ฟิสิกส์เชิงคณิตศาสตร์

ฟิสิกส์เชิงคณิตศาสตร์ () หรือ คณิตศาสตร์เชิงฟิสิกส์ เป็นสาขาวิชาฟิสิกส์ที่ใช้หลักการทางคณิตศาสตร์ในการแก้ปัญหา (คณิตศาสตร์ประยุกต์) โดยอาจแบ่งได้เป็น 2 ยุค คือยุคแรกหรือยุคคลาสสิก ฟิสิกส์เชิงคณิตศาสตร์ได้รับการคิดค้นเพื่อใช้แก้ปัญหาทางกลศาสตร์, ทฤษฎีไฟฟ้าแม่เหล็ก และอุณหพลศาสตร์เป็นต้น และฟิสิกส์เชิงคณิตศาสตร์ยุคหลังหรือยุคใหม่ได้รับการคิดค้นเพื่อแก้การปัญหาในส่วนกลศาสตร์ควอนตัม ทฤษฎีสัมพัทธภาพ รวมทั้งทฤษฎีสตริงและทฤษฎีแห่งสรรพสิ่ง นักคณิตศาสตร์ฟิสิกส์ที่มีชื่อเสียง ได้แก่ แบลซ ปัสกาล, ไอแซก นิวตัน, เลอ็อนฮาร์ท อ็อยเลอร์, โฌแซ็ฟ-หลุยส์ ลากร็องฌ์, ฌ็อง เลอ รง ดาล็องแบร์, อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์, เจมส์ คลาร์ก แมกซ์เวลล์, ลอร์ด เคลวิน, โจซิอาห์ วิลลาร์ด กิบส์, ดาวิท ฮิลเบิร์ท, อ็องรี ปวงกาเร, สตีเฟน ฮอว์กิง เป็นต้น

 ยุคคลาสสิก 
 แคลคูลัส
 สมการอนุพันธ์
 สมการปริพันธ์
 แคลคูลัสของการแปรผัน

 ยุคใหม่ 
 ฟังก์ชันวิเคราะห์
 ทฤษฎีการวัด
 พีชคณิตยุคใหม่
 ทฤษฎีกรุป
 การวิเคราะห์เทนเซอร์
 ความน่าจะเป็น
 สถิติ
ดูเพิ่ม
 คณิตศาสตร์เชิงฟิสิกส์
 แหล่งข้อมูลอื่น 
 Communications in Mathematical Physics 
 Journal of Mathematical Physics 
 Mathematical Physics Electronic Journal 
 International Association of Mathematical Physics
 Erwin Schrödinger International Institute for Mathematical Physics 
หมวดหมู่:คณิตศาสตร์ประยุกต์