ฟุตบอลทีมชาติแคเมอรูน

ฟุตบอลทีมชาติแคเมอรูน () เป็นตัวแทนทีมฟุตบอลจากประเทศแคเมอรูน อยู่ภายใต้การดูแลของสหพันธ์ฟุตบอลแคเมอรูน ในฐานะสมาชิกของสหพันธ์ฟุตบอลนานาชาติ (ฟีฟ่า) และ สมาพันธ์ฟุตบอลแห่งแอฟริกา

แคเมอรูนเป็นหนึ่งในชาติที่ประสบความสำเร็จที่สุดมากที่สุดในทวีปแอฟริกา โดยผ่านเข้าไปเล่นรอบสุดท้ายฟุตบอลโลก 8 ครั้ง คือในปี 1982, 1990, 1994, 1998, 2002, 2010 2014 และ 2022 มากกว่าชาติใดในแอฟริกา แต่เคยผ่านรอบแบ่งกลุ่มเพียงครั้งเดียว นอกจากนั้น แคเมอรูนยังเป็นทีมแรกในทวีปที่ผ่านเข้าถึงรอบ 8 ทีมสุดท้ายในฟุตบอลโลกโดยทำได้ในฟุตบอลโลก 1990 ซึ่งพวกเขาแพ้ทีมชาติอังกฤษในช่วงต่อเวลาพิเศษ พวกเขายังชนะการแข่งขันแอฟริกาคัพออฟเนชันส์ 5 ครั้ง และคว้าเหรียญทองในโอลิมปิกฤดูร้อน 2000

แคเมอรูนเป็นเพียงประเทศเดียวจากทวีปแอฟริกาหากนับจนถึงปี 2022 ที่เอาชนะทีมชาติบราซิลได้ในการแข่งขันทางการ โดยทำได้ในฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ 2003 และฟุตบอลโลก 2022 ด้วยผลประตู 1–0 ทั้งสองครั้ง

 ประวัติ 

 ยุคแรก (1956–2000) 
แคเมอรูนลงแข่งขันครั้งแรกพบกับสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโกใน ค.ศ. 1956 และแพ้ด้วยผลประตู 3–2 ต่อมา พวกเขาผ่านเข้าไปเล่นแอฟริกาคัพออฟเนชันส์ครั้งแรกใน ค.ศ. 1970 แต่ตกรอบแรก และอีกสองปีถัดมา แคเมอรูนในฐานะเจ้าภาพจบอันดับสามในรายการนี้หลังจากแพ้ทีมชาติคองโกในรอบรองชนะเลิศ 1–0 แต่ยังเอาชนะสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโกในนัดชิงอันดับสาม 5–2 และพวกเขาไม่สามารถผ่านเข้ามาเล่นในรายการนี้ได้อีกเป็นเวลากว่าสิบปี

แคเมอรูนลงแข่งขันฟุตบอลโลกครั้งแรกในฟุตบอลโลก 1982 ซึ่งเป็นครั้งแรกที่มีการเพิ่มจำนวนทีมจาก 16 ทีมเป็น 24 ทีม แคเมอรูนเป็นหนึ่งในสองชาติจากทวีปแอฟริการ่วมกับแอลจีเรียในการแข่งขันครั้งนี้ แคเมอรูนเริ่มต้นด้วยการเสมอเปรู และ โปแลนด์ 0–0 ทั้งสองนัด และแม้จะทำผลงานยอดเยี่ยมด้วยการเสมออิตาลี 1–1 ในนัดสุดท้ายและไ่ม่แพ้ทีมใด ทว่านั่นก็ไม่พอต่อการผ่านเข้ารอบต่อไป เนื่องจากยิงประตูได้น้อยกว่าอิตาลีแม้จะมีคะแนนเท่ากันที่ 3 คะแนน 

สองปีต่อมา แคเมอรูนลงแข่งขันแอฟริกาคัพออฟเนชันส์ 1984 ณ ประเทศโกตดิวัวร์ โดยจบอันดับสองของกลุ่มมีผลงานคือการชนะ 2 และ แพ้ 1 นัด ตามด้วยการเอาชนะจุดโทษแอลจีเรียในรอบรองชนะเลิศ 5–4 หลังจากเสมอกันในเวลาปกติ 0–0 เข้าชิงชนะเลิศและคว้าแชมป์สมัยแรกโดยเอาชนะไนจีเรีย 3–1 จากประตูของเรอเนย์ เอ็นเจยา, ธีโอฟิลเลีย อาเบกา และเออร์เนสต์ เอบงเก และได้รองแชมป์ในปี 1986 โดยแพ้จุดโทษอียิปต์หลังเสมอกัน 0–0 ก่อนจะกลับมาคว้าแชมป์สมัยที่สองในปี 1988 ด้วยการเอาชนะโมร็อกโก และไนจีเรียในรอบรองชนะเลิศและชิงชนะเลิศ 1–0 ทั้งสองนัด

แคเมอรูนผ่านเข้าสู่ฟุตบอลโลก 1990 ด้วยการเอาชนะไนจีเรีย และตูนิเซียในรอบเพลย์ออฟ พวกเขาทำผลงานยอดเยี่ยมด้วยการเอาชนะแชมป์โลกอย่างอาร์เจนตินา 1–0 จากประตูของฟร็องซัว โอมัม-บียิก ตามด้วยการชนะโรมาเนีย 2–1 และแพ้สหภาพโซเวียต 4–0 แม้จะแพ้ แต่พวกเขาทำสถิติเป็นทีมแรกในฟุตบอลโลกรอบสุดท้ายที่เข้ารอบในฐานะอันดับ 1 ของกลุ่มโดยมีจำนวนผลต่างประตูได้-เสียติดลบ ตามด้วยการเอาชนะโคลอมเบียในรอบ 16 ทีมในช่วงต่อเวลา 2–1 ด้วยสองประตูของผู้เล่นตำนานอย่างโรเจอร์ มิลลาในวัย 38 ปี และยุติเส้นทางในรอบ 8 ทีมจากการแพ้อังกฤษในช่วงต่อเวลา 3–2 แคเมอรูนเกือบจะเป็นฝ่ายชนะแต่พวกเขาพลาดเสียจุดโทษในช่วงท้ายเกมและแกรี ลินิเกอร์ยิงไม่พลาด ทำให้ต้องต่อเวลาพิเศษ และลินิเกอร์เป็นผู้ทำประตูชัยในนาทีที่ 105 ทีมชุดนี้อยู่ภายใต้การฝึกสอนของวาเลรี เนปอมเนียชี ชาวรัสเซีย

ฟุตบอลโลก 1994 มีการปรับโควตาทีมตัวแทนจากทวีปแอฟริกาจากสองทีมเพิ่มเป็นสามทีม โดยแคเมอรูนเป็นตัวแทนร่วมกับไนจีเรีย และโมร็อกโก แคเมอรูนเสมอสวีเดนในนัดแรก 2–2 และตกรอบแรกจากการแพ้บราซิลและรัสเซีย โดยในนัดสุดท้ายที่แพ้รัสเซียนั้น โรเจอร์ มิลลา สร้างสถิติเป็นผู้เล่นอายุมากที่สุดที่ทำประตูในฟุตบอลโลกรอบสุดท้ายด้วยวัย 42 ปี และเขาเกษียณตนเองจากการเล่นทีมชาติในปีนี้ แคเมอรูนอยู่ภายใต้ผู้ฝึกสอนอย่างอ็องรี มีแชล ชาวฝรั่งเศส ต่อมาในฟุตบอลโลก 1998 ที่ฝรั่งเศส มีการเพิ่มจำนวนทีมลงแข่งขันจาก 24 เป็น 32 ทีม แคเมอรูนอยู่กลุ่มบีและตกรอบแรกอีกครั้ง โดยเสมอออสเตรียในนัดแรก 1–1, แพ้อิตาลี 3–0 และเสมอชิลี 1–1 โดยทั้งสองนัดที่เสมอนั้น พวกเขาเป็นฝ่ายออกนำคู่แข่งจนถึงนาทีที่ 90 ของการแข่งขัน พวกเขามีผู้เล่นได้รับใบแดงถึง 3 คนในรอบแบ่งกลุ่มครั้งนี้ มากกว่าทุกทีมที่ลงแข่ง และยังมีจำนวนค่าเฉลี่ยใบเหลืองและใบแดงต่อเกมสูงกว่าทุกทีม (เฉลี่ย 4 ใบต่อ 1 นัด) อย่างไรก็ตาม ฟุตบอลโลกครั้งนี้ถือเป็นทัวร์นาเมนต์แจ้งเกิดของว่าที่กองหน้าคนสำคัญในอนาคตอย่างซามุแอล เอโต เขาเป็นผู้เล่นอายุน้อยที่สุดในฟุตบอลโลกครั้งนี้ร่วมกับไมเคิล โอเวน ผู้ฝึกสอนของแคเมอรูนในครั้งนี้คือ โกลด เลอรัว

 ทศวรรษ 2000–ปัจจุบัน 
แคเมอรูนชนะเลิศแอฟริกาคัพออฟเนชันส์ 2000 เป็นสมัยที่ 3 โดยเอาชนะตูนิเซียในรอบรองชนะเลิศ ตามด้วยการชนะจุดโทษไนจีเรียในนัดชิงชนะเลิศหลังเสมอกัน 2–2 แคเมอรูนผ่านเข้ามาเล่นในฟุตบอลโลก 2002 ทีญี่ปุ่นและเกาหลีใต้ ในฐานะอันดับ 1 ในรอบคัดเลือก โดยมีคะแนนเหนือแองโกลา, แซมเบีย และโตโก แคเมอรูนลงแข่งรอบสุดท้ายโดยเสมอไอร์แลนด์ 1–1 ตามด้วยการชนะซาอุดีอาระเบีย 1–0 และตกรอบจากการแพ้เยอรมนีในนัดสุดท้าย 2–0 แต่นับว่าพวกเขายังมีช่วงเวลาที่ดีในแอฟริกาคัพออฟเนชันส์ 2002 ที่ประเทศมาลี แคเมอรูนชนะ 3 นัดรวดจบอันดับ 1 ของกลุ่มโดยไม่เสียประตูเลย และเอาชนะอียิปต์ในรอบ 8 ทีม 1–0 และชนะมาลีเจ้าภาพในรอบรองชนะเลิศ 3–0 ในรอบชิงชนะเลิศแข่งขันกันในวันที่ 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2002 แคเมอรูนเสมอเซเนกัลในเวลาปกติ 0–0 และเอาชนะจุดโทษ 3–2 คว้าแชมป์สมัยที่ 4 ได้สิทธิ์แข่งขันฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ 2003 

ในการแข่งขันครั้งนั้น แคเมอรูนกลายเป็นชาติแรกจากทวีปแอฟริกาที่ชนะบราซิลในการแข่งขันทางการ โดยชนะ 1–0 จากประตูในช่วงท้ายเกมโดยเอโต และเอาชนะตุรกีด้วยผลประตูเดียวกันจากประตูท้ายเกมของเฌเรมี ปิดท้ายด้วยการเสมอสหรัฐอเมริกา 0–0 ผ่านเข้าไปพบกับโคลอมเบียในรอบรองชนะเลิศซึ่งเกิดเหตุการณ์เศร้าสลดเมื่อมาร์ก วิเวียน โฟเอ ผู้เล่นแคเมอรูนล้มหมดสติกลางสนามในนาทีที่ 71 แม้จะได้รับการปฐมพยาบาล และมีความพยายามช่วยชีวิตโดยทีมแพทย์เป็นเวลากว่า 45 นาที แต่โฟเอได้เสียชีวิตในเวลาต่อมา สาเหตุการเสียชีวิตเกิดจากภาวะหัวใจวาย อันเป็นผลมาจากโรคกล้ามเนื้อหัวใจหนาตัวผิดปกติ แคเมอรูนผ่านเข้าไปชิงชนะเลิศกับฝรั่งเศส โดยทั้งสองทีมไม่ได้มุ่งเน้นไปที่ผลการแข่งขันมากนัก หากแต่เป็นการไว้อาลัยและอำลาโฟเอ เกมจบลงด้วยชัยชนะ 1–0 ของฝรั่งเศสจากประตูในช่วงต่อเวลาประตูทองนาทีที่ 107 โดยตีแยรี อ็องรี การแข่งขันจบลงโดยผู้เล่นแคเมอรูนถือรูปไว้อาลัยให้แก่โฟเอเดินรอบสนาม

ในฟุตบอลโลก 2006 รอบคัดเลือก แคเมอรูนพลาดการเข้าสู้รอบสุดท้ายโดยมีคะแนนตามหลังโกตดิวัวร์เพียงคะแนนเดียว แม้พวกเขาจะเป็นอันดับ 1 ของกลุ่มจนถึงการแข่งขันนัดสุดท้าย แต่ผลเสมออียิปต์ 1–1 ในขณะที่โกตติวัวร์เอาชนะซูดานทำให้พวกเขาตกรอบ พวกเขากลับมาแก้ตัวได้ในฟุตบอลโลก 2010 รอบคัดเลือก ด้วยการเป็นอันดับ 1 ทั้งในรอบคัดเลือกรอบที่ 2 และรอบที่ 3 แต่ตกรอบแบ่งกลุ่มในรอบสุดท้าย โดยแพ้รวดทั้งสามนัดต่อญี่ปุ่น, เดนมาร์ก และเนเธอร์แลนด์ และตกรอบแบ่งกลุ่มฟุตบอลโลก 2014 ที่บราซิลจากการแพ้ทั้งสามนัดอีกเช่นกัน รวมทั้งตกรอบแรกในแอฟริกาคัพออฟเนชันส์ 2015 

แคเมอรูนคว้าแชมป์แอฟริกาคัพออฟเนชันส์ 2017 นับเป็นแชมป์สมัยที่ 5 พวกเขาจบอันดับ 2 ของกลุ่มโดยมี 5 คะแนน ตามด้วยการชนะจุดโทษเซเนกัลหลังจากเสมอกัน 0–0 และชนะกานาในรอบรองชนะเลิศ 2–0 และในนัดชิงชนะเลิศ แคเมอรูนเอาชนะอียิปต์ 2–1 แม้จะถูกขึ้นนำไปก่อน แต่ได้สองประตูคืนจากนิโกลัส เอ็นคูลู และ แว็งซ็องต์ อาบูบาการ์ ชัยชนะครั้งนี้ทำให้พวกเขาได้ร่วมแข่งขันฟีฟ่าคอนเฟเดอเรชันส์คัพ 2017 ที่รัสเซียและตกรอบแรกโดยแพ้แชมป์อย่างเยอรมีในนัดสุดท้าย 3–1 แคเมอรูนไม่ผ่านเข้าสู่ฟุตบอลโลก 2018 ต่อมาในแอฟริกาคัพออฟเนชันส์ 2019 แคเมอรูนแพ้ไนจีเรียในรอบ 16 ทีม 3–2 และกลับมาคว้าอันดับ 3 ในแอฟริกาคัพออฟเนชันส์ 2021 ที่ตนเองเป็นเจ้าภาพ พวกเขาแพ้จุดโทษอียิปต์ในรอบรองชนะเลิศ และเอาชนะจุดโทษบูร์กินาฟาโซในนัดชิงอันดับ 3 หลังจากเสมอกัน 3–3  

แคเมอรูนผ่านฟุตบอลโลก 2022 รอบคัดเลือก โซนแอฟริกา – รอบที่ 3 อย่างหวุดหวิด จากการชนะแอลจีเรียด้วยกฏประตูทีมเยือน โดยแคเมอรูนแพ้ในนัดแรก 1–0 ที่ดูอาลา และบุกไปชนะที่บลีดาในช่วงต่อเวลา 2–1 ทำให้ผลรวมเท่ากันที่ 2–2 แต่แคเมอรูนยิงประตูในฐานะทีมเยื่อนได้มากกว่า ด้วยประตูในนัดที่สองจากเอริก มักซิม ชูโป-โมติง ต่อมาในฟุตบอลโลก 2022 กลุ่มจี แคเมอรูนประเดิมด้วยการแพ้สวิตเซอร์แลนด์ 1–0 และเสมอเซอร์เบีย 3–3 จากแว็งซ็อง อาบูบาการ์ และ ชูโป-โมติง แม้จะเอาชนะบราซิลในนัดสุดท้าย 1–0 ทว่าก็ไม่เพียงพอที่จะเข้ารอบ ในการแข่งขันแอฟริกาคัพออฟเนชันส์ 2023 แคเมอรูนตกรอบ 16 ทีมโดยแพ้ไนจีเรีย 2–0 

แคเมอรูนผ่านรอบคัดเลือกแอฟริกาคัพออฟเนชันส์ 2025 ด้วยการเป็นอันดับ 1 โดยจะลงแข่งขันรอบสุดท้ายในช่วงปลายปี 2025 ต่อมา แคเมอรูนลงเล่นในฟุตบอลโลก 2026 รอบคัดเลือก โซนแอฟริกา – กลุ่มดี 

 อดีตผู้เล่นที่มีชื่อเสียง 
 โรเจอร์ มิลลา
 ซามุแอล เอโต

 อ้างอิง 

แหล่งข้อมูลอื่น


 RSSSF archive of results 1960–
 2010 World Cup ESPN Profile 

แคเมอรูน
หมวดหมู่:ฟุตบอลในประเทศแคเมอรูน
ค