ไดอะแมกเนติก

ไดอะแมกเนติก (อังกฤษ: Diamagnetism) เป็นสมบัติทางฟิสิกส์ของสสารซึ่งแสดงการตอบสนองต่อสนามแม่เหล็ก โดยสสารที่มีสมบัตินี้จะถูกผลักออกจากบริเวณที่มีสนามแม่เหล็ก สมบัติดังกล่าวเกิดจากการจัดเรียงตัวของอิเล็กตรอนในอะตอม ซึ่งเมื่ออยู่ภายใต้สนามแม่เหล็กภายนอก จะก่อให้เกิดสนามแม่เหล็กเหนี่ยวนำในทิศทางตรงข้ามกับสนามที่มากระทำ

ไดอะแมกเนติกเป็นสมบัติที่พบได้ในสสารทุกชนิด อย่างไรก็ตาม ผลของไดอะแมกเนติกมักมีค่าน้อยมาก และจะสังเกตเห็นได้ชัดเจนเฉพาะในสสารที่ไม่มีสมบัติพาราแมกเนติกหรือเฟอร์โรแมกเนติกมาบดบัง

สมบัติไดอะแมกเนติกแตกต่างจาก พาราแมกเนติก ซึ่งเป็นสมบัติที่สสารถูกดูดเข้าสู่สนามแม่เหล็ก และแตกต่างจาก เฟอร์โรแมกเนติก ซึ่งเป็นสมบัติที่สสารสามารถเกิดแม่เหล็กถาวรได้

 ตัวอย่างของสสารไดอะแมกเนติก 
ตัวอย่างของสสารที่แสดงสมบัติไดอะแมกเนติก ได้แก่

 บิสมัท
 ทองแดง
 เงิน
 ทอง
 คาร์บอนในรูปเพชร
 น้ำ
 สารอินทรีย์ส่วนใหญ่

 ดูเพิ่ม 

 พาราแมกเนติก
 เฟอร์โรแมกเนติก
 สนามแม่เหล็ก
 ทฤษฎีแม่เหล็กไฟฟ้า

 อ้างอิง 
Tipler, Paul A.; Mosca, Gene (2008). Physics for Scientists and Engineers. W. H. Freeman. ISBN 978-0716776044. Encyclopædia Britannica. "Diamagnetism". สืบค้นเมื่อ 2024. Callister, William D.; Rethwisch, David G. (2018). Materials Science and Engineering. Wiley. ISBN 978-1119405498.

 ดูเพิ่ม 
 สมการของแมกซ์เวลล์ คือชุดสมการที่สมบูรณ์สำหรับการอธิบายปรากฏการณ์ที่เกี่ยวข้องกับ electric field
 ทฤษฎีแม่เหล็กไฟฟ้า
 แม่เหล็ก
 สนามแม่เหล็ก

หมวดหมู่:แม่เหล็ก
หมวดหมู่:ค่าคงตัวทางฟิสิกส์
หมวดหมู่:ฟิสิกส์เบื้องต้น