สมเด็จพระราชาธิบดีวิลเลิม-อเล็กซานเดอร์แห่งเนเธอร์แลนด์

สมเด็จพระราชาธิบดีวิลเลิม-อเล็กซานเดอร์ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์แก่พระราชวงศ์เนเธอร์แลนด์ . ราชกิจจานุเบกษา (; พระราชสมภพ 27 เมษายน พ.ศ. 2510) หรือพระนามเต็ม วิลเลิม อเล็กซานเดอร์ คลอส จอร์จ เฟอร์ดินานด์ () เป็นพระมหากษัตริย์เนเธอร์แลนด์ ตั้งแต่วันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2556

สมเด็จพระราชาธิบดีวิลเลิม-อเล็กซานเดอร์พระราชสมภพ ณ ยูเทรกต์ ในรัชสมัยของสมเด็จพระราชินีนาถยูเลียนา (พระอัยยิกาฝ่ายพระมารดา) เป็นพระโอรสองค์โตในสมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์และเจ้าชายเคลาส์ มีพระอนุชา 2 พระองค์คือ เจ้าชายฟริโซและเจ้าชายคอนสแตนติน อเล็กซิออส พระองค์ได้รับพระอิสริยยศเป็นเจ้าชายแห่งออเรนจ์ในฐานะรัชทายาทหลังจากสมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์ขึ้นครองราชย์เมื่อวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2523 พระองค์เข้ารับการศึกษาในโรงเรียนประถมและมัธยมของรัฐและศึกษาต่อระดับชั้นเตรียมอุดมศึกษาในวิทยาลัยนานาชาติแห่งหนึ่งในเวลส์ พระองค์เข้ารับราชการในกองทัพเรือเนเธอร์แลนด์และเข้ารับการศึกษาวิชาประวัติศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยไลเดิน พระองค์อภิเษกสมรสกับสมเด็จพระราชินีมักซิมา ในปี 2545 และมีพระธิดา 3 พระองค์คือ เจ้าหญิงกาตารีนา-อามาลียา เจ้าหญิงอะเลกซียา และเจ้าหญิงอารียาน พระองค์ขึ้นครองราชย์หลังการสละราชสมบัติของสมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์เมื่อวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2556 โดยพระองค์เป็นพระมหากษัตริย์ชายพระองค์แรกของเนเธอร์แลนด์นับตั้งแต่การสวรรคตของพระเจ้าวิลเลิมที่ 3 (พระปัยยิกา) ในปี 2433 โดยก่อนหน้านี้มีพระมหากษัตริย์หญิง 3 พระองค์ คือ สมเด็จพระราชินีนาถวิลเฮลมินา (พระทัยยิกา) สมเด็จพระราชินีนาถยูเลียนา (พระอัยยิกา) และสมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์ (พระมารดา) ครองราชย์ต่อเนื่องกัน

สมเด็จพระราชาธิบดีวิลเลิม-อเล็กซานเดอร์มีความสนพระทัยเกี่ยวกับกีฬาและประเด็นด้านการจัดการทรัพยากรน้ำระหว่างประเทศ ก่อนที่พระองค์จะขึ้นครองราชย์ พระองค์เป็นสมาชิกของคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (พ.ศ. 2541 – 2556) ประธานคณะกรรมการที่ปรึกษาด้านทรัพยากรน้ำต่อรัฐมนตรีว่าการกระทรวงโครงสร้างพื้นฐานและสิ่งแวดล้อมของเนเธอร์แลนด์ (พ.ศ. 2547 – 2556) และประธานคณะกรรมการที่ปรึกษาด้านน้ำและสุขาภิบาลของเลขาธิการสหประชาชาติ (พ.ศ. 2549 – 2556)

พระชนม์ชีพช่วงต้น

สมเด็จพระราชาธิบดีวิลเลิม-อเล็กซานเดอร์พระราชสมภพเมื่อวันที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2510 ณ Academic Hospital Utrecht (ปัจจุบันคือ University Medical Center Utrecht) ยูเทรกต์ เป็นพระโอรสพระองค์แรกของสมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์และเจ้าชายเคลาส์ ทำให้พระองค์เป็นรัชทายาทลำดับแรกของราชบัลลังก์เนเธอร์แลนด์ในขณะนั้น และเป็นพระราชนัดดาพระองค์แรกในสมเด็จพระราชินีนาถยูเลียนาและเจ้าชายแบร์นฮาร์ท พระองค์ยังเป็นเจ้าชายพระองค์แรกของราชวงศ์เนเธอแลนด์ที่ประสูตินับตั้งแต่การประสูติของเจ้าชายอเล็กซานเดอร์ เมื่อปี 2394 และเป็นรัชทายาทโดยตรงเพศชายพระองค์แรกนับตั้งแต่การสิ้นพระชนม์ของเจ้าชายอเล็กซานเดอร์เมื่อปี 2427

ตั้งแต่พระราชสมภพสมเด็จพระราชาธิบดีวิลเลิม-อเล็กซานเดอร์ทรงดำรงพระอิสริยยศเจ้าชายแห่งเนเธอร์แลนด์ () เจ้าชายแห่งออเรนจ์-นัสเซา และ Jonkheer of Amsberg พระองค์รับศีลจุ่มในฐานะสมาชิกของ Dutch Reformed Church เมื่อวันที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2510ในโบสถ์ Saint Jacob ที่เดอะเฮก พระบิดาและพระมารดาอุปถัมภ์ของพระองค์ ได้แก่ เจ้าชายแบร์นฮาร์ทแห่งลิพเพอ-บีสเทอร์เฟ็ลท์ (พระอัยกา) บารอนเนสกอซตา ฟอน เดม บุสส์เช-เฮดเดนฮัวเซน (พระอัยยิกาฝ่ายพระบิดา) Prince Ferdinand von Bismarck อดีตนายกรัฐมนตรี Jelle Zijlstra Jonkvrouw Renée Röell และสมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก

พระองค์มีพระอนุชา 2 พระองค์คือ เจ้าชายฟริโซ (พ.ศ. 2511 – 2556) และเจ้าชายคอนสตันติน (ประสูติ พ.ศ. 2512) พระองค์ประทับร่วมกับครอบครัว ณ ปราสาท Drakensteyn ในหมู่บ้าน Lage Vuursche ไม่ไกลจาก Baarn ตั้งแต่พระราชสมภพจนถึงปี 2524 ก่อนจะย้ายไปยังพระราชวัง Huis ten Bosch เดอะเฮก ซึ่งมีขนาดใหญ่กว่า ในปี 2523 สมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์พระมารดาของพระองค์ เสด็จขึ้นครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์เนเธอร์แลนด์ หลังจากสมเด็จพระราชินีนาถยูเลียนาพระอัยกาสละราชสมบัติ ส่งผลให้พระองค์ได้รับพระอิสริยยศเจ้าชายแห่งออเรนจ์ในฐานะรัชทายาทแห่งราชบัลลังก์เนเธอร์แลนด์ ขณะมีพระชนมายุ 13 พรรษา

สมเด็จพระราชาธิบดีวิลเลิม-อเล็กซานเดอร์ทรงเข้ารับการศึกษาในโรงเรียนประถมของรัฐ Nieuwe Baarnse Elementary School, Baarn ตั้งแต่ปี 2516 ถึง 2522 ต่อมาทรงศึกษาต่อในโรงเรียนมัธยม 2 แห่ง ได้แก่ Baarns Lyceum, Baarn ระหว่างปี 2522 ถึง 2524 และ Eerste Vrijzinnig Christelijk Lyceum เดอะเฮก ระหว่างปี 2524 ถึง 2526 หลังจากนั้นทรงศึกษาต่อที่วิทยาลัยเตรียมอุดมศึกษาเอกชน Atlantic College ประเทศเวลส์ ระหว่างปี 2526 ถึง 2528 ซึ่งพระองค์ได้รับวุฒิบัตร International Baccalaureate ที่นั่น

หลังจากเสร็จสิ้นการรับราชการทหารตั้งแต่ปี 2528 ถึง 2530 สมเด็จพระราชาธิบดีวิลเลิม-อเล็กซานเดอร์ทรงเข้ารับการศึกษาวิชาประวัติศาสตร์ที่มหาวิทยาลัยไลเดิน ตั้งแต่ปี 2530 และสำเร็จการศึกษาระดับปริญญาโท () ในปี 2536 พระองค์ได้เขียนวิทยานิพนธ์ในหัวข้อ "การตอบสนองของเนเธอร์แลนด์ต่อการตัดสินใจของฝรั่งเศสภายใต้ประธานาธิบดีชาร์ล เดอ โกลในการถอนตัวจากโครงสร้างการบังคับบัญชารวมของเนโท"

สมเด็จพระราชาธิบดีวิลเลิม-อเล็กซานเดอร์ทรงพูดภาษาอังกฤษ สเปน ฝรั่งเศส และเยอรมัน (ซึ่งเป็นภาษาแม่ของพระบิดา) นอกเหนือจากภาษาดัตช์ซึ่งเป็นภาษาแม่ของพระองค์

ประสบการณ์ทางทหาร

ช่วงเวลาระหว่างหลังจบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาและก่อนเข้าเรียนในระดับมหาวิทยาลัย สมเด็จพระราชาธิบดีวิลเลิม-อเล็กซานเดอร์ทรงเข้ารับราชการทหารในกองทัพเรือเนเธอร์แลนด์ระหว่างเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2528 จนถึงเดือนมกราคม พ.ศ. 2530 โดยทรงเข้ารับการฝึกที่วิทยาลัยทหารเรือเนเธอร์แลนด์ และบนเรือฟรีเกต HNLMS Tromp และ HNLMS Abraham Crijnssen ซึ่งพระองค์ทรงดำรงตำแหน่งเป็นนายทหารฝึกหัด ต่อมาในปี 2531 พระองค์ทรงเข้ารับการฝึกเพิ่มเติมบนเรือ HNLMS Van Kinsbergen และได้รับพระราชทานยศเป็นร้อยโทชั้นผู้น้อย (wachtofficier)

ในฐานะทหารกองหนุนของกองทัพเรือเนเธอร์แลนด์ พระองค์ได้รับการเลื่อนยศเป็นนาวาโทในปี 2538 เป็นนาวาเอกในปี 2540 เป็นพันโทเรือในปี 2544 และเป็นพลเรือตรีในปี 2548 สำหรับกองทัพบกเนเธอร์แลนด์ พระองค์ได้รับพระราชทานยศเป็นพันตรี (กรมทหารรักษาพระองค์ Grenadiers และ Rifles) ในปี 2538 ต่อมาได้รับการเลื่อนยศเป็นพันโทในปี 2540 เป็นพันเอกในปี 2544 และเป็นนายพลจัตวาในปี 2548 สำหรับกองทัพอากาศเนเธอร์แลนด์ พระองค์ทรงดำรงยศเป็นหัวหน้าฝูงบินในปี 2538 และได้รับการเลื่อนยศเป็นพลอากาศจัตวาในปี 2548 ส่วนในกองกำลังรักษาความสงบเรียบร้อยของเนเธอร์แลนด์ (Royal Marechaussee) พระองค์ทรงดำรงตำแหน่งเป็นนายพลจัตวาในปีเดียวกัน

ก่อนพระราชพิธีขึ้นครองราชย์ในปี 2556 พระองค์ทรงได้รับการปลดประจำการอย่างเป็นเกียรติจากกองทัพ รัฐบาลเนเธอร์แลนด์ได้ประกาศว่า ประมุขแห่งรัฐไม่อาจดำรงตำแหน่งนายทหารประจำการได้ เนื่องจากรัฐบาลเป็นผู้มีอำนาจสูงสุดในการบังคับบัญชากองทัพ อย่างไรก็ตาม ในฐานะกษัตริย์ พระองค์ทรงสามารถฉลองพระองค์เครื่องแบบทหารพร้อมเครื่องหมายประจำพระองค์ได้ แต่จะไม่ทรงใช้เครื่องหมายยศทางทหารเดิมอีก

พระราชกรณียกิจช่วงต้นและความสนพระทัยด้านสังคม

ตั้งแต่ปี 2528 เมื่อทรงมีพระชนมายุครบ 18 พรรษา สมเด็จพระราชาธิบดีวิลเลิม-อเล็กซานเดอร์ทรงดำรงตำแหน่งเป็นสมาชิกคณะองคมนตรีแห่งเนเธอร์แลนด์ ซึ่งเป็นองค์กรสูงสุดทางการเมืองของประเทศ โดยมีประมุขแห่งรัฐ (ในขณะนั้นคือสมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์) ทรงดำรงตำแหน่งประธาน

สมเด็จพระราชาธิบดีวิลเลิม-อเล็กซานเดอร์ทรงสนพระทัยในประเด็นด้านการจัดการทรัพยากรน้ำและการกีฬา โดยทรงเป็นสมาชิกกิตติมศักดิ์ของคณะกรรมาธิการโลกว่าด้วยน้ำในศตวรรษที่ 21 และองค์อุปถัมภ์ของความร่วมมือด้านน้ำโลก (Global Water Partnership) ซึ่งเป็นองค์กรที่จัดตั้งขึ้นโดยธนาคารโลก องค์การสหประชาชาติ และกระทรวงการพัฒนาของสวีเดน ทั้งนี้ เมื่อวันที่ 12 ธันวาคม พ.ศ. 2549 พระองค์ทรงได้รับการแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งประธานคณะที่ปรึกษาของเลขาธิการสหประชาชาติว่าด้วยเรื่องน้ำและสุขาภิบาล

เมื่อวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2553 สมเด็จพระราชาธิบดีวิลเลิม-อเล็กซานเดอร์และสมเด็จพระราชินีมักซิมาเสด็จไปยังวิลเลมสตัด เมืองหลวงของเนเธอร์แลนด์แอนทิลลีส เพื่อทรงร่วมพิธีการยุติสถานะของเนเธอร์แลนด์แอนทิลลีสในนามของสมเด็จพระราชินีนาถ พระราชมารดาของพระองค์

พระองค์ทรงเป็นองค์อุปถัมภ์ของคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติเนเธอร์แลนด์ จนถึงปี 2541 ซึ่งเป็นปีที่ทรงได้รับการแต่งตั้งเป็นสมาชิกของคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี) ต่อมาเมื่อเสด็จขึ้นครองราชย์ พระองค์ได้ทรงลาออกจากตำแหน่งสมาชิก และทรงได้รับเหรียญทองโอลิมปิกออร์เดอร์ในการประชุมใหญ่ครั้งที่ 125 ของคณะกรรมการโอลิมปิกสากล เนื่องในโอกาสครบรอบ 100 ปีของการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนปี 2471 ที่จัดขึ้น ณ กรุงอัมสเตอร์ดัม พระองค์ได้ทรงแสดงการสนับสนุนต่อการเสนอตัวเป็นเจ้าภาพการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อนปี 2571

พระองค์ทรงดำรงตำแหน่งเป็นกรรมการในคณะกรรมการกำกับดูแลของธนาคารกลางแห่งเนเธอร์แลนด์ และเป็นสมาชิกในสภาที่ปรึกษาขององค์กรอีซีพี ซึ่งเป็นเวทีเพื่อสังคมสารสนเทศระหว่างภาครัฐ ภาคธุรกิจ และภาคประชาสังคม ทั้งยังทรงเป็นองค์อุปถัมภ์ของวันทหารผ่านศึกแห่งชาติ และทรงดำรงตำแหน่งองค์อุปถัมภ์หรือมีบทบาทในองค์กรอื่น ๆ อีกหลายแห่ง

 พระมหากษัตริย์ 
เมื่อวันที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2556 สมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์ได้มีพระราชดำริที่จะสละราชสมบัติ และในช่วงเช้าของวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2556 (วันควีนส์เดย์) พระองค์ได้ลงพระนามในพระราชโองการสละราชสมบัติ ณ ห้องโมเสส (Moseszaal) ในพระราชวังหลวง กรุงอัมสเตอร์ดัม ต่อมาในช่วงบ่าย สมเด็จพระราชาธิบดีวิลเลิม-อเล็กซานเดอร์ได้ทรงรับการประกาศขึ้นครองราชย์อย่างเป็นทางการในพิธีเฉลิมฉลอง ณ โบสถ์ Nieuwe Kerk เบื้องหน้ารัฐสภาเนเธอร์แลนด์ซึ่งประชุมร่วมกันทั้งสองสภา

ในฐานะกษัตริย์ พระองค์ทรงพบหารือกับนายกรัฐมนตรีเป็นประจำทุกสัปดาห์ และทรงสนทนากับรัฐมนตรีและรัฐมนตรีช่วยว่าการอยู่เสมอ พระองค์ทรงลงพระปรมาภิไธยในร่างพระราชบัญญัติและพระราชกฤษฎีกาทุกฉบับ รวมทั้งทรงเป็นผู้แทนราชอาณาจักรทั้งภายในประเทศและต่างประเทศ ในพิธีเปิดประชุมรัฐสภา พระองค์ทรงพระราชทานพระราชดำรัสเปิดประชุม ซึ่งเป็นการประกาศแนวนโยบายของรัฐบาลประจำปีรัฐสภา ตามบทบัญญัติแห่งรัฐธรรมนูญ กษัตริย์ต้องเป็นผู้แต่งตั้ง ปลด และสาบานตนรัฐมนตรีและรัฐมนตรีช่วยว่าการทุกคน นอกจากนี้ พระองค์ยังทรงดำรงตำแหน่งประธานคณะองคมนตรี ซึ่งเป็นสภาที่ปรึกษาด้านกฎหมายของรัฐบาล แม้ว่าโดยปฏิบัติในปัจจุบัน กษัตริย์จะไม่ทรงเป็นประธานในการประชุมโดยสม่ำเสมอ

ขณะทรงขึ้นครองราชย์เมื่อมีพระชนมายุ 46 พรรษา พระองค์ทรงเป็นพระมหากษัตริย์ที่มีพระชนม์น้อยที่สุดในยุโรปในขณะนั้น ปัจจุบันทรงเป็นพระมหากษัตริย์ที่มีพระชนม์น้อยเป็นอันดับ 3 รองจากสมเด็จพระราชาธิบดีเฟรเดอริกที่ 10 แห่งเดนมาร์กและสมเด็จพระราชาธิบดีเฟลิเปที่ 6 แห่งสเปน ทั้งนี้ พระองค์ยังเป็นกษัตริย์พระองค์แรกของเนเธอร์แลนด์นับตั้งแต่การสวรรคตของพระเจ้าวิลเลิมที่ 3 ผู้เป็นพระอัยกาทวด ในปี 2433 และทรงเป็นหนึ่งใน 4 พระมหากษัตริย์พระองค์ใหม่ที่ขึ้นครองราชย์ในปี 2556 ร่วมกับสมเด็จพระสันตะปาปาฟรานซิส เชคตะมีม บิน ฮะมัด บิน เคาะลีฟะฮ์ อาล ษานี แห่งกาตาร์ และสมเด็จพระราชาธิบดีฟีลิปแห่งเบลเยียม

ประสบการณ์และความสนพระทัยด้านการบินและกีฬา

สมเด็จพระราชาธิบดีวิลเลิม-อเล็กซานเดอร์เป็นนักบินที่ทรงหลงใหลการบิน และพระองค์เคยตรัสว่า "หากมิได้เป็นพระราชวงศ์ พระองค์คงจะเลือกเป็นนักบินสายการบินพาณิชย์ เพื่อที่จะได้ขับเครื่องบินขนาดใหญ่ในเส้นทางระหว่างประเทศ เช่น โบอิง 747" ระหว่างรัชสมัยของสมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์ พระราชมารดา พระองค์ทรงขับเครื่องบินพระที่นั่งของราชวงศ์เนเธอร์แลนด์ในการเสด็จเยือนต่างประเทศเป็นประจำ กระทั่งเมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2560 สมเด็จพระราชาธิบดีวิลเลิม-อเล็กซานเดอร์ทรงเปิดเผยว่า พระองค์เคยทรงปฏิบัติหน้าที่เป็นนักบินผู้ช่วยบนเที่ยวบินของสายการบินเคแอลเอ็มมานานถึง 21 ปี โดยทรงขับเครื่องบิน Fokker 70 ของ KLM Cityhopper เดือนละ 2 ครั้ง แม้หลังจากขึ้นครองราชย์แล้วก็ตาม ต่อมาเมื่อเคแอลเอ็มทยอยปลดประจำการเครื่องบิน Fokker 70 พระองค์จึงเริ่มทรงขับเครื่องบินโบอิง 737 แทน พระองค์มักไม่เป็นที่จำได้เมื่อทรงสวมเครื่องแบบนักบินของเคแอลเอ็มและหมวกประจำสายการบิน แม้ว่าจะมีผู้โดยสารบางคนจำพระสุรเสียงได้ แม้พระองค์จะไม่เคยเอ่ยนาม และเพียงแต่กล่าวต้อนรับในนามกัปตันและลูกเรือเท่านั้น จนถึงเดือนเมษายน พ.ศ. 2568 แม้พระองค์จะมีพระชนมายุถึง 58 พรรษา ซึ่งเป็นเกณฑ์อายุเกษียณโดยไม่บังคับของเคแอลเอ็มแล้ว พระองค์ก็ยังทรงฝึกบินเปลี่ยนจากโบอิง 737 ไปเป็นแอร์บัส เอ321นีโอ อยู่

พระองค์ใช้พระนามแฝงว่า “W. A. van Buren” ซึ่งเป็นหนึ่งในพระราชอิสริยยศที่ไม่ค่อยมีผู้รู้จักของราชวงศ์ออเรนจ์-นัสเซา พระองค์ทรงเข้าร่วมการแข่ง Frisian Elfstedentocht ในปี 2529 ซึ่งเป็นการแข่งสเกตน้ำแข็งระยะทาง 200 กิโลเมตร (120 ไมล์) และทรงร่วมวิ่งมาราธอนนครนิวยอร์กจนจบการแข่งขันภายใต้พระนามแฝงเดียวกันในปี 2535

การอภิเษกสมรสและพระราชสันตติวงศ์


เมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2545 พระองค์ทรงอภิเษกสมรสกับสมเด็จพระราชินีมักซิมา ณ โบสถ์นิวเวอร์แคร์ก ในกรุงอัมสเตอร์ดัม การอภิเษกสมรสดังกล่าวก่อให้เกิดกระแสวิพากษ์วิจารณ์อย่างมาก เนื่องจากบทบาทของบิดาของเจ้าสาว คือ Jorge Zorreguieta ที่เคยมีส่วนเกี่ยวข้องกับระบอบเผด็จการทหารในประเทศอาร์เจนตินา ทั้ง 2 พระองค์มีพระธิดาร่วมกัน 3 พระองค์ ได้แก่ เจ้าหญิงกาตารีนา-อามาลียา เจ้าหญิงแห่งออเรนจ์ เจ้าหญิงอะเลกซียา และเจ้าหญิงอารียาน


สมเด็จพระราชาธิบดีวิลเลม-อเล็กซานเดอร์และสมเด็จพระราชินีมักซิมา มีพระธิดาด้วยกัน 3 พระองค์คือ
 เจ้าหญิงกาตารีนา-อามาลียา เจ้าหญิงแห่งออเรนจ์ (ประสูติ 7 ธันวาคม พ.ศ. 2546)
 เจ้าหญิงอะเลกซียา  (ประสูติ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2548)
 เจ้าหญิงอารียาน (ประสูติ 10 เมษายน พ.ศ. 2550)

ความเป็นส่วนพระองค์และความสัมพันธ์กับสื่อมวลชน

เพื่อสร้างสมดุลระหว่างความเป็นส่วนตัวของราชวงศ์กับการเข้าถึงข้อมูลของสื่อมวลชน หน่วยงานประชาสัมพันธ์รัฐบาลเนเธอร์แลนด์ (อาร์วีดี) ได้ออกหลักปฏิบัติด้านสื่อเมื่อวันที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2548 ซึ่งมีสาระสำคัญดังนี้:

สามารถถ่ายภาพสมาชิกของราชวงศ์ขณะปฏิบัติพระกรณียกิจได้เสมอ

สำหรับโอกาสอื่น ๆ (เช่น วันหยุดหรือการพักผ่อน) อาร์วีดีจะจัดให้มีช่วงเวลาสำหรับถ่ายภาพ โดยมีเงื่อนไขว่าสื่อมวลชนต้องเว้นระยะและไม่รบกวนครอบครัวในช่วงเวลาที่เหลือของกิจกรรม

อย่างไรก็ตาม ในระหว่างการพักผ่อนช่วงฤดูหนาวที่ประเทศอาร์เจนตินา ได้มีการถ่ายภาพพระองค์และครอบครัวในช่วงเวลาส่วนตัว ซึ่งรวมถึงภาพหนึ่งที่ถ่ายโดย Natacha Pisarenko ช่างภาพของสำนักข่าวแอสโซซิเอเต็ดเพรส แม้ว่าจะได้มีการจัดโอกาสให้ถ่ายภาพอย่างเป็นทางการไปแล้วก่อนหน้านั้นก็ตาม ต่อมาแอสโซซิเอเต็ดเพรสได้ตัดสินใจเผยแพร่ภาพบางส่วน และมีสื่อเนเธอร์แลนด์หลายแห่งนำภาพเหล่านี้ไปเผยแพร่ซ้ำ สมเด็จพระราชาธิบดีวิลเลิม-อเล็กซานเดอร์และอาร์วีดีจึงได้ร่วมกันยื่นฟ้องแอสโซซิเอเต็ดเพรส เมื่อวันที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2552 และการพิจารณาคดีเริ่มต้นเมื่อวันที่ 14 สิงหาคม พ.ศ. 2552 ที่ศาลแขวงในอัมสเตอร์ดัม เมื่อวันที่ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2552 ศาลแขวงมีคำพิพากษาให้พระองค์และอาร์วีดีเป็นฝ่ายชนะ โดยให้เหตุผลว่าพระราชวงศ์มีสิทธิในความเป็นส่วนตัว ภาพถ่ายดังกล่าวไม่ได้มีคุณูปการใดต่อการอภิปรายสาธารณะ และไม่มีคุณค่าเป็นพิเศษต่อสังคม เนื่องจากไม่ได้เป็นภาพขณะปฏิบัติหน้าที่ แอสโซซิเอเต็ดเพรสถูกสั่งห้ามเผยแพร่ภาพต่อไปอีก หากฝ่าฝืนจะต้องเสียค่าปรับครั้งละ 1,000 ยูโร สูงสุดไม่เกิน 50,000 ยูโร

ต่อมาในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2563 สมเด็จพระราชาธิบดีวิลเลิม-อเล็กซานเดอร์ได้ทรงออกมาขออภัยกรณีการเดินทางท่องเที่ยวกับครอบครัวไปยังประเทศกรีซ ขณะที่เนเธอร์แลนด์อยู่ภายใต้มาตรการล็อกดาวน์บางส่วนจากการระบาดของโรคโควิด-19 พระองค์และครอบครัวจึงยุติการเดินทางก่อนกำหนด และในวิดีโอความยาว 2 นาที พระองค์ตรัสว่า “เจ็บปวดที่ได้ทรยศต่อความไว้วางใจของประชาชน” ก่อนหน้านั้นในเดือนสิงหาคม พระองค์และพระราชินีเคยถูกถ่ายภาพร่วมกับเจ้าของร้านอาหารระหว่างการเดินทางไปกรีซเช่นกัน ซึ่งเป็นการละเมิดมาตรการเว้นระยะห่างทางสังคมในขณะนั้น

ที่ประทับและการลงทุนด้านอสังหาริมทรัพย์
ตั้งแต่ปี 2546 จนถึง 2562 สมเด็จพระราชาธิบดีวิลเลิม-อเล็กซานเดอร์และครอบครัวของพระองค์ประทับอยู่ที่ Villa Eikenhorst ในที่ดิน De Horsten Wassenaar หลังจากสมเด็จพระราชินีนาถเบียทริกซ์สละราชสมบัติและกลับมาใช้พระอิสริยยศว่า เจ้าหญิงเบียทริกซ์ พระองค์ก็ย้ายไปประทับที่ปราสาท Drakensteyn ต่อจากนั้น สมเด็จพระราชาธิบดีวิลเลิม-อเล็กซานเดอร์และครอบครัวจึงย้ายไปประทับยังพระราชวัง Huis ten Bosch ในเดอะเฮก ที่ได้รับการบูรณะใหม่เมื่อปี 2562

สมเด็จพระราชาธิบดีวิลเลิม-อเล็กซานเดอร์ทรงมีวิลลาหลังหนึ่งใกล้ Kranidi ประเทศกรีซ

วิลลาใน Machangulo

เมื่อวันที่ 10 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 สมเด็จพระราชาธิบดีวิลเลิม-อเล็กซานเดอร์และสมเด็จพระราชินีมักซิมาประกาศว่าทรงลงทุนในโครงการพัฒนาแห่งหนึ่งบนคาบสมุทร Machangulo ประเทศโมซัมบิก โครงการดังกล่าวมีเป้าหมายเพื่อสร้างรีสอร์ตตากอากาศที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม โดยประกอบด้วยโรงแรมและบ้านพักหรูหลายหลังสำหรับนักลงทุน โครงการนี้ตั้งใจจะลงทุนอย่างมากในเศรษฐกิจท้องถิ่นของคาบสมุทร (เช่น การสร้างโรงเรียนและคลินิกชุมชน) โดยคำนึงถึงความยั่งยืนที่มีความรับผิดชอบและการจ้างงานคนในพื้นที่

หลังจากที่ได้ติดต่อกับ Armando Guebuza ประธานาธิบดีโมซัมบิก เพื่อยืนยันว่ารัฐบาลโมซัมบิกไม่มีข้อคัดค้าน พระราชวงศ์จึงตัดสินใจลงทุนในวิลลา 2 หลัง อย่างไรก็ตาม ในปี 2552 ได้เกิดกระแสวิพากษ์วิจารณ์ในรัฐสภาและสื่อมวลชนเกี่ยวกับโครงการและการมีส่วนร่วมของพระองค์ นักการเมือง Alexander Pechtold ตั้งคำถามถึงจริยธรรมของการสร้างรีสอร์ตหรูในประเทศยากจนอย่างโมซัมบิก หลังจากเกิดกระแสวิพากษ์วิจารณ์ในสังคมและรัฐสภา พระราชวงศ์จึงประกาศว่าทรงตัดสินพระทัยจะขายทรัพย์สินใน Machangulo เมื่อบ้านสร้างเสร็จ ในเดือนมกราคม พ.ศ. 2555 มีการยืนยันว่าวิลลาดังกล่าวได้ถูกขายไปแล้ว

พระราชอิสริยยศและพระเกียรติยศ

พระราชอิสริยยศ
 27 เมษายน พ.ศ. 2510 – 30 เมษายน พ.ศ. 2523: ฮิสรอยัลไฮเนส เจ้าชายวิลเลิม-อเล็กซานเดอร์
 30 เมษายน พ.ศ. 2523 – 30 เมษายน พ.ศ. 2556: ฮิสรอยัลไฮเนส เจ้าชายวิลเลิม-อเล็กซานเดอร์ เจ้าชายแห่งออเรนจ์
 30 เมษายน พ.ศ. 2556 – ปัจจุบัน ฮิสมาเจสตี สมเด็จพระราชาธิบดีวิลเลิม-อเล็กซานเดอร์

สมเด็จพระราชาธิบดีวิลเลิม-อเล็กซานเดอร์เป็นพระมหากษัตริย์เนเธอร์แลนด์พระองค์แรกที่เป็นเพศชายนับตั้งแต่พระเจ้าวิลเลิมที่ 3 ซึ่งเสด็จสวรรคตเมื่อ พ.ศ. 2433
ก่อนหน้านี้ สมเด็จพระราชาธิบดีวิลเลิม-อเล็กซานเดอร์เคยระบุว่า เมื่อพระองค์ขึ้นครองราชย์ จะทรงใช้พระนามว่า “วิลเลิมที่ 4” แต่มีการประกาศในเดือนมกราคม พ.ศ. 2556 ว่าพระนามที่ใช้ในการขึ้นครองราชย์ของพระองค์จะเป็น “วิลเลิม-อเล็กซานเดอร์”

เครื่องราชอิสริยาภรณ์
สมเด็จพระราชาธิบดีวิลเลิม-อเล็กซานเดอร์เป็นประธานและได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ดังต่อไปนี้

เครื่องราชอิสริยาภรณ์เนเธอร์แลนด์
80px เครื่องเสนาราชอิสริยาภรณ์วิลเลิม ชั้นประถมาภรณ์ (พ.ศ. 2556)
80px เครื่องราชอิสริยาภรณ์สิงโตเนเธอร์แลนด์ ชั้นประถมาภรณ์ (พ.ศ. 2528)
80px เครื่องราชอิสริยาภรณ์ออเรนจ์-นัสเซา ชั้นอัศวินมหากางเขน (พ.ศ. 2556)
80px Order of the Gold Lion of the House of Nassau Knight (พ.ศ. 2510)
80px Order of the House of Orange (พ.ศ. 2556)
80px Officer Long Service Cross พร้อมเครื่องหมาย "XXV" (พ.ศ. 2554)
80px Queen Beatrix Inauguration Medal (พ.ศ. 2523)
80px Wedding Medal of Willem-Alexander and Máxima Zorreguieta (พ.ศ. 2545)
80px King Willem-Alexander Inauguration Medal (พ.ศ. 2556)
80px Order of Saint John in the Netherlands (พ.ศ. 2556)
80px Eleven Cities Cross (พ.ศ. 2529)

เครื่องราชอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ

80px Grand Cross of the Order of the Crown (พ.ศ. 2536)
80px เครื่องราชอิสริยาภรณ์เลออปอล ชั้นประถมาภรณ์ (พ.ศ. 2559)

80px เครื่องราชอิสริยาภรณ์นักบุญโอลาฟ ชั้นประถมาภรณ์พร้อมสายสร้อย (พ.ศ. 2539)

80px เครื่องราชอิสริยาภรณ์เซราฟีม (พ.ศ. 2536)

80px เครื่องราชอิสริยาภรณ์ไอยรา (พ.ศ. 2541)

80px เครื่องราชอิสริยาภรณ์อิซเบลลาชาวคาทอลิก ชั้นประถมาภรณ์ (พ.ศ. 2544)
80px เครื่องราชอิสริยาภรณ์พระเจ้าการ์โลสที่ 3 ชั้นสายสร้อย (พ.ศ. 2567)

80px เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นปฐมจุลจอมเกล้าวิเศษ (พ.ศ. 2547)

80px Grand Cross of the Mexican Order of the Aztec Eagle (พ.ศ. 2552)

80px Collar of the Grand Order of the Renaissance (พ.ศ. 2555)
80px Collar of the Order of Al Said (พ.ศ. 2568)

80px เครื่องอิสริยาภรณ์เลฌียงดอเนอร์ ชั้นกร็อง-ครัว (พ.ศ. 2557)
80px Grand Cross of the National Order of Merit (ไม่ปรากฏ)

80px Grand Cross of the Order of the White Eagle (พ.ศ. 2557)

80px เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันสูงส่งยิ่งดอกเบญจมาศ ชั้นสังวาล (พ.ศ. 2557)

80px เครื่องอิสริยาภรณ์คุณธรรมแห่งสาธารณรัฐอิตาลี ชั้นสูงสุด (พ.ศ. 2560)

80px เครื่องอิสริยาภรณ์อิงฟังตึ เด. เอ็งรีกึ ชั้นมหาปรมาภรณ์ (พ.ศ. 2560)
80px เครื่องเสนาอิสริยาภรณ์แห่งพระคริสต์ ชั้นมหาปรมาภรณ์ (พ.ศ. 2567)

80px Member 1st Class of the Order of Amílcar Cabral (พ.ศ. 2561)

80px Collar of the Order of al-Hussein bin Ali (พ.ศ. 2561)

80px Grand Cross with Chain of the Order of the Three Stars (พ.ศ. 2561)

80px Order of Vytautas the Great with the Golden Chain (พ.ศ. 2561)

80px เครื่องราชอิสริยาภรณ์การ์เทอร์ (พ.ศ. 2561)Willem-Alexander benoemd tot ridder in Orde van de Kousenband -  Dutch online newspaper NU.nlKing and Queen to visit Windsor: investuture in the Order of the Garter - official website of the Dutch royal house

80px Collar of the Order of the Cross of Terra Mariana (พ.ศ. 2561)King of Netherlands to visit Estonia next week - website of the Estionian public radio and television organisation Eesti Rahvusringhääling265. Riiklike autasude andmine - website of the President of Estonia

80px เครื่องอิสริยาภรณ์เกียรติคุณแห่งสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี ชั้นมหากางเขน (ไม่ปรากฏ)
80px เครื่องอิสริยาภรณ์เกียรติคุณแห่งสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี ชั้นมหากางเขนวิเศษ (พ.ศ. 2564)

80px Grand Cross of the Order of the Redeemer (พ.ศ. 2565)

80px เครื่องอิสริยาภรณ์มูกุงฮวา (พ.ศ. 2566)

80px Cross of the Order of the White Double Cross (พ.ศ. 2566)

80px เครื่องอิสริยาภรณ์ราชสีห์ขาว ชั้นที่ 1 พร้อมสร้อย (พ.ศ. 2568)

80px Collar of the Order of Makarios III (พ.ศ. 2568)

80px เครื่องอิสริยาภรณ์คุณธรรม ชั้นประถมาภรณ์ (ไม่ปรากฏ)

80px เครื่องอิสริยาภรณ์ดาวกางเขนใต้ ชั้นประถมาภรณ์ (ไม่ปรากฏ)

80px Honorary Member 1st Class (with Collar) of the Family Order of Laila Utama (ไม่ปรากฏ)

80px Grand Cross of the Order of Adolphe of Nassau (ไม่ปรากฏ)
80px เครื่องราชอิสริยาภรณ์มงกุฎโอ๊ก ชั้นมหากางเขน (ไม่ปรากฏ)

80px Grand Cross of the Order of the Liberator (ไม่ปรากฏ)

80px Grand Cross of the Order of Union (ไม่ปรากฏ)

80px เครื่องอิสริยาภรณ์กิตติคุณแห่งสาธารณรัฐออสเตรีย ชั้นมหาดารา (ไม่ปรากฏ)

80px เครื่องอิสริยาภรณ์นายพลซาน มาร์ติน ผู้ปลดปล่อย ชั้นสายสร้อย (ไม่ปรากฏ)

80px เครื่องอิสริยาภรณ์ดารามหาปุตรา ชั้นอธิปุรณา (ไม่ปรากฏ)

รางวัล
 คณะกรรมการโอลิมปิกสากลทูลเกล้าฯ ถวายเครื่องอิสริยาภรณ์โอลิมปิก (8 กันยายน พ.ศ. 2556)

พระยศทหาร

กองทัพเรือเนเธอร์แลนด์
20px Lieutenant at sea third class – ทหารเกณฑ์ (Ensign) (พ.ศ. 2528 – 2530)
20px Lieutenant at sea second class – ทหารเกณฑ์ (Sub-lieutenant) watch officer (พ.ศ. 2531)
20px Lieutenant at sea second class, senior grade – กำลังสำรอง (Lieutenant) (พ.ศ. 2531 – 2538)
20px Lieutenant at sea first class – กำลังสำรอง (นาวาตรี) (พ.ศ. 2538 – 2540)
20px Captain-lieutenant at sea – กำลังสำรอง (นาวาโท) (พ.ศ. 2540 – 2544)
20px Captain at Sea – กำลังสำรอง (พ.ศ. 2544 – 2548)
20px พลเรือจัตวา – กำลังสำรอง (พ.ศ. 2548 – 2556)
20px King's insignia (พ.ศ. 2556 – ปัจจุบัน)

กองทัพอากาศเนเธอร์แลนด์
20px นาวาอากาศตรี – กำลังสำรอง (พ.ศ. 2538 – 2548)
20px พลอากาศจัตวา – กำลังสำรอง (พ.ศ. 2548 – 2556)
20px King's insignia (พ.ศ. 2556 – ปัจจุบัน)

กองทัพบกเนเธอร์แลนด์
20px Major, Grenadiers' and Rifles Guard Regiment – กำลังสำรอง (พ.ศ. 2538 – 2540)
20px พันโท – กำลังสำรอง (พ.ศ. 2540 – 2544)
20px พันเอก – กำลังสำรอง (พ.ศ. 2544 – 2548)
20px พลจัตวา – กำลังสำรอง (พ.ศ. 2548 – 2556)
20px King's insignia (พ.ศ. 2556 – ปัจจุบัน)

Royal Marechaussee
20px พลจัตวา – กำลังสำรอง (พ.ศ. 2548 – 2556)
20px Royal insignia (พ.ศ. 2556 – ปัจจุบัน)

 พงศาวลี 

 เชิงอรรถ 

 อ้างอิง 

 แหล่งข้อมูลอื่น 

  (ภาษาอังกฤษ)
 เว็บไซต์ทางการ (ภาษาดัตช์)


หมวดหมู่:บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2510
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.จ. (ฝ่ายหน้า)
หมวดหมู่:ราชวงศ์ออเรนจ์-นัสเซา
หมวดหมู่:ศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัยไลเดิน
หมวดหมู่:บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
หมวดหมู่:บุคคลจากยูเทรกต์
หมวดหมู่:เจ้าชายแห่งออเรนจ์-นัสเซา
หมวดหมู่:เจ้าชายแห่งออเรนจ์
หมวดหมู่:สมาชิกคณะกรรมการโอลิมปิกสากล
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์เนเธอร์แลนด์
หมวดหมู่:พระมหากษัตริย์ที่ทรงครองราชย์ในปัจจุบัน
หมวดหมู่:พระราชโอรสในสมเด็จพระราชินีนาถ