โพ

โพ (มาจากภาษาสิงหล)Oxford English Dictionary, Oxford University Press, 1971, p.1014 () เป็นต้นไม้สปีชีส์หนึ่งของไทรหรือมะเดื่อ เป็นพืชพื้นเมืองของอินเดีย, เนปาล, ศรีลังกา, ตะวันตกเฉียงใต้ของจีน และอินโดจีน เป็นต้นไม้ขนาดใหญ่ผลัดใบในฤดูร้อน สูงได้ถึง 30 เมตร ลำต้นมีเส้นผ่านศูนย์กลางได้ถึง 3 เมตร มีรากพูพอน ตามกิ่งจะไม่มีรากอากาศห้อยลงมา ซึ่งแตกต่างจากไทรชนิดอื่น

ใบมีรูปหัวใจปลายยาว ยาว 10–17 เซนติเมตร กว้าง 8–12 เซนติเมตร ก้านใบยาว 6–10 เซนติเมตร ผลมีขนาดเล็กมีเส้นผ่านศูนย์กลาง 1–1.5 เซนติเมตร สีเขียวเมื่อสุกมีสีม่วง

โพเป็นต้นไม้ที่ได้รับการสักการะในศาสนาพราหมณ์-ฮินดู ศาสนาเชน และพระพุทธศาสนา พระโคตมพุทธเจ้าก็ได้ตรัสรู้เมื่อนั่งอยู่ใต้ต้นโพเช่นกัน โดยต้นโพที่พระโคตมพุทธเจ้าตรัสรู้นั้นชื่อ "ต้นพระศรีมหาโพธิ์" ปัจจุบันยังคงมีชีวิตอยู่ที่ประเทศอินเดีย จึงเชื่อกันว่าโพเป็นสัญลักษณ์แห่งความสุข ความสำเร็จ อายุยืน และความโชคดี และเป็นพันธุ์ไม้มงคลพระราชทานประจำจังหวัดปราจีนบุรีต้นโพศรีมหาโพธิ

 ดูเพิ่ม 
ต้นพระศรีมหาโพธิ์

 อ้างอิง 

แหล่งข้อมูลอื่น




หมวดหมู่:ต้นไม้ประจำจังหวัดของไทย
หมวดหมู่:ต้นไม้ในพุทธประวัติ
หมวดหมู่:สกุลโพ