บาคารุดดิน ยูซุฟ ฮาบีบี

บาคารุดดิน ยูซุฟ ฮาบีบี () หรือที่รู้จักกันในชื่อ เบ. เจ. ฮาบีบี () เป็นวิศวกรและนักการเมืองชาวอินโดนีเซียที่ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีอินโดนีเซียคนที่ 3 ใน ค.ศ. 1998 ถึง 1999 หลังเข้ารับตำแหน่งรองประธานาธิบดีอินโดนีเซียคนที่ 7 น้อยกว่า 3 เดือน ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1998 เขาจึงเข้ารับตำแหน่งประธานาธิบดีหลังซูฮาร์โตลาออกจากตำแหน่งหลังดำรงตำแหน่ง 32 ปี การดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีของเขาถูกมองว่าเป็นจุดสังเกตและการเปลี่ยนผ่านสู่สมัยปฏิรูป ก่อนที่จะดำรงตำแหน่งประธานาธิบดี เขาเปิดเสรีกฎหมายสื่อและพรรคการเมืองของอินโดนีเซีย หยุดยึดครองติมอร์-เลสเตซึ่งนำไปสู่เอกราช และจัดกการเลือกตั้งล่วงหน้า 3 ปี ซึ่งทำให้เขาดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีเพียง 517 วัน และรองประธานาธิบดี 71 วัน ถือเป็นผู้ที่ดำรงตำแหน่งสั้นที่สุดของประเทศ

สมัยเป็นประธานาธิบดี ฮาบีบีประสบกับปัญหาหลายประการ ได้แก่ 
การเรียกร้องให้ปฏิรูปการเมืองให้เป็นประชาธิปไตย 
การโดนโจมตีว่าไม่สามารถก้าวพ้นจากอำนาจของซูฮาร์โตได้ 
ฮาบีบีไม่มีฐานการเมืองมาสนับสนุนอย่างจริงจัง กล่าวคือ พรรคกลการ์ของอดีตประธานาธิบดีซูฮาร์โตก็ไม่ได้ให้การสนับสนุน กองทัพก็ไม่ให้การสนับสนุนด้วยเช่นกัน 
มีเรื่องทุจริตอื้อฉาวเกิดขึ้นเกี่ยวกับธนาคารบาหลี ซึ่งมีการกล่าวหาว่าลูกชายของเขามีส่วนเกี่ยวข้อง

เขายังมีส่วนร่วมในการสร้างเครื่องบินในประเทศลำแรกของอินโดนีเซีย ทำให้เขาได้รับฉายา "บิดาแห่งเทคโนโลยี"

ชีวิตช่วงต้น
ฮาบีบีมาจากปาเรปาเร จังหวัดซูลาเวซีใต้ เขามีเชื้อสายบูกิซ-โก-รนตาโล-ชวาจากกาบีลาในโก-รนตาโลและยกยาการ์ตาSalam, S., 1986. BJ Habibie, Mutiara dari Timur. Intermasa. อัลวี อับดุล จาลิล ฮาบีบีElson, R.E., 2009. The idea of Indonesia. Penerbit Serambi. เกษตรกรเชื้อสายบูกิซ-โก-รนตาโลHabibie, B.J., 2010. Habibie & Ainun. THC Mandiri. กับ อาร์. อา. ตูตี มารีนี ปุซโปวาร์โดโจHendrowinoto, N.K.S. ed., 2004. Ibu Indonesia dalam kenangan. Bank Naskah Gramedia bekerja sama dengan Yayasan Biografi Indonesia. หญิงสูงศักดิ์ชวาจากยกยาการ์ตาNoer, G.S., 2015. Rudy: Kisah Masa Muda Sang Visioner. Bentang Pustaka. ทั้งคู่พบกันขณะศึกษาที่โบโกร์ ครอบครัวฝั่งพ่อของฮาบีบีมาจากกาบีลาที่อยู่ทางตะวันออกของเมืองโก-รนตาโลในซูลาเวซีตอนเหนือ ฮาบีบีเป็นลูกคนที่ 4 จากทั้งหมด 8 คน พ่อของงฮาบีบีเสียชีวิตตอนเขาอายุ 14 ปี

การศึกษา
ฮาบีบีเดินทางไปศึกษาศึกษาการบินและอวกาศที่ Technische Hogeschool Delft (มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีเดลฟท์) ในเดลฟท์ ประเทศเนเธอร์แลนด์ แต่เขาต้องศึกษาต่อที่ Technische Hochschule Aachen (มหาวิทยาลัยอาเคิน RWTH) ในอาเคิน ประเทศเยอรมนี ด้วยเหตุผลทางการเมือง (ข้อพิพาทเวสต์นิวกินีระหว่างเนเธอร์แลนด์กับอินโดนีเซ๊ย)

อาชีพวิศวกร

อาชีพทางการเมือง 

ประธานาธิบดี (1998–1999)

1999-2019: หลังดำรงตำแหน่งประธานาธิบดี

หลังสละตำแหน่งประธานาธิบดี ฮาบีบีใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่ที่เยอรมนีมากกว่าอินโดนีเซ๊ย แม้ว่าเขายังคงทำหน้าที่เป็นที่ปรึกษาประธานาธิบดีในสมัยประธานาธิบดีซูซีโล บัมบัง ยูโดโยโน ในช่วงนี้ เขาจัดตั้งศูนย์ฮาบีบี (Habibie Centre) คณะทำงานระดับมันสมองอิสระ

ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2006 เขาเผยแพร่หนังสือชื่อ Detik-Detik Yang Menentukan: Jalan Panjang Indonesia Menuju Demokrasi (ช่วงเวลาชี้ขาด: เส้นทางสู่ประชาธิปไตยอันยาวไกลของอินโดนีเซีย) ที่มีเนื้อหารำลึกถึงเหตุการณ์ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1998 ซึ่งทำให้เขาได้ขึ้นมาเป็นประธานาธิบดี ในหนังสือนี้ เขากล่าวหาแบบมีข้อโต้แย้งว่าพลโท ปราโบโว ซูเบียนโต บุตรเขยซูฮาร์โต (ในเวลานั้น) กับผู้บัญชาการกอสตรัด ว่าวางแผนก่อรัฐประหารต่อเขาในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1998

 เสียชีวิต 
ในช่วงต้นเดือนกันยายน ค.ศ. 2019 เขาเข้ารับการรักษาที่โรงพยาบาลทหารกาตต ซูโบรโต ซึ่งเขาอยู่ระหว่างการรักษาปัญหาเกี่ยวกับหัวใจ เช่น cardiomyopathy และเสียชีวิตในวันที่ 11 กันยายน ค.ศ. 2019 เขาเป็นประธานาธิบดีคนแรกที่ฝังในสุสานวีรบุรุษกาลีบาตา ถัดจากสุสานภรรยา

รัฐบาลอินโดนีเซียประกาศไว้ทุกข์ในระดับประเทศเป็นเวลา 3 วันนับตั้งแต่วันที่ 12 กันยายน และลดธงครึ่งเสา

 ครอบครัว 
ฮาบีบีแต่งงานกับแพทย์ ฮัซรี ไอนุน เบอซารีในวันที่ 12 พฤษภาคม ค.ศ. 1962 จนกระทั่งเธอเสียชีวิตในวันที่ 22 พฤษภาคม ค.ศ. 2010 งานแต่งงานของทั้งสองจัดขึ้นในแบบวัฒนธรรมชวาและโก-รนตาโลHabibie, B.J., 2010. ''Habibie & Ainun''. THC Mandiri. ทั้งคู่มีลูกชายสองคน คือ อิลฮัม อักบาร์ ฮาบีบี และ ตาเร็ก เกอมัล ฮาบีบี (Thareq Kemal Habibie)

ยูนุซ เอฟเฟนดี ฮาบีบี น้องชายของเบ. เจ. ฮาบีบี เป็นทูตอินโดนีเซียประจำสหราชอาณาจักรและเนเธอร์แลนด์

อ้างอิง

บรรณานุกรม
 Anwar, Dewi Fortuna (2010). "The Habibie presidency: Catapulting towards reform". In Edward Aspinall and Greg Fealy (eds.). Soeharto's New Order and Its Legacy: Essays in Honour of Harold Crouch. pp. 99–117. online

 Davidson, Jamie S. (2018). Indonesia: Twenty Years of Democracy. Cambridge University Press.
 Ford, Michele (2000). "Continuity and change in Indonesian labour relations in the Habibie interregnum". Asian Journal of Social Science. 28(2): 59–88.
 Juwono, Vishnu (2020). "One step forward, two steps back: The retrogression of governance reform and anti-corruption measure in Indonesia 1999–2001". Jurnal Politik. 6(1): 123–148. 



ในภาษาอินโดนีเซีย



แหล่งข้อมูลอื่น


 The Habibie Center, an NGO founded by Habibie

หมวดหมู่:ประธานาธิบดีอินโดนีเซีย
หมวดหมู่:บุคคลจากจังหวัดซูลาเวซีใต้
หมวดหมู่:ชาวชวา
หมวดหมู่:มุสลิมชาวอินโดนีเซีย