เหวิน เทียนเสียง

ปี ค.ศ. 1276 ในสมัยจักรพรรดิซ่งกงจง กองทัพมองโกลของกุบไลข่านตีได้เมืองต่าง ๆ ของจีน แล้วยกเข้าใกล้ราชธานีหลินอาน (หางโจว) ห่างจากกำแพงเมืองเพียง 30 ลี้ จักรพรรดิซ่งกงจงและไทเฮาเห็นว่าหมดทางสู้จึงขอสวามิภักดิ์ต่อมองโกล และเหวินเทียนเสียงออกไปเจรจาหย่าศึกแต่ก็ไม่เป็นผล กองทัพมองโกลบุกยึดเมืองหลวงและจับตัวเหวินเทียนเสียงไว้"ประวัติไต้ซ้องส่ามต่องอ๋อง 大宋三忠王"  ประเพณีกินผักจังหวัดภูเก็ต แต่ก็หาทางหลบหนีออกมาได้ และจัดตั้งกองกำลังต่อต้านกองทัพมองโกล ในขณะที่ขุนนางอื่นที่ไม่ยอมแพ้ได้ย้ายราชธานีลงใต้ไปยังเมืองฝูโจว แล้วพากันยกองค์ชายเจ้าซื่อขึ้นเป็นจักรพรรดิซ่งต้วนจง“Emperor Duanzong of Song”  Cultural-China มีเหวินเทียนเสียงเป็นอัครเสนาบดีใหญ่

ปี ค.ศ. 1277 จักรพรรดิซ่งต้วนจงสิ้นพระชนม์อย่างกะทันหัน องค์ชายเจ้าปิ่งได้ขึ้นเป็นจักรพรรดิซ่งตี้ปิง 1 ปีถัดมากองทัพมองโกลก็ยึดเมืองฝูโจวได้สำเร็จ เหล่าขุนนางจึงย้ายราชธานีลงใต้ไปยังเมืองกว่างโจว ปลายปี ค.ศ. 1278 ทัพมองโกลได้ยกทัพใหญ่บุกเข้ามาที่เขาอู่พัวหลิ่ง (ทางเหนือของมณฑลกวางตุ้งปัจจุบัน) จับเอาเหวินเทียนเสียง ไปเป็นเชลย”ข้ามทะเลหลิงติง เหวินเทียนเสียง”  โดยเฉนซิ่วเฮง วันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2553 วรรณกรรมและเกร็ดประวัติศาสตร์ จาก ชุมชนชาวฮากกา 客家人 แล้วเข้ายึดราชธานีได้ในปี ค.ศ. 1279 จักรพรรดิซ่งตี้ปิงและบรรดาขุนนางหนีไปยังภูเขาหยาซานริมทะเลซินฮุ่ย แต่กองทัพมองโกลก็ตามมาโจมตีอีก ลู่ซิ่วฟูขุนนางผู้ใหญ่ จึงแบกองค์ฮ่องเต้ลงเรือหนีฝ่าวงล้อมออกไปแต่ไม่สำเร็จ สุดท้ายจึงจับฮ่องเต้หนีลงทะเลหายสาบสูญไป”ธารประวัติศาสตร์ เรื่องราชวงศ์ซ่งใต้ (ค.ศ.1127-1279)” โดยวริษฐ์ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 เวลา 18.00 น. จากมุมจีน ผู้จัดการรายวัน เมื่อทำลายราชวงศ์ซ่งใต้ได้แล้ว
เหวินเทียนเสียงก็ถูกส่งขึ้นเหนือไปยังต้าตู (ปักกิ่ง) ในวันที่ 1 ตุลาคม ค.ศ. 1279 กุบไลข่านขังเหวินเทียนเสียงไว้ในบ้าน เป็นเวลาถึง 4 ปี เพื่อเกลี้ยกล่อมและบังคับให้มารับใช้ราชสำนักมองโกล แต่เขาไม่เคยยอมสวามิภักติ์ต่อราชวงศ์หยวนเลย"ภาคผนวกข้ามทะเลหลินติง"  งานจัดเก็บสารสนเทศ จากพระราชนิพนธ์ชุดเสด็จฯ เยือนสาธารณรัฐประชาชนจีน ในสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี 9 มกราคม ค.ศ. 1283 เหวิน เทียนเสียง ก็ถูกประหารชีวิต ขณะที่เขามีอายุได้ 47 ปี“เหวินเทียนเสียง文天祥” สถาบันขงจื๊อออนไลน์ 孔子学院 24 มิถุนายน พ.ศ. 2553 โดยก่อนตายยังได้หันหน้าไปยังทิศใต้แล้วก้มลงคำนับต่อแผ่นดินเกิด

เหวินเทียนเสียงถือเป็นขุนนางและกวีผู้มีชื่อเสียงเลื่องลือในความซื่อสัตย์และภักดี โดยบทกวี กั้วหลิงติงหยาง (过零丁洋)สองวรรคท้ายเป็นประโยคที่คนจีนทุกคนยังท่องจำได้ขึ้นใจจนกระทั่งปัจจุบัน

辛苦遭逢起一经 ยากเย็นแสนเข็ญแตกฉานการรบ

干戈寥落四周星 ตรากตรำกรำศึกโดดเดี่ยวนานปี

山河破碎风飘絮 บ้านเมืองล่มสลายดุจใบไม้ร่วง

身世沉浮雨打萍 ชีวิตล่มจมดั่งแหนกลางลมฝน

惶恐滩头说惶恐 หาดหวางข่งแตกพ่ายขวัญผวา

伶仃洋里叹伶仃 ทอดถอนใจเดียวดายในหลิงติง

人生自古谁无死 แต่โบราณมาใครเล่าอยู่ค้ำฟ้า

留取丹心照汗青 เหลือเพียงใจภักดิ์คงคู่โลก

อย่างไรก็ตามในสองวรรคท้ายนั้น ได้มีการแปลเป็นสำนวนต่าง ๆ อีกมากที่โด่งดัง เช่น "นับแต่อดีตมามีผู้ใดบ้างที่เคยหนีจากความตายได้ จะเหลือทิ้งไว้ก็แต่เพียงหัวใจอันสัตย์ซื่อนี้ที่ส่องสว่างอยู่ในประวัติศาสตร์""ลำดับกษัตริย์ราชวงศ์ซ่งใต้" ซ่งใต้กับอิทธิพลมองโกล และ "เกิดมามีใครไม่ปลดปลง เกียรติยืนยงฝากไว้ในแผ่นดิน""พระไต่ซ่งสามองค์"  บุ๋นเทียนเสียง/เหวินเทียนเสียง 文天祥 เป็นต้น

 อ้างอิง 



หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 1779
หมวดหมู่:ขุนนางจีน
หมวดหมู่:กวีชาวจีน
หมวดหมู่:ราชวงศ์ซ่ง
หมวดหมู่:บุคคลในยุคราชวงศ์ซ่ง
หมวดหมู่:อัครมหาเสนาบดีราชวงศ์ซ่ง