ภาษาปาชายี

ภาษาปาชายี หรือ ปาไช (زبان پشه‌ای) เป็นกลุ่มภาษาที่พูดโดยชาวปาชายี ซึ่งอยู่ในสาขาดาร์ดิกในกลุ่มภาษาอินโด-อารยัน ก่อน ค.ศ. 2003 ภาษานี้ไม่มีรูปเขียนเป็นของตนเอง มีสี่สำเนียงที่ไม่สามารถเข้าใจกันได้ ซึ่งมีความคล้ายกันของศัพท์เพียงร้อยละประมาณ 30

ไวยากรณ์ภาษานี้ถูกเขียนเป็นวิทยานิพนธ์ปริญญาเอกใน ค.ศ. 2014Lehr, Rachel. 2014. A descriptive grammar of Pashai: The language and speech of a community of Darrai Nur. Phd dissertation, University of Chicago.

 สัทวิทยา  
 พยัญชนะ 
ริมฝีปากฟันปุ่มเหงือกปุ่มเหงือก-เพดานแข็งปลายลิ้นม้วนเพดานปากเพดานอ่อนเส้นเสียงนาสิกmnɳŋระเบิดไม่ก้องptʈkก้องbdɖɡกักเสียดแทรกไม่ก้องt͡ʃก้องd͡ʒเสียดแทรกไม่ก้องsʃ(ʂ)x(h)ก้องzʒ(ʐ)ɣข้างลิ้นɬโรติกกระทบɾɽรัวrเปิดข้างlกลางʋ ~ wj

 [h] พบเฉพาะในสำเนียง Amla
 สามารถเกิดเสียง [f] และ [q] ได้เฉพาะในคำยืมและในผู้พูดภาษาดารี
 [ʂ] มักพบในผู้พูดวัยแก่ แต่สูญหายในวัยหนุ่ม และได้ยินเป็นเสียงหลังปุ่มเหงือก [ʃ]
 [ʐ] มักพบในผู้พูดวัยแก่ แต่สูญหายในวัยหนุ่ม และได้ยินเป็นเสียงหลังปุ่มเหงือก [ʒ]
 ได้ยินเสียง /ʋ/ นี้ก่อนสระหน้า /i e/ ถ้าเกิดก่อนหรือหลังสระกลางหรือหลัง /a u o/ จะได้ยินเป็น [w]

 สระ 
หน้ากลางหลังสูงiuกลางe eːo oːต่ำa aː

 เฉพาะสระกลางและต่ำเท่านั้นที่มีคู้ยาว
 ในบางพื้นที่ เสียง /e/ ได้ยินเป็น [ɛ] และ /a/ ได้ยินเป็น [ə] หรือ [æ]

 อ้างอิง 

ปาซายี