ราชรัฐแอนติออก

ราชรัฐแอนติออก (; ; ) เป็นหนึ่งในรัฐนักรบครูเสดที่สถาปนาในช่วงสงครามครูเสดครั้งที่หนึ่ง ประกอบด้วยพื้นที่บางส่วนของอานาโตเลีย (ปัจจุบันคือประเทศตุรกี) และซีเรีย ราชรัฐมีขนาดเล็กกว่าเคาน์ตีอิเดสซาหรือราชอาณาจักรเยรูซาเลม มีพื้นที่ตรงประมาณขอบตะวันออกเฉียงเหนือของทะเลเมดิเตอร์เรเนียน โดยมีชายแดนติดกับเคาน์ตีตริโปลีทางใต้ อิเดสซาทางตะวันออก และจักรวรรดิไบแซนไทน์หรือราชอาณาจักรซิลิเชียทางตะวันตกเฉียงเหนือ ขึ้นอยู่กับช่วงเวลา

ในคริสต์ศตวรรษที่ 12 ราชรัฐนี้มีประชากรประมาณ 20,000 คน ส่วนใหญ่เป็นชาวอาร์มีเนียและชาวคริสต์นิกายกรีกออร์ทอดอกซ์ มีชาวมุสลิมจำนวนเล็กน้อยอาศัยอยู่นอกเมืองแอนติออก นักรบครูเสดส่วนใหญ่ที่มาตั้งถิ่นฐานที่นี่มีต้นกำเนิดมาจากชาวนอร์มัน โดยเฉพาะจากดัชชีอาปูเลียและคาลาเบรียทางตอนใต้ของอิตาลี เช่นเดียวกับผู้ปกครองคนแรก ๆ ของราชรัฐ ซึ่งมีพลเมืองที่ภักดีอยู่ล้อมรอบ มีประชากรเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่นับถือนิกายโรมันคาทอลิก นอกเหนือจากนักรบครูเสด แม้ว่าเมืองนี้จะอยู่ภายใต้เขตอำนาจของเขตอัครบิดรละตินแห่งแอนติออก ซึ่งก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1100 เขตอัครบิดรนี้ยังคงดำรงอยู่เพียงในนามหลังจากสงครามครูเสด จนกระทั่งถูกยุบเลิกใน ค.ศ. 1964

ประวัติ

ประชากรที่ไม่ใช่ละติน
ประชากรพื้นเมืองของอาณาจักรนี้ค่อนข้างหลากหลาย สัดส่วนที่สำคัญคือชาวอาร์มีเนียที่นับถือมีอาฟิไซต์ ซึ่งพบได้ในเมืองแอนติออกและพื้นที่เมืองและชนบทอื่น ๆ จากหลักฐานที่มีอยู่มากมาย มีการเสนอว่าพวกเขาน่าจะเป็นกลุ่มชาติพันธุ์ที่มีจำนวนมากที่สุด นอกจากนี้ กลุ่มที่เรียกว่าชาว suriani ก็มีความสำคัญเช่นกัน ซึ่งประกอบด้วยชาวคริสต์สองกลุ่ม ได้แก่ ชาวซีรีแอกที่พูดภาษาแอราเมอิก (เรียกอีกอย่างว่า "จาโคไบต์") และชาวเมลไคต์ที่พูดภาษาอาหรับ เมื่อเคาน์ตีอิเดสซาถูกยึดใน ค.ศ. 1144 และบริเวณรอบ ๆ Melitene เริ่มไม่ปลอดภัยมากขึ้น ชาวจาโคไบต์จำนวนมากจึงลี้ภัยไปยังเมืองต่าง ๆ ของราชรัฐ สิ่งนี้ทำให้เกิดการเผยแพร่การเคารพบูชา Mor Barsauma ซึ่งมีการสร้างโบสถ์ขึ้นใน ค.ศ. 1156 โดยผู้บริจาคชาวแฟรงก์สองคน เจ้าอาวาสคนแรกเป็นนักบวชจากอาราม Mor Bar Sauma ซึ่งทางคริสตจีกรมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดด้วย

นอกจากนี้ ยังมีชาวมุสลิมอาศัยอยู่ในเมืองหลวงตรงบริเวณทางใต้ และอาจรวมถึงทางตะวันออกของราชรัฐด้วย พวกเขาปรากฏตัวในเอกสารของเมืองแอนติออกเพียงไม่กี่ครั้ง ทำให้การประมาณจำนวนของพวกเขาเป็นเรื่องยาก ชนกลุ่มน้อยอื่น ๆ ได้แก่ ชาวกรีก (graeci) และชาวยิว

อ้างอิง

บทอ่านเพิ่มเติม
แหล่งปฐมภูมิ
 Ibn al-Qalanisi, The Damascus Chronicle of the Crusades, trans. H. A. R. Gibb (London, 1932).
 John Kinnamos, Deeds of John and Manuel Comnenus, trans. C. M. Brand (New York, 1976).
 Matthew of Edessa, The Chronicle of Matthew of Edessa, trans. A. E. Dostourian (Lanham, New York, London, 1993).
 Orderic Vitalis, The Ecclesiastical History of Orderic Vitalis, ed. and trans. M. Chibnall, vols V–VI (Oxford, 1975–1978).
 Walter the Chancellor, Bella Antiochena, ed. H. Hagenmeyer (Innsbruck, 1896).

แหล่งทุติยภูมิ
 Angold M., The Byzantine Empire 1025–1204, 2nd ed. (London, 1997)

 Barlow F., The Feudal King of England 1042–1216 (London, 1988)
 Beaumont A. A., "Albert of Aachen and the County of Edessa", The Crusades and other historical essays presented to Dana C. Munro, ed. L. J. Paetow (New York, 1928), pp. 101–138.

 Brown, R. A., The Normans (Woolbridge, 1984)
 Bella Antiochena, ed. H.
 Edbury, P. W., "Feudal Obligations in the Latin East", Byzantion, vol. 47 (1977), pp. 328–356.
 Edgington, S. B., "From Aachen: A new perspective on relations between the Crusaders and Byzantium, 1095–1120", Medieval History, vol. 4 (1994)
 Hamilton, B., "Ralph of Domfront, patriarch of Antioch (1135–1140)", Nottingham Medieval Studies, vol. 28 (1984), pp. 1–21.
 Harris, Jonathan (2014), Byzantium and the Crusades, Bloomsbury, 2nd ed. 
 Hill, J. H., Raymond IV Count of Tolouse (New York, 1962)
 Holt, P. M., The Age of the Crusades (London, 1986)




 แหล่งข้อมูลอื่น 


หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในทวีปเอเชีย
หมวดหมู่:นครรัฐครูเสด
หมวดหมู่:ราชรัฐในอดีต