พระเจ้าปแชมิเซิล โอตาการ์ที่ 1 แห่งโบฮีเมีย

พระเจ้าปแชมิเซิล โอตาการ์ที่ 1 แห่งโบฮีเมีย (; ราว ค.ศ. 1155 – 15 ธันวาคม ค.ศ. 1230) เป็นดยุกแห่งโบฮีเมียในช่วง ค.ศ. 1192 จากนั้นจึงได้รับตำแหน่งพระมหากษัตริย์โบฮีเมียครั้งแรกใน ค.ศ. 1198 จากฟิลิปแห่งสเวเบีย ภายหลังใน ค.ศ. 1203 จากอ็อทโทที่ 4 แห่งเบราน์ชไวค์ และใน ค.ศ. 1212 (ในฐานะตำแหน่งสืบทอด) จากฟรีดริชที่ 2 พระองค์เป็นสมาชิกในราชวงศ์ปแชมิเซิล

ชีวิตช่วงต้น
พระองค์เป็นพระราชโอรสองค์รองของพระเจ้าวลายิสลัฟที่ 2 ดยุกและกษัตริย์โบฮีเมีย กับจูดิธแห่งทูรินเจีย ในช่วงแรกของการครองราชย์เป็นสมัยของอนาธิปไตยที่เกิดขึ้นโดยทั่วไปในราชอาณาจักร หลักจากการต่อสู้อยู่พักหนึ่งก็เป็นที่ยอมรับกันโดยทั่วไปว่าเป็นพระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรโบฮีเมียโดยจักรพรรดิไฮน์ริชที่ 6 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ใน ค.ศ. 1192 แต่ปีต่อมาพระองค์ก็ถูกกลุ่มเจ้าเยอรมันโค่นราชบัลลังก์ ใน ค.ศ. 1197 พระเจ้าปแชมิเซิล โอตาการ์ ทรงบังคับให้วลาดิสเลาส ยินดริค พระเชษฐา สละโบฮีเมียให้แก่พระองค์ไปครองเพียงแต่มอเรเวีย

พระเจ้าปแชมิเซิล โอตาการ์ ทรงฉวยโอกาสที่ชาวเยอรมันอยู่ในระหว่างสงครามกลางเมืองแย่งราชบัลลังก์ระหว่างฟิลลิพแห่งสเวเบียแห่งโฮเอินชเตาเฟิน กับอ็อทโทแห่งตระกูลเวล์ฟ ในการประกาศพระองค์เป็นปฐมกษัตริย์แห่งราชอาณาจักรโบฮีเมีย โดยได้รับการสนับสนุนจากฟิลลิพแห่งสเวเบีย ผู้ต้องการการสนับสนุนทางทหารในการต่อสู้กับฝ่ายอ็อทโทใน ค.ศ. 1198 โดยสวมมงกุฏที่ไมนทซ์

ใน ค.ศ. 1199 พระเจ้าปแชมิเซิล โอตาการ์ ทรงหย่ากับอาเดิลไฮท์แห่งไมเซินแห่งราชวงศ์เว็ททีน พระมเหสีองค์แรก เพื่อไปเสกสมรสกับโกนช์ต็อนซิยอแห่งฮังการี พระราชธิดาองค์เล็กของพระเจ้าเบ-ลอที่ 3 แห่งฮังการี

ใน ค.ศ. 1200 เมื่ออ็อทโทขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิอ็อทโทที่ 4 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ พระเจ้าปแชมิเซิล โอตาการ์ ก็ทรงเลิกสัญญาที่มีต่อฟิลลิพแห่งสเวเบีย และประกาศเข้าข้างฝ่ายเวล์ฟ ทั้งจักรพรรดิอ็อทโทที่ 4 และสมเด็จพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 3 ต่อมาก็ทรงรับรองว่าพระองค์เป็นพระมหากษัตริย์สืบราชวงศ์แห่งราชอาณาจักรโบฮีเมีย

 ดูเพิ่ม  
 ราชอาณาจักรโบฮีเมีย

 อ้างอิง 

ข้อมูล

 แหล่งข้อมูลอื่น 


ปแชมิเซิล โอตาการ์ที่ 1
หมวดหมู่:ดยุกแห่งโบฮีเมีย