พระราชสันตติวงศ์ในพระเจ้าจอร์จที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร

พระราชสันตติวงศ์ในพระเจ้าจอร์จที่ 3 (Descendants of King George III) เป็นเรื่องราวของการสืบสายพระโลหิต เริ่มต้นจากการอภิเษกสมรสของพระเจ้าจอร์จที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร (จอร์จ วิลเลียม เฟรเดริค; 4 มิถุนายน พ.ศ. 2281 - 29 มกราคม พ.ศ. 2363 เสวยราชสมบัติ 25 ตุลาคม พ.ศ. 2303 สืบต่อจากพระเจ้าจอร์จที่ 2 พระอัยกา) พระโอรสในเจ้าชายเฟรเดอริก หลุยส์ เจ้าชายแห่งเวลส์ กับ เจ้าหญิงออกัสตาแห่งซัคเซิน-ก็อตธา ในวันที่ 8 กันยายน พ.ศ. 2304 ณ พระราชวังเซนต์เจมส์ กรุงลอนดอน กับ เจ้าหญิงชาร์ลอตต์แห่งเมคเลินบวร์ค-ชเตรลิทซ์ (โซเฟีย ชาร์ล็อต; 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2287 - 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2361) และมีพระราชโอรสและธิดาทั้งหมด 15 พระองค์ พระราชนัดดา 8 พระองค์ และพระราชปนัดดา 17 พระองค์ แต่ละพระองค์จึงเป็นพี่น้องกันหรือพระญาติชั้นที่หนึ่งซึ่งกันและกัน (first cousin)

พระราชโอรสที่สำคัญในพระเจ้าจอร์จที่ 3 ได้แก่ พระเจ้าจอร์จที่ 4 แห่งสหราชอาณาจักร พระเจ้าวิลเลียมที่ 4 แห่งสหราชอาณาจักร และพระเจ้าแอนสท์ เอากุสท์ที่ 1 แห่งฮันโนเฟอร์ ส่วนพระราชนัดดาที่สำคัญ ได้แก่ สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร และพระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งฮันโนเฟอร์  อีกทั้งยังมีพระราชปนัดดาที่สำคัญคือ พระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 แห่งสหราชอาณาจักร และเจ้าชายแอนสท์ เอากุสท์ มกุฎราชกุมารแห่งฮันโนเฟอร์

 พระราชโอรส พระราชธิดา และพระราชนัดดา 

 พระเจ้าจอร์จที่ 4 แห่งสหราชอาณาจักร 
พระเจ้าจอร์จที่ 4 (จอร์จ ออกัสตัส เฟรเดอริก; 12 สิงหาคม พ.ศ. 2305 - 26 มิถุนายน พ.ศ. 2373)

 ในฐานะพระราชโอรสในพระมหากษัตริย์ ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็นเจ้าชายแห่งสหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์
 ในฐานะพระราชโอรสพระองค์ใหญ่ ทรงดำรงฐานันดรศักดิ์เป็นรัชทายาทผู้มีสิทธิโดยตรง (The Heir Apparent) ตั้งแต่แรกประสูติ 
 ในฐานะพระราชโอรสพระองค์ใหญ่ ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็น ดยุกแห่งคอร์นวอลล์และดยุกแห่งโรธเซย์ เอิร์ลแห่งแคร์ริค บารอนเรนฟรูว์ ลอร์ดแห่งไอเอิลส์ และจอมทัพแห่งสก็อตแลนด์ ตั้งแต่แรกประสูติ 
 ทรงได้รับการสถาปนาเป็น เจ้าชายแห่งเวลส์ (Prince of Wales) และเอิร์ลแห่งเชสเตอร์ เมื่อวันที่  17 สิงหาคม พ.ศ. 2305 
 ทรงดำรงพระอิสริยยศ ผู้สำเร็จราชการแผ่นดินต่างพระองค์ (Prince-Regent) ระหว่างวันที่ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2354 - 29 มกราคม พ.ศ. 2363
 เสวยราชสมบัติสืบต่อจากพระเจ้าจอร์จที่ 3 พระบรมราชชนก 29 มกราคม พ.ศ. 2363 (พิธีบรมราชาภิเษก 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2364)
 ราชาภิเษกสมรสในวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2338 ณ โบสถ์หลวง พระราชวังเซนต์เจมส์ กรุงลอนดอน กับ เจ้าหญิงแคโรไลน์ อาเมลี เอลิซาเบธแห่งบรันสวิค (17 พฤษภาคม พ.ศ. 2311 - 7 สิงหาคม พ.ศ. 2364)

 พระราชธิดาในพระเจ้าจอร์จที่ 4 
 เจ้าหญิงชาร์ลอตต์แห่งเวลส์ (ชาร์ล็อต ออกัสตา; 7 มกราคม พ.ศ. 2339 - 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2360)
 ทรงอภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2359 ณ ตำหนักคาร์ลตันเฮาส์ เขตพัลมอลล์ กรุงลอนดอน กับ เจ้าชายเลโอโพลด์ จอร์จ คริสเตียน ฟรีดริชแห่งซัคเซิน-โคบูร์กและกอธา (16 ธันวาคม พ.ศ. 2333 - 10 ธันวาคม พ.ศ. 2408) ซึ่งทรงได้รับเลือกให้สืบทอดราชบัลลังก์แห่งเบลเยี่ยม และเถลิงพระนามาภิไธย เลโอโพลด์ที่ 1 เมื่อวันที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2374 (มีพระโอรสซึ่งสิ้นพระชนม์ในวันประสูติ)

 เจ้าชายเฟรเดอริก ดยุกแห่งยอร์ก 

เจ้าชายเฟรเดอริก ดยุกแห่งยอร์ก (เฟรเดอริก ออกัสตัส; 16 สิงหาคม พ.ศ. 2306 - 5 มกราคม พ.ศ. 2370)
 ในฐานะพระราชโอรสในพระมหากษัตริย์ ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็นเจ้าชายแห่งสหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์
 ทรงได้รับการสถาปนาเป็น ดยุกแห่งยอร์กและอัลบานี (Duke of York and Albany) เอิร์ลแห่งอัลส์เตอร์ เมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2327 
 ทรงอภิเษกสมรสในวันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2334 ณ ปราสาทชาร์ล็อตเต็นบูร์ก กรุงเบอร์ลิน และในวันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2334 ณ พระราชวังบักกิงแฮม กรุงลอนดอน กับ เจ้าหญิงฟรีเดอริคา ชาร์ล็อต อุลริคา แคทเธอรีนแห่งปรัสเซีย (7 พฤษภาคม พ.ศ. 2310 - 6 สิงหาคม พ.ศ. 2363)  (ไม่มีพระโอรสและธิดา) 

 พระเจ้าวิลเลียมที่ 4 แห่งสหราชอาณาจักร 

พระเจ้าวิลเลี่ยม 4 (วิลเลี่ยม เฮนรี; 21 สิงหาคม พ.ศ. 2308 - 20 มิถุนายน พ.ศ. 2380)
 ในฐานะพระราชโอรสในพระมหากษัตริย์ ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็นเจ้าชายแห่งสหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์
 ทรงได้รับการสถาปนาเป็น ดยุกแห่งคลาเรนซ์และเซนต์แอนดรูวส์ (Duke of Clarence and St Andrews) เอิร์ลแห่งมันส์เตอร์ เมื่อวันที่ 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2332 
 ทรงดำรงฐานันดรศักดิ์เป็นรัชทายาทโดยสันนิษฐาน (The Heir Presumptive) ตั้งแต่วันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2370
 เสวยราชสมบัติสืบต่อจากพระเจ้าจอร์จที่ 4 พระเชษฐาธิราช 26 มิถุนายน พ.ศ. 2373 (พิธีบรมราชาภิเษก 8 กันยายน พ.ศ. 2374)
 ราชาภิเษกสมรสวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2361 ณ พระราชวังคิว มณฑลเซอร์รีย์ กับ เจ้าหญิงอเดลไฮด์ (อเดเลด) หลุยซา เธเรซา แคโรไลน์ อาเมเลียแห่งซัคเซิน-ไมนิงเกิน (13 สิงหาคม พ.ศ. 2335 - 2 ธันวาคม พ.ศ. 2392)

 พระราชธิดาในพระเจ้าวิลเลียมที่ 4 
 เจ้าหญิงชาร์ลอตต์แห่งคลาเรนซ์ (ชาร์ล็อต ออกัสตา หลุยซา; ประสูติและสิ้นพระชนม์ 27 มีนาคม พ.ศ. 2362)
 เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งคลาเรนซ์ (เอลิซาเบธ จอร์เจียนา อเดเลด; 10 ธันวาคม พ.ศ. 2363 - 4 มีนาคม พ.ศ. 2364)

 เจ้าหญิงชาร์ลอตต์ พระราชกุมารี 
เจ้าหญิงชาร์ลอตต์ พระราชกุมารี (ชาร์ล็อต ออกัสตา มาธิลดา; 29 กันยายน พ.ศ. 2309 - 6 ตุลาคม พ.ศ. 2371)
 ในฐานะพระราชธิดาในพระมหากษัตริย์ ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็นเจ้าหญิงแห่งสหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์
 ทรงได้รับการสถาปนาเป็น พระราชกุมารี (Princess Royal) เมื่อวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2332
 ทรงอภิเษกสมรสวันที่ 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2340 ณ โบสถ์หลวง พระราชวังเซนต์เจมส์ กรุงลอนดอน กับ พระเจ้าฟรีดริชที่ 1 วิลเฮล์ม คาร์ลแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค (6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2297 - 30 ตุลาคม พ.ศ. 2359) และต่อมาดำรงพระอิสริยยศเป็น สมเด็จพระราชินีแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค  (ไม่มีพระโอรสและธิดา) 

 เจ้าชายเอ็ดเวิร์ด ดยุกแห่งเคนต์ 
เจ้าชายเอ็ดเวิร์ด ดยุกแห่งเคนต์และสแตรธเอิร์น (เอ็ดเวิร์ด ออกัสตัส; 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2310 - 23 มกราคม พ.ศ. 2363)
 ในฐานะพระราชโอรสในพระมหากษัตริย์ ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็นเจ้าชายแห่งสหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์
 ทรงได้รับการสถาปนาเป็น ดยุกแห่งเคนต์และสแตรธเอิร์น (Duke of Kent and Strathearn) เอิร์ลแห่งดับลิน เมื่อวันที่ 23 เมษายน พ.ศ. 2342 
 ทรงอภิเษกสมรสวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2361 ณ ปราสาทเอห์เร็นบูร์ก เมืองโคบูร์ก และในวันที่ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2361 ณ พระราชวังคิว มณฑลเซอร์รีย์ กับ เจ้าหญิงมารี หลุยซา วิคตอเรียแห่งซัคเซิน-โคบูร์ก-ซาลเฟลด์ (17 สิงหาคม พ.ศ. 2389 - 16 มีนาคม พ.ศ. 2404)

 พระธิดาในเจ้าชายเอ็ดเวิร์ด ดยุกแห่งเคนต์ 

 สมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร (อเล็กซานดรินา วิกตอเรีย; 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2362 - 22 มกราคม พ.ศ. 2444)
 ในฐานะพระราชนัดดาในพระมหากษัตริย์ ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็นเจ้าหญิงแห่งสหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์ ตั้งแต่แรกประสูติ 
 ทรงดำรงฐานันดรศักดิ์เป็นรัชทายาทโดยสันนิษฐาน (The Heiress Presumptive) 26 มิถุนายน พ.ศ. 2373
 เสวยราชสมบัติสืบต่อจากพระเจ้าวิลเลียมที่ 4 พระราชปิตุลา 20 มิถุนายน พ.ศ. 2380 (พิธีบรมราชาภิเษก 28 มิถุนายน พ.ศ. 2381)  
 ทรงได้รับการประกาศให้ดำรงพระราชอิสริยยศ สมเด็จพระจักรพรรดินีนาถแห่งอินเดีย เมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม พ.ศ. 2419 ณ กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ และได้รับการสถาปนาพระราชอิสริยยศอย่างเป็นทางการ เมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2420 ณ กรุงเดลี ประเทศอินเดีย
 ราชาภิเษกสมรสวันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2383 ณ โบสถ์หลวง พระราชวังเซนต์เจมส์ กรุงลอนดอน กับ เจ้าชายฟรันซ์ ออกุสต์ คาร์ล อัลเบิร์ตแห่งซัคเซิน-โคบูร์กและกอธา (26 สิงหาคม พ.ศ. 2362 - 14 ธันวาคม พ.ศ. 2404) 
 ดูสายพระราชนัดดาเพิ่มเติ่มที่ พระราชสันตติวงศ์ในสมเด็จพระบรมราชินีนาถวิกตอเรีย

 เจ้าหญิงออกัสตา โซเฟีย 

เจ้าหญิงออกัสตา โซเฟีย (8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2311 - 22 กันยายน พ.ศ. 2383)
 ในฐานะพระราชธิดาในพระมหากษัตริย์ ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็นเจ้าหญิงแห่งสหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์
 ไม่ได้อภิเษกสมรสและไม่มีพระโอรสและธิดา 

 เจ้าหญิงเอลิซาเบธ 

เจ้าหญิงเอลิซาเบธ (22 พฤษภาคม พ.ศ. 2313 - 10 มกราคม พ.ศ. 2383)
 ในฐานะพระราชธิดาในพระมหากษัตริย์ ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็นเจ้าหญิงแห่งสหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์
 ทรงอภิเษกสมรสในวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2361 ณ โบสถ์ประจำราชวงศ์ พระราชวังบักกิงแฮม กรุงลอนดอน กับ เจ้าชายฟรีดริชที่ 6 โยเซฟ ผู้ครองรัฐแห่งเฮ็สเซิน-ฮอมบูร์ก (30 กรกฎาคม พ.ศ. 2312 - 2 เมษายน พ.ศ. 2371)  (ไม่มีพระโอรสและธิดา) 

 พระเจ้าแอนสท์ เอากุสท์ที่ 1 แห่งฮันโนเฟอร์ 
พระเจ้าแอนสท์ เอากุสท์ที่ 1 แห่งฮันโนเฟอร์ (5 มิถุนายน พ.ศ. 2314 - 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2394)

 ในฐานะพระราชโอรสในพระมหากษัตริย์ ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็นเจ้าชายแห่งสหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์ 
 ทรงได้รับการสถาปนาเป็น ดยุกแห่งคัมบาร์ลันด์และเทวิอ็อตเดล (Duke of Cumberland and Teviotdale) และเอิร์ลแห่งอาร์มาฟ เมื่อวันที่  24 เมษายน พ.ศ. 2342 
 ทรงดำรงฐานันดรศักดิ์เป็นรัชทายาทโดยสันนิษฐานแห่งราชบัลลังก์ฮันโนเฟอร์ เมื่อวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2373
 ทรงดำรงฐานันดรศักดิ์เป็นรัชทายาทโดยสันนิษฐานแห่งราชบัลลังก์สหราชอาณาจักร ระหว่างวันที่ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2380 - 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2383
 เสวยราชสมบัติเป็น พระเจ้าแห่งฮันโนเฟอร์ (King of Hanover) เมื่อวันที่ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2380 
 ราชาภิเษกสมรสในวันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2358 ณ เมืองนอย-สเตรลิตซ์ แคว้นเมคเลินบวร์ค-ชเตรลิทซ์ และในวันที่ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2358 ณ ตำหนักคาร์ลตันเฮาส์ ย่านเมย์แฟร์ กรุงลอนดอน กับ เจ้าหญิงฟรีเดอริคา หลุยซา แคโรไลน์ โซเฟีย อเล็กซานดรีนแห่งเมคเลินบวร์ค-ชเตรลิทซ์ (2 มีนาคม พ.ศ. 2321 - 29 มิถุนายน พ.ศ. 2384)

 พระราชโอรสในพระเจ้าแอนสท์ เอากุสท์ที่ 1 
 พระเจ้าจอร์จที่ 5 แห่งฮันโนเฟอร์ (จอร์จ เฟรเดอริก อเล็กซานเดอร์ ชาลส์ เออร์เนสต์ ออกัสตัส; 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2362 - 12 มิถุนายน พ.ศ. 2421)
 ในฐานะพระราชนัดดาในพระมหากษัตริย์ ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็นเจ้าชายแห่งสหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์ ตั้งแต่แรกประสูติ 
 ทรงดำรงพระอิสริยยศ มกุฎราชกุมารแห่งฮันโนเฟอร์ เมื่อวันที่ 20 มิถุนายน พ.ศ. 2380
 ทรงสืบทอดตำแหน่งเป็น ดยุกแห่งคัมบาร์ลันด์และเทวิอ็อตเดล และเอิร์ลแห่งอาร์มาฟ เมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2394
 เสวยราชสมบัติสืบต่อจากพระเจ้าแอนสท์ เอากุสท์ที่ 1 พระราชชนก เมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2394 และสละราชสมบัติในวันที่ 20 กันยายน พ.ศ. 2409 หลังจากการผนวกรวมราชอาณาจักรฮันโนเฟอร์เข้ากับราชอาณาจักรปรัสเซีย
 ราชาภิเษกสมรสกันเมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2386 ณ เมืองฮันโนเฟอร์ กับ เจ้าหญิงอเล็กซานดรีน มารี วิลเฮลมินา แคทเธอรีนา ชาร์ล็อต เธเรซา เฮนเรียตตา หลุยซา พอลีน เอลิซาเบธ ฟรีเดอริคา จอร์จินาแห่งซัคเซิน-อัลเทนบูร์ก (14 เมษายน พ.ศ. 2361 - 9 มกราคม พ.ศ. 2450 พระธิดาในเจ้าชายโยเซฟ ดยุกแห่งซัคเซิน-อัลเทนบูร์ก และเจ้าหญิงอาเมเลียแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค) และมีพระโอรสและธิดาคือ 
 เจ้าชายแอนสท์ เอากุสท์ มกุฎราชกุมารแห่งฮันโนเฟอร์ (แอนสท์ เอากุสท์ วิลเฮล์ม อดอล์ฟ จอร์จ ฟรีดริช; 21 กันยายน พ.ศ. 2388 - 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2466)  ดำรงพระอิสริยยศ มกุฎราชกุมารแห่งฮันโนเฟอร์ เมื่อวันที่ 18 พฤศจิกายน พ.ศ. 2394  สืบทอดตำแหน่งเป็น ดยุกแห่งคัมบาร์ลันด์และเทวิอ็อตเดล และเอิร์ลแห่งอาร์มาฟ ระหว่างวันที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2421 ถึงวันที่ 28 มีนาคม พ.ศ. 2462 หลังจากการสละพระอิสริยยศและบรรดาศักดิ์ขุนนางของอังกฤษทั้งหมด เนื่องจากการเป็นปฏิปักษ์กับอังกฤษในระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 1  อภิเษกสมรส 21 ธันวาคม พ.ศ. 2421 กับ เจ้าหญิงไธรา อาเมลี แคโรลีน ชาร์ล็อต แอนน์แห่งเดนมาร์ก (29 กันยายน พ.ศ. 2396 - 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2476 พระราชธิดาในพระเจ้าคริสเตียนที่ 9 แห่งเดนมาร์ก และเจ้าหญิงหลุยส์แห่งเฮ็สเซิน-คัสเซิล) และมีพระโอรสธิดาคือ
เจ้าหญิงมารี หลุยส์แห่งฮันโนเฟอร์ (มารี หลุยส์ วิกตอเรีย แคโรลีน อาเมลี อเล็กซานดรา ออกัสตา ฟรีเดอริคา; 11 ตุลาคม พ.ศ. 2422 - 31 มกราคม พ.ศ. 2491) อภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2443 ณ เมืองมุนเดิน กับ เจ้าชายแม็กซิมีเลียน อเล็กซานเดอร์ ฟรีดริช วิลเฮล์ม  ผู้ปกครองรัฐแห่งบาเดิน (10 กรกฎาคม พ.ศ. 2410 - 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2472 พระโอรสในเจ้าชายวิลเฮล์มแห่งบาเดิน และเจ้าหญิงมาเรีย แม็กซิมิเลียนอฟนาแห่งลอยช์เท็นแบร์ก) และมีพระโอรสธิดาคือ
เจ้าหญิงมารี อเล็กซานดราแห่งบาเดิน (มารี อเล็กซานดรา ไธรา วิคตอเรีย หลุยส์ คาโรลา ฮิลดา; 1 สิงหาคม พ.ศ. 2445 - 29 มกราคม พ.ศ. 2487) อภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 17 กันยายน พ.ศ. 2467 ณ เมืองซาเล็ม กับ เจ้าชายวอล์ฟกัง โมริตซ์แห่งเฮ็สเซิน-คัสเซิล (6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2439 - 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2532 พระโอรสในเจ้าชายฟรีดริช คาร์ล ผู้ปกครองรัฐแห่งเฮ็สเซิน-คัสเซิล และเจ้าหญิงมาร์กาเรเทแห่งปรัสเซีย) (ไม่มีพระโอรสและธิดา)
เจ้าชายแบร์โธลด์ ผู้ปกครองรัฐแห่งบาเดิน (แบร์โธลด์ ฟรีดิช วิลเฮล์ม แอนสท์ เอากุสท์ ไฮน์ริช คาร์ล; 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2449 - 27 ตุลาคม พ.ศ. 2506) อภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2474 ณ เมืองบาเดิน-บาเดิน กับ เจ้าหญิงธีโอดอราแห่งกรีซและเดนมาร์ก (30 พฤษภาคม พ.ศ. 2449 - 16 ตุลาคม พ.ศ. 2512 พระธิดาในเจ้าชายแอนดรูว์แห่งกรีซและเดนมาร์ก และเจ้าหญิงอลิซแห่งบัทเท็นแบร์ก) (มีพระโอรสและธิดา)
เจ้าชายจอร์จ วิลเฮล์มแห่งฮันโนเฟอร์ (จอร์จ วิลเฮล์ม คริสเตียน อัลเบิร์ต เอ็ดเวิร์ด อเล็กซานเดอร์ ฟรีดริช วัลเดอมาร์ แอนสท์ อดอล์ฟ; 28 ตุลาคม พ.ศ. 2423 - 20 พฤษภาคม พ.ศ. 2455)
เจ้าหญิงอเล็กซานดราแห่งฮันโนเฟอร์ (อเล็กซานดรา หลุยส์ มารี โอลกา เอลิซาเบธ เธเรซา เวรา; 29 กันยายน พ.ศ. 2425 - 30 สิงหาคม พ.ศ. 2506) อภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 7 มิถุนายน พ.ศ. 2447 ณ เมืองมุนเดิน กับ เจ้าชายฟรีดริช ฟรันซ์ที่ 4 ไมเคิล แกรนด์ดยุกแห่งเมคเลินบวร์ค-ชเวรีน (9 เมษายน พ.ศ. 2425 - 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2488 พระโอรสในเจ้าชายฟรีดริช ฟรันซ์ที่ 3 แกรนด์ดยุกแห่งเมคเลินบวร์ค-ชเวรีน และแกรนด์ดัชเชสอนาสตาเซีย มิคาอิลอฟนาแห่งรัสเซีย) และมีพระโอรสธิดาคือ
เจ้าชายฟรีดริช ฟรันซ์ รัชทายาทแห่งเมคเลินบวร์ค-ชเวรีน (ฟรีดริช ฟรันซ์ ไมเคิล วิลเฮล์ม นิโคเลาส์ ฟรันซ์-โยเซฟ แอนสท์ เอากุสท์ ฮันส์; 22 เมษายน พ.ศ. 2453 - 31 กรกฎาคม พ.ศ. 2544) อภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2484 ณ เมืองชเวรีน (หย่าร้างในปี 2510) และอภิเษกสมรสอีกครั้ง 22 มิถุนายน พ.ศ. 2520 ณ เมืองกลึกซ์บูร์ก กับ คาริน-เอลิซาเบธ เฮนเรียตตา ลอรี กูเดลา ฟอน ชาเพอร์ (31 มกราคม พ.ศ. 2463 - 26 มกราคม พ.ศ. 2555) (ไม่มีพระโอรสและธิดา)
เจ้าชายคริสเตียนแห่งเมคเลินบวร์ค (คริสเตียน ลุดวิจ แอนสท์ เอากุสท์ แม็กซิมิเลียน โยฮันน์ อัลเบร็คต์ อดอล์ฟ ฟรีดริช; 29 กันยายน พ.ศ. 2455 - 18 กรกฎาคม พ.ศ. 2539) สืบทอดตำแหน่ง ประมุขแห่งราชวงศ์เมคเลินบวร์ค-ชเวรีน เมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2488 และอภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2497 ณ เมืองกลึกซ์บูร์ก กับ เจ้าหญิงบาร์บารา ไอรีน อเดลไฮด์ วิคตอเรีย เอลิซาเบธ บาธิลดิสแห่งปรัสเซีย (2 สิงหาคม พ.ศ. 2463 - 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2537 พระธิดาในเจ้าชายซิกิสมุนด์แห่งปรัสเซีย และเจ้าหญิงชาร์ลอตต์ แอ็กเนสแห่งซัคเซิน-อัลเทนบูร์ก) (มีพระธิดา)
เจ้าหญิงโอลกาแห่งเมคเลินบวร์ค (27 ธันวาคม พ.ศ. 2459 - 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2460)
เจ้าหญิงไธราแห่งเมคเลินบวร์ค (ไธรา อนาสตาเซีย อเล็กซานดรีน มารี-หลุยส์ โอลกา เซซิลี ชาร์ล็อต เอลิซาเบธ เอ็มมา; 18 มิถุนายน พ.ศ. 2462 - 27 กันยายน พ.ศ. 2524)
เจ้าหญิงอนาสตาเซียแห่งเมคเลินบวร์ค (อนาสตาเซีย อเล็กซานดรีน เซซิลี มารี-หลุยส์ วิลเฮลมีน; 11 พฤษภาคม พ.ศ. 2465 - 25 มกราคม พ.ศ. 2522) อภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 1 กันยายน พ.ศ. 2486 ณ เมืองชเวรีน กับ เจ้าชายฟรีดริช แฟร์ดีนันด์แห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์-ซอนเดอร์บูร์ก-กลึกซ์บูร์ก (14 พฤษภาคม พ.ศ. 2456 - 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2532) (มีพระธิดา)
เจ้าหญิงโอลกาแห่งฮันโนเฟอร์ (โอลกา อเดลไฮด์ หลุยส์ มารี อเล็กซานดรีน แอ็กเนส; 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2427 - 21 กันยายน พ.ศ. 2501)
เจ้าชายคริสเตียนแห่งฮันโนเฟอร์ (คริสเตียน ฟรีดริช วิลเฮล์ม จอร์จ ปีเตอร์ วัลเดอมาร์; 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2428 - 3 กันยายน พ.ศ. 2444)
เจ้าชายแอนสท์ เอากุสท์แห่งฮันโนเฟอร์ ดยุกแห่งบรันสวิคและลึนบูร์ก (แอนสท์ เอากุสท์ คริสเตียน จอร์จ; 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2430 - 30 มกราคม พ.ศ. 2496) ดำรงพระอิสริยยศเป็น ดยุกแห่งบรันสวิคและลึนบูร์ก ระหว่างวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2456 ถึงวันที่ 8 พฤศจิกายน พ.ศ. 2461; สืบทอดตำแหน่งเป็น ประมุขแห่งราชวงศ์ฮันโนเฟอร์ เมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2466 และอภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2456 ณ พระราชวังหลวง กรุงเบอร์ลิน กับ เจ้าหญิงวิกตอเรีย-หลุยซา อเดลไฮด์ มาธิลดา ชาร์ล็อตแห่งปรัสเซีย (13 กันยายน พ.ศ. 2435 - 11 ธันวาคม พ.ศ. 2523 พระราชธิดาในสมเด็จพระจักรพรรดิวิลเฮล์มที่ 2 แห่งเยอรมนี และเจ้าหญิงออกุสตา วิกตอเรียแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์-ซอนเดอร์บูร์ก-ออกุสเท็นบูร์ก) และมีพระโอรสธิดาคือ
เจ้าชายแอรนส์ ออกุสต์แห่งฮันโนเฟอร์ (แอนสท์ เอากุสท์ จอร์จ วิลเฮล์ม คริสเตียน ลุดวิจ ฟรันซ์ โยเซฟ นิโคเลาส์ ออสการ์; 18 มีนาคม พ.ศ. 2457 - 9 ธันวาคม พ.ศ. 2530) สืบทอดตำแหน่ง ประมุขแห่งราชวงศ์ฮันโนเฟอร์ เมื่อวันที่ 30 มกราคม พ.ศ. 2496 อภิเษกสมรสครั้งแรกเมื่อวันที่ 4 กันยายน พ.ศ. 2494 ณ เมืองฮันโนเฟอร์ กับ เจ้าหญิงออร์ทรูด เบอร์ธา อเดลไฮด์ เฮดวิกแห่งชเลสวิช-ฮ็อลชไตน์ (19 ธันวาคม พ.ศ. 2468 - 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2523) (มีพระโอรสและธิดา) และครั้งที่สองเมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2524 ณ เมืองเลาบาค กับ เคาน์เตสโมนิกาแห่งโซล์มส์-เลาบาค (8 สิงหาคม พ.ศ. 2472 - 4 มิถุนายน พ.ศ. 2558) (ไม่มีพระโอรสและธิดา)
เจ้าชายจอร์จ วิลเฮล์มแห่งฮันโนเฟอร์ (จอร์จ วิลเฮล์ม แอนสท์ เอากุสท์ ฟรีดริช แอ็กเซิล; 25 มีนาคม พ.ศ. 2458 - 8 มกราคม พ.ศ. 2549) อภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 24 เมษายน พ.ศ. 2489 ณ เมืองซาเล็ม กับ เจ้าหญิงโซฟีแห่งกรีซและเดนมาร์ก (26 มิถุนายน พ.ศ. 2457 - 24 พฤศจิกายน พ.ศ. 2544 พระธิดาในเจ้าชายแอนดรูว์แห่งกรีซและเดนมาร์ก และเจ้าหญิงอลิซแห่งบัทเท็นแบร์ก) (มีพระโอรสและธิดา)
เจ้าหญิงฟรีเดอริคาแห่งฮันโนเฟอร์ (ฟรีเดอริคา หลุยซา ไธรา วิคตอเรีย มาร์กาเรเท โซฟี โอลกา เซซิลี อิซาเบลลา คริสตา; 18 สิงหาคม พ.ศ. 2460 - 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2523) อภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 9 มกราคม พ.ศ. 2481 ณ กรุงเอเธนส์ กับ พระเจ้าพอลที่ 1 แห่งกรีซ (14 ธันวาคม พ.ศ. 2444 - 6 มีนาคม พ.ศ. 2507) (ดูในราชสันตติวงศ์ในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย)
เจ้าชายคริสเตียนแห่งฮันโนเฟอร์ (คริสเตียน ออสการ์ แอนสท์ เอากุสท์ วิลเฮล์ม วิคเตอร์ จอร์จ ไฮน์ริช; 1 กันยายน พ.ศ. 2462 - 10 ธันวาคม พ.ศ. 2524)  อภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2506 ณ เมืองซัลซ์บูร์ก (หย่าร้างในปี 2522) กับ มิเรียล นิโคล โอแด็ท ดูทรี (เกิด 10 มกราคม พ.ศ. 2489) (มีพระธิดา)
เจ้าชายเวลฟ์-ไฮน์ริชแห่งฮันโนเฟอร์ (เวลฟ์-ไฮน์ริช แอนสท์ เอากุสท์ จอร์จ คริสเตียน แบร์โธลด์ ฟรีดริช วิลเฮล์ม หลุยส์ แฟร์ดีนันด์; 11 มีนาคม พ.ศ. 2466 - 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2540) อภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 21 กันยายน 2503 ณ เมืองบือดิงเงิน กับ เจ้าหญิงอเล็กซานดรา โซฟี เซซิลี แอนนา มาเรีย ฟรีเดอริคา เบนิกนา โดโรเธียแห่งอิเซ็นบูร์กและบือดิงเกิน (23 ตุลาคม พ.ศ. 2480 - 1 มิถุนายน พ.ศ. 2558) (ไม่มีพระโอรสและธิดา)
 เจ้าหญิงฟรีเดอริคาแห่งฮันโนเฟอร์ (ฟรีเดอริคา โซฟี มารี เฮนเรียตตา อาเมลี เธเรซา; 9 มกราคม พ.ศ. 2391 - 16 ตุลาคม พ.ศ. 2469) อภิเษกสมรส 24 เมษายน พ.ศ. 2423 กับ บารอน ลุอิตแบร์ต อเล็กซานเดอร์ จอร์จ ไลโอเนล อัลฟองซ์แห่งพาเวิล-รามิงเกิน (27 กรกฎาคม พ.ศ. 2386 - 20 พฤศจิกายน พ.ศ. 2475) และมีพระธิดาคือ
บารอนเนส วิกตอเรีย จอร์เจียนา เบียทริซ ม็อด แอนน์แห่งพาเวิล-รามิงเกิน (7 - 27 มีนาคม พ.ศ. 2424)
 เจ้าหญิงมารีแห่งฮันโนเฟอร์ (มารี แอร์เนสตีน โยเซฟีน อดอลฟีน เฮนเรียตตา เธเรซา เอลิซาเบธ อเล็กซานดรีน; 3 ธันวาคม พ.ศ. 2392 - 4 มิถุนายน พ.ศ. 2447)

 เจ้าชายออกัสตัส เฟรเดอริก ดยุกแห่งซัสเซ็กซ์ 

เจ้าชายออกัสตัส เฟรเดอริก ดยุกแห่งซัสเซ็กซ์  (27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2316 - 22 เมษายน พ.ศ. 2386)
 ในฐานะพระราชโอรสในพระมหากษัตริย์ ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็นเจ้าชายแห่งสหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์
 ทรงได้รับการสถาปนาเป็น ดยุกแห่งซัสเซ็กซ์ (Duke of Sussex) เอิร์ลแห่งอินเวอร์เนส และบารอนอาร์คโลว์ เมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2344 
 ทรงอภิเษกสมรสครั้งแรกในวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2336 ณ โบสถ์เซนต์จอร์จ จัตุรัสฮันโนเฟอร์ กรุงลอนดอน กับ เลดี้ ออกัสตา เมอร์เรย์ (27 มกราคม พ.ศ. 2306 - 5 มีนาคม พ.ศ. 2373) (การอภิเษกสมรสครั้งนี้ถือเป็นโมฆะตามพระราชบัญญัติการอภิเษกสมรสของราชวงศ์ พ.ศ. 2315)
 ทรงอภิเษกสมรสครั้งที่สองในวันที่ 2 พฤษภาคม พ.ศ. 2374 ณ เกรทคัมเบอร์แลนด์เพลส กรุงลอนดอน กับ เลดี้ เซซิเลีย เลติเซีย อันเดอร์วูด (พ.ศ. 2328 - 1 สิงหาคม พ.ศ. 2416) ซึ่งต่อมาได้รับการสถาปนาเป็น ดัชเชสแห่งอินเวอร์เนส เมื่อวันที่ 5 เมษายน พ.ศ. 2383 (การอภิเษกสมรสนี้เป็นการละเมิดพระราชบัญญัติการอภิเษกสมรสของราชวงศ์ พ.ศ. 2315 ซึ่งทำให้พระโอรสธิดาที่เกิดมาเป็นเพียงสามัญชนและไม่ได้ดำรงฐานันดรศักดิ์แห่งพระราชวงศ์)

 พระโอรสและธิดาในเจ้าชายออกัสตัส เฟรเดอริก ดยุกแห่งซัสเซ็กซ์ 
 เซอร์ ออกัสตัส เดสเต (ออกัสตัส เฟรเดอริก เดสเต; 13 มกราคม พ.ศ. 2337 - 28 ธันวาคม พ.ศ. 2391)
 ออกัสตา เดสเต (ออกัสตา เอ็มมา เดสเต; 11 สิงหาคม พ.ศ. 2344 - 21 พฤษภาคม พ.ศ. 2409)
 สมรสเมื่อวันที่ 13 สิงหาคม พ.ศ. 2388 ณ กรุงลอนดอน กับ โธมัส ไวลด์ บารอนทรูโรแห่งโบวส์ (7 กรกฎาคม พ.ศ. 2325 - 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2398)

 เจ้าชายอดอลฟัส ดยุกแห่งเคมบริดจ์ 

เจ้าชายอดอลฟัส ดยุกแห่งเคมบริดจ์  (24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2317 - 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2393)
 ในฐานะพระราชโอรสในพระมหากษัตริย์ ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็นเจ้าชายแห่งสหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์
 ทรงได้รับการสถาปนาเป็น ดยุกแห่งเคมบริดจ์ (Duke of Cambridge) เอิร์ลแห่งทิปเปอรารี และบารอนคัลโลเด็น เมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2344 
 ทรงอภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2361 ณ เมืองคัสเซิล และเมื่อวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2361 ณ พระราชวังคิว มณฑลเซอร์รีย์ กับ เจ้าหญิงออกุสตา วิลเฮลมินา หลุยซาแห่งเฮ็สเซิน-คัสเซิล (25 กรกฎาคม พ.ศ. 2340 - 6 เมษายน พ.ศ. 2432)

 พระโอรสและธิดาในเจ้าชายอดอลฟัส ดยุกแห่งเคมบริดจ์ 
 เจ้าชายจอร์จ ดยุกแห่งเคมบริดจ์  (จอร์จ วิลเลียม เฟรเดอริก ชาลส์; 26 มีนาคม พ.ศ. 2362 - 17 มีนาคม พ.ศ. 2447)
 ในฐานะพระราชนัดดาในพระมหากษัตริย์ ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็นเจ้าชายแห่งสหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์ ตั้งแต่แรกประสูติ 
 ทรงสืบทอดตำแหน่งเป็น ดยุกแห่งเคมบริดจ์ เอิร์ลแห่งทิปเปอรารี และบารอนคัลโลเด็น  เมื่อวันที่ 8 กรกฎาคม พ.ศ. 2393
 ทรงอภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 8 มกราคม พ.ศ. 2390 ณ โบสถ์เซนต์จอห์น กรุงลอนดอน กับ ซาราห์ หลุยซา แฟร์บราเธอร์ (31 ตุลาคม พ.ศ. 2359 - 12 มกราคม พ.ศ. 2433)  (การอภิเษกสมรสนี้เป็นการละเมิดพระราชบัญญัติการอภิเษกสมรสของราชวงศ์ พ.ศ. 2315 ซึ่งทำให้พระโอรสธิดาที่เกิดมาเป็นเพียงสามัญชนและไม่ได้ดำรงฐานันดรศักดิ์แห่งพระราชวงศ์) และมีพระโอรสคือ 
 จอร์จ ฟิตซ์จอร์จ (จอร์จ วิลเลียม อดอลฟัส; 27 สิงหาคม พ.ศ. 2386 - 2 กันยายน พ.ศ. 2450) สมรสเมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2428 ณ กรุงปารีส กับ โรซา เฟรเดริกา แบร์ริง (9 มีนาคม พ.ศ. 2391 - 10 มีนาคม พ.ศ. 2470) และมีบุตรธิดาคือ
ไอริส ฟิตซ์จอร์จ (มาเบล ไอริส; 23 กันยายน พ.ศ. 2429 - 13 เมษายน พ.ศ. 2519) สมรสครั้งแรกเมื่อวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2455 ณ กรุงลอนดอน กับ โรเบิร์ต เชเคิลตัน บัลโฟร์ (7 มีนาคม พ.ศ. 2412 - 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2485) (มีบุตรชาย) และครั้งที่สองเมื่อวันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2488 ณ กรุงลอนดอน กับ เจ้าชายวลาดิมีร์ เอ็มมานูเอโลวิช กาลิตซีน (17 มิถุนายน พ.ศ. 2427 - 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2497) (ไม่มีบุตรและธิดา)
วิกเตอร์ ฟิตซ์จอร์จ-บัลโฟร์ (โรเบิร์ต จอร์จ วิกเตอร์; 15 กันยายน พ.ศ. 2456 - 28 ธันวาคม พ.ศ. 2537)
แดฟเน ฟิตซ์จอร์จ (จอร์จ แดฟเน; 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2432 - 1 มิถุนายน พ.ศ. 2497) สมรสเมื่อวันที่ 8 ธันวาคม พ.ศ. 2458 ณ กรุงลอนดอน (หย่าร้างในปี 2469) กับ เซอร์ จอร์จ ฟอสเตอร์ เอิร์ล (8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2433 - 11 ธันวาคม พ.ศ. 2508) (ไม่มีบุตรและธิดา)
วิลเลียม ฟิตซ์จอร์จ (จอร์จ วิลเลียม เฟรเดอริก; 12 ตุลาคม พ.ศ. 2435 - 13 มิถุนายน พ.ศ. 2503) สมรสครั้งแรกเมื่อวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2458 ณ เมืองซอลต์เบิร์น มณฑลนอร์ธยอร์กเชียร์ (หย่าร้างในปี 2470) กับ เอสเธอร์ เมลินา วินญง (12 มิถุนายน พ.ศ. 2433 - 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2523) (ไม่มีบุตรและธิดา) และครั้งที่สองเมื่อวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2477 ณ กรุงปารีส (หย่าร้างในปี 2500) กับ ฟร็องซ์ แบลล็องเชร์ (25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2454 - 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2518) (ไม่มีบุตรและธิดา)
 อดอลฟัส ฟิตซ์จอร์จ (อดอลฟัส ออกัสตัส เฟรเดอริก; 30 มกราคม พ.ศ. 2389 - 17 ธันวาคม พ.ศ. 2465) สมรสครั้งแรกเมื่อวันที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2418 ณ เมืองเฮสเซิล มณฑลยอร์กเชียร์ กับ โซเฟีย เจน โฮลเด็น (2 เมษายน พ.ศ. 2399 - 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2463) และมีธิดา สมรสครั้งที่สองเมื่อวันที่ 28 ตุลาคม พ.ศ. 2465 ณ กรุงลอนดอน กับ มาร์กาเร็ต เบียทริซ เดซี่ วัตสัน (14 เมษายน พ.ศ. 2404 - 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2477) ไม่มีบุตรและธิดา
โอลกา ฟิตซ์จอร์จ (โอลกา แมรี อเดเลด; 11 มิถุนายน พ.ศ. 2420 - 15 ตุลาคม พ.ศ. 2471) สมรสครั้งแรกเมื่อวันที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2440 ณ กรุงลอนดอน (หย่าร้างในปี 2445) กับ ชาลส์ เอ็ดเวิร์ด อาร์ชิบาลด์ วัตกินส์ แฮมิลตัน (10 ธันวาคม พ.ศ. 2419 - 18 มีนาคม พ.ศ. 2482) (มีบุตรชาย) และครั้งที่สองเมื่อวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2448 ณ กรุงลอนดอน กับ โรเบิร์ต ชาร์ลตัน เลน (26 มกราคม พ.ศ. 2416 - 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2487) (มีธิดา)
จอร์จ ฟิตซ์จอร์จ-แฮมิลตัน (จอร์จ เอ็ดเวิร์ด อาร์ชิบัลด์ ออกัสตัส; 30 ธันวาคม พ.ศ. 2441 - 18 พฤษภาคม พ.ศ. 2461) 
เจน เลน (แมรี อลิซ โซเฟีย โอลกา เจน; 4 มิถุนายน พ.ศ. 2462 - 20 กันยายน พ.ศ. 2557) สมรสครั้งแรกเมื่อวันที่ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2482 ณ เมืองเพ็นส์ฟอร์ด มณฑลซอเมอร์เซ็ต (หย่าร้างในปี 2504) กับ เอ็ดเวิร์ด คริสโตเฟอร์ โฮห์เลอร์ (22 มกราคม พ.ศ. 2460 - 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2540) (มีบุตรและธิดา) และครั้งที่สองเมื่อวันที่ 14 พฤษภาคม พ.ศ. 2505 ณ กรุงลอนดอน กับ โรนัลด์ สแตร็ทฟอร์ด สคริฟเนอร์ (29 ธันวาคม พ.ศ. 2462 - 5 มีนาคม พ.ศ. 2544) (ไม่มีบุตรและธิดา)
 ออกัสตัส ฟิตซ์จอร์จ (ออกัสตัส ชาลส์ เฟรเดอริก; 12 มิถุนายน พ.ศ. 2391 - 30 ตุลาคม พ.ศ. 2476)
 เจ้าหญิงออกัสตาแห่งเคมบริดจ์ (ออกัสตา แคโรไลน์ ชาร์ล็อต เอลิซาเบธ แมรี โซเฟีย หลุยส์; 19 กรกฎาคม พ.ศ. 2365 - 5 ธันวาคม พ.ศ. 2459) 
 ในฐานะพระราชนัดดาในพระมหากษัตริย์ ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็นเจ้าหญิงแห่งสหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์ ตั้งแต่แรกประสูติ 
 ทรงอภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2386 ณ พระราชวังบักกิงแฮม กรุงลอนดอน กับ เจ้าชายฟรีดริช วิลเฮล์ม คาร์ล จอร์จ แอนสท์ อดอล์ฟ กุสตาฟ แกรนด์ดยุกแห่งเมคเลินบวร์ค-ชเตรลิทซ์ (17 ตุลาคม พ.ศ. 2362 - 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2447 พระโอรสในเจ้าชายจอร์จ แกรนด์ดยุกแห่งเมคเลินบวร์ค-ชเตรลิทซ์ และเจ้าหญิงมารีแห่งเฮ็สเซิน-คัสเซิล) และมีพระโอรสคือ
 เจ้าชายอดอล์ฟ ฟรีดริชที่ 5 แกรนด์ดยุกแห่งเมคเลินบวร์ค-ชเตรลิทซ์ (อดอล์ฟ ฟรีดริช ออกุสต์ วิคตอร์ แอนสท์ อดัลแบร์ต กุสตาฟ วิลเฮล์ม เวลลิงตัน; 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2391 - 11 มิถุนายน พ.ศ. 2457) อภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2420 กับ เจ้าหญิงเอลิซาเบธ มารี ฟรีเดอริคา อาเมลี แอ็กเนสแห่งอันฮัลต์ (7 กันยายน พ.ศ. 2400 - 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2476) และมีพระโอรสธิดาคือ
เจ้าหญิงมารีแห่งเมคเลินบวร์ค-ชเตรลิทซ์ (วิกตอเรีย มารี ออกุสตา หลุยซา อ็องตัวเน็ต แคโรลีน เลโอโพลดีน; 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2421 - 14 ตุลาคม พ.ศ. 2491) อภิเษกสมรสครั้งแรกในวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2442 ณ ตำหนักไวท์ล็อดจ์ เมืองริชมอนด์ มณฑลเซอร์เรย์ (หย่าร้างในปี 2451) กับ เคานต์จอร์จ มอริส ยามาเทิล (18 เมษายน พ.ศ. 2402 - 13 มิถุนายน พ.ศ. 2487) (มีพระโอรสและธิดา) และครั้งที่สองในวันที่ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2457 ณ เมืองนอยสเตรลิตซ์ กับ เจ้าชายยูเลียส-แอนสท์ รูดอล์ฟ ฟรีดริช ฟรันซ์ วิคเตอร์แห่งลิพเพอ (2 กันยายน พ.ศ. 2416 - 15 กันยายน พ.ศ. 2495) (มีพระโอรสและธิดา)
เคานต์จอร์จ ยามาเทิล (3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2447 - พ.ศ. 2525)
เคาน์เตสมารี ออกุสตา ยามาเทิล (มารี ออกุสตา ฟรีเดอริคา เอลิซาเบธ; 11 กันยายน พ.ศ. 2448 - 24 กันยายน พ.ศ. 2512) สมรสเมื่อวันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2471 ณ เมืองเดรสเดิน กับ คาร์ล วิลเฮล์ม โรเบิร์ต วอลเตอร์ บาร์ตัน เย็นแน็นต์ ฟอน สเต็ดมัน (30 กันยายน พ.ศ. 2418 - 20 กันยายน พ.ศ. 2476) (มีบุตรชาย)
เจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งลิพเพอ (เอลิซาเบธ แคโรลีน อเดลไฮด์ ฟรีเดอริคา เลโอโพลดีน อาร์มการ์ด; 23 มกราคม พ.ศ. 2459 - 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2556) อภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2482 ณ เมืองเดรสเดิน กับ เจ้าชายแอนสท์-ออกุสต์ อดอล์ฟ วิลเฮล์ม ฟรีดริช เฮอร์มันน์ อัลเบร็ชต์ แบร์นฮาร์ด มาเรียแห่งโซล์มส์-เบราน์เฟลส์ (10 มีนาคม พ.ศ. 2435 - 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2511) (มีพระธิดา)
เจ้าชายแอนสท์ เอากุสท์แห่งลิพเพอ (แอนสท์ เอากุสท์ แบร์นฮาร์ด อเล็กซานเดอร์ เอ็ดวาร์ด ฟรีดริช วิลเฮล์ม; 1 เมษายน พ.ศ. 2460 - 15 มิถุนายน พ.ศ. 2533) อภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 3 มีนาคม พ.ศ. 2491 ณ เมืองโอเบอร์คัสเซิล กับ คริสตา ไอรีน ฟอน อาร์นิม (เกิด 2 กรกฎาคม พ.ศ. 2466) (มีพระโอรสและธิดา)
เจ้าหญิงยัตตาแห่งเมคเลินบวร์ค-ชเตรลิทซ์ (ออกุสตา ชาร์ล็อต ยัตตา อเล็กซานดรา จอร์เจียนา อดอลฟีน; 24 มกราคม พ.ศ. 2423 - 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2489) อภิเษกสมรสในวันที่ 27 กรกฎาคม พ.ศ. 2432 ณ เมืองเซตินเย กับ เจ้าชายดานิโล มกุฎราชกุมารแห่งมอนเตเนโกร (29 มิถุนายน พ.ศ. 2414 - 24 กันยายน พ.ศ. 2482 พระราชโอรสในพระเจ้านิโคลาที่ 1 แห่งมอนเตเนโกร และมิเลนา วูโคติก) (ไม่มีพระโอรสและธิดา)
เจ้าชายอดอล์ฟ ฟรีดริชที่ 6 แกรนด์ดยุกแห่งเมคเลินบวร์ค-ชเตรลิทซ์ (อดอล์ฟ ฟรีดริช จอร์จ แอนสท์ อัลแบร์ต เอ็ดวาร์ด; 17 มิถุนายน พ.ศ. 2425 - 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2461)
เจ้าชายคาร์ล บอร์วินแห่งเมคเลินบวร์ค-ชเตรลิทซ์ (คาร์ล บอร์วิน คริสเตียน อเล็กซานเดอร์ อาร์เธอร์; 10 ตุลาคม พ.ศ. 2431 - 24 สิงหาคม พ.ศ. 2451)
 เจ้าหญิงแมรี อเดเลดแห่งเคมบริดจ์ (แมรี อเดเลด วิลเฮลมินา เอลิซาเบธ; 27 พฤศจิกายน พ.ศ. 2376 - 27 ตุลาคม พ.ศ. 2440)
 ในฐานะพระราชนัดดาในพระมหากษัตริย์ ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็นเจ้าหญิงแห่งสหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์ ตั้งแต่แรกประสูติ 
 ทรงอภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 12 มิถุนายน พ.ศ. 2409 ณ พระราชวังคิว มณฑลเซอร์เรย์ กับ เจ้าชายฟรันซ์ พอล คาร์ล ลุกวิกแห่งเท็ค (27 สิงหาคม พ.ศ. 2380 - 21 มกราคม พ.ศ. 2443 พระโอรสในเจ้าชายอเล็กซานเดอร์แห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค และเคาน์เตสคลอดีน เรดีย์ ฟอน คิส-เรเดอ) ซึ่งต่อมาได้รับสถาปนาเป็น ดยุกแห่งเท็ค โดยพระเจ้าแห่งเวือร์ทเทิมแบร์ค เมื่อวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2414 และมีพระโอรสและธิดาคือ
 เจ้าหญิงวิกตอเรีย แมรีแห่งเท็ค (วิกตอเรีย แมรี หลุยส์ โอลกา พอลีน คลอดีน แอ็กเนส; 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2410 - 24 มีนาคม พ.ศ. 2496)  อภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2436 ณ โบสถ์หลวง พระราชวังเซนต์เจมส์ กรุงลอนดอน กับ พระเจ้าจอร์จที่ 5 เฟรเดอริก เออร์เนส อัลเบิร์ตแห่งสหราชอาณาจักร (3 มิถุนายน พ.ศ. 2408 - 20 มกราคม พ.ศ. 2479) (ดูในราชสันตติวงศ์ในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย)
 อดอลฟัส เคมบริดจ์ มาร์ควิสที่ 1 แห่งเคมบริดจ์ (อดอลฟัส ชาลส์ อเล็กซานเดอร์ อัลเบิร์ต เอ็ดเวิร์ด จอร์จ ฟิลิป หลุยส์ ลาดิสเลาส์; 13 สิงหาคม พ.ศ. 2411 - 24 ตุลาคม พ.ศ. 2470)พระอิสริยยศเดิมคือ เจ้าชายแห่งเท็ค แต่สละพระอิสริยยศเยอรมันและเปลี่ยนพระนามเป็น อดอลฟัส เคมบริดจ์ เมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2461 ได้รับการสถาปนาเป็น มาร์ควิสแห่งเคมบริดจ์ เอิร์ลแห่งเอลแธม และไวเคานต์นอร์ธัลเลอร์ตัน เมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2461 อภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2437 ณ คฤหาสน์อีตันฮอลล์ เมืองเอ็กเคลสตัน มณฑลเชสเชียร์ กับ เลดี้ มาร์กาเร็ต อีฟลีน กรอสเวเนอร์ (9 เมษายน พ.ศ. 2416 - 27 มีนาคม พ.ศ. 2472) และมีพระโอรสธิดาคือ
จอร์จ เคมบริดจ์ มาร์ควิสที่ 2 แห่งเคมบริดจ์ (จอร์จ ฟรานซิส ฮิวจ์; 11 ตุลาคม พ.ศ. 2438 - 16 เมษายน พ.ศ. 2524) สืบทอดตำแหน่ง มาร์ควิสแห่งเคมบริดจ์ เมื่อวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2470 และสมรสเมื่อวันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2466 ณ เมืองวู้ดเฮาส์ มณฑลเลสเตอร์เชียร์ กับ โดโรธี อิซาเบล เวสเตอร์นา เฮสติงส์ (18 พฤษภาคม พ.ศ. 2442 - 1 เมษายน พ.ศ. 2531) และมีธิดาคือ
เลดี้ แมรี เคมบริดจ์ (แมรี อิโลนา มาร์กาเร็ต; 24 กันยายน พ.ศ. 2467 - 13 ธันวาคม พ.ศ. 2542) สมรสเมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2494 ณ เขตเคิร์ธลิง เมืองนิวมาร์เก็ต มณฑลซัฟโฟล์ค กับ ปีเตอร์ ไวท์ลีย์ (22 ตุลาคม พ.ศ. 2466 - 25 มกราคม พ.ศ. 2546) (มีบุตรและธิดา)
เลดี้ แมรี เคมบริดจ์ (วิกตอเรีย คอนสแตนซ์ แมรี; 12 มิถุนายน พ.ศ. 2440 - 23 มิถุนายน พ.ศ. 2530) สมรสเมื่อวันที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2466 ณ กรุงลอนดอน กับ เฮนรี ฮิวจ์ อาร์เธอร์ ฟิตซ์รอย ซอเมอร์เซ็ต ดยุกที่ 10 แห่งโบฟอร์ต (4 เมษายน พ.ศ. 2443 - 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2527) ไม่มีบุตรและธิดา
เลดี้ เฮเลนา เคมบริดจ์ (เฮเลนา ฟรานเซส ออกัสตา; 23 ตุลาคม พ.ศ. 2442 - 22 ธันวาคม พ.ศ. 2512) สมรสเมื่อวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2462 ณ พระราชวังวินด์เซอร์ เมืองวินด์เซอร์ มณฑลเบิร์คเชียร์ กับ จอห์น อิฟลิน กิบส์ (22 ธันวาคม พ.ศ. 2422 - 11 ตุลาคม พ.ศ. 2475) ไม่มีบุตรและธิดา
ลอร์ด เฟรเดอริก เคมบริดจ์ (เฟรเดอริก ชาลส์ เอ็ดเวิร์ด; 24 กันยายน พ.ศ. 2450 - 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2483)
 เจ้าชายฟรานซิสแห่งเท็ค (ฟรานซิส โจเซฟ เลโอโพลด์ เฟรเดอริก; 9 มกราคม พ.ศ. 2413 - 22 ตุลาคม พ.ศ. 2453)
 อเล็กซานเดอร์ เคมบริดจ์ เอิร์ลแห่งแอธโลน (อเล็กซานเดอร์ ออกัสตัส เฟรเดอริก วิลเลียม อัลเฟรด จอร์จ; 14 เมษายน พ.ศ. 2417 - 15 มกราคม พ.ศ. 2500) พระอิสริยยศเดิมคือ เจ้าชายแห่งเท็ค แต่สละพระอิสริยยศเยอรมันและเปลี่ยนพระนามเป็น อเล็กซานเดอร์ เคมบริดจ์ เมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2461 ได้รับการสถาปนาเป็น เอิร์ลแห่งแอธโลน และไวเคานต์เทรมาตัน เมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม พ.ศ. 2461 อภิเษกสมรสวันที่ 10 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2447 ณ โบสถ์เซนต์จอร์จ พระราชวังวินด์เซอร์ เมืองวินด์เซอร์ มณฑลเบิร์คเชียร์ กับ เจ้าหญิงอลิซ แมรี วิกตอเรีย ออกัสตา พอลีนแห่งอัลบานี (25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2426 - 3 มกราคม พ.ศ. 2524 พระธิดาในเจ้าชายเลโอโพลด์ ดยุกแห่งอัลบานี และเจ้าหญิงเฮเลนาแห่งวาลเด็คและไพร์มอนท์) และมีพระโอรสธิดาคือ
เลดี้ เมย์ เคมบริดจ์ (เมย์ เฮเลน เอ็มมา; 23 มกราคม พ.ศ. 2449 - 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2537) อภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2474 ณ เมืองบัลคอมบ์ มณฑลซัสเซ็กส์ กับ เซอร์ เฮนรี อาเบล สมิธ (8 มีนาคม พ.ศ. 2443 - 24 มกราคม พ.ศ. 2536) และมีบุตรธิดาคือ
 แอนน์ อาเบล สมิธ (แอนน์ แมรี ซิบิลลา; เกิด 28 กรกฎาคม พ.ศ. 2475) สมรสเมื่อวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2500 ณ โบสถ์เซนต์จอร์จ พระราชวังวินด์เซอร์ (หย่าร้างในปี 2524) กับ เดวิด เอียน ลิดเดล เกรนเจอร์ (26 มกราคม พ.ศ. 2473 - 12 มีนาคม พ.ศ. 2550) (มีบุตรและธิดา)
ริชาร์ด อาเบล สมิธ (ริชาร์ด ฟรานซิส; 11 ตุลาคม พ.ศ. 2476 - 23 ธันวาคม พ.ศ. 2547) สมรสเมื่อวันที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2503 ณ โบสถ์เซ็นต์แมรีแอ็บบ็อตส์ กรุงลอนดอน กับ มาร์เซีย เคนดรูว์ (เกิด 27 มีนาคม พ.ศ. 2483) (มีธิดา)
เอลิซาเบธ อาเบล สมิธ (เอลิซาเบธ อลิซ; เกิด 5 กันยายน พ.ศ. 2479) สมรสเมื่อวันที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2508 ณ กรุงลอนดอน (หย่าร้างในปี 2517) กับ ปีเตอร์ โรนัลด์ ไวส์ (เกิด 29 ธันวาคม พ.ศ. 2472) (มีธิดา) 
รูเพิร์ต เคมบริดจ์ ไวส์เคานต์เทรมาตัน (รูเพิร์ต จอร์จ อเล็กซานเดอร์ ออกัสตัส; 24 เมษายน พ.ศ. 2450 - 15 เมษายน พ.ศ. 2471)
เจ้าชายมอริสแห่งเท็ค (มอริส ฟรานซิส จอร์จ; 29 มีนาคม - 14 กันยายน พ.ศ. 2453)

 เจ้าหญิงแมรี 

เจ้าหญิงแมรี (22 เมษายน พ.ศ. 2319 - 30 เมษายน พ.ศ. 2400)
 ในฐานะพระราชธิดาในพระมหากษัตริย์ ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็นเจ้าหญิงแห่งสหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์
 ทรงอภิเษกสมรสวันที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2359 ณ โบสถ์ประจำราชวงศ์ พระราชวังบักกิงแฮม กรุงลอนดอน กับ เจ้าชายวิลเลียม เฟรเดอริก ดยุกแห่งกลอสเตอร์และเอดินบะระ (15 มกราคม พ.ศ. 2319 - 30 พฤศจิกายน พ.ศ. 2374)  (ไม่มีพระโอรสและธิดา) 

 เจ้าหญิงโซเฟีย 

เจ้าหญิงโซเฟีย (โซเฟีย มาธิลดา; 3 พฤศจิกายน พ.ศ. 2320 - 27 พฤษภาคม พ.ศ. 2391)
 ในฐานะพระราชธิดาในพระมหากษัตริย์ ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็นเจ้าหญิงแห่งสหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์

 เจ้าชายอ็อคเตเวียส

เจ้าชายอ็อคเตเวียส (23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2322 - 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2326)
 ในฐานะพระราชโอรสในพระมหากษัตริย์ ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็นเจ้าชายแห่งบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์

 เจ้าชายอัลเฟรด

เจ้าชายอัลเฟรด (22 กันยายน พ.ศ. 2323 - 20 สิงหาคม พ.ศ. 2326)
 ในฐานะพระราชโอรสในพระมหากษัตริย์ ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็นเจ้าชายแห่งบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์

 เจ้าหญิงอาเมเลีย

เจ้าหญิงอาเมเลีย (7 สิงหาคม พ.ศ. 2326 - พฤศจิกายน พ.ศ. 2353)
 ในฐานะพระราชธิดาในพระมหากษัตริย์ ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็นเจ้าหญิงแห่งสหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์

 ดูเพิ่ม 
 พระเจ้าจอร์จที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร
 พระราชสันตติวงศ์ในสมเด็จพระบรมราชินีนาถวิกตอเรีย
 พระราชสันตติวงศ์ในสมเด็จพระราชาธิบดีคริสเตียนที่ 9
 พระราชสันตติวงศ์ในสมเด็จพระจักรพรรดินิโคลาสที่ 1

 อ้างอิง 
 Alison Weir, Britain's Royal Families: The Complete Genealogy, London: Pimlico, 2002, 2nd Edition. 
 Van der Kiste, John, George III's Children, Sutton Publishing, 2004. 
Genealogy of the Royal Family of Great Britain and Hanover  (retrieved 8 May 2010)

หมวดหมู่:สหราชอาณาจักร
หมวดหมู่:ราชสำนักอังกฤษ
หมวดหมู่:สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร