เจ้าหญิงอากิโกะ

เจ้าหญิงอากิโกะ (ญี่ปุ่น: 彬子女王殿下อ้างอิงพระนามเต็มจากเว็บไซต์สำนักพระราชวัง https://www.kunaicho.go.jp/about/history/history05.html; โรมาจิ: Akiko Joō Denka; อังกฤษ: Her Imperial Highness Princess Akikoอ้างอิงพระนามภาษาอังกฤษจากเว็บไซต์สำนักพระราชวัง https://www.kunaicho.go.jp/e-about/history/history05.html) ทรงดำรงฐานันดรศักดิ์ "โจโอ" หรือ เจ้าหญิงชั้นรองแห่งราชวงศ์ญี่ปุ่น ทรงเป็นพระธิดาในเจ้าชายและเจ้าหญิงโทโมฮิโตะแห่งมิกาซะ และสืบเชื้อสายลำดับที่ 3 จากสมเด็จพระจักรพรรดิแห่งญี่ปุ่น (พระราชปนัดดาเหลน ในจักรพรรดิไทโช) 

วันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2568 ทรงเป็นผู้นำราชวงศ์สาขามิกาซะ นับเป็นเจ้าหญิงโดยประสูติพระองค์ล่าสุดที่ได้เป็นผู้นำราชวงศ์สาขาในรอบกว่า 144 ปี (พระองค์ล่าสุด คือ เจ้าหญิงซูมิโกะ คัตสึระโนะมิยะ ซึ่งสิ้นพระชนม์ไปเมื่อพ.ศ. 2424)

สัญลักษณ์ประจำพระองค์ หิมะ ที่ประทับหลัก ตำหนักมิกาซะตะวันออก เขตพระราชฐานอากาซากะ เขตมินาโตะ กรุงโตเกียว

 พระประวัติ 
เจ้าหญิงอากิโกะประสูติเมื่อวันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2524 (ปีโชวะที่ 56) ทรงเป็นพระธิดาในเจ้าชายโทโมฮิโตะแห่งมิกาซะกับเจ้าหญิงโทโมฮิโตะแห่งมิกาซะ ทรงมีพระกนิษฐา 1 พระองค์ คือ เจ้าหญิงโยโกะ 

กฎมณเฑียรบาลญี่ปุ่น มาตราที่ 6 กำหนดไว้ว่ามีเพียงแค่พระราชธิดาในจักรพรรดิ (เชื้อสายลำดับที่ 1) และ พระราชนัดดาในจักรพรรดิ (เชื้อสายลำดับที่ 2) เท่านั้น ที่จะดำรงฐานันดร "ไนชินโน" หรือเจ้าหญิงชั้นเอกแห่งราชวงศ์ญี่ปุ่น พระบรมวงศานุวงศ์ฝ่ายในที่เป็นเชื้อสายจักรพรรดิในลำดับที่ 3 เป็นต้นไปจะดำรงฐานันดร "โจโอ" หรือ เจ้าหญิงชั้นรองแห่งราชวงศ์ญี่ปุ่น ซึ่งหากนับลำดับเชื้อสายของพระองค์แล้ว ทรงเป็นพระราชปนัดดา หรือเชื้อสายลำดับที่ 3 ในจักรพรรดิไทโช จึงทรงดำรงฐานันดรนี้ ซึ่งเจ้าหญิงอากิโกะทรงดำรงฐานันดรศักดิ์ "โจโอ" หรือเจ้าหญิงชั้นรองแห่งราชวงศ์ญี่ปุ่นพระองค์แรกภายหลังยุคสงครามหรือภายใต้กฎมณเฑียรบาลญี่ปุ่นฉบับปัจจุบัน
 การศึกษา 

 ทรงศึกษาระดับชั้นอนุบาล ที่โรงเรียนอนุบาลโชโต (松濤幼稚園) จากนั้นย้ายไปศึกษาที่โรงเรียนอนุบาลกากูชูอิน (学習院幼稚園)แปลจากวิกิพีเดียภาษาญี่ปุ่น https://ja.wikipedia.org/wiki/彬子女王
 ทรงศึกษาระดับชั้นประถมศึกษา ที่โรงเรียนประถมศึกษากากูชูอิน (学習院初等科)
 ทรงศึกษาระดับชั้นมัธยมศึกษาตอนต้นและตอนปลาย ที่โรงเรียนมัธยมศึกษาหญิงกากูชูอิน (学習院女子中・高等科)
 พ.ศ. 2542 ทรงเข้าศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาประวัติศาสตร์ คณะอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยกากูชูอิน (学習院大学)
 พ.ศ. 2544 ทรงเป็นนักศึกษาระยะสั้นที่วิทยาลัยเมอร์ตัน มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด (Merton College, Oxford) สหราชอาณาจักร ซึ่งเป็นโครงการของมหาวิทยาลัยกากูชูอิน (学習院大学)
 เดือนมีนาคม พ.ศ. 2547 ทรงสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาตรี จากมหาวิทยาลัยกากูชูอิน (学習院大学)
 เดือนตุลาคม พ.ศ. 2547 ทรงศึกษาต่อสาขาประวัติศาสตร์ศิลปะญี่ปุ่น วิทยาลัยเมอร์ตัน มหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด (Merton College, Oxford) สหราชอาณาจักร
 พ.ศ. 2554 ทรงเข้าพิธีสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอก
 ระหว่างการศึกษา พระองค์ทรงทำการวิจัยที่มีหัวข้อว่า "ชุดสะสมของวิลเลียม แอนเดอร์สันที่พิพิธภัณฑ์บริติช - ความสนใจศิลปะญี่ปุ่นของตะวันตกในศตวรรษที่ 19" (William Anderson Collection at the British Museum - Western Interest in Japanese Art in the Nineteenth Century)
 ดุษฎีนิพนธ์ของพระองค์มีชื่อว่า "การรวบรวมและจัดแสดง 'ญี่ปุ่น' ในยุควิกตอเรีย: กรณีศึกษาพิพิธภัณฑ์บริติช" (Collecting and Displaying ‘Japan’ in Victorian Britain: The case of the British Museum)
 ทรงเป็นพระบรมวงศานุวงศ์หญิงพระองค์แรกที่สำเร็จการศึกษาระดับปริญญาเอก

 บรรลุนิติภาวะ 
วันที่ 20 ธันวาคม พ.ศ. 2544 ทรงมีพระชนมายุครบ 20 ชันษา ซึ่งถือว่าทรงบรรลุนิติภาวะตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ของญี่ปุ่น โดยพระองค์ทรงมีงานแถลงข่าวการบรรลุนิติภาวะของพระองค์ต่อสื่อมวลชน และในวันเดียวกันพระองค์ทรงได้รับพระราชทาน เครื่องราชอิสริยาภรณ์รัตนมงกุฎ ชั้นทวีติยาภรณ์ (มงกุฎดอกโบตั๋น) โดยหลังจากที่ทรงบรรลุนิติภาวะแล้ว พระองค์จะทรงมีส่วนร่วมในกิจกรรมของราชวงศ์อย่างเต็มพระองค์

 ความขัดแย้งระหว่างพระบิดาและพระมารดา 

 พ.ศ. 2533 เจ้าชายโทโมฮิโตะแห่งมิกาซะ พระบิดา ทรงพระประชวรพระโรคมะเร็ง  
 พ.ศ. 2547 เจ้าหญิงโทโมฮิโตะแห่งมิกาซะ พระมารดา ก็ทรงพระประชวรเช่นกัน และเป็นจุดเริ่มต้นของการแยกที่ประทับของทั้งสองพระองค์
 สำนักพระราชวังรายงานว่า "ทั้งสองพระองค์มีความขัดแย้งกันเกี่ยวกับการเปิดเผยเรื่องพระอาการประชวร นอกจากนี้เจ้าหญิงโทโมฮิโตะแห่งมิกาซะ (พระมารดา) ยังทรงมีความกังวลเกี่ยวกับสถานะของพระองค์ในฐานะพระบรมวงศานุวงศ์เมื่อพระองค์ประชวรเอง กล่าวกันว่าความรู้สึกเหล่านี้ทำให้เกิดความขัดแย้งในชีวิตคู่"
 มีรายงานว่าพระบิดาใช้ความรุนแรงกับคนในครอบครัวเนื่องจากพระอาการติดสุราของพระองค์ แต่เจ้าหญิงอากิโกะได้ออกมาปฏิเสธผ่านนิตยสารรายสัปดาห์ "ชูคัง ชินโช" (週刊新潮) ว่าพระบิดาไม่เคยทำร้ายพระมารดาเลยแม้แต่ครั้งเดียว
 วันที่ 6 มิถุนายน พ.ศ. 2555 พระบิดาสิ้นพระชนม์ด้วยพระอาการพระอวัยวะภายในล้มเหลว หลังจากที่ประชวรพระโรคมะเร็งมานาน โดยในพิธี "โอฟูเนะอิริ" (การเคลื่อนย้ายพระศพ) และ "ไฮเค็ตสึ" (การถวายความเคารพพระศพ) ของพระบิดา เจ้าหญิงอากิโกะทรงเป็นประธานในพิธีพระศพในฐานะพระธิดาแทนพระมารดา โดยมีรายงานจากสำนักพระราชวังว่าเป็นรับสั่งของพระบิดาก่อนสิ้นพระชนม์
 เมื่อพระบิดาสิ้นพระชนม์ โดยธรรมเนียมแล้วเจ้าหญิงโทโมฮิโตะแห่งมิกาซะ (พระมารดา) ในฐานะพระชายา จะต้องเป็นผู้นำราชวงศ์สาขาแทนพระสวามี แต่ทางสำนักพระราชวังเห็นควรที่จะให้เจ้าหญิงอากิโกะ เป็นผู้นำตระกูลมากกว่า การถกเถียงนี้ใช้ระยะเวลากว่า 1 ปีหลังการสิ้นพระชนม์
 อย่างไรก็ตามการกำหนดผู้นำราชวงศ์สาขาพระองค์ถัดไปไม่ได้มีข้อบัญญัติชัดเจนในกฎหมายว่าต้องเป็นใคร แต่จะต้องผ่านการรับรองจากคณะกรรมการเศรษฐกิจราชวงศ์ ซึ่งมติของคณะกรรมการคือ การยุบให้ราชวงศ์สาขาของเจ้าชายโทโมฮิโตะแห่งมิกาซะ (พระบิดา) ไปรวมกับเจ้าชายมิกาซะ (พระอัยกา) ดังเดิม (ซึ่งเจ้าชายมิกาซะทรงเป็นผู้นำราชวงศ์สาขา) แล้วทำการจัดสรรงบประมาณตามสัดส่วนของฐานันดรของแต่ละพระองค์ตามกฎหมายเศรษฐกิจราชวงศ์ (皇室経済法)
 ช่วงที่พระมารดาทรงพระประชวร พระมารดาได้งดการปฏิบัติพระกรณียกิจตั้งแต่ปี พ.ศ. 2548 พอหลังจากพระบิดาสิ้นพระชนม์ในปี พ.ศ. 2556 พระมารดาก็กลับมาปฏิบัติพระกรณียกิจอีกครั้งอย่างกระทันหันในรอบ 8 ปี ทำให้เจ้าหญิงอากิโกะรู้สึกไม่พอพระทัย โดยในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2558 พระองค์ทรงเปิดเผยผ่านนิตยสาร "เก็กกัน บุงเกะ ชุนจู" (月刊文藝春秋) ว่าครอบครัวของพระองค์มีปัญหามานานหลายปีแล้ว สาเหตุเกิดจากความบาดหมางอันยาวนานระหว่างพระบิดาและพระมารดา ถึงแม้พระบิดาจะสิ้นพระชนม์ไปแล้วแต่ปัญหาก็ยังไม่คลี่คลาย พระองค์ก็ไม่ได้พูดคุยกับพระมารดามานานกว่าสิบปีแล้ว ซึ่งพระองค์ก็พยายามเสนอให้มีการพูดคุยกันอยู่หลายครั้ง แต่ก็ได้รับการปฏิเสธผ่านตัวแทนทุกครั้ง หากพระมารดากลับมาปฏิบัติพระกรณียกิจแล้ว ก็ควรอธิบายเหตุผลกับประชาชนที่ทรงหายไป อีกทั้งทรงอยากให้พระมารดากราบทูลขอประทานอภัยต่อเจ้าชายและเจ้าหญิงมิกาซะอีกด้วย
 นอกจากที่พระองค์ทรงเป็นประธานในพิธีพระศพของพระบิดาแล้ว พระองค์ยังทรงเป็นประธานพิธีพระศพของพระอัยกา (เจ้าชายมิกาซะ) ซึ่งสิ้นพระชนม์เมื่อ 27 ตุลาคม พ.ศ. 2559 และพระอัยยิกา (เจ้าหญิงมิกาซะ) ซึ่งสิ้นพระชนม์เมื่อ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2567 ในฐานะพระนัดดาอีกด้วย
 วันที่ 30 กันยายน พ.ศ. 2568 หลังจากการสิ้นพระชนม์ของเจ้าหญิงมิกาซะ (พระอัยยิกา) เป็นเวลากว่า 10 เดือน คณะกรรมการเศรษฐกิจราชวงศ์ได้ลงมติให้พระองค์ดำรงตำแหน่งผู้นำราชวงศ์สาขามิกาซะต่อจากพระอัยยิกา ซึ่งพระองค์จะได้รับค่าใช้จ่ายส่วนพระองค์เพิ่มขึ้นเป็นจำนวน 10.675 ล้านเยนต่อปี (ประมาณ 2 ล้านกว่าบาท) โดยเป็นครั้งแรกที่พระราชปนัดดาในจักรพรรดิที่ได้ดำรงตำแหน่งผู้นำราชวงศ์สาขา ส่วนเจ้าหญิงโทโมฮิโตะแห่งมิกาซะ (พระมารดา) ได้แยกพระองค์ตั้งมิยาเกะ (ราชวงศ์สาขา) ใหม่ว่า "三笠宮寛仁親王妃家" (ราชวงศ์สาขาพระชายาในเจ้าชายโทโมฮิโตะแห่งมิกาซะ) ส่วนเจ้าหญิงโยโกะ พระขนิษฐา ยังคงอยู่ในราชวงศ์สาขามิกาซะดังเดิม

 พระกรณียกิจ 

 งานราชสำนัก 

 ทรงตามเสด็จสมเด็จพระจักรพรรดิ และสมเด็จพระจักรพรรดินีออกมหาสมาคม เนื่องในวันขึ้นปีใหม่
 ทรงเข้าร่วมพิธี "อูตาไก ฮาจิเมะ" (歌会始) ซึ่งเป็นธรรมเนียมประจำปีในพระราชสำนัก โดยจะมีการร่วมกันขับร้องบทกวีในท่วงทำนองโบราณตามแบบแผนดั้งเดิมของญี่ปุ่น
 ทรงเข้าร่วมพิธี "โคโช ฮาจิเมะ" (講書始) เป็นพิธีที่จัดขึ้นทุกปีในเดือนมกราคม โดยสมเด็จพระจักรพรรดิและสมเด็จพระจักรพรรดินี พร้อมพระบรมวงศานุวงศ์ จะเสด็จออกรับฟังการบรรยายจากผู้ทรงคุณวุฒิในสาขาวิชามนุษยศาสตร์ สังคมศาสตร์ และวิทยาศาสตร์https://koredeii.com/archives/14968
 ทรงเข้าร่วมงานเลี้ยงน้ำชาฤดูใบไม้ผลิและฤดูใบไม้ร่วง ซึ่งจัดโดยสมเด็จพระจักรพรรดิ เพื่อเลี้ยงต้อนรับแขกผู้มีเกียรติจากหลากหลายวงการในประเทศญี่ปุ่น ที่เขตพระราชฐานอากาซากะ กรุงโตเกียว

 ก่อตั้งองค์กร 

 พ.ศ. 2555 ทรงก่อตั้งสมาคมชินยูฉะ (心游舎) และทรงดำรงตำแหน่งประธานสมาคม โดยทางสมาคมจะมีเวิร์กช็อปให้เด็กรุ่นใหม่ได้สัมผัสประสบการณ์วัฒนธรรมญี่ปุ่น เพื่อให้ได้ตระหนักถึงวิถีชีวิตและภูมิปัญญาที่หยั่งรากลึกในสภาพอากาศและวัฒนธรรมของญี่ปุ่น และเพื่อไม่ให้สิ่งเหล่านั้นเลือนหายไป ด้วยการให้พวกเขาได้สัมผัสประสบการณ์จริง

 ตำแหน่งในองค์กร 

 ประธานสมาคมชินยูฉะ (心游舎)
 ประธานสมาคมญี่ปุ่น-ตุรกี (日本・トルコ協会)
 ประธานสมาคมผู้สอนสกีอาชีพแห่งประเทศญี่ปุ่น (日本職業スキー教師協会)
 ประธานศูนย์วัฒนธรรมตะวันออกกลางในญี่ปุ่น
 ประธานมูลนิธิเจ้าชายมิกาซะ
 ประธานมูลนิธิอิจิมูระเพื่อเทคโนโลยีใหม่
 ประธานกิตติมศักดิ์ของสหภาพรักบี้ฟุตบอลแห่งประเทศญี่ปุ่น (日本ラグビーフットボール協会)
 ประธานกิตติมศักดิ์ของคณะกรรมการรางวัลวันคลาสสิก
 ประธานกิตติมศักดิ์ของโคกูกะ เซวาไก
 ประธานกิตติมศักดิ์สมาคมญี่ปุ่น-อังกฤษ (日英協会)

 ตำแหน่งทางวิชาการ 

 นักวิจัยทุน มหาวิทยาลัยริตสึเมคัง (立命館大学) พ.ศ. 2552 - พ.ศ. 2555
 รองศาสตราจารย์รับเชิญพิเศษ สถาบันวิจัยคินูกาซะ มหาวิทยาลัยริตสึเมคัง (立命館大学) พ.ศ. 2555 - พ.ศ. 2557
 นักวิจัยด้านศิลปะ ศูนย์ฝึกอบรมของวัดกิงกากูจิ จังหวัดเกียวโต พ.ศ. 2555 - พ.ศ. 2557
 นักวิจัยรับเชิญ สถาบันวิจัยญี่ปุ่นศึกษานานาชาติ มหาวิทยาลัยโฮเซ (法政大学) พ.ศ. 2555
 นักวิจัยรับเชิญ ศูนย์วิจัยจดหมายเหตุ มหาวิทยาลัยศิลปะนครเกียวโต (京都市立芸術大学) พ.ศ. 2557
 นักวิจัยทุน สถาบันวิจัยวัฒนธรรมญี่ปุ่น มหาวิทยาลัยเกียวโตซังเกียว (京都産業大学) พ.ศ. 2558 - พ.ศ. 2561
 ศาสตราจารย์ สถาบันวิจัยวัฒนธรรมญี่ปุ่น มหาวิทยาลัยเกียวโตซังเกียว (京都産業大学) พ.ศ. 2561
 ศาสตราจารย์รับเชิญ มหาวิทยาลัยศิลปะนครเกียวโต (京都市立芸術大学)
 ศาสตราจารย์รับเชิญพิเศษ มหาวิทยาลัยโคกูกักคูอิน (國學院大學)
 ศาสตราจารย์รับเชิญ บัณฑิตวิทยาลัยมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยโคกูชิคัง (国士舘大学)
 นักวิทยาศาสตร์อาวุโส สถาบันภูมิ-จักรวาลวิทยา สถาบันเทคโนโลยีชิบะ (千葉工業大学)
 ศาสตราจารย์พิเศษ สถาบันเทคโนโลยีชิบะ (千葉工業大学)
 ผู้ช่วยนักวิจัยที่สถาบัน Japan Research Centre (JRC) วิทยาลัยบูรพคดีศึกษาและการศึกษาแอฟริกา มหาวิทยาลัยลอนดอน

 พระนิพนธ์ 
เจ้าหญิงอากิโกะทรงพระปรีชาด้านการวิชาการ จึงทรงนิพนธ์ 42 บทความวิจัย, 24 หนังสือและวารสารทางวิชาการ, และ 4 โครงการทางวิชาการ เช่น 

 บทความ 

 พ.ศ. 2562 "การเปลี่ยนแปลงเครื่องแต่งกายของราชวงศ์ฝ่ายหญิง: ผลกระทบจากการรับเอาเครื่องแต่งกายแบบตะวันตกในยุคเมจิ" (女性皇族の衣装の変移について : 明治の洋装化がもたらしたもの)
 พ.ศ. 2563 "วัดโฮรีวจิที่จัดแสดงในพิพิธภัณฑ์บริติช: ความสำคัญของภาพจิตรกรรมฝาผนังคนโดะและพระโพธิสัตว์คูดาระ คันนงในฉบับจำลอง" (大英博物館に所蔵された法隆寺―金堂壁画と百済観音の複製の意義についてー)

 หนังสือ 

 พ.ศ. 2558 "ครุยสีแดงและน้ำเงิน" (赤と青のガウン) ISBN: 9784569904009 เป็นหนังสือที่พระองค์นิพนธ์ถึงประสบการณ์สมัยที่ทรงศึกษาในสหราชอาณาจักร โดยมีการตีพิมพ์อีกครั้ง ใน พ.ศ. 2567 เป็นฉบับพ็อกเก็ตบุ๊ค ซึ่งกลายเป็นหนังสือขายดี มียอดขายถึง 300,000 เล่ม
 พ.ศ. 2562 "ตำนานช่างฝีมือคนสุดท้าย" (最後の職人ものがたり) ISBN: 9784093886673
 พ.ศ. 2567 "ถนนแห่งเรื่องเล่าเกียวโต" (京都ものがたりの道) ISBN: 9784620328102

 โครงการ 

 พ.ศ. 2554 - 2556 "การวิจัยพื้นฐานคอลเลกชันศิลปะญี่ปุ่นที่จัดแสดงในพิพิธภัณฑ์บริติช" (大英博物館所蔵日本美術コレクションの基礎研究)
 พ.ศ. 2561 - 2567 "การวิจัยบรรณานุกรมโดยใช้เอกสารคลาสสิกจำลองที่สร้างขึ้นด้วยงานหัตถกรรมดั้งเดิมและเทคโนโลยีขั้นสูง และการเผยแพร่วัฒนธรรมหนังสือสู่โลกกว้าง" (伝統工芸と先端技術による複製古典籍を活用した書誌学研究と書物文化の世界への発信) ทรงเป็นนักวิจัยร่วมกับโคบายาชิ คาซูฮิโกะ

 การเยือนต่างประเทศ 
alt=well cometo thai.land|left|25x25px

 ตุรกี 

 วันที่ 21 - 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2541 ทรงเสด็จเป็นการส่วนพระองค์ เป็นการเสด็จไปต่างประเทศครั้งแรกและเสด็จเพียงพระองค์เดียว โดยขณะนั้นพระองค์กำลังศึกษาอยู่ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนมัธยมศึกษาหญิงกาคุชูอิน (学習院女子中・高等科)
 วันที่ 18 - 29 มิถุนายน พ.ศ. 2546 ตามเสด็จเจ้าชายโทโมฮิโตะแห่งมิกาซะ เพื่อเยี่ยมชมโบราณสถาน
 วันที่ 7 - 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2553 ตามเสด็จเจ้าชายโทโมฮิโตะแห่งมิกาซะ เพื่อเข้าร่วมงานพิธีรับปริญญาดุษฎีบัณฑิตกิตติมศักดิ์จากมหาวิทยาลัยอังการา (Ankara University) และพิธีเปิดสถาบันโบราณคดีอนาโตเลีย ของมูลนิธิศูนย์วัฒนธรรมตะวันออกกลาง
 วันที่ 23 - 30 เมษายน พ.ศ. 2557 ทรงเข้าร่วมงานคอนเสิร์ตรำลึกถึงเจ้าชายโทโมฮิโตะแห่งมิกาซะ และเยี่ยมชมโบราณสถาน
 วันที่ 8 - 14 กันยายน พ.ศ. 2561 ทรงเข้าร่วมงานรำลึกของมูลนิธิเจ้าชายมิกาซะ

 25x25px|Flag of Norway นอร์เวย์ 

 วันที่ 2 - 7 เมษายน พ.ศ. 2546 ตามเสด็จเจ้าชายโทโมฮิโตะแห่งมิกาซะ เพื่อเข้าร่วมงานครบรอบ 40 ปี การแข่งขันสกีครอสคันทรีสำหรับผู้พิการ (Ridderrennet)

alt=Flag of Austria|left|25x25px

 ออสเตรีย 

 วันที่ 14 - 21 มกราคม พ.ศ. 2554 ทรงเยี่ยมชมการแข่งขัน Interski ครั้งที่ 19

 25x25px|ธงชาติสิงคโปร์ สิงคโปร์ 

 วันที่ 17 - 21 กรกฎาคม พ.ศ. 2556 ทรงเข้าร่วมกิจกรรมแนะนำวัฒนธรรมญี่ปุ่นแบบดั้งเดิม

alt=Flag of Chile|left|25x25px

 ชิลี 

 วันที่ 4 - 14 กันยายน พ.ศ. 2556 ทรงเยือนเพื่อส่งเสริมความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ

 25x25px|Flag of Switzerland สวิตเซอร์แลนด์ 

 วันที่ 30 พฤษภาคม - 3 มิถุนายน พ.ศ. 2560 ทรงเข้าร่วมงานแสดงศิลปะของเอเชีย
 วันที่ 9 - 19 กันยายน พ.ศ. 2566 ทรงเยือนมหาวิทยาลัยซูริค

alt=Flag of the United Kingdom (3-5)|left|25x25px

 สหราชอาณาจักร 

 วันที่ 2 - 7 ตุลาคม พ.ศ. 2562 ทรงเข้าร่วมงานนิทรรศการและสัมมนาทางวิชาการ "นาระ: จุดเริ่มต้นแห่งศรัทธาและความงามของญี่ปุ่น" ที่พิพิธภัณฑ์บริติช

 25x25px|Flag of France ฝรั่งเศส 

 วันที่ 9 - 19 กันยายน พ.ศ. 2566 ทรงเข้าร่วมเยี่ยมชมการแข่งขันรักบี้เวิร์ลคัพปี 2023

alt=Flag of Bhutan|left|25x25px

 ภูฏาน 

 วันที่ 5 - 12 มีนาคม พ.ศ. 2567 ทรงเยือนอย่างไม่เป็นทางการ ตามคำเชิญของสมเด็จพระราชาธิบดีชิกเม เคซาร์ นัมกเยล วังชุก

 พระเกียรติยศ 

 ลำดับพระอิสริยยศ 

 20 ธันวาคม พ.ศ. 2524 - ปัจจุบัน: เจ้าหญิงอากิโกะ (彬子女王; Princess Akiko)

 เครื่องราชอิสริยาภรณ์ 

 ‎‎80x80px|JPN Hokan-sho 2Class BAR เครื่องราชอิสริยาภรณ์รัตนมงกุฎ ชั้นทวีติยาภรณ์ (มงกุฎดอกโบตั๋น) (2544)

 ปริญญากิตติมศักดิ์ 

 ปริญญากิตติมศักดิ์ สาขาอักษรศาสตร์ มหาวิทยาลัยโคกูชิคัง (国士舘大学)(2561)
 ปริญญากิตติมศักดิ์ สถาบันเทคโนโลยีชิบะ (千葉工業大学) (2567)

 เกร็ด 

 ทรงโปรดการเล่นสกี และทรงเป็นครูสอนสกีมืออาชีพ
 ทรงเรียก เจ้าชายโทโมฮิโตะแห่งมิกาซะ พระบิดา แบบลำลองว่า "โอโตมะ" (おとうま) มาจากคำว่า "โอโตซามะ" (お父さま) ที่แปลว่าท่านพ่อhttps://archive.today/20121209152926/http://webcache.googleusercontent.com/search#selection-1085.2-1121.43
 เจ้าชายโทโมฮิโตะแห่งมิกาซะ พระบิดา ทรงเขียนข้อความถึงพระองค์และเจ้าหญิงโยโกะ (พระขณิษฐา) ก่อนสิ้นพระชนม์ ว่า "จงเป็นสตรีที่งดงาม" (すてきな女になれ) และ "จงใช้ชีวิตอย่างอิสระ" (自由に生きろ)
 ตอนที่พระองค์ทรงเดินทางไปศึกษาที่สหราชอาณาจักร พระองค์ทรงใช้สายการบินชั้นประหยัด, ใช้หนังสือเดินทางทางการทูตตอนผ่านกระบวนการตรวจคนเข้าเมือง และทรงเคยเข้าเฝ้าสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 
 จุดกำเนิดของพระนิพนธ์ "ครุยสีแดงและน้ำเงิน" (赤と青のガウン) มาจากเงื่อนไขที่พระองค์ตกลงกับพระบิดาว่าต้องเขียนบันทึกการใช้ชีวิตประจำวัน
 พระนิพนธ์ "ครุยสีแดงและน้ำเงิน" (赤と青のガウン) ถูกดัดแปลงเป็นมังงะโดยนายอาโออิ อิเกเบะ โดยตีพิมพ์ในนิตยสารโชเซ็ตสึ ชินโจ ฉบับเดือนมกราคม 2568
 วันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2567 ทรงเป็นแขกรับเชิญรายการ "เท็ตสึโกะ โนะ เฮยะ" (徹子の部屋) ซึ่งออกอากาศทางช่อง TV Asahi โดยพระองค์ทรงเล่าถึงประสบการณ์การใช้ชีวิตที่สหราชอาณาจักร และความลำบากในการทำธุรกรรมต่างๆเนื่องจากการเป็นสมาชิกราชวงศ์ซึ่งไม่มีนามสกุล
 เนื่องด้วยราชวงศ์ญี่ปุ่นไม่มีนามสกุล พระองค์จึงระบุพระนามในการตีพิมพ์เอกสารทางวิชาการว่า "三笠宮 彬子" (Mikasa-no-Miya Akiko) ส่วนภาษาอังกฤษ พระองค์ใช้เป็น "Princess Akiko of Mikasa"
 วันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2568 ทรงปรากฏพระองค์เป็นผู้ดำเนินรายการพิเศษทางวิทยุชื่อ "All Night Nippon Premium ของเจ้าหญิงอากิโกะ" (彬子女王のオールナイトニッポンPremium) ออกอากาศทางสถานี Nippon Broadcasting System ทรงเล่าถึงชีวิตประจำวัน งานอดิเรก ความหลงใหลในวัฒนธรรมญี่ปุ่น รวมถึงความหลงใหลด้านกีฬาของพระองค์ โดยมีทาเตกาวะ ชิโนฮาจิ (立川志の八) นักแสดงรากูโกะ และคังกูโร นากามูระ (中村勘九郎) นักแสดงคาบูกิ เป็นผู้ช่วยดำเนินรายการ ซึ่งทั้งคู่มีความใกล้ชิดคุ้นเคยกับพระองค์ อีกทั้งในอดีต เจ้าชายโทโมฮิโตะแห่งมิกาซะ พระบิดา ก็เคยทรงเป็นผู้ดำเนินรายการนี้เช่นกัน ใน พ.ศ. 2518
 ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2555 เป็นต้นมา การแข่งขันสกีชิงแชมป์นักเรียนนักศึกษาทั่วประเทศญี่ปุ่น (全日本学生スキー選手権大会) ทีมชนะเลิศชายจะได้รับรางวัลที่มีชื่อว่า "ถ้วยรางวัลเจ้าชายโทโมฮิโตะ" ส่วนทีมชนะเลิศหญิงจะได้รับ "ถ้วยรางวัลเจ้าหญิงอากิโกะ"https://www.isj.gr.jp/2010/2013/juyoshiki20121204.pdf
 วันที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2559 ทรงเป็นผู้ขว้างลูกเปิดสนาม ในการแข่งขันเบสบอลลีกฤดูใบไม้ร่วง ที่สนามเมจิจิงกู กรุงโตเกียว ในการแข่งขันระหว่างมหาวิทยาลัยโคกูกักคูอิน (國學院大學) และ มหาวิทยาลัยโทโย (東洋大学) ซึ่งพระองค์ทรงสวมเครื่องแบบกีฬาของมหาวิทยาลัยโคกูกักคูอิน (國學院大學) เนื่องจากพระองค์เป็นศาสตราจารย์พิเศษที่มหาวิทยาลัยนี้

 พงศาวลี 

 อ้างอิง 

 แหล่งข้อมูลอย่างเป็นทางการ 

 เว็บไซต์สำนักพระราชวังอิมพีเรียล (Imperial Household Agency) ภาษาอังกฤษ https://www.kunaicho.go.jp/eindex.html
 เว็บไซต์สำนักพระราชวังอิมพีเรียล (Imperial Household Agency) ภาษาญี่ปุ่น https://www.kunaicho.go.jp/
 ประกาศสํานักนายกรัฐมนตรี เรื่อง หลักเกณฑ์การทับศัพท์ภาษาเยอรมัน สเปน ญี่ปุ่น และมลายู ลงวันที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2561

หมวดหมู่:เจ้าหญิงญี่ปุ่น
หมวดหมู่:บุคคลจากมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด