บริเวณเวอร์นิก

บริเวณเวอร์นิก () เป็นบริเวณของซีรีบรัล คอร์เท็กซ์ในสมองของมนุษย์ อยู่ด้านหลังของลอนสมองซุพีเรียร์เทมพอรัล (superior temporal gyrus) ล้อมรอบคอร์เท็กซ์ของระบบรับเสียง (auditory cortex) บนร่องด้านข้างหรือร่องซิลเวียน [ซึ่งเป็นส่วนที่สมองกลีบขมับ (temporal lobe) และสมองกลีบข้าง (parietal lobe) มาพบกัน] อาจเรียกบริเวณนี้ว่าส่วนท้ายของบริเวณโบรดมันน์ 22 และในคนส่วนใหญ่บริเวณนี้จะอยู่ในสมองซีกซ้าย ซึ่งทำหน้าที่เฉพาะในด้านทักษะทางภาษา การอุดตันของหลอดเลือดแดงมิดเดิลซีรีบรัล (middle cerebral artery) ในผู้ป่วยโรคหลอดเลือดสมองอาจทำให้บริเวณนี้ทำหน้าที่ได้ผิดปกติ

ชื่อของบริเวณเวอร์นิกมาจากชื่อของ คาร์ล เวอร์นิเก นักประสาทวิทยาและจิตแพทย์ชาวเยอรมัน ซึ่งค้นพบว่าการทำลายในบริเวณนี้ทำให้เกิดภาวะเสียการสื่อความ (aphasia) ซึ่งเรียกว่า Wernicke's aphasia หรือ receptive aphasia ในปี ค.ศ. 1874 (พ.ศ. 2417) ภาวะดังกล่าวทำให้เกิดความบกพร่องของความเข้าใจภาษาและการพูด ซึ่งมีจังหวะของเสียงที่ธรรมชาติและมีวากยสัมพันธ์ที่ปกติ แต่ไม่มีความสามารถเข้าใจความหมายได้ อาจเรียกภาวะนี้ว่า fluent หรือ jargon aphasia การทำงานของเวอร์นิเกเป็นการริเริ่มการศึกษาสมองในบริเวณนี้และบทบาทที่เกี่ยวกับภาษา ซึ่งเกี่ยวข้องกับความเข้าใจและการตีความภาษาพูด

บริเวณนี้เชื่อมต่อไปยังบริเวณโบรคา (Broca's area) โดยผ่านเส้นทางประสาทชื่ออาร์คูเอท ฟาสซิคูลัส (arcuate fasciculus) และยังเชื่อมต่อกับคอร์เท็กซ์ส่วนการรับเสียงปฐมภูมิ (primary auditory cortex) ซึ่งเกี่ยวกับบทบาทของความเข้าใจซึ่งคำพูด

 อ้างอิง 

 ดูเพิ่ม 
 สมอง
 ซีรีบรัล คอร์เท็กซ์
 บริเวณโบรคา (Broca's area)
 อาร์คูเอท ฟาสซิคูลัส (Arcuate fasciculus)
 อันซิเนท ฟาสซิคูลัส (Uncinate fasciculus)

หมวดหมู่:สมอง
หมวดหมู่:สมองใหญ่