SN 1054

SN 1054 (ซูเปอร์โนวาปู) เป็นซูเปอร์โนวาที่สามารถมองเห็นได้จากโลกในปี ค.ศ. 1054 ดาวฤกษ์ต้นกำเนิดซูเปอร์โนวาตั้งอยู่ในดาราจักรทางช้างเผือกและห่างจากโลก 6,300 ปีแสง ซึ่งเป็นการระเบิดประเภทแกนกลางยุบตัว

ซากที่เหลือของ SN 1054 เป็นที่รู้จักกันว่าเป็น เนบิวลาปู เนบิวลาปูมีชื่ออื่นว่าเมสสิเยร์ 1 หรือ เอ็ม 1 ซึ่งเป็นวัตถุท้องฟ้าของเมสสิเยร์วัตถุแรกที่ได้รับการบันทึกในปี ค.ศ. 1758

 การบันทึก 
SN 1054 ได้รับการบันทึกโดยนักดาราศาสตร์ชาวเปอร์เซีย/อาหรับ จีน ญี่ปุ่น เกาหลี และอเมริกันพื้นเมืองว่าเป็นวัตถุท้องฟ้าที่สว่างพอที่จะสามารถมองเห็นได้ในเวลากลางวันถึง 23 วันติดต่อกัน และมองเห็นได้ในเวลากลางคืนติดต่อกันถึง 653 คืน นอกจากนี้ ยังมีหลักฐานที่ว่าชาวอเมริกันพื้นเมืองบางเผ่าที่สังเกตและบันทึก SN 1054 ภาพวาดบนภูเขาของเผ่าอนาซาซีในอุทยานประวัติศาสตร์แห่งชาติวัฒนธรรมชาโคอาจแสดงถึงซูเปอร์โนวาดังกล่าว

 แหล่งรังสีเอกซ์ 
เทารัส เอกซ์อาร์-1 ได้รับการค้นพบเมื่อ 29 เมษายน ค.ศ. 1963 ที่ J1950 ระบบพิกัดศูนย์สูตร: ไรต์แอสเซนชัน 05h เดคลิเนชัน +22.1° จรวดขนส่งด้านวิทยาศาสตร์แอโรบีได้นำเอาเครื่องนับแบบสัดส่วนที่ผลิตขึ้นโดยทีมจากห้องปฏิบัติการวิจัยกองทัพเรือสหรัฐอเมริกา การทดลองดังกล่าวนับเป็นความพยายามครั้งแรกที่จะตรวจวัดรังสีเอกซ์จากซากซูเปอร์โนวาเนบิวลาปู แหล่งรังสีเอกซ์นี้ได้ชื่อว่าเทารัส เอกซ์อาร์-1 หรือในภายหลังเปลี่ยนชื่อเป็น เทารัส เอกซ์-1 และพลังงานที่เนบิวลาปูปลดปล่อยออกมาในรังสีเอกซ์มากกว่ารังสีที่ปลดปล่อยออกมาในแสงที่มองเห็นได้ถึง 100 เท่า

 อ้างอิง 

 แหล่งข้อมูลอื่น 




หมวดหมู่:มหานวดารา
หมวดหมู่:กลุ่มดาววัว