 กองทัพเรืออิหร่าน



 กองทัพอากาศอิสราเอล
 กองทัพเรืออิสราเอล



 กองกำลังป้องกันตนเองทางทะเลญี่ปุ่น



 กองทัพอากาศมาเลเซีย



 กองทัพเรือเม็กซิโก



 กองทัพอากาศโมร็อกโก



 กองทัพเรือเนเธอร์แลนด์



 กองทัพเรือปากีสถาน



 กองทัพเรือโปแลนด์



 กองทัพอากาศโปรตุเกส
 กองทัพเรือโปรตุเกส



 กองทัพอากาศกาตาร์  Block 2 ใช้กับ F-15QA



 กองทัพอากาศเกาหลีใต้
 กองทัพเรือเกาหลีใต้



 กองทัพอากาศซาอุดีอาระเบีย
 กองทัพเรือซาอุดีอาระเบีย



 กองทัพอากาศสิงคโปร์
 กองทัพเรือสิงคโปร์



 กองทัพอากาศสเปน
 กองทัพเรือสเปน

  (ไต้หวัน)

 กองทัพอากาศสาธารณรัฐจีน
 กองทัพเรือสาธารณรัฐจีน



 กองทัพเรือไทย



 กองทัพอากาศตุรกี
 กองทัพเรือตุรกี




 ราชนาวี
 กองทัพอากาศอังกฤษ



 กองทัพเรือยูเครน



 กองทัพอากาศสหรัญอเมริกา
 กองทัพเรือสหรัฐอเมริกา
 ยามฝั่งสหรัฐอเมริกา (ปลดประจำการ)

 อ้างอิง 

 แหล่งข้อมูลอื่น 

 ข้อมูลทางการ เว็บไซต์โบอิง
 ข้อมูลและรายละเอียดของฮาร์พูนในแต่ละรุ่น จากสารานุกรมแอสโตรนอติกา
 AGM-84 variants
 McDonnell-Douglas AGM-84A Harpoon and AGM-84E SLAM
 FAS Harpoon article
 Global Security Harpoon article
 Boeing Harpoon Block III Press Release
 Boeing Harpoon Block II Backgrounder
 Royal Netherlands Navy launches Harpoons from new frigate HMS De Ruyter (Defense-Aerospace) 
 เอฟ/เอ-18 ยิง เอจีเอ็ม-84 ดิจิตัล มิลิทารี อาร์ต

หมวดหมู่:ขีปนาวุธ