เติงกูอานิซ บินตี เติงกูอับดุล ฮามิด

ยัง มาฮา มูเลีย ราจา เปอเริมปวน เติงกูอานิซ บินตี อัลมาร์ฮุม เติงกูอับดุล ฮามิด (; พระราชสมภพ 6 มกราคม พ.ศ. 2492) เป็นพระอัครมเหสีในสุลต่านอิสมาอิล เปตรา และเป็นพระราชชนนีในสุลต่านมูฮัมมัดที่ 5 แห่งกลันตัน

พระราชประวัติ
สมเด็จพระราชินีอานิซ ประสูติเมื่อวันที่ 6 มกราคม พ.ศ. 2492 ณ ปาล์มมาโนร์ เมืองโกตาบารู รัฐกลันตัน เป็นบุตรลำดับที่สามจากทั้งหมดเก้าคนของครอบครัว พระราชชนกชื่อ เติงกูอับดุล ฮามิด บิน เติงกูมูดา ซูลง อับดุล ปูตรา () หรือชื่อภาษาไทยว่า มานพ พิพิธภักดี ชาวจังหวัดปัตตานี กับพระราชชนนีชื่อ เติงกูอาซีซะฮ์ บินตี เติงกู ซรี มาฮาราจา มูฮัมมัด ฮัมซะฮ์ () มีพระโสทรภราดา ได้แก่ เติงกูอิสกันดาร์ เติงกูมะฮ์มุด เติงกูอานีซะฮ์ เติงกูอับดุลระฮ์มัน เติงกูอานีเซง และเติงกูอานีซัน มีพระอนุชาต่างพระมารดาชื่อ พันเอกยุทธพงษ์ พิพิธภักดี (หรือ เติงกูอายุบ) เกิดกับภรรยาชื่อฮัสนะห์ ชาวจังหวัดเชียงใหม่

ครอบครัวฝ่ายพระราชชนนีสืบเชื้อสายจากสุลต่านมูฮัมมัดที่ 3 แห่งกลันตัน พระอัยกาฝ่ายพระชนนีเป็นเมินเตอรีเบอซาร์คนแรกของกลันตันหลังการรับเอกราชของมาเลเซีย ส่วนครอบครัวฝ่ายพระชนกสืบเชื้อสายมาจากเจ้าผู้ครองเมืองยะหริ่ง (หรือ ยิริง) เพราะมานพเป็นบุตรชายพระพิพิธภักดี (ตนกูมุกดา อับดุลบุตร) ทายาทพระยาพิพิธเสนามาตย์ (นิโวะ อับดุลละบุตร) เจ้าเมืองยะหริ่งคนสุดท้าย เกิดกับภรรยาคนหนึ่งของตนกูมุกดา ชื่อตนกูซง ซึ่งเป็นหลานสาวของพระยาสุริยสุนทรบวรภักดี (หนิแปะ) เจ้าผู้ครองเมืองสายบุรี ซึ่งต่อมากลุ่มราชนิกุลสายบุรีบางส่วนอพยพเข้าสู่รัฐกลันตันตั้งแต่ พ.ศ. 2445 เป็นต้นมา เพื่อหนีราชภัย ส่วนมานพ พิพิธภักดีเป็นทายาทที่ครอบครองวังพิพิธภักดีสืบมา เมื่อลำดับเครือญาติแล้วจะพบว่า สมเด็จพระราชินีอานิซเป็นหลานปู่ของพระพิพิธภักดี (ตนกูมุกดา อับดุลบุตร) และบรรเทิง อับดุลบุตร (หรือ ตนกูบราเฮม) เป็นหลานอาของทวีศักดิ์ อับดุลบุตร (หรือตนกูยูโซะ) และวัยโรจน์ พิพิธภักดี (ตนกูนูรดิน) ซึ่งล้วนเป็นนักการเมืองของไทย

สมเด็จพระราชินีอานิซสำเร็จการศึกษาเบื้องต้นจากโรงเรียนซุลตานาไซนับ (Sultana Zainab School) ในเมืองโกตาบารู เมืองหลวงของรัฐกลันตัน ประเทศมาเลเซีย และได้รับการถวายปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์ สาขาปรัชญาการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ จากมหาวิทยาลัยรามคำแหง ประเทศไทย เมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548

อภิเษกสมรส
สุลต่านอิสมาอิล เปตรา อภิษกสมรสกับสมเด็จพระราชินีอานิซ เมื่อวันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2511 ณ พระราชวังโกตาลามา เมืองโกตาบารู รัฐกลันตัน ซึ่งขณะนั้นพระราชสวามียังมีพระอิสริยยศเป็น มกุฎราชกุมารแห่งกลันตัน () ในเวลาต่อมาพระองค์ได้รับการสถาปนาให้มีพระอิสริยยศที่ พระชายาในมกุฎราชกุมาร () เมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2512Kenali DYMM Tengku Anis ทั้งสองมีพระราชโอรส-ธิดาด้วยกัน 4 พระองค์ ได้แก่
 สุลต่านมูฮัมมัดที่ 5 (พระราชสมภพ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2512) พระนามเดิม เติงกูมูฮัมมัด ฟาริซ เปตรา 
 เติงกู มูฮัมมัด ฟายิซ เปตรา (ประสูติ 20 มกราคม พ.ศ. 2517) ปัจจุบันเป็นพระยุพราชแห่งกลันตัน
 เติงกู มูฮัมมัด ฟาครี เปตรา (ประสูติ 7 เมษายน พ.ศ. 2521)
 เติงกู อามาลิน อาอีชะฮ์ ปูตรี (ประสูติ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2527)

 ทายาท 
 พระนาม  ประสูติ  สิ้นพระชนม์  เสกสมรส พระนัดดา สุลต่านมูฮัมมัดที่ 5  6 ตุลาคม พ.ศ. 2512    15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2547หย่า พ.ศ. 2551  กังสดาล พิพิธภักดีเจ้ากลันตัน-สาวไทยอภิเษกใหญ่แขกมาร่วมกว่า 5,000Royalty of Malaysia 1: September 2004-October 2006Thai Queen attends wedding ceremony of Malaysia's crown prince.Asia Africa Intelligence Wire| November 17, 2004    ไม่มี 30 ตุลาคม พ.ศ. 2553  ยานา ยาคุบโควา  ไม่มี 7 มิถุนายน พ.ศ. 2561หย่า 22 มิถุนายน พ.ศ. 2562  ออกซานา โวเยโวดีนา  เติงกูอิซมาอิล เลอน เปตรา (ไม่ยืนยัน) เติงกูมูฮัมมัด ฟายิด เปตรา  20 มกราคม พ.ศ. 2517   19 เมษายน พ.ศ. 2562  ซูฟี หลุยส์ ยูวันซ็อน  เติงกูมูฮัมมัด โจฮัน เปตรา เติงกูมูฮัมมัด ฟาครี เปตรา  7 เมษายน พ.ศ. 2521   26 สิงหาคม พ.ศ. 2551หย่า พ.ศ. 2552  มาโนฮารา โอเดเลีย พีนอต  ไม่มี เติงกูอามาลิน อาอีชะฮ์ ปูตรา  26 มิถุนายน พ.ศ. 2527   พ.ศ. 2556  เป็งงีรัน มูดา อับดุล กาวี บลกียะฮ์  เจ้าหญิงอาฟีฟะฮ์ มูซียาฟายะฮ์ บลกียะฮ์เจ้าหญิงอัซซาระฮ์ อิฟฟาตุล บลกียะฮ์เจ้าหญิงซาฟีระฮ์ มูยิซซะฮ์ บลกียะฮ์

 พงศาวลี 

อ้างอิง

หมวดหมู่:ชาวมาเลเซียเชื้อสายไทย
หมวดหมู่:ชาวมาเลเซียเชื้อสายมลายู
หมวดหมู่:มุสลิมชาวมาเลเซีย
หมวดหมู่:ราชวงศ์กลันตัน
หมวดหมู่:บุคคลจากโกตาบารู
หมวดหมู่:สกุลอับดุลบุตร

หมวดหมู่:กลุ่มราชวงศ์ดาตูยามู-จามปา