มวลวิกฤต

มวลวิกฤต () คือปริมาณที่น้อยที่สุดของวัสดุฟิสไซล์ที่จำเป็นสำหรับการรักษาปฏิกิริยาลูกโซ่นิวเคลียร์ให้ยั่งยืน มวลวิกฤตของวัสดุฟิสไซล์หนึ่งจะขึ้นอยู่กับคุณสมบัติของนิวเคลียสของมัน (ให้ชัดเจนก็คือ พื้นที่หน้าตัดสำหรับปฏิกิริยานิวเคลียร์ฟิชชัน) ความหนาแน่นของมัน, รูปทรงของมัน, กระบวนการแยกไอโซโทป (สมรรถนะ) ของมัน, ความบริสุทธิ์ของมัน, อุณหภูมิของมัน, และสภาพแวดล้อมของมัน แนวความคิดเป็นสิ่งสำคัญในการออกแบบอาวุธนิวเคลียร์

 คำอธิบายของวิกฤต 

เมื่อปฏิกิริยาลูกโซ่นิวเคลียร์หนึ่งในมวลของวัสดุฟิสไซล์หนึ่งเป็นแบบยั่งยืนด้วยตัวเอง มวลนั้นถูกเรียกว่าอยู่ในสถานะ "วิกฤต" ที่ไม่มีการเพิ่มขึ้นหรือลดลงของพลังงาน, อุณหภูมิ, หรือประชากรนิวตรอน

การวัดที่เป็นตัวเลขของมวลวิกฤตจะขึ้นอยู่กับแฟคเตอร์การคูณนิวตรอนที่มีประสิทธิภาพ  ค่าเฉลี่ยของจำนวนนิวตรอนที่ถูกปล่อยออกมาต่อปฏิกิริยาฟิชชันที่ทำให้เกิดปฏิกิริยาฟิชชันอื่นไปเรื่อย ๆ มากกว่าจะถูกดูดซึมหรือออกจากวัสดุ เมื่อ  มวลจะวิกฤตและปฏิกิริยาลูกโซ่แทบจะยั่งยืนด้วยตนเอง

มวล "ใต้วิกฤติ" () คือมวลของวัสดุฟิสไซล์ที่ไม่ได้มีความสามารถในการรักษาปฏิกิริยาลูกโซ่ฟิชชันให้ยั่งยืน ประชากรของนิวตรอนที่ใส่ให้กับส่วนประกอบที่ subcritical จะลดลงแบบ exponential ในกรณีนี้  อัตราคงที่ของ fissions ตามธรรมชาติจะทำให้เกิดระดับคงที่แบบสัดส่วนของกิจกรรมนิวตรอน การคงที่ของของสัดส่วนจะเพิ่มขึ้นเมื่อ  เพิ่มขึ้น

มวล "เหนือวิกฤต" () เป็นหนึ่งที่มีอัตราของฟิชชันที่เพิ่มขึ้น สารอาจอยู่ในภาวะสมดุล (หรือกลายเป็นวิกฤตอีกครั้ง) ที่อุณหภูมิ/ระดับพลังงานที่สูงหรือทำลายตัวเองโดยเมื่อจุดสมดุลมาถึง ในกรณีของ supercriticality, 

อ้างอิง

หมวดหมู่:การออกแบบอาวุธนิวเคลียร์
หมวดหมู่:เทคโนโลยีนิวเคลียร์
หมวดหมู่:กัมมันตรังสี
หมวดหมู่:ฟิสิกส์นิวเคลียร์