วังแก้ว

วังแก้ว หรือ วังกระจก (, เดอะ คริสตัล พาเลซ) เป็นสิ่งก่อสร้างที่สร้างด้วยเหล็กหล่อ (Cast iron) และกระจกที่เดิมสร้างขึ้นที่ไฮด์พาร์คในกรุงลอนดอนในอังกฤษเพื่อใช้เป็นสถานที่สำหรับการแสดงนิทรรศการครั้งยิ่งใหญ่ (The Great Exhibition) ของปี ค.ศ. 1851 ภายในมีผู้ร่วมเข้าแสดงจากทั่วโลกถึง 14,000 องค์การในเนื้อที่ทั้งหมด 92,000 ตารางเมตร ที่เป็นการแสดงสิ่งต่าง ๆ ที่แสดงถึงความก้าวหน้าล่าสุดทางเทคโนโลยีที่เกิดขึ้นระหว่างการปฏิวัติอุตสาหกรรม วังแก้วออกแบบโดยสถาปนิกโจเซฟ แพกซ์ตัน ตัวสิ่งก่อสร้างยาว 564 เมตร และสูง 33 เมตร ถือเป็นสิ่งก่อสร้างมุงแก้วที่ใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์

หลังจากงานนิทรรศการแล้ววังแก้วก็ถูกย้ายไปสร้างในสวนสาธารณใหม่ในย่านผู้มีฐานะดีของกรุงลอนดอนที่เรียกว่าไซเด็นแนมฮิลล์ (Sydenham Hill) ที่ยังไม่เปลี่ยนแปลงไปเท่าใดนักตั้งแต่สมัยวิคตอเรีย วังแก้วได้รับการขยายและตั้งอยู่ที่นั่นระหว่างปี ค.ศ. 1854 จนถึงปี ค.ศ. 1936 เมื่อถูกทำลายลงในเพลิงไหม้ คำว่า “Crystal Palace” เป็นคำที่คิดขึ้นอย่างเยาะ ๆ โดยนิตยสารเสียดสี “พันช์”The 1850-11-02 Punch issue is credited with bestowing the "Crystal Palace" name on the design by  (And .) Punch had originally sided with The Times against the Exhibition committee's own proposal of a fixed brick structure, but featured the Crystal Palace heavily throughout 1851 (for example in  included the article "Travels into the Interior of the Crystal Palace" of February 1851). Any earlier name has been lost, according to . ที่ต่อมาใช้เรียกบริเวณทางใต้ของลอนดอน (คริสตัลพาเลซ) และอุทยานรอบบริเวณนั้น

275px|thumb|วังแก้วขณะถูกไฟไหม้

วันที่ 30 พฤศจิกายน 1936 ภายในไม่กี่ชั่วโมง วังแก้วถูกไฟไหม้เสียหายจนย่อยยับ แสงไฟที่เผาวังแก้วนั้นสามารถมองเห็นได้ถึงจากแปดมณฑล   ขณะนั้น เซอร์ เฮนรี บัคแลนด์ ผู้จัดการทั่วไปของวังแก้วกำลังเดินตรวจตรากับสุนัขและลูกสาวของเขา ต่อมาพวกเขาสังเกตเห็นเปลวไฟสีแดงเรืองแสงอยู่ภายใน ภายในนั้นเองเขาพบสองพนักงานดับเพลิงกำลังดับเพลิงย่อม ๆ บริเวณส่วนสำนักงาน การระเบิดเกิดขึ้นในห้องรับฝากของสุภาพสตรี  December 1st – On this day in history in 1936, the Crystal Palace burned down ซึ่งไฟนั้นลุกโชนอย่างรุนแรงมาก โทรศัพท์แจ้งเหตุเพลิงไหม้ลงบันทึกครั้งแรกเวลา 19:59 น. ประมาณการว่าหน่วยดับเพลิงมาถึงที่เกิดเหตุหลังจากนั้น 4 นาที แต่ก็สายเกินไป ต่อมาแม้ว่าจะมีเครื่องดับเพลิงกว่า 89 ตัว และพนักงานดับเพลิงร่วม 400 ชีวิต มาถึงสถานที่เกิดเหตุแต่ก็ไม่สามารถที่จะดับไฟลงได้ บัคแลนด์กล่าวว่า "ในไม่กี่ชั่วโมงเราได้เห็นจุดจบของเดอะคริสตัลพาเลซ มันจะยังอยู่ในความทรงจำไม่เพียงแต่คนอังกฤษ แต่จากโลกทั้งโลก" ในขณะนั้นเอง มีประชาชนนับแสนคนเดินทางมาที่ไซเด็นแนมฮิลล์เพื่อชมแสงไฟที่กำลังแผดเผาวังแก้ว ในหมู่คนเหล่านั้น เซอร์ วินสตัน เชอร์ชิลล์ อดีตสมาชิกรัฐสภาอังกฤษกล่าวว่า "นี่คือจุดจบของยุค" (Quotations from Yorath's original Radio Times article.) 

 อ้างอิง 

 แหล่งข้อมูลอื่น 

 Historic images of Crystal Palace, dating back to the 1850s, held by the National Monuments Record, the public archive of English Heritage.  Search on Crystal Palace to view.
 Crystal Palace Museum
 Crystal Palace Park  – map of the park as was until recently
 The Crystal Palace, sources from www.victorianlondon.org
 Eddie Richardson's page  on Sir Joseph Paxton – includes photographs
 Russell Potter's Crystal Palace Page, with information on the Baird Television studios 
 Crystal Palace – at Citizendium; includes images.
 A 3D computer model of the Crystal Palace with images and animation 
 History of The Crystal Palace
 The destruction of The Crystal Palace @ Ward's Book of Days
 1936 Crystal Palace Fire - London Fire Journal 
 Park hosts Crystal Palace replica - BBC News May 31, 2008

หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างในลอนดอน
หมวดหมู่:เรือนกระจก
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างที่ถูกไฟไหม้
หมวดหมู่:สถาปัตยกรรมในงานนิทรรศการโลก
หมวดหมู่:สิ่งก่อสร้างตั้งแต่ พ.ศ. 2394
หมวดหมู่:สิ้นสุดในปี พ.ศ. 2479