ราฟาเอล นาดัล

ราฟาเอล นาดัล ปาเรรา มาร์ควิสที่ 1 แห่งเยวันต์ เด มายอร์กา (เกิด: 3 มิถุนายน ค.ศ. 1986) เป็นอดีตนักเทนนิสอาชีพชายชาวสเปน และอดีตมือวางอันดับ 1 ของโลกจำนวน 209 สัปดาห์ และครองตำแหน่งมือวางอันดับ 1 เมื่อจบฤดูกาล 5 ครั้ง นาดัลชนะเลิศการแข่งขันประเภทชายเดี่ยวโดยสมาคมนักเทนนิสอาชีพ (เอทีพี) 92 รายการ รวมถึงแชมป์แกรนด์สแลม 22 รายการ, สถิติแชมป์เฟรนช์โอเพน 14 สมัย, แชมป์เอทีพี มาสเตอร์ 1000 36 รายการ และเหรียญทองโอลิมปิก นาดัลเป็นหนึ่งในสามนักเทนนิสชายที่ประสบความสำเร็จในการทำ Career Gloden Slam หรือการคว้าแชมป์แกรนด์สแลมครบ 4 รายการและเหรียญทองโอลิมปิก เขายังเป็นเจ้าของสถิติชนะบนคอร์ตดินติดต่อกัน 81 นัดซึ่งเป็นสถิติสูงสุดของยุคโอเพนในการชนะติดต่อกันบนคอร์ตประเภทใดประเภทหนึ่ง 

นับเป็นเวลากว่าสองทศวรรษที่นาดัลครองความยิ่งใหญ่ในวงการร่วมกับโรเจอร์ เฟเดอเรอร์ และ นอวาก จอกอวิช ซึ่งทั้งสามคนได้รับการขนานนามให้เป็น Big 3 หรือ 3 ผู้ยิ่งใหญ่แห่งวงการ นาดัลเริ่มสร้างชื่อด้วยการเป็นหนึ่งในผู้เล่นดาวรุ่งที่เก่งที่สุดในประวัติศาสตร์ของเอทีพี เขาขึ้นสู่ตำแหน่งมือวางอันดับ 2 ของโลกและคว้าแชมป์ 16 รายการได้ก่อนอายุครบ 20 ปี ซึ่งรวมถึงแชมป์แกรนด์สแลมสมัยแรกในเฟรนช์โอเพน ค.ศ. 2005 ก่อนจะขึ้นสู่อันดับ 1 ของโลกครั้งแรกใน ค.ศ. 2008 หลังคว้าแชมป์วิมเบิลดันสมัยแรก โดยเอาชนะเฟเดอเรอร์ คู่แข่งคนสำคัญในรอบชิงชนะเลิศซึ่งเป็นแชมป์แกรนด์สแลมรายการแรกที่ไม่ใช่คอร์ตดิน ตามด้วยการคว้าเหรียญทองประเภทชายเดี่ยวในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 และหลังจากเอาชนะจอกอวิชในรอบชิงชนะเลิศยูเอสโอเพน 2010 นาดัลในวัย 24 ปีกลายเป็นผู้เล่นอายุน้อยที่สุดในขณะนั้นที่ชนะเลิศแกรนด์สแลมครบ 4 รายการ  (Career Grand Slam) และเป็นผู้เล่นชายคนแรกที่คว้าแชมป์แกรนด์สแลมบนพื้นคอร์ตทั้ง 3 ประเภทในปีเดียวกัน                           

นาดัลคว้าแชมป์แกรนด์สแลมได้อย่างน้อย 1 รายการ 10 ปีติดต่อกันระหว่าง ค.ศ. 2005–2014 และทำได้อีก 4 ปีติดต่อกันตั้งแต่ ค.ศ. 2017–2020 นาดัลคว้าแชมป์การแข่งขันประเภทชายคู่อีก 11 รายการตลอดอาชีพ รวมถึงเหรียญทองโอลิมปิกประเภทคู่ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 ต่อมาใน ค.ศ. 2022 เขาคว้าแชมป์ออสเตรเลียนโอเพนสมัยที่สอง ทำสถิติคว้าแชมป์แกรนด์สแลมรายการที่ 21 ซึ่งเป็นสถิติสูงสุดในขณะนั้นแซงหน้าเฟเดอเรอร์และจอกอวิช และเป็นผู้เล่นชายคนที่ 4 ในประวัติศาสตร์ที่คว้าแชมป์แกรนด์สแลมในแต่ละรายการได้อย่างน้อยสองสมัย (Double Career Grand Slam) ปิดท้ายด้วยแชมป์เฟรนช์โอเพนสมัยที่ 14 ซึ่งเป็นแชมป์แกรนด์สแลมที่ 22 เขาเกษียณตนเองจากวงการใน ค.ศ. 2024 โดยลงเล่นเดวิสคัพเป็นรายการสุดท้าย    

นาดัลเป็นคนที่ถนัดขวาแต่ถูกฝึกให้ตีเทนนิสด้วยมือซ้าย มีจุดเด่นในการตีลูกโฟร์แฮนด์ท็อปสปินอันหนักหน่วง และยังขึ้นชื่อในการเบรกเกมเสริ์ฟของคู่แข่ง และความนิ่งในการเล่นคะแนนสำคัญ รูปแบบการเล่นของเขาเป็นประโยชน์มากในการเล่นบนคอร์ตดิน นาดัลได้รับการยกย่องให้เป็นราชาคอร์ตดินแห่งวงการ แชมป์เฟรนช์โอเพน 14 สมัยที่เขาทำได้ นับเป็นเป็นสถิติการคว้าแชมป์รายการใดรายการหนึ่งที่มากที่สุดในวงการเทนนิส นอกจากนี้จำนวนแชมป์ 63 รายการจาก 92 รายการตลอดอาชีพเป็นการคว้าแชมป์บนคอร์ตดิน นาดัลได้รับรางวัลลอริอุสเวิลด์สปอตส์อะวอดส์ สาขานักกีฬาชายยอดเยี่ยมแห่งปี 2 สมัยใน ค.ศ. 2011 และ 2021, รางวัล Stefan Edberg Sportsmanship Award 5 สมัย และได้รับการยกย่องโดยไทม์ 100 ให้เป็นหนึ่งในบุคคลผู้ทรงอิทธิพลของโลกใน ค.ศ. 2022 ในการแข่งขันนานาชาติ นาดัลคว้าเหรียญทองโอลิมปิก 2 สมัย และแชมป์เดวิส คัพ ร่วมกับทีมชาติสเปนอีก 5 สมัย ในปัจจุบันเขาก่อตั้งมูลนิธิเพื่อช่วยเหลือเด็กด้อยโอกาสhttps://www.fundacionrafanadal.org/en/default.asp และเปิดสถาบันสอนเทนนิสในมายอร์กา     

 ชีวิตส่วนตัว 
นาดัลเกิดที่เมืองมาจอร์กา ประเทศสเปน เป็นบุตรของนายเซบาสเตียน เจ้าของบริษัทประกันภัย และนางอนา มาเรีย ปาเรรา เขามีน้องสาวคือ มาเรีย อิสซาเบล ลุงของเขา มิกูเอล แองเจิล นาดัล เป็นนักฟุตบอลทีมชาติสเปนต้องการให้นาดัลเป็นนักฟุตบอล ในขณะที่ลุงอีกคน โตนี นาดัล เป็นนักเทนนิสอาชีพ และได้แนะนำให้นาดัลเล่นเทนนิสตั้งแต่อายุ 3 ขวบและทำหน้าที่เป็นผู้ฝึกสอนของเขา แท้จริงแล้วนาดัลเป็นคนที่ถนัดขวา โดยเขาใช้ชีวิตประจำวันด้วยมือขวา แต่ถูกฝึกให้ตีเทนนิสด้วยมือซ้ายตั้งแต่เด็ก เนื่องจากลุงโตนีต้องการสร้างอาวุธที่แตกต่างให้กับเขาเพื่อเป็นข้อได้เปรียบ 

จากการที่มีคุณลุงสองคนเป็นผู้มีความสามารถทางฟุตบอลและเทนนิส ส่งผลให้นาดัลมีความรักในกีฬาทั้งสองและได้ฝึกฝนกีฬาทั้งสองไปพร้อมกัน โดยเหตุการณ์ที่ทำให้ลุงโตนีได้มองเห็นถึงพรสวรรค์ของนาดัลคือเมื่อตอนเขาอายุ 8 ขวบ เขาคว้าแชมป์เยาวชนรุ่นอายุต่ำกว่า 12 ปี ได้พร้อม ๆ ไปกับการเป็นนักฟุตบอลระดับจูเนียร์ ลุงโตนีจึงเข้มงวดในการซ้อมให้กับเขามากขึ้น เมื่ออายุ 12 ปี นาดัลสามารถชนะเลิศเทนนิสหลายรายการ และยังคงเล่นเทนนิสและฟุตบอลไปพร้อมกัน พ่อของเขาไม่ต้องการให้การเรียนของเขาได้รับผลกระทบจากการเล่นกีฬามากจนเกินไป จึงให้เขาเลือกเล่นระหว่างเทนนิสและฟุตบอล ซึ่งท้ายทื่สุดนาดัลก็ได้เลือกเล่นเทนนิส และในปี 2002 นาดัลก็ได้ก้าวขึ้นสู่ 50 อันดับแรกของโลกในวัยเพียง 16 ปี 

เขามีทีมฟุตบอลที่เชียร์คือเรอัลมาดริด รวมทั้งสนับสนุนทีมชาติสเปน มีนักฟุตบอลที่ชื่นชอบคือโรนัลโด นาดัลเปิดเผยว่าตัวเขาไม่เชื่อในพระเจ้า และให้ความสำคัญกับการประสบความสำเร็จด้วยพรสวรรค์และความมุ่งมั่นของมนุษย์มากกว่าการแสวงหาที่ยึดเหนี่ยวทางจิตใจ 

นาดัลเปิดเผยถึงอาหารที่เขาชื่นชอบในรายการของ มาร์คัส ซามูเอลสัน ในปี 2016 ว่า "ซีฟู้ด คือสิ่งที่ต้องมีบนโต๊ะอาหารเสมอ" ไม่ว่าจะเป็น สเต็กปลาแซลมอน หรือ พาสต้ากับกุ้งและเห็ด ซึ่งพาสต้านั้นเป็นสิ่งที่เจ้าตัวชอบเนื่องจากให้พลังงานสูง และเขายังชอบทานข้าวผัดสเปน นาดัลยอมรับว่าเขามี "Guilty Pleasure" ซึ่งเป็นเมนูที่ไม่ดีต่อสุขภาพแต่เขาชอบทานได้แก่ ช็อกโกแลต และ เค้ก

นาดัลสมรสกับฟรานซิสก้า “ซิสก้า” เปเรโญ ในปี 2019 เขายังมีธุรกิจส่วนตัวโดยเปิดสถาบันฝึกสอนเทนนิส "Rafa Nadal Academy by Movistar" ตั้งแต่ปี 2016 ที่มาร์จอกา ประเทศสเปน โดยเน้นสอนเยาวชนอายุ 12–18 ปี และมีโปรแกรมสำหรับผู้ใหญ่ด้วยเช่นกัน และยังเปิดสอนที่สหราชอาณาจักร,ไอร์แลนด์, คูเวต รวมถึงเม็กซิโก นาดัลมีงานอดิเรกคือการเล่นไพ่โป๊กเกอร์

 ประวัติการเล่นอาชีพ 

 2001–04: เริ่มเล่นอาชีพ และแชมป์เดวิสคัพสมัยแรก 
นาดัลเริ่มเล่นอาชีพเมื่ออายุ 15 ปีและเข้าร่วมการแข่งขันเยาวชนในรุ่น ITF  ต่อมา เมื่อวันที่ 29 เมษายน 2002 นาดัลในวัยเพียง 15 ปี ก็คว้าแชมป์ได้เป็นรายการแรก และถือเป็นผู้เล่นคนที่ 9 ในยุคโอเพนที่ได้แชมป์การแข่งขันทางการก่อนอายุ 16 ปี ต่อมาในช่วงกลางปี นาดัลในวัย 16 ปี ผ่านเข้ารอบรองชนะเลิศวิมเบิลดันในรุ่นจูเนียร์ได้เป็นครั้งแรก เขายังมีส่วนช่วยทีมชาติสเปนเอาชนะสหรัฐอเมริกาในรอบชิงชนะเลิศของจูเนียร์ เดวิส คัพ ถือได้ว่าเขาเป็นนักเทนนิสรุ่นเยาว์ที่เป็นที่จับตามองมากที่สุดในขณะนั้น

ในปี 2004 นาดัลสร้างสถิติเป็นสมาชิกทีม เดวิส คัพ ที่อายุน้อยที่สุดและสามารถพาทีมคว้าแชมป์ได้ โดยทีมชาติสเปนสามารถเอาชนะสหรัฐอเมริกาไปได้ ซึ่งนาดัลมีอายุ 18 ปี 6 เดือนในขณะนั้น นาดัลจบฤดูกาลโดยการขึ้นสู่อันดับที่ 51 ของโลก

 2005–07: แชมป์แกรนด์สแลมแรก 
ในปี 2005 นาดัลก้าวขึ้นมาเป็นผู้เล่นระดับโลกอย่างเป็นทางการ เขาชนะเลิศแกรนด์สแลมได้เป็นครั้งแรกในรายการเฟรนช์โอเพน เอาชนะมาเรียโน ปูเอร์ต้า และถือเป็นผู้เล่นคนที่สองที่คว้าแชมป์เฟรนช์โอเพนได้เป็นรายการแกรนด์สแลมแรกในอาชีพ ต่อจาก แมทส์ วิแลนเดอร์ ในปี 1982 นาดัลจบฤดูกาลด้วยการขึ้นสู่ตำแหน่งอันดับ 2 ของโลกครั้งแรก และได้รับรางวัลผู้เล่นที่มีพัฒนาการยอดเยี่ยมประจำปี 
นาดัลป้องกันแชมป์เฟรนช์โอเพนเอาไว้ได้ทั้งในปี 2006 และ 2007 รวมทั้งเข้าชิงชนะเลิศวิมเบิลดันได้สองปีติดต่อกัน แต่ก็แพ้ โรเจอร์ เฟเดอเรอร์ ผู้ซึ่งกลายเป็นคู่แข่งคนสำคัญในอาชีพของเขาไปทั้งสองครั้ง 

 2008: ขึ้นสู่ตำแหน่งมือวางอันดับ 1 ครั้งแรก, เหรียญทองโอลิมปิก และแชมป์เดวิสคัพ 
ปี 2008 ถือว่าเป็นจุดเริ่มต้นของความยิ่งใหญ่ของนาดัล เขาคว้าแชมป์ได้ 8 รายการในปีนี้ รวมทั้งแชมป์แกรนด์สแลม 2 รายการ (เฟรนช์โอเพน และ วิมเบิลดัน) เอาชนะเฟเดอเดอร์ในรอบชิงชนะเลิศทั้งสองรายการ หลังจากแพ้เฟเดอเรอร์ในรอบชิงชนะเลิศวิมเบิลดันสองปีติดต่อกัน โดยนาดัลถือเป็นชาวสเปนคนที่สองที่คว้าแชมป์วิลเบิลดันได้ ต่อจาก คอนชิต้า มาร์ติเนซ ในประเภทหญิงเดี่ยว และเป็นผู้เล่นคนที่ 3 ที่คว้าแชมป์เฟรนช์โอเพนและวิมเบิลดันได้ในปีเดียวกัน นาดัลยังผ่านเข้ารอบรองชนะเลิศแกรนด์สแลมได้อีกสองรายการได้แก่ ออสเตรเลียนโอเพน และยูเอสโอเพน และคว้าแชมป์ เดวิสคัพได้เป็นสมัยที่สอง โดยสเปนเอาชนะอาร์เจนตินาในรอบชิงชนะเลิศ และนาดัลยังคว้าแชมป์รายการมาสเตอร์ได้สามรายการที่ แคนาดา, ฮัมบวร์ค และมงเต-การ์โล

นาดัลคว้าเหรียญทองโอลิมปิกได้เป็นครั้งแรกในการแข่งขันชายเดี่ยวในโอลิมปิก 2008 เอาชนะ เฟอร์นานโด กอนซาเลสในรอบชิงชนะเลิศสามเซตรวด และเขาแย่งตำแหน่งมือวางอันดับ 1 ของโลกจากเฟเดอเรอร์ได้เป็นครั้งแรกในวันที่ 18 สิงหาคม ภายหลังจากที่เป็นมืออันดับ 2 นานถึง 160 สัปดาห์ติดต่อกันตั้งแต่ปี 2005 

 2009: สร้างสถิติใหม่ 
แม้นาดัลจะตกรอบ 8 คนสุดท้ายในการแข่งขันรายการเอทีพี 250 ที่โดฮา แต่นาดัลได้แชมป์ออสเตรเลียนโอเพนครั้งแรก เอาชนะเฟเดอเรอร์ในรอบชิงชนะเลิศ 3–2 เซต โดยถือเป็นนักเทนนิสชาวสเปนคนแรกที่คว้าแชมป์ออสเตรเลียนโอเพนได้ ตามด้วยการคว้าแชมป์มาสเตอร์ 1000 สามรายการที่อินเดียน เวลส์ เอาชนะมาร์รี และเอาชนะจอกอวิชในรอบชิงชนะเลิศที่ มงเต-การ์โล และ โรม ก่อนจะแพ้เฟเดอเรอร์ในรอบชิงชนะเลิศที่มาดริด  

อย่าไรก็ตาม ในปีนี้นาดัลไม่ประสบความสำเร็จในแกรนด์สแลมอีก 3 รายการ โดยตกรอบเฟรนช์โอเพนในรอบที่ 4 ซึ่งเป็นการหยุดสถิติการคว้าแชมป์เฟรนช์โอเพน 4 ปีติดต่อกัน และตกรอบรองชนะเลิศยูเอสโอเพน และไม่ได้ลงแข่งขันวิมเบิลดันเนื่องจากเจ็บเข่า นาดัลจบฤดูกาลด้วยการการพาทีมสเปนป้องกันแชมป์ เดวิสคัพ โดยเอาชนะเช็กเกีย แต่เขาเสียตำแหน่งมือวางอันดับ 1 กลับไปให้เฟเดอร์เรอร์หลังจากตกรอบแรกเอทีพี เวิลด์ ทัวร์ ไฟนอล ที่กรุงลอนดอน 

 2010: ฤดูกาลที่ดีที่สุดในอาชีพ และ Career Golden Slam 
นาดัลเริ่มต้นด้วยรองแชมป์ที่โดฮา ก่อนจะแพ้ แอนดี มาร์รี นักเทนนิสชื่อดังชาวสกอตในรอบ 8 คนสุดท้ายออสเตรเลียนโอเพน โดยเขาได้ขอยอมแพ้ในเซตที่ 3 เนื่องจากอาการเจ็บเข่ากำเริบ  

นาดัลเข้าถึงรอบรองชนะเลิศรายการมาสเตอร์ 1000 2 รายการ ที่ อินเดียนเวลส์ รัฐแคลิฟอร์เนีย และ ไมแอมี ตามด้วยการคว้าแชมป์มาสเตอร์คอร์ตดิน 3 รายการถัดมา ที่ มงเต-การ์โล, กรุงมาดริด และกรุงโรม ก่อนจะกลับไปทวงแชมป์เฟรนช์โอเพนได้สำเร็จ ซึ่งเป็นแชมป์สมัยที่ 5 เอาชนะ โรบิน โซเดอร์ลิงสามเซต รวมทั้งคว้าแชมป์แกรนด์สแลมได้อีกสองรายการทั้งวิมเบิลดันและยูเอสโอเพน เอาชนะโทมัส เบอร์ดิช และจอกอวิชตามลำดับ ทำให้นาดัลคว้าแชมป์แกรนด์สแลมได้ถึง 3 รายการในปีนี้ และหลังจากได้แชมป์ยูเอสโอเพน นาดัลถือเป็นนักเทนนิสชายคนที่ 7 ที่คว้าแชมป์แกรนด์สแลมได้ครบทั้ง 4 รายการ (Career Grand Slam) รวมทั้งทำสถิติเป็นผู้เล่นชายคนแรกที่ได้แชมป์แกรนด์สแลมในพื้นคอร์ตทั้ง 3 ประเภท (ฮาร์ดคอร์ต, คอร์ตดิน และคอร์ตหญ้า) ในปีเดียวกัน และยังถือเป็นผู้เล่นชายคนที่สองในยุคโอเพน ต่อจาก อานเดร แอกัสซี ที่คว้าแชมป์แกรนด์สแลมประเภทชายเดี่ยวครบทั้ง 4 รายการและคว้าเหรียญทองโอลิมปิกชายเดี่ยวได้ หรือที่เรียกว่าการทำ Career Golden Slam นาดัลจบฤดูกาลด้วยการได้แชมป์ที่โตเกียว และเข้าชิงชนะเลิศ เอทีพี เวิลด์ ทัวร์ ไฟนอลเป็นครั้งแรก แต่แพ้เฟเดอเรอร์ 1–2 เซต แต่ยังจบฤดูกาลด้วยตำแหน่งมือวางอันดับ 1 เป็นครั้งที่สอง 

 2011: การก้าวขึ้นมาของนอวาก จอกอวิช 
ในปี 2011 นาดัลไม่ประสบความสำเร็จเท่าไรนัก เนื่องด้วยเป็นปีที่ นอวาก จอกอวิช ยอดผู้เล่นชาวเซอร์เบียก้าวขึ้นมาเป็นผู้เล่นที่แย่งความสำเร็จจากนาดัลและเฟเดอเรอร์อย่างเต็มตัว โดยนาดัลต้องแพ้ให้กับจอกอวิชในรอบชิงชนะเลิศถึง 6 รายการ รวมถึงในรอบชิงชนะเลิศแกรนด์สแลมวิมเบิลดันและยูเอสโอเพน แต่นาดัลยังป้องกันแชมป์เฟรนช์โอเพนได้ โดยชนะเฟเดอเรอร์อีกครั้ง คว้าแชมป์เป็นสมัยที่ 6 และนาดัลยังพาทีมชาติสเปนได้แชมป์เดวิสคัพอีกครั้ง โดยเอาชนะอาร์เจนตินาในรอบชิงชนะเลิศ และยังได้แชมป์รายการคอร์ตดินอีกสองรายการที่มาสเตอร์ 1000 มงเต-การ์โล และรายการเอทีพี 500 ที่บาร์เซโลนา แต่เขาตกรอบแรก เอทีพี เวิลด์ ทัวร์ ไฟนอล และจบฤดูกาลด้วยการเสียตำแหน่งมือวางอันดับ 1 ให้กับจอกอวิช 

 2012: ปีแห่งการบาดเจ็บ 
นาดัลถูกจอกอวิชย้ำแค้นอีกครั้งในรอบชิงชนะเลิศออสเตรเลียนโอเพน 2–3 เซต ซึ่งนัดนี้ถือเป็นการแข่งขันครั้งประวัติศาสตร์เนื่องจากใช้เวลาการแข่งขันนานถึง 5 ชั่วโมง 53 นาที ถือเป็นรอบชิงชนะเลิศแกรนด์สแลมทุกรายการที่นานที่สุด แต่นาดัลก็แก้มือเอาชนะจอกอวิชได้ในรอบชิงชนะมาสเตอร์ 1000 ที่มงเต-การ์โล และในรอบชิงชนะเลิศเฟรนช์โอเพน ป้องกันแชมป์ไว้ได้สำเร็จ และถือเป็นแชมป์สมัยที่ 7 และเขายังได้แชมป์รายการคอร์ตดินที่มงเต-การ์โล, บาร์เซโลนา และโรม  

อย่างไรก็ตาม หลังการแข่งขันวิมเบิลดันซึ่งนาดัลตกรอบที่ 2 เขาต้องประสบปัญหาเจ็บหัวเข่าอีกครั้ง และต้องรักษาตัวนานถึง 6 เดือนส่งผลให้เขาพลาดลงแข่งขันรายการสำคัญช่วงปลายปี และอันดับโลกของเขาตกไปอยู่อันดับ 4

 2013: ทวงความยิ่งใหญ่ 
นาดัลพลาดลงแข่งออสเตรเลียนโอเพนเนื่องจากยังอยู่ในช่วงพักฟื้น และกลับมาลงแข่งขันอีกครั้งที่ชิลีในเดือนกุมภาพันธ์ แม้จะไม่สามารถคว้าแชมป์ได้ แต่หลังจากนั้นเขาคว้าแชมป์ได้ 3 รายการติดต่อกัน ที่บราซิล, เม็กซิโก และสหรัฐอเมริกา และทำสถิติคว้าแชมป์มาสเตอร์ 1000 ได้มากที่สุดในขณะนั้น 22 รายการ ก่อนจะเข้าสู่ฤดูกาลคอร์ตดินซึ่งนาดัลกลับมาทวงความยิ่งใหญ่อีกครั้ง โดยคว้าแชมป์ที่บาร์เซโลนา ตามด้วยแชมป์มาสเตอร์ 1000 สองรายการที่โรมและมาดริด

นาดัลกลับมาคว้าแชมป์แกรนด์สแลมได้สองรายการในเฟรนช์โอเพนและยูเอสโอเพนซึ่งเป็นการคว้าแชมป์สมัยที่ 8 และ 2 ตามลำดับ แต่เขาทำผลงานได้น่าผิดหวังในวิมเบิลดันโดยตกรอบแรก แต่ก็ได้แชมป์มาสเตอร์ 1000 อีกสองรายการที่แคนาดา และซินซินแนติ และนาดัลเข้าชิงชนะเลิศเอทีพี เวิลด์ ทัวร์ ไฟนอล เป็นครั้งที่สองแต่แพ้จอกอวิช 2 เซตรวด แต่เขาจบฤดูกาลโดยการกลับมาครองตำแหน่งอันดับ 1 อีกครั้ง และคว้าแชมป์ได้ถึง 10 รายการในปีนี้

 2014: แชมป์เฟรนช์โอเพนสมัยที่ 9 
นาดัลเริ่มต้นฤดูกาลด้วยแชมป์ที่โดฮา ต่อมา ในออสเตรเลียนโอเพน นาดัลเอาชนะเฟเดอเรอร์ได้ในรอบรองชนะเลิศ และผ่านเข้าไปพบกับ สตาน วาวริงกา จากสวิตเซอร์แลนด์ ซึ่งนาดัลเอาชนะมาได้ทั้ง 12 ครั้งก่อนหน้านี้ แต่ในรอบชิงชนะเลิศนาดัลได้รับบาดเจ็บบริเวณหลังและตัดสินใจฝืนลงแข่งขัน และแพ้ไป 1–3 เซต นาดัลกลับมาลงแข่งขันที่กรุงรีโอเดจาเนโร และคว้าแชมป์ได้ แต่เขาไม่ประสบความสำเร็จในการแข่งขันมาสเตอร์ 1000 สองรายการถัดมาที่อินเดียนเวลส์ และไมแอมี โดยแพ้ อเล็กซานเดร ดอลโกโปลอฟ และจอกอวิช ตามลำดับ 

เข้าสู่การแข่งขันคอร์ตดิน นาดัลเริ่มต้นด้วยการตกรอบที่ มงเต-การ์โล และบาร์เซโลนา ก่อนจะคว้าแชมป์มาสเตอร์ 1000 ที่กรุงมาดริด และเอาชนะจอกอวิชในรอบชิงชนะเลิศเฟรนช์โอเพนได้อีกครั้ง 3–1 เซต ซึ่งเป็นแชมป์สมัยที่ 9 ในอาชีพ และสมัยที่ 5 ติดต่อกัน และทำสถิติคว้าแชมป์แกรนด์สแลมรายการที่ 14 เท่ากับ พีต แซมพราส แต่เขาทำได้เพียงเข้าถึงรอบที่ 4 ในวิมเบิลดันโดยแพ้ นิค เคียร์อีออส และนาดัลได้ถอนตัวจากยูเอสโอเพนเนื่องจากเจ็บข้อมือ ก่อนจะกลับมาแข่งขันที่ปักกิ่ง และตกรอบ 8 คนสุดท้าย ตามด้วยการตกรอบแรกรายการมาสเตอร์ที่เซี่ยงไฮ้ และตกรอบ 8 คนสุดท้ายที่สวิตเซอร์แลนด์ เขาจบฤดูกาลด้วยการเป็นมือวางอันดับ 3 ของโลก   

 2015: ปีแห่งความล้มเหลว 
นาดัลตกรอบแรกที่กรุงโดฮา ถัดมาในแกรนด์สแลมออสเตรเลียนโอเพน นาดัลตกรอบ 8 คนสุดท้ายโดยแพ้ โทมัส เบอร์ดิช ซึ่งเป็นการหยุดสถิติเอาชนะเบอร์ดิชได้ 17 ครั้งติดต่อกันก่อนหน้านี้ ในเดือนกุมภาพันธ์เขาตกรอบที่รีโอเดจาเนโร ก่อนจะคว้าแชมป์คอร์ตดินได้ที่อาร์เจนตินา แต่ต้องตกรอบมาสเตอร์ 1000 สามรายการถัดมา ที่อินเดียนเวลส์, ไมแอมี และ มงเต-การ์โล ก่อนจะเข้าไปชิงชนะเลิศที่กรุงมาดริดและแพ้ แอนดี มาร์รี และอันดับโลกของเขาได้หลุดจาก 5 อันดับเป็นครั้งแรกในรอบ 10 ปี ตามด้วยการตกรอบ 8 คนสุดท้ายมาสเตอร์ 1000 ที่กรุงโรม 

นาดัลแพ้จอกอวิชในรอบ 8 คนสุดท้ายเฟรนช์โอเพนสามเซตรวดซึ่งเป็นการหยุดสถิติชนะรวดติดต่อกัน 39 นัดในเฟรนช์โอเพนนับตั้งแต่ปี 2009 และเขาไม่สามารถคว้าแชมป์แกรนด์สแลมอีกสองรายการทั้งในวิมเบิลดันและยูเอสโอเพน ซึ่งถือเป็นครั้งแรกในรอบ 10 ปี ที่นาดัลจบฤดูกาลโดยไม่ได้แชมป์แกรนด์สแลมเลย และเป็นการหยุดสถิติคว้าแชมป์แกรนด์สแลมได้อย่างน้อยหนึ่งรายการติดต่อกันตั้งแต่ปี 2005 ตามด้วยการตกรอบรองชนะเลิศเอทีพี เวิลด์ ทัวร์ ไฟนอล 

 2016: เหรียญทองโอลิมปิกประเภทคู่ 
นาดัลคว้าแชมป์ที่อาบูดาบี โดยเอาชนะ มิรอช ราวนิช ก่อนจะแพ้จอกอวิชในรอบชิงชนะเลิศที่โดฮา ต่อมา นาดัลตกรอบแรกออสเตรเลียนโอเพนเป็นครั้งแรกแพ้ เฟร์นันโด เบร์ดัสโก เพื่อนร่วมชาติ 2–3 เซต ถือเป็นครั้งแรกที่เขาตกรอบแรกในรายการนี้ ต่อมา เขาคว้าแชมป์มาสเตอร์ 1000 ที่ มงเต-การ์โล รวมทั้งแชมป์รายการเอทีพี เวิลด์ ทัวร์ 500 รายการที่ 17 ที่บาร์เซโลนา และถือเป็นแชมป์ที่บาร์เซโลนาสมัยที่ 9 แต่เขาตกรอบรองชนะเลิศมาสเตอร์ที่มาดริดโดยแพ้มาร์รี ตามด้วยการตกรอบก่อนรองชนะเลิศที่โรม โดยแพ้จอกอวิช

ในแกรนด์สแลมเฟรน์โอเพน นาดัลทำสถิติเป็นผู้เล่นชายคนที่ 8 ที่คว้าชัยชนะในรายการแกรนด์สแลมได้ครบ 200 นัด อย่างไรก็ตาม นาดัลต้องถอนตัวในรอบที่ 4 เนื่องจากเจ็บข้อมือ ต่อมา เขาได้ออกมาแถลงว่าอาการบาดเจ็บยังไม่หายดี และต้องถอนตัวจากวิมเบิลดัน แต่นาดัลก็มีช่วงเวลาที่ดีในการแข่งขันโอลิมปิกที่บราซิล โดยเขาคว้าชัยชนะนัดที่ 800 ในอาชีพได้ หลังจากเอาชนะ โธมัซ เบลลุชชี ในรอบ 8 คนสุดท้าย และนาดัลคว้าเหรียญทองในประเภทคู่ร่วมกับ มาร์ค โลเปซ ได้ โดยชนะคู่ของโรมาเนียในรอบชิงชนะเลิศ ทำให้นาดัลเป็นผู้เล่นชายคนที่สองในยุคโอเพนที่คว้าเหรียญทองโอลิมปิกได้ทั้งในประเภทเดี่ยวและคู่ ต่อจาก นิโคลัส มาสซู ผู้เล่นชิลี แม้ว่าเขาจะไม่ประสบความสำเร็จในการลงแข่งขันประเภทเดี่ยวในปีนี้ โดยแพ้นิชิโคริจากญี่ปุ่นในรอบชิงเหรียญทองแดง 

นาดัลลงแข่งขันยูเอสโอเพนก่อนจะตกรอบที่ 4 และนี่ถือเป็นปีแรกนับตั้งแต่ปี 2004 ที่นาดัลไม่สามารถผ่านเข้าถึงรอบก่อนรองชนะเลิศ (รอบ 8 คนสุดท้าย) ในรายการแกรนด์สแลมได้เลย และเขาตกรอบรายการมาสเตอร์ 1000 ที่เซี่ยงไฮ้ ก่อนจะประกาศปิดฤดูกาลเพื่อพักฟื้นจากอาการบาดเจ็บข้อมือ

 2017: แชมป์เฟรนช์โอเพนสมัยที่ 10, แชมป์ยูเอสโอเพนสมัยที่ 3 และทวงคืนตำแหน่งอันดับ 1 
นาดัลเริ่มต้นปีด้วยการลงแข่งขันรายการที่บริสเบนเป็นครั้งแรก แต่ก็ตกรอบ 8 คนสุดท้าย ต่อมา ในการแข่งขันออสเตรเลียนโอเพน นาดัลกลับมาเข้าชิงชนะเลิศแกรนด์สแลมได้เป็นครั้งแรกในรอบ 3 ปี โดยพบกับเฟเดอเรอร์ซึ่งเขาแพ้ไป 2–3 เซต และนี่ถือเป็นการแพ้เฟเดอเรอร์ในแกรนด์สแลมครั้งแรกในรอบ 10 ปี (นับตั้งแต่รอบชิงชนะเลิศวิมเบิลดัน 2007) ตามด้วยการแพ้รอบชิงชนะเลิศที่เม็กซิโก 

นาดัลโดนย้ำแค้นต่อเนื่องด้วยการแพ้เฟเดอเรอร์อีกสองรายการในมาสเตอร์ 1000 ที่อินเดียนเวลส์ และ ไมแอมี แต่เขากลับมาคว้าแชมป์มาสเตอร์ได้สองรายการที่ มงเต-การ์โล ซึ่งถือเป็นแชมป์สมัยที่ 10 ตามด้วยแชมป์ที่กรุงมาดริด ถือเป็นแชมป์มาสเตอร์รายการที่ 30 เท่ากับจอกอวิชในขณะนั้น แต่นาดัลคว้าแชมป์เฟรนช์โอเพนได้เป็นสมัยที่ 10 โดยเอาชนะ สตาน วาวรีงกาในรอบชิงชนะเลิศสามเซตรวด ถือเป็นการยุติช่วงเวลา 3 ปี ที่ไม่สามารถคว้าแชมป์แกนด์สแลมได้ และทำสถิติเป็นผู้เล่นคนแรกในยุคโอเพนที่คว้าแชมป์แกรนด์สแลมรายการใดรายการหนึ่งได้ครบ 10 สมัย และเป็นแชมป์แกรนด์สแลมรายการที่ 15 แซงหน้า พีต แซมพราส ก่อนจะตกรอบที่ 4 ในวิมเบิลดันโดยแพ้ให้กับ จิลล์ มุลเลอร์ ต่อมาในวันที่ 21 สิงหาคม นาดัลกลับขึ้นสู่ตำแหน่งมือวางอันดับ 1 ของโลกได้อีกครั้ง และคว้าแชมป์ยูเอสโอเพนได้เป็นสมัยที่ 3 โดยเอาชนะเควิน แอนเดอร์สันในรอบชิงชนะเลิศสามเซตรวด และเป็นครั้งแรกในรอบ 4 ปีที่นาดัลคว้าแชมป์แกรนด์สแลมได้สองรายการภายในปีเดียว 

ถัดมาในเดือนกันยายน เขาลงแข่งขันรายการ เลเวอร์ คัพ ซึ่งจัดการแข่งขันขึ้นเป็นปีแรก โดยเป็นการพบกันระหว่างทีมรวมดารายุโรปและทีมรวมดาราโลก และทีมยุโรปคว้าแชมป์ได้เป็นสมัยแรกด้วยผลคะแนน 15–9 โดยนาดัลยังได้ลงแข่งในประเภทคู่ร่วมกับเฟเดอเรอร์ในวันที่สองของการแข่งขันอีกด้วย เขาปิดฤดูกาลด้วยการเป็นมือวางอันดับ 1 เป็นครั้งที่ 4 แม้จะต้องถอนตัวจาก เอทีพี ไฟนอลเนื่องจากปัญหาสภาพร่างกาย
 2018: แชมป์เฟรนช์โอเพนสมัยที่ 11 
นาดัลเริ่มต้นฤดูกาลด้วยการลงแข่งขันรายการพิเศษที่เมลเบิร์น และแพ้ในรอบชิงชนะเลิศต่อ โทมาช แบร์ดิค ขอยอมแพ้ในการแข่งขันออสเตรเลียนโอเพนรอบ 8 คนสุดท้ายที่พบกับ มาริน ซิลิช เนื่องจากบาดเจ็บสะโพก

ต่อมาในเดือนกุมภาพันธ์ เขาเสียตำแหน่งมือวางอันดับ 1 กลับไปให้เฟเดอเรอร์ และเขาถอนตัวจากการแข่งขันที่เม็กซิโก รวมถึงมาสเตอร์สองรายการที่อินเดียนเวลส์ และไมแอมี แต่กลับขึ้นสู่ตำแหน่งอันดับ 1 อีกครั้งในเดือนเมษายน และช่วยทีมชาติสเปนเอาชนะเยอรมนีในเดวิสคัพ รอบ 8 ทีมสุดท้าย นาดัลคว้าแชมป์มาสเตอร์ 1000 ได้ที่ มงเต-การ์โล เป็นสมัยที่ 11 เอาชนะ เคอิ นิชิโคริในรอบชิงชนะเลิศ และไม่เสียเซตตลอดการแข่งขัน และยังเป็นการคว้าแชมป์มาสเตอร์ 1000 สมัยที่ 31 ซึ่งเป็นสถิติสูงสุดในขณะนั้น ตามด้วยการแชมป์ที่บาร์เซโลนาเป็นสมัยที่ 11 เอาชนะ สเตฟาโนส ซิทซีปัส และทำสถิติเป็นผู้เล่นคนแรกในยุคโอเพนที่คว้าชัยชนะบนฮาร์ดคอร์ตและคอร์ตดินได้อย่างน้อย 400 นัดในทั้งสองพื้นคอร์ต ก่อนจะตกรอบ 8 คนสุดท้ายในรายการมาสเตอร์ 1000 ที่กรุงมาดริดโดยแพ้ทีม หยุดสถิติชนะรวด 21 ติดต่อกันบนคอร์ตดิน แต่เขาแก้ตัวได้โดยการคว้าแชมป์ที่กรุงโรมเป็นสมัยที่ 8 ทำสถิติคว้าแชมป์มาสเตอร์สมัยที่ 32 มากที่สุดในยุคโอเพน

นาดัลคว้าแชมป์เฟรนช์โอเพนได้เป็นสมัยที่ 11 และเป็นแชมป์แกรนด์สแลมรายการที่ 17 โดยเอาชนะ ด็อมมินิค ทีม สามเซตรวด และเขาถือเป็นผู้เล่นคนที่สี่ในยุคโอเพน ที่คว้าแชมป์แกรนด์สแลมได้อย่างน้อยสามรายการหลังจากอายุครบ 30 ปี ก่อนจะตกรอบรองชนะเลิศวิมเบิลดันโดยแพ้จอกอวิช 2–3 เซต ใช้เวลาแข่งขันไปกว่า 5 ชั่วโมง ถือเป็นนัดที่แข่งขันกันยาวนานที่สุดเป็นอันดับสองในรายการนี้ และนี่ถือเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ปี 2009 ที่นาดัลแพ้ในรอบรองชนะเลิศรายการแกรนด์สแลม นับตั้งแต่ในยูเอสโอเพน 2009 ต่อมา นาดัลคว้าชมป์มาสเตอร์ 1000 ที่โทรอนโตได้ ถือเป็นแชมป์มาสเตอร์สมัยที่ 33 และเป็นแชมป์มาสเตอร์ 1000 บนฮาร์ดคอร์ตรายการแรกของเขานับตั้งแต่ปี 2013 แต่นาดัลต้องขอยอมแพ้ในการแข่งขันยูเอสโอเพนรอบรองชนะเลิศในนัดที่พบกับ ฆวน มาร์ติน เดล ปอร์โต เนื่องจากเจ็บเข่า และไม่ได้ลงแข่งในรายการที่เหลือ ส่งผลให้เขาเสียตำแหน่งมือวางอันดับ 1 ให้แก่จอกอวิช

 2019: แชมป์แกรนด์สแลม 2 รายการ และแชมป์เดวิสคัพ 
นาดัลถอนจัวจากการแข่งขันที่บริสเบนเนื่องจากบาดเจ็บ และลงแข่งขันรายการแรกที่ออสเตรเลียนโอเพนในฐานะมือวางอันดับสอง ก่อนจะเข้าชิงชนะเลิศได้โดยไม่เสียเซตตลอดการแข่งขัน แต่เขาก็แพ้จอกอวิชขาดลอยสามเซตรวด ถือเป็นครั้งแรกที่นาดัลแพ้คู่แข่งสามเซตรวดในรอบชิงชนะเลิศแกรนด์สแลม ต่อมา นาดัลลงแข่งขันที่เม็กซิโกแต่ตกรอบที่สอง โดยแพ้ นิค คีรีออส และถอนตัวจากการแข่งขันมาสเตอร์ 1000 ที่อินเดียนเวลส์และไมแอมีเนื่องจากบาดเจ็บสะโพก  

เข้าสู่การแข่งขันคอร์ตดิน นาดัลเริ่มต้นด้วยการตกรอบรองชนะเลิศที่มงเต-การ์โล แพ้ ฟาบิโอ ฟอญืนี ตามด้วยการตกรอบรองชนะเลิศที่บาร์เซโลนา แพ้ทีม และตกรอบรองชนะเลิศที่มาดริด ก่อนจะเอาชนะจอกอวิชในรอบชิงชนะเลิศมาสเตอร์ที่โรม และคว้าแชมป์เฟรนช์โอเพนสมัยที่ 12 ด้วยการเอาชนะ ด็อมมินิค ทีม ไปได้อีกครั้ง 3–1 เซต ทำสถิติเป็นนักเทนนิสที่คว้าแชมป์แกรนด์สแลมรายการใดรายการหนึ่งได้มากที่สุดตลอดกาล ทำลายสถิติของ มาร์กาเร็ต คอร์ต นักเทนนิสหญิงชาวออสเตรเลียที่ได้แชมป์ออสเตรเลียนโอเพน 11 สมัย ก่อนจะตกรอบรองชนะเลิศวิมเบิลดันโดยแพ้เฟเดอเรอร์ 1–3 เซต ซึ่งถือเป็นการกลับมาพบกันครั้งแรกของทั้งคู่ในรายการนี้ นับตั้งแต่รอบชิงชนะเลิศเมื่อปี 2008 แต่ยังป้องกันแชมป์รายการมาสเตอร์ที่แคนาดาได้ โดยเอาชนะ ดานีอิล เมดเวเดฟ และในรายการนี้เขายังได้สร้างสถิติใหม่ในการเป็นผู้เล่นที่ชนะในการแข่งขันมาสเตอร์ 1000 มากที่สุดตลอดกาล แซงหน้าเฟเดอเรอร์ 

นาดัลคว้าแชมป์แกรนด์สแลมที่ 19 ได้ในยูเอสโอเพน เอาชนะ ดานีอิล เมดเวเดฟ 3–2 เซต และถือเป็นแชมป์สมัยที่ 4 ก่อนจะถอนตัวในรายการมาสเตอร์ที่ปารีส ต่อมา นาดัลพาทีมยุโรปป้องกันแชมป์ เลเวอร์ คัพ ได้เป็นสมัยที่ 3 โดยเอาชนะทีมรวมดาราโลกไปได้ด้วยผลคะแนน 13–11 เขาปิดท้ายฤดูกาลด้วยการตกรอบแรก เอทีพี ไฟนอล แต่ยังพาทีมสเปนคว้าแชมป์เดวิส คัพ สมัยที่ 6 และเป็นสมัยที่ 5 ของนาดัล โดยเอาชนะแคนาดาในรอบชิงชนะเลิศ และนาดัลยังได้รับรางวัลผู้เล่นยอดเยี่ยมประจำการแข่งขัน เขาจบฤดูกาลด้วยการเป็นมือวางอันดับ 1 ของโลกเป็นครั้งที่ 5 

 2020: แชมป์แกรนด์สแลมรายการที่ 20 
ในปีนี้นาดัลร่วมแข่งขันในนามทีมชาติสเปนในรายการเอทีพี คัพ (ATP Cup) ซึ่งจัดแข่งขันขึ้นเป็นครั้งแรก โดยสเปนผ่านเข้าชิงชนะเลิศก่อนจะแพ้เซอร์เบียซึ่งนำโดยจอกอวิช ก่อนจะตกรอบ 8 คนสุดท้ายออสเตรเลียนโอเพนโดยแพ้ โดมินิค ธีม 1–3 เซต แต่นาดัลคว้าแชมป์เอทีพี เวิลด์ ทัวร์ 500 ที่เม็กซิโกได้เป็นสมัยที่ 3 เอาชนะ เทย์เลอร์ ฟริตซ์ ในรอบชิงชนะเลิศ ตามด้วยการตกรอบก่อนรองชนะเลิศรายการที่โรม โดยแพ้ เดียโก ชวาร์ตซ์มัน

นาดัลคว้าแชมป์แกรนด์สแลมสมัยที่ 20 เท่ากับเฟเดอเรอร์ได้สำเร็จ หลังจากคว้าแชมป์เฟรนช์โอเพนเป็นสมัยที่ 13 โดยเอาชนะจอกอวิชสามเซตรวด นอกจากนี้ นาดัลยังเป็นผู้เล่นคนแรกที่คว้าชัยชนะในเฟรนช์โอเพนได้ครบ 100 นัด และถือเป็นครั้งที่ 4 ที่เขาชนะการแข่งขันแกรนด์สแลมโดยไม่เสียเซตตลอดทั้งรายการ โดยทั้งหมดเกิดขึ้นในการแข่งขันเฟรนช์โอเพน (ค.ศ. 2008, 2010 และ 2017) 

ต่อมาในการแข่งขันมาสเตอร์ที่ปารีส นาดัลทำสถิติเป็นผู้เล่นชายคนที่ 4 ที่คว้าชัยชนะจากการแข่งขันในประเภทชายเดี่ยวได้ครบ 1,000 นัด แต่เขาตกรอบรองชนะเลิศโดยแพ้ อเล็คซันเดอร์ ซเฟเร็ฟ  

ในวันที่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 2020 นาดัลทำสถิติใหม่ในการเป็นผู้เล่นที่ทำอันดับอยู่ในอันดับ 1–10 ของโลกติดต่อกันยาวนานที่สุดในประวัติศาสตร์จำนวน 790 สัปดาห์ แซงหน้าสถิติของ จิมมี คอนเนอส์ นาดัลเข้าถึงรอบรองชนะเลิศ เอทีพี ไฟนอล เป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ฤดูกาล 2015 แต่เขาก็แพ้เมดเวเดฟ และจบฤดูกาลด้วยการเป็นมือวางอันดับ 2 ของโลกเป็นครั้งที่ 7 ในอาชีพ และถือเป็นผู้เล่นที่จบฤดูกาลด้วยการเป็นอันดับ 2 มากที่สุดในบรรดากลุ่ม Big 3 (รวมเฟเดอเรอร์ และ จอกอวิช) 

 2021: บาดเจ็บอีกครั้ง 
นาดัลเริ่มต้นด้วยการตกรอบ 8 คนสุดท้ายออสเตรเลียนโอเพนโดยแพ้ สเตฟาโนส ซิตซีปัส ในการแข่งขัน 5 เซตทั้งที่ออกนำไปก่อน 2–0 เซต ก่อนที่จะตกรอบในรายการมาสเตอร์ มงเต-การ์โล โดยแพ้ อันเดรย์ รูเบลฟ และคว้าแชมป์ที่บาร์เซโลนาได้เป็นสมัยที่ 12 ซึ่งเป็นรายการที่เขาคว้าแชมป์ได้มากที่สุดเป็นลำดับที่ 2 ในอาชีพรองจากแกรนด์สแลมเฟรนช์โอเพน โดยเอาชนะซิทซีปัสในรอบชิงชนะเลิศ ด้วยการเอาตัวรอดจากแต้ม Championship point ได้ ต่อมาเขาตกรอบ 8 คนสุดท้ายมาสเตอร์ 1000 ที่มาดริด ก่อนจะคว้าแชมป์ที่กรุงโรมได้เป็นสมัยที่ 10 เอาชนะจอกอวิชในรอบชิงชนะเลิศ และเป็นการคว้าแชมป์มาสเตอร์ 1000 รายการที่ 36 เป็นสถิติร่วมกับจอกอวิชในขณะนั้น 

นาดัลลงแข่งขันเฟรนช์โอเพนในฐานะแชมป์เก่า 4 สมัยซ้อน โดยในปีนี้ฝ่ายจัดการแข่งขันได้เปิดตัวรูปปั้นเหล็กความสูง 3 เมตรของนาดัลบริเวณหน้าสนามแข่งขันซึ่งออกแบบโดย ฌอร์ดี ดิเอซ เฟร์นันเดซ ประติมากรชาวสเปน เพื่อเป็นการยกย่องนาดัลในฐานะที่เป็นผู้เล่นที่ประสบความสำเร็จในรายการนี้มากที่สุด นาดัลผ่านเข้าถึงรอบรองชนะเลิศพบกับจอกอวิชเป็นครั้งที่ 9 ในรายการนี้ และแพ้ไป 1–3 เซต ซึ่งนี่ถือเป็นความพ่ายแพ้ครั้งที่ 3 ของเขาเท่านั้นในเฟรนช์โอเพน และจอกอวิชยังถือเป็นผู้เล่นคนเดียวที่เอาชนะนาดัลได้ 2 ครั้งในรายการนี้ 

ต่อมา นาดัลประกาศถอนตัวจากแกรนด์สแลมวิมเบิลดัน และโอลิมปิกฤดูร้อน 2020 เนื่องจากต้องการพักร่างกาย และกลับมาลงแข่งอีกครั้งในรายการเอทีพี เวิลด์ ทัวร์ 500 ซิตีโอเพน กรุงวอชิงตัน ดี.ซี. เดือนสิงหาคม แต่ตกรอบที่ 3 ต่อมา นาดัลได้ถอนตัวจากมาสเตอร์ 1000 ทั้งสองรายการที่โทรอนโต และ ซินซินแนติ เนื่องจากเจ็บข้อเท้า และในวันที่ 20 สิงหาคม นาดาลประกาศถอนตัวในทุกรายการที่เหลือในปีนี้ เนื่องจากต้องรักษาอาการเจ็บข้อเท้า 

 2022: สร้างประวัติศาสตร์ 
นาดัลลงแข่งขันรายการพิเศษที่อาบูดาบี แพ้แอนดี มาร์รี ในรอบรองชนะเลิศสองเซตรวด และแพ้ เดนิส เชโปวาลอฟ ในนัดชิงอันดับสาม 1–2 เซต เขาต้องถอนตัวจากแข่งขัน เอทีพี คัพ ให้กับทีมชาติสเปนในเดือนมกราคม 2022 เนื่องจากติดเชื้อไวรัสโคโรนา แต่เขาหายทันเพื่อเดินทางไปแข่งออสเตรเลียนโอเพนในช่วงกลางเดือนมกราคม โดยเขาเดินทางถึงออสเตรเลียตั้งแต่ต้นเดือนเพื่อลงแข่งขันรายการ เอทีพี 250 Melbourne Summer Set และคว้าแชมป์ได้โดยเอาชนะ มักซีม เครซซี ในรอบชิงชนะเลิศ นาดัลสร้างประวัติศาสตร์ได้สำเร็จ เมื่อเขาคว้าแชมป์แกรนด์สแลมออสเตรเลียนโอเพนได้เป็นสมัยที่สอง โดยเอาชนะ ดานีอิล เมดเดเดฟ ในรอบชิงชนะเลิศทั้งที่แพ้ไปก่อนในสองเซตแรก ส่งผลให้เขาเป็นนักเทนนิสชายที่ได้แชมป์แกรนด์สแลมในประเภทชายเดี่ยวมากที่สุดตลอดกาลจำนวน 21 รายการ แซงหน้าเฟเดอรเรอร์และจอกอวิช และยังถือเป็นผู้เล่นชายคนที่สองในยุคโอเพนต่อจากจอกอวิช ที่ได้แชมป์แกรนด์สแลมในประเภทชายเดี่ยวอย่างน้อยสองสมัยในแต่ละรายการ (Double Career Grand Slam) โดยถือเป็นแชมป์ประเภทชายเดี่ยวรายการที่ 90 

ต่อมาในเดือนกุมภาพันธ์ เขาคว้าแชมป์แชมป์เอทีพี 500 ที่อากาปุลโก ประเทศเม็กซิโก โดยเอาชนะ แคเมอรอน นอร์รี รักษาสถิติไม่แพ้ติดต่อกัน 15 นัดในปีนี้ และยังเอาชนะเมดเวเดฟได้ในรอบรองชนะเลิศ ก่อนที่จะผ่านเข้าชิงชนะเลิศมาสเตอร์ 1000 ที่อินเดียนเวลส์ แต่แพ้ เทย์เลอร์ ฟริตซ์ จากสหรัฐสองเซตรวด และเขาถอนตัวจากการแข่งขันมาสเตอร์ทั้งสองรายการที่ไมแอมี และมงเต-การ์โล ในเดือนเมษายนเนื่องจากบาดเจ็บซี่โครง แต่เขาสามารถกลับมาลงแข่งขันมาสเตอร์คอร์ตดินที่กรุงมาดริดในเดือนพฤษภาคม ก่อนจะแพ้ การ์โลส อัลการาซ ดาวรุ่งเพื่อนร่วมชาติไป 1–2 เซตในรอบก่อนรองชนะเลิศ ตามด้วยการลงแข่งขันมาสเตอร์ที่กรุงโรมในฐานะแชมป์เก่า แต่แพ้ เดนิส เชโปวาลอฟ ในรอบที่สาม 1–2 เซต โดยนาดัลมีอาการบาดเจ็บในระหว่างแข่งขัน    

เข้าสู่การแข่งขันเฟรนช์โอเพน นาดัลสร้างสถิติใหม่ได้อีกครั้งหลังจากเอาชนะ จอร์แดน ทอมป์สัน ในรอบแรกซึ่งถือเป็นชัยชนะนัดที่ 106 ในรายการนี้ โดยเป็นสถิติการคว้าชัยชนะที่มากที่สุดที่นักเทนนิสทุกคนเคยทำได้ในการแข่งขันแกรนด์สแลมรายการใดรายการหนึ่ง แซงหน้าสถิติ 105 นัดในวิมเบิลดันของเฟเดอเรอร์ ต่อมา นาดัลคว้าชัยชนะในรายการแกรนด์สแลมครบ 300 นัดในอาชีพหลังจากเอาชนะ โกร็องแต็ง มูแต ในรอบต่อมา และเขายังแก้มือโดยการเอาชนะจอกอวิชในรอบ 8 คนสุดท้าย 3–1 เซต หลังจากที่แพ้จอกอวิชในรอบรองชนะเลิศเมื่อปีที่แล้ว ตามด้วยการชนะผ่าน อเล็คซันเดอร์ ซเฟเร็ฟ ในรอบรองชนะเลิศหลังจากซเฟเร็ฟได้รับบาดเจ็บในช่วงปลายเซตที่สอง และนาดัลยังสร้างประวัติศาสตร์ต่อเนื่อง โดยคว้าแชมป์เฟรนช์โอเพนสมัยที่ 14 และเป็นแชมป์แกรนด์สแลมที่ 22 โดยเอาชนะ กาสเปอร์ รืด และยังสร้างสถิติใหม่ในการเป็นผู้เล่นที่อายุมากที่สุดที่คว้าแชมป์รายการนี้ในวัย 36 ปี 2 วัน และขึ้นสู่อันดับ 4 ของโลกในวันที่ 6 มิถุนายน ค.ศ. 2022

นาดัลลงแข่งขันวิมเบิลดัน แต่ก็ต้องถอนตัวในรอบรองชนะเลิศก่อนการแข่งขันซึ่งเขาต้องพบกับ นิค คิริออส เนื่องจากบาดเจ็บกล้ามเนื้อท้อง โดยนาดัลมีอาการตั้งแต่รอบก่อนรองชนะเลิศที่เอาชนะ เทย์เลอร์ ฟริตซ์ แต่อันดับโลกของนาดัลก็ขยับขึ้นสู่อันดับ 3 เขากลับมาลงแข่งขันอีกครั้งในรายการมาสเตอร์ 1000 ที่ซินซินแนติเดือนสิงหาคม แต่ก็ตกรอบแรก แพ้ บอร์นา โชริช ชาวโครเอเชีย 1–2 เซต ตามด้วยการลงแข่งขันยูเอสโอเพนที่นิวยอร์ก ซึ่งเป็นแกรนด์สแลมสุดท้ายของฤดูกาล อย่างไรก็ตาม เขาก็ทำได้เพียงเข้าถึงรอบที่ 4 ก่อนจะแพ้ ฟรานเซส ติอาโฟ 1–3 เซต  ต่อมา เขาลงแข่งขันเลเวอร์ คัพ ร่วมกับทีมยุโรปในเดือนกันยายน โดยลงแข่งในประเภทคู่ร่วมกับเฟเดอเรอร์เพื่อร่วมอำลาเฟเดอเรอร์ภายหลังประกาศเลิกเล่นอาชีพ แต่คู่ของเขาแพ้แจ็ค ซอค และ ฟรานเซส ติอาโฟ 1–2 เซต ก่อนที่นาดัลจะถอนตัวจากการแข่งขันในช่วงที่เหลือ นาดัลขึ้นสู่มือวางอันดับ 2 ของโลกในวันที่ 3 ตุลาคม ค.ศ. 2022 นาดัลกลับมาลงแข่งในมาสเตอร์ที่ปารีสเดือนพฤศจิกายน แต่แพ้ ทอมมี พอล ในรอบแรก 1–2 เซต ปิดท้ายด้วยการลงแข่งรายการสุดท้ายของปีในเอทีพีไฟนอล แต่ก็ตกรอบแบ่งกลุ่มด้วยผลงานชนะ 1 และแพ้ 2 นัด

 2023: ช่วงท้ายของอาชีพ 
นาดัลเดินทางไปป้องกันแชมป์ออสเตรเลียนโอเพนในฐานะมือวางอันดับ 1 แต่เขาตกรอบที่สอง แพ้แมคเคนซี แมคโดนัลด์ โดยนาดัลมีอาการบาดเจ็บสะโพก และเขาต้องพักจากการแข่งขันประมาณ 6-8 สัปดาห์ เขาถอนตัวจากรายการมาสเตอร์ที่อินเดียนเวลส์และไมแอมี และในวันที่ 20 มีนาคม ค.ศ. 2023 เขาหลุดจาก 10 อันดับแรกของโลกเป็นครั้งแรกในรอบ 18 ปี นับตั้งแต่เดือนเมษายน ค.ศ. 2005 ตามด้วยการถอนตัวรายการคอร์ตดินทุกรายการที่มงเต-การ์โล, บาร์เซโลนา, มาดริด, โรม และแกรนด์สแลมเฟรนช์โอเพน และจากการถอนตัวจากเฟรนช์โอเพนในเดือนมิถุนายน ส่งผลให้เขาจะหลุดจากมือวาง 100 อันดับแรกของโลกเป็นครั้งแรกตั้งแต่ปี 2003 โดยนาดัลกล่าวว่าตนยังไม่มีกำหนดกลับมาลงสนาม และในปี 2024 อาจจะเป็นปีสุดท้ายในการเล่นอาชีพ ในวันที่ 3 มิถุนายน ค.ศ. 2023 นาดัลเข้ารับการผ่าตัดสะโพก และประกาศว่าเขาจะต้องพักฟื้นอีกประมาณ 5 เดือน ส่งผลให้เขาจะพลาดการลงแข่งขันทุกรายการที่เหลือในปีนี้ เขาตกไปอยู่อันดับที่ 136 ของโลกในวันที่ 12 มิถุนายน ค.ศ. 2023 และจากการจัดอันดับในเดือนกันยายน ค.ศ. 2023 อันดับโลกของนาดัลหลุดจาก 200 อันดับแรกของโลก  

 2024: ฤดูกาลสุดท้าย 
นาดัลเริ่มต้นฤดูกาลที่บริสเบนในรายการเอทีพี 250 เขาเอาชนะด็อมมินิค ทีม สองเซตรวด 7–5, 6–1 ตามด้วยการเอาชนะเจสัน คูเบลอร์ 6–1, 6–2 แต่ต้องตกรอบแปดคนสุดท้ายด้วยการแพ้จอร์แดน ทอมป์สัน แม้จะได้ match point ถึงสามครั้ง เขาถอนตัวจากการแข่งขันแกรนด์สแลมออสเตรเลียนโอเพนเนื่องจากบาดเจ็บกล้ามเนื้อ และกล่าวว่าร่างกายของเขายังไม่พร้อมสำหรับการแข่งขันแกรนด์สแลม เขาลงแข่งแกรนด์สแลมเฟรนช์โอเพนแต่ตกรอบแรกโดยแพ้ซเฟเร็ฟ ถือเป็นครั้งแรกในอาชีพที่เขาตกรอบแรกรายการนี้ และนาดัลไม่ลงแข่งขันในช่วงคอร์ตหญ้ารวมถึงการถอนตัวจากรายการวิมเบิลดัน เขากลับมาลงแข่งขันในสวีดิชโอเพนที่ประเทศสวีเดนในวันที่ 15 กรกฎาคม และเข้าถึงรอบชิงชนะเลิศเป็นรายการแรกในรอบสองปี แต่แพ้นูโน บอร์เคส ต่อมา เขาลงแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 แต่แพ้จอกอวิชในรอบที่สอง และยังลงเล่นประเภทคู่โดยจับคู่กับอัลการัซ แต่แพ้คู่ของสหรัฐในรอบก่อนรองชนะเลิศ และเขาถอนตัวจากการแข่งขันยูเอสโอเพนในเดือนสิงหาคม และถอนตัวจากรายการเลเวอร์คัพที่เบอร์ลิน นาดัลประกาศเลิกเล่นอาชีพในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2024 โดยเขากล่าวว่าเป็นช่วงเวลาที่เหมาะสมแล้ว และจะลงแข่งขันเดวิสคัพร่วมกับทีมชาติสเปนในเดือนพฤศจิกายนเป็นรายการสุดท้าย

 รูปแบบการเล่น 
นาดัลถือว่าเป็นผู้เล่นที่มีกราวนด์สโตรกที่หนักหน่วง และยังเคลื่อนที่ได้อย่างว่องไวและมีการตีที่แม่นยำ จุดเด่นของเขาคือการตีลูกท็อปสปินด้วยความแรง เขาเป็นผู้เล่นถนัดซ้ายซึ่งทำให้เขาได้เปรียบผู้เล่นหลายคน เช่น โรเจอร์ เฟเดอเรอร์ เนื่องด้วยเฟเดอเรอร์นั้นตีแบ็กแฮนด์มือเดียว ทำให้นาดัลสามารถยิงลูกโฟร์แฮนด์ด้วยความแรงเพื่อจี้ไปทางแบ็กแฮนด์ของเฟเดอร์เรอร์ได้ และนาดัลยังรู้วิธีเปลี่ยนทิศทางการตีเพื่อให้คู่แข่งหลุดออกจากตำแหน่ง รูปแบบการเล่นของเขาเหมาะกับคอร์ตดินเนื่องจากจังหวะการตกของลูกท็อปสปินนั้นเอื้อต่อการเล่นบนคอร์ตดิน โดยลูกจะเคลื่อนที่ช้ากว่าคอร์ตหญ้า ทำให้นาดัลมีเวลายิงลูกโฟร์แฮนด์ได้อย่างเต็มที่ และพื้นคอร์ตดินยังช่วยให้เขาตีได้แรงและแม่นยำมากขึ้น นอกจากนี้ รายการคอร์ตดินมักแข่งขันกันบนแผ่นดินใหญ่ในทวีปยุโรป เช่น ฝรั่งเศส สเปน และอิตาลี ซึ่งมีอุณหภูมิสูงกว่าประเทศอื่น ทำให้ลูกที่นาดัลตีออกไปนั้นกระดอนสูงกว่าเดิม นาดัลยังถือเป็นหนึ่งในผู้เล่นที่ขึ้นชื่อในด้านการเบรกเกมเสริ์ฟของฝ่ายตรงข้ามได้ดี โดยเขามีเปอร์เซนต์การเบรกเสริ์ฟและการทำคะแนนจากแต้มเบรกพอยต์ สูงเป็นลำดับต้น ๆ ในทัวร์  

นาดัลเป็นคนที่สร้างสมดุลทางอารมณ์ได้เป็นอย่างดี และเป็นนักเทนนิสที่มี "ความเข้มแข็งทางจิตใจ" (Mental Toughness) สูงที่สุดคนหนึ่ง จากที่ตามหลังคู่แข่งอยู่หลายครั้งก็พลิกกลับมาชนะได้ เช่น การแข่งขันวิมเบิลดันรอบ 2007 เขาตามหลัง มิคาอิล ยูซนี อยู่ 2 เซต ก่อนจะเก็บชัยชนะได้ใน 3 เซตหลัง หรือเมื่อครั้งเอาชนะ ดานีอิล เมดเวเดฟ ได้ในเอทีพี เวิลด์ ทัวร์ ไฟนอล 2019 หลังจากที่ตามหลังอยู่ 1–5 เกมในเซตตัดสิน 
 สถิติโลก 
นาดัลครองสถิติโลกมากมาย โดยมีสถิติสำคัญได้แก่:

 เป็นผู้เล่นคนเดียวที่ครองตำแหน่งอันดับ 1 ของโลกในช่วงเวลา 3 ทศวรรษ (ทศวรรษที่ 2000, 2010 และ 2020)
 เป็นผู้เล่นที่รักษาอันดับ 1–10 ของโลกได้ด้วยจำนวนสัปดาห์รวมที่มากที่สุด (912 สัปดาห์, 25 เมษายน 2005–2023)
เป็นผู้เล่นชายที่อายุน้อยที่สุดในยุคโอเพนที่คว้าแชมป์แกรนด์สแลมได้ครบทุกรายการ (ปี 2010: อายุ 24 ปี 3 เดือน)
เป็นผู้เล่นคนเดียวที่คว้าแชมป์แกรนด์สแลมได้อย่างน้อย 1 รายการ 10 ปีติดต่อกัน (ปี 2005–14)
เป็นหนึ่งในสองผู้เล่นชายที่คว้าแชมป์แกรนด์สแลมทั้ง 4 รายการ และคว้าเหรียญทองโอลิมปิกในประเภทชายเดี่ยว (Career Golden Slam) ร่วมกับอานเดร แอกัสซี
เป็นผู้เล่นชายคนที่สองในยุคโอเพนที่คว้าเหรียญทองโอลิมปิกได้ทั้งในประเภทเดี่ยวและประเภทคู่ (ต่อจาก นิโคลัส มาสซู)
เป็นผู้เล่นชายคนเดียวที่คว้าแชมป์แกรนด์สแลมครบทั้ง 4 รายการ และคว้าเหรียญทองโอลิมปิกได้ทั้งในประเภทเดี่ยวและคู่
เป็นหนึ่งในแปดผู้เล่นชายที่ได้แชมป์แกรนด์สแลมครบทั้ง 4 รายการ
เป็นหนึ่งในสองผู้เล่นชายที่คว้าแชมป์รายการแกรนด์สแลม, รายการมาสเตอร์ 1000, คว้าเหรียญทองโอลิมปิก และจบฤดูกาลด้วยการเป็นอันดับ 1 ของโลกได้ในปีเดียวกัน (ปี 2008) ร่วมกับ แอนดี มาร์รี (2016)
เป็นนักเทนนิสชาวสเปนคนแรกที่ได้แชมป์ออสเตรเลียนโอเพน (ปี 2009)
เป็นนักเทนนิสชาวสเปนคนที่สองที่ได้แชมป์วิมเบิลดัน (ต่อจาก คอนชิตา มาร์ติเนซ ในประเภทหญิงเดี่ยว)
 เป็นผู้เล่นคนแรกในยุคโอเพนที่คว้าแกรนด์สแลมรายการใดรายการหนึ่งได้ 10 สมัย (14 สมัยในเฟรนช์โอเพน)
 ทำสถิติคว้าแชมป์เฟรนช์โอเพนมากที่สุดในประวัติศาสตร์ 14 สมัย
 เป็นผู้เล่นคนเดียวที่ชนะครบ 100 นัดในเฟรนช์โอเพน (112)
เป็นผู้เล่นที่เข้าชิงชนะเลิศแกรนด์สแลมรายการใดรายการหนึ่งมากที่สุด (14 สมัยในเฟรนช์โอเพน)
เป็นผู้เล่นคนเดียวที่คว้าแชมป์เอทีพี เวิลด์ ทัวร์ 500 ได้อย่างน้อย 1 รายการ 14 ปีติดต่อกัน (ปี 2005–18)
 ทำสถิติชนะบนคอร์ตดินติดต่อกัน 81 นัด (ปี 2005–07) 
 เป็นผู้เล่นที่คว้าแชมป์รายการคอร์ตดินได้มากที่สุด (62 รายการ)
เป็นผู้เล่นที่มีเปอร์เซนต์ชนะบนคอร์ตดินมากที่สุด (91.5%, ปี 2002–ปัจจุบัน)
 คว้าแกรนด์สแลมได้โดยไม่เสียเซตเลยตลอดการแข่งขัน 4 ครั้ง (เฟรนช์โอเพนในปี 2008, 2010, 2017 และ 2020)
 เป็นหนึ่งในสองผู้เล่นชายที่คว้าแชมป์แกรนด์สแลมในพื้นคอร์ต 3 ประเภทได้ในปีเดียวกันใน (ปี 2010)
 เป็นผู้เล่นคนแรกในยุคโอเพนที่ชนะบนฮาร์ดคอร์ต (พื้นคอนกรีต) และ คอร์ตดินได้อย่างน้อย 400 นัดในทั้งสองพื้นคอร์ต
 เป็นผู้เล่นคนเดียวที่คว้าแชมป์แกรนด์สแลมบนฮาร์ดคอร์ต (พื้นคอนกรีต) และคอร์ตดินได้อย่างน้อย 5 สมัยในทั้งสองพื้นคอร์ต
 เป็นผู้เล่นคนเดียวที่คว้าแชมป์แกรนด์สแลมเฟรนช์โอเพน และยูเอสโอเพนได้อย่างน้อย 4 สมัยในทั้งสองรายการhttps://www.usopen.org/en_US/news/articles/2019-09-08/rafael_nadal_defeats_daniil_medvedev_in_fiveset_2019_us_open_final.html
 เป็นหนึ่งในห้าผู้เล่นที่ชนะการแข่งขันประเภทชายเดี่ยวได้มากกว่า 1,000 นัด

 คู่แข่งคนสำคัญ 

 โรเจอร์ เฟเดอเรอร์ 
ตั้งแต่ปี 2004 เป็นต้นมา นาดัลถือเป็นคู่แข่งคนสำคัญของ โรเจอร์ เฟเดอเรอร์ โดยพบกันในรอบชิงชนะเลิศแกรนด์สแลม 9 ครั้ง ซึ่งนาดัลชนะ 6 ครั้ง ทั้งคู่เคยแข่งขันกันมาแล้ว 40 ครั้ง โดยนาดัลชนะไป 24 ครั้ง และแพ้ 16 ครั้ง โดยเฟเดอร์เรอร์มีสถิติการพบกันบนฮาร์ดคอร์ต (พื้นคอนกรีต) ที่เหนือกว่า (ชนะ 11, แพ้ 9) และยังมีสถิติบนคอร์ตหญ้าที่ดีกว่าเช่นกัน (ชนะ 3, แพ้ 1) แต่นาดัลก็มีสถิติการพบกันบนคอร์ตดินที่เหนือกว่ามาก (ชนะ 14, แพ้ 2) ทั้งคู่พบกันในแกรนด์สแลม 14 ครั้ง และนาดัลอาชนะไปได้ถึง 10 ครั้ง นาดัลยังมีสถิติที่ดีกว่าในรายการออสเตรเลียนโอเพน โดยเอาชนะ 3 ครั้ง, แพ้ 1 ครั้ง และไม่เคยแพ้เฟเดอร์เรอร์ในเฟรนช์โอเพนนจากการพบกัน 6 ครั้ง ในขณะที่เฟเดอร์เรอร์ก็มีสถิติที่เหนือกว่าในการพบกันที่วิมเบิลดันโดยเอาชนะได้ 3 ครั้ง, แพ้ 1 ครั้ง และทั้งคู่ยังไม่เคยพบกันในยูเอสโอเพน

 นอวาก จอกอวิช 
คู่แข่งที่สำคัญที่สุดอีกคนหนึ่งของนาดัล ได้แก่ นอวาก จอกอวิช โดยทั้งคู่พบกันมากถึง 60 ครั้ง ซึ่งเป็นสถิติการพบกันของนักเทนนิสสองคนที่มากที่สุดในยุคโอเพน โดยนาดัลชนะไปได้ 29 ครั้ง และแพ้ 31 ครั้ง ซึ่งจอกอวิชเป็นผู้เล่นที่ชนะนาดัลได้มากที่สุดนับตั้งแต่เล่นอาชีพมา ในขณะเดียวกันนาดัลก็เป็นผู้เล่นที่เอาชนะจอกอวิชได้มากที่สุดเช่นกัน ทั้งคู่พบกันในรอบชิงชนะเลิศทุกรายการ 28 ครั้ง นาดัลชนะไปได้ 13 ครั้ง แพ้ 15 ครั้ง อย่างไรก็ตาม นาดัลมีสถิติที่เหนือกว่าในรอบชิงชนะเลิศแกรนด์สแลม จำนวน 5–4 ครั้ง (พบกัน 9 ครั้ง) ซึ่งจอกอวิชเอาชนะนาดัลในรอบชิงชนะเลิศออสเตรเลียนโอเพน 2 ครั้ง (ปี 2011 และ 2019), วิมเบิลดัน 1 ครั้ง (ปี 2011) และ ยูเอสโอเพน 1 ครั้ง (ปี 2011) ในขณะที่นาดัลชนะจอกอวิชได้ในรอบชิงชนะเลิศเฟรนช์โอเพนได้ 3 ครั้ง (ปี 2012, 2014 และ 2020) และ ยูเอสโอเพน 2 ครั้ง (ปี 2010 และ 2013)  

การแข่งขันครั้งประวัติศาสตร์ของทั้งคู่คือ รอบชิงชนะเลิศออสเตรเลียนโอเพน ปี 2012 ซึ่งใช้เวลาแข่งขันนานถึง 5 ชั่วโมง 53 นาที ถือเป็นการแข่งขันรอบชิงชนะเลิศแกรนด์สแลมที่นานที่สุด โดยนาดัลแพ้ไป 2–3 เซต จอกอวิชยังเป็นหนึ่งในสองผู้เล่นที่ชนะนาดัลได้ในการแข่งขันเฟรนช์โอเพน และเป็นผู้เล่นคนเดียวที่ชนะนาดัลได้สองครั้งในรายการดังกล่าว ทั้งสองฝ่ายต่างก็มีคอร์ตที่ตนเองถนัด และมักจะเอาชนะอีกฝ่ายได้บ่อยครั้งเมื่อได้ลงแข่งขันในพื้นสนามที่ตนเองถนัด โดยจอกอวิชชนะนาดัลบนฮาร์ดคอร์ต (พื้นคอนกรีต) 20 ครั้ง แพ้เพียง 7 ครั้ง ในขณะที่นาดัลก็ชนะจอกอวิชบนคอร์ตดินได้ 20 ครั้ง แพ้ไปเพียง 8 ครั้งเช่นกัน และทั้งคู่มีสถิติเท่ากันบนคอร์ตหญ้าโดยผลัดกันแพ้ชนะคนละ 2 ครั้ง การพบกันครั้งล่าสุดของทั้งคู่คือการแข่งขันรอบที่ 2 ในโอลิมปิกฤดูร้อน 2024 ที่ปารีส ซึ่งจอกอวิชเอาชนะไปอย่างขาดลอยสองเซต  

 แอนดี มาร์รี 
นาดัลและแอนดี มาร์รี มีสถิติการพบกัน 24 ครั้ง นาดัลชนะ 17 ครั้ง แพ้ 7 ครั้ง และนาดัลมีสถิติที่เหนือกว่าในการพบกันในทุกพื้นสนาม ได้แก่ คอร์ตดิน (ชนะ 7, แพ้ 2), คอร์ตหญ้า (ชนะ 3, แพ้ 0) และฮาร์ดคอร์ต (ชนะ 7, แพ้ 5) และทั้งคู่พบกันในรายการแกรนด์สแลม 9 ครั้ง นาดัลเป็นฝ่ายชนะ 7 ครั้ง แพ้ 2 ครั้ง ซึ่งใน 7 จาก 9 ครั้งนี้เป็นการแข่งขันในรอบ 8 คนสุดท้ายและรอบรองชนะเลิศ แต่มาร์รีมีสถิติที่ดีกว่าในการพบกันในรอบชิงชนะเลิศรวมทุกรายการ (ชนะ 3, แพ้ 1)

 สปอนเซอร์และทรัพย์สินส่วนตัว 
ราฟาเอล นาดัล ทำเงินรางวัลจากการแข่งขันรวมทั้งสิ้น 125 ล้านเหรียญสหรัฐ เขามีสปอนเซอร์หลายราย เช่น Nike (ชุดแข่งและรองเท้าเทนนิส), Telefonica (บริษัทโทรคมนาคม), Babolat (ไม้เทนนิส), Kia Motors (รถยนต์), Richard Mille (นาฬิกา), Mapfre (บริษัทประกันภัย), Santander (ธนาคารและบริการด้านการเงิน) และ Cantabria Labs (ผลิตภัณฑ์ดูแลผิว) เป็นต้น ขณะที่นิตยสารฟอร์บส์ซึ่งจัดอันดับนักกีฬาที่มีรายได้มากที่สุดในโลกประจำปี 2020 ระบุว่าเขาอยู่อันดับที่ 27 ด้วยรายได้มูลค่า 40 ล้านเหรียญสหรัฐ (ราว 1,245 ล้านบาท) ในปีนี้ แบ่งเป็นรายได้จากการเป็นพรีเซนเตอร์/แอมบาสเดอร์ 26 ล้านเหรียญสหรัฐ และรายได้จากการแข่งขัน 14 ล้านเหรียญ โดยนาดัลมีทรัพย์สินรวม 220 ล้านเหรียญสหรัฐ 

 การกุศล 
นาดัลเปิดมูลนิธิ "Rafa Nadal Foundation" ในการช่วยเหลือผู้ด้อยโอกาส โดยมีคติที่ว่า  “I am always working for the same goal: to improve as a player and as a person”, นอกจากนี้เขายังร่วมก่อตั้งมูลนิธิการกุศลกับ โรเจอร์ เฟเดอเรอร์ และนับตั้งแต่ปี 2020 เป็นต้นมา นาดัลได้ร่วมตั้งกองทุนร่วมกับ จอกอวิช และเฟเดอเรอร์ ในโครงการช่วยเหลือนักเทนนิสที่ได้รับผลกระทบจากการระบาดของไวรัสโควิดเนื่องจากการแข่งขันเทนนิสฤดูกาลที่ผ่านมาถูกหยุดพัก โดยจอกอวิช ซึ่งเป็นประธานสภานักเทนนิสเอทีพี ต้องการช่วยเหลือผู้เล่นที่มีอันดับโลกในกลุ่มอันดับ 200-1,000 และได้หารือกับ เฟเดอเรอร์ และ นาดัลเพื่อหาแนวทางช่วยเหลือต่อไป

 ในวัฒนธรรมร่วมสมัย 
ราฟาเอล นาดัล ปรากฏตัวในมิวสิกวิดีโอเพลง "Gypsy" ของชากีรา และเป็นส่วนหนึ่งในอัลบั้ม She Wolf ในปี 2010 ชากีราอธิบายถึงสาเหตุที่เธอเลือกนาดัลสำหรับมิวสิกวิดีโอนี้ โดยได้อ้างในการให้สัมภาษณ์กับหนังสือพิมพ์ละตินอเมริกา เฮรัลด์ ทริบูนว่า "ฉันคิดว่าบางทีฉันอาจต้องการใครสักคนที่ฉันสามารถระบุตัวตนได้ และราฟาเอล นาดัลก็เป็นคนที่มุ่งมั่นในอาชีพการงานของเขาอย่างเต็มที่ตั้งแต่ยังเด็ก ฉันมองเห็นเช่นนั้นตั้งแต่เขาอายุ 17 ปี”

 สถิติการเล่นอาชีพ 
 แกรนด์สแลม 
เข้าชิงชนะเลิศ 30 รายการ (ชนะเลิศ 22, รองชนะเลิศ 8)

ชนะเลิศ 
+ปีรายการคู่แข่งผลการแข่งขัน 2005   เฟรนช์โอเพน (1)  มาเรียโน ปูเอร์ตา  6–7(6–8), 6–3, 6–1, 7–5 2006   เฟรนช์โอเพน (2)  โรเจอร์ เฟเดอเรอร์  1–6, 6–1, 6–4, 7–6(7–4) 2007   เฟรนช์โอเพน (3)  โรเจอร์ เฟเดอเรอร์ 6–3, 4–6, 6–3, 6–4 2008   เฟรนช์โอเพน (4)  โรเจอร์ เฟเดอเรอร์ 6–1, 6–3, 6–0 2008   วิมเบิลดัน (1)  โรเจอร์ เฟเดอเรอร์ 6–4, 6–4, 6–7(5–7), 6–7(8–10), 9–7 2009   ออสเตรเลียนโอเพน (1)  โรเจอร์ เฟเดอเรอร์ 7–5, 3–6, 7–6(7–3), 3–6, 6–2 2010   เฟรนช์โอเพน (5)  โรบิน โซเดอร์ลิง  6–4, 6–2, 6–4 2010   วิมเบิลดัน (2)  โทมัส เบอร์ดิช  6–3, 7–5, 6–4 2010  ยูเอสโอเพน (1)  นอวาก จอกอวิช  6–4, 5–7, 6–4, 6–2 2011   เฟรนช์โอเพน (6)  โรเจอร์ เฟเดอเรอร์ 7–5, 7–6(7–3), 5–7, 6–1 2012   เฟรนช์โอเพน (7)  นอวาก จอกอวิช 6–4, 6–3, 2–6, 7–6 2013   เฟรนช์โอเพน (8)  ดาวิต เฟร์เรร์ 6–3, 6–2, 6–3 2013  ยูเอสโอเพน (2)  นอวาก จอกอวิช  6–2, 3–6, 6–4, 6–1 2014   เฟรนช์โอเพน (9)  นอวาก จอกอวิช 3–6, 7–5, 6–2, 6–42017 เฟรนช์โอเพน (10) สตานิสลาส วาวรินกา6–2, 6–3, 6–12017 ยูเอสโอเพน (3) เควิน  แอนเดอร์สัน6–3, 6–3, 6–42018 เฟรนช์โอเพน (11) ด็อมมินิค ทีม6–4, 6–3, 6–22019 เฟรนช์โอเพน (12) ด็อมมินิค ทีม6–3, 5–7, 6–1, 6–12019 ยูเอสโอเพน (4) ดานีอิล เมดเวเดฟ7–5, 6–3, 5–7, 4–6, 6–4 2020   เฟรนช์โอเพน (13)  นอวาก จอกอวิช  6–0, 6–2, 7–5 2022   ออสเตรเลียนโอเพน (2)  ดานีอิล เมดเวเดฟ 2–6, 6–7(5–7), 6–4, 6–4, 7–5 2022   เฟรนช์โอเพน (14)  กาสเปอร์ รืด  6–3, 6–3, 6–0
รองชนะเลิศ 
ปี
|width="200"|รายการคู่แข่งในรอบชิงชนะเลิศ
|width="175"|ผลการแข่งขัน 2006   วิมเบิลดัน  โรเจอร์ เฟเดอเรอร์  0–6, 6–7(5–7), 7–6(7–2), 3–6 2007   วิมเบิลดัน   โรเจอร์ เฟเดอเรอร์ 6–7(7–9), 6–4, 6–7(3–7) , 6–2, 2–6 2011   วิมเบิลดัน   นอวาก จอกอวิช  4–6, 1–6, 6–1, 3–6 2011  ยูเอสโอเพน  นอวาก จอกอวิช 2–6, 4–6, 7–6(7–3),1–6 2012   ออสเตรเลียนโอเพน  นอวาก จอกอวิช 7–5, 4–6, 2–6, 7–6(7–5), 5–7 2014   ออสเตรเลียนโอเพน   สตานิสลาส วาวรินกา 3–6, 2–6, 6–3, 3–62017 ออสเตรเลียนโอเพน  โรเจอร์ เฟเดอเรอร์4–6, 6–3, 1–6, 6–3, 3–62019 ออสเตรเลียนโอเพน  นอวาก จอกอวิช 3–6, 2–6, 3–6
 โอลิมปิก 
เหรียญทอง 2 สมัย (ประเภทเดี่ยว 1 สมัย, ประเภทคู่ 1 สมัย)
ปี
|width="200"|รายการพื้นสนาม
|width="175"|คู่แข่ง|width="175"|ผลการแข่งขัน 2008  กีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ณ กรุงปักกิ่ง (ประเภทชายเดี่ยว)  คอนกรีต  เฟอร์นานโด กอนซาเลซ  6–3, 7–6(7–2), 6–3 2016 กีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ณ กรุงริ โอ เดอจาเนโร (ประเภทคู่) คอนกรีต ฟลอริน เมอร์เกีย โฮเรีย เทเคา6–2, 3–6, 6–4

 เอทีพี ไฟนอล 
ประเภทชายเดี่ยว: เข้าชิงชนะเลิศ 2 สมัย (รองชนะเลิศ 2 สมัย)
{| class="sortable wikitable"
| width = "60"|ปี
| width = "200"|สถานที่
| width = "175"|คู่แข่ง
| width = "175"|ผลการแข่งขัน
|- bgcolor="#ddffaa"
| 2010 
|  ลอนดอน 
|  โรเจอร์ เฟเดอเรอร์ 
| 3–6, 6–3, 1–6
|- bgcolor="#ddffaa"
| 2013 
|  ลอนดอน 
|  นอวาก จอกอวิช 
| 3–6, 4–6
|}

 เอทีพี ทัวร์ มาสเตอร์ 1000 เข้าชิงชนะเลิศ 53 รายการ (ชนะเลิศ 36, รองชนะเลิศ 17)ชนะเลิศ 
ปี
|width="177"|รายการพื้นสนาม
|width="177"|คู่แข่ง|width="177"|ผลการแข่งขัน 2005  มงเต-การ์โล (1) ดิน  กิลเยร์โม โคเรีย  6–3, 6–1, 0–6, 7–5 2005   โรม (1) ดิน  กิลเยร์โม โคเรีย 6–4, 3–6, 6–3, 4–6, 7–6(8–6) 2005  แคนาดา (1) คอนกรีต  อานเดร แอกัสซี 6–3, 4–6, 6–2 2005  มาดริด (1) คอนกรีต (ในร่ม)  อีวาน ลูบิซิช  3–6, 2–6, 6–3, 6–4, 7–6(7–3) 2006  มงเต-การ์โล (2) ดิน  โรเจอร์ เฟเดอเรอร์  6–2, 6–7(2–7), 6–3, 7–6(7–5) 2006  โรม (2) ดิน โรเจอร์ เฟเดอเรอร์ 6–7(0–7), 7–6(7–5), 6–4, 2–6, 7–6(7–5) 2007  อินเดียนเวลส์ (1) คอนกรีต  นอวาก จอกอวิช  6–2, 7–5 2007  มงเต-การ์โล (3) ดิน  โรเจอร์ เฟเดอเรอร์ 6–4, 6–4 2007  โรม (3) ดิน  เฟอร์นานโด กอนซาเลซ  6–2, 6–2 2008   มงเต-การ์โล (4) ดิน  โรเจอร์ เฟเดอเรอร์ 7–5, 7–5 2008  ฮัมบวร์ค ดิน  โรเจอร์ เฟเดอเรอร์ 7–5, 6–7(3–7), 6–3 2008  แคนาดา (2) คอนกรีต  นิโคลัส คีเฟอร์ 6–3, 6–2 2009  อินเดียนเวลส์ (2) คอนกรีต  แอนดี มาร์รี  6–1, 6–2 2009   มงเต-การ์โล (5) ดิน  นอวาก จอกอวิช 6–3, 2–6, 6–1 2009   โรม (4) ดิน  นอวาก จอกอวิช 7–6(7–2), 6–2 2010   มงเต-การ์โล (6) ดิน  เฟอร์นันโด เบร์ดาสโก 6–0, 6–1 2010   โรม (5) ดิน  ดาวิต เฟร์เรร์ 7–5, 6–2 2010  มาดริด (2) ดิน  โรเจอร์ เฟเดอเรอร์ 6–4, 7–6 2011  มงเต-การ์โล(7) ดิน  ดาวิต เฟร์เรร์ 6–4, 7–5 2012  มงเต-การ์โล(8) ดิน  นอวาก จอกอวิช 6–3, 6–1 2012   โรม (6) ดิน  นอวาก จอกอวิช 7–5, 6–3 2013  อินเดียนเวลส์ (3) คอนกรีต  ฮวน มาติน เดล ปอโตร  4–6, 6–3, 6-4 2013  มาดริด (3) ดิน  สตาน วาวรีงกา 6–2, 6–4 2013   โรม (7) ดิน  โรเจอร์ เฟเดอเรอร์ 6–1, 6–3 2013  แคนาดา (3) คอนกรีต  มิลอส  ราโอนิส  6–2, 6–2 2013  ซินซินเนติ (1) คอนกรีต  จอห์น  อิสเนอร์ 7–6(10–8), 7–6(7–3) 2014  มาดริด (4) ดิน  เคอิ นิชิโคริ 2–6, 6–4, 3–0 (คู่แข่งขอยอมแพ้) 2016  มงเต-การ์โล (9) ดิน  เกล มงฟิสก์ 7–5, 5–7, 6–02017 มงเต-การ์โล(10)ดิน อัลเบิร์ต รามอส-วีโนลาส6–1, 6–32017 มาดริด (5)ดิน ด็อมมินิค ทีม7–6(10–8), 6–42018 มงเต-การ์โล (11)ดิน เคอิ นิชิโคริ6–3, 6–22018 โรม (8)ดิน อเล็คซันเดอร์ ซเฟเร็ฟ6–1, 1–6, 6–32018 แคนาดา (4)คอนกรีต สเตฟาโนส ซิตซีปัส6–2, 7–6(7–4)2019 โรม (9)ดิน นอวาก จอกอวิช6–0, 4–6, 6–12019 แคนาดา (5)คอนกรีต ดานีอิล เมดเวเดฟ6–3, 6–0 2021   โรม (10) ดิน  นอวาก จอกอวิช 7–5, 1–6, 6–3รองชนะเลิศ 
ปี
|width="175"|รายการพื้นสนาม
|width="175"|คู่แข่ง|width="175"|ผลการแข่งขัน 2005  ไมแอมี คอนกรีต  โรเจอร์ เฟเดอเรอร์ 6–2, 7–6(7–4), 6–7(5–7), 3–6, 1–6 2007  ฮัมบวร์ค ดิน  โรเจอร์ เฟเดอเรอร์ 6–2, 2–6, 0–6 2007  ปารีส คอนกรีต (ในร่ม)  ดาวิด นาบัลเดียน  4–6, 0–6 2008  ไมแอมี  คอนกรีต  นิโคไล ดาวิเดนโก 4–6, 2–6 2009  มาดริด  ดิน  โรเจอร์ เฟเดอเรอร์ 4–6, 4–6 2009  เซี่ยงไฮ้ คอนกรีต  นิโคไล ดาวิเดนโก 6–7(3–7), 3–6 2011  อินเดียนเวลส์ คอนกรีต  นอวาก จอกอวิช  6–4, 3–6, 2–6 2011  ไมแอมี  คอนกรีต  นอวาก จอกอวิช 6–4, 3–6, 6–7(4–7) 2011  มาดริด  ดิน  นอวาก จอกอวิช 5–7, 4–6 2011   โรม ดิน  นอวาก จอกอวิช 4–6, 4–6 2013   มงเต-การ์โล ดิน  นอวาก จอกอวิช 2–6, 6–7(1–7)2014 ไมแอมีคอนกรีต นอวาก จอกอวิช3–6, 3–62014 โรม ดิน นอวาก จอกอวิช6–4, 3–6, 3–62015 มาดริด ดิน แอนดี มาร์รี3–6, 2–62017 ไมแอมีคอนกรีต โรเจอร์ เฟเดอเรอร์3–6, 4–62017 เซี่ยงไฮ้ คอนกรีต โรเจอร์ เฟเดอเรอร์4–6, 3–6 2022  อินเดียนเวลส์ คอนกรีต  เทย์เลอร์ ฟริตซ์ 3–6, 6–7(5–7)

 เดวิส คัพ (ทีมชาติสเปน) ชนะเลิศ 5 สมัย'ปีสมาชิกในทีม (ทีมสเปน)รอบ/ชาติคู่แข่ง 2004 เดวิส คัพ   ราฟาเอล นาดัล คาร์ลอส โมยา ทอมมี โรเบรโด ฮวน คาร์ลอส เฟร์เรโร เฟลิเซียโน โลเปซ อัลแบร์โต มาร์ติน รอบแรก:
 2-3 รอบ 8 ทีมสุดท้าย:  4-1 รอบรองชนะเลิศ:  4-1  รอบชิงชนะเลิศ:  3-2  2008 เดวิส คัพ  ราฟาเอล นาดัล ดาวิต เฟร์เรร์ เฟลิเซียโน โลเปซ เฟอร์นันโด เบร์ดาสโก ทอมมี โรเบรโด นิโคลัส อัลมาโกร รอบแรก:
 0-5  รอบ 8 ทีมสุดท้าย:  1-4  รอบรองชนะเลิศ:  4-1 รอบชิงชนะเลิศ:  1-3  2009 เดวิส คัพ  ราฟาเอล นาดัล เฟอร์นันโด เบร์ดาสโก ดาวิต เฟร์เรร์ เฟลิเซียโน โลเปซ ทอมมี โรเบรโด ฮวน คาร์ลอส เฟร์เรโร รอบแรก:
 4-1 รอบ 8 ทีมสุดท้าย:  3-2 รอบรองชนะเลิศ:  4-1 รอบชนะเลิศ:

 5-0  2011 เดวิส คัพ ราฟาเอล นาดัลดาวิต เฟร์เรร์เฟลิเซียโน โลเปซเฟอร์นันโด เบร์ดาสโกมาร์เซล กราโนเย่ร์สรอบแรก: 
เบลเยียม 1–4 สเปนรอบ 8 ทีมสุดท้าย: สหรัฐอเมริกา 1–3 สเปนรอบรองชนะเลิศ: สเปน 4–1 ฝรั่งเศสรอบชิงชนะเลิศ: สเปน 3–1 อาร์เจนตินา2019 เดวิส คัพ ราฟาเอล นาดัลโรแบร์โต เบาติสตา อากุตเฟลิเซียโน โลเปซปาโบล การ์เรโญ่ บุสตามาร์เซล กราโนเย่ร์สรอบแบ่งกลุ่ม:
สเปน 2–1 รัสเซีย

รอบแบ่งกลุ่ม: โครเอเชีย 0–3 สเปนรอบ 8 ทีมสุดท้าย: อาร์เจนตินา 1–2 สเปนรอบรองชนะเลิศ: สหราชอาณาจักร 1–2 สเปนรอบชิงชนะเลิศ: แคนาดา 0–2 สเปน

 เงินรางวัล 
 ปี  รายการ  แกรนด์สแลม  รายการ  ATP  รวม  เงินรางวัล ($)  อันดับของ  เงินรางวัล2001000$8572002000$23,9753452003000$243,238872004011$447,75850200511011$3,874,75122006145$3,746,36022007156$5,646,93522008268$6,773,77612009145$6,466,51522010347$10,171,99912011123$7,668,21722012134$4,997,450420132810$14,570,937  12014134$6,746,475  32015033$4,508,891  52016022$2,836,500  9ATP Money Leader 2016 , 26 Dec 20162017246$15,864,00012018 145$8,663,3472 2019 224$16,349,58612020112$3,881,2023 2021022$1,478,83072022224$6,376,5361Career*227092$131,338,1313* Statistics correct .''
 เชิงอรรถ 

 อ้างอิง 

หมวดหมู่:นักเทนนิสชาวสเปน
หมวดหมู่:บุคคลจากหมู่เกาะแบลีแอริก
หมวดหมู่:นักกีฬาเหรียญทองโอลิมปิก
หมวดหมู่:นักเทนนิสในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
หมวดหมู่:นักเทนนิสในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
หมวดหมู่:ขุนนางสเปน