งูปล้องทอง

งูปล้องทอง (; ) เป็นงูขนาดกลางมีความยาวเฉลี่ย 2.4–2.7 เมตร (8–9 ฟุต) ลำตัวมีสีดำเป็นมันและมีสีเหลืองเป็นวงเล็ก ๆ เป็นระยะ แต่ไม่รอบตัว หัวดำ ปากลายเสือและท้องมีเขี้ยวพิษใต้ตา เมื่อถูกฉกกัดบริเวณปลายปากจะไม่เป็นอันตราย นอกเสียจากถูกฉกติดและงับไปจนถึงเขี้ยวพิษ ผู้ถูกกัดไม่มีอันตรายมากนัก หากแต่เพียงมีอาการปวดบวม แต่ไม่ปรากฏเป็นรอยแผลเป็น งูปล้องทองมีนิสัยดุ เมื่อเข้าใกล้จะงอพับตัวเตรียมฉก สามารถแผ่หนังคอทางตั้งแล้วอ้าปากเพื่อให้อีกฝ่ายกลัว งูปล้องทองชอบอาศัยอยู่ตามป่าริมแม่น้ำและริมทะเลทางภาคใต้ ในเวลากลางวันจะขดตัวนอนตามพุ่มไม้ และออกหากินในเวลากลางคืน งูปล้องทองกินอาหารได้หลายอย่างเช่น หนู, นก, ตุ๊กแก, กิ้งก่า, ปลา พบมากในจังหวัดระนอง, ชุมพร, สตูล, ยะลา, ปัตตานี, ตรัง และนราธิวาส นอกจากประเทศไทยแล้วยังพบในมาเลเซียจนถึงฟิลิปปินส์

 ชนิดย่อย 
มีชนิดย่อยที่ได้รับการยอมรับถึง 9 ชนิด ซึ่งรวมชนิดย่อยต้นแบบด้วย. www.reptile-database.org.

Boiga dendrophila annectens  – อินโดนีเซีย (เกาะกาลีมันตัน); บรูไน; มาเลเซียตะวันออก
Boiga dendrophila dendrophila  – อินโดนีเซีย (เกาะชวา)
Boiga dendrophila divergens  – ฟิลิปปินส์ (เกาะลูซอน, Polillo)
Boiga dendrophila gemmicincta  – อินโดนีเซีย (เกาะซูลาเวซี)
Boiga dendrophila latifasciata  – ฟิลิปปินส์ (เกาะมินดาเนา)
Boiga dendrophila levitoni  – ปาไนย์ (และอาจรวมเกาะอื่น ๆ ในภูมิภาควิซายัส‎ตะวันตก)
Boiga dendrophila melanota  – ภาคใต้ของประเทศไทย, มาเลเซียตะวันตก, สิงคโปร์, อินโดนีเซีย (เกาะสุมาตรา)
Boiga dendrophila multicincta  – ฟิลิปปินส์ (Balabac, ปาลาวัน)
Boiga dendrophila occidentalis  – อินโดนีเซีย (เกาะบาบี, หมู่เกาะบาตู, นียัซ, สุมาตรา)

ชื่อชนิดย่อย levitoni ตั้งขึ้นเพื่อเป็นเกียรติแด่แอลัน อี. เลวีตัน นักวิทยาสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกชาวอเมริกัน (เกิด ค.ศ. 1930)Beolens, Bo; Watkins, Michael; Grayson, Michael (2011). The Eponym Dictionary of Reptiles. Baltimore: Johns Hopkins University Press. xiii + 296 pp. . (Boiga dendrophila levitoni, p. 157).

 อ้างอิง 

อ่านเพิ่ม
Boie F (1827). "Bemerkungen über Merrem's Versuch eines Systems der Amphibien, 1. Lieferung: Ophidier". Isis van Oken, Jena 20: 508–566. (Dipsas dendrophila, p. 549) .
Boulenger GA (1896). Catalogue of the Snakes in the British Museum (Natural History). Volume III. Containing the Colubridæ (Opisthoglyphæ and Proteroglyphæ) ... London: Trustees of the British Museum (Natural History). (Taylor and Francis, printers). xiv + 727 pp. + Plates I-XXV. (Dipsadomorphus dendrophilus, pp. 70–71). (includes new variations: annectens, latifasciatus, melanotus, multicinctus).
Brongersma LD (1934). "Contributions to Indo-Australian herpetology". Zool. Med. 17: 161–251. (Boiga brongersma, p. 200).
Das I (2006). A Photographic Guide to Snakes and other Reptiles of Borneo. Sanibel Island, Florida: Ralph Curtis Books. 144 pp. . (Boiga dendrophila, p. 22).
Ryabov, Sergei A.; Orlov, Nikolai L (2002). "Breeding of Black Mangrove Snake Boiga dendrophila gemmicincta (Duméril, Bibron et Duméril, 1854) (Serpentes: Colubridae: Colubrinae) from Sulawesi Island (Indonesia)". Russ. J. Herpetol. 9 (1): 77–79.

 แหล่งข้อมูลอื่น 


หมวดหมู่:งูแมว
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศอินโดนีเซีย
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศไทย
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศสิงคโปร์
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศฟิลิปปินส์
หมวดหมู่:สัตว์ที่พบในประเทศมาเลเซีย