บ๊วย (Prunus mume)

บ๊วย (, แต้จิ๋วเพ็งอิม: bhuê; ชื่อวิทยาศาสตร์: Prunus mume) เป็นผลไม้ที่อยู่ในสกุล Prunus มีถิ่นกำเนิดในประเทศจีน และพบในไต้หวัน, ญี่ปุ่น, เกาหลี, เวียดนาม และลาวUematsu, Chiyomi; Sasakuma, Tetsuo; Ogihara, Yasunari (1991). Phylogenetic relationships in the stone fruit group of Prunus as revealed by restriction fragment analysis of chloroplast DNA. The Japanese Journal of Genetics 66 (1): 60. "P. mume had its origin in South China around the Yangtze River (Kyotani, 1989b)." . . 
ในประเทศไทยนิยมปลูกบริเวณภาคเหนือของไทย เช่น ดอยอ่างขาง ในโครงการหลวง โดยนำพันธุ์มาจากไต้หวันและญี่ปุ่น    ใบขนาดเล็ก สีเขียวอมเทา ขอบใบหยักฟันเลื่อย ดอกมีกลิ่นหอม สีขาวหรือชมพู ผลเล็ก ทรงกลม เมื่ออ่อน ผลสีเขียว เมื่อสุกสีเหลิอง เนื้อนิ่ม รสเปรี้ยวอมหวาน เมล็ดแข็ง

 ประโยชน์ของบ๊วย 
บ๊วยจัดเป็นผลไม้ที่มีสรรพคุณหลายอย่าง และเป็นที่รู้จักกันดีในการนำเอาผลไปใช้ประโยชน์ เช่น การนำไปทำเป็นน้ำบ๊วย เพื่อช่วยในการเพิ่มกำลัง บรรเทาอาการอ่อนเพลีย, เสริมสร้างระบบการย่อยอาหาร, ลดมลพิษและอาหารที่เป็นพิษที่ร่ายกายและยังช่วยลดกรดในกระเพาะอาหาร, แก้เหงือกอักเสบที่เป็นปัญหาของกลิ่นปาก, แก้อาการเมาค้าง ไม่ว่าจะเกิดจากการดื่มสุรา หรือจากการเดินทาง เช่น เมารถ เมาเรือ เมาเครื่องบิน ช่วยแก้อาการคลื่นไส้อาเจียน และอาหารไม่ย่อย, ช่วยปรับสมดุลในกระเพาะอาหาร, แก้อาการแพ้ท้อง, ลดอาการกระหายน้ำ  ลดการเสียเหงื่อในร่างกาย

โดยส่วนใหญ่นำไปแปรรูปเป็นบ๊วยแช่อิ่ม, บ๊วยดอง, บ๊วยเค็ม หรือใช้ทำอาหารเช่น น้ำจิ้มบ๊วย, ปลานึ่งบ๊วย เป็นต้น

 อ้างอิง 

แหล่งข้อมูลอื่น



หมวดหมู่:ผลไม้
หมวดหมู่:สกุลพรุน
หมวดหมู่:ไม้ยืนต้น
หมวดหมู่:คำและวลีภาษาแต้จิ๋ว