โอน้อยออก

โอน้อยออก เป็น กระบวนการสั้น ๆ ที่เด็ก ๆ นิยมใช้เพื่อ คัดสรร จัดลำดับ แบ่งกลุ่ม แยกข้าง ฯลฯ ก่อนจะเริ่มเล่นเกมต่าง ๆ ที่ต้องมีการคัดแยกทีม หรือเรียงลำดับก่อนหลังด้วยการนับ "จำนวน" คนที่หงาย หรือ คว่ำฝ่ามือ เป็นเครื่องแบ่ง และมักใช้คัดสรร เมื่อมีเด็กตั้งแต่ 3 คนขึ้นไป ถ้าเหลือ 2 คน จะใช้การ "เป่ายิ้งฉุบ" หรือ "เป่ายิงฉุบ" แทน น่าประหลาดใจที่ "โอน้อยออก" และ "เป่ายิงฉุบ" เป็นที่แพร่หลายไปทั่วประเทศ ทั้ง ๆ ที่การสื่อสารยุคก่อน ไม่สะดวกง่ายดาย แต่เด็กทุกภูมิภาคล้วนรู้จัก "โอน้อยออก" เหมือน ๆ กัน

ส่วนเด็กต่างประเทศไม่ค่อยมี "โอน้อยออก" แต่มักใช้การ เป่ายิงฉุบ (หรือที่ภาษาอังกฤษเรียก hammer-paper-scissors หรือ Rock-paper-scissors) เพื่อคัดสรร ไม่ว่าจะมีกี่คนก็ เป่ายิงฉุบ ไปเรื่อย ๆ โดยที่หากมีจำนวนเยอะมากกว่า 3 การแสดงมือเป่ายิงฉุบจะเป็นเพียงการ นับจำนวน ผู้ที่แสดงมือค้อน-กรรไกร-กระดาษ สิ่งใดน้อยก็ถือว่าตกรอบออกไปก่อน ต่อเมื่อเหลือ 2 คน การเป่ายิงฉุบจึงใช้การตัดสิน สิทธิ์ที่เหนือกว่า ของค้อน-กรรไกร-กระดาษ

ยกตัวอย่างการโอน้อยออก เช่น ก่อนการเล่นทอยเส้น หากมีจำนวนเด็กตั้งแต่ 3 คนขึ้นไป ก็จะต้องจัดเรียงว่าใครอยู่ลำดับแรกเริ่มทอยก่อน (โดยทั่วไป ทุกคนต้องการเป็นคนสุดท้าย) 

เด็ก ๆ จะเริ่มเรียก "มา โอน้อยออก กัน" จากนั้นทุกคนก็รวมกลุ่มยืนล้อมเป็นวง แล้วยื่นท่อนแขนตั้งแต่ศอกลงมาถึงมือ ออกมาหนึ่งข้าง ตั้งฉากกับลำตัว หรือขนานกับพื้นโลก เหยียดฝ่ามือ หันสันมือลงกับพื้น (นิ้วโป้งอยู่ด้านบน นิ้วก้อยอยู่ด้านล่าง) คล้ายท่าจะจับมือทักทายของฝรั่ง แล้ว สะบัดฝ่ามือแกว่งตามแนวนอน คล้ายการทำท่าพัด พร้อมกับช่วยกันเปล่งเสียงคำว่า "โอ...น้อย...อ่อก" ด้วยการลากเสียงคำว่า "โอ" และ/หรือ ลากเสียงคำว่า "น้อย" เพื่อเป็นการนัดพร้อม และออกเสียงห้วน ๆ สั้น ๆ กับคำว่า "ออก" เพื่อให้ทุกคนที่ล้อมวงเลือกว่าจะ "หงายฝ่ามือ" หรือ "คว่ำฝ่ามือ" ใครหรือกลุ่มใดแสดงผล "หงายฝ่ามือ" หรือ "คว่ำฝ่ามือ" มีจำนวนน้อยกว่า (เสียงส่วนน้อย) ก็เท่ากับว่าแพ้ตกรอบไปก่อน คนที่เหลือก็ "โอน้อยออก" กันต่อไป คัดเสียงส่วนน้อย ออกไปเรื่อย ๆ จนเหลือ 2 คน ก็จะใช้วิธีการ เป่ายิ้งฉุบ หรือ เป่ายิงฉุบ แทน ก็จะได้ผู้ชนะสุดท้าย

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 http://www.student.chula.ac.th/~49467673/play.htm 

หมวดหมู่:เกม