มหายุคซีโนโซอิก

มหายุคซีโนโซอิก ( หรือเรียกอีกชื่อว่า Caenozoic, Kainozoic หรือ Neozoic; ; ; มีความหมายโดยนัยคือ "ชีวิตใหม่") เป็นมหายุคทางธรณีวิทยาปัจจุบันของโลก โดยครอบคลุมช่วงเวลา 66ล้านปีล่าสุดของประวัติศาสตร์โลก มหายุคนี้มีลักษณะเด่นคือการครอบครองระบบนิเวศโดยสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม, แมลง, นก และพืชดอก (angiosperms) ซีโนโซอิกเป็นมหายุคลำดับล่าสุดจากทั้งหมดสามมหายุคในบรมยุคแฟนเนอโรโซอิก โดยมีมหายุคก่อนหน้าคือมหายุคเมโซโซอิกและมหายุคพาลีโอโซอิก มหายุคซีโนโซอิกเริ่มต้นขึ้นหลังเหตุการณ์สูญพันธุ์ยุคครีเทเชียส–พาลีโอจีน เมื่อสิ่งมีชีวิตหลายสายพันธุ์รวมถึงไดโนเสาร์ที่ไม่ออกลูกเป็นนกได้สูญพันธุ์ไป ซึ่งผู้เชี่ยวชาญส่วนใหญ่ระบุว่าเกิดจากการพุ่งชนของดาวเคราะห์น้อยขนาดใหญ่หรือวัตถุจากนอกโลกที่เรียกว่า ชิกซูลูบอิมแพกเตอร์

มหายุคซีโนโซอิกเป็นที่รู้จักกันโดยทั่วไปว่าเป็น ยุคแห่งสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนม เนื่องจากสัตว์บกที่ครองความเป็นใหญ่ในทั้งสองซีกโลกคือสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมได้แก่ กลุ่มยูเธอเรีย (สัตว์มีรก) ในซีกโลกเหนือ และกลุ่มเมทาเธีย (สัตว์มีกระเป๋าหน้าท้อง ซึ่งปัจจุบันจำกัดอยู่มากในออสเตรเลียและบางส่วนของอเมริกาใต้) ในซีกโลกใต้ การสูญพันธุ์ของสิ่งมีชีวิตหลายกลุ่มเปิดโอกาสให้สัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมและนกเกิดความหลากหลายทางชีวภาพอย่างมาก จนกระทั่งสัตว์เลี้ยงลูกด้วยน้ำนมขนาดใหญ่และนกกลายเป็นสิ่งมีชีวิตหลักที่ครองโลก นอกจากนี้ ทวีปต่าง ๆ ยังเคลื่อนตัวเข้าสู่ตำแหน่งปัจจุบันในช่วงมหายุคนี้อีกด้วย

สภาพภูมิอากาศในช่วงต้นของมหายุคซีโนโซอิกนั้นอุ่นกว่าในปัจจุบัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งในช่วง ช่วงที่อุณหภูมิสูงสุดในสมัยพาลีโอซีน–อีโอซีน (Paleocene–Eocene Thermal Maximum) อย่างไรก็ตาม การเปลี่ยนผ่านจากสมัยอีโอซีนไปสู่สมัยโอลิโกซีน และการเปลี่ยนสภาพเป็นธารน้ำแข็งยุคควอเทอร์นารี ส่งผลให้โลกเริ่มแห้งแล้งและเย็นตัวลง

 อ้างอิง 

 อ่านเพิ่ม 


 แหล่งข้อมูลอื่น 

 Western Australian Museum – The Age of the Mammals
 Cenozoic (chronostratigraphy scale)


หมวดหมู่:ธรณีประวัติของโลก
หมวดหมู่:ธรณีกาล