ดอกจิกสี่แฉก

ดอกจิกสี่แฉก () ทางภาษาศาสตร์แปลว่า “สี่ใบ” ที่ใช้ในบริบทต่างๆ ของสิ่งที่มีสี่แฉกหรือสี่กลีบ

ในมุทราศาสตร์
ในมุทราศาสตร์ “ดอกจิกสี่แฉก” เป็นสัญลักษณ์ของดอกไม้ที่มีสี่กลีบ หรือใบไม้ที่มีสี่แฉก เช่นใบจิกสี่แฉก บางครั้งก็จะเป็นภาพที่มีก้านที่นิยาม ว่า “slipped” แต่ไม่ถือว่าเป็นดอกไม้แต่เรียกว่า “Foil”

ในสถาปัตยกรรมหรือสัญลักษณ์
ในด้านสถาปัตยกรรมหรือสัญลักษณ์ของคริสต์ศาสนา “ดอกจิกสี่แฉก” เป็นทรงที่เกิดจากการวางวงกลมสี่วงคาบกันบางส่วนอย่างสมมาตร ภาพสองภาพแรกข้างล่างเป็นทรงดอกจิกสี่แฉกที่นิยมใช้กัน

ดอกจิกสี่แฉกกลายมานิยมใช้กันมากระหว่างสมัยฟื้นฟูกอธิคและในยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา และพบโดยทั่วไปในคริสต์สถานจนกระทั่งทุกวันนี้ บริเวณที่พบบ่อยคือการตกแต่งลวดลายบนหน้าต่างโดยเฉพาะในสถาปัตยกรรมกอธิค ที่จะปรากฏบนยอดของโค้งแหลมแบบกอธิค หรือบางครั้งก็บนหน้าต่างประดับกระจกสี

ในทางศิลปะดอกจิกสี่ใช้ในการตกแต่ง ที่ใช้ดอกจิกสี่ของสถาปัตยกรรมผสมกับทรงสี่เหลี่ยมเช่นในภาพข้างบน งานที่ใช้ดอกจิกสี่ที่มีชื่อเสียงที่สุดคืองานแผ่นสัมริดบนประตูด้านใต้ของหอศีลจุ่มซานจิโอวานนิในฟลอเรนซ์ที่สร้างโดยอันเดรีย ปิซาโน และแผ่นสัมริดบนประตูด้านเหนือของหอศีลจุ่มโดยลอเร็นโซ กิเบอร์ติ และโดยแผ่นที่สร้างสำหรับการแข่งขันในการสร้างประตูเดียวกันโดยฟีลิปโป บรูเนลเลสกี

 อ้างอิง 

The Artist Blacksmith, Volume 5, Number 4. www.Artist-Blacksmith.org.
The Artist Blacksmith, Volume 6, Number 1, 2 & 3.
The Hammers Blow, Volume 6, Number 4.

 ดูเพิ่ม  
 เครื่องหมายในมุทราศาสตร์ 
 สัญลักษณ์ 

 แหล่งข้อมูลอื่น 

ระเบียงภาพ

หมวดหมู่:เครื่องหมายในมุทราศาสตร์
หมวดหมู่:สัญลักษณ์ในศาสนาคริสต์
หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมคริสต์ศาสนสถาน