ฟอนต์

ในการเรียงพิมพ์แบบไทป์เฟซโลหะ ฟอนต์ หรือมีศัพท์บัญญัติว่า ชุดแบบอักษร () คือ ขนาด น้ำหนัก และสไตล์ เฉพาะของ ไทป์เฟซ ฟอนต์แต่ละแบบเป็นชุดแม่แบบที่ตรงกันสำหรับแต่ละรูปอักขระ ไทป์เฟซแต่ละตัวจะประกอบด้วยฟอนต์ต่าง ๆ ที่ออกแบบมาในแนวทางเดียวกัน

ในศตวรรษที่ 21 กับการถือกำเนิดของ ฟอนต์คอมพิวเตอร์ คำว่า "ฟอนต์" และ "ไทป์เฟซ" มักจะใช้สลับกัน แม้ว่าคำว่า "ไทป์เฟซ" จะหมายถึงการออกแบบตัวพิมพ์ ในขณะที่คำว่า "ฟอนต์" หมายถึงรูปแบบเฉพาะของไทป์เฟซ เช่น ขนาด และ น้ำหนัก  ตัวอย่างเช่น ไทป์เฟซ "Bauer Bodoni " (ตัวอย่างที่แสดงไว้ที่นี่) รวมไปถึงรููปแบบ เช่น "โรมัน" (หรือ "ปกติ"),  และ  ; และอื่น ๆ ตามหลักการแล้ว คำว่า "ฟอนต์" หมายถึงรูปแบบใดรูปแบบหนึ่งเหล่านี้เพียงอย่างเดียว แต่อาจพบเห็นคำนี้ถูกนำมาใช้อย่างหลวม ๆ เพื่ออ้างถึงแบบอักษรทั้งหมด เมื่อใช้ในคอมพิวเตอร์ แต่ละสไตล์จะอยู่ใน "ไฟล์ฟอนต์" ดิจิทัลที่แยกจากกัน

ทั้งในการเรียงพิมพ์และการคอมพิวเตอร์แบบดั้งเดิม คำว่า "ฟอนต์" หมายถึงกลไกการแสดงผลของไทป์เฟซ ในการเรียงพิมพ์แบบดั้งเดิม ฟอนต์จะทำจากโลหะหรือไม้: ในการพิมพ์หน้าอาจต้องใช้ฟอนต์หลายตัว หรือแม้กระทั่งไทป์เฟซหลายตัว

 นิรุกติศาสตร์ 
คำว่า font (fount ตามการสะกดแบบดั้งเดิมในภาษาอังกฤษแบบบริติช แต่ยังคงออกเสียงว่า ) มาจากคำว่า fonte จากภาษาฝรั่งเศสยุคกลาง หมายถึง "สิ่งถูกทำให้ละลาย"  คำนี้หมายถึงกระบวนการหล่อไทป์เฟซโลหะที่โรงหล่อไทป์เฟซ

 อ้างอิง 

 อ่านเพิ่มเติม 

 แบล็คเวลล์, ลูอิส. ประเภทศตวรรษที่ 20 สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเยล: 2004ไอเอสบีเอ็น 0-300-10073-6 .
 ฟีเดิล, เฟรเดอริช, นิโคลัส ออตต์ และเบอร์นาร์ด สไตน์ วิชาการพิมพ์: การสำรวจสารานุกรมเกี่ยวกับการออกแบบตัวพิมพ์และเทคนิคผ่านประวัติศาสตร์ หมาดำและเลเวนธาล: 1998ไอเอสบีเอ็น 1-57912-023-7 .
 ลัปตัน, เอลเลน. การคิดอย่างมีประเภท: คู่มือที่สำคัญสำหรับนักออกแบบ นักเขียน บรรณาธิการ และนักศึกษา สำนักพิมพ์สถาปัตยกรรมพรินซ์ตัน: 2004ไอเอสบีเอ็น 1-56898-448-0 .
 เฮดลีย์, กวิน. สารานุกรมแบบอักษร. แคสเซลล์ ภาพประกอบ: 2005ไอเอสบีเอ็น 1-84403-206-X .
 มักมิลแลน, นีล. A–Z ของนักออกแบบประเภท สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยเยล: 2549ไอเอสบีเอ็น 0-300-11151-7 .

หมวดหมู่:ไทป์เฟซ
หมวดหมู่:ศิลปะการใช้ตัวพิมพ์
หมวดหมู่:การเรียงพิมพ์