แอร์ม็องทรูดแห่งออร์เลอ็อง

แอร์ม็องทรูดแห่งออร์เลอ็อง (; 27 กันยายน ค.ศ. 823 – 6 ตุลาคม ค.ศ. 869) เป็นราชินีแห่งชนแฟรงก์ผ่านการสมรสกับคาร์ลที่ 2 พระนางเป็นพระธิดาในโอโด เคานต์แห่งออร์เลอ็องกับ Engeltrude de Fézensac

 การเป็นราชินี 
ประวัติศาสตร์นิพนธ์แบบดั้งเดิมเกี่ยวกับความเป็นราชินีได้สร้างภาพลักษณ์ของพระราชินีผู้เป็น "ผู้ช่วยเหลือ" ของกษัตริย์ และผู้หาเลี้ยงทายาท พี. สแตฟฟอร์ดได้ศึกษาความเป็นราชินีอย่างละเอียดถี่ถ้วน โดยใช้บทบาทของแอร์ม็องทรูดในราชวงศ์การอแล็งเฌียง ทั้งสองมีอำนาจภายในพระตำหนักและบางส่วนอยู่ในราชสำนัก หน้าที่อย่างเป็นทางการทั้งสองอคือการบริหารราชสำนักให้ราบรื่น เช่น การดูแลการศึกษาของพระราชโอรสธิดา การดูแลเจ้าหน้าที่ และการจัดการคลังส่วนพระองค์ พวกเธอทำหน้าที่เป็นเจ้าบ้านอย่างไม่เป็นทางการ คอยดูแลไม่ให้พระราชวงศ์เข้าไปพัวพันกับเรื่องอื้อฉาว และมอบของขวัญแก่เจ้าหน้าที่ระดับสูง ในสังคมที่สิ่งนี้มีความสำคัญต่อการรักษาความสัมพันธ์ ด้วยเหตุนี้ พระราชินีจึงถูกคาดหวังให้ประพฤติตนเป็นสตรีที่ฉลาด ซื่อสัตย์ และบริสุทธิ์ 

แอร์ม็องทรูดได้รับการกล่าวถึงเป็นการเฉพาะจาก John Scotus Eriugena ผู้ร่วมสมัยว่าเป็น  'สตรีผู้เข้มแข็ง' (femina fortis) จดหมาย 2 ฉบับเขียนด้วยพระนามของพระองค์ยังคงอยู่ จดหมายอีก 5 ฉบับส่งถึงพระองค์ และข้อกล่าวหา 12 กระทงที่พระเจ้าคาร์ลที่ 2 ทรงกล่าวหาว่าแอร์ม็องทรูดมีส่วนเกี่ยวข้อง ในเวลาว่าง พระองค์ได้แสดงพรสวรรค์ด้านงานปัก

 การอุทิศตน 

 พระราชโอรสธิดา 
แอร์ม็องทรูดแห่งออร์เลอ็องกับคาร์ลที่ 2 รู้จักกันในพระฉายา "พระเกศาล้าน" สมรสใน ค.ศ. 842 โดยมีพระราชโอรสธิดาดังนี้:
 จูดิธ (844–870 หรือหลังจากนั้น) พระราชินีแห่งเวสเซกซ์ผ่านการสมรสกับพระเจ้าเอเธล์วูลฟ์และพระเจ้าเอเธล์บาลด์, เคาน์ติสแห่งฟลานเดอส์ผ่านการสมรสกับมาร์เกรฟบาลด์วินที่ 1
 หลุยส์ที่ 2 แห่งฝรั่งเศส รู้จักกันในพระฉายา "ผู้ติดอ่าง" (846–879)
 ชาร์ลที่ 1 แห่งอากีแตน รู้จักกันในนาม "ผู้เยาว์" (847–866)
 โลแธร์ (848–865) เป็นนักบวชใน ค.ศ. 861 กลายเป็นอธิการอารามแห่งแซ็ง-แฌร์แม็ง
 คาร์โลมัน (849–877)
 โรทรูด (852–912) ทรงบวชเป็นชี
 แอร์ม็องทรูด (854–877) ทรงบวชเป็นชี
 ฮิลเดการ์ด (856–ป. 860) สิ้นพระชนม์เมื่อทรงพระเยาว์
 ฌิเซลา (857–874)
 โกเดอฮิลเดอ (864–907) ทรงบวชเป็นชี

อ้างอิง

ข้อมูล

Mistry, Zubin, 'Ermentrude's Consecration (866): Queen-making rites and biblical templates for Carolingian fertility' Early Medieval Europe 27 (2019), pp. 567-588.
Nelson, Janet, Politics and Ritual in Early Medieval Europe (London, 1986).
Stafford, Paul, Queens, Concubines and Dowagers: The King's Wife in the Early Middle Ages (London, 1983).
Stone, Rachel and West, Charles (eds.), Hincmar of Rheims: Life and Work (Manchester, 2015).

 อ่านเพิ่ม 

 Hincmar of Rheims, De Ordine Palatii (On the Governance of the Palace) (882), trans. by P.Dutton in Carolingian Civilisation (2nd ed.) (Toronto, 2004), pp.516-532.
 Sedulius Scottus, On Christian Rulers (trans. by R.W Dyson) (Woodbridge, 2010).

อ