โซฟี โดโรเทอา แห่งเบราน์ชไวค์-ลือเนอบวร์ค

โซฟี โดโรเทอา แห่งเบราน์ชไวค์-ลือเนอบวร์ค (เยอรมัน: Sophie Dorothea von Braunschweig-Lüneburg) (15 กันยายน ค.ศ. 1666 – 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 1726) หรือที่รู้จักกันในประวัติศาสตร์อังกฤษว่า โซเฟีย โดโรเทีย แห่งเซลเลอ (Sophia Dorothea of Celle) และได้รับฉายาที่น่าเศร้าว่า "เจ้าหญิงแห่งอาลเดิน" (Princess of Ahlden) เธอคือพระชายาผู้ที่ถูกปฏิเสธจากพระเจ้าจอร์จที่ 1 แห่งบริเตนใหญ่ (George I of Great Britain) ซึ่งในขณะนั้นยังดำรงตำแหน่งเจ้าชายผู้คัดเลือกแห่งฮันโนเฟอร์ ชีวิตของเธอเป็นโศกนาฏกรรมแห่งความรัก การทรยศ และการถูกจองจำที่ยาวนานกว่าสามทศวรรษ

 ชาติกำเนิดและสถานะที่ซับซ้อน 
โซฟี โดโรเทอา ประสูติที่ปราสาทเซลเลอ (Celle Castle) ในฐานะธิดาเพียงคนเดียวของ เกออร์ก วิลเฮล์ม ดยุกแห่งเบราน์ชไวค์-ลือเนอบวร์ค (George William, Duke of Brunswick-Lüneburg) กับ เอเลออนอร์ เดสเมียร์ โดลบรูส (Eléonore Desmier d'Olbreuse) มารดาของเธอเป็นสตรีชาวฝรั่งเศสเชื้อสายอูว์เกอโน (Huguenot) ซึ่งเป็นโปรเตสแตนต์ ที่ไม่มีฐานันดรศักดิ์สูงส่งนัก การสมรสของบิดามารดาของเธอเป็นแบบการแต่งงานต่างฐานันดร (morganatic marriage) ซึ่งหมายความว่า แม้การแต่งงานจะถูกต้องตามกฎหมาย แต่บุตรที่เกิดมาจะไม่มีสิทธิ์สืบทอดฐานันดรศักดิ์หรือทรัพย์สินจากบิดา ทำให้สถานะของโซฟี โดโรเทอา ในช่วงต้นของชีวิตนั้นไม่แน่นอน อย่างไรก็ตาม ด้วยความรักและความพยายามของบิดา มารดาของเธอได้รับพระยศเป็นดัชเชสแห่งเฮอร์เรนฮาวเซน (Duchess of Harburg and Wilhelmsburg) และต่อมาเป็นดัชเชสแห่งลือเนอบวร์ค (Duchess of Lüneburg) ทำให้โซฟี โดโรเทอา ได้รับการรับรองฐานะเจ้าหญิง และมีสิทธิ์ในมรดกจำนวนมาก ซึ่งเป็นปัจจัยสำคัญที่ทำให้เธอเป็นที่ต้องการของราชวงศ์อื่นๆ

 การอภิเษกสมรสที่ไร้ความสุข 
ในปี ค.ศ. 1682 โซฟี โดโรเทอา ถูกจัดให้อภิเษกสมรสกับ เจ้าชายเกออร์ก ลูทวิช แห่งฮันโนเฟอร์ (George Louis of Hanover) ซึ่งเป็นพระญาติชั้นที่หนึ่งและเป็นลูกพี่ลูกน้องสายตรงของเธอ การสมรสนี้ไม่ใช่การสมรสด้วยความรัก แต่เป็นการรวมราชสมบัติและทรัพย์สินระหว่างสองสาขาของราชวงศ์เบราน์ชไวค์-ลือเนอบวร์ค เพื่อประโยชน์ทางการเมืองและเพื่อไม่ให้ทรัพย์สินของเซลเลอตกไปอยู่กับตระกูลอื่น ชีวิตสมรสของทั้งสองพระองค์เต็มไปด้วยความตึงเครียดและความไม่ลงรอยกัน เจ้าชายเกออร์ก ลูทวิช เป็นบุคคลที่เย็นชาและมักแสดงความไม่พอใจต่อพระชายาอย่างเปิดเผย นอกจากนี้ โซฟี โดโรเทอา ยังต้องเผชิญกับความสัมพันธ์ที่ยากลำบากกับ เจ้าหญิงโซฟีแห่งฮันโนเฟอร์ (Sophia of Hanover) ซึ่งเป็นพระมารดาของพระสวามี ผู้ซึ่งไม่เคยเห็นด้วยกับการแต่งงานครั้งนี้แต่แรก เพราะต้องการให้บุตรชายสมรสกับบุคคลที่มีฐานะราชวงศ์ที่สูงกว่า โซฟี โดโรเทอา ให้กำเนิดพระโอรสธิดา 2 พระองค์ คือ เจ้าชายเกออร์ก ออกัสตัส (George Augustus) ซึ่งต่อมาคือ พระเจ้าจอร์จที่ 2 แห่งบริเตนใหญ่ (George II of Great Britain) และ เจ้าหญิงโซฟี โดโรเทอา (Sophia Dorothea) ซึ่งต่อมาเป็นพระราชินีแห่งปรัสเซีย และเป็นมารดาของพระเจ้าฟรีดริชที่ 2 มหาราช (Frederick II the Great)

 พระโอรสธิดา 
โซฟี โดโรเทอา แห่งเบราน์ชไวค์-ลือเนอบวร์ค และเจ้าชายเกออร์ก ลูทวิช แห่งฮันโนเฟอร์ (ต่อมาคือ พระเจ้าจอร์จที่ 1 แห่งบริเตนใหญ่) มีพระโอรสธิดาร่วมกัน 2 พระองค์ ดังนี้:

 เจ้าชายเกออร์ก ออกัสตัส (George Augustus) (ค.ศ. 1683–1760) เป็นพระโอรสองค์โต และต่อมาได้สืบราชบัลลังก์เป็น พระเจ้าจอร์จที่ 2 แห่งบริเตนใหญ่ (George II of Great Britain) พระองค์ทรงอภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงคาโรลีนแห่งอันสบาค (Caroline of Ansbach) และมีพระโอรสธิดาหลายพระองค์ ซึ่งรวมถึง เจ้าชายเฟรเดอริก เจ้าชายแห่งเวลส์ (Frederick, Prince of Wales) ผู้เป็นพระบิดาของพระเจ้าจอร์จที่ 3  (George III of the United Kingdom)
 เจ้าหญิงโซฟี โดโรเทอา (Sophie Dorothea) (ค.ศ. 1687–1757) เป็นพระธิดาเพียงพระองค์เดียว เธออภิเษกสมรสกับ พระเจ้าฟรีดริช วิลเฮล์มที่ 1 แห่งปรัสเซีย (Frederick William I of Prussia) ซึ่งเป็นที่รู้จักในนาม "กษัตริย์ทหาร" (Soldier King) และเป็นพระมารดาของ พระเจ้าฟรีดริชที่ 2 มหาราช (Frederick II the Great) กษัตริย์ผู้โด่งดังแห่งปรัสเซีย


 โศกนาฏกรรมรักสามเส้าและการถูกจองจำที่อาลเดิน 
เมื่อไม่มีความสุขในชีวิตสมรส โซฟี โดโรเทอา จึงเริ่มมีความสัมพันธ์อันลึกซึ้งกับ เคานต์ฟิลิป คริสตอฟ ฟอน เคอนิกส์มาร์ค (Count Philip Christoph von Königsmarck) นายทหารชาวสวีเดนผู้สง่างามและมีเสน่ห์ ซึ่งเป็นที่รู้จักกันในนาม "เคอนิกส์มาร์ค" ความสัมพันธ์ลับนี้ดำเนินไปหลายปี และทั้งคู่ได้วางแผนที่จะหลบหนีไปด้วยกัน

โศกนาฏกรรมเกิดขึ้น ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1694 เมื่อเคานต์ฟอน เคอนิกส์มาร์คได้หายตัวไปอย่างลึกลับ หลังจากพยายามเข้าพบโซฟี โดโรเทอา ที่พระราชวังเฮอร์เรนฮาวเซน (Herrenhausen Palace) เชื่อกันว่าเขาถูกสังหารโดยกลุ่มคนรับใช้ของเจ้าชายเกออร์ก ลูทวิช หรือตามคำสั่งของบิดาของเจ้าชาย หลังจากการหายตัวไปของเคอนิกส์มาร์ค เรื่องราวความสัมพันธ์ลับก็ถูกเปิดเผย

ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1694 โซฟี โดโรเทอา และเจ้าชายเกออร์ก ลูทวิช ได้รับการหย่าร้าง โดยมีคำตัดสินว่าโซฟี โดโรเทอา เป็นฝ่ายผิดในข้อหาละทิ้งคู่สมรส แม้จะไม่มีการพิสูจน์อย่างชัดเจนว่าเธอมีความสัมพันธ์ชู้สาวจริงหรือไม่ก็ตาม ผลของการหย่าร้างคือเธอถูกถอดถอนจากฐานะทั้งหมด ยกเว้นยศเจ้าหญิง และถูกกักบริเวณตลอดชีวิตที่ ปราสาทอาลเดิน (Schloss Ahlden) ซึ่งเป็นปราสาทเล็กๆ ในชนบท โดยเธอได้รับอนุญาตให้มีข้าราชบริพารและเงินใช้จ่ายจำนวนมาก แต่ถูกห้ามไม่ให้พบกับบุตรของเธอโดยเด็ดขาด

 ชีวิตในอาลเดินและการสิ้นพระชนม์ 
โซฟี โดโรเทอา ใช้ชีวิตในฐานะ "เจ้าหญิงแห่งอาลเดิน" เป็นเวลาถึง 32 ปี ในการถูกจองจำ เธอได้รับอนุญาตให้ตกแต่งห้องส่วนตัว เขียนจดหมาย (แม้จดหมายจะถูกตรวจสอบ) และรับแขกบางคนจากราชสำนักของบิดามารดา เมื่อบิดาของเธอเสียชีวิต ในปี ค.ศ. 1705 เธอกลายเป็นสตรีที่ร่ำรวยมหาศาล เนื่องจากเธอได้สืบทอดมรดกส่วนตัวจำนวนมากจากบิดา ซึ่งเป็นทรัพย์สินที่แยกต่างหากจากราชสมบัติของฮันโนเฟอร์ อย่างไรก็ตาม ความมั่งคั่งนี้ไม่อาจชดเชยการถูกพรากจากอิสรภาพและบุตรที่เธอรักได้

ในระหว่างที่เธอถูกจองจำ เจ้าชายเกออร์ก ลูทวิช พระสวามีเก่าของเธอก็ได้ขึ้นเป็น พระเจ้าจอร์จที่ 1 แห่งบริเตนใหญ่ ในปี ค.ศ. 1714 ทำให้เธอกลายเป็นอดีตพระชายาของกษัตริย์อังกฤษ แต่เธอก็ยังคงถูกคุมขังในเยอรมนีต่อไป

โซฟี โดโรเทอา สิ้นพระชนม์ เมื่อวันที่ 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 1726 ที่ปราสาทอาลเดิน พระชนมายุ 60 พรรษา แม้จะมีการพยายามรื้อฟื้นคดีหลังจากเธอเสียชีวิต แต่รายละเอียดเกี่ยวกับการหายตัวไปของเคอนิกส์มาร์คและความผิดของเธอก็ยังคงเป็นปริศนาทางประวัติศาสตร์ เรื่องราวของเธอสะท้อนถึงความโหดร้ายของข้อกำหนดทางราชวงศ์ที่อยู่เหนือความสุขส่วนบุคคล และยังคงเป็นแรงบันดาลใจให้กับวรรณกรรมและภาพยนตร์หลายเรื่องจนถึงปัจจุบัน

 อ้างอิง 

 Black, Jeremy. (2001). George I: America's First King. Yale University Press.
 Fraser, Flora. (2004). The Unruly Queen: The Life of Queen Caroline. Alfred A. Knopf.
 Rösel, Jürgen. (1998). Sophia Dorothea of Celle: An Electress in Captivity. Hanover: Hahn.
 Sharp, Tony. (2007). The Restoration of the Monarchy in Denmark, 1660-1662. Boydell & Brewer. 
 Vickers, Hugo. (2003). Elizabeth, The Queen Mother. Arrow Books.

 ดูเพิ่ม  
พระเจ้าจอร์จที่ 1 แห่งบริเตนใหญ่
พระเจ้าจอร์จที่ 2 แห่งบริเตนใหญ่
โซฟีแห่งฮันโนเฟอร์
พระเจ้าฟรีดริชที่ 2 แห่งปรัสเซีย
พระราชบัญญัติว่าด้วยการสืบราชสันตติวงศ์ ค.ศ. 1701
ราชวงศ์ฮันโนเฟอร์

หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2209
หมวดหมู่:คู่อภิเษกสมรสในพระมหากษัตริย์อังกฤษ
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐนีเดอร์ซัคเซิน
หมวดหมู่:ราชวงศ์ฮันโนเฟอร์