ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 309

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 309 สายวังน้อย–สิงห์บุรี เป็นถนนสายหนึ่งในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา จังหวัดอ่างทอง และจังหวัดสิงห์บุรี ระยะทางรวม 96.968 กิโลเมตร โดยลักษณะเส้นทางเป็นถนนขนาด 2-12 ช่องจราจร บางช่วงขนานไปกับแม่น้ำเจ้าพระยา เป็นถนนสายเก่าที่เป็นเส้นทางคมนาคมจากกรุงเทพมหานครไปยังจังหวัดภาคกลางทั้งสามจังหวัด ก่อนที่จะมีถนนสายเอเชีย ในเวลาต่อมา โดยเป็นเส้นทางในความรับผิดชอบของแขวงทางหลวงอยุธยา, แขวงทางหลวงอ่างทอง และ แขวงทางหลวงสิงห์บุรี

 ชื่อถนน 
ช่วงแยกถนนพหลโยธินถึงถนนศรีสรรเพชญ์เรียก ถนนโรจนะ และ ถนนปรีดีพนมยงค์ ช่วงแยกจากถนนอู่ทองถึงจังหวัดอ่างทองเรียก ถนนอยุธยา-อ่างทอง และช่วงจังหวัดอ่างทองถึงจังหวัดสิงห์บุรีเรียก ถนนอ่างทอง-สิงห์บุรี

สำหรับทางหลวงแผ่นดินสายวังน้อย-อยุธยา ได้รับการตั้งชื่อว่า "ถนนโรจนะ" เมื่อวันที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2493 ในสมัยที่จอมพล ป. พิบูลสงครามเป็นนายกรัฐมนตรี เพื่อเป็นเกียรติแก่นายวิธี โรจนะ นายช่างกำกับแขวงการทางหินกองประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง ตั้งชื่อทางหลวงแผ่นดินและสะพานขนาดใหญ่ - ราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 67 ตอน 67 ง, 12 ธันวาคม พ.ศ. 2493

 รายละเอียดของเส้นทาง 
ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 309 แบ่งออกเป็น 3 ช่วง ช่วงต้นแยกจากบริเวณกิโลเมตรที่ 65 ของถนนพหลโยธิน ในอำเภอวังน้อย จังหวัดพระนครศรีอยุธยา มุ่งหน้าไปยังทิศตะวันตกเฉียงเหนือ ผ่านแยกทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 352 ผ่านนิคมอุตสาหกรรมโรจนะ จากนั้นตัดกับถนนสายเอเชียที่ทางแยกต่างระดับอยุธยา อำเภอพระนครศรีอยุธยา ผ่านวงเวียนเจดีย์วัดสามปลื้ม ผ่านสะพานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช และสะพานสมเด็จพระเอกาทศรถ ข้ามทางรถไฟและแม่น้ำป่าสัก (ในอดีตสัญจรผ่านสะพานปรีดี-ธำรง แต่ในปัจจุบันใช้สะพานดังกล่าวโดยมีลักษณะขนานกับสะพานเดิม) เรียกชื่อถนนในช่วงตั้งแต่จุดเริ่มต้นจนถึงสะพานนี้ว่า ถนนโรจนะ เมื่อเข้าสู่เกาะอยุธยา จะเรียกว่า ถนนปรีดีพนมยงค์ ก่อนจะบรรจบกับถนนศรีสรรเพชญ์ ในเขตเทศบาลนครพระนครศรีอยุธยา เส้นทางจะไปตามถนนศรีสรรเพชญ์ ถนนป่าโทน ถนนคลองท่อ และถนนอู่ทอง ในช่วงนี้จะเป็นถนนขนาด 6 ช่องจราจรตั้งแต่อำเภอวังน้อยถึงแยกโรจนะ จากนั้นจะเป็นถนนขนาด 8 - 12 ช่องจราจรจนถึงสะพานสะพานสมเด็จพระนเรศวรมหาราช สะพานสมเด็จพระเอกาทศรถ (สะพานละ 2 ช่องจราจร) และ สะพานปรีดี-ธำรง ในช่วงเกาะเมือง เป็นถนนขนาด 6 ช่องจราจรในช่วงถนนปรีดีพนมยงค์ และ 2 ช่องจราจรในเขตอุทยานประวัติศาสตร์พระนครศรีอยุธยา

จากนั้นได้เริ่มต้น ช่วงอยุธยา–อ่างทอง เป็นถนนขนาด 4 ช่องจราจร แยกจากถนนอู่ทอง บริเวณทิศเหนือของเกาะอยุธยา ผ่านสะพานข้ามคลองสระบัว (คูเมือง) มุ่งหน้าไปยังทิศตะวันตกเฉียงเหนือ เส้นทางจะขนานกับแม่น้ำเจ้าพระยา โดยถนนอยู่ฝั่งตะวันออก ผ่านอนุสาวรีย์สมเด็จพระนเรศวรมหาราช ตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 347 ที่แยกทุ่งมะขามหย่อง จากนั้นจะลดเหลือ 2 ช่องจราจร เมื่อเข้าสู่เขตจังหวัดอ่างทอง ถนนจะมีขนาด 4 ช่องจราจรอีกครั้ง ตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 33 ที่อำเภอป่าโมก ตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 368 หรือถนนเลี่ยงเมืองอ่างทอง ก่อนจะไปบรรจบกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 334 ที่แยกบ้านรอ แล้วข้ามแม่น้ำเจ้าพระยาที่สะพานอ่างทอง อำเภอเมืองอ่างทอง

ช่วงอ่างทอง–สิงห์บุรี เป็นถนนขนาด 2 ช่องจราจร และได้รับการขยายเป็น 4 ช่องจราจรในบางช่วง เริ่มต้นจากสี่แยกอ่างทอง บริเวณสถานีขนส่งอ่างทอง เส้นทางมุ่งหน้าไปทางทิศเหนือ ขนานไปกับแม่น้ำเจ้าพระยาโดยถนนอยู่ทางฝั่งตะวันตก ก่อนจะขนานไปกับคลองชลประทาน ผ่านอำเภอไชโย เข้าเขตจังหวัดสิงห์บุรี ที่อำเภอพรหมบุรี ก่อนจะแยกห่างจากคลองชลประทาน เส้นทางจะเลี้ยวขวาที่ทางแยกกระทุ่มโพรง แล้วขนานไปกับคลองชลประทานอีกครั้งหนึ่ง ผ่านทางแยกวัดสว่างอารมณ์ ตัดกับทางหลวงชนบท สห.3026 เข้าสู่เขตเทศบาลเมืองสิงห์บุรี ตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3030 (ถนนสิงห์บุรี–บางระจัน) สิ้นสุดที่สี่แยกศาลหลักเมือง โดยตัดกับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 369 หรือทางเลี่ยงเมืองสิงห์บุรี กับทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 311

 รายชื่อทางแยก 

 อ้างอิง 

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 ระบบสารสนเทศโครงข่ายทางหลวง  กรมทางหลวง กระทรวงคมนาคม

309
3-309
หมวดหมู่:ถนนในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา
หมวดหมู่:ถนนในจังหวัดอ่างทอง
หมวดหมู่:ถนนในจังหวัดสิงห์บุรี