ยาสูบอิเล็กทรอนิกส์

ยาสูบอิเล็กทรอนิกส์ หรือ บุหรี่ไฟฟ้า () หรือ บุหรี่ไอน้ำ () เป็นผลิตภัณฑ์ยาสูบจำพวกบุหรี่ บุหรี่ซิการ์ และบุหรี่แบบกล้องสูบ ซึ่งทำขึ้นจากอุปกรณ์ประจุแบตเตอรีที่จะส่งผ่านนิโคตินไปยังผู้สูบ โดยมีลักษณะคล้ายคลึงกับยาสูบจริง โดยทั่วไปจะมีอยู่ 2 แบบคือ แบบที่คล้ายกับบุหรี่จริง กับแบบที่เรียกว่าแบบปากกา (Pen style) มีลักษณะเหมือนบุหรี่ที่มีปลายด้านก้นกรองเสียบอยู่กับตัวต่อก้นกรองอีกชั้นหนึ่ง แต่ในปัจจุบันเริ่มมีลักษณะที่ถูกผลิตให้ไม่มีลักษณะคล้ายบุหรี่ แต่มีลักษณะคล้ายรีโมตรถยนต์ และยังมีรูปแบบที่ผู้ใช้ปรับปรุง (modify) เองด้วย ยาสูบอิเล็กทรอนิกส์คิดค้นขึ้นในประเทศจีนhttp://articles.latimes.com/2009/apr/25/world/fg-china-cigarettes25

 การใช้งาน 
 ความนิยม 
ตั้งแต่เข้าสู่ตลาดประมาณในปี พ.ศ. 2546 การบริโภคบุหรี่ไฟฟ้าได้เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว ในปีพ.ศ. 2554 มีผู้ใช้บุหรี่ไฟฟ้าผู้ใหญ่ประมาณ 7 ล้านคนทั่วโลกซึ่งจะเพิ่มขึ้นเป็น 68 ล้านคนในปี พ.ศ. 2563 เมื่อเทียบกับ 1.1 พันล้านคนที่สูบบุหรี่ ในปี พ.ศ. 2564 จำนวนผู้ใช้บุหรี่ไฟฟ้าเพิ่มขึ้นเป็น 82 ล้านคน การเพิ่มขึ้นนี้เกิดจากการตลาดที่มุ่งมั่น ค่าใช้จ่ายที่ต่ำกว่าบุหรี่ธรรมดา และประวัติภูมิความปลอดภัยของบุหรี่ไฟฟ้าที่ดีกว่ายาสูบ การใช้บุหรี่ไฟฟ้าสูงสุดอยู่ในประเทศจีน สหรัฐฯ และยุโรปโดยที่จีนมีผู้ใช้มากที่สุด

 คำแนะนำ 
มีเหตุผลที่แตกต่างกันในการใช้บุหรี่ไฟฟ้า ผู้ใช้ส่วนใหญ่พยายามเลิกสูบ แต่ส่วนใหญ่ของการใช้งานมีลักษณะเป็นสันทนาการหรือเป็นความพยายามที่จะอ้อมกฎหมายการห้ามสูบ ผู้คนจำนวนมากสูบบุหรี่ไฟฟ้าเพราะคิดว่าการสูบบุหรี่ไฟฟ้าถือเป็นสิ่งที่ปลอดภัยกว่า การเลือกที่หลากหลายและราคาที่ต่ำกว่าบุหรี่ยังเป็นปัจจัยที่สำคัญ

หรือมีแรงจูงใจอื่น ๆ ในการลดกลิ่นและจำนวนคราบ บุหรี่ไฟฟ้ายังเป็นที่ชื่นชอบของเทคโนฟีลที่ชื่นชอบการปรับแต่งอุปกรณ์ของตนเอง

 ส่วนประกอบของเครื่องยาสูบอิเล็กทรอนิกส์ 

โดยทั่วไป สามารถถอดแยกชิ้นส่วนได้เป็น 3 ส่วนคือ

 ส่วนแบตเตอรี่ (Battery) คือส่วนที่มีลักษณะคล้ายกับตัวบุหรี่ มีความยาวราว 55–80 มิลลิเมตร ส่วนปลายมักมีหลอดไฟแอลอีดีแสดงสถานะการทำงาน และแจ้งเตือนระดับแบตเตอรี่ มีทั้งแบบอัตโนมัติและแบบตรวจด้วยมือ
 ส่วนตัวสร้างควัน และความร้อน (Atomizer) คือส่วนกลาง จะมีไมโครชิพ (micro ship circuit) ควบคุมการทำงาน และขดลวดอีเล็กทรอนเพื่อเปลี่ยนน้ำยา (e-liquid) ให้กลายเป็นละอองไอน้ำ และสร้างกลิ่นเสมือนบุหรี่จริง
 ส่วนเก็บน้ำยา (Cartridge) หรือส่วนปากดูด (Mouth piece) จะรูปร่างคล้ายปากเป็ด หรือทรงกระบอก และอีกด้านหนึ่งจะเป็นกระเปาะใส่วัสดุซับน้ำยาไว้

นอกจากส่วนประกอบในตัวเครื่องแล้ว ส่วนประกอบสำคัญของยาสูบอิเล็กทรอนิกส์คือน้ำยา (e-liquid) ซึ่งผลิตจากสารโพรพลีลีนกลีเซอรอล (Propylene Glycerol) หรือสารโพรพลีลีน กลีคอล (Propylene Glycol) หรือเรียกสั้น ๆ ว่าสารพีจี (PG) ซึ่งเป็นตัวทำละลายระดับที่บริโภคได้ (Food-Grade) สารพีจีอยู่ในเครื่องสำอางแทบทุกชนิด รวมทั้งแชมพู สบู่ โฟมล้างหน้า หรือแม้กระทั่งลูกอม สารพีจีนี้อาจมีการสะสมหรือระคายเคืองหากได้รับเป็นเวลานาน สารพีจีจะใช้เป็นตัวละลายกลิ่นหรือรสชาติกับนิโคติน โดยทั่วไปจะกำหนดระดับของสารนิโคตินในน้ำยาไว้ดังนี้

 ระดับสูงมาก (Extra High) มีระดับนิโคติน 20-24 มิลลิกรัม
 ระดับสูง (High) มีระดับนิโคติน 16-18 มิลลิกรัม
 ระดับปานกลาง (Medium) มีระดับนิโคติน 11-14 มิลลิกรัม
 ระดับต่ำ (Low) มีระดับนิโคติน 4-8 มิลลิกรัม
 ไม่มีนิโคติน (Non) มีระดับนิโคติน 0-2 มิลลิกรัม
 นอกจากนี้ปัจจุบันมีบางบริษัทผลิตระดับนิโคตินสูงสุด (Super High) คือ 34 มิลลิกรัมซึ่งอาจเกิดอันตรายหากรับในปริมาณมาก

 ชนิดของสารประกอบบุหรี่ไฟฟ้า 
โดยทั่วไปแล้วบุหรี่ไฟฟ้าจะใช้น้ำยานิโคตินเป็นส่วนประกอบหลักในการนำส่งนิโคตินเข้าสู่ร่างกายผู้บริโภค สามารถแยกได้ทั่วไปเป็น 2 ชนิดหลักคือ

 นิโคตินที่ไร้ความเป็นด่าง (Free-base Nicotine)
 เกลือนิโคติน (Nicotine Salts)

นิโคตินที่ไร้ความเป็นด่างคือการนำค่าความด่างออกจากสารนิโคตินตั้งตนที่ได้มาจากใบยาสูบตามธรรมชาติ ที่ส่งผลให้ได้รับนิโคตินเข้มช้นกว่าในปริมาณที่ใกล้เคียงกันกับชนิดยาสูบ ซึ่งแม้จะลดความรู้สึกระคายเคืองลำคอ แต่ก็ยังไม่สามารถทำให้รับสารนิโคตินได้มาก

เกลือนิโคตินนั้นคือการนำนิโคตินที่ไร้ความเป็นด่าง มาเติม "กรด" บางชนิดเข้าไป เพื่อทำให้การนำนิโคตินเข้าสู่ร่างกายเป็นไปได้อย่างนุ่มนวลมากขึ้น เป็นการพัฒนาทางอุตสาหกรรมการผลิตน้ำยาบุหรี่ไฟฟ้าที่ส่งผลให้ได้รับนิโคตินเข้มข้นมากขึ้นจากปริมาณยาสูบตั้งต้นที่ใกล้เคียงกัน

 การทำงานของยาสูบอิเล็กทรอนิกส์ 
รูปแสดงการทำงานของยาสูบอิเล็กทรอนิกส์

การทำงานของยาสูบอิเล็กทรอนิกส์คือ การลวงประสาทสัมผัสของผู้เสพว่าได้รับการสนองตอบต่อความต้องการนิโคตินจาก "บุหรี่" จริงแล้ว ด้วยปริมาณนิโคตินที่ได้รับจากยาสูบอิเล็กทรอนิกส์ในจำนวนที่จำกัดตามความเหมาะสม และด้วยรูปลักษณ์ แสงไฟแอลอีดีที่ปลายอุปกรณ์ และรูปร่างของไอน้ำสีขาวที่มีลักษณะคล้ายควัน สร้างความรู้สึก "เสพ" ไปแล้ว ควันที่เกิดจากยาสูบอิเล็กทรอนิกส์คือไอน้ำที่เกิดจากปฏิกิริยาของสารพีจีที่ถูกคลื่นความร้อนไมโครเวฟจากตัวสร้างควันทำให้แตกตัวและดูดน้ำในอากาศกลายเป็นสายหมอกไอน้ำสีขาวที่มีคล้ายคลึงกับไอนำจากกาต้มน้ำ แต่มีความหนาแน่นและรวมตัวกันเป็นกลุ่มก้อนมากกว่า ซึ่งจะแตกต่างจากควันบุหรี่จริงที่มีสีออกเทา 

แม้ว่ายาสูบอิเล็กทรอนิกส์จะปราศจากส่วนผสมของใบยาสูบ และการสันดาปอันก่อให้เกิดสารพิษกว่า 4,000 ชนิดในบุหรี่จริงก็ตาม แต่ผู้สูบยังคงได้รับนิโคตินอยู่ โดยระดับนิโคตินจะมีปริมาณต่าง ๆ กันแล้วแต่ผู้ใช้จะเลือกใช้นำยานิโคตินระดับใด ซึ่งการรับนิโคตินที่มากเกินไปอาจทำให้เกิดการระคายเคือง คลื่นไส้ และมีผลต่อหัวใจได้ จึงไม่อาจกล่าวว่า ยาสูบอิเล็กทรอนิกส์ ปลอดภัยได้ แต่ยาสูบอิเล็กทรอนิกส์เป็นเพียงทางเลือกหนึ่ง สำหรับผู้ต้องการลดปริมาณพิษสะสมอันเกิดจากบุหรี่จริง และการสูบยาสูบอิเล็กทรอนิกส์อาจประยุกต์ใช้กับการเลิกบุหรี่แบบถาวรได้

 ความปลอดภัย และข้อวิจารณ์ต่อยาสูบอิเล็กทรอนิกส์ 
ยาสูบอิเล็กทรอนิกส์มีอันตรายน้อยกว่าบุหรี่ทั่วไป โดยเหตุผลสำคัญคือยาสูบอิเล็กทรอนิกส์ไม่ปล่อยควันยาสูบที่เป็นอันตราย แต่อาจมีสารตกค้าง และความเสี่ยงในการรับนิโคตินมากเกินไป ในด้านผลกระทบของการที่นิโคตินได้รับความร้อนก่อนที่จะถูกสูดเข้าไป ไม่มีผลต่อความแตกต่างของนิโคตินที่มีในบุหรี่จริง เพียงแต่จากนิโคตินที่ได้รับจากยาสูบอิเล็กทรอนิกส์ไม่มีสารเคมีหลายพันชนิดรวมอยู่ในนั้น ซึ่งสารเคมีหลายชนิดในบุหรี่จริงนั้นเป็นผลจากการเผาไหม้ยาสูบ

ยาสูบอิเล็กทรอนิกส์ได้รับการวิพากษ์วิจารณ์ โดยเฉพาะจากบริษัทบุหรี่ อาทิ ฟิลิป มอร์ริส (Philip Morris) ว่าอาจไม่มีความปลอดภัยในการใช้ นอกจากนี้บริษัทยาขนาดใหญ่ที่สนใจเกี่ยวกับกับยาเพื่อการเลิกสูบบุหรี่ (อาทิแผ่นแปะนิโคติน หรือเม็ดอมนิโคติน) ได้ให้การสนับสนุนทางการเงินอย่างเป็นรูปธรรมต่อกลุ่มสาธารณสุขเพื่อเรียกร้องให้มีการห้าม (ban) ยาสูบอิเล็กทรอนิกส์ เนื่องจากยาสูบอิเล็กทรอนิกส์มีผลต่อความอยากบุหรี่ และสามารถทำให้เลิกบุหรี่ได้ ยาสูบอิเล็กทรอนิกส์เป็นเครื่องมือทางการแพทย์ และได้รับการยอมรับในหลายประเทศ แต่ก็เป็นสินค้าผิดกฎหมายในอีกหลายประเทศเช่นกัน

ในประเทศไทยกระทรวงสาธารณสุขได้มีมาตรการห้ามนำบุหรี่ไฟฟ้าเข้ามาจำหน่ายในประเทศโดยใช้กฎหมาย 3 ฉบับ ได้แก่
 พระราชบัญญัติควบคุมผลิตภัณฑ์ยาสูบ พ.ศ. 2535 มาตรา 10 เรื่องห้ามผลิต นำเข้า เพื่อขายหรือเพื่อจ่ายแจกเป็นการทั่วไปหรือโฆษณาสินค้าอื่นใดที่มีรูปลักษณะ ที่ทำให้เข้าใจได้ว่าเป็นสิ่งเลียนแบบผลิตภัณฑ์ยาสูบประเภทบุหรี่ซิการ์แรต หรือบุหรี่ซิการ์ มีโทษปรับไม่เกิน 20,000 บาท
 พระราชบัญญัติยา พ.ศ. 2510 มาตรา 12 ห้ามมิให้ผู้ใดผลิต ขายหรือนำหรือสั่งเข้ามาในราชอาณาจักร ซึ่งยาแผนปัจจุบัน เว้นได้แต่ได้รับอนุญาตฝ่าฝืนมีโทษจำคุกไม่เกิน 5 ปีและปรับไม่เกิน 10,000 บาท และมาตรา 72 ห้ามมิให้ผู้ใดผลิตขาย หรือนำเข้าหรือสั่งนำเข้ายาที่มิได้ขึ้นทะเบียนตำรับยา มาในราชอาณาจักร ฝ่าฝืนมีโทษจำคุกไม่เกิน 5 ปีและปรับไม่เกิน 20,000 บาท
 พระราชบัญญัติศุลกากร พ.ศ. 2469 มาตรา 27ผู้ใดนำหรือพาของที่ยังมิได้เสียค่าภาษีหรือของต้องจำกัดหรือของต้องห้าม หรือที่ยังมิได้ผ่านศุลกากรโดยถูกต้องเข้ามาในราชอาณาจักรสยามความผิดครั้ง หนึ่งจะมีโทษปรับเป็นเงิน 4 เท่าของราคาของซึ่งได้รวมค่าอากรขาเข้าด้วยแล้ว หรือจำคุกไม่เกิน 10 ปีหรือทั้งปรับทั้งจำ

กระทรวงสาธารณสุขอ้างว่าพบปริมาณนิโคตินสูงกว่าบุหรี่ทั่วไปหลายเท่า และมีผลเสียต่อผู้ที่สูบ หากสูบบุหรี่อิเล็กทรอนิกส์ 1 มวน จะเท่ากับสูบบุหรี่ทั่วไปถึง 15 มวน  หากนำไปใช้โดยปราศจากการดูแลของแพทย์จะเป็น อันตรายต่อหัวใจและหลอดเลือดได้ และยังอ้างอีกว่ายาสูบอิเล็กทรอนิกส์มีฤทธิ์เทียบเท่าเฮโรอีน ขณะเดียวกันผู้ใช้ยาสูบอิเล็กทรอนิกส์ก็มีการโต้แย้งว่าบุหรี่จริง มีนิโคตินที่ได้รับจากการเผาไหม้ใบยาสูบ ซึ่งนอกจากนิโคตินแล้ว ยังมีสารก่อมะเร็งและสารพิษมากมาย และควันของบุหรี่นี้เองที่เป็นอันตราย ส่วนยาสูบอิเล็กทรอนิกส์ มีนิโคตินที่ถูกผสมในสารพีจีโดย 1 มิลลิลิตรใช้เวลาสูบมากกว่า 100-150 ครั้ง ในขณะที่บุหรี่ 1 มวน ใช้เวลาสูบหมดประมาณ 10-15 ครั้ง ซึ่งแต่ละครั้งที่สูบยาสูบอิเล็กทรอนิกส์จะได้รับนิโคตินใกล้เคียงกับบุหรี่จริง และในปริมาณที่ไม่เป็นอันตราย

ปัจจุบันในสังคมไทยยาสูบอิเล็กทรอนิกส์ยังคงเป็นสิ่งของต้องห้ามให้นำเข้า จากประกาศของกระทรวงพาณิชย์ แต่ก็มีผู้ใช้หลายคนยังคงยืนยันจะใช้ต่อ

 ประเภทของบุหรี่ไฟฟ้า 
บุหรี่ไฟฟ้าโดยทั่วไปสามารถแบ่งได้เป็น 2 ประเภทหลักคือ

บุหรี่ไฟฟ้าแบบเติมน้ำยา และ บุหรี่ไฟฟ้าแบบใช้แล้วทิ้ง 

วิวัฒนาการของบุหรี่ไฟฟ้านั้นแบ่งได้ประมาณ 4 ยุคคือ

 ยุคแรก คือการออกแบบบุหรี่ไฟฟ้าแบบ ใช้แล้วทิ้ง โดยทำออกมาคล้ายคลึงกับบุหรี่จริงทั่วไปแต่เปลี่ยนวิธีการให้ความร้อนจะการเผาไหม้เป็นการเพิ่มความร้อนจากขดลวดให้เกิดไอน้ำแทน โดยมีชื่อเล่นว่า ซิกาไลก์ (Cigalike)

 ยุคที่สอง คือการทำบุหรี่ไฟฟ้าเป็นแบบปากกา เพิ่มความสามารถในการชาร์จแบตเตอร์รี่ได้ เติมน้ำยาได้หรือเปลี่ยนบรรจุภัณฑ์ของสารน้ำยาเพื่อการใช้ซ้ำได้

 ยุคที่สาม คือบุหรี่ไฟฟ้าที่เป็นแบบเป็นแทงค์ มีขนาดใหญ่ขึ้นจากบุหรี่ไฟฟ้าในรุ่นที่สองและสามารถปรับแต่งอุปกรณ์ภายในได้มากกว่า เช่นการปรับแรงดันไฟและการปรับขนาดของขดลวดที่ให้ความร้อนเป็นต้น

โดยในบุหรี่ไฟฟ้าประเภทแทงก์นี้จะสามารถแบ่งออกได้เป็นสองรุ่นย่อยคือ 

บุหรี่ไฟฟ้าแทงก์แบบทั่วไป Regular Mod  

บุหรี่ไฟฟ้าแทงก์แบบยิงสด Unregular Mod (Irregular)

โดยแบบแทงค์ทั่วไปนั้นจะมีแผงวงจรที่ใช้ควบคุมการจ่ายไฟจากแบตเตอร์รี่หรือถ่าน ซึ่งทำให้ผู้ใช้สามารถควบคุมการทำงานของเครื่องได้ผ่านแผงหน้าจอที่แสงดข้อมูลต่างๆเกี่ยวกับอุปกรณ์เอาไว้ด้วย 

ส่วนแบบแทงค์ยิงสดนั้น “ไม่มี” แผงวงจรควบคุมการทำงานและการจ่ายกระแสไฟจะส่งจากถ่านไปยังขดลวดที่เป็นตัวให้ความร้อนแก่น้ำยาโดยตรง เพราะฉะนั้นความแรงของกระแสไฟจะขึ้นอยู่กับแหล่งให้พลังงานโดยตรง

ซึ่งทั้งสองแบบนั้น ต้องอาศัยความเชี่ยวชาญและความเข้าใจเกี่ยวกับการทำงานของอุปกรณ์ และความรู้เกี่ยวกับสารประกอบของน้ำยา ปริมาณที่ต้องใช้ การคำนวณค่ากำลังการจ่ายไฟ ข้อดีของบุหรี่ไฟฟ้าประเภทนี้คือ ให้สารนิโคตินประมาณน้อยมากถึงไม่มี และมีกลิ่นและรสชาติที่ดีกว่า แต่เนื่องจากต้องอาศัยความเข้าใจเกี่ยวกับอุปกรณ์และความรู้เกี่ยวกับบุหรี่ไฟฟ้า เพราะฉะนั้นจึงอาจส่งผลให้มีอันตรายต่อผู้ใช้ได้มากกว่าหากว่าไม่มีความรู้ความเชี่ยวชาญมากพอ

 ยุคที่สี่ บุหรี่ไฟฟ้าแบบฝัก (Pod) คือบุหรี่ไฟฟ้าที่ต่อยอดมาจาก Irregular Mod โดยมีการคิดคำนวณการจ่ายไฟจากแบตเตอร์รี่ที่ใช้ตั้งแต่ในขั้นตอนการผลิต และลักษณะเฉพาะของ Pod นั้นจะใช้คู่กับสารประกอบที่เรียกกันว่า เกลือนิโคติน ที่ให้ปริมาณนิโคตินเข้มข้นเมื่อเทียบกับปริมาณนิโคตินที่ได้จากสารประเภท ไร้ความเป็นด่าง โดยบุหรี่ไฟฟ้าประเภทฝักสามารถแบ่งได้สองประเภทย่อยคือ

- ระบบเปิด ที่สามารถเติมน้ำยาลงไปใหม่ได้ 

- ระบบปิด ที่ต้องถอดเปลี่ยนบรรจุภัณฑ์เมื่อน้ำยาหมด 

 การสูบบุหรี่ไฟฟ้าทางเลือกใหม่ I Quit Ordinary Smoking - IQOS 

บุหรี่ไฟฟ้า IQOS คือ เทคโนโลยี heat not burn technology เป็นการใช้ความร้อนแต่ไม่เผาไหม้ ต้องใช้กับบุหรี่แบบมวนเฉพาะรุ่น หรือที่เรียกว่า Heatstick เท่านั้น ออกแบบมาเพื่อลดอัตราการเกิดมะเร็ง ควบคุมปริมาณสารอันตรายอย่าง นิโคติน ในบุหรี่ทั่วไป โดยสามารถใช้ได้กับบุหรี่มวนแบบพิเศษที่ออกแบบมาเพื่ออุปกรณ์ชนิดนี้โดยเฉพาะ

 กฎหมายเกี่ยวกับบุหรี่ไฟฟ้าในประเทศไทย 
การจำหน่าย
การจำหน่ายบุหรี่ไฟฟ้าถือว่ามีความผิด โดยที่คณะกรรมการคุ้มครองผู้บริโภคได้มีคำสั่งที่ 9/2558 มีความผิดตาม พ.ร.บ.คุ้มครองผู้บริโภค (ฉบับที่ 4) พ.ศ. 2562 มีโทษจำคุกไม่เกิน 3 ปี หรือปรับไม่เกิน 600,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับhttps://workpointtoday.com/news-233/
การนำเข้า
การนำเข้ามีความผิดตามประกาศกระทรวงพาณิชย์ เรื่อง กำหนดให้บารากู่ และบารากู่ไฟฟ้า หรือบุหรี่ไฟฟ้า เป็นสินค้าที่ต้องห้ามนำเข้ามาในราชอาณาจักร พ.ศ. 2557 ซึ่งมีโทษจำคุกไม่เกิน 10 ปี หรือปรับเป็นเงิน 5 เท่าของราคาสินค้า หรือทั้งจำทั้งปรับ และให้ริบบุหรี่ไฟฟ้า รวมทั้งสิ่งที่ใช้บรรจุและพาหนะใด ๆ ที่ใช้ในการบรรทุกสินค้าบุหรี่ไฟฟ้านั้นด้วย และยังเป็นความผิดตาม พ.ร.บ.ศุลกากร พ.ศ. 2560 มาตรา 244 ซึ่งมีโทษจำคุกไม่เกิน 10 ปี หรือ ปรับไม่เกิน 500,000 บาท หรือทั้งจำทั้งปรับ
การครอบครอง
การครอบครองบุหรี่ไฟฟ้า อันเป็นสินค้าห้ามนำเข้ามาในราชอาณาจักร มีความผิดฐาน ช่วยซ่อนเร้น ช่วยจำหน่าย ช่วยพาเอาไปเสีย ซื้อ รับจำนำ หรือรับไว้โดยประการใด ซึ่งของอันตนรู้ว่าเป็นของที่เข้ามาในราชอาณาจักรโดยยังมิได้ผ่านพิธีการศุลกากรโดยถูกต้อง ตามมาตรา 246 วรรคหนึ่ง แห่ง พ.ร.บ.ศุลกากร พ.ศ. 2560 มีโทษจำคุกไม่เกิน 5 ปี หรือปรับเป็นเงิน 4 เท่าของราคาสินค้า หรือทั้งจำทั้งปรับ

โดยในปัจจุบันมียังมีกลุ่มผู้นิยมบุหรี่ไฟฟ้าจำนวนมาก พยายามผลักดันการแก้ไขกฎหมายให้รองรับบุหรี่ไฟฟ้า และจากงานวิจัยจากต่างประเทศทั่วโลก สามารถยืนยันได้ว่าบุหรี่ไฟฟ้าไม่ได้สร้างโทษมากไปกว่า บุหรี่แบบเผาไหม้ปกติ

 ผลกระทบต่อสุขภาพ 
ความเสี่ยงต่อสุขภาพของบุหรี่ไฟฟ้าไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด แต่ความเสี่ยงของเหตุการณ์ไม่พึงประสงค์ร้ายแรงถือว่าต่ำ และบุหรี่ไฟฟ้าน่าจะปลอดภัยกว่าผลิตภัณฑ์ยาสูบที่เผาไหม้  อย่างไรก็ตาม นี่ไม่ได้หมายความว่าบุหรี่ไฟฟ้าไม่เป็นอันตราย การใช้บุหรี่ไฟฟ้าสัมพันธ์กับความเสี่ยงที่เพิ่มขึ้นของโรคปอดอุดกั้นเรื้อรัง โรคหอบหืด หลอดลมอักเสบเรื้อรัง และ ถุงลมโป่งพอง ผู้ที่ใช้บุหรี่ไฟฟ้าทุกวันมีความเสี่ยงสูงกว่าผู้ที่ใช้เป็นครั้งคราว  จากข้อมูลของ สถาบันวิทยาศาสตร์ วิศวกรรมศาสตร์ และการแพทย์แห่งชาติ "การทดสอบในห้องปฏิบัติการเกี่ยวกับส่วนผสมของบุหรี่ไฟฟ้า การทดสอบพิษวิทยาในหลอดทดลอง และการศึกษาในมนุษย์ในระยะสั้น ชี้ให้เห็นว่าบุหรี่ไฟฟ้ามีแนวโน้มที่จะมีอันตรายน้อยกว่าบุหรี่ยาสูบที่ติดไฟได้มาก" การทดลองแบบสุ่มที่มีกลุ่มควบคุมให้หลักฐานที่มีความเชื่อมั่นสูงว่าบุหรี่อิเล็กทรอนิกส์ที่มีนิโคตินมีประสิทธิผลมากกว่าการบำบัดทดแทนนิโคตินในการเลิกสูบบุหรี่ และมีหลักฐานความเชื่อมั่นปานกลางว่าบุหรี่ไฟฟ้าไม่มีนิโคตินมีประสิทธิผลมากกว่า 

ผลข้างเคียงที่พบบ่อยที่สุดแต่ไม่ร้ายแรงได้แก่ ปวดท้อง ปวดศีรษะ ตาพร่ามัว การระคายเคืองในลำคอและปาก อาเจียน คลื่นไส้ และไอ นิโคตินเป็นสิ่งเสพติดและเป็นอันตรายต่อทารกในครรภ์ เด็ก และคนหนุ่มสาว ในปี 2019 และ 2020 การระบาดของโรคปอดบวมอย่างรุนแรงในสหรัฐอเมริกา มีความเชื่อมโยงอย่างมากกับวิตามินอีอะซิเตตโดยศูนย์ควบคุมโรคติดต่อสหรัฐในขณะที่ยังคงถกเถียงกันอย่างกว้างขวางว่าส่วนประกอบใดของน้ำยาบุหรี่ไฟฟ้าเป็นสาเหตุของการเจ็บป่วย โดยเฉพาะวิตามินอีอะซิเตตได้รับการระบุว่าเป็นสาเหตุในการเจ็บป่วยที่เกี่ยวข้องกับบุหรี่ไฟฟ้า น่าจะมีสาเหตุของการระบาดมากกว่าหนึ่งสาเหตุ

บุหรี่ไฟฟ้าผลิตอนุภาคในระดับใกล้เคียงกับบุหรี่ยาสูบ มี "หลักฐานที่จำกัดเท่านั้นที่แสดงถึงผลกระทบที่ไม่พึงประสงค์ต่อระบบทางเดินหายใจและหลอดเลือดหัวใจในมนุษย์" โดยผู้เขียนการทบทวนในปี 2020 เรียกร้องให้มีการศึกษาระยะยาวเพิ่มเติมเกี่ยวกับเรื่องนี้ บุหรี่ไฟฟ้าเพิ่มความเสี่ยงต่อโรคหอบหืด 40% และโรคปอดอุดกั้นเรื้อรัง 50% เมื่อเทียบกับการไม่ใช้นิโคตินเลย

 อ้างอิง 

หมวดหมู่:บุหรี่ไฟฟ้า
หมวดหมู่:เครื่องมือบำบัดทางการแพทย์