ซิมโฟนีหมายเลข 45 (ไฮเดิน)

ซิมโฟนีหมายเลข 45 ในบันไดเสียง เอฟ ชาร์ป ไมเนอร์ () เป็นผลงานของฟรานซ์ โยเซ็ฟ ไฮเดินที่แต่งขึ้นในปี ค.ศ. 1772 เป็นที่รู้จักกันในชื่อ "Farewell" Symphony ()

ไฮเดินแต่งซิมโฟนีบทนี้อุทิศให้กับเจ้าชายนิคโคเลาส์ แอ็สแตร์ฮาซี (Nikolaus Esterházy; ค.ศ. 1714–1790) แห่งรัฐบูร์เกนลันด์ ซึ่งเป็นผู้อุปถัมภ์ไฮเดิน ในปีนั้นเจ้าชายทรงประทับอยู่ที่พระราชวังฤดูร้อนแอ็สแตร์ฮาซอนานกว่าทุกปี โดยที่ไฮเดินและสมาชิกวงออร์เคสตราทั้งหมดต้องอาศัยอยู่ที่พระราชวังเพื่อแสดงดนตรีถวายแด่เจ้าชาย บรรดานักดนตรีทั้งหลายต่างไม่ได้รับอนุญาตให้พาครอบครัวจากไอเซนชตัดท์ เมืองหลวงของแคว้นมาอยู่ด้วย  เมื่อต้องห่างจากครอบครัวนานหลายเดือน จึงพากันคิดถึงบ้าน

ในวันแสดงซิมโฟนีบทนี้ เมื่อดนตรีบรรเลงมาถึงมูฟเมนต์สุดท้าย ไฮเดินให้นักดนตรีที่บรรเลงจบ ดับเทียนไขที่ส่องโน้ตดนตรีเบื้องหน้า และทยอยลุกออกไปจากห้อง จนเหลือนักไวโอลินสองคนเล่นอยู่ในแสงสลัว เป็นการแสดงอารมณ์ขันของไฮเดิน และสื่อให้เจ้าชายทรงทราบว่านักดนตรีทุกคนล้วนอยากกลับบ้าน ซึ่งเจ้าชายก็ทรงเข้าใจความหมายนี้ และทรงอนุญาตให้นักดนตรีเดินทางกลับในวันรุ่งขึ้น Ethan Mordden, A Guide to Orchestral Music: The Handbook for Non-Musicians. New York: Oxford University Press (1980): 81 - 82

ซิมโฟนีบทนี้แบ่งออกเป็น 4 มูฟเมนต์ ได้แก่
 I. Allegro assai, 3/4
 II. Adagio, 3/8
 III. Menuet: Allegretto, 3/4
 IV. Finale: Presto, 2/2 - Adagio, 3/8

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น



หมวดหมู่:ผลงานของ โยเซ็ฟ ไฮเดิน
หมวดหมู่:ซิมโฟนี