โบอิง 747-400

โบอิง 747-400 เป็นเครื่องบินรุ่นรองล่าสุดของ โบอิง 747 ถูกแทนที่โดยโบอิง 747-8 ที่ปรับปรุงแล้ว ผลิตโดยฝ่ายผลิตเครื่องบินพาณิชย์โบอิง และเคยเป็นเครื่องบินที่ใหญ่ที่สุดจนกระทั่งการให้บริการของแอร์บัส เอ 380

โบอิงเปิดตัว 747-400 อย่างเป็นทางการเมื่อเดือนตุลาคม ค.ศ. 1985 โดยเครื่องบินลำแรกสร้างแล้วเสร็จเมื่อเดือนมกราคม ค.ศ. 1988 และเริ่มทดสอบการบินครั้งแรกเมื่อวันที่ 29 เมษายน ค.ศ. 1988 จนกระทั่งในวันที่ 26 มกราคม ค.ศ. 1989 จึงได้มีการส่งมอบ 747-400 ลำแรกให้กับนอร์ทเวสต์แอร์ไลน์ข้อมูลของรุ่น 747 ทั้งนี้การผลิตเครื่องบินรุ่น 747-400 สิ้นสุดอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 15 มีนาคม ค.ศ. 2007 พร้อมกับการยกเลิกคำสั่งซื้อของฟิลิปปินส์แอร์ไลน์ (ซึ่งเปลี่ยนเป็นโบอิง777-300อีอาร์แทน) เครื่องลำสุดท้ายส่งมอบให้กับไชนาแอร์ไลน์ เมื่อเดือนเมษายน ค.ศ. 2005

 รุ่น 
 747-400 
747-400 ขยายความกว้างของปีกอีก 2 เมตร (6 ฟุต) รวมถึงติดตั้งวิงเล็ตอีก 2 เมตร (6 ฟุต) เมื่อเทียบกับรุ่น -300 และยังขยายความยาวพื้นที่ของชั้นสองเพิ่มขึ้นด้วย ทั้งนี้แม้ว่าความยาวของปีกจะเพิ่ม แต่น้ำหนักของปีกลดลง เนื่องจากใช้วัสดุคอมโพสิตและอะลูมิเนียมอัลลอย

การผลิตของ 747-400 สิ้นสุดลงเมื่อวันที่ 15 มีนาคม ค.ศ. 2007ข่าวการยกเลิกการผลิต 747-400 จาก Seattlepi.com เมื่อวันที่ 17 มีนาคม พ.ศ. 2550 โดยผู้สั่งซื้อลำสุดท้ายเป็นของไชน่าแอร์ไลน์เมื่อเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2003 และส่งมอบเมื่อเดือนเมษายน ค.ศ. 2007

 747-400F 
747-400เอฟ (Freighter; F) เป็นเครื่องบินขนส่งสินค้า ซึ่งใช้ลำตัวเครื่องจาก 747-200F และแตกต่างจาก -400 ที่เป็นเครื่องบินโดยสาร ตรงที่ความยาวของชั้นสองสั้นกว่าอย่างเห็นได้ชัด โดยเริ่มทดสอบการบินครั้งแรกเมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม พ.ศ. 2536 และเริ่มให้บริการครั้งแรกโดยคาร์โกลักซ์ เมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2536 และมีลูกค้าหลักอย่างโคเรียนแอร์, คาร์โกลักซ์, ไชน่าแอร์ไลน์, โพลาร์แอร์คาร์โก, นิปปอนคาร์โกแอร์ไลน์, สิงคโปร์แอร์ไลน์ และแอตลาสแอร์

ทั้งนี้กองทัพอากาศสหรัฐอเมริกา ได้สั่งซื้อ 747-400F ไป 7 ลำ และดัดแปลงใหม่เป็นเครื่องบิน Airborne Laser โดยติดตั้งเครื่องยิงแสงเลเซอร์ไว้ที่ปลายจมูกเครื่องบิน และให้ชื่อเรียกว่า โบอิง YAL-1A

 747-400M 
747-400เอ็ม (Combi; C) เป็นเครื่องบินผสมระหว่างเครื่องบินโดยสาร และเครื่องบินขนส่งสินค้า โดยมีประตูขนถ่ายสินค้าที่ด้านท้ายลำตัวเครื่อง -400M เริ่มทดสอบการบินครั้งแรกเมื่อวันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 1989 และเริ่มให้บริการครั้งแรกโดยเคแอลเอ็ม เมื่อวันที่ 12 กันยายน ค.ศ. 1989

 747-400D 
747-400ดี (Domestic; D) เป็นความต้องการพิเศษจากเจแปนแอร์ไลน์ ที่ต้องการให้บริการเที่ยวบินระยะสั้นภายในประเทศ โดยจัดผังที่นั่งใหม่ สามารถจุผู้โดยสารได้สูงสุด 568 ที่นั่งสำหรับการจัดแบบ 3 ชั้นบิน และ 660 ที่นั่งสำหรับการจัดแบบที่นั่งชั้นประหยัดเพียงอย่างเดียว โดย -400D จะไม่เพิ่มความยาวของปีกและวิงเล็ตเหมือนรุ่นอื่นๆ เพราะไม่มีความจำเป็นสำหรับเที่ยวบินระยะสั้น และมีจำนวนเที่ยวบินที่ขึ้นลงบ่อยครั้ง ทั้งนี้ -400D สามารถปรับเปลี่ยนให้รุ่นที่มีพิสัยบินระยะไกลได้เมื่อต้องการ

747-400ดี เริ่มทดสอบการบินครั้งแรกเมื่อวันที่ 18 มีนาคม ค.ศ. 1991 และเริ่มให้บริการครั้งแรกโดยเจแปนแอร์ไลน์ เมื่อวันที่ 22 ตุลาคม ค.ศ. 1991

 747-400ER 
747-400อีอาร์ (Extended range; ER) เป็นรุ่นปรับปรุงให้มีพิสัยการบินมากกว่าเดิม 805 กิโลเมตร หรือสามารถบรรทุกสินค้าได้มากกว่าเดิม 6,800 กิโลกรัม และมีการตกแต่งภายในแบบเดียวกับโบอิง 777 ซึ่งรู้จักกันโดยทั่วไปว่า เป็นการตกแต่งที่เป็นสัญลักษณ์ของโบอิง (Boeing Signature Interior) พร้อมเพิ่มทางเลือกการเพิ่มขนาดถังเชื้อเพลิง 3,240 แกลลอน 1 หรือ 2 ถัง ไว้ในส่วนห้องเก็บสินค้าด้านหน้าอีกด้วย

747-400อีอาร์ เปิดตัวเมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2543 และส่งมอบครั้งแรกให้กับควอนตัสเมื่อวันที่ 31 ตุลาคม ค.ศ. 2002

 747-400ERF 
747-400ERF เป็นรุ่นขนส่งสินค้าของ -400อีอาร์ โดยสามารถบรรทุกได้สูงสุด 112,760 กิโลกรัม (248,600 ปอนด์) มากกว่ารุ่น -400เอฟ อยู่ 9,980 กิโลกรัม (22,000 ปอนด์) ที่น้ำหนักสูงสุดเมื่อนำเครื่องขึ้นเท่ากัน ทั้งนี้ -400ERF มีพิสัยบินสูงสุด 9,200 กิโลเมตร ไกลกว่า -400F อยู่ประมาณ 525 กิโลเมตร ทั้งนี้รุ่นขนส่งสินค้าของ 747-8 จะสามารถบรรทุกสินค้าได้มากกว่า แต่มีพิสัยบินใกล้กว่า -400อีอาร์เอฟ

 747-400BCF 
747-400บีซีเอฟ (Boeing Converted Freighter; BCF) หรือเดิมคือ 747-400เอสเอฟ (Special Freighter; SF) เป็นรุ่นที่ปรับเปลี่ยนจากเครื่องบินโดยสาร 747-400 มาเป็นเครื่องบินขนส่งสินค้า โดยเริ่มโครงการนี้เมื่อปี 2004 และเครื่องลำแรกที่ได้ปรับเปลี่ยนแล้วส่งมอบให้กับคาเธย์แปซิฟิกคาร์โก เมื่อวันที่ 19 ธันวาคม ค.ศ. 2005

 747 LCF ดรีมลิฟเตอร์ 

747 แอลซีเอฟ ดรีมลิฟเตอร์ (Large Cargo Freighter; LCF) หรือ โบอิง ดรีมลิฟเตอร์  เป็นรุ่นดัดแปลงของเครื่องบิน 747-400 เป็นเครื่องบินขนส่งสินค้าขนาดใหญ่กว่าปกติ เพื่อใช้สำหรับการขนส่งชิ้นส่วนของโบอิง 787มายังโรงงานผลิตเครื่องบินที่เอเวอร์เร็ตต์ รัฐวอชิงตันโบอิงขนส่งปีกของ 787 โดย 747LCF จากเว็บไซต์โบอิง เมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2550 ซึ่งช่วยย่นระยะเวลาการขนส่งชิ้นส่วนกว่าการขนส่งทางเรือ โดยลำตัวเครื่องบินของแอลซีเอฟจะคล้ายกับซุปเปอร์กัปปี และแอร์บัส เบลูกา ออกแบบโดยสำนักงานโบอิงที่มอสโกการพัฒนาของโบอิง 747LCF จากเว็บไซ์โบอิง เมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 โดยเครื่องรุ่นนี้จะให้บริการโดย เอเวอร์กรีนอินเตอร์เนชั่นเนลแอร์ไลน์ และโบอิงจะไม่ผลิตเครื่องรุ่นนี้ออกขายให้กับลูกค้ารายอื่น และโบอิงจะใช้สำหรับการขนส่งพิเศษของโบอิงเอง

 ผู้ให้บริการ 

ณ เดือนมกราคม ค.ศ. 2023 มีโบอิง 747-400 จำนวน 269 ลำให้บริการ โดยส่วนใหญ่เป็นรุ่นขนส่งสินค้า ผู้ให้บริการผู้โดยสารรายใหญ่ที่สุด ได้แก่แอทลัสแอร์ (35), คาลิตาแอร์ (24), ไชนาแอร์ไลน์คาร์โก้ (17), โรซิยะห์แอร์ไลน์ (9),และ ลุฟท์ฮันซ่า (8)

 ผู้ให้บริการในอดีต 
รายชื่อนี้ยังรวมถึงผู้ให้บริการที่ใช้เครื่องบินชั่วคราวนอกเหนือจากผู้ให้บริการหลัก:

 แอโรลิเนียส อาร์เจนติน่า 
 แอโรเซอร์
 แอร์แคนาดา
 แอร์คาร์โก้เยอรมนี
 แอร์ฟรานซ์
 แอร์อินเดียsimpleflying.com - End Of The Road: Air India's Boeing 747s Deregistered By Regulator 28 April 2022
 แอร์นามิเบีย
 แอร์นิวซีแลนด์
 แอร์แปซิฟิก
 อัลเวเฟอร์แอร์
 อาลีตาเลียคาร์โก้
 ออล นิปปอน แอร์เวย์
 อันแซตออสเตรเลีย
 อาเบียงกา
 บังกลาเทศพิมาน
 บลูสกายแอร์ไลน์
 บริติชแอร์เวย์
 บริติชแอร์เวย์เวิลด์คาร์โก้
 แคเนเดียนแอร์ไลน์
 คาร์โก้บีแอร์ไลน์
 คาเธ่ย์แปซิฟิก
 ไชนาแอร์ไลน์
 ค็อนดอร์
 คอร์สแอร์
 เดลตาแอร์ไลน์
 ดราก้อนแอร์คาร์โก้
 เอมิเรตส์สกาย คาร์โก
 เอทิฮัดคาร์โก้
 อีวีเอแอร์
 แอลอัล
 เอเวอร์กรีนอินเตอร์เนชั่นเนลแอร์ไลน์
 ฟลายแนส
 การูดาอินโดนีเซีย
 โกลบอลซัพพลายซิสเต็ฒ
 แกรนด์สตาร์คาร์โก้
 เกรตวอลล์แอร์ไลน์
 ไอบีเรีย 
 เจดคาร์โก้อินเตอร์เนชันแนล
 เจแปนแอร์ไลน์
 เคนยาแอร์เวย์คาร์โก้
 เคแอลเอ็ม
 คูเวตแอร์เวย์
 ไลอ้อนแอร์
 ลุฟท์ฮันซ่าคาร์โก้
 มาเลเซียแอร์ไลน์
 แมนดารินแอร์ไลน์
 นอร์ทเวสต์แอร์ไลน์
 รอยัลแอร์มารอค
 โอเอซิสฮ่องกงแอร์ไลน์
 ฟิลิปปินส์แอร์ไลน์
 ภูเก็ตแอร์
 ควอนตัส
 ซาบีนา 
 ซาอุเดีย 
 สิงคโปร์แอร์ไลน์
 เซาท์แอฟริกันแอร์เวย์
 เซาเทิร์นแอร์เวย์
 ซูรินามแอร์ไลน์
 ทีเอเอจีแองโกลาแอร์ไลน์
 แทต
 การบินไทย
 ทรานส์แอโร
 อูว์นียงเดอทรานส์เปอร์ไอรียง
 ยูไนเต็ดแอร์ไลน์
 วาริก
 เวอร์จิน แอตแลนติก
 วามอสแอร์
 เวิลด์แอร์เวย์

 ผู้ให้บริการทางการทหาร

 รัฐบาลคูเวต
 รัฐบาลสหรัฐ

 การส่งมอบ 
รุ่นรวม200920082007200620052004200320022001200019991998199719961995199419931992199119901989747-40044223651993443301816324247485434747-400D1921682747-400ER633747-400ERF4066862543747-400F126288897615121510843542747-400M6111325523661287รวม69481416141315192731254753392625405661626241

 ข้อมูลจำเพาะ 
รุ่น747-400747-400ERนักบิน  2ความจุผู้โดยสาร  416 (จัดแบบ 3 ชั้นบิน)ความยาว  70.6 เมตร (231 ฟุต 10 นิ้ว)ความกว้างของปีก  64.4 เมตร (211 ฟุต 5 นิ้ว)ความสูง  19.4 เมตร (63 ฟุต 8 นิ้ว)น้ำหนักบรรทุกเปล่า  178,756 กิโลกรัม  (393,263 ปอนด์)  164,382 กิโลกรัม  (361,640 ปอนด์)น้ำหนักสูงสุดเมื่อนำเครื่องขึ้น  396,890 กิโลกรัม  (875,000 ปอนด์)  412,775 กิโลกรัม  (910,000 ปอนด์)ความเร็วปกติ  0.85 มัค  (491 น็อต, 910 กม./ชม.)  0.855 มัค  (493 น็อต, 913 กม./ชม.)ความเร็วสูงสุด  0.92 มัค  (1,000 กม./ชม.)พิสัยบิน เมื่อบรรทุกเต็มลำ  13,450 กิโลเมตร  (7,260 ไมล์ทะเล)  14,205 กิโลเมตร  (7,670 ไมล์ทะเล)ปริมาณเชื้อเพลิงสูงสุด  216,840 ลิตร (57,285 แกลลอน)  241,140 ลิตร (63,705 แกลลอน)ปริมาณเชื้อเพลิง/พิสัยบิน เมื่อบรรทุกเต็มลำ  16.1 ลิตร/กิโลเมตร  17.0 ลิตร/กิโลเมตรเครื่องยนต์ (4x)   PW 4062  GE CF6-80C2B5F  RR RB211-524H  PW 4062  GE CF6-80C2B5Fแรงผลักดัน (4x)   63,300 ปอนด์ฟอร์ซ PW  62,100 ปอนด์ฟอร์ซ GE  59,500 ปอนด์ฟอร์ซ RR  63,300 ปอนด์ฟอร์ซ PW  62,100 ปอนด์ฟอร์ซ GE
แหล่งข้อมูล: , 

 เครื่องบินที่ใกล้เคียงกัน 
 รุ่นที่ใกล้เคียงกัน 
 โบอิง YAL-1
 โบอิง อี-4
 VC-25 Air Force One
 Shuttle Carrier Aircraft
 โบอิง 747-8
 โบอิง 777-300อีอาร์

 เครื่องบินที่ใกล้เคียงกัน 
 แอร์บัส เอ340-600
 แอร์บัส เอ350-1000
 แอร์บัส เอ380
 แอร์บัส เบลูก้า

 อ้างอิง 

 แหล่งข้อมูลอื่น 

 ข้อมูล 747-400 ในเว็บไซต์โบอิง 

747-400
บโบอิง 747-400
หมวดหมู่:โบอิง 747

ko:보잉 747#보잉 747-400
sr:Боинг 747#747-400