เครือข่ายการปฏิบัติ

เครือข่ายการปฏิบัติ () มีต้นกำเนิดแนวคิดมาจาก John Seely Brown และ Paul Duguid (มักย่อเป็น NoPs)  แนวคิดที่เกี่ยวข้องกับการทำงานในสังคมของการปฏิบัติโดย Jean LaveและÉtienne Wenger อ้างถึงชุดรวมประเภทต่างๆแบบไม่เป็นทางการและเครือข่ายสังคมฉุกเฉินที่อำนวยความสะดวกในการแลกเปลี่ยนข้อมูลระหว่างบุคคลกับเป้าหมาย ที่เกี่ยวข้องกับการปฏิบัติ  กล่าวอีกนัยหนึ่งเครือข่ายการปฏิบัติมีตั้งแต่ ชุมชนการปฏิบัติที่ซึ่งการเรียนรู้ เกิดขึ้น ไปจนถึงเครือข่ายการปฏิบัติทาง อิเล็กทรอนิกส์ (มักเรียกว่าชุมชนเสมือน หรืออิเล็กทรอนิกส์)

 แนวคิดพื้นฐาน  

เพื่อเพิ่มเติมกำหนดแนวคิด เครือข่ายในระยะแรกชุดของบุคคลที่มีการเชื่อมต่อผ่านความสัมพันธ์ทางสังคมไม่ว่าจะแข็งแรงหรืออ่อนแอ แต่เครือข่ายทุกเครือข่ายความสัมพันธ์ทางสังคมไม่ว่าจะอ่อนแอหรือแข็งแรง  สอง การปฏิบัติเป็นระยะเริ่มต้นที่ติดต่อกันในเครือข่ายของพวกเขา แนวคิดหลักปฏิบัติเป็นที่แสดงถึงการกระทำของบุคคลและกลุ่มเมื่อการดำเนินงานของพวกเขา ยกตัวอย่าง เช่น การปฏิบัติของวิศวกรซอฟต์แวร์ นักข่าว การศึกษา และการปฏิบัติเกี่ยวกับการปฏิสัมพันธ์ระหว่างบุคคล

เครือข่ายการปฏิบัติแตกต่างอะไรจากเครือข่ายอื่น ๆ  คือเหตุผลหลักในการเกิดความสัมพันธ์ภายในเครือข่ายการปฏิบัติ คือบุคคลที่ติดต่อโดยการแลกเปลี่ยนข้อมูลเพื่อการทำงานของพวกเขาการถามและแบ่งปั่นความรู้กัน เครือข่ายการปฏิบัติจะโดดเด่นจากเครือข่ายอื่น ๆ ที่เกิดจากปัจจัยอื่น ๆ เช่น ความสนใจในงานอดิเรกหรือคุยเรื่องกีฬาในขณะนั่งรถบัสคันเดียวกันไปทำงาน เป็นต้น ท้ายที่สุด การปฏิบัติต้องไม่จำเป็นต้องถูก จำกัด ให้มีที่ภายในหนึ่งอาชีพหรือวินัยในการทำงานแต่มันอาจมีบุคคลจากหลากหลายอาชีพจึง ระยะที่ การปฏิบัติ จะเหมาะสมกว่ากว่าคนอื่น ๆ เช่นอาชีพ

ตามที่ระบุข้างต้นเครือข่ายการปฏิบัติรวมช่วงของทางการ เครือข่ายฉุกเฉิน จากสังคมของการปฏิบัติสู่เครือข่ายอิเล็กทรอนิกส์ของการปฏิบัติ สอดคล้องกับ Lave & Wenger’s งานต้นแบบ (1991)  Brown & Duguid เสนอให้สังคมของการปฏิบัติเป็นกลุ่มย่อยเฉพาะท้องถิ่นและเครือข่ายการปฏิบัติ  โดยปกติจะประกอบด้วยความสัมพันธ์ที่แข็งแกร่งบุคคลที่เชื่อมโยงในการทำงานร่วมกันที่มักจะสื่อสารในสถานการณ์หันหน้าเข้าหากัน ตรงข้ามของคลื่นเครือข่ายอิเล็กทรอนิกส์ของการปฏิบัติ ซึ่งมักจะหมายถึงชุมชนเป็นเสมือนหรือสังคมอิเล็กทรอนิกส์และประกอบด้วยความสัมพันธ์อ่อนแอ ในเครือข่ายอิเล็กทรอนิกส์ของการปฏิบัติ บุคคลที่อาจไม่เคยรู้จักกันหรือพบหน้ากัน และพวกเขาประสานงานทั่วไปด้วยวิธีการเช่นบล็อก กระดานรายการจดหมายอิเล็กทรอนิกส์หรือกระดานข่าว

 ความแตกต่างจากกลุ่มงานเป็นทางการ 

ในทางในทางตรงกันข้ามการใช้การควบคุมอย่างเป็นทางการเพื่อสนับสนุนการแลกเปลี่ยนความรู้มักใช้ในกลุ่มงานเป็นทางการ เช่นพันธสัญญา  ลำดับชั้นขององค์กร, สิ่งจูงใจทางการเงิน หรือกฎบังคับ  เครือข่ายของการส่งเสริมความรู้ตามแนวเส้นกระแสการปฏิบัติผ่านเครือข่ายทางสังคมทางการ จึงเป็นวิธีหนึ่งที่จะแยกแยะระหว่างเครือข่ายการปฏิบัติงานกลุ่ม สร้างจากเอกสารขององค์กรเป็นทางการ เป็นธรรมชาติของการควบคุมกลไก

กลุ่มที่สองของความแตกต่างคุณสมบัติอ้างไปยังส่วนประกอบของพวกเขา เครือข่ายการปฏิบัติและกลุ่มงานอย่างเป็นทางการแตกต่างกันไปในแง่ของขนาดของเครือข่ายตั้งแต่การปฏิบัติอาจจะช่วงจากบุคคลที่เลือกบางถึงขนาดใหญ่มาก เปิดเครือข่ายอิเล็กทรอนิกส์ ผู้เข้าร่วมประกอบด้วยหลายพันคนในขณะที่กลุ่มมักจะมีขนาดเล็ก  พวกเขายังแตกต่างกันไปในแง่ของผู้ที่สามารถเข้าร่วม  กลุ่มงานและทีมงานเสมือนโดยปกติจะประกอบด้วยสมาชิกที่มีกำหนดอย่างเป็นทางการและได้รับมอบหมาย ในทางตรงกันข้ามเครือข่ายการปฏิบัติประกอบด้วยอาสาสมัคร โดยไม่มีข้อจำกัดสมาชิก

ท้ายที่สุด  เครือข่ายการปฏิบัติและกลุ่มงานอย่างเป็นทางการแตกต่างกันไปในแง่ของความคาดหวังเกี่ยวกับการมีส่วนร่วม  ในกลุ่มงานอย่างเป็นทางการและทีมงานเสมือน  การมีส่วนร่วมพิจารณาร่วมกันและสมาชิกที่คาดว่าจะบรรลุเป้าหมายการทำงานที่เฉพาะเจาะจง การมีส่วนร่วมในชุมชนของการพิจารณาร่วมกัน เช่นที่บุคคลทั่วไปวิธีการเฉพาะอื่น ๆ สำหรับช่วยในเครือข่ายอิเล็กทรอนิกส์การปฏิบัติ การมีส่วนร่วมการกำหนด ผู้มีความรู้ในการควบคุมที่ไม่ตอบสนองคำถามของพวกเขาหรือคุณภาพของคำตอบ . ในทางกลับกัน, ก็มีผู้ให้ความรู้ไม่รับรองผู้ที่จะเข้าใจคำตอบให้หรือจะยินดีที่จะตอบสนองความโปรดปราน

  ดูเพิ่ม 
 Teigland, Robin, Knowledge Networking: Structure and Performance in Networks of Practice , Stockholm: Stockholm School of Economics, 2003. 
 Teigland, Robin and Wasko, M. M. Extending Richness with Reach: Participation and Knowledge Exchange in Electronic Networks of Practice. Chapter 19 in Hildreth, P & Kimble, C (eds.), Knowledge Networks: Innovation Through Communities of Practice, London: Idea Group Inc., 2004.
 Wasko, M M, Faraj, S, & Teigland, Robin, Collective Action and Knowledge Contribution in Electronic Networks of Practice , Journal of the Association for Information Systems (JAIS) , Special Issue on Theory Development, 5, 11-12, 2004.
 Whelan, E. Knowledge Exchange in Electronic Networks of Practice , "Journal of Information Technology (JIT)", 22, 5-13, 2007.
 Takhteyev, Y. Networks of Practice as Actor-Networks, Information, Communication and Society, 12 (4), 566-583, June 2009.

หมวดหมู่:การสื่อสาร
หมวดหมู่:ความรู้