ชาวชวา

ชาวชวา ( หรือ ; ) เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ออสโตรนีเซียของเกาะชวาตอนกลางและตะวันออก ในประเทศอินโดนีเซีย มีจำนวนมากกว่า 100 ล้านคน ถือเป็นกลุ่มชาติพันธุ์ที่ใหญ่ที่สุดทั้งในประเทศอินโดนีเซียและในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ทั้งหมด ภาษาถิ่นคือภาษาชวา ซึ่งเป็นภาษาออสโตรนีเซียที่มีผู้พูดมากที่สุดเช่นกัน เช่นเดียวกัน เป็นภาษาส่วนภูมิภาคที่มีผู้พูดมากที่สุดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เนื่องด้วยจำนวนประชากรที่มีมากที่สุดในภูมิภาค ชาวชวาจึงมีบทบาทนำในทางสังคม การเมือง และวัฒนธรรมในอินโดนีเซียและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้

นอกเหนือจากในประเทศอินโดนีเซียแล้ว ยังมีชาวชวาโพ้นทะเลในประเทศซูรินาม, สิงคโปร์, มาเลเซีย, อียิปต์, ซาอุดิอาระเบีย, แอฟริกาใต้, ศรีลังกา, เยเมน และเนเธอร์แลนด์ กลุ่มชาติพันธุ์ชวานั้นมีกลุ่มย่อยแยกลงไป ซึ่งสามารถแยกกันโดยใช้ลักษณะ ธรรมเนียมปฏิบัติ คติชน สำเนียงภาษา ไปจนถึงวิถีประชา กลุ่มย่อยของชวา เช่น บาญูมาซัน, จีเรบน, มาตารัม, โอซิง และ เติงเงอรา ชาวชวาส่วนใหญ่เป็นมุสลิมนิกายสุหนี่ ส่วนน้อยนับถือศาสนาคริสต์และฮินดู  ในฐานะชาวมุสลิม กลุ่มชาติพันธุ์มุสลิมชวาถือว่าเป็นมุสลิมชาติพันธุ์ที่ใหญ่ที่สุดในตะวันออกไกล และ เป็นอันดับสี่ของโลกรองจากอาหรับ,Margaret Kleffner Nydell Understanding Arabs: A Guide For Modern Times, Intercultural Press, 2005, , page xxiii, 14 เบงกอล,roughly 152 million Bengali Muslims in Bangladesh and 36.4 million Bengali Muslims in the Republic of India (CIA Factbook 2014 estimates, numbers subject to rapid population growth); about 10 million Bangladeshis in the Middle East, 1 million Bengalis in Pakistan, 5 million British Bangladeshi. และ ปัญจาบ

อารยธรรมชวามีอิทธิพลจากการแลกเปลี่ยนของศาสนาวิญญาณนิยมพื้นถิ่นชื่อเกอจาเวิน กับวัฒนธรรมฮินดู—พุทธจากอินเดีย อิทธิพลจากการผสานวัฒนธรรมและความเชื่อเหล่านี้ยังคงปรากฏในประวัติศาสตร์ วัฒนธรรม ธรรมเนียม และศิลปะของชาวชวาถึงปัจจุบัน อาณาจักรชวาโบราณทั้งสิงหะส่าหรี และ มัชปาหิต เป็นหนึ่งในบรรดาจักรวรรดิทางน้ำที่ทรงอำนาจมากที่สุดในพื้นที่ มีอาณาเขตครอบคลุมเอเชียตะวันออกใต้ภาคพื้นสมุทรส่วนใหญ่และบางส่วนของอินโดจีน อารยธรรมของชาวชวาได้สร้างปูชนียสถานที่สำคัญ เช่น โบโรบูดูร์และปรัมบานัน วัฒนธรรมชวามีอิทธิพลในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้หลายประเทศ โดยเฉพาะในบรูไน สิงคโปร์ และมาเลเซีย ซึ่งสามารถพบวัฒนธรรมชวาได้ในหลายแง่มุมของวัฒนธรรมมลายูสมัยใหม่ ส่วนอาหารชวานั้นมีอิทธิพลอย่างมากต่ออาหารในหลายวัฒนธรรมมลายู โดยมีอาหารเช่น สะเต๊ะ, ซัมบัล, เกอตูปัต, นาซีกูนิง (ปูลุตกูนิง) และ โรจัก วัฒนธรรมเช่นอาวุธกริช, ผ้าบาติก, นาฏกรรมรงเงิง, เครื่องดนตรีกาเมอลัน และการละเล่นหุ่นเงาวายังกูลิต ล้วนเข้าสู่วัฒนธรรมมลายูผ่านการแลกเปลี่ยนกับชาวชวา นอกจากนี้ วัฒนธรรมชวายังแพร่หลายไปถึงศรีลังกา, แอฟริกาใต้ และซูรินาม ตามกระแสผู้อพยพชาวชวาโพ้นทะเล

 หมายเหตุ 

อ้างอิง

บรรณานุกรม






หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศอินโดนีเซีย
หมวดหมู่:กลุ่มชาติพันธุ์ตระกูลภาษาออสโตรนีเซียน
หมวดหมู่:ชาวชวา