ต๋วนกุย

ต๋วนกุย("แลพวกเทาเจียดขันทีซึ่งเปนผู้ใหญ่นั้นเก้าคน ชื่อเตียวต๋งหนึ่ง เตียวเหยียงหนึ่ง ฮองสีหนึ่ง ต๋วนกุยหนึ่ง เหาลำหนึ่ง เกียนสิดหนึ่ง เห้หุยหนึ่ง ก๊กเสงหนึ่ง เชียกงหนึ่ง เปนสิบคนทั้งเทาเจียด ถ้าขุนนางผู้ใดมิได้อยู่ในโอวาทก็ให้ถอดเสีย ผู้ใดอยู่ในบังคับบัญชานั้นก็ให้ยกตั้งแต่งขึ้น แลเทาเจียดกับพวกเก้าคนนั้นตั้งชื่อตัวเปนสิบเสียงสี")  เทียบกับ (後張讓、趙忠、封諝、段圭、曹節、侯覽、蹇碩、程曠、夏惲、郭勝十人朋比為奸，號為「十常侍」。) สามก๊ก (ซานกั๋วเหยี่ยนอี้) ตอนที่ 1. (เสียชีวิต ค.ศ. 189) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า ตฺว้าน กุย () เป็นขันทีราชสำนักและขุนนางชาวจีนในช่วงปลายยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออก (東漢 ตงฮั่น) เป็นขันทีในกลุ่มสิบเสียงสี (十常侍 ฉือฉางชื่อ) ซึ่งเป็นกลุ่มขันทีที่มีอิทธิพลในรัชสมัยพระเจ้าเลนเต้ (漢靈帝 ฮั่นหลิงตี้) 

 การรับราชการในรัชสมัยพระเจ้าหวนเต้ 
ต๋วนกุยเป็นชาวเมืองจี้อิน (濟陰郡 จี้อินจฺวิ้น)  ซึ่งอยู่ทางตะวันตกเฉียงใต้ของมณฑลชานตง (山東) ในปัจจุบัน(小黃門段珪家在濟陰。) โฮ่วฮั่นชู เล่มที่ 78.

ในรัชสมัยพระเจ้าหวนเต้ (漢桓帝 ฮั่นหฺวานตี้) ต๋วนกุยดำรงตำแหน่งขันทีสำนักประตูเหลือง (小黃門 เสี่ยวหฺวางเหมิน) เวลานั้นต๋วนกุยกับขันทีเหาลำ (侯覽 โหว หล่าน) มีที่นาในเมืองจี้อินใกล้กับชายแดนของราชรัฐเจปัก (濟北國 จี้เป่ย์กั๋ว) ข้ารับใช้และแขกของขันทีทั้งสองได้คุกคามราษฎรและดักปล้นผู้เดินทาง เถิง เหยียน (滕延) ปลัดรัฐของราชรัฐเจปักจึงสั่งให้จับกุมและประหารชีวิตคนเหล่านั้น ต๋วนกุยและเหาลำจึงไปร้องไห้ทูลฟ้องร้องพระเจ้าหวนเต้ เป็นเหตุทำให้เถิง เหยียนถูกปลดออกจากตำแหน่ง(與覽並立田業，近濟北界，僕從賓客侵犯百姓，劫掠行旅。濟北相滕延一切收捕，殺數十人，陳尸路衢。覽、珪大怨，以事訴帝，延坐多殺無辜，徵詣廷尉，免。) โฮ่วฮั่นชู เล่มที่ 78.

 การรับราชการในรัชสมัยพระเจ้าเลนเต้ 
ในรัชสมัยพระเจ้าเลนเต้ (漢靈帝 ฮั่นหลิงตี้; ครองราชย์ ค.ศ. 168-189) ต๋วนกุยได้รับการแต่งตั้งให้มีตำแหน่งเป็นขันทีผู้ถวายงานกลาง (中常侍 จงฉางชื่อ) ได้รับพระราชทานบรรดาศักดิ์ชั้นเฮา (侯 โหว) และได้รับความโปรดปรานอย่างสูงจากพระเจ้าเลนเต้(是時讓、忠及夏惲、郭勝、孫璋、畢嵐、栗嵩、段珪、高望、張恭、韓悝、宋典十二人，皆為中常侍，封侯貴寵，父兄子弟布列州郡，所在貪殘，為人蠹害。) โฮ่วฮั่นชู เล่มที่ 78.

 เสียชีวิต 
เมื่อ ค.ศ. 189 หลังการสวรรคตของพระเจ้าเลนเต้ โฮจิ๋น (何進 เหอ จิ้น) ผู้เป็นมหาขุนพล (大將軍 ต้าเจียงจฺวิน) และพระญาติฝ่ายจักรพรรดินีคิดการจะกำจัดเหล่าขันที จึงเข้าพระราชวังฉางเล่อ (長樂宮 ฉางเล่อกง) เพื่อขอเฝ้าโฮเฮา (何后 เหอโฮ่ว) ผู้เป็นพระมเหสีของพระเจ้าเลนเต้และเป็นน้องสาวของโฮจิ๋น โฮจิ๋นทูลขอโฮเฮาให้ประหารขีวิตเหล่าขันที ขันทีเตียวเหยียง (張讓 จาง ร่าง) และต๋วนกุยสงสัยว่าโฮจิ๋นที่เคยอ้างว่าป่วยไม่เข้าร่วมพระราชพิธีฝังพระศพพระเจ้าเลนเต้ แต่เวลานี้กลับเข้าออกพระราชวังด้วยท่าทางแข็งแรงกระฉับกระเฉง(中常侍張讓、段珪相謂曰：「大將軍稱疾，不臨喪，不送葬，今欻入省，此意何為？竇氏事竟復起邪？」使潛聽，具聞其語。) จือจื้อทงเจี้ยน เล่มที่ 59. เหล่าขันทีจึงส่งคนไปลอบฟังการสนทนาระหว่างโฮจิ๋นและโฮเฮา จึงล่วงรู้แผนการของโฮจิ๋น เตียวเหยียงจึงสั่งต๋วนกุยและปี้ หลาน (畢嵐) ให้นำกำลังพลไปดักซุ่มภายในพระราชวัง เมื่อโฮจิ๋นเดินออกจากพระราชวัง เหล่าขันทีไปอ้างกับโฮจิ๋นว่าโฮเฮาทรงเรียกตัวโฮจิ๋นให้เข้าเฝ้าอีกครั้งเพราะมีอีกเรื่องจะตรัส โฮจิ๋นไม่ระแวงสงสัยและเดินกลับไปในพระราชวัง เหล่าขันทีจึงสบโอกาสสังหารโฮจิ๋นได้สำเร็จ

หลังโฮจิ๋นถูกสังหาร เตียวเหยียงและต๋วนกุยปลอมพระราชโองการแต่งตั้งให้สฺวี่ เซียง (許相) ขันทีคนสนิทให้มีตำแหน่งเป็นนายกองพันมณฑลราชธานี (司隸校尉 ซือลี่เซี่ยวเว่ย์) และแต่งตั้งให้ฝาน หลิง (樊陵) เป็นเจ้าเมืองโห้หล้ำ (河南尹 เหอหนานอิ่น) เหล่าขุนนางสำนักราชเลขาธิการสงสัยในพระราชโองการ เตียวเหยียงและพรรคพวกจึงโยนศีรษะของโฮจิ๋นออกไป พร้อมประกาศว่าโฮจิ๋นคิดการก่อกบฏจึงถูกประหารชีวิตแล้ว

เง่าของ (吳匡 อู๋ ควาง) และผู้ใต้บังคับบัญชาของโฮจิ๋นคนอื่น ๆ ทราบข่าวการเสียชีวิตของโฮจิ๋นขณะอยู่ด้านนอกพระราชวัง จึงร่วมกับกับอ้วนสุด (袁術 ยฺเหวียน ชู่) ผู้เป็นขุนพลราชองครักษ์พยัคฆ์หาญ (虎賁中郎將 หู่เปินจงหลางเจี้ยง) บุกเข้าไปในพระราชวัง ต๋วนกุยและพรรคพวกเข้าจับกุมโฮเฮา, จักรพรรดิเล่าเปียน (劉辯 หลิว เปี้ยน) หรือหองจูเปียน (皇子辯 หฺวางจื่อเปี้ยน) และเล่าเหียบ (劉協 หลิว เสีย) หรือหองจูเหียบ (皇子協 หฺวางจื่อเสีย) ผู้เป็นตันลิวอ๋อง (陳留王 เฉินหลิวหวาง) เป็นองค์ประกัน แต่โฮเฮาทรงได้รับการช่วยเหลือจากโลติด (盧植 หลู จื๋อ) ขุนนางตำแหน่งราชเลขาธิการ (尚書 ช่างชู) ด้านอ้วนเสี้ยว (袁紹 ยฺเหวียน เช่า) และคนอื่น ๆ ก็บุกเข้ามาถึงตำหนักที่ประทับ เตียวเหยียงและต๋วนกุยจึงลักพาจักรพรรดิหองจูเปียนและตันลิวอ๋องหองจูเหียบออกนอกพระราชวังไปยังท่าข้ามเสี่ยวผิง (小平津 เสี่ยวผิงจิน; ปัจจุบันอยู่ในเขตเมิ่งจิน นครลั่วหยาง มณฑลเหอหนาน) แต่ถูกโลติดและบินของ (閔貢 หมิ่น ก้ง) ผู้เป็นผู้ช่วยหน่วยทหารกลาง (中部掾 จงปู้เยฺวี่ยน) ประจำนครลกเอี๋ยง (洛陽 ลั่วหยาง) ไล่ตามมาจนทัน บินของประณามเตียวเหยียงและพรรคพวก แล้วลงมือสังหารผู้คุ้มกันของเตียวเหยียงไปหลายคน เตียวเหยียงและต๋วนกุยหมดหนทางรอด จึงประสานมือคุกเข่าถวายบังคมหองจูเปียนแล้วทูลว่า "พวกกระหม่อมถูกกวาดล้างสิ้น สุดท้ายแผ่นดินจะโกลาหล ฝ่าบาทขอทรงรักษาพระองค์เองด้วยเถิด" จากนั้นทั้งสองก็ก็กระโดดลงแม่น้ำฮองโห (黃河 หฺวางเหอ) เพื่อฆ่าตัวตาย(張讓、段珪等困迫，遂將帝與陳留王數十人步出穀門，奔小平津。公卿並出平樂觀，無得從者，唯尚書盧植夜馳河上，王允遣河南中部掾閔貢隨植後。貢至，手劔斬數人，餘皆投河而死。明日，公卿百官乃奉迎天子還宮，以貢為郎中，封都亭侯。) โฮ่วฮันชู เล่มที่ 69.(讓等數十人劫質天子走河上。追急，讓等悲哭辭曰：「臣等殄滅，天下亂矣。惟陛下自愛！」皆投河而死。) โฮ่วฮันชู เล่มที่ 78.

  ในนวนิยายสามก๊ก 
ในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์จีนในศตวรรษที่ 14 เรื่องสามก๊ก (三國演義 ซานกั๋วเหยี่ยนอี้) หลังโฮจิ๋นถูกสังหาร อ้วนเสี้ยวและโจโฉ (曹操 เฉา เชา) ผู้ใต้บังคับบัญชาของโฮจิ๋นนำกำลังทหารบุกเข้าพระราชวังเพื่อกวาดล้างเหล่าขันที เตียวเหยียงและต๋วนกุยได้จับหองจูเปียนและหองจูเหียบหนีออกนอกนครหลวงลกเอี๋ยงเข้าป่าบริเวณเชิงเขาปักคูสาน (北邙山 เป่ย์หมางชาน) ต่อมาเห็นว่าจวนตัวจึงทิ้งทั้งสองพระองค์ แล้วหนีไปคนละทิศละทาง ต๋วนกุยหนีจนไปพบบินของซึ่งกำลังตามหาหองจูเปียนและหองจูเหียบ บินของเห็นต๋วนกุยจึงถามถึงทั้งสองพระองค์ ต๋วนกุยบอกว่าตนได้ปล่อยทิ้งในป่าแล้ว บินของจึงสังหารต๋วนกุยเสียแล้วนำศีรษะมาผูกกับคอม้า(卻說閔貢趕上段圭拏住，問天子何在。圭言已在半路相失，不知何往。貢遂殺段圭，懸頭於馬項下，分兵四散尋覓；自己卻獨乘一馬，隨路追尋。) สามก๊ก ตอนที่ 3.("ฝ่ายบินของก็ยกล่วงเข้ามา พอพบต๋วนกุยขันทีจึงจับเอาตัวมาถามว่าเกิดจลาจลครั้งนี้เพราะพวกมึงทั้งสิบคน บัดนี้มึงพาพระราชบุตรทั้งสองไปไว้แห่งใด ต๋วนกุยจึงบอกว่าเมื่อเกิดเพลิงขึ้นในพระราชวังข้าพเจ้าพาพระราชบุตรหนีมาอยู่ในป่า ครั้นได้ยินเสียงทหารอื้ออึงมา ข้าพเจ้าตกใจกลัวต่างคนต่างหนีเอาตัวรอด บินของได้ฟังก็โกรธจึงให้ฆ่าต๋วนกุยเสียแล้วตัดเอาสีสะผูกคอม้ามา จึงสั่งทหารทั้งปวงให้ยกแยกกันไปเที่ยวหาพระราชบุตรทั้งสอง บินของก็ขี่ม้าเที่ยวค้นในป่ามาจนถึงหน้าบ้านซุยก๊ก") 

 ดูเพิ่ม 
 รายชื่อบุคคลในยุคสามก๊ก
 สิบเสียงสี

 หมายเหตุ 

 อ้างอิง 

 บรรณานุกรม 
 ซือหม่า กวาง (1084). จือจื้อทงเจี้ยน.
 ฟ่าน เย่ (คริสต์ศตวรรษที่ 5). โฮ่วฮั่นชู.
 ล่อกวนตง (คริสต์ศตวรรษที่ 14). สามก๊ก (ซานกั๋วเหยี่ยนอี้).

หมวดหมู่:ขันทีในยุคราชวงศ์ฮั่น
หมวดหมู่:สิบเสียงสี
หมวดหมู่:ผู้ฆ่าตัวตายในยุคราชวงศ์ฮั่น