เรือบรรทุกเครื่องบินชั้นเล็กซิงตัน

เรือบรรทุกเครื่องบินเล็กซิงตัน () เป็นเรือบรรทุกเครื่องบินของกองทัพเรือสหรัฐอเมริกา มีด้วยกันสองลำ คือ ยูเอสเอส เล็กซิงตัน (CV-2) และยูเอสเอส ซาราโตกา (CV-3)  เป็นเรือบรรทุกเครื่องบินชุดแรกของสหรัฐที่ได้เข้าประจำการ และออกปฏิบัติการจริง (ไม่นับ ยูเอสเอส แลงลีย์ (CV-1) ที่เป็นเรือทดลอง และถูกดัดแปลงเป็นเรือบรรทุกเครื่องบินทะเล)

เรือบรรทุกเครื่องบินในชั้นนี้ เดิมถูกออกแบบให้เป็นเรือลาดตระเวนประจัญบาน (battlecruiser) ได้รับวางกระดูกงูตั้งแต่ช่วงปี 1921-1922 มีทั้งสิ้น 6 ลำ ในชั้น "เรือลาดตระเวนประจัญบานชั้นเล็กซิงตัน" ระวางขับน้ำ 43,500 ตัน ได้แก่

 ชื่อเรือ  ชื่อเดิม  วางกระดูกงู  ปล่อยลงน้ำ  ประจำการ   สถานะ ยูเอสเอส เล็กซิงตัน (CV-2) ยูเอสเอส เล็กซิงตัน (CC-1) 1921  1925  1927  อัปปาง 8 พฤษภาคม 1942   ยูเอสเอส คอนสเตลเลชัน (CC-2) 1920  -  -  ยกเลิก 1923 (สร้างเสร็จ 22.7%) ยูเอสเอส ซาราโตกา (CV-3) ยูเอสเอส ซาราโตกา (CC-3) 1920  1925  1927  อัปปาง 25 กรกฎาคม 1946  ยูเอสเอส เรนเจอร์ (CC-4) 1921  -  -  ยกเลิก 1923 (สร้างเสร็จ 4%)  ยูเอสเอส คอนสติติวชัน (CC-5) 1921  -  -  ยกเลิก 1923 (สร้างเสร็จ 13.4%)  ยูเอสเอส ยูไนเต็ด สเตตส์ (CC-6)  1921  -  -  ยกเลิก 1923 (สร้างเสร็จ 12.1%)

สืบเนื่องจากสนธิสัญญาวอชิงตัน http://www.ibiblio.org/pha/pre-war/1922/nav_lim.html ที่กำหนดให้สหรัฐมีกองกำลังทางเรือได้ไม่เกิน 135,000 ตัน ทำให้การสร้างเรือจำนวน 4 ลำ คือ คอนสเตลเลชัน เรนเจอร์ คอนสติติวชัน และยูไนเต็ด สเตตส์ ถูกระงับ ส่วนยูเอสเอส เล็กซิงตัน และยูเอสเอส ซาราโตกา ถูกดัดแปลงเป็นเรือบรรทุกเครื่องบิน มีระวางขับน้ำ 36,000 ตัน พร้อมกับเปลี่ยนรหัส จาก CC-1 เป็น CV-2 และ CC-3 เป็น CV-3 ตามลำดับ

เรือยูเอสเอส เล็กซิงตัน (CV-2) อัปปางลงในการรบที่ทะเลคอรัล เมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม 1942  ส่วนยูเอสเอส ซาราโตกา (CV-3) ถูกใช้เป็นเป้าการทดลองระเบิดนิวเคลียร์ ในปฏิบัติการครอสโรดส์ ที่หมู่เกาะบิกินี เมื่อวันที่ 25 กรกฎาคม 1946 

อ้างอิง


ล
*
หมวดหมู่:เรือในสังกัดกองทัพเรือสหรัฐ
ล
หมวดหมู่:เรือในสงครามโลกครั้งที่สอง