ลัทธิเริงรมณ์

ลัทธิเริงรมณ์ ()  คือขบวนการศิลปะ และ ขบวนการวรรณกรรมของปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 ของยุโรปตะวันตกโดยเฉพาะในฝรั่งเศส

บทนำ
“Decadence” หรือ “ความเริงรมณ์” เป็นชื่อที่เดิมตั้งขึ้นในทางแดกดันโดยนักวิพากษ์ต่อนักเขียนหลายคนในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 ผู้เทิดทูนความมีเล่ห์กลเหนือทัศนคติอันปราศจากมายาเกี่ยวกับธรรมชาติของกลุ่ม
จินตนิยม ผู้อยู่ในกลุ่มนำคำดังกล่าวมาใช้ด้วยความยินดีและเรียกตนเองว่า “Decadents” โดยทั่วไปแล้วงานของผู้ดำเนินตามแนวลัทธิเริงรมณ์จะมีอิทธิพลมาจากนวนิยายกอธิค และ จากกวีนิพนธ์และนวนิยายที่เขียนโดยเอดการ์ อัลเลน โพและมีความสัมพันธ์กับลัทธิสัญลักษณ์นิยม และ/หรือ ลัทธิสุนทรียนิยม,   Paul Verlaine and the decadence, 1882-90
 By Philip Stephan, retrieved December 24, 2009A Chronology , retrieved December 24, 2009Decadence and the making of modernism
 By David Weir,retrieved December 24, 2009

ปรัชญาของความเริงรมณ์และความฟุ้งเฟ้อมีมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 18 โดยเฉพาะจากชาร์ลส์ เดอ เซคองดัต บารอนแห่งมงต์เตส์คิว และถือกันว่าเป็นคำเสียดสีหลังจากนักวิพากษ์Désiré Nisardใช้ในการวิจารณ์วิกตอร์ อูโก และ ศิลปะจินตนิยมโดยทั่วไป ศิลปินจินตนิยมรุ่นต่อมาเช่นทีโอฟีล โกติเยร์ และ ชาร์ลส์ โบเดอแลร์ใช้คำนี้ด้วยความภูมิใจว่าเป็นการหันหลังให้กับสิ่งที่เรียกกันว่าเป็นความก้าวหน้าอันไม่น่าสนใจ ในคริสต์ทศวรรษ 1880 กลุ่มนักเขียนชาวฝรั่งเศสเรียกตนเองว่า “Decadents” นวนิยายคลาสสิกจากโยริส-คาร์ล อุยส์มองส์นักเขียนของกลุ่มนี้ ชื่อ “À rebours” ถือกันว่าเป็นนวนิยายดีเด่นของลัทธิเริงรมณ์เรื่องแรก แต่ผู้อื่นกล่าวว่างานของชาร์ลส์ โบเดอแลร์เป็นจุดเริ่มต้น Baudelaire and the 
Decadent Movement by Paul Bourget, retrieved December 24, 2009 ลัทธิเริงรมณ์ในปัจจุบันถือกันว่าเป็นลัทธิที่คาบระหว่างศิลปะจินตนิยม กับ สมัยใหม่นิยมDecadence and the making of modernism
 By David Weir,retrieved December 24, 2009

ในบริเตนบุคคลสำคัญที่เกี่ยวข้องกับลัทธิเริงรมณ์คือออสคาร์ ไวล์ด

ศิลปิน
 Konstantin Balmont
 Franz von Bayros
 Aubrey Beardsley
 Max Beerbohm
 Mateiu Caragiale
 Jan Frans De Boever
 Remy de Gourmont
 Ernest Dowson
 Gabriele d'Annunzio
 Guido Gozzano
 Joris-Karl Huysmans
 Vojislav Ilić Comte de Lautréamont
 Jane de La Vaudère
 Arthur Machen
 Octave Mirbeau
 Robert de Montesquiou
 George Moore
 Gustave Moreau
 Edvard Munch
 Gérard de Nerval
 Rachilde
 Odilon Redon
 Charles Ricketts

 Arthur Rimbaud
 Frederick Rolfe
 Félicien Rops
 Georges Rodenbach
 M. P. Shiel
 Eric Stenbock
 Franz Stuck
 Arthur Symons
 Emile Verhaeren
 Paul Verlaine
 Auguste Villiers de l'Isle-Adam
 Oscar Wilde

 อ้างอิง 

 Mario Praz, The Romantic Agony, 1930 ISBN 0-19-281061-8
 Philippe Jullian, Esthétes et Magiciens 1969; Dreamers of Decadence, 1971.

 ดูเพิ่ม  
 ศิลปะจินตนิยม 

หมวดหมู่:วรรณกรรม
หมวดหมู่:ปรัชญาศิลปะ