ภาวะเสียสำนึกความพิการ

ภาวะเสียสำนึกความพิการ () เป็นภาวะที่ผู้ป่วยมีความพิการหรือบกพร่องแต่ไม่รับรู้หรือปฏิเสธความบกพร่องของตนเอง ภาวะนี้พบได้แม้กระทั่งในผู้พิการสายตาหรืออัมพาต ผู้ที่ตั้งชื่อโรคนี้เป็นคนแรกคือนักประสาทวิทยาชื่อ โจเซฟ บาบินสกี (Joseph Babinski) ในปี ค.ศ. 1914 โดยชื่อโรคมีรากศัพท์จากภาษากรีก "nosos" โรค และ "gnosis" ความรู้

 อ้างอิง 

 แหล่งข้อมูลอื่น 












หมวดหมู่:ความผิดปกติทางประสาทวิทยา
หมวดหมู่:อาการ