นิฮงโชกิ

นิฮงโชกิ () บางครั้งแปลเป็น พงศาวดารญี่ปุ่น เป็นหนังสือที่เก่าแก่ที่สุดเป็นอันดับสองของประวัติศาสตร์ญี่ปุ่นยุคคลาสสิก หนังสือนี้มีชื่ออีกชื่อว่า นิฮงงิ () โดยมีเนื้อหาและรายละเอียดมากกว่า โคจิกิ และเป็นสิ่งสำคัญสำหรับนักประวัติศาสตร์และนักโบราณคดีในการบันทึกประวัติศาสตร์ญี่ปุ่นโบราณ นิฮงโชกิ แต่งเสร็จใน ค.ศ. 720 ภายใต้กองบรรณาธิการของเจ้าชายโทเนริ และด้วยความช่วยเหลือจากโอโนะยาซูมาโระ ซึ่งอุทิศแด่จักรพรรดินีเก็นโช, from the original Chinese and Japanese. หนังสือนี้ยังสะท้อนอิทธิพลของจีนต่ออารยธรรมญี่ปุ่น โดยในประเทศญี่ปุ่น ราชสำนักที่รับวัฒนธรรมจีนมาต้องการประวัติศาสตร์แบบลายลักษณ์อักษรที่สามารถเปรียบเทียบกับประชุมพงศาวดารของจีนได้ 

นิฮงโชกิเริ่มต้นด้วยตำนานการสร้างของญี่ปุ่น อธิบายต้นกำเนิดของโลกและเทพเจ็ดรุ่นแรก (เริ่มต้นที่คูนิโนโตโกตาจิ) แล้วไปยังเรื่องราวเทพปกรณัมเหมือน โคจิกิ แต่มีสายรายงานไปถึงเหตุการณ์ในคริสต์ศตวรรษที่ 8 นิฮงโชกิ มุ่งเน้นถึงผลบุญของผู้นำที่ดี เช่นเดียวกันกับความผิดพลาดของผู้นำที่แย่ หนังสือกล่าวถึงสมัยในตำนานและการติดต่อทางการทูตกับต่างประเทศ นิฮงโชกิ เขียนด้วยภาษาจีนคลาสสิก ซึ่งเป็นเรื่องทั่วไปที่จะเขียนเอกสารราชการในเวลานั้น ส่วน โคจิกิ เขียนด้วยการผสมระหว่างอักษรจีนกับการออกเสียงแบบญี่ปุ่น (ส่วนใหญ่เป็นชื่อและเพลง) นิฮงโชกิ มีการทับศัพท์จำนวนมากที่ให้ผู้อ่านรู้ว่าจะอ่านแบบญี่ปุ่นอย่างไร เรื่องราวในหนังสือนี้และโคจิกิโดยรวมเรียกเป็น เรื่องราวคิกิ.

หนังสือแปลอันแรกคือฉบับภาษาอังกฤษของวิลเลียม จอร์จ แอสตันใน ค.ศ. 1896Yasumaro no O.Nihongi: Chronicles of Japan from the Earliest Times to A.D. 697.William George Aston.London.Transactions and proceedings of the Japan Society.2006

บท
บทที่ 01: (ตำนานบทที่หนึ่ง) คามิ โนะ โยะ โนะ คามิ โนะ มากิ
บทที่ 02: (ตำนานบทที่สอง) คามิ โนะ โยะ โนะ ชิโมะ โนะ มากิ
บทที่ 03: (จักรพรรดิจิมมุ) คังยามาโตะ อิวาเรบิโกะ โนะ ซูเมรามิโกโตะ
บทที่ 04:
(จักรพรรดิซูอิเซ) คามุ นูนากาวามิมิ โนะ ซูเมรามิโกโตะ.
(จักรพรรดิอันเน) ชิกิตสึฮิโกะ ทามาเตมิ โนะ ซูเมรามิโกโตะ
(จักรพรรดิอิโตกุ) โอยามาโตะ ฮิโกซูกิโตโมะ โนะ ซูเมรามิโกโตะ
(จักรพรรดิโคโช) มิมัตสึฮิโกะ ซูกิโตโมะ โนะ ซูเมรามิโกโตะ
(จักรพรรดิโคอัง) ยามาโตะ ทาราชิฮิโกะ คูนิ โอชิฮิโตะ โนะ ซูเมรามิโกโตะ
(จักรพรรดิโคเร) โอยามาโตะ เนโกฮิโกะ ฟูโตนิ โนะ ซูเมรามิโกโตะ
(จักรพรรดิโคเง็ง) โอยามาโตะ เนโกฮิโกะ คูนิกูรุ โนะ ซูเมรามิโกโตะ
(จักรพรรดิไคกะ) วากายามาโตะ เนโกฮิโกะ โอบิบิ โนะ ซูเมรามิโกโตะ
บทที่ 05: (จักรพรรดิซูจิง) มิมากิ อิริบิโกะ อินิเยะ โนะ ซูเมรามิโกโตะ
บทที่ 06: (จักรพรรดิซูอินิง) อิกูเมะ อิริบิโกะ อิซาจิ โนะ ซูเมรามิโกโตะ
บทที่ 07:
(จักรพรรดิเคโก) โอตาราชิฮิโกะ โอชิโรวาเกะ โนะ ซูเมรามิโกโตะ
(จักรพรรดิเซมุ) วากะ ทาราชิิฮิโกะ โนะ ซูเมรามิโกโตะ
บทที่ 08: (จักรพรรดิชูไอ) ทาราชิ นากัตสึฮิโกะ โนะ ซูเมรามิโกโตะ
บทที่ 09: (จักรพรรดินีจิงงู) โอกินางะ ทาราชิฮิเมะ โนะ มิโกโตะ
บทที่ 10: (จักรพรรดิโอจิง) โฮมูดะ โนะ ซูเมรามิโกโตะ
บทที่ 11: (จักรพรรดินินโตกุ) โอซาซางิ โนะ ซูเมรามิโกโตะ
บทที่ 12:
(จักรพรรดิริจู) อิซาโฮวาเกะ โนะ ซูเมรามิโกโตะ
(จักรพรรดิฮันเซ) มิตสึฮาวาเกะ โนะ ซูเมรามิโกโตะ
บทที่ 13:
(จักรพรรดิอิงเงียว) โออาซาซูมะ วากูโงะ โนะ ซูกูเนะ โนะ ซูเมรามิโกโตะ
(จักรพรรดิอังโก) อานาโฮะ โนะ ซูเมรามิโกโตะ
บทที่ 14: (จักรพรรดิยูเรียกุ) โอฮัตสึเซะ โนะ วากะ ทาเกรุ โนะ ซูเมรามิโกโตะ
บทที่ 15:
(จักรพรรดิเซเน) ชิรากะ โนะ ทาเกะ ฮิโรกูนิ โอชิ วากะ ยามาโตะ เนโกะ โนะ ซูเมรามิโกโตะ
(จักรพรรดิเค็นโซ) โวเกะ โนะ ซูเมรามิโกโตะ
(จักรพรรดินิงเก็ง) โอเกะ โนะ ซูเมรามิโกโตะ
บทที่ 16: (จักรพรรดิบูเร็ตสึ) โอฮัตสึเซะ โนะ วากะ ซาซางิ โนะ ซูเมรามิโกโตะ
บทที่ 17: (จักรพรรดิเคไต) โอโดะ โนะ ซูเมรามิโกโตะ
บทที่ 18:
(จักรพรรดิอังกัง) ฮิโรกูนิ โอชิ ทาเกะ คานาฮิ โนะ ซูเมรามิโกโตะ
(จักรพรรดิเซ็งกะ) ทาเกะ โอฮิโรกูนิ โอชิ ทาเตะ โนะ ซูเมรามิโกโตะ
บทที่ 19: (จักรพรรดิคิมเม) อาเมกูนิ โอชิฮารากิ ฮิโรนิวะ โนะ ซูเมรามิโกโตะ
บทที่ 20: (จักรพรรดิบิดัตสึ) นูนากากูระ โนะ ฟูโตะ ทามาชิกิ โนะ ซูเมรามิโกโตะ
บทที่ 21:
(จักรพรรดิโยเม) ทาจิบานะ โนะ โทโยฮิ โนะ ซูเมรามิโกโตะ
(จักรพรรดิซูชุง) ฮัตสึเซเบะ โนะ ซูเมรามิโกโตะ
บทที่ 22: (จักรพรรดินีซูอิโกะ) โทโยมิเกะ คาชิกิยะ ฮิเมะ โนะ ซูเมรามิโกโตะ
บทที่ 23: (จักรพรรดิโจเม) โอกินางะ ทาราชิ ฮิฮิโรนูกะ โนะ ซูเมรามิโกโตะ
บทที่ 24: (จักรพรรดินีโคเงียวกุ) อาเมะ โทโยตาการะ อิกาชิ ฮิตาราชิ โนะ ฮิเมะ โนะ ซูเมรามิโกโตะ
บทที่ 25: (จักรพรรดิโคโตกุ) อาเมะ โยโรซุ โทโยฮิ โนะ ซูเมรามิโกโตะ
บทที่ 26: (จักรพรรดินีไซเม) อาเมะ โทโยตาการะ อิกาชิ ฮิตาราชิ โนะ ฮิเมะ โนะ ซูเมรามิโกโตะ
บทที่ 27: (จักรพรรดิเท็นจิ) อาเมะ มิโกโตะ ฮิรากาซูวาเกะ โนะ ซูเมรามิโกโตะ
บทที่ 28: (จักรพรรดิเท็มมุ บทที่หนึ่ง) อามะ โนะ นูนากาฮาระ โอกิ โนะ มาฮิโตะ โนะ ซูเมรามิโกโตะ, คามิ โนะ มากิ
บทที่ 29: (จักรพรรดิเท็มมุ บทที่สอง) อามะ โนะ นูนากาฮาระ โอกิ โนะ มาฮิโตะ โนะ ซูเมรามิโกโตะ, ชิโมะ โนะ มากิ
บทที่ 30: (จักรพรรดินีจิโต) ทากามาโนฮาระ ฮิโรโนะ ฮิเมะ โนะ ซูเมรามิโกโตะ

กระบวนการรวบรวมข้อมูล
 ภูมิหลัง 
เบื้องหลังการรวมรวมข้อมูลนิฮงโชกิคือจักรพรรดิเท็มมุทรงมีพระราชกระแสรับสั่งให้ 12 คน (รวมเจ้าชายคาวาชิมะ) แก้ไขประวัติศาสตร์อันเก่าแก่ของจักรวรรดิ日本の歴史4 天平の時代 p.39, Shueisha, Towao Sakehara

โชกุนิฮงงิระบุไว้ในส่วนเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 720 ว่า "" แปลได้เป็น "จนถึงตอนนั้น เจ้าชายโทเนริได้รวบรวม นิฮงงิ ตามคำสั่งองค์จักรพรรดิ พระองค์รวบรวมเสร็จด้วยการส่งหนังสือประวัติศาสตร์ 30 เล่ม และหนังสือลำดับวงศ์ตระกูล 1 เล่ม"

แหล่งข้อมูล
นิฮงโชกิเป็นตำราที่สังเคราะห์จากเอกสารที่เก่ากว่า โดยเฉพาะบันทึกที่ถูกเก็บรักษาอย่างต่อเนื่องในราชสำนักยามาโตะตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 6 นอกจากนี้ยังมีเอกสารและคติชาวบ้านที่กลุ่มตระกูลผู้รับใช้ราชสำนักส่งมาด้วย ก่อนหน้านิฮงโชกิ เคยมีตำราเท็นโนกิและคกกิที่รวบรวมโดยเจ้าชายโชโตกุและโซงะ โนะ อูมาโกะ แต่ตำราเหล่านี้เก็บรักษาอยู่ในที่พำนักของโซงะ และถูกเผาทำลายในช่วงอุบัติการณ์อิชชิ

ผู้ร่วมเขียนงานอ้างถึงแหล่งข้อมูลต่าง ๆ ที่ไม่มีอยู่ในปัจจุบัน ข้อมูลเหล่านั้นได้แก่ เอกสารแพ็กเจสามอัน (คูดาระ-กิ, ฯลฯ) ใช้อ้างเพื่อวัตถุประสงค์ในการบันทึกเรื่องทางการทูตเป็นหลักSakamoto, Tarō. (1991). The Six National Histories of Japan: Rikkokushi, John S. Brownlee, tr. pp. 40–41; Inoue Mitsusada. (1999). "The Century of Reform" in The Cambridge History of Japan, Delmer Brown, ed. Vol. I, p.170. การวิจารณ์ตัวบทแสดงให้เห็นว่านักวิชาการที่หลบหนีการทำลายล้างอาณาจักรแพ็กเจไปที่ยามาโตะเป็นผู้เขียนประวัติศาสตร์เหล่านี้ และผู้เขียนนิฮงโชกิพึ่งพาแหล่งข้อมูลเหล่านี้เป็นอย่างมากSakamoto, pp. 40–41. สิ่งนี้ต้องนำมาพิจารณารายงานที่เกี่ยวข้องกับความสัมพันธ์ด้านข้อความที่อ้างถึงความเป็นศัตรูทางประวัติศาสตร์สมัยก่อนระหว่างอาณาจักรชิลลา, โคกูรยอ และแพ็กเจของเกาหลีโบราณ

แหล่งข้อมูลอื่น ๆ บางส่วนอ้างอิงโดยไม่ระบุชื่อเป็น อารุฟูมิ (; "เอกสารบางส่วน") เพื่อเก็บบันทึกสำรองไว้ใช้ในเหตุการณ์เฉพาะ

อิทธิพล
เรื่องราวอูราชิมะ ทาโรถูกพัฒนาจากประโยคในนิฮงโชกิ (รัชสมัยจักรพรรดิยูเรียกุ ปีที่ 22) ว่า มีเด็กที่อูราชิมะเดินทางมาที่โฮไรซังและเห็นสิ่งอัศจรรย์ เนื้อเรื่องต่อมารวมองค์ประกอบจากเรื่องเล็ก ๆ ที่มีชื่อเสียงของ "โชคของทะเลและโชคของเทือกเขา" (โฮเดริและโฮโอริ) ภายหลังเรื่องราวอูราชิมะถูกพัฒนาให้คล้ายกับเรื่องราวของริป แวน วินเกิล ดังนั้นหลายคนจึงถือว่าเป็นตัวอย่างแรกของการเดินทางข้ามเวลาในนิยาย

อ้างอิง

อ่านเพิ่ม

Brownlee, John S. (1991). Political Thought in Japanese Historical Writing: From  (712) to Tokushi Yoron (1712). Waterloo, Ontario: Wilfrid Laurier University Press. 
 Brownlee, John S. (1997) Japanese historians and the national myths, 1600–1945: The Age of the Gods and Emperor Jimmu. Vancouver: University of British Columbia Press.   Tokyo: University of Tokyo Press. 

 แหล่งข้อมูลอื่น 

ข้อมูลนิฮงงิ / นิฮงโชกิ
อิงจากฉบับแปลของแอสตัน:
 Searchable version of Aston's translation
 : kanbun text vs. English translation (Aston's 1896 edition) in blocks. Search mode and browse mode. Images are from a 1785 printed edition.
Excerpts at sacred-texts.com: The Nihongi Part 1, Part 2, Part 3, Part 4

The Nihon Shoki Wiki Online English translations by Matthieu Felt

  Text (六国史全文) Downloadable lzh compressed file

อื่น ๆ

หมวดหมู่:วรรณกรรมญี่ปุ่น
หมวดหมู่:ยุคนาระ
หมวดหมู่:เอกสารศาสนาชินโต
หมวดหมู่:เอกสารภาษาญี่ปุ่นโบราณ
หมวดหมู่:ปรัมปราวิทยาญี่ปุ่น