โคกินวากาชู

โคกินวากาชู () เรียกสั้น ๆ ว่า โคกินชู () หมายถึง ประชุมบทร้อยกรองแบบญี่ปุ่นตั้งแต่โบราณถึงปัจจุบัน เป็นหนังสือประชุมบทร้อยกรองแบบวากะ ที่จัดทำโดยสำนักพระราชวังในต้นยุคเฮอัง โดยพระราชดำริของจักรพรรรดิอูดะ (Emperor Uda ค.ศ. 887–897) และจัดทำโดยพระราชรับสั่งของจักรพรรดิไดโงะ (Emperor Daigo ค.ศ 897–930) ราชโอรส ราวปี ค.ศ. 905 และสำเร็จในปี ค.ศ. 920 มีหลักฐานว่า ร้อยกรองบทสุดท้ายรวบรวมเข้าไปในราวปี ค.ศ. 914 ผู้รวมรวมเป็นกวีในราชสำนัก 4 คน นำโดย คิ โนะ สึรายูกิ (Ki no Tsurayuki), โอชิโกจิ มิตสึเนะ (Ōshikōchi Mitsune), มิบุ โนะ ทาดามิเนะ (Mibu no Tadamine) รวมถึง คิ โนะ โทโมโนริ (Ki no Tomonori) ซึ่งเสียชีวิตก่อนที่จะรวบรวมประชุมบทร้อยกรองนี้เสร็จ

 ความสำคัญ 

โคกินชู เป็นประชุมร้อยกรองแบบญี่ปุ่น 21 ประเภท (二十一代集, Nijūichidaishūthe) เล่มแรกที่รวบรวบขึ้นโดยพระราชประสงค์ของพระจักรพรรดิ และเป็นประชุมร้อยกรองที่แสดงถึงลักษณะของบทร้อยกรองแบบญี่ปุ่นในสมัยนั้นได้อย่างชัดเจน และกลายเป็นกฎของระบบการแต่งวากะ หรือ บทร้อยกรองแบบญี่ปุ่นสืบต่อมาจนถึงปลายศตวรรษที่ 19 เป็นประชุมร้อยกรองเล่มแรกที่แบ่งบทกวีออกเป็นประเภท กวีตามฤดูกาล และ บทกวีที่เกี่ยวกับความรัก บทกวีเกี่ยวกับฤดูกาลในโคกินชู สร้างแรงบันดาลใจจนพัฒนาเป็นรูปแบบของการแต่ง กวีแบบไฮกุ ในปัจจุบัน 

คำนำของ โคกินชู ที่เขียนโดยคิ โนะ สึยูรายูกิ นั้นยังเขียนด้วยภาษาญี่ปุ่น ซึ่งแตกต่างจากหนังสือเล่มในยุกนั้นที่มักจะมีการเขียนคำนำเป็นภาษาจีน และในโคกินชู นี้ยังมีคำนำภาษาจีนที่เขียนโดยคิ โนะ โทโมโนริ (Ki no Tomonori) ด้วย ความคิดในการรวบรวมบทร้อยกรองตั้งแต่ยุคอดีตถึงปัจจุบันนั้น ยังเป็นความคิดสร้างสรรค์ที่สำคัญ ร้อยรองในประชุมร้อยกรอง จึงมีความหลากหลายทั้งรูปแบบและการใช้ภาษา แสดงให้เห็นรูปแบบของการพัฒนาของการแต่งกวีแบบวากะ

โครงสร้างหมวดหมู่

ยังไม่มีข้อสรุปในปัจจุบันว่า จำนวนบทร้อยกรองใน โคกินชู แท้จริงแล้วมีจำนวนเท่าไร แต่ โคกินวากาชู ฉบับออนไลน์Online edition of the Kokin wakashu  at the UVa Library Japanese Text Initiative . มีบทกวีจำนวน 1,111 บท แบ่งเป็น 21 ส่วน ตามแบบของประชุมบทร้อยกรองแบบจีนที่เคยจัดทำกันมาก่อนหน้านี้อย่างเช่น มันโยชู 

การแบ่งหมวดหมู่ โคกินชู ตามชื่อภาษาญี่ปุ่น, แบบอ่านปัจจุบันMiner (1985), pages 186-187McCullough, และแปลภาษาอังกฤษBrower, pg 482.

 หัวข้อ การแบ่งภาค ฤดูกาล 1-2  บทกวีฤดูวสันต์春歌haru no uta  3  บทกวีฤดูคิมหันต์夏歌natsu no uta  4-5  บทกวีฤดูสารท秋歌aki no uta  6  บทกวีฤดูเหมันต์冬歌fuyu no uta    7  บทกวีเฉลิมฉลอง賀歌ga no uta  8  บทกวีพลัดพราก離別歌wakare no uta 9  นิราศ羈旅歌tabi no uta 10  ปริศนากวี物名mono no na ความรัก 11-15  ความรัก恋歌บทกวีรัก อื่น ๆ  16  ความเศร้า哀傷歌aishō no uta 17-18  เบ็ดเตล็ด雑歌kusagusa no uta 19  รูปแบบเบ็ดเตล็ด雑躰歌zattai no uta 20 Traditional Poemsfrom the Bureau of Song大歌所御歌ōutadokoro no on'uta

ประชุมบทกวียังบันทึกชื่อผู้แต่งของกวีในแต่ละบท และแรงบันดาล () เท่าที่ทราบ กวรหลักในโคกินชู ประกอบด้วบ อาริวาระ โนะ นาริฮิระ (Ariwara no Narihira), โอโนะ โนะ โคมาจิ (Ono no Komachi), เฮ็นโจ (Henjō) ฟูจิวาระ โนะ โอกิกาเซะ (Fujiwara no Okikaze) และกวีมีชื่ออีกมากมาย นอกจากนั้น ยังรวบรวมบทกวีของผู้จัดทำทั้ง 4 คนด้วย และบทกวีของราชวงศ์

 อ้างอิง 

ข้อมูล






แหล่งข้อมูลอื่น
 Manuscript scans at Waseda University Library: 1 volume (unknown year), 2 volumes (unknown year), 1 volume (unknown year), 1553 (Sanjōnishi Kin'eda), 1510? (Ichijō Fuyuyoshi)

หมวดหมู่:วรรณกรรมญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ยุคเฮอังในวรรณกรรม
หมวดหมู่:ยุคเฮอัง
หมวดหมู่:คำและวลีภาษาญี่ปุ่น