โยโมงิอุ

โยโมงิอุ (; คฤหาสน์หญ้าคา) เป็นบทที่ 15 ของตำนานเก็นจิ ผลงานของ มุระซะกิ ชิคิบุ จากทั้งหมด 54 บท เป็นบทที่ดำเนินเรื่องช่วงระหว่างบท อะคะชิ และ มิโอะซึคุชิ

 ที่มาของชื่อบท โยโมงิอุ 

โยโมงิ (蓬 - ヨモギ  yomogi) หรือ  Japanese mugwort  มีชื่อทางวิชาการว่า Artemisia indica var. maximowiczii โยะโมะงิเป็นพืชป่าที่อยู่ในสกุลโกฐจุฬาลัมพา เป็นพืชที่โตเร็วมาก สามารถโตได้ถึง 1.2 เมตร  แตกหน่อขยายพันธุ์ได้อย่างรวดเร็ว มีดอกเล็ก ๆ สีน้ำตาลอมเหลือง 2 เพศในดอกเดียว ออกดอกช่วงเดือนกรกฎาคมถึงพฤศจิยายน สามารถปลิวไปตามลมได้เพื่อขยายพันธุ์ ใบเป็นรูปขนนก มีขนใต้ใบ เป็นสมุนไพร และ สามารถนำมาทำขนมที่เรียกว่า คุสะโมจิ" Artemisia princeps". วิกิพีเดียภาอังกฤษ.

โยโมงิอุ (蓬生) หมายถึง บ้านทรุดโทรมพุพังที่รกด้วยหญ้าและวัชพืช เช่น โยะโมะงิ

 ตัวละครสำคัญในบท 

 เก็นจิ : ตำแหน่งกอนไดนะกอน อายุ 28-29
 ซุอะสึมุฮะนะ : องค์หญิงพระธิดาขององค์ชายแห่งฮิตะจิ
 พี่ชายของซุเอะสึมุฮะนะ : เป็นพระ
  จิจู : พี่น้องร่วมแม่นมเดียวกับซุเอะสึมุฮะนะ
 ป้าของซุเอะสึมุฮะนะ : ภริยาของรองเจ้าเมืองดะไซฟุ
 โชโช : ป้าของจิจู นางกำนัลของซุเอะสึมุฮะนะ
 โคะเระมิตสึ : คนสนิทและพี่น้องร่วมแม่นมเดียวกับเก็นจิ

 เรื่องย่อ 

ช่วงที่เก็นจิเนรเทศตัวเองไปยังหาดสุมะนั้น ไม่มีผู้ใดคอยดูแลซุเอะสึมะฮะนะ เจ้าหญิงแห่งฮะตะจิเลย เมื่อขาดการดูแล คฤหาสน์ที่นางพำนักก็เก่าโทรมพุพังไป   นกเค้าแมวร้องเสียงน่ากลัวออกมาจากป่า ผีป่าโคะดะมะปรากฏตนหลอกหลอน วัชพืชพงหญ้าแขมรกเรื้อสูงจดหลังคา เถาวัลย์เรื้อนบังประตูเข้าออกหนาทึบ เด็กเลี้ยงวัวถึงกับต้อนวัวและม้าเข้ามากินหญ้าในช่วงฤดูใบไม้ผลิและฤดูร้อน พายุพัดโถงทางเดินจนพังทลาย  กระทั่งโขมยขโจรยังเมินเพราะไม่มีอะไรให้ลักขโมย

เจ้าหญิงแห่งฮิตะจิมีป้าคนนึง ป้านางแค้นเคืองมารดาของนางมาก บัดนี้คฤหาสน์ของซุเอะสึมุฮะนะนั้นทรุดโทรมเต็มที ป้าของนางจึงคิดจะจ้างซุเอะสึมุฮะนะที่มีศักดิ์เป็นถึงองค์หญิงไปเป็นพี่เลี้ยงของลูก ๆ ป้าของนางภูมิใจมากที่สามีได้รับตำแหน่งเป็นรองเจ้าเมืองดะไซฟุอันห่างไกล นางขึ้นรถเทียมวัวหรูมาเทียบหน้าคฤหาสน์พุพังของซุเอะสึมุฮะนะ และพยายามหว่านล้อมให้ซุเอะสึมุฮะนะไปดะไซฟุเป็นพ่เลี้ยงเด้กให้ได้ แต่ซุเอะสึมุฮะนะไม่ยอม ป้าของนางจึงขอนำบ่าวไพร่รู้งานทั้งหลายในคฤหาสน์ไปด้วยจนหมด องค์หญิงต้องร้องไห้ด้วยความท้อแท้สิ้นหวัง

รถเทียมวัวของเก็นจิผ่านมายังทางคุ้นตา ซึ่งบัดนี้ดอกฟุจิบานสะพรั่งย้อยช่อล้อลมลงมาจากกิ่งต้นสนยักษ์   กิ่งหลิวไร้การตัดแต่งลู่สู่พื้นที่รกเรื้อราวป่าละเมาะ   เขาจึงสั่งหยุดรถและให้โคะเระมิตสึเข้าไปสำรวจภายใน   เก็นจิรู้ว่าซุเอะสึมุฮะนะคงยังต้องพำนักอยู่ ณ ที่นี้  โคะเระมิตสึใช้แซ่ม้าตวัดแผ้วถางทางรกเรื้อให้เก็นจิเดินตามเข้าไป จนเปียกไปหมดทั้งเท้าถึงหัวเข่า กระนั้นความมั่นคงในรักขององค์หญิงแห่งฮิตะจิประทับใจเก็นจิอย่างมาก แม้จะไม่รักใคร่เอ็นดูนัก แต่เขาก็รับตัวนางไปดูแลอย่างสุขสบายจนตลอดชีวิต"โยะโมะงิอุ" . The Tale of Genji .Unesco Global Heritage Pavilion.

 อ้างอิง 




หมวดหมู่:วรรณกรรมญี่ปุ่น
หมวดหมู่:รายชื่อบทในตำนานเก็นจิ