กลุ่มภาษาเซมิติกตะวันตก

กลุ่มภาษาเซมิติกตะวันตก () เป็นหนึ่งในกลุ่มย่อยของภาษากลุ่มเซมิติกโบราณที่ได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวาง ผู้ประดิษฐ์คำนี้คนแรกคือ Fritz Hommel ใน ค.ศ. 1883The Semitic Languages: An International Handbook, Chapter V, page 425Fritz Hommel, Die semitischen Volker und Sprachen als erster Versuch einer Encyclopadie der semitischen Sprach- und Alterthums-Wissenschaft, (1883)

การจัดกลุ่มนี้ได้รับการสนับสนุนจาก Robert Hetzron และ John Huehnergard ผู้เชี่ยวชาญด้านกลุ่มภาษาเซมิติกที่แบ่งตระกูลภาษาเซมิติกเป็นสองสาขา: ตะวันอออกและตะวันตก 

กลุ่มตะวันออกประกอบด้วยภาษาเอ็บลาไอต์ และภาษาอัคคาเดีย ส่วนกลุ่มตะวันตกเป็นกลุ่มใหญ่ของกลุ่มภาษาเซมิติก ประกอบด้วยกลุ่มย่อยได้แก่ กลุ่มเอธิโฮปิก กลุ่มอาระเบียใต้ ภาษาอาหรับ และกลุ่มภาษาเซมิติกตะวันตกเฉียงเหนือ (ภาษายูการิติก ภาษาฮีบรู ภาษาอราเมอิก) กลุ่มภาษาเอธิโอปิกและอาระเบียใต้ มีลักษณะใกล้เคียงกันมาก บางครั้งรวมกันเป็นกลุ่มภาษาเซมิติกใต้ การจัดตำแหน่งของภาษาอาหรับภายในกลุ่มเซมิติกยังสับสน บางครั้งจัดให้อยู่ในกลุ่มเซมิติกใต้ บางครั้งรวมกับกลุ่มตะวันตกเฉียงเหนือเป็นกลุ่มภาษาเซมิติกกลาง

 อ้างอิง 

ข้อมูล
Alice Faber, "Genetic Subgrouping of the Semitic Languages", in Hetzron, ed., 2013, The Semitic Languages, Routledge.

แหล่งข้อมูลอื่น

หมวดหมู่:กลุ่มภาษาเซมิติก