เขาเฉียว

เขาเฉียว("แลในเมืองหลิหลำมีหมอคนหนึ่งชื่อเขาเฉียวรู้ดูลักษณคน โจโฉจึงไปหาเขาเฉียวถามว่า ข้าพเจ้านี้สืบไปภายหน้าเห็นดีชั่วประการใด เขาเฉียวนิ่งอยู่ โจโฉจึงถามซ้ำไปอีก เขาเฉียวจึงว่าท่านมีปัญญามาก จะป้องกันแผ่นดินได้อยู่ แต่มิได้สัตย์ซื่อต่อแผ่นดิน จะเปนศัตรูราชสมบัติ โจโฉหัวเราะชอบใจ ")  เทียบกับ (汝南許劭，有知人之名。操往見之，問曰：「我何如人？」劭不答。又問，劭曰：「子治世之能臣，亂世之奸雄也。」操聞言大喜。) สามก๊ก (ซานกั๋วเหยี่ยนอี้) ตอนที่ 1. (ค.ศ. 150–196) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า สฺวี่ เช่า () ชื่อรอง จื่อเจียง () เป็นนักปรัชญาและขุนนางชาวจีนในยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก (東漢 ตงฮั่น)

 ประวัติและการรับราชการช่วงต้น 
เขาเฉียวเป็นชาวอำเภอผิง-ยฺหวี (平輿縣 ผิง-ยฺหวีเซี่ยน) เมืองยีหลำหรือหลิหลำ (汝南郡 หรู่หนานจฺวิ้น) ซึ่งปัจจุบันคืออำเภอผิง-ยฺหวี มณฑลเหอหนาน (河南) เขาเฉียวมีชื่อเสียงที่ดีตั้งแต่วัยเยาว์ และมีความสนใจอย่างมากในการศึกษาเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างบุคคล เขาเฉียวมีเป็นที่รู้จักในด้านการประเมินลักษณะบุคคล ชื่อเสียงของเขาเฉียวเทียบเท่ากับบุคคลอื่น ๆ อย่างฝาน จื่อเจา (樊子昭) และเหอ เชี่ย (和洽) เขาเฉียวและกัว ไท่ (郭泰) เป็นนักประเมินลักษณะบุคคลที่มีชื่อเสียงในช่วงเวลานั้น การประเมินของทั้งสองได้รับการตีค่าอย่างสูงในหมู่ข้าราชการบัณฑิต(許劭字子將，汝南平輿人也。少峻名節，好人倫，多所賞識。若樊子昭、和陽士者，並顯名於世。故天下言拔士者，咸稱許、郭。) โฮ่วฮั่นชู เล่มที่ 68.

เขาเฉียวเริ่มรับราชการในตำแแหน่งเจ้าหน้าที่ปกครอง (功曹 กงเฉา) ในเมืองยีหลำอันเป็นเมืองบ้านเกิด ชีจิ๋วเป๋ง (徐璆 สฺวี ฉิว) เจ้าเมืองยีหลำปฏิบัติต่อเขาเฉียวด้วยความเคารพอย่างสูง ข้าราชการคนอื่น ๆ ในที่ว่าการเมืองยีหลำต่างระมัดระวังตนมากยิ่งขึ้นและสงวนกิริยามารยาทเมื่อได้ยินว่าเขาเฉียวจะมาร่วมงานกับพวกตน เมื่ออ้วนเสี้ยว (袁紹 ยฺเหวียน เช่า) กำลังเดินทางกลับบ้านที่อำเภอยีหลำ (汝南縣 หรู่หนานเซี่ยน) หลังลาออกจากตำแหน่งนายอำเภอ (令 ลิ่ง) ของอำเภอปักเอี้ยง (濮陽縣 ผูหยางเซี่ยน) อ้วนเสี้ยวนั่งรถม้าโดยมีองครักษ์กับผู้ติดตามจำนวนมากรายล้อม ก่อนที่จะเข้ายีหลำ อ้วนเสี้ยวสั่งให้คนของตนแยกย้ายออกไป โดยพูดว่า "ข้าจะปล่อยให้สฺวี จื่อเจียง (許子將; หมายถึงเขาเฉียว) เห็นข้าในสภาพนี้ได้อย่างไร" จากนั้นอ้วนเสี้ยวจึงกลับบ้านโดยลำพังรถม้าคันเดียว(初為郡功曹，太守徐璆甚敬之。府中聞子將為吏，莫不改操飾行。同郡袁紹，公族豪俠，去濮陽令歸，車徒甚盛，將入郡界，乃謝遣賔客，曰：「吾輿服豈可使許子將見。」遂以單車歸家。) โฮ่วฮั่นชู เล่มที่ 68.

 ประเมินเล่าหัว 
ในช่วงที่เขาเฉียวอยู่ที่มณฑลยังจิ๋ว (揚州 หยางโจว) ได้ยกย่องเล่าหัว (劉曄 หลิว เย่) ว่าเป็นคนที่มีความสามารถที่จะช่วยเหลือองค์อธิปัตย์ในการปกครองแผ่นดิน(汝南许劭名知人，避地扬州，称晔有佐世之才。) สามก๊กจี่ เล่มที่ 14

 ประเมินเฉิน ฉือและตันผวน 
ในคริสต์ทศวรรษ 160 เขาเฉียวซึ่งเวลานั้นอยู่ในช่วงวัยรุ่นเดินทางไปเมืองเองฉวน (潁川郡 อิ่งชฺวานจฺวิ้น; ครอบคลุมพื้นที่ตอนใต้และตอนกลางของมณฑลเหอหนานในปัจจุบัน) ได้เยี่ยมและพบปะกับบุคคลที่มีชื่อเสียงหลายคนในพื้นที่ยกเว้นเพียงเฉิน ฉือ (陳寔) ภายหลังเมื่อภรรยาของตันผวน (陳蕃 เฉิน ฝาน) เสียชีวิต มีผู้คนจำนวนมากมาร่วมงานศพ แต่เขาเฉียวไม่ไปร่วมงาน เมื่อเขาเฉียวถูกถามเกี่ยวกับสองเรื่องนี้จึงตอบว่า "ไท่ชิว (太丘) เป็นคนกว้างขวางเกินไป กว้างขวางก็ยากจะให้ทั่วถึง จ้งจฺวี่ (仲舉; ชื่อรองของตันผวน) วางตัวสูงส่งเกินไป สูงส่งก็ยากจะเข้าถึง ด้วยเหตุนี้จึงไม่ไปเยี่ยม"(劭甞到潁川，多長者之遊，唯不候陳寔。又陳蕃喪妻還葬，郷人畢至，而劭獨不往。或問其故，劭曰：「太丘道廣，廣則難周；仲舉性峻，峻則少通。故不造也。」其多所裁量若此。) โฮ่วฮั่นชู เล่มที่ 68.

 ประเมินโจโฉ 
ในช่วงที่โจโฉ (曹操 เฉา เชา) ยังไม่มีชื่อเสียงมากนัก ได้เตรียมของกำนัลราคาแพงและแสดงกิริยานอบน้อมเมื่อเข้าพบเขาเฉียวโดยหวังว่าจะได้รับการประเมิน เขาเฉียวมองโจโฉอย่างดูถูกและปฏิเสธที่จะประเมิน แต่ภายหลังโจโฉหาโอกาสข่มขู่และบีบบังคับให้เขาเฉียวแสดงคิดเห็นเกี่ยวกับตน เขาเฉียวจึงพูดว่า "ท่านเป็นทุรชนในยามสันติ และเป็นวีรชนในยามโกลาหล" โจโฉพอใจมากและจากไป(曹操微時，常卑辭厚禮，求為己目。劭鄙其人而不肯對，操乃伺隙脅劭，劭不得已，曰：「君清平之姦賊，亂世之英雄。」操大恱而去。) โฮ่วฮั่นชู เล่มที่ 68.

อย่างไรก็ตาม อี้ถงจ๋า-ยฺหวี่ (異同雜語) ของซุน เชิ่ง (孫盛) บันทึกคำพูดที่แตกต่างออกไปของเขาเฉียว โดยระบุว่าเมื่อโจโฉขอให้เขาเฉียวประเมินตน ตอนแรกเขาเฉียวปฏิเสธแต่ในที่สุดก็ยอมประเมินโดยกล่าวว่า "ท่านจะเป็นขุนนางผู้ปรีชาในยามสันติ และเป็นจอมวายร้าย (奸雄 เจียงสฺยง) ในยามโกลาหล" โจโฉได้ยินเช่นนั้นก็หัวเราะ(甞問許子將：「我何如人？」子將不荅。固問之，子將曰：「子治世之能臣，亂世之姦雄。」太祖大笑。) อรรถาธิบายจาก อี้ถงจ๋า-ยฺหวี่ ใน สามก๊กจี่ เล่มที่ 1.

 ความสัมพันธ์กับบุคคลอื่น ๆ 

 ประวัติช่วงปลายและการเสียชีวิต 

 ดูเพิ่ม 
 รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก

 หมายเหตุ 

 อ้างอิง 

 บรรณานุกรม 
 ตันซิ่ว (คริสต์ศตวรรษที่ 3). สามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อ).
 เผย์ ซงจือ (คริสต์ศตวรรษที่ 5). อรรถาธิบายสามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อจู้).
 ฟ่าน เย่ (คริสต์ศตวรรษที่ 5). โฮ่วฮั่นชู.
 ล่อกวนตง (คริสต์ศตวรรษที่ 14). สามก๊ก (ซานกั๋วเหยี่ยนอี้).

หมวดหมู่:ข้าราชการของราชวงศ์ฮั่น