ภาษาเฉพาะวงการ

ภาษาเฉพาะวงการศัพท์บัญญัติ ราชบัณฑิตยสถาน  (สืบค้นออนไลน์) () เป็นคำเรียกการใช้ภาษาหรือคำศัพท์สำหรับเฉพาะกลุ่มหรือเฉพาะอาชีพ ซึ่งมีลักษณะของศัพท์สแลงหรือภาษาพูด ภาษาเฉพาะอาชีพมักใช้ในการพูดสำหรับเข้าใจกันเฉพาะกลุ่มเพื่อไม่ต้องใช้ภาษาหรือคำที่ยืดยาว ซึ่งมักจะทำให้ผู้ใช้ภายนอกไม่เข้าใจ

 ลักษณะที่มีใช้ 
 การแพทย์: คำศัพท์ที่ใช้ในการสนทนาระหว่างแพทย์และพยาบาล โดยส่วนใหญ่จะเป็นคำศัพท์ในชื่อของขั้นตอนวิธีการตรวจโรค ชื่อยา ชื่อส่วนประกอบหรืออวัยวะภายในร่างกาย
 กีฬา: ภาษาที่ใช้โดยผู้สื่อข่าวกีฬา และผู้ชมกีฬา เช่นคำว่า ล้ำหน้า หรือ ทัชดาวน์ ที่เฉพาะคนสนใจในด้านกีฬานั้นที่เข้าใจ
 สายงานอาชีพ: ศัพท์ที่ใช้เฉพาะทางในแต่ละอาชีพ ซึ่งบุคคลที่ไม่ได้ทำงานในสายนั้นจะไม่สามารถสื่อสารหรือเข้าใจความหมายของคำ
 คอมพิวเตอร์: ศัพท์เทคนิคที่ใช้ในคอมพิวเตอร์ เช่น คลาส หรือ คุกกี้
 สมาคม: ศัพท์ที่ใช้กลุ่มที่มีความชอบหรือนิยมคลั่งไคล้อะไรที่เหมือนกัน เช่น กลุ่มผู้ชื่นชอบวัฒนธรรมญี่ปุ่น จะปรากฏคำทับศัพท์ที่มาจากภาษาญี่ปุ่น ซึนเดเระ หมายถึง เย็นชาแต่ภายหลังอ่อนหวาน  กลุ่มผู้ที่ชื่นชอบคลั่งไคล้ในการ์ตูนญี่ปุ่นจะต่างๆที่มาจากคำพื้นฐานที่มีอยู่แล้ว เช่น ตุรกี หมายถึง แหล่งรวมอนิเมะโหลดตรง เป็นต้น

 อ้างอิง 

 http://encarta.msn.com/dictionary_/jargon.html 

หมวดหมู่:คำศัพท์
หมวดหมู่:วิธภาษาและวัจนลีลา
หมวดหมู่:คำศัพท์ภาษาศาสตร์