กลุ่มภาษาเซมิติกกลาง

กลุ่มภาษาเซมิติกกลาง เป็นหนึ่งในสามกลุ่มย่อยของกลุ่มภาษาเซมิติกตะวันตก ร่วมกับกลุ่มภาษาอาระเบียใต้สมัยใหม่และกลุ่มภาษาเซมิติกเอธิโอเปีย ดังนั้น กลุ่มภาษานี้จึงเป็นกลุ่มภาษาเซมิติกในตระกูลภาษาแอโฟรเอชีแอติก กลุ่มนี้มีผู้พูดทั่วคาบสมุทรอาหรับไปถึงทางเหนือสู่ลิแวนต์

กลุ่มภาษาเซมิติกกลางแบ่งออกเป็นสองกลุ่ม คือ ภาษาอาหรับและกลุ่มภาษาเซมิติกตะวันตกเฉียงเหนือ กลุ่มภาษาเซมิติกตะวันตกเฉียงเหนือส่วนใหญ่อยู่ในกลุ่มภาษาคานาอัน (เช่นภาษาอัมโมน ฟินิเชีย และฮีบรู) และภาษาแอราเมอิก

ภาพรวม
คุณลักษณะเฉพาะของกลุ่มภาษาเซมิติกกลางมีดังนี้:
 เครื่องหมายการปฏิเสธแบบใหม่ *bal ซึ่งไม่ทราบที่มาที่ไปแน่ชัด
 การวางนัยทั่วไปของ t ในฐานะคำต่อท้ายกริยากาลอดีต การปรับระดับสลับระหว่าง *k ในบุรุษที่หนึ่งและ *t ในบุรุษที่สองก่อนหน้านี้
 การผันคำนำหน้าใหม่สำหรับกริยาที่ไม่ใช่กาลอดีต ในรูปแบบ ya-qtulu แทนที่รูปแบบ ya-qattal ที่สืบทอดมา (เป็นรูปแบบกริยาที่แสดงโครงสร้าง เหมือนกับที่ได้มาจากตัวอย่างรากศัพท์สามพยางค์ q-t-l)
 เสียงที่มีลักษณะโคนลิ้นสู่ผนังคอ (Pharyngealization) ของพยัญชนะเน้นเสียง ซึ่งก่อนหน้านี้ออกเสียงเป็นเสียงกักเส้นเสียงลมออก

ระบบการจำแนกประเภทที่แตกต่างกันมีความขัดแย้งกันในเรื่องโครงสร้างที่ชัดเจนของกลุ่ม วิธีการที่นิยมใช้กันมากที่สุดคือการแบ่งกลุ่มออกเป็นอาหรับและกลุ่มเซมิติกตะวันตกเฉียงเหนือ ส่วน SIL Ethnologue แบ่งเป็นกลุ่มภาษาเซมิติกกลางใต้ (รวมอาหรับและฮีบรู) กับแอราเมอิก

ความแตกต่างหลักระหว่างภาษาอาหรับและกลุ่มภาษาเซมิติกตะวันตกเฉียงเหนือคือการมีรูปพหูพจน์แตกรูป (; ) ในภาษาอาหรับ คำนามภาษาอาหรับส่วนใหญ่ (ยกเว้นคำกริยาช่อง 3) จะสร้างรูปพหูพจน์ด้วยวิธีนี้ ในขณะที่คำนามเกือบทั้งหมดในกลุ่มภาษาเซมิติกตะวันตกเฉียงเหนือจะสร้างรูปพหูพจน์โดยใช้คำต่อท้าย เช่น ในภาษาอาหรับ بَيْت บัยต์ ("บ้าน") กลายเป็น بُيُوت บุยูต ("บ้านหลายหลัง"); ส่วนภาษาฮีบรู בַּיִת bayit ("บ้าน") กลายเป็น בָּתִּים bāttīm ("บ้านหลายหลัง")

 อ้างอิง 




หมวดหมู่:กลุ่มภาษาเซมิติก