ยุวชนแดง

ยุวชนแดง () หรือ หงเว่ยปิง () เป็นขบวนการทางสังคมกึ่งทหารของนักศึกษาเยาวชนซึ่งถูกเรียกระดมโดยเหมา เจ๋อตุง ในปี พ.ศ. 2509 และ พ.ศ. 2510 ในช่วงระหว่างการปฏิวัติทางวัฒนธรรมระยะแรกTeiwes, F; "Mao and His Followers". A Critical Introduction to Mao Zedong; Cambridge University Press (2010) 

เป้าหมายองขบวนการยุวชนแดงตามที่ผู้นำระบุไว้ คือ "ท่านประธานเหมาได้กำหนดอนาคตของเราในฐานะองค์กรยุวชนนักปฏิวัติติดอาวุธ...ดังนั้นถ้าประธานเหมาเป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุดแห่งกองทัพแดงของเรา และพวกเราเป็นยุวชนแดงของเขา ใครจะหยุดพวกเราได้? ก่อนอื่น เราจะทำให้ประเทศจีนนับถือลัทธิเหมาจากภายในสู่ภายนอก และจากนั้นเราจะช่วยให้ประชาชนทำงานจากประเทศอื่นๆที่จะทำให้โลกเป็นสีแดง และจากนั้นก็ทั่วทั้งจักรวาล"Woei Lien Chong, China's great proletarian Cultural Revolution: master narratives and post-Mao counter narratives, page 105, published 2002}}

ยุวชนแดงได้รับการสนับสนุนโดยตรงจากเหมา และเติบโตขึ้นอย่างรวดเร็ว ขบวนการยุวชนแดงในปักกิ่งมาถึงจุดสูงสุดในระหว่าง "สิงหาคมแดง" เมื่อปี 1966 ก่อนที่จะแพร่หลายไปทั่วจีนแผ่นดินใหญ่ เหมาใช้งานยุวชนแดงในฐานะโฆษณาชวนเชื่อและเพื่อให้บรรลุเป้าหมายต่าง ๆ เช่น การยึดอำนาจ และการทำลายสัญลักษณ์ของจีนยุคก่อนคอมมิวนิสต์ ("สิ่งเก่าแก่สี่ประการ") ซึ่งรวมถึงโบราณวัตถุและฮวงซุ้ยของบุคคลในประวัติศาสตร์จีน นอกจากนี้ รัฐบาลในยุคนั้นยังให้อิสระแก่ยุวชนแดงอย่างมาก รวมถึงขั้นอนุญาตให้ยุวชนแดงสามารถทำร้ายร่างกายผู้อื่นที่มองว่าเป็นภัยต่อการปกครอง ต่อมาขบวนการยุวชนแดงได้อยู่เหนือการควบคุม และมักเผชิญหน้ากับเจ้าหน้าที่รัฐ รวมถึงเป็นภัยแก่ความปลอดภัยสาธารณะ ท้ายที่สุดรัฐบาลได้ระงับขบวนการนี้ โดยที่ตัวเหมาเองยังมองว่าขบวนการนักเรียนนักศึกษานี้ได้มีความสุดโต่งเกินไป ภายในปี 1968 ขบวนการยุวชนแดงได้สูญสลายไปหมด

อ้างอิง

หมวดหมู่:การปฏิวัติทางวัฒนธรรม
หมวดหมู่:ประวัติศาสตร์จีน