จอห์น เลย์ฟิลด์

จอห์น ชาลส์ เลย์ฟิลด์ (John Charles Layfield) เกิด 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 1966 เป็นอดีตนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกันที่รู้จักกันดีภายใต้ชื่อ จอห์น "แบรดชอว์" เลย์ฟิลด์ (John "Bradshaw" Layfield) หรือ เจบีแอล (JBL)

 เส้นทางมวยปล้ำอาชีพ 
แบรดชอว์เคยเป็นนักอเมริกันฟุตบอลมาก่อน หลังจากที่เขาเป็นนักมวยปล้ำเขาก็ปล้ำอยู่หลายสมาคมใช้ชื่อว่า จัสติน ฮอว์ก แบรดชอว์ ได้แชมป์แทกทีมคู่กับ Sweetwater และย้ายมาในสมาคม WWE ใช้ชื่อว่า แบล็คแจ็ค แบรดชอว์ และคว้าแชมป์ NWA North American Champions ในโนเวย์เอาท์ 1998 พักหนึ่งได้รวมทีมกับรอน ซิมมอนส์ หรือฟารุก ใช้ชื่อทีมว่า APA ต่อมาก็ได้ร่วมกลุ่มของดิอันเดอร์เทเกอร์ อย่าง Ministry of Darkness ทั้งคู่ก็ได้แชมป์แทกทีม ในต้นปี 2002 ก็เริ่มมีการดราฟท์ตัวนักมวยปล้ำทำให้ทั้งคู่แยกสังกัดกัน ในปี 2003 ทั้งคู่ได้กลับมารวมกลุ่มเป็น APA อีกครั้ง ไม่นานก็แยกทีมกันโดยฟารุกมีปัญหากับทางWWE ทำให้ฟารุกโดนไล่ออก แบรดชอว์เลยต้องเปลี่ยนบทเป็นอธรรมใช้ชื่อ จอห์น "แบรดชอว์" เลย์ฟิลด์ (เจบีแอล) หลังจากนั้นก็มีบทบาทมากขึ้น ในเดอะเกรทอเมริกันแบช 2004 เจบีแอลสามารถคว้าแชมป์ WWEได้จากเอ็ดดี เกอร์เรโร จากนั้นเจบีแอลก็สามารถเอาตัวรอดจากการป้องกันแชมป์หลายต่อหลายครั้งด้วยการเอาชนะอันเดอร์เทเกอร์, บูเกอร์ ที, เคิร์ต แองเกิล และบิ๊กโชว์ แต่ว่าในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 21ก็เสียแชมป์ให้จอห์น ซีนา หลังจากนั้นเจบีแอลก็ขอชิงแชมป์คืนจากซีนาหลายครั้งแต่ก็ทำไม่สำเร็จ

เจบีแอลสามารถคว้าแชมป์ยูเอสจากการชนะคริส เบนวาในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 22 และได้ท้าชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวทกับเรย์ มิสเตริโอในJudgment Day แต่ก็ไม่สามารถเอาชนะเรย์ได้ และอีกคืนถัดมาในสแมคดาวน์ เรย์ได้เรียกบ็อบบี แลชลีย์ออกมาชิงแชมป์ยูเอสกับเจบีแอลโดยไม่ให้ทันตั้งตัว เจบีแอลจึงเสียแชมป์ให้กับแลชลีย์ไปอย่างง่ายดาย และเรย์ก็ได้ยื่นข้อเสนออีกว่าจะให้เจบีแอลชิงแชมป์กับเรย์อีกครั้ง หากแพ้เจบีแอลต้องออกจากสแมคดาวน์ ผลปรากฏว่าเจบีแอลแพ้หมดรูป ทำให้เจบีแอลต้องกลายไปเป็นผู้บรรยายคู่กับไมเคิล โคลนานนับปีเลยทีเดียว ในปลายปี 2007 เจบีแอลได้เปิดศึกกับคริส เจริโค เพราะในแมตช์ชิงแชมป์ WWE กับแรนดี ออร์ตันในอาร์มาเกดดอน (2007) ออร์ตันเหวี่ยงเจริโคไปโดนเจบีแอลที่กำลังนั่งเป็นผู้บรรยายอยู่ในตอนนั้น ทำให้เจบีแอลโกรธจึงถีบหน้าเจริโค ทำให้ไม่ได้แชมป์ ในรอยัลรัมเบิล (2008) แมตช์แห่งความแค้นกับเจริโค เจบีแอลชนะฟาล์ว เพราะเจริโคเอาเก้าอี้ฟาดเจบีแอล

ในช่วงท้ายปี 2008 เจบีแอลได้ยื่นมือเข้ามาช่วยครอบครัวของชอว์น ไมเคิลส์ โดยมีข้อแม้ว่าชอว์นจะต้องทำให้เจบีแอลได้เป็นแชมป์โลกเฮฟวี่เวท ต่อมาในการหาผู้ท้าชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท ในรอยัลรัมเบิล (2009) ชอว์นก็ช่วยให้เจบีแอลได้เป็นผู้ท้าชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท โดยจัดการเจอริโคและออร์ตัน ด้วยท่า Sweet Chin Music แล้วให้เจบีแอลทำ Clothesline From Hell ใส่ชอว์นจับกดนับ 3 ไป ในรอยัลรัมเบิล เจบีแอลได้เป็นผู้ท้าชิงแชมป์โลกกับจอห์น ซีนา โดยมีชอว์นมาเป็นผู้ช่วยอยู่ข้างเวทีพอเริ่มการปล้ำการต่อสู้ก็ดำเนินไปอย่างดุเดือดจนถึงที เจบีแอลจะ Big Boot ใส่ซีนา แต่หลบได้ไปโดนกรรมการแทน ชอว์นที่อยู่ข้างล่างจึงขึ้นมาบนเวที เจบีแอลจึงบอกให้ Sweet Chin ใส่ซีนา แต่ชอว์นกลับ Sweet Chin ใส่เจบีแอล แล้ว Sweet Chin ใส่ซีนา ก่อนจะกลับไปชอว์นก็ลากเจบีแอลที่สลบมาจับกดซีนา แต่ซีนาก็ยังไม่ยอมแพ้และเจบีแอลก็ถูกใส่ Attitude Adjustment จับกดนับ 3 ไป ในโนเวย์เอาท์ (2009) เจบีแอลได้ท้าชอว์นให้เจอกับตนเองเพราะแค้นเหตุการณ์ในรอยัลรัมเบิล ในแมตช์นี้ภรรยาของชอว์นก็มาดูอยู่ข้างเวทีด้วย การต่อสู้ดำเนินไป เจบีแอลทำ Clothesline From Hell ใส่ชอว์นไป 2 ครั้ง จนตกลงมาข้างเวทีฝั่งที่ภรรยาของชอว์นอยู่ เจบีแอลได้แสดงอาการดูถูกเหยียดหยามชอว์นต่อหน้าภรรยาของเขา ภรรยาของชอว์นจึงชกหน้าเจบีแอลไป 1 ครั้ง ชอว์นฮึดสู้และ Sweet Chin ใส่เจบีแอลจับกดชนะไป แล้วกลับมาเป็นชอว์นคนเดิม หลังจากที่ต้องตกอยู่ใต้คำสั่งของเจบีแอล

ในรอว์ 9 มีนาคม 2009 เจบีแอลคว้าแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัลได้จากซีเอ็ม พังก์ ทำให้เป็นแชมป์แกรนด์สแลมคนที่11 และแชมป์ทริปเปิลคราวน์คนที่20 ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 25เสียแชมป์ให้กับเรย์ในเวลาสั้นเพียง 21 วินาที หลังแมตช์เจบีแอลตะโกนคำว่า "I quit!" ประกาศลาออกจาก WWE ในความจริงคือ JBL นั้นมีอาการบาดเจ็บที่กระดูกไขสันหลังจนต้องเลิกปล้ำ ปี 2011 เจบีแอลได้กลับมา WWE อีกครั้งในรอว์ เพื่อเซ็นสัญญาเป็นกรรมการพิเศษในแมตช์ระหว่างไมเคิล โคลกับเจอร์รี ลอว์เลอร์ในเรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 27 และบอกว่าโคลคิดถูกแล้วที่เลือกเขาเป็นกรรมการพิเศษ แต่ขณะที่กำลังจะเซ็นสัญญานั้น สโตน โคลด์ สตีฟ ออสตินได้ออกมา และจัดการเจบีแอลด้วยท่าสตันเนอร์ แล้วเซ็นสัญญาเป็นกรรมการพิเศษแทน ปี 2012 เจบีแอลได้มางานมอบรางวัลหอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอี เพื่ออันเชิญ รอน ซิมมอนส์ หรือ ฟารุก อดีตคู่แท็กทีมของเจบีแอล เข้าสู่หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอี ในเดือนกันยายน 2012 เจบีแอลได้เซ็นสัญญาเป็นผู้บรรยาย WWE และลาออกจากตำแหน่งในปี 2017 ในปี 2020 ได้รับการบรรจุชื่อเข้าสู่หอเกียรติยศ WWE Hall of Fame

 ผลงานแสดง 
 เว็บซีรีส์ 
 ปี รายการ รับบท หมายเหตุ 2012–present The JBL Show Himself series regular

 ผลงานความสำเร็จ 
 ฟุตบอลวิทยาลัย 
Abilene Christian University
1989 NCAA Division II All–American

 มวยปล้ำอาชีพ 

 Catch Wrestling Association
 CWA World Tag Team Championship (1 time) – with Cannonball Grizzly
 Cauliflower Alley Club
 Iron Mike Mazurki Award (2022)
Federacion Internacional de Lucha Libre
FILL Heavyweight Championship (1 time)
 George Tragos/Lou Thesz Professional Wrestling Hall of Fame
 Lou Thesz Award (2012)
 Global Wrestling Federation
 GWF Tag Team Championship (2 times) – with Bobby Duncum Jr. (1) and Black Bart (1)
 Memphis Championship Wrestling
 MCW Southern Tag Team Championship (1 time) – with Faarooq
 NWA Dallas
 NWA North American Heavyweight Championship (1 time)
 Ohio Valley Wrestling
 OVW Southern Tag Team Championship (1 time) – with Ron Simmons
 Pro Wrestling Illustrated
 Ranked No. 5 of the 500 best singles wrestlers in the PWI 500 in 2005
 Ranked No. 496 of the best 500 singles wrestlers of all time in the PWI Years in 2003
 United States Wrestling Federation
 USWF Tag Team Championship (1 time) – with The Equalizer
 World Wrestling Federation / World Wrestling Entertainment / WWE
WWE Championship (1 time)
 WWE Intercontinental Championship (1 time)
 WWE United States Championship (1 time)
 WWE Hardcore Championship (17 times)
 WWF European Championship (1 time)
 WWF Tag Team Championship (3 times) – with Faarooq
 20th Triple Crown Champion
 10th Grand Slam Champion
WWE Hall of Fame (Class of 2020)
 Slammy Award (1 time)
 Favorite Web Show of the Year (2013) – with Michael Cole and Renee Young for The JBL and Cole Show
 Wrestling Observer Newsletter
 Best Gimmick (2004)
 Worst Television Announcer (2014, 2015)
 Worst Worked Match of the Year (2002) 
 Most Disgusting Promotional Tactic (2014) 

 อ้างอิง 

 แหล่งข้อมูลอื่น 

หมวดหมู่:นักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน
หมวดหมู่:ผู้ประกาศนักมวยปล้ำอาชีพ
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐเท็กซัส‎
หมวดหมู่:ผู้เข้าสู่หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอี
หมวดหมู่:หอเกียรติยศและพิพิธภัณฑ์มวยปล้ำอาชีพ