เจ้าหญิงออกัสตาแห่งเคมบริดจ์

เจ้าหญิงออกัสตาแห่งแคมบริดจ์ () (ออกัสตา แคโรไลน์ ชาร์ล็อต เอลิซาเบธ แมรี โซเฟีย หลุยส์; 19 กรกฎาคม ค.ศ. 1822 - 5 ธันวาคม ค.ศ. 1916) ทรงเป็นสมาชิกพระองค์หนึ่งในพระราชวงศ์อังกฤษ พระองค์ทรงอภิเษกสมรสเข้าไปอยู่ในพระราชวงศ์เมคเงินบวร์ค-ชเตรลิทซ์และได้ทรงเป็นแกรนด์ดัชเชสแห่งเมคเลินบวร์ค-ชเตรลิทซ์ (HRH The Grand Duchess of Mecklenburg-Strelitz)

 พระชนม์ชีพในวัยเยาว์ 
เจ้าหญิงออกัสตาประสูติเมื่อวันที่ 19 กรกฎาคม ค.ศ. 1822 ณ พระราชวังมองต์บริลแลนต์ เมืองฮันโนเฟอร์ พระชนกของพระองค์คือ เจ้าชายอดอลฟัส ดยุกแห่งเคมบริดจ์ พระราชโอรสองค์ที่เจ็ดในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 3 และ สมเด็จพระราชินีชาร์ล็อทเทอ ส่วนพระราชชนนี คือ เจ้าหญิงออกัสตา ดัชเชสแห่งแคมบริดจ์ (พระอิสริยยศเดิม เจ้าหญิงออกัสตาแห่งเฮ็สเซิน-คัสเซิล)

เจ้าหญิงทรงเจริญพระชนม์ชีพช่วงวัยเยาว์ในเมืองฮันโนเฟอร์ ซึ่งพระชนกของพระองค์เป็นพระอุปราชในนามของสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 4 พระบรมเชษฐา

เจ้าหญิงออกัสตามีพระเชษฐาพระองค์หนึ่งคือ เจ้าชายจอร์จ ดยุกแห่งเคมบริดจ์ และพระกนิษฐาอีกพระองค์คือ เจ้าหญิงแมรี แอดิเลดแห่งเคมบริดจ์ ซึ่งต่อมาคือ ดัชเชสแห่งเท็ค ดังนั้นเจ้าหญิงจึงเป็นพระญาติชั้นที่หนึ่งในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย และพระมาตุจฉาในเจ้าหญิงมาเรียแห่งเท็ค ซึ่งต่อมาคือ พระมเหสีในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5

 อภิเษกสมรส 
เจ้าหญิงอภิเษกสมรสในวันที่ 28 มิถุนายน ค.ศ. 1843 ณ พระราชวังบัคกิงแฮม กรุงลอนดอน กับ ฟรีดริช วิลเฮ็ล์ม แกรนด์ดยุกรัชทายาทแห่งเมคเลินบวร์ค-ชเตรลิทซ์ (ฟรีดริช วิลเฮ็ล์ม คาร์ล เกออร์ค แอ็นสท์ อดอล์ฟ กุสทัฟ; 17 ตุลาคม ค.ศ. 1819 - 30 พฤษภาคม ค.ศ. 1904) ซึ่งเป็นพระญาติชั้นที่หนึ่ง เจ้าหญิงออกัสตาจึงทรงดำรงพระอิสริยยศเป็น แกรนด์ดัชเชสรัชทายาทแห่งเมคเลินบวร์ค-ชเตรลิทซ์ (HRH The Hereditary Grand Duchess of Mecklenburg-Strelitz) และในวันที่ 6 กันยายน ค.ศ. 1860 จึงได้ทรงเป็น แกรนด์ดัชเชสแห่งเมคเลินบวร์ค-ชเตรลิทซ์ (HRH The Grand Duchess of Mecklenburg-Strelitz) หลังจากที่พระสวามีทรงสืบบรรดาศักดิ์ จากการสิ้นพระชนม์ของพระสัสสุระ (พระชนกในพระสวามี)

แกรนด์ดยุคและแกรนด์ดัชเชสแห่งเม็คเล็นบูร์ก-สเตรลิตซ์ มีพระโอรส 2 พระองค์ คือ 

 ดยุกฟรีดริช วิลเฮ็ล์มแห่งเมคเลินบวร์ค-ชเตรลิทซ์ (ประสูติและสิ้นพระชนม์ในลอนดอน 13 มกราคม ค.ศ. 1845)
 อดอลฟัส ฟรีดริชที่ 5 แกรนด์ดยุกแห่งเมคเลินบวร์ค-ชเตรลิทซ์ (อดอล์ฟ ฟรีดริช ออกุสต์ วิคตอร์ แอร์นส์ อดัลแบร์ต กุสตาฟ วิลเฮล์ม เวลลิงตัน; ประสูติ 22 กรกฎาคม ค.ศ. 1848สิ้นพระชนม์ 11 มิถุนายน ค.ศ. 1914)
 ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็น แกรนด์ดยุกครองรัฐแห่งเมคเลินบวร์ค-ชเตรลิทซ์ ในวันที่ 30 พฤษภาคม ค.ศ. 1904 หลังจากการสิ้นพระชนม์ของพระชนก
 ทรงอภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม ค.ศ. 1877 ณ เมืองเดสเซา ประเทศเยอรมนี กับ เจ้าหญิงเอลิซาเบธ มารี ฟรีเดริเค อาเมลี แอ็กเนสแห่งอันฮัลท์ (7 กันยายน ค.ศ. 1857 - 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1933) มีพระโอรสและธิดาสี่พระองค์

 ปลายพระชนม์ชีพ 
แม้ว่าพระองค์จะทรงดำรงพระชนม์ชีพส่วนใหญ่ในประเทศเยอรมนี แต่แกรนด์ดัชเชสออกัสตายังคงสายสัมพันธ์ใกล้ชิดกับพระราชวงศ์อังกฤษเป็นอย่างดี ในระหว่างที่ดัชเชสแห่งเคมบริดจ์ พระชนนียังดำรงพระชนม์ชีพอยู่ พระองค์ได้เสด็จเยียมเยียนพระชนนีที่ห้องชุดของพระองค์ในพระราชวังเคนซิงตันอยู่บ่อยครั้ง 

หลังการสิ้นพระชนม์ของพระชนนีเมื่อปี ค.ศ. 1889 แกรนด์ดัชเชสทรงได้รับพระตำหนักหลังหนึ่งบริเวณพระทวารของพระราชวังบัคกิงแฮม กรุงลอนดอน ซึ่งพระองค์ได้ประทับอยู่ช่วงหนึ่งของปีจนกระทั่งพระชนม์ที่ชราภาพมากขึ้นทำให้เสด็จต่างประเทศอีกต่อไปไม่ได้

ในการเตรียมงานพระราชพิธีบรมราชาภิเษกของสมเด็จพระเจ้าเอ็ดเวิร์ดที่ 7 และ สมเด็จพระราชินีอเล็กซานดรา เมื่อปี ค.ศ. 1902 ดยุกแห่งนอร์โฟล์คได้ปรึกษากับแกรนด์ดัชเชสออกัสตาถึงเรื่องของธรรมเนียมปฏิบัติและการแต่งกาย เนื่องจากเคยทรงเข้าร่วมพระราชพิธีบรมราชาภิเษกของสมเด็จพระเจ้าวิลเลียมที่ 4 และ สมเด็จพระราชินีอเดเลด เมื่อเจ็ดสิบเอ็ดปีก่อน ขณะมีพระชนมายุเก้าพรรษา โดยได้ทรงจูบพระหัตถ์ของสมเด็จพระราชินีด้วย นอกจากนี้พระองค์ยังทรงสามารถให้รายละเอียดเกี่ยวกับพระราชพิธีบรมราชาภิเษกของสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย ซึ่งไม่มีบันทึกที่เป็นลายลักษณ์อักษรเขียนไว้เลย (ซึ่งขณะนั้นมีพระชนมายุสิบหกพรรษา)

แกรนด์ดัชเชสแห่งเมคเลินบวร์ค-ชเตรลิทซ์ทรงมีความสนิทสนมเป็นพิเศษกับสมเด็จพระราชินีมาเรีย พระนัดดา แต่ด้วยความชราภาพทำให้มิทรงสามารถร่วมพระราชพิธีบรมราชาภิเษกของสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 5 (ที่เป็นพระญาติชั้นที่หนึ่งในรุ่นที่สอง) และสมเด็จพระราชินีแมรี เมื่อวันที่ 22 มิถุนายน ค.ศ. 1911 ณ มหาวิหารเวสต์มินส์เตอร์ กรุงลอนดอน

เมื่อเกิดสงครามโลกครั้งที่ 1 รัฐบาลอังกฤษได้ระงับการจ่ายเงินบำนาญที่พระองค์ทรงได้รับในฐานะสมาชิกของพระราชวงศ์อังกฤษ ในช่วงระหว่างสงครามสถานเอกอัครราชทูตสวีเดนได้ส่งพระราชหัตถเลขาของสมเด็จพระราชินีไปยังพระมาตุจฉาที่ยังคงประทับในประเทศเยอรมนี

เมื่อทรงเป็นสตรีที่อาวุโสสูงขึ้น พระองค์เป็นที่รู้ถึงการชอบทำให้เสียงาน เมื่อเจ้าหญิงม็อดแห่งเวลส์ทรงเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งนอร์เวย์ เจ้าหญิงออกัสตาตรัสว่าได้ทรง"กลายเป็นพระราชินีแห่งราชบัลลังก์ที่มาจากการปฏิวัติแล้ว" อีกทั้งในการเฉลิมฉลองพระราชพิธีพัชราภิเษกของสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย เจ้าหญิงตรัสด้วยพระสุรเสียงอันดังว่า "ทำไมพระองค์ถึงทรงขอบคุณพระเจ้ากลางถนน" เนื่องจากสมเด็จพระราชินีวิกตอเรียประทับอยู่ในรถม้าลากเพื่อทรงรับพรจากพระเจ้า

เจ้าหญิงออกัสตา แกรนด์ดัชเชสพระชนนีแห่งเมคเลินบวร์ค-ชเตรลิทซ์สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 5 ธันวาคม ค.ศ. 1916 ณ เมืองนอยชเตรลิทซ์ และพระศพฝังที่เมืองมิโรว์ ประเทศเยอรมนี เนื่องจากพระองค์เป็นพระราชนัดดาที่ยังทรงพระชนม์ชีพอยู่เป็นพระองค์สุดท้ายในสมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 3 แห่งสหราชอาณาจักร พระองค์ทรงเป็นสายสัมพันธ์สุดท้ายของเชื้อสายอังกฤษในราชวงศ์ฮันโนเฟอร์

ในช่วงการสิ้นพระชนม์ พระองค์มีพระชนมายุ 94 พรรษา 4 เดือน 16 วัน โดยทำให้ทรงเป็นเจ้าหญิงอังกฤษในเชื้อพระวงศ์ที่มีพระชนม์ชีพยืนยาวที่สุดจนกระทั่งเจ้าหญิงอลิซแห่งออลบานี เคานท์เตสแห่งแอธโลน พระราชนัดดาสายพระราชโอรสของสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียทรงทำลายสถิติในปี ค.ศ. 1977 โดยสิ้นพระชนม์ในวันที่ 3 มกราคม ค.ศ. 1981 ขณะมีพระชนมายุ 97 พรรษา 10 เดือน 9 วัน

 พระอิสริยยศ 
 ค.ศ. 1822 - ค.ศ. 1843 : เจ้าหญิงออกัสตาแห่งเคมบริดจ์ (Her Royal Highness Princess Augusta of Cambridge) 
 ค.ศ. 1843 - ค.ศ. 1860 : เจ้าหญิงแกรนด์ดัชเชสพระชายาแห่งเมคเลินบวร์ค-ชเตรลิทซ์ (Her Royal Highness The Hereditary Grand Duchess of Mecklenburg-Strelitz) 
 ค.ศ. 1860 - ค.ศ. 1904 : เจ้าหญิงแกรนด์ดัชเชสแห่งเมคเลินบวร์ค-ชเตรลิทซ์ (Her Royal Highness The Grand Duchess of Mecklenburg-Strelitz)
 ค.ศ. 1904 - ค.ศ. 1916: เจ้าหญิงแกรนด์ดัชเชสหม้ายแห่งเมคเลินบวร์ค-ชเตรลิทซ์ (Her Royal Highness The Dowager Grand Duchess of Mecklenburg-Strelitz)

ออกัสตาแห่งแคมบริดจ์
ออกัสตาแห่งแคมบริดจ์
หมวดหมู่:บุคคลจากฮันโนเฟอร์
หมวดหมู่:เจ้านายพระชันษายืนแห่งราชวงศ์อังกฤษ