ซูการ์โน

ซูการ์โน (, ชื่อเกิด: กุซโน ซซโรดีฮาร์โจ (); 6 มิถุนายน ค.ศ. 1901 – 21 มิถุนายน ค.ศ. 1970)Biografi Presiden  Perpustakaan Nasional Republik Indonesia เป็นนักการเมือง นักปราศรัย นักปฏิวัติชาตินิยมชาวอินโดนีเซีย โดยเป็นประธานาธิบดีคนแรกของอินโดนีเซีย ดำรงตำแหน่งตั้งแต่ ค.ศ. 1945 ถึง ค.ศ. 1967

ซูการ์โนเป็นผู้นำในการต่อสู้เพื่อเอกราชของอินโดนีเซียจากอาณานิคมเนเธอร์แลนด์ เขาเป็นผู้นำที่โดดเด่นของขบวนการชาตินิยมของอินโดนีเซียในช่วงอาณานิคม และถูกกักขังโดยรัฐบาลอาณานิคมนานกว่าทศวรรษจนกระทั่งได้รับการปล่อยตัวจากกองกำลังญี่ปุ่นที่รุกรานในสงครามโลกครั้งที่สอง ซูการ์โนและเพื่อนร่วมอุดมการณ์ชาตินิยมของเขาร่วมมือกันเพื่อรวบรวมการสนับสนุนความพยายามในการทำสงครามของญี่ปุ่นจากประชาชน เพื่อแลกกับความช่วยเหลือของญี่ปุ่นในการเผยแพร่แนวคิดชาตินิยม เมื่อญี่ปุ่นยอมแพ้ ซูการ์โนและโมฮัมมัด ฮัตตาประกาศเอกราชของอินโดนีเซียในวันที่ 17 สิงหาคม ค.ศ. 1945 และวันถัดมา ซูการ์โนได้รับแต่งตั้งให้เป็นประธานาธิบดี เขาเป็นผู้นำในการต่อต้านความพยายามสร้างอาณานิคมใหม่ของดัตช์โดยใช้วิธีการทั้งทางการทูตและการทหาร จนกระทั่งเนเธอร์แลนด์รับรองเอกราชของอินโดนีเซียในปี ค.ศ. 1949 เป็นผลให้เขาได้รับสมญานามว่า "บิดาแห่งการประกาศอิสรภาพ" ()

หลังจากช่วงเวลาแห่งความโกลาหลของระบอบประชาธิปไตยแบบรัฐสภา ซูการ์โนได้ก่อตั้งระบอบอัตตาธิปไตยที่เรียกว่า "ประชาธิปไตยแบบชี้นำ" (Demokrasi Terpimpin) ในปี ค.ศ. 1959 ซึ่งประสบความสำเร็จในการยุติความไม่มั่นคงและการกบฏที่คุกคามการอยู่รอดของประเทศที่มีความหลากหลายและแตกแยก ในช่วงต้นทศวรรษ 1960 ซูการ์โนได้เริ่มดำเนินนโยบายต่างประเทศที่ก้าวร้าวหลายชุดภายใต้หัวข้อต่อต้านจักรวรรดินิยมและสนับสนุนขบวนการไม่ฝักใฝ่ฝ่ายใดด้วยตนเอง การพัฒนาเหล่านี้ทำให้เกิดความขัดแย้งกับตะวันตกมากขึ้นและมีความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดกับสหภาพโซเวียตมากขึ้น

หลังจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นรอบ ๆ จากขบวนการ 30 กันยายน ค.ศ. 1965 พลเอกซูฮาร์โตแห่งกองทัพได้เข้าควบคุมประเทศเป็นส่วนใหญ่ด้วยการที่ฝ่ายตะวันตกสนับสนุนการโค่นล้มรัฐบาลที่นำโดยซูการ์โน ต่อมามีการปราบปรามฝ่ายซ้ายทั้งที่เป็นฝ่ายซ้ายจริงและผู้ต้องสงสัยว่าเป็นฝ่ายซ้ายจนเกิดการสังหารหมู่เป็นจำนวนมาก โดยได้รับการสนับสนุนจากหน่วยข่าวกรองจากประเทศสหรัฐและสหราชอาณาจักร ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิตประมาณ 500,000 ถึงมากกว่า 1,000,000 รายMark Aarons (2007). "Justice Betrayed: Post-1945 Responses to Genocide." In David A. Blumenthal and Timothy L. H. McCormack (eds). The Legacy of Nuremberg: Civilising Influence or Institutionalised Vengeance? (International Humanitarian Law).  Martinus Nijhoff Publishers.  p. 80.

ในปี ค.ศ. 1967 ซูฮาร์โตเข้ารับตำแหน่งประธานาธิบดีอย่างเป็นทางการแทนที่ซูการ์โนซึ่งยังคงถูกกักบริเวณในบ้านจนกระทั่งเสียชีวิตในปี ค.ศ. 1970 เขาถูกฝังที่บลีตาร์ จังหวัดชวาตะวันออก ถัดจากมารดา ในช่วงปีแรกของระบอบยุคระเบียบใหม่ของซูฮาร์โต บทบาทของซูการ์โนในการกู้เอกราชของประเทศและความสำเร็จในช่วงแรกของเขาถูกมองข้าม และชื่อของเขาก็ถูกลบออกจากการอภิปรายสาธารณะเป็นส่วนใหญ่ อย่างไรก็ตาม เมื่อการต่อต้านซูฮาร์โตเพิ่มขึ้นพร้อมกับการล่มสลายใน ค.ศ. 1998 ความสนใจของสาธารณชนที่มีต่อซูการ์โนได้รับการฟื้นฟูควบคู่ไปกับการปฏิรูปประชาธิปไตย ปัจจุบัน มรดกของเขาในฐานะบิดาผู้ก่อตั้งประเทศอินโดนีเซียและสัญลักษณ์แห่งเอกภาพและเอกราชของชาติยังคงได้รับความเคารพอย่างกว้างขวางจากชาวอินโดนีเซียจำนวนมาก ซึ่งบ่อยครั้งมากกว่าซูฮาร์โตเสียอีก

 ชื่อ 
ชื่อซูการ์โนนั้นมาจากชื่อของกรรณะซึ่งเป็นตัวละครในมหาภารตะ  โดยส่วนตัวซูการ์โนสะกดชื่อของเขาว่า Soekarno ตามหลักอักขรวิธีภาษาดัตช์ และมักจะเซ็นชื่อหรือเขียนชื่อโดยชื่อนี้ โดยเขาอ้างว่าใช้ชื่อแบบนี้มานานถึง 50 ปี และยากที่จะเปลี่ยน  ทั้งนี้ กฤษฎีกาประธานาธิบดีอินโดนีเซียในช่วงปี ค.ศ. 1947-1968 ได้พิมพ์ชื่อของเขาโดยใช้การสะกดแบบปี ค.ศ. 1947 และท่าอากาศยานนานาชาติซูการ์โน-ฮัตตา ซึ่งให้บริการในพื้นที่ใกล้กับกรุงจาการ์ตา ยังคงใช้การสะกดแบบดัตช์อยู่

ชาวอินโดนีเซียยังจำเขาได้ในชื่อ บุง การ์โน (พี่ชาย/สหายการ์โน) หรือ ปะก์ การ์โน (ท่านการ์โน) เขามีชื่อเพียงชื่อเดียวเช่นเดียวกับชาวชวาหลายคน  In Search of Achmad Sukarno Steven Drakeley, University of Western Sydney

บางครั้งในบันทึกต่างประเทศจะเรียกเขาว่า อะฮ์เมด ซูการ์โน (Achmed Soekarno) หรือชื่ออื่นที่คล้ายคลึงกัน แหล่งข่าวจากกระทรวงการต่างประเทศเปิดเผยว่า "อะฮ์เมด"  (Achmed - ต่อมารัฐอาหรับและสื่อต่างประเทศอื่น ๆ เขียนว่า Ahmad หรือ Ahmed) เป็นชื่อที่ตั้งขึ้นโดย เอ็ม. เซน. ฮัสซัน นักศึกษาชาวอินโดนีเซียในมหาวิทยาลัยอัลอัซฮัร และต่อมาเป็นเจ้าหน้าที่ของกระทรวงการต่างประเทศ เพื่อยืนยันตัวตนของซูการ์โนในฐานะคนมุสลิมต่อสื่ออียิปต์ หลังจากเกิดข้อถกเถียงระยะสั้น ๆ ในอียิปต์ในขณะนั้นว่า ชื่อของซูการ์โนไม่มีความเป็นมุสลิมเพียงพอ หลังจากเริ่มใช้ชื่อ "อะฮ์เมด" รัฐมุสลิมและอาหรับต่างสนับสนุนซูการ์โนอย่างเต็มที่ ดังนั้น เมื่อติดต่อกับประเทศในตะวันออกกลาง ซูการ์โนจึงมักลงชื่อว่า "อะฮ์เมด ซูการ์โน" เสมอ 

 ชีวิตช่วงต้นและครอบครัว 

ซูการ์โนเป็นบุตรของครูประถมชาวชวาที่นับถือศาสนาอิสลาม ผู้เป็นปรียายีนาม () ผู้เติบโตจากโกรโบกัน จังหวัดชวากลาง กับภรรยาชาวบาหลีที่นับถือศาสนาฮินดูจากวรรณะพราหมณ์นาม () จากบูเลอเลิง จังหวัดบาหลี ซูการ์โนเกิดที่ซูราบายา จังหวัดชวาตะวันออก หมู่เกาะอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์ (ปัจจุบันคืออินโดนีเซีย) ซึ่งพ่อของเขาถูกส่งไปตามคำร้องขอโอนย้ายไปยังเกาะชวา ตอนแรกเขามีชื่อว่า กุซโน ซซโรดีฮาร์โจ ตามธรรมเนียมชวา เขาได้รับการเปลี่ยนชื่อหลังรอดจากอาการป่วยในวัยเด็ก

 ชีวิตส่วนตัว 
 แต่งงาน 
ซูการ์โนมีเชื้อสายชวาและบาหลี เขาสมรสกับซีตี อูตารีใน ค.ศ. 1921 และหย่าใน ค.ศ. 1923 เพื่อสมรสกับอิงกิต การ์นาซิฮ์ ซึ่งเขาหย่าประมาณ ค.ศ. 1943 เพื่อสมรสกับฟัตมาวาตี ใน ค.ศ. 1953 ซูการ์โนสมรสกับฮาร์ตีนี หม้ายอายุ 30 ปีจากซาลาตีกาที่เขาพบในงานเลี้ยงรับรอง ฟัตมาวาตีรู้สึกโกรธแค้นกับการแต่งงานครั้งที่สี่นี้และทิ้งซูการ์โนและลูก ๆ ไว้ แม้ว่าพวกเขาจะไม่ได้หย่าร้างกันอย่างเป็นทางการก็ตาม ใน ค.ศ. 1958 ซูการ์โนสมรสกับมาฮารานี วิซมา ซูซานา ซีเรอการ์ ทหารผ่านศึกอิสระจากลิเวอร์พูลที่อายุน้อยกว่าเขา 23 ปี และหย่าร้างกันใน ค.ศ. 1962 เขาได้รับการแนะนำให้รู้จักกับนาโอโกะ เนโมโตะ โฮสเตสสาวชาวญี่ปุ่นวัย 19 ปี ซึ่งเขาได้แต่งงานด้วยใน ค.ศ. 1962 และเปลี่ยนชื่อเป็นรัตนา เดวี ซูการ์โน ซูการ์โนยังมีคู่สมรสอีกห้าคนด้วย คือ ซากิโกะ คานาเซะ (1958–1959), การ์ตีนี มานปโป (1959–1968), ฮาร์ยาตี (1963–1966), Yurike Sanger (1964–1968) และเฮลดี จาฟาร์ (1966–1969) ซูการ์โนเป็นที่รู้จักจากความสัมพันธ์กับผู้หญิงหลายคน เช่น กุซตี นูรุล, เบบี ฮูไว, นูร์บานี ยูซุฟ และอาเมเลีย เด ลา รามา ใน ค.ศ. 1964 เขาสมรสกับรามาที่จาการ์ตาและยังคงอยู่กับเธอจนกระทั่งเสียชีวิตใน ค.ศ. 1970 การแต่งงานครั้งนี้ถูกเก็บเป็นความลับจนกระทั่งรามาเปิดเผยเรื่องนี้ในระหว่างการสัมภาษณ์ใน ค.ศ. 1979

 ลูก 
ก่อนสมรสกับฟัตมาวาตี ซูการ์โนเคยแต่งงานและมีลูกสาวนามรุกมีนี ซึ่งภายหลังกลายเป็นนักร้องโอเปร่าในประเทศอิตาลี เมกาวาตี ซูการ์โนปูตรีผู้ดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีอินโดนีเซียคนที่ 5 เป็นบุตรสาวของเขากับฟัตมาวาตี กูรุฮ์ ซูการ์โนปูตรา (เกิด ค.ศ. 1953) น้องชายของเธอ ได้สืบทอดความถนัดทางศิลปะของซูการ์โน และเป็นนักศิลปะการร่ายรำกับนักแต่งเพลง โดยเป็นผู้ผลิตภาพยนตร์ อุนตุกมู อินโดเนซียากู (, เพื่อเจ้า อินโดนีเซียของข้า) เกี่ยวกับวัฒนธรรมอินโดนีเซีย เขายังเป็นสมาชิกพรรคประชาธิปไตยอินโดนีเซีย-การต่อสู้ของเมกาวาตี กุนตูร์ ซูการ์โนปูตรา, ระฮ์มาวาตี ซูการ์โนปูตรี และซุกมาวาตี ซูการ์โนปูตรี พี่น้องของเขามีส่วนร่วมทางการเมืองทั้งหมด ซูการ์โนมีบุตรสาวชื่อการ์ตีนาจากเดวี ซูการ์โน ใน ค.ศ. 2006 การ์ตีนา ซูการ์โนสมรสกับ Frits Seegers ซีอีโอธนาคารค้าปลีกและพาณิชย์ระดับโลก Barclays ผู้เกิดในเนเธอร์แลนด์"Seegers joins the Barclays superstars," Times Online บุตรคนอื่น ๆ ได้แก่ เตาฟันและบายูจากฮาร์ตีรี บุตรชายนามโตตก ซูร์ยาวัน ซูการ์โนปูตรา (เกิด ค.ศ. 1967 ที่ประเทศเยอรมนี) จากการ์ตีนี มานปโป และบุตรสาวนามซีตี ไอชะฮ์ มาร์กาเรต โรสจากมาฮารานี วิซมา ซูซานา ซีเรอการ์

 เครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย 
แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์

 หมายเหตุ 

 อ้างอิง 

 อ่านเพิ่ม 
 Bob Hering, 2001, Soekarno, architect of a nation, 1901–1970, KIT Publishers Amsterdam, , KITLV Leiden, 
 Jones, Matthew. "US relations with Indonesia, the Kennedy-Johnson transition, and the Vietnam connection, 1963–1965". Diplomatic History 26.2 (2002): 249–281. online
 Brands, H.W. "The limits of Manipulation: How the United States didn't topple Koesno Sosrodihardjo". Journal of American History 76.3 (1989): 785–808. online
 Hughes, John (2002), The End of Sukarno – A Coup that Misfired: A Purge that Ran Wild, Archipelago Press, 
 Oei Tjoe Tat, 1995, Memoar Oei Tjoe Tat: Pembantu Presiden Soekarno (The memoir of Oei Tjoe Tat, assistant to President Sukarno), Hasta Mitra,  (banned in Indonesia)
 Lambert J. Giebels, 1999, Soekarno. Nederlandsch onderdaan. Biografie 1901–1950. Biography part 1, Bert Bakker Amsterdam, 
 Lambert J. Giebels, 2001, Soekarno. President, 1950–1970, Biography part 2, Bert Bakker Amsterdam,  geb.,  pbk.
 Lambert J. Giebels, 2005, De stille genocide: de fatale gebeurtenissen rond de val van de Indonesische president Soekarno, 

 Quah, Say Jye. 2025. "An anatomy of worldmaking: Sukarno and anticolonialism from post-Bandung Indonesia". American Journal of Political Science. 

 Panitia Nasional Penyelenggara Peringatan HUT Kemerdekaan RI ke-XXX (National Committee on 30th Indonesian Independence Anniversary), 1979, 30 Tahun Indonesia Merdeka (I: 1945–1949) (30 Years of Independent Indonesia (Part I:1945–1949)), Tira Pustaka, Jakarta
 ธีรพร พรหมมาศ. “ซูการ์โน: ผู้สร้างเอกภาพของอินโดนีเซีย.” ใน อรพินท์ คำสอน และคนอื่นๆ (บก.), ย้อนพินิจผู้สร้างประวัติศาสตร์เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ 1. น. 201–29. กรุงเทพฯ: โครงการวิจัย “ปริทรรศน์ประวัติศาสตร์และวัฒนธรรมเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (สกว.), 2557.
ประดิษฐ์ คุณสนอง. “ซูการ์โนกับการสร้างอำนาจทางการเมือง.” วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต แผนกวิชาการปกครอง บัณฑิตวิทยาลัย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2518.

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 WWW-VL WWW-VL History: IndonesiaExtensive list of online reading on Sukarno
 The Official U.S. position on released CIA documents


หมวดหมู่:ประธานาธิบดีอินโดนีเซีย
หมวดหมู่:บุคคลจากซูราบายา
หมวดหมู่:นายกรัฐมนตรีอินโดนีเซีย
หมวดหมู่:ผู้นำสูงสุด
หมวดหมู่:ชาวบาหลี
หมวดหมู่:ชาวชวา
หมวดหมู่:มุสลิมชาวอินโดนีเซีย
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.จ. (ฝ่ายหน้า)
หมวดหมู่:วีรบุรุษแห่งชาติอินโดนีเซีย