พระราชบัญญัติผ่อนปรนการจำกัดสิทธิชาวโรมันคาทอลิก ค.ศ. 1791

พระราชบัญญัติว่าด้วยการผ่อนปรนสิทธิของผู้เป็นโรมันคาทอลิก ค.ศ. 1791 () เป็นพระราชบัญญัติของรัฐสภาแห่งสหราชอาณาจักร ที่ได้รับการอนุมัติในปี ค.ศ. 1791 (31 จอร์จที่ 3. มาตรา 32) ที่ผ่อนปรนสิทธิที่ถูกจำกัดทางการเมือง, การศึกษา และ ทางเศรษฐกิจของผู้เป็นโรมันคาทอลิก กฎหมายอนุญาตให้ผู้เป็นโรมันคาทอลิกสามารถดำเนินอาชีพทางกฎหมาย, อนุญาตให้ถือศาสนาอย่ามีเสรีภาพ และยอมรับโรงเรียนของโรมันคาทอลิก แต่ในขณะเดียวกัน ชาเปล โรงเรียน และนักบวช และครูก็ยังต้องลงทะเบียน การชุมนุมที่ปิดประตู และการมีเพิ่มเติมยอดและระฆังบนชาเปลก็ยังเป็นสิ่งต้องห้าม นักบวชไม่ได้รับการอนุญาตให้แต่งกายตามประเพณีหรือทำพิธีในที่สาธารณะ ห้ามรับเด็กที่เป็นโปรเตสแตนต์เข้าเป็นนักเรียน และห้ามการมีสำนักสงฆ์และการบริจาคเงินให้แก่โรงเรียนหรือวิทยาลัย

พระราชบัญญัติฉบับนี้เป็นกฎหมายที่มีรายละเอียดมากกว่าและการบังคับใช้ที่กว้างไกลกว่าพระราชบัญญัติโรมันคาทอลิก ค.ศ. 1778 (Papists Act 1778) พระราชบัญญัติก็ยังคงระบุให้ผู้เป็นโรมันคาทอลิกต้องประกาศความสวามิภักดิ์เช่นเดียวกับฉบับ ค.ศ. 1778 แต่เพิ่มเติมการยอมสนับสนุนการสืบราชบัลลังก์โดยโปรเตสแตนต์ภายใต้พระราชบัญญัติว่าด้วยการสืบราชสันตติวงศ์ ค.ศ. 1701 ผู้ประกาศความสวามิภักดิ์ก็จะไม่ถูกลงโทษว่าเป็นผู้นับถือนิกายโรมันคาทอลิก หรือว่าเป็นผู้ได้รับการศึกษาแบบโรมันคาทอลิก หรือฟังหรือเข้าร่วมในพิธีมิซซา หรือว่าเป็นนักบวชหรือเข้าเป็นนักบวชในสถาบันที่เป็นส่วนหนึ่งของคริสต์ศาสนาแห่งโรม หรือในการทำพิธีหรือเข้าร่วมพิธีของโรมันคาทอลิก

 อ้างอิง 

บทความนี้เรียบเรียงจาก Schaff-Herzog Encyclopedia of Religious Knowledge ฉบับ ค.ศ. 1914 ซึ่งในปัจจุบันเป็นสาธารณสมบัติ
J. H. Overton and F. Relton. The English Church (1714–1800). London, 1906. pp. 226–227. 

หมวดหมู่:กฎหมายสหราชอาณาจักร