สมัยคลาสสิก

สมัยคลาสสิก () เป็นคำที่ใช้กว้าง ๆ สำหรับสมัยประวัติศาสตร์วัฒนธรรมที่มีศูนย์กลางอยู่ในบริเวณเมดิเตอร์เรเนียนที่ประกอบด้วยการผสมผสานระหว่างกรีกโบราณกับโรมันโบราณที่เรียกว่า โลกกรีก-โรมัน สมัยคลาสสิกเป็นสมัยที่วรรณคดีกรีกและละตินมีความรุ่งเรือง

สมัยคลาสสิกถือกันว่าเริ่มขึ้นเมื่อมีการบันทึกวรรณกรรมกรีกเป็นครั้งแรกที่เริ่มด้วยมหากาพย์ของโฮเมอร์ ราวศตวรรษที่ 8 ถึง 7 ก่อนคริสต์ศตวรรษ และดำเนินต่อมาจนกระทั่งถึงสมัยการเผยแพร่ของคริสต์ศาสนาและการล่มสลายของจักรวรรดิโรมันในคริสต์ศตวรรษที่ 5 จนมาสิ้นสุดลงในปลายสมัยโบราณตอนปลาย ราว ค.ศ. 300–600 ผสานต่อไปยังสมัยกลางตอนต้น (ค.ศ. 600–1000) ยุคสมัยอันยาวนานนี้ครอบคลุมวัฒนธรรมที่แตกต่างกันในหลายบริเวณของช่วงระยะเวลานั้น สมัยคลาสสิกอาจจะหมายถึงสมัยอันเป็นสมัยอุดมคติโดยผู้คนในสมัยต่อมา ตามคำกล่าวของเอดการ์ แอลลัน โพ ที่ว่า "ความรุ่งโรจน์ของกรีก ความยิ่งใหญ่ของโรมัน"Poe EA (1831). "To Helen."

วัฒนธรรมของกรีกโบราณมีอิทธิพลเป็นอันมากต่อภาษา ระบบการปกครอง ระบบการศึกษา ปรัชญา วิทยาศาสตร์ ศิลปะ และสถาปัตยกรรมของยุคใหม่ และเป็นเชื้อที่นำมาสู่ยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาต่อมาในยุโรปตะวันตก และต่อมาในยุคฟื้นฟูคลาสสิกในคริสต์ศตวรรษที่ 18 และ 19

 อ้างอิง 

 ดูเพิ่ม  
 สมัยโบราณ 

หมวดหมู่:ยุคสมัยในประวัติศาสตร์