เจาเจ้ง

เจาเจ้ง("ฝ่ายเตียวก๊กยกทหารเข้าตีปลายแดนเมืองอิวจิ๋ว เล่าเอี๋ยนเจ้าเมืองอิวจิ๋วนั้นเปนชาวเมืองกังแฮ เปนเชื้อฮั่นโกโจเปนหลานหลังจงฮอง รู้ข่าวว่าโจรโพกผ้าเหลืองมาตีปลายแดนเมืองอิวจิ๋ว จึงให้หาเจาเจ้งนายทหารมาปรึกษา เจาเจ้งจึงว่าโจรมีกำลังมากนักทหารเมืองเราน้อย จำจะให้มีหนังสือไปเกลี้ยกล่อมป่าวร้องชาวเมืองซึ่งอยู่ปลายแดนว่า ถ้าผู้ใดกล้าหาญมีปัญญาจับโจรได้ จะบอกความชอบไปให้กราบทูลพระเจ้าเลนเต้")  เทียบกับ (且說張角一軍，前犯幽州界分。幽州太守劉焉，乃江夏竟陵人氏，漢魯恭王之後也；當時聞得賊兵將至，召校尉鄒靖計議。靖曰：「賊兵眾，我兵寡，明公宜作速招軍應敵。」劉焉然其說，隨即出榜招募義兵。) สามก๊ก (ซานกั๋วเหยี่ยนอี้) ตอนที่ 1. ( ค.ศ. 184–185) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า โจว จิ้ง () เป็นนายทหารในยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออกของจีน

 ประวัติ 
เจาเจ้งรับราชการในตำแหน่งนายกองพันปราบอนารยชน (破虜校尉 พั่วลู่เซี่ยวเว่ย์) เมื่อ ค.ศ. 184 กบฏโพกผ้าเหลืองก่อการกำเริบ เจาเจ้งนำทัพหลวงไปโจมตีกบฏในมณฑลอิวจิ๋ว (幽州 โยวโจว) ในช่วงเวลานั้น เล่าปี่ (劉備 หลิว เป้ย์) นำกลุ่มทหารอาสาสมัครเข้าร่วมกับเจาเจ้งในการรบกับกบฏ(靈帝末，黃巾起，州郡各舉義兵，先主率其屬從校尉鄒靖討黃巾賊有功， ...) สามก๊กจี่ เล่มที่ 32.

อิง-สฺยงจี้ (英雄記) บันทึกว่าเจาเจ้งเคยร่วมกับกองซุนจ้าน (公孫瓚 กงซุน จ้าน) ในการศึกกับกลุ่มชนเผ่า ครั้งหนึ่งเจาเจ้งติดกับดักและถูกกลุ่มชนเผ่าล้อมไว้ กองซุนจ้านนำพลไปโจมตีชนเผ่าและสลายวงล้อม จากนั้นเจาเจ้งและกองซุนจ้านจึงนำทหารเข้าโจมตีกลุ่มชนเผ่าและขับไล่ออกจากชายแดนด้านเหนือได้สำเร็จ(《英雄記》曰：公孫瓚與破虜校尉鄒靖俱追胡，靖為所圍。瓚回師奔救，胡即破散，解靖之圍。乘勝窮追，日入之後，把炬逐北。) อรรถธิาบายจากอิง-สฺยงจี้ในไท่ผิงยฺวี่หล่าน เล่มที่ 870.

เมื่อ ค.ศ. 185 กบฏเลียงจิ๋ว (涼州 เหลียงโจว) ก่อการกำเริบ เจาเจ้งเข้าร่วมกับขุนพลฮองฮูสง (皇甫嵩 หฺวางฝู่ ซง) ในการโจมตีกบฏ เวลานั้นเจาเจ้งดำรงตำแหน่งเป็นแม่ทัพราชองครักษ์ทัพเหนือ (北軍中侯 เป่ย์จฺวินจงโหว)  ซึ่งเป็นตำแหน่งแม่ทัพระดับสูงในกำลังทหารราชองครักษ์ ในช่วงเวลานั้น เจาเจ้งเสนอให้เกณฑ์ทหารจากชนเผ่าเซียนเปย์ (鮮卑) แทนที่จะเกณฑ์จากชนเผ่าออหวน (烏桓 อูหฺวาน) เพื่อให้มาช่วยในการรบกับกบฏ นายทหารหาน จั๋ว (韓卓) เห็นด้วยกับเจาเจ้งและกล่าวว่าหากเจาเจ้งมีทหารม้าชนเผ่าเซียนเปย์ 5,000 นายก็จะสามารถปราบกบฏได้ แต่เองเตียว (應劭 อิง เช่า) ไม่เห็นด้วยเพราะเองเตียวมีความเห็นว่าชนเผ่าเซียนเปย์มีความละโมบและมีความน่าเชื่อถือต่ำกว่าชนเผ่าออหวน เหล่าขุนพลจึงประชุมหารือกันในเรื่องสองความคิดเห็นนี้ และในที่สุดก็นำความคิดเห็นของเองเตียวไปใช้(中平二年，漢陽賊邊章、韓遂與羌胡為寇，東侵三輔，時遣車騎將軍皇甫嵩西討之。嵩請發烏桓三千人。北軍中候鄒靖上言：「烏桓眾弱，宜開募鮮卑。」事下四府，大將軍掾韓卓議，以為「烏桓兵寡， ... 鄒靖居近邊塞，究其態詐。若令靖募鮮卑輕騎五千，必有破敵之效」。劭駮之曰：「鮮卑隔在漠北， ... 不可倉卒望也。」韓卓復與劭相難反覆。於是詔百官大會朝堂，皆從劭議。) โฮ่วฮั่นชู เล่มที่ 48.

 ดูเพิ่ม 
 รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก

 อ้างอิง 

 บรรณานุกรม 
 ตันซิ่ว (คริสต์ศตวรรษที่ 3). สามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อ).
 ฟ่าน เย่ (คริสต์ศตวรรษที่ 5). โฮ่วฮั่นชู.
 หลี ฝ่าง (บก.) (984). ไท่ผิงยฺวี่หล่าน.

หมวดหมู่:ขุนพลในช่วงปลายราชวงศ์ฮั่น