การเคลื่อนที่เฉพาะ

การเคลื่อนที่เฉพาะ () หรือ การเคลื่อนที่เฉพาะของดาวฤกษ์ คือการวัดค่าการเปลี่ยนตำแหน่งของดาวบนท้องฟ้าเมื่อเวลาผ่านไประยะหนึ่งหลังการเคลื่อนที่ไม่เฉพาะผ่านไประยะหนึ่ง แตกต่างจากความเร็วแนวเล็งซึ่งเป็นอัตราการเปลี่ยนแปลงระยะทางที่เคลื่อนเข้าหาหรือออกห่างจากผู้สังเกตการณ์

เอ็ดมันด์ แฮลลีย์ เป็นผู้ค้นพบการเคลื่อนที่เฉพาะในปี ค.ศ. 1718 เมื่อเขาสังเกตเห็นดาวโจร ดาวดวงแก้ว และดาวโรหิณีเคลื่อนไปประมาณครึ่งองศาจากตำแหน่งเดิมที่นักดาราศาสตร์ชาวกรีกโบราณ ฮิปปาร์คอส เคยจัดทำเอาไว้เมื่อ 1850 ปีก่อนหน้านั้น

งานวิจัยในปี ค.ศ. 2005 เป็นการวัดค่าการเคลื่อนที่เฉพาะของดาราจักรได้เป็นครั้งแรก โดยวัดจากดาราจักรสามเหลี่ยมแม็กกี้ แมกกี (3 มีนาคม 2005). "Distant galaxy's subtle sidling measured" , New Scientist. เก็บข้อมูลเมื่อ 2007-07-21.

เราสามารถแสดงค่าการเคลื่อนที่เฉพาะได้โดยอาศัยองค์ประกอบเชิงมุมใน ไรต์แอสเซนชัน (μα) และเดคลิเนชัน (μδ) การเคลื่อนที่เฉพาะสุทธิ (μ) หาได้จาก

 </li>โดยที่ δ คือค่าเดคลิเนชัน มุมการเคลื่อนที่เฉพาะ (θ) มีความสัมพันธ์กับองค์ประกอบเหล่านี้โดย:  

 อ้างอิง 

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 Hipparcos: High Proper Motion Stars
 Edmond Halley: Discovery of proper motions

หมวดหมู่:ดาราศาสตร์ดาวฤกษ์
หมวดหมู่:มาตรดาราศาสตร์
หมวดหมู่:ดาวฤกษ์