ภาษาพิวนิก

ภาษาพิวนิก () เป็นวิธภาษาที่สูญหายแล้วของภาษาฟินิเชีย ภาษาคานาอันในสาขาเซมิติกตะวันตกเฉียงเหนือของกลุ่มภาษาเซมิติก ถือเป็นสาขาของภาษาฟินิเชียบในบริเวณชายฝั่งเอเชียตะวันตก (ในบริเวณที่ปัจจุบันคือประเทศเลบานอนและซีเรียตะวันตกเฉียงเหนือ) ที่มีผู้พูดโดยหลักเป็นชาวพิวนิก หรือชาวฟินิเชียตะวันตก รอบทะเลเมดิเตอร์เรเนียน บริเวณชายฝั่งแอฟริกาตะวันตกเฉียงเหนือ คาบสมุทรไอบีเรีย และหมู่เกาะในเมดิเตอร์เรเนียนบางส่วน เช่น มอลตา ซิซิลี และซาร์ดีเนีย  ตลอดช่วงสมัยคลาสสิก ตั้งแต่ศตวรรษที่ 8 ก่อน ค.ศ. ถึงคริสต์ศตวรรษที่ 6

 คำจำกัดความ 

ภาษาพิวนิกเป็นสำเนียงที่ตายแล้วของภาษาฟินิเชียที่ใช้พูดในจักรวรรดิของชาวฟินิเชียในแอฟริกาเหนือ รวมทั้งคาร์เธจและดินแดนอื่นในทะเลเมดิเตอร์เรเนียน เป็นที่รู้จักจากจารึกและชื่อบุคคลที่เหลืออยู่

ออกุสตินแห่งฮิบโปเป็นนักเขียนคนสุดท้ายในยุคโบราณที่มีความรู้เกี่ยวกับภาษาพิวนิก แต่ก่อนเชื่อว่าภาษาพิวนิกมีอิทธิพลต่อภาษามอลตาแต่ปัจจุบันได้ลดความเชื่อนี้ลง

อ้างอิง

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 อักษรพิวนิกใน Omniglot.com
 ฟอนต์ฟินิเชียจากยูนิโคด


พิวนิก
หมวดหมู่:ภาษาฟินิเชีย
หมวดหมู่:กลุ่มภาษาคานาอัน
หมวดหมู่:คาร์เธจ