จักรวรรดิจีน (ค.ศ. 1915–1916)

จักรวรรดิจีน (; ) เป็นการปกครองซึ่งดำรงอยู่ในช่วงสั้น ๆ ในประเทศจีนตั้งแต่ปลาย ค.ศ. 1915 ถึงต้น ค.ศ. 1916 หลังจากขุนพลยฺเหวียน ชื่อไข่ (袁世凱) ยุบสาธารณรัฐ แล้วจัดตั้งจักรวรรดิขึ้นแทน ก่อนตั้งตัวเป็นจักรพรรดิ การรื้อฟื้นราชาธิปไตยนี้ทำให้การวางรากฐานสาธารณรัฐต้องล่าถอยไปหลายปี ทั้งนำพาบ้านเมืองเข้าสู่ยุคสมัยแห่งการแก่งแย่งชิงดีของแม่ทัพนายกอง

 การเตรียมจัดตั้ง 
หลังยฺเหวียน ชื่อไข่ ได้รับแต่งตั้งเป็นประธานาธิบดีชั่วคราวคนที่สองของสาธารณรัฐจีน เขาดำเนินการหลายอย่างเพื่อรวบอำนาจและกำจัดผู้นำฝ่ายค้าน เขาร่วมมือกับมหาอำนาจยุโรปหลายชาติกับทั้งชาติบ้านใกล้เรือนเคียงอย่างญี่ปุ่นเพื่อให้อำนาจของตัวมั่นคง ราวเดือนสิงหาคม ค.ศ. 1915 เขาสั่งให้หยาง ตู้ (楊度) และคนอื่น ๆ ออกหาเสียงหนุนการรื้อฟื้นราชาธิปไตย ครั้นวันที่ 11 ธันวาคม ค.ศ. 1915 สภานิติบัญญัติของสาธารณรัฐจีนลงคะแนนเสียงเอกฉันท์เลือกตั้งเขาเป็นจักรพรรดิ เขาทำทีปฏิเสธ สภาจึงร้องขอเขาอีกครั้ง และครั้งนี้เขายินยอมKuo T'ing-i et al. Historical Annals of the ROC (1911–1949). Vol 1. pp 207–41.

วันที่ 12 ธันวาคม ค.ศ. 1915 ยฺเหวียน ชื่อไข่ เคียงคู่มากับลูกชายของตัว คือ ยฺเหวียน เค่อติ้ง (袁克定) ก็ประกาศตนเป็นจักรพรรดิจีน เรียกขานตัวว่า "มหาจักรพรรดิจักรวรรดิจีน" (中華帝國大皇帝) และใช้นามรัชศกว่า "หงเซี่ยน" (洪憲; "ธรรมนูญสมบูรณ์พร้อม") แต่ยฺเหวียน ชื่อไข่ เลื่อนราชาภิเษกออกไปจนวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1916 เขาสั่งให้ถอดเครื่องแบบแมนจูออกจากวัฒนธรรมของชาติ แล้วให้นำชุดชาวฮั่นกลับมาใช้โดยดัดแปลงบางประการ เขาสวมชุดชาวฮั่นในงานซ้อมใหญ่ราชาภิเษก แต่อนุภริยาชาวเกาหลีของเขาสร้างความปั่นป่วนในงานดังกล่าว เมื่อเป็นจักรพรรดิแล้ว เขาตั้งญาติสนิทมิตรสหายเป็นราชวงศ์ทรงศักดิ์ต่าง ๆ ทั้งยังหว่านยศศักดิ์ให้แก่บุคคลทั้งหลายที่เขาคิดว่าซื้อได้ด้วยลาภยศ

เวลานั้น สกุลอ้ายซินเจว๋หลัว (愛新覺羅) ของราชวงศ์ชิงที่ล่มสลายลง ยังพำนักอยู่ ณ พระราชวังต้องห้ามในฐานะราชวงศ์ต่างประเทศ ราชสกุลอ้ายซินเจว๋หลัวยอมรับการครองราชย์ของยฺเหวียน ชื่อไข่ และยังมีการเสนอให้อดีตจักรพรรดิผู่อี๋ (溥儀) สมรสกับธิดาของยฺเหวียน ชื่อไข่

 ความสั่นคลอน 
ค.ศ. 1916 นับเป็นปีที่ 1 แห่งรัชกาลหงเซี่ยนของยฺเหวียน ชื่อไข่ แทนที่จะได้เป็นปีที่ 5 ของยุคสาธารณรัฐ ยฺเหวียน ชื่อไข่ จึงถูกต่อต้านทั้งจากนักปฏิวัติ และแม่ทัพนายกองใต้บังคับบัญชาของเขาเอง เพราะเชื่อว่า เขารื้อระบอบกษัตริย์ขึ้นเพื่อจะได้ครองอำนาจโดยไม่ต้องอาศัยแรงหนุนจากฝ่ายทหารอีกต่อไป

นับแต่เขาประกาศตัวเป็นจักรพรรดิ เกิดกบฏต่อต้านเขาจากมณฑลหนึ่งไปสู่มณฑลหนึ่ง เริ่มจากหยุนหนาน ซึ่งมีผู้นำ คือ ไช่ เอ้อ (蔡鍔) ผู้ว่าการมณฑลที่เขาแต่งตั้งเอง กับถัง จี้เหยา (唐繼堯) นายทัพของเขา ตามด้วยเจียงซี ซึ่งมีผู้นำ คือ หลี่ เลี่ยจวิน (李烈钧) ผู้ว่าการมณฑล กลุ่มผู้ต่อต้านรวมตัวกันเป็นทัพคุ้มชาติ (護國軍) ก่อให้เกิดสงครามคุ้มชาติ (護國戰爭) และส่งผลให้มณฑลอื่น ๆ ประกาศไม่ขึ้นตรงต่อจักรวรรดิ ฝ่ายทหารทัพเป่ย์หยาง (北洋軍) ของเขา ซึ่งไม่ได้รับค่าตอบแทนจากรัฐบาลจักรวรรดิเขามาครั้งหนึ่งแล้ว ก็ไม่นำพาต่อสถานการณ์ และที่สุดก็พ่ายแพ้แก่ทัพคุ้มชาติ แม้ฝึกหัดมาดีและมียุทโธปกรณ์ดีกว่า

เมื่อเห็นว่า ยฺเหวียน ชื่อไข่ อ่อนแอและไม่เป็นที่นิยม มหาอำนาจต่างชาติก็ถอนความช่วยเหลือจากเขา แม้ยังไม่เลือกข้างก็ตาม จักรวรรดิญี่ปุ่นเริ่มด้วยขู่เข็ญว่าจะรุกราน แล้วปฏิญาณว่า จะโค่นล้มจักรวรรดิของเขา ทั้งถือว่า "มีสถานะสงคราม" ระหว่างประเทศคู่ขัดแย้งทั้งสอง พร้อมยินยอมให้พลเมืองญี่ปุ่นเข้าช่วยเหลือฝ่ายสาธารณรัฐได้

เพราะต้องเผชิญการต่อต้านถ้วนหน้า ยฺเหวียน ชื่อไข่ จึงเลื่อนราชาภิเษกออกไป เพื่อบรรเทาความไม่พอใจของฝ่ายตรงข้าม ต่อมาในวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 1916 เขาประกาศตัดงบงานราชาภิเษกลง ครั้นวันที่ 17 มีนาคม ค.ศ. 1916 เขาหารือเรื่องล้มเลิกจักรวรรดิกับเหลียง ชื่ออี๋ (梁士詒) รัฐมนตรีของตัว แล้วจึงประกาศยุติจักรวรรดิในวันที่ 22 มีนาคม ค.ศ. 1916 รัชศกหงเซี่ยนของเขาสิ้นสุดลงในวันที่ 23 มีนาคม ค.ศ. 1916 และมีการรื้อฟื้นสาธารณรัฐ เขาอยู่ในราชสมบัติ 83 วัน

เมื่อยฺเหวียน ชื่อไข่ เสียชีวิตในวันที่ 6 มิถุนายน ค.ศ. 1916 หลี ยฺเหวียนหง (黎元洪) รองประธานาธิบดี ก็ขึ้นเป็นประธานาธิบดี และตั้งตวั้น ฉีรุ่ย (段祺瑞) ขุนพลทัพเป่ย์หยาง เป็นนายกรัฐมนตรี พร้อมรื้อฟื้นสมัชชาแห่งชาติกับรัฐธรรมนูญชั่วคราว แต่อำนาจส่วนกลางของรัฐบาลในกรุงเป่ย์จิงนั้นอ่อนแอนัก ทั้งการตายของยฺเหวียน ชื่อไข่ ก็ทำให้ประเทศจีนเข้าสู่สมัยขุนศึก (軍閥時代) ซึ่งแม่ทัพนายกองช่วงชิงอำนาจกัน

 สัญลักษณ์ประจำชาติ 
แม้เปลี่ยนชื่อประเทศในภาษาจีน จาก "สาธารณรัฐจีน" เป็น "จักรวรรดิจีน" (หรือ "หงเซี่ยน" ในเอกสารราชการ) แต่ยฺเหวียน ชื่อไข่ ยังคงใช้คำว่า "สาธารณรัฐจีน" เป็นชื่อประเทศในภาษาอังกฤษต่อไป

ยฺเหวียน ชื่อไข่ ตั้งกรมพิธีการ (禮制館) เพื่อกำหนดเพลงชาติอย่างเป็นทางการของสาธารณรัฐจีนเสียใหม่ เพลงดังกล่าวออกในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1915 ชื่อ "จงกั๋วสฺยงลี่-อฺวี่โจ้วเจียน" (中國雄立宇宙間; "เมืองจีนยืนแกร่งกลางพิภพ") ผู้เขียนเนื้อร้อง คือ อิ้น ชาง (廕昌) ผู้แต่งทำนอง คือ หวัง ลู่ (王露) เมื่อยุบสาธารณรัฐและตั้งจักรวรรดิขึ้นแทนแล้ว มีการแก้เนื้อร้องเล็กน้อยในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1915 โดยเปลี่ยน "ก้งเหออู่จู๋" (共和五族; "ห้าชนหลอมรวม") เป็น "ซฺวินหฺวาอีร่าง" [勳華揖讓; ชื่อเรียกระบอบการปกครองโบราณสมัยจักรพรรดิเหยา (尧) และจักรพรรดิชุ่น (帝舜)]

 เนื้อร้องจีน  คำอ่าน  คำแปล   

ธงชาติยังเปลี่ยนจากแบบเดิมที่มี 5 ริ้ว เป็นแบบใหม่มีริ้วสีแดงอยู่กลาง ปรกติริ้วดังกล่าวเป็นกากบาททแยง แต่บางทีก็เป็นกากบาทตั้ง

ตราแผ่นดิน คือ ตราแผ่นดินสิบสองสัญลักษณ์ (十二章國徽)

 รายการยศศักดิ์ที่แต่งตั้งในสมัยนี้ 
ต่อไปนี้เป็นรายการยศศักดิ์ที่ ยฺเหวียน ชื่อไข่ แต่งตั้ง พร้อมด้วยรายชื่อผู้ได้รับแต่งตั้ง

 หฺวางไท่จื่อ 
 หฺวางไท่จื่อ (皇太子; "รัชทายาท")
 ยฺเหวียน เค่อติ้ง (袁克定)

 อู่อี้ชินหวัง 
 อู่อี้ชินหวัง (武義親王; "เจ้าชายสายพระโลหิตแห่งอู่อี้")
 ข่ง ลิ่งอี๋ (孔令貽) บรรดาศักดิ์หยั่นเชิ่งกง (衍聖公)https://archive.org/stream/chinaherhistoryd00park#page/384/mode/2up
 หลี ยฺเหวียนหง (黎元洪)

 อีเติ่งกง 
 อีเติ่งกง (一等公; "กงชั้น 1")
 จาง ซฺวิน (張勳)
 เจียง กุ้ยถี (姜桂題)
 ตวั้น จือกุ้ย (段芝貴)
 เฝิง กั๋วจาง (馮國璋)
 หนี ซื่อชง (倪嗣衝)
 หลง จี้กวัง (龍濟光)
 หลิว กวันสฺยง (劉冠雄)

 อีเติ่งโหฺว 
 อีเติ่งโหฺว (一等侯; "โหฺวชั้น 1")
 จ้าว ที่ (趙倜)
 จู รุ่ย (朱瑞)
 เฉิน อี๋ (陳儀)
 ถัง จี้เหยา (唐繼堯)
 ทัง เซียงหมิง (湯薌銘)
 ลู่ หรงถิง (陸榮廷)
 หยัน ซีชาน (閻錫山)
 หลี่ ฉุน (李純)
 หวัง จั้น-ยฺเหวียน (王占元)

 อีเติ่งปั๋ว 
 อีเติ่งปั๋ว (一等伯; "ปั๋วชั้น 1")
 จาง ซี-ลฺหวัน (張錫鑾)
 จาง หมิงฉี (張鳴岐)
 จิ้ง หยุนเผิง (靳雲鵬)
 จู เจียเป่า (朱家寶)
 ฉี เย่าหลิน (齊耀琳)
 เฉา คุน (曹錕)
 ชู อิ้งกวัง (屈映光)
 เถียน เหวินเลี่ย (田文烈)
 เมิ่ง เอิน-ยฺเหวี่ยน (孟恩遠)
 ลู่ เจี้ยนจาง (陸建章)
 หยาง เจิงซิน (楊增新)
 หยาง ช่านเต๋อ (楊善德)

 อีเติ่งจื่อ 
 อีเติ่งจื่อ (一等子; "จื่อชั้น 1")
 จาง กวั่นเจี้ยน (張廣建)
 จู ชิ่งหลัน (朱慶瀾)
 หลิว เสี่ยนชื่อ (劉顯世)
 หลี โฮ่วจี (李厚基)

 อีเติ่งหนาน 
 อีเติ่งหนาน (一等男; "หนานชั้น 1")
 จาง หฺวายจือ (張懷芝)
 จิน หย่ง (金永)
 ฉี หยาง (戚揚)
 เฉิ่น จินเจี้ยน (沈金鑑)
 เฉิน ปิ่งคุน (陳炳焜)
 ไช่ หรูไข่ (蔡儒楷)
 ตวั้น ชู-ยฺหวิน (段書雲)
 พัน จู่อิ๋ง (潘矩楹)
 เริ่น เค่อเฉิง (任可澄)
 ลฺหวี่ เตี้ยว-ยฺเหวียน (呂調元)
 สฺวี่ ชื่ออิง (許世英)
 เหอ จงเหลียน (何宗蓮)
 หม่า อันเหลียง (馬安良)
 หลง จิ้นกวัง (龍覲光)
 หลง เจี้ยนจาง (龍建章)
 หลู หย่งเสียง (盧永祥)
 หวัง อีถัง (王揖唐)

 ซานเติ่งหนาน 
 ซานเติ่งหนาน (三等男; "หนานชั้น 3")
 เฝิง ยฺวี่เสียง (馮玉祥)

 อ้างอิง 

 แหล่งข้อมูลอื่น 



หมวดหมู่:สมัยขุนศึกในประเทศจีน
หมวดหมู่:ก่อตั้งในประเทศจีนในปี พ.ศ. 2458
จ
จ
หมวดหมู่:ประเทศจีนในปี พ.ศ. 2459
จ
หมวดหมู่:ราชาธิปไตยในอดีต
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2458
หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่สิ้นสุดในปี พ.ศ. 2459
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในเอเชียตะวันออก
หมวดหมู่:รัฐสิ้นสภาพในประเทศจีน
หมวดหมู่:จักรวรรดิจีน