นาฏกรรม

นาฏกรรม (นาด-ตะ-กำ) () เป็นคำสมาสระหว่างคำว่า “นาฏ” กับ “กรรม” 

นาฏ แปลว่า การแสดงที่ผู้ปรุงแต่งขึ้นให้ต่างจากปรกติวิสัยของตน กรรม แปลว่า การกระทำที่เกิดจากความตั้งใจทำ วางแผนทำ และลงมือทำจนสำเร็จ นาฏกรรม จึงหมายความว่าการกระทำต่าง ๆ ที่เกี่ยวกับการแสดง ซึ่งจะแสดงออกทางกาย วาจา และใจ เพื่อสื่อสารให้ผู้ชมเห็นและเข้าใจตามเรื่องราว อารมณ์ หรือบทบาทที่กำหนดขึ้น

นาฏกรรม เป็นคำที่สำนักศิลปกรรม ราชบัณฑิตยสภา กำหนดเรียกสาขาวิชาต่าง ๆ ที่ถูกจัดอยู่ในหมวดหมู่ของการแสดง เช่น นาฏศิลป์ นาฏศิลป์ศึกษา ศิลปะการแสดง หรือศิลปะการละคร ซึ่งหมายรวมถึงภาคทฤษฎีและปฏิบัติ

 นาฏกรรมในประเทศไทย 
ในงานด้านนาฏกรรมไทย พระขรรค์มีบทบาทมาก ทั้งในรูปแบบการแสดงโขน ละครใน ละครนอก ละครพันทาง ละครพื้นบ้าน รำ ระบำ และกลวิธีการถือพระขรรค์ในลักษณะต่าง ๆ นาฏกรรมที่เน้นความละเอียดของการแสดง เช่น โขน ละครนอก หรือ ละครรำ จะมีฉันทลักษณ์มากกว่านาฏกรรมทั่วไป เช่น การร่ายรำพื้นบ้าน บางนาฏกรรม เช่น การรำแผนภาพหรือรำเบื้องต้น อาจไม่มีความหมายโดยตรง แต่เป็นผลลัพธ์จากกระบวนการฝึกฝนศิลปะที่ซับซ้อน

 อ้างอิง 

 ดูเพิ่ม 
 ละคร

หมวดหมู่:ประเภทของสื่อ