หนี้สิน

หนี้สิน หรือ หนี้เงิน () หมายถึง เงินที่ผู้หนึ่งซึ่งเรียกว่า "ลูกหนี้" () ติดค้างอยู่จะต้องใช้ให้แก่อีกผู้หนึ่งซึ่งเรียกว่า "เจ้าหนี้" () บางทีก็เรียกสั้น ๆ ว่า "หนี้"

ความเป็นหนี้สินกันนั้นมีขึ้นเมื่อเจ้าหนี้ตกลงให้ลูกหนี้ยืมเงินจำนวนหนึ่งซึ่งปัจจุบันมักมีการกำหนดระยะเวลาให้ลูกหนี้ปฏิบัติการชำระหนี้และมักต้องชำระดอกเบี้ย () อันงอกเงยจากหนี้สินนั้นด้วย

 เงื่อนไข 
 เงินต้น 
เงินต้นคือจำนวนเงินที่ลงทุนหรือให้ยืมในครั้งแรกที่ใช้ในการคำนวณดอกเบี้ยและกำไร

 ข้อกำหนดเกี่ยวกับการผิดนัดชำระหนี้ 
ลูกหนี้ทุกประเภทอาจไม่สามารถชำระหนี้ได้ตามที่คาดไว้ในบางครั้ง ซึ่งจะมีผลตามมาแตกต่างกันไปขึ้นอยู่กับเงื่อนไขของหนี้สินและกฎหมายที่ควบคุมการผิดนัดชำระหนี้ในเขตอำนาจศาลที่เกี่ยวข้อง หากหนี้สินมีหลักประกัน เช่น รถยนต์หรือบ้าน เจ้าหนี้อาจพยายามยึดหลักประกันนั้น

 การชำระคืน 
มีสามวิธีหลักในการโครงสร้างการชำระเงิน: สามารถชำระเงินกู้ทั้งหมดในเวลาที่ครบกำหนด; สามารถผ่อนชำระเงินกู้ในช่วงอายุของเงินกู้; หรืออาจผ่อนชำระบางส่วนในช่วงอายุของเงินกู้และชำระส่วนที่เหลือในเวลาที่ครบกำหนด

 การประเมินความสามารถในการชำระหนี้ 
 ตัวชี้วัดรายได้ 
อัตราส่วนการครอบคลุมหนี้เป็นอัตราส่วนระหว่างรายได้ที่มีอยู่กับจำนวนหนี้ที่ต้องชำระ (รวมถึงดอกเบี้ยและค่าเสื่อมของเงินต้นหากมี) ยิ่งอัตราส่วนการครอบคลุมหนี้สูง รายได้ที่มีเพื่อชำระหนี้ก็ยิ่งมากขึ้น และผู้กู้จะสามารถรับเงินทุนได้ง่ายและถูกลง

 ตัวชี้วัดมูลค่า 
อัตราส่วนของเงินกู้ต่อมูลค่าหลักประกันเป็นอัตราส่วนระหว่างจำนวนเงินกู้ทั้งหมดกับมูลค่าหลักประกันทั้งหมดที่ให้ไว้เพื่อประกันเงินกู้

ตัวอย่างเช่น ในการขอสินเชื่อที่อยู่อาศัย อัตราส่วนเงินกู้ต่อมูลค่ามักจะแสดงเป็น "เงินดาวน์"

 บทบาทของหน่วยงานจัดอันดับ 
สำนักเครดิตรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับประวัติการกู้ยืมและการชำระหนี้ของผู้บริโภค เจ้าหนี้ เช่น ธนาคารและบริษัทบัตรเครดิต ใช้การจัดอันดับเครดิตในการประเมินความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้นจากการให้เครดิตแก่ผู้บริโภค

 อ้างอิง 

หมวดหมู่:กฎหมายหนี้