อเวจี

อเวจี หรือ อวิจี หรือ อเวจีมหานรก (; , แปลว่า: "ปราศจากคลื่น"หรือ "ไม่มีการหยุดพัก" (ลงโทษไม่มีการพัก)) คือนรกขุมที่ลึกที่สุดในบรรดามหานรก 8 ขุมที่ปรากฏในพระไตรปิฎกพระไตรปิฎก เล่มที่ ๑๕ พระสุตตันตปิฎก เล่มที่ ๗ สังยุตตนิกาย สคาถวรรค ทุติยโกกาลิกสูตรที่ ๑๐. พระไตรปิฏกฉบับสยามรัฐ. [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก . เข้าถึงเมื่อ 12-6-52 ถือเป็นหนึ่งในนรกตามศาสนาพุทธและศาสนาฮินดูในภายหลัง ในศาสนาพุทธสื่อถึงดินแดนนรกชั้นต่ำสุดที่ผู้มีบาปกรรมอันร้ายแรงมีความทุกข์ทรมานสุด กล่าวกันว่าแต่ละด้านยาว 20,000 โยชน์ (240,000 ถึง 300,000 กิโลเมตร) อยู่ใต้อรูปภูมิSadakata, Akira (1997). Buddhist Cosmology: Philosophy and Origins, Tokyo: Kōsei Pub., p. 47 ในศาสนาฮินดู อเวจีเป็นหนึ่งใน 28 ขุมนรกในดินแดนของพระยม ผู้ที่อยู่ในนี้เคยเป็นพยานเท็จและให้ความเท็จขณะทำธุรกิจหรือให้การกุศล

ความผิดที่ลงโทษในนี้
มีความผิดหลายอย่างที่นำผู้คนเข้าสู่อเวจี ผู้ที่เกิดในอเวจีโดยทั่วไปมักก่ออนันตริยกรรมข้อใดข้อหนึ่งหรือมากกว่านั้น:
 มาตุฆาต - ฆ่ามารดา
 ปิตุฆาต - ฆ่าบิดา
 อรหันตฆาต - ฆ่าพระอรหันต์
 โลหิตุปบาท - ทำร้ายพระพุทธเจ้าจนห้อพระโลหิต
 สังฆเภท - ยุยงหมู่สงฆ์ให้แตกกัน  

 รายละเอียด 
พระพุทธศาสนาสอนว่าการเกิดอยู่ในนรกภูมิก็เพียงชั่วเวลาที่สมควรแก่การชดใช้กรรมที่ได้กระทำลงไป การเกิดในอเวจีมหานรกก็เช่นเดียวกัน ผู้ที่ไปเกิดในภพภูมิดังกล่าวย่อมมีวันหลุดพ้นไปได้ อย่างไรก็ตามระยะเวลาการชดใช้กรรมในอเวจีมหานรกนั้นยาวนานกว่านรกภูมิอื่น ๆ และอาจมากถึง 1018 ปี บางสูตรยังกล่าวว่าสัตว์นรกในภูมินี้อาจเวียนว่ายตายเกิดในอเวจีมหานรกมีอายุอยู่ 1 กัลป์ และบ้างก็มากมายหลายกัลป์ โดยเมื่อสิ้นกัลป์หนึ่งก็เกิดใหม่ในภูมิเดิมอยู่ จึงเป็นที่มาของชื่อ 無間道 (Wújiàn dào) ในภาษาจีน ซึ่งแปลว่า เส้นทางที่ไม่สิ้นสุด หรือ อนันต์ ซึ่งก็คือต้องอยู่ไปตลอดกาลก็ว่าไดั

 อ้างอิง 

หมวดหมู่:ความเชื่อในศาสนาพุทธ