อัลแบร์ตุส มาญุส

นักบุญอัลแบร์ตุส มาญุสกีรติ บุญเจือ, แก่นปรัชญายุคกลาง, จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2550, หน้า 609  ()  หรือนักบุญอัลเบิร์ตผู้ยิ่งใหญ่ (Albert the Great) หรือนักบุญอัลเบิร์ตแห่งโคโลญ (Saint Albert of Cologne)CATHOLIC ENCYCLOPEDIA: St. Albertus Magnus เป็นนักบุญในคริสตจักรโรมันคาทอลิก เกิดราวปี ค.ศ. 1193/ค.ศ. 1206 ที่เลาอิงเงิน ดัชชีไบเอิร์น (ประเทศเยอรมนีปัจจุบัน) และถึงแก่มรณกรรมเมื่อวันที่ 30 กันยายน ค.ศ. 1280 ที่เมืองโคโลญ จักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์  

นักบุญอัลแบร์ตุสได้ปฏิญาณตนเป็นไฟรเออร์คณะดอมินิกัน และมีตำแหน่งฝ่ายปกครองในคริสตจักรเป็นบิชอปแห่งเรเกินส์บวร์ค มีชื่อเสียงจากการเป็นการมีความรู้และความเข้าใจอย่างลึกซึ้งถึงความสัมพันธ์ระหว่างศาสนาคริสต์กับวิทยาศาสตร์ เป็นนักปรัชญาคนสำคัญที่สุดของเยอรมนีและนักเทววิทยาศาสนาคริสต์ในสมัยกลาง และเป็นหนึ่งในนักวิชาการคนแรก ๆ ในสมัยกลางที่ประยุกต์ปรัชญาอาริสโตเติลให้เข้ากับปรัชญาคริสต์ศาสนา คริสตจักรโรมันคาทอลิกประกาศให้นักบุญอัลแบร์ตุส มาญุสเป็นหนึ่งในนักปราชญ์แห่งคริสตจักร 33 คน

 อ้างอิง 

หมวดหมู่:นักบุญชาวเยอรมัน
หมวดหมู่:นักบุญคณะดอมินิกัน
หมวดหมู่:นักบุญในคริสต์ศตวรรษที่ 13
หมวดหมู่:นักปรัชญาชาวเยอรมัน
หมวดหมู่:นักปราชญ์แห่งคริสตจักร
หมวดหมู่:มหาราช
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐไบเอิร์น