จักรพรรดิซ่งเจ๋อจง

สมเด็จพระจักรพรรดิซ่งเจ๋อจง (ค.ศ. 1075 – ค.ศ. 1100, ทรงครองราชย์ ค.ศ. 1085 – ค.ศ. 1100) เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 7 แห่งราชวงศ์ซ่งเหนือ ประสูติเมื่อ ค.ศ. 1075 (พ.ศ. 1618) พระองค์ทรงครองราชย์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1085 จวบจนสวรรคตในปี ค.ศ. 1100 และสืบต่อโดยจักรพรรดิซ่งฮุ่ยจง พระราชอนุชาต่างพระมารดา เนื่องจากพระราชโอรสของพระองค์สิ้นพระชนม์ก่อนวัยอันควร

จักรพรรดิเจ๋อจงเป็นพระราชโอรสองค์ที่ 6 ของจักรพรรดิซ่งเสินจง พระองค์ขึ้นครองราชสมบัติเมื่อพระชนมายุได้ 9 พรรษา ภายใต้การสำเร็จราชการของพระพันปีหลวงเกา พระอัยยิกาของพระองค์

 รัชสมัย 
จักรพรรดิเจ๋อจงลดภาษี หยุดการเจรจากับรัฐเซี่ยตะวันตกที่นำโดยชาวตังกุต และกลับมาเกิดการสู้รบอีกครั้ง ซึ่งในที่สุดบังคับให้เซี่ยตะวันตกเข้าสู่การเจรจาสันติภาพกับจักรวรรดิซ่ง อย่างไรก็ตาม จักรพรรดิเจ๋อจง ไม่สามารถหยุดการต่อสู้ระหว่างขุนนางฝ่ายอนุรักษ์นิยมกับขุนนางฝ่ายเสรีนิยมที่สนับสนุนการปฏิรูปของหวังอันฉือได้ และในความเป็นจริง การต่อสู้รุนแรงขึ้นในรัชสมัยของจักรพรรดิเจ๋อจง ความแตกแยกครั้งนี้จะส่งผลให้ราชวงศ์ซ่งเหนือล่มสลายไม่นานหลังจากนั้น

 รัชศกหยวนโหยว (1086–1093) 
 การสำเร็จราชการของเกาไทฮองไทเฮา 
เกาไทฮองไทเฮาสถาปนาพระราชนัดดาพระชนมายุ 8 พรรษาขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิซ่งเจ๋อจงเพื่อให้พระนางเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ เมื่อเป็นผู้สำเร็จราชการ เกาไทฮองไทเฮาทรงแต่งตั้งขุนนางฝ่ายอนุรักษ์นิยม เช่น ซือหม่า กวาง ให้ดำรงตำแหน่งอัครมหาเสนาบดี ซึ่งหยุดยั้งนโยบายใหม่ที่กำหนดโดยหวังอันฉือ ก่อนที่จะเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1086 ขุนนางฝ่ายอนุรักษ์นิยมประสบความสำเร็จในการยกเลิกนโยบายการปฏิรูปบางส่วน

จักรพรรดิเจ๋อจงไม่มีพระราชอำนาจ จนกระทั่งเกาไทฮองไทเฮาสวรรคตในปี ค.ศ. 1093 พระจักรพรรดิจึงสามารถฟื้นฟูการปฏิรูปของหวังอันฉือและลดอิทธิพลของซือหม่ากวางผู้ล่วงลับลงได้ เมื่อถึงเวลานั้น ทั้งขุนนางฝ่ายอนุรักษ์นิยมและขุนนางฝ่ายปฏิรูปต่างก็ทะเลาะกันในราชสำนัก

 พระบรมวงศานุวงศ์ 
 พระราชบิดา:
 จักรพรรดิซ่งเสินจง 
 พระราชมารดา:
 จักรพรรดินีชินเฉิง

 อ้างอิง 
 การอ้างอิง 

 หนังสือ 





เจ๋อจง
หมวดหมู่:ราชวงศ์ซ่งเหนือ
ซ่งเจ๋อจง, จักรพรรดิ