อุตสาหกรรมสร้างสรรค์

อุตสาหกรรมสร้างสรรค์ หมายถึง กลุ่มกิจกรรมทางเศรษฐกิจที่เกี่ยวข้องกับการสร้างสรรค์และนำความรู้หรือข้อมูลมาใช้ประโยชน์ อาจเรียกอีกชื่อหนึ่งว่าอุตสาหกรรมวัฒนธรรม (โดยเฉพาะในยุโรป) หรือเศรษฐกิจสร้างสรรค์ และล่าสุดได้รับการขนานนามว่าเป็นเศรษฐกิจสีส้มในละตินอเมริกาและแคริบเบียนBuitrago & Duque 2013

เศรษฐกิจสร้างสรรค์แบบจอห์น ฮาวกินส์ หมายถึง ระบบเศรษฐกิจที่ขับเคลื่อนด้วยความคิดสร้างสรรค์และนวัตกรรม โดยอาศัยทรัพย์สินทางปัญญาเป็นหลัก อุตสาหกรรมที่เกี่ยวข้องกับเศรษฐกิจแบบนี้มีหลากหลาย เช่นการโฆษณา สถาปัตยกรรม ศิลปะ งานฝีมือ การออกแบบ แฟชั่น ภาพยนตร์ ดนตรี ศิลปะการแสดง การจัดพิมพ์ การวิจัยและพัฒนา ซอฟต์แวร์ ของเล่นและเกม โทรทัศน์ วิทยุ และวิดีโอเกม

 อ้างอิง 

 แหล่งข้อมูล 


Buitrago, Pedro & Duque, Iván. The Orange Economy: An Infinite Opportunity . Washington, DC: Inter-American Development Bank 2013
  Description and preview.










 Parrish, David (2005). T-Shirts and Suits: A Guide to the Business of Creativity, Merseyside ACME.
 Pasquinelli, Matteo (2006). . In: Lovink, Geert and Rossiter, Ned (eds). MyCreativity Reader: A Critique of Creative Industries, Amsterdam: Institute of Network Cultures, 2007.
 Towse, Ruth (2002). Book Review of Creative Industries, Journal of Political Economy, 110: 234-237.
 Van Heur, Bas (2010) Creative Networks and the City: towards a Cultural Political Economy of Aesthetic Production. Bielefeld: Transcript.
 Gielen, Pascal (2013) "Creativity and other Fundamentalisms". Mondriaan: Amsterdam.

หมวดหมู่:เศรษฐศาสตร์
หมวดหมู่:การสร้างสรรค์
หมวดหมู่:การเงิน