ดยุกแห่งออร์เลอ็อง

ดยุคแห่งออร์เลอ็อง (, ) เป็นตำแหน่งสูงสุดตำแหน่งหนึ่งในบรรดาตำแหน่งขุนนางสืบตระกูลของฝรั่งเศสที่เริ่มมาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 14 เรียกกันว่าเป็นตำแหน่ง “เจ้าชายสืบสายพระโลหิต” ตำแหน่งดยุคแห่งออร์เลอ็องเป็นตำแหน่งเฉพาะสำหรับเจ้าชายผู้มีเชื้อสายใกล้ที่สุดกับพระบรมวงศานุวงศ์ฉะนั้นจึงถือว่าเป็นสายรองจากสายที่เป็นประมุขของราชอาณาจักรเป็นรองก็แต่เพียงผู้เป็นทายาทโดยตรงเท่านั้น 

ระหว่างสมัยอองเซียง เรฌีมผู้ถือตำแหน่งนี้มักจะมีบทบาททางการเมือง ผู้ได้เป็นพระมหากษัตริย์ฝรั่งเศสจากราชวงศ์ออร์เลอ็ององค์แรกคือพระเจ้าหลุยส์ที่ 12 แห่งฝรั่งเศส ในคริสต์ศตวรรษที่ 15 หลุยส์ ฟิลิปที่ 2 ดยุกแห่งออร์เลอ็องผู้เป็นดยุกแห่งออร์เลอ็ององค์ที่ 5 มีส่วนในการทำลายการปกครองยุคโบราณ ในฐานะหัวหน้าฝ่าย “ออร์เลอองนิสต์” (Orleanist) ที่พาเลส์รอยาลหลุยส์ ฟิลิปท้าทายอำนาจของพระเจ้าหลุยส์ที่ 16 แห่งฝรั่งเศสผู้เป็นลูกพี่ลูกน้องที่ประทับอยู่ในลูฟร์ แต่ผู้ที่ได้เป็นพระเจ้าแผ่นดินฝรั่งเศสก็คือพระโอรสของหลุยส์ ฟิลิปที่ขึ้นครองราชย์ในปี ค.ศ. 1830 หลังจากการปฏิวัติในเดือนกรกฎาคมในพระนามว่าพระเจ้าหลุยส์-ฟิลิปที่ 1 แห่งฝรั่งเศส ผู้สืบเชื้อสายของราชตระกูลนี้คือผู้อ้างสิทธิในราชบัลลังก์ (pretender) ออร์เลอองนิสต์ และเป็นตำแหน่งที่ใช้กับสมาชิกหลายพระองค์ในราชตระกูล ผู้ถือตำแหน่งนี้มีพระอิสริยยศที่ “Serene Highness”

 อ้างอิง 

 ดูเพิ่ม 
 ราชวงศ์ออร์เลอองส์

หมวดหมู่:ราชวงศ์ออร์เลอ็อง
*