รางวัลโนเบลสาขาสันติภาพ

รางวัลโนเบลสาขาสันติภาพ (; ) เป็นรางวัลโนเบลหนึ่งในห้าสาขา ที่ริเริ่มโดยอัลเฟรด โนเบล ตั้งแต่ ค.ศ. 1895 โดยคณะกรรมการโนเบลนอร์เวย์ ประเทศนอร์เวย์ เป็นผู้คัดเลือกผู้รับรางวัล มีพิธีมอบเป็นครั้งแรก เมื่อ ค.ศ. 1901 พิธีมอบรางวัลมีขึ้นในวันที่ 10 ธันวาคม ของทุกปี ซึ่งตรงกับวันคล้ายวันเสียชีวิตของโนเบลที่กรุงออสโล โดยสมเด็จพระราชาธิบดีของนอร์เวย์เป็นผู้พระราชทานรางวัล

 รายชื่อผู้ได้รับรางวัล 

 ค.ศ./พ.ศ. ผู้ได้รับรางวัล ประเทศ หมายเหตุ 2444 / 1901 ฌ็อง อ็องรี ดูว์น็อง  (Jean Henri Dunant)  ผู้ก่อตั้ง สภากาชาด; การประชุมเจนีวา (Geneva Convention)  สิทธิมนุษยชน เฟรเดริก ปาซี  (Frédéric Passy)  ผู้ก่อตั้งและประธาน Société d'arbitrage entre les Nations 2445 / 1902 เอลี ดูว์กอเมิง (Élie Ducommun) ชาร์ล อาลแบร์ กอบา (Charles Albert Gobat)  เลขาธิการกิตติมศักดิ์, Permanent International Peace Bureau ในเมืองเบอร์ลิน  2446 / 1903 วิลเลียม รันดัล เครเมอร์ (William Randal Cremer)  เลขาธิการ International Arbitration League 2447 / 1904 สถาบันกฎหมายนานาชาติ  (Institut de Droit International)  2448 / 1905เบอร์ธา ฟอน ซุตต์เนอร์ (Bertha von Suttner) ออสเตรีย-ฮังการี ประธานกิตติมศักดิ์, Permanent International Peace Bureau 2449 / 1906ธีโอดอร์ โรสเวลต์  (Theodore Roosevelt)  ประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกา; ผู้ให้ความร่วมมือในการร่างสนธิสัญญาสันติภาพ 2450 / 1907 เออร์เนสโต เตโอโดโร โมเนตา  (Ernesto Teodoro Moneta)  ประธานาธิบดี Lombard League of Peace หลุยส์ เรอโนลต์   (Louis Renault)   ศาสตราจารย์ด้านกฎหมายสากล  2451 / 1908คลาส ปอนตัส อาร์โนลสัน (Klas Pontus Arnoldson)  ผู้ก่อตั้ง, Swedish Peace and Arbitration Associationเฟรดริค บาเยอร์ (Fredrik Bajer)  Honorary President, Permanent International Peace Bureau 2452 / 1909 โอกูสต์ มารี ฟรองซัวส์ เบอแอร์แนร์   (Auguste Marie François Beernaert)  สมาชิกศาลอนุญาโตตุลาการสากล  (Cour Internationale d'Arbitrage) โปล อองรี แบงฌาแมง เดส์ตูร์เนลส์ เดอ กองสตองต์   (Paul-Henri-Benjamin d'Estournelles de Constant)  founder and president of the French parliamentary group for international arbitration. Founder of the Comité de défense des intérets nationaux et de conciliation internationale 2453 / 1910 สำนักสันติภาพสากล (International Peace Bureau)  Berne 2454 / 1911โทเบียส มิเชล แคเรล แอสเซอร์ (Tobias Michael Carel Asser)  initiator of the International Conferences of Private Law in The Hague. อัลเฟรด แฮร์มันน์ ฟรีด (Alfred Fried) ออสเตรีย-ฮังการี ผู้ก่อตั้ง Die Waffen Nieder 2455 / 1912  เอลิฮู รูต (Elihu Root)  for initiating various arbitration agreements. 2456 / 1913 อ็องรี ลา ฟงแตน (Henri La Fontaine)  ประธานสำนักงานสันติภาพถาวรสากล (Permanent International Peace Bureau) 2457 / 1914  ไม่มีการให้รางวัล สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง 2458 / 1915 2459 / 1916 2460 / 1917 คณะกรรมการกาชาดระหว่างประเทศ   2461 / 1918   ไม่มีการให้รางวัล สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง 2462 / 1919 วูดโรว์ วิลสัน (Woodrow Wilson)  ประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกา, ผู้ให้การสนับสนุนหลักของสันนิบาติชาติ 2463 / 1920 เลยง วิกเตอร์ โอกูสต์ บูร์ชัวส์  (Léon Victor Auguste Bourgeois)  ประธานสภาแห่ง สันนิบาติชาติ 2464 / 1921ยัลมาร์ บรานติง (Hjalmar Branting)  นายกรัฐมนตรี, ตัวแทนของประเทศสวีเดนในคณะมนตรีของสันนิบาตชาติ.คริสเตียน ลูส แลงจ์ (Christian Lous Lange)  secretary-general of the Inter-Parliamentary Union 2465 / 1922 ฟริดท์จอฟ นันเซน (Fridtjof Nansen)  Norwegian delegate to the League of Nations, originator of the Nansen passports for refugees. 2466 / 1923    ไม่มีการให้รางวัล 2467 / 1924   ไม่มีการให้รางวัล 2468 / 1925 ออสติน แชมเบอร์เลน  (Austen Chamberlain)   สำหรับสนธิสัญญาโลคาร์โน ชาล์ส เกตส์ ดอวส์ (Charles Gates Dawes)  ประธานของคณะกรรมการค่าปฏิกรรมสงครามฝ่ายพันธมิตร และเป็นผู้ริเริ่มแผนการดอวส์ 2469 / 1926 อะริสตีด บรียองด์ (Aristide Briand)  สำหรับสนธิสัญญาโลคาร์โน กุสทัฟ ชเตรเซอมัน (Gustav Stresemann)  สำหรับสนธิสัญญาโลคาร์โน  2470 / 1927 แฟร์ดินองด์ บุยซง  (Ferdinand Buisson)  ผู้ก่อตั้งและประธาน League for Human Rights. ลุดวิก ควิดด์ (Ludwig Quidde)  delegate to numerous peace conferences. 2471 / 1928  ไม่มีการให้รางวัล 2472 / 1929 แฟรงค์ บี. เคลลอกก์  (Frank B. Kellogg)  สำหรับ Kellogg-Briand Pact 2473 / 1930 นาทัน เซอเดอร์โบลม (Nathan Söderblom)  leader of the ecumenical movement. 2474 / 1931 เจน แอดดัมส์ (Jane Addams)  ประธานสมาคมสตรีสากลเพื่อสันติภาพและอิสรภาพ (Women's International League for Peace and Freedom) นิโคลัส เมอร์เรย์ มัตเลอร์  (Nicholas Murray Butler)  สำหรับการสนับสนุน Kellogg-Briand Pact 2475 / 1932  ไม่มีการให้รางวัล 2476 / 1933 นอร์แมน อังเจลล์  (Norman Angell)  นักเขียน, สมาชิก Executive Committee ของสันนิบาตชาติและNational Peace Council. 2477 / 1934 อาเธอร์ เฮนเดอร์สัน  (Arthur Henderson)  ประธานของ League of Nations Disarmament Conference 2478 / 1935คาร์ล ฟ็อน อ็อสซีเอ็ทซ์คี  (Carl von Ossietzky)  นักหนังสือพิมพ์  2479 / 1936 การ์ลอส ซาเวดรา ลามัส  (Carlos Saavedra Lamas)  ประธาน สันนิบาตชาติ และผู้เจรจาไกล่เกลี่ยในสงครามชาโกระหว่างปารากวัยกับโบลิเวีย 2480 / 1937 โรเบิร์ต เซชิล (Robert Cecil)  ผู้ก่อตั้งและประธาน International Peace Campaign 2481 / 1938 Nansen International Office For Refugees  2482 / 1939 องค์การแพทย์ไร้พรมแดน สงครามโลกครั้งที่ 2 2483 / 1940 2484 / 1941 2485 / 1942 2486 / 1943 2487 / 1944 คณะกรรมการกาชาดระหว่างประเทศ  ให้ย้อนหลังในปี ค.ศ. 1945 2488 / 1945 คอร์เดลล์ ฮุล (Cordell Hull)  สำหรับการริเริ่มก่อตั้งสหประชาชาติ   2489 / 1946 เอมิลี กรีน บัลช์ (Emily Greene Balch)  ประธานกิตติมศักดิ์สากลแห่ง Women's International League for Peace and Freedom จอห์น อาร์ มอตต์ (John R. Mott)   chairman of the International Missionary Council and president of the World Alliance of Young Men's Christian Associations 2490 / 1947 Friends Service CouncilAmerican Friends Service Committee  on behalf of the Religious Society of Friends, better known as the Quakers. 2491 / 1948   ไม่มีการให้รางวัล ผู้ที่ได้รับคัดเลือกให้ได้รับรางวัลคือ มหาตมะ คานธี แต่เนื่องจากถูกลอบสังหารเสียก่อนMahatma Gandhi, the Missing Laureate, Nobelprize.org 2492 / 1949จอห์น บอยด์ ออร์ (John Boyd Orr)  ผู้กำกับทั่วไปขององค์การอาหารและการเกษตรแห่งสหประชาชาติ (FAO) และประธานแห่ง National Peace Council และ World Union of Peace Organizations 2493 / 1950ราล์ฟ บันช์ (Ralph Bunche)  for mediating in Palestine (2491) 2494 / 1951 เลยง ชูโอ  (Léon Jouhaux)  president of the International Committee of the European Council, vice president of the International Confederation of Free Trade Unions, vice president of the World Federation of Trade Unions, member of the ILO Council, delegate to the UN. 2495 / 1952 อัลเบิร์ต ชแวแซร์  (Albert Schweitzer)  for his philosophy of "Reverence for Life", expressed in many ways, but most famously in founding the Lambaréné Hospital in Gabon 2496 / 1953 จอร์จ แคตเลตต์ มาร์แชลล์  (George Catlett Marshall)  สำหรับแผนมาร์แชลล์ 2497 / 1954 ข้าหลวงใหญ่ผู้ลี้ภัยแห่งสหประชาชาติ   2498 / 1955    ไม่มีการให้รางวัล 2499 / 1956   ไม่มีการให้รางวัล 2500 / 1957 เลสเตอร์ โบวส์ เพียร์สัน (Lester Bowles Pearson)   President of the 7th session of the United Nations General Assembly for introducing peacekeeping forces to resolve the Suez Crisis. 2501 / 1958จอร์จส ปิเร (Georges Pire)  leader of L'Europe du Coeur au Service du Monde, a relief organization for refugees. 2502 / 1959 ฟิลิป โนเอล บาเกอร์ (Philip Noel-Baker)  for his lifelong ardent work for international peace and co-operation. 2503 / 1960อัลเบิร์ต ลูทูลี (Albert Lutuli)  ประธานาธิบดี, สภาชาติแอฟริกา   2504 / 1961ด๊าก ฮัมมาร์เฮิลด์ (Dag Hammarskjöld)  เลขาธิการทั่วไป, สหประชาชาติ (posthumous) 2505 / 1962ลีนูส คาร์ล พอลลิง  (Linus Carl Pauling)  สำหรับการรณรงค์เพื่อต่อต้านการทดสอบอาวุธนิวเคลียร์ 2506 / 1963 คณะกรรมการกาชาดระหว่างประเทศ สภากาชาดและสภาเสี้ยววงเดือนแดง  2507 / 1964 มาร์ติน ลูเทอร์ คิง จูเนียร์  (Martin Luther King Jr.)  Leader of the Southern Christian Leadership Conference, campaigner for civil rights.  2508 /1965 กองทุนเพื่อเด็กแห่งสหประชาชาติ (UNICEF)   2509 / 1966    ไม่มีการให้รางวัล 2510 / 1967   ไม่มีการให้รางวัล 2511 / 1968 เรอเน กาแซง  (René Cassin)  President, European Court of Human Rights. 2512 / 1969องค์การแรงงานระหว่างประเทศ (International Labour Organization)  2513 / 1970นอร์แมน บอร์ล็อก (Norman Borlaug)  for research at the International Maize and Wheat Improvement Center. 2514 / 1971วิลลี บรันท์ (Willy Brandt)  สำหรับ Ostpolitik ของเยอรมนีตะวันตกโดยมีทัศนคติใหม่ต่อยุโรปตะวันออกและเยอรมนีตะวันออก 2515 / 1972   ไม่มีการให้รางวัล 2516 / 1973เฮนรี เอ. คิสซิงเกอร์ (Henry A. Kissinger) เล ดึ๊ก เถาะ (declined the honours)   สำหรับสัญญาที่นำไปสู่จุดสิ้นสุดของสงครามเวียดนาม 2517 / 1974ชอน แมกไบรด์ (Seán MacBride)เอซากุ ซาโต (佐藤 榮作, Eisaku Satō)  president of the International Peace Bureau the Commission of Namibia of the United Nations. 2518 / 1975อันเดรย์ ซาคารอฟ  (Andrei Dmitrievich Sakharov)  (Андрей Дмитриевич Сахаров)  รณรงค์เกี่ยวกับสิทธิมนุษยชน  2519 / 1976เบ็ตตี วิลเลียมส์ (Betty Williams)ไมรีด แมกไกวร์ (Mairead Maguire)  ผู้นำการเคลื่อนไหวเพื่อสันติภาพแห่งไอร์แลนด์แหนือ (Northern Ireland Peace Movement) (ต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็น สมาคมประชาชนสันติภาพ (Community of Peace People))  2520 / 1977 องค์การนิรโทษกรรมสากลองค์การนิรโทษกรรม จาก หนังสืออธิบายศัพท์การทูตและการเมืองระหว่างประเทศ โดย ฯพณฯเอกอัครราชทูตกลศ วิเศษสุรการสากล   รณรงค์เพื่อต่อต้านการละเมิดสิทธิมนุษยชน  2521 / 1978มูฮัมหมัด อันวาร์ อัล ซาดัต (Mohamed Anwar Al-Sadat) เมนาเฮม เบกิน (Menachem Begin)  สำหรับการเจรจาสันติภาพระหว่างอียิปต์และอิสราเอล  2522 / 1979 แม่ชีเทเรซา  (Mother Teresa)  ผู้รณรงค์เกี่ยวกับความยากจน  2523 / 1980 อดอลโฟ เปเรซ เอสกุยเวล  (Adolfo Pérez Esquivel)  ผู้สนับสนุนทางด้านสิทธิมนุษยชน  2524 / 1981 ข้าหลวงใหญ่ผู้ลี้ภัยแห่งสหประชาชาติ   2525 / 1982อัลวา ไมร์ดาล (Alva Myrdal)อัลฟอนโซ การ์เซีย โรเบลส (Alfonso García Robles)  ตัวแทนสู่การประชุมสามัญของสหประชาชาติเกี่ยวกับการปลดอาวุธ  2526 / 1983แลค วาแวนซา (Lech Wałęsa)  ผู้ก่อตั้ง Solidarność เพื่อรณรงค์เกี่ยวกับสิทธิมนุษยชน  2527 / 1984เดสมอนด์ ทูตู (Desmond Tutu)  ต่อต้านการถือผิว (Apartheid)  2528 / 1985 International Physicians for the Prevention of Nuclear War  for spreading authoritative information and by creating an awareness of the catastrophic consequences of atomic warfare. 2529 / 1986เอลี วีเซล (Elie Wiesel)    นักเขียน Holocaust survivor 2530 / 1987โอสการ์ อาเรียส ซันเชซ  (Óscar Arias Sánchez)  สำหรับการเริ่มต้นของการเจรจาสันติภาพในอเมริกากลาง  2531 / 1988การรักษาสันติภาพของสหประชาชาติ (United Nations peacekeeping)    สำหรับการมีส่วนร่วมในความขัดแย้งมากมายตั้งแต่ปีพ. ศ. 2499 ในช่วงเวลาของการมอบรางวัล 736 คนจากประเทศต่าง ๆ ได้สูญเสียชีวิตในความพยายามรักษาสันติภาพ 2532 / 1989ทะไลลามะ องค์ที่สิบสี่ เทนซิน เกียตโซ  สำหรับการต่อต้านของการใช้ความรุนแรงอย่างมั่นคงเกี่ยวกับการดิ้นรนต่อสู้เพื่อเสรีภาพของประชาชนของท่าน  2533 / 1990 มิฮาอิล ซีรเกเยวิช กอร์บาชอฟ (Михаи́л Серге́евич Горбачёв, Mikhail Sergeyevich Gorbachev)  "สำหรับบทบาทนำในกระบวนการสร้างสันติภาพ ซึ่งเป็นพื้นฐานของลักษณะสำคัญหลายส่วนของประชาคมโลกในปัจจุบัน" 2534 / 1991อองซานซูจี (Aung San Suu Kyi)  "สำหรับการต่อสู้ที่ไม่รุนแรงในการเรียกร้องประชาธิปไตยและสิทธิมนุษยชน" 2535 / 1992 ริโกเบร์ตา เมนชู (Rigoberta Menchú)  "เพื่อเป็นการยอมรับผลงานของเธอที่ทำเพื่อความยุติธรรมทางสังคม และการประนีประนอมทางชาติพันธุ์และวัฒนธรรม โดยมีพื้นฐานบนความเคารพในสิทธิของชนพื้นเมือง" 2536 / 1993 เนลสัน แมนเดลา (Nelson Mandela)  เฟรเดอริก วิลเลิม เดอ แกลร์ก (Frederik Willem de Klerk)    "สำหรับงานเพื่อสันติในการยุติการเหยียดสีผิว และการวางรากฐานประชาธิปไตยใหม่ของแอฟริกาใต้" 2537 / 1994ยัสเซอร์ อาราฟัต (ياسر عرفات, Yasser Arafat) ชีมอน เปเรส (שמעון פרס) ยิตส์ฮัก ราบิน (יצחק רבין)  "สำหรับความพยายามที่จะสร้างความสงบสุขในตะวันออกกลาง" 2538 / 1995โจเซฟ รอตแบลต (Joseph Rotblat) การประชุมพักวอชว่าด้วยวิทยาศาสตร์และกิจการโล (Pugwash Conferences on Science and World Affairs)  "สำหรับความพยายามที่จะลดอาวุธนิวเคลียร์ในการเมืองของนานาชาติ" 2539 / 1996 การ์ลอส ฟิลิปเป ซิเมเนส เบโล   (Carlos Filipe Ximenes Belo)   โคเซ รามอส ออร์ตา  (José Ramos-Horta)  "สำหรับงานที่เป็นกลางและสันติในการแก้ปัญหาความขัดแย้งในติมอร์ตะวันออก"  2540 / 1997 การรณรงค์ระหว่างประเทศเพื่อห้ามทุ่นระเบิดโจดี วิลเลียมส์ (Jody Williams)  "สำหรับงานเพื่อการถอดถอนกักระเบิด" 2541 / 1998 จอห์น ฮูม (John Hume) เดวิด ทริมเบิล (David Trimble)  "สำหรับความพยายามที่จะหาวิธีแก้อันสันติของความขัดแย้งในของไอร์แลนด์" 2542 / 1999 องค์การแพทย์ไร้พรมแดน  (Médecins Sans Frontières)  "เพื่อเป็นการยอมรับถึงผลงานบุกเบิกด้านมนุษยธรรมขององค์การในหลายทวีป" 2543 / 2000คิม แด-จุง (김대중, Kim Dae Jung)  "สำหรับงานเพื่อประชาธิปไตยและสิทธิมนุษยชนในเกาหลีใต้และเอเชียตะวันออก และเพื่อสันติภาพและการประนีประนอมกับเกาหลีเหนือ" 2544 / 2001 สหประชาชาติ  โคฟี แอนนัน (Kofi Annan)     "สำหรับงานที่จะทำให้โลกมีการจัดการที่ดีและสงบสุขยิ่งขึ้น" 2545 / 2002 เจมส์ เอิร์ล (จิมมี) คาร์เตอร์ จูเนียร์  (James Earl (Jimmy) Carter, Jr.)  "สำหรับทศวรรษที่ทำงานโดยไม่เหน็ดเหนื่อยในความพยายามที่จะแสวงหาวิธีแก้ไขที่ดีและสงบที่สุดในการแก้ความขัดแย้งระดับนานาชาติ การพัฒนาทางด้านประชาธิปไตยและสิทธิมนุษยชน และการสนับสนุนเศรษฐกิจและการพัฒนาทางสังคม" 2546 / 2003 ชิริน เอบาดี (شيرين عبادي, Shirin Ebadi)  "สำหรับความพยายามทางด้านประชาธิปไตยและสิทธิมนุษยชน โดยเฉพาะการต่อสู้ดิ้นรนเพื่อสิทธิของผู้หญิงและเด็ก" 2547 / 2004 วังการี มาไท  (Wangari Maathai)  "สำหรับความช่วยเหลือเพื่อสนับสนุนการพัฒนา ประชาธิปไตย และสันติภาพ" 2548 / 2005 สำนักงานพลังงานปรมาณูระหว่างประเทศมุฮัมมัด อัลบะรอดะอี (محمد البرادعي, Mohamed ElBaradei)    "สำหรับความพยายามที่จะป้องกันพลังงานนิวเคลียร์จากการถูกใช้งานทางด้านการทหาร และรับรองว่าการใช้งานเพื่อสันตินั้นจะใช้ไปในทางที่ปลอดภัยที่สุด" 2549 / 2006 มูฮัมหมัด ยูนูส (মুহাম্মদ ইউনুস, Muhammad Yunus)  ธนาคารกรามีน (Grameen Bank)  "สำหรับเศรษฐกิจที่ดีขึ้นและจุดมุ่งหมายทางสังคมของผู้ยากไร้ โดยเฉพาะผู้หญิง ผ่านทางงานเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่ได้บุกเบิกไว้" 2550 / 2007 คณะกรรมาธิการระหว่างรัฐบาลว่าด้วยการเปลี่ยนแปลงของสภาวะอากาศ  อัลเบิร์ต อาร์โนล์ด (อัล) กอร์ จูเนียร์.     "สำหรับความพยายามและการแผยแพร่ความรู้เกี่ยวกับปรากฏการณ์การเปลี่ยนแปลงของสภาวะอากาศที่กระทำโดยมนุษย์ และการวางรากฐานเพื่อต่อสู้กับการเปลี่ยนแปลงนั้น"2551 / 2008 มาร์ตติ อะห์ติซาริ (Martti Ahtisaari)  "สำหรับความพยายามที่จะแก้ปัญหาความขัดแย้งระดับนานาชาติ ในหลายทวีปมานานกว่าสามทศวรรษ"2552 / 2009 บารัก โอบามา (Barack Obama)  "สำหรับความพยายามในการสร้างความเข้มแข็งให้กับการทูตระหว่างประเทศและความร่วมมือระหว่างผู้คนทั่วโลก" 2010 / 2553 หลิว เซี่ยวโป (Liu Xiaobo)  "สำหรับการต่อสู้อย่างยาวนานและไม่ใช้ความรุนแรงของเขาเพื่อสิทธิมนุษยชนขั้นพื้นฐานในประเทศจีน" 2011 / 2554 เอลเลน จอห์นสัน เซอร์ลีฟ (Ellen Johnson Sirleaf)เลย์มาห์ โบวี (Leymah Gbowee)ตะวักกุล กัรมาน (Tawakkul Karman)  "สำหรับการต่อสู้โดยไม่ใช้ความรุนแรงเพื่อสิทธิและความปลอดภัยของสตรีในการมีส่วนร่วมด้านสันติภาพ" 2012 / 2555 สหภาพยุโรป (European Union)  "สำหรับเวลา 6 ทศวรรษในการผลักดันให้เกิดสันติภาพและสิทธิมนุษยชนในยุโรป" 2013 / 2556 องค์การห้ามอาวุธเคมี (Organisation for the Prohibition of Chemical Weapons) นานาชาติ "สำหรับความพยายามอย่างกว้างขวางในการกำจัดอาวุธเคมี" 2014 / 2557 ไกรลาส สัตยาธิ (Kailash Satyarthi)    "สำหรับการต่อสู้ต่อการปราบเด็กและเยาวชน ตลอดจนเพื่อสิทธิได้รับการศึกษาของเด็กทุกคน" (มะลาละห์เป็นผู้ได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพอายุน้อยที่สุด ด้วยวัย 17 ปี) มะลาละห์ ยูซัฟซัย (Malala Yousafzai)  2015 / 2558 กลุ่มสานเสวนาสี่ฝ่ายแห่งชาติตูนิเซีย (Tunisian National Dialogue Quartet)  "สำหรับการอุทิศตนเพื่อสร้างประชาธิปไตยแบบพหุนิยมในตูนิเซีย ช่วงการปฏิวัติตูนิเซีย ค.ศ. 2011"The Nobel Peace Prize 2015 - Nobelprize.org 2016 / 2559ฮวน มานูเอล ซานโตส (Juan Manuel Santos)  "สำหรับความพยายามในการยุติความขัดแย้งโคลอมเบีย"   2017 / 2560 คณะกรรมการรณรงค์เพื่อยกเลิกอาวุธนิวเคลียร์ระหว่างประเทศ (International Campaign to Abolish Nuclear Weapons)  "สำหรับผลงานที่ชี้ให้เห็นถึงผลกระทบต่อมนุษย์จากการใช้อาวุธนิวเคลียร์ และความสำเร็จในการผลักดันให้เกิดสนธิสัญญาห้ามอาวุธนิวเคลียร์"   2018 / 2561 เดนิส มูเควกี (Denis Mukwege)    "สำหรับความพยายามในการหยุดยั้งการใช้ความรุนแรงทางเพศเป็นเครื่องมือในสงคราม" นาดิยะฮ์ มุรอด (Nadia Murad)  2019 / 2562อาบีย์ อาห์เม็ด (Abiy Ahmed)  "สำหรับความพยายามในการบรรลุสันติภาพและความร่วมมือระหว่างประเทศ เพื่อแก้ปัญหาความขัดแย้งพรมแดนเอธิโอเปีย-เอริเทรีย"   2020 / 2563โครงการอาหารโลก (World Food Programme)  "สำหรับความพยายามในการต่อสู้กับความหิวโหย การมีส่วนร่วมในการพัฒนาสันติภาพในพื้นที่ความขัดแย้ง และการเป็นกำลังขับเคลื่อนในการหยุดยั้งการใช้ความอดอยากหิวโหยเป็นเครื่องมือในสงคราม"   2021 / 2564 มาเรีย เรสซา (Maria Ressa)  "สำหรับความพยายามในการปกป้องเสรีภาพในการแสดงออก อันเป็นเงื่อนไขก่อนสำหรับประชาธิปไตยและสันติภาพที่ยั่งยืน" ดมีตรี มูราตอฟ (Dmitry Muratov)  2565 / 2022 อาเลียช เบียเลียตสกี (Ales Bialiatski)  "สำหรับการส่งเสริมสิทธิในการวิจารณ์อำนาจ ปกป้องสิทธิพื้นฐานของพลเมือง และความพยายามในการบันทึกอาชญากรรมสงคราม การละเมิดสิทธิมนุษยชนและการใช้อำนาจในทางมิชอบ" เมมอเรียล (Memorial)  ศูนย์เสรีภาพพลเมือง (The Center for Civil Liberties)  2023 / 2566แนร์แกส แมแฮมแมดี (Narges Mohammadi)  "สำหรับการต่อสู้ของเธอต่อการกดขี่สตรีในประเทศอิหร่าน และการต่อสู้เพื่อสนับสนุนสิทธิมนุษยชนและเสรีภาพแก่ผองชน"   2024 / 2567นิฮงฮิดังเกียว (Nihon Hidankyo)  "สำหรับความพยายามในการผลักดันให้โลกปลอดจากอาวุธนิวเคลียร์ และสร้างความตระหนักผ่านคำให้การของผู้ประสบภัยว่าไม่ควรมีการใช้อาวุธนิวเคลียร์อีกต่อไป"   2025 / 2568มาริอา โกลินา มาชาร์โด (María Corina Machado)  "สำหรับการทำงานอย่างไม่ย่อท้อของเธอในการส่งเสริมสิทธิประชาธิปไตยให้กับประชาชนชาวเวเนซุเอลา และสำหรับการต่อสู้ของเธอเพื่อให้เกิดการเปลี่ยนผ่านที่ยุติธรรมและสันติจากระบอบเผด็จการไปสู่ประชาธิปไตย"  

 อ้างอิง 

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 รางวัลโนเบลสาขาสันติภาพ
 Norwegian Nobel Committee 
 The Nomination Database for the Nobel Prize in Peace, 1901-1955 


โนเบลสาขาสันติภาพ
หมวดหมู่:รางวัลโนเบล
หมวดหมู่:รางวัลสันติภาพ