เรซิเดนต์อีวิล 2

เรซิเดนต์อีวิล 2 () หรือชื่อญี่ปุ่น ไบโอฮาซาร์ด 2 () เป็นวิดีโอเกมสยองขวัญเอาชีวิตรอดซึ่งแคปคอมเป็นผู้พัฒนาและจัดจำหน่าย และวางจำหน่ายสำหรับเพลย์สเตชันเมื่อปี 2541 ผู้เล่นควบคุมลีออน เอส. เคนเนดีและแคลร์ เรดฟิลด์ ซึ่งต้องหลบหนีออกจากแร็กคูนซิตีหลังพลเมืองกลายสภาพเป็นซอมบีโดยอาวุธชีวภาพสองเดือนหลังเหตุการณ์ในเรซิเดนต์อีวิลภาคแรก เกมการเล่นให้ความสนใจกับการสำรวจ ปริศนาและการต่อสู้ โดยข้อแตกต่างหลักจากภาคก่อนคือ เส้นทางแบบแตกกิ่ง โดยตัวละครผู้เล่นทั้งสองมีแนวนิยายและอุปสรรคเฉพาะของตนเอง

เรซิเดนต์อีวิล 2 กำกับโดยฮิเดกิ คามิยะ ผลิตโดยชินจิ มิคามิ ผู้กำกับเกมเรซิเดนต์อีวิลภาคแรก และพัฒนาโดยทีมงานประมาณ 50 คนในระยะเวลา 21 เดือน เกมรุ่นแรกที่มักเรียกว่า เรซิเดนต์อีวิล 1.5 นั้น แตกต่างจากเกมจริงอย่างมากและมีการยกเลิกเมื่อพัฒนาไปได้สองในสามแล้วหลังมิคะมิมองว่ายังไม่เพียงพอ การออกแบบสุดท้ายริเริ่มการนำเสนอที่เป็นภาพยนตร์มากขึ้น

เรซิเดนต์อีวิล 2 ได้รับคำชมจากบรรยากาศ ฉากท้องเรื่อง กราฟิกส์ และเสียง และปรากฏอยู่ในรายการเกมยอดเยี่ยมเท่าที่เคยสร้างในหลายสื่อ ทว่า การควบคุม การพากย์เสียง ระบบคลังสิ่งของและปริศนาได้รับคำตำหนิอยู่บ้าง เป็นเกมเรซิเดนต์อีวิล ขายดีที่สุดสำหรับแพลตฟอร์มเดียว โดยขายได้เกิน 4.96 ล้านก๊อปปีทางเพลย์สเตชัน มีการพอร์ตไปไมโครซอฟท์ วินโดวส์ นินเทนโด 64 ดรีมแคสต์ และเกมคิวบ์ และมีการวางจำหน่ายในรุ่น 2.5 มิติดัดแปรสำหรับมือถือเกม.คอม มีการนำเนื้อเรื่องเรซิเดนต์อีวิล 2 มาเล่าใหม่และต่อเติมในเกมหลัง ๆ อีกหลายเกม และมีการดัดแปลงเป็นงานมีลิขสิทธิ์อีกหลายงาน มีภาคต่อได้แก่ เรซิเดนต์อีวิล 3: เนเมซิส ในปี 2542 มีภาครีเมคชื่อเดียวกันวางจำหน่ายทางเพลย์สเตชัน 4 วินโดวส์และเอ็กซ์บ็อกซ์ในปี 2562

 ระบบเกม 
เรซิเดนต์อีวิล 2 เป็นเกมแนวสยองขวัญเอาชีวิตรอด และมีกลไกระบบเกมพื้นฐานเหมือนภาคแรก เรซิเดนต์อีวิล ผู้เล่นสำรวจเมืองสมมุติขณะแก้ปริศนาและต่อสู้สัตว์ประหลาดไปด้วย ตัวเอกสองคนของเกมสามารถถืออาวุธปืนได้ แต่กระสุนปืนมีจำกัดจึงเพิ่มส่วนที่เป็นยุทธวิธีในการใช้อาวุธ บนจอสถานะ ผู้เล่นสามารถตรวจสอบสถานะของตัวเอก ใช้ยารักษาแผล และถืออาวุธ พลังชีวิตปัจจุบันของตัวละครดูได้จากท่ายืนและความเร็วในการเคลื่อนไหว ตัวอย่างเช่น ตัวละครจะกุมท้องด้วยความเจ็บปวดหากได้รับบาดเจ็บ และจะลากขาช้า ๆ หากตัวละครใกล้ตาย ตัวเอกแบกสิ่งของได้จำนวนจำกัด และต้องเก็บไว้ในกล่องที่วางอยู่ทั่วโลกเกม และสามารถนำมาใช้ใหม่ได้ภายหลัง ตัวเอกแต่ละคนจะมีตัวละครสนับสนุนระหว่างเนื้อเรื่อง ตัวละครเหล่านี้จะสมทบผู้เล่นในบางฉาก และบางทีก็สามารถเล่นได้ ห้องบางห้องจะมีเครื่องพิมพ์ดีดที่ผู้เล่นใช้บันทึกเกมได้ แต่การบันทึกเกมต้องใช้แถบผ้าหมึกที่มีอยู่จำกัด โดยผู้เล่นต้องเก็บในเกม กราฟิกส์ของเรซิเดนต์อีวิล 2 ประกอบด้วยโมเดลตัวละครและสิ่งของหลายเหลี่ยมที่สร้างขึ้นแบบเรียลไทม์ ทำให้เคลื่อนไหวได้ วางอยู่ในฉากหลังแบบพรีเรนเดอร์ที่มองจากมุมกล้องตั้งนิ่ง ตัวเกมใช้การควบคุมแบบรถถัง หมายความว่า เมื่อกดขึ้นจะเคลื่อนตัวละครไปในทิศทางที่กำลังมองไป กดลงจะหันหลังในทางตรงข้าม และซ้ายและขวาเป็นการหมุนตัวละคร ทั้งนี้ ไม่ขึ้นอยู่กับมุมกล้อง

สิ่งที่เพิ่มหลัก ๆ จากเกมภาคแรกคือ "ระบบแซปปิง" โดยตัวละครที่เล่นได้สองตัวจะเผชิญปริศนาและเนื้อเรื่องต่างกันในฉากของตน หลังจากเล่นเนื้อเรื่อง "เอ" ของตัวละครหนึ่งแล้ว จะมีการปลดล็อกเนื้อเรื่อง "บี" ซึ่งเป็นการพรรณนาเหตุการณ์ในมุมมองของอีกตัวละครหนึ่ง ผู้เล่นสามารถเลือกว่าจะเริ่มเล่นเนื้อเรื่อง "เอ" ของตัวละครตัวใด ทำให้มีเนื้อเรื่องรวมสี่เนื้อเรื่อง การกระทำในการเล่นรอบแรกจะส่งผลต่อการเล่นรอบสอง ตัวอย่างเช่น ไอเท็มบางอย่างอาจมีหรือไม่มี หลังจบเกมแต่ละเกม ผู้เล่นจะได้รับระดับคะแนนขึ้นกับเวลาทั้งหมดที่ใช้เล่นจบเนื้อเรื่อง และจำนวนการบันทึกเกม และจำนวนการใช้ไอเท็มฟื้นฟูพลังพิเศษ ระดับความสำเร็จของผู้เล่นสามารถปลดล็อกอาวุธพิเศษและเสื้อผ้าเป็นรางวัล เกมเรซิเดนต์อีวิล 2 รุ่นแรกมีมินิเกมแยกสองเกม คือ "เดอะโฟร์ธเซอร์ไวเวอร์" และ "เดอะโทฟูเซอร์ไวเวอร์" ในมินิเกมนี้ ผู้เล่นต้องไปถึงจุดหมายพร้อมกับต่อสู้ศัตรูทุกตัวตลอดทางโดยใช้ไอเท็มที่เตรียมไว้ให้ ในรุ่นถัดมาทั้งหมด (ยกเว้นนินเทนโด 64) เพิ่มมินิเกมเกมที่สาม "เอกซ์ตรีมแบตเทิล" ประกอบด้วยตัวละครที่เล่นได้สี่ตัวและด่านสามด่าน

 โครงเรื่อง 
วันที่ 29 กันยายน 2541 สองเดือนให้หลังเหตุการณ์ของเรซิเดนต์อีวิลภาคแรก ที่ชุมชนในแร็กคูนซิตี แถบภูเขาภาคตะวันตกกลางของสหรัฐ ประชาชนเกือบทั้งหมดถูกทำให้กลายเป็นซอมบีด้วยทีไวรัส อาวุธชีวภาพที่บริษัทเภสัชกรรม อัมเบรลลา พัฒนาอย่างลับ ๆ ลีออน เอส. เคนเนดี เจ้าหน้าที่ตำรวจผู้ปฏิบัติหน้าที่วันแรก และแคลร์ เรดฟิลด์ นักศึกษาที่กำลังตามหาพี่ชายชื่อคริส เดินทางไปกรมตำรวจแร็กคูน พวกเขาพบว่าตำรวจส่วนใหญ่ถูกฆ่าแล้ว และคริสออกจากเมืองเพื่อไปสำรวจสำนักงานใหญ่ของอัมเบรลลาในทวีปยุโรป ทั้งสองแยกกันหาผู้รอดชีวิตและหาทางหนีออกจากเมือง ขณะหาทางออกอยู่นั้น แคลร์พบกับเด็กหญิงชื่อเชอร์รี เบอร์กินที่กำลังหนีจากสิ่งมีชีวิตลึกลับ และลีออนพบกับเอดา วอง ซึ่งอ้างว่ากำลังตามหาคนรักชื่อจอห์น นักวิจัยของอัมเบรลลา

หัวหน้าตำรวจแร็กคูนซิตี ไบรอัน ไอร์เอินส์ รับสินบนจากอัมเบรลลาให้ซ่อนหลักฐานเกี่ยวกับการทดลองของบริษัทที่อยู่นอกเมือง เขายังปกปิดการพัฒนาจีไวรัสใหม่ ซึ่งเป็นสารที่สามารถกลายพันธุ์มนุษย์ให้เป็นอาวุธชีวภาพสุดยอดได้ ลีออนเผชิญหน้าหลายครั้งกับสัตว์ประหลาดไทแรนต์ที่อัมเบรลลาปล่อยทางอากาศสู่กรมตำรวจแร็กคูนเพื่อแสวงจีไวรัส ไอร์เอินส์พยายามฆ่าแคลร์แต่ถูกมนุษย์กลายพันธุ์จากจีไวรัสตัวหนึ่งฆ่าเสียก่อนในสถานีตำรวจ จากนั้นแคลร์และเชอร์รีหลบหนีทางท่อน้ำทิ้งและพลัดหลงกัน หลังจากเอดาแยกทางกับลีออน เอดาพบกับเชอร์รีและเก็บสร้อยคอทองที่เชอร์รีทำหล่นไว้ขณะวิ่งหนีได้ ในท่อน้ำทิ้ง เอดากลับมารวมตัวกับลีออนอีกครั้งอย่างไม่เต็มใจหลังจากลีออนยืนกรานว่าเขามีหน้าที่ต้องปกป้องเธอ ทั้งสองพบกับผู้หญิงวัยกลางคนคนหนึ่งที่ยิงปืนใส่เอดาแต่ลีออนกระโดดรับกระสุนแทน เอดาปล่อยลีออนที่สลบไว้และตามผู้หญิงคนนั้นไป ซึ่งต่อมาเผยว่าเธอคือ แอนเนตต์ แม่ของเชอร์รี และภรรยาของวิลเลียม เบอร์คินส์ นักวิทยาศาสตร์ของอัมเบรลลาผู้สร้างจีไวรัส เขาฉีดเชื้อใส่ตัวเองเพื่อพยายามปกป้องผลงานของเขาจากหน่วยพิเศษที่สำนักงานใหญ่อัมเบรลลาส่งมา และทำให้เขากลายเป็นสัตว์ประหลาดผิดรูป "จี" ที่ตามล่าเชอร์รี แอนเนตต์จำสร้อยคอของลูกสาวได้ และพยายามคว้ามาจากเอดา เกิดการต่อสู้ขึ้น และแอนเนตต์ถูกโยนข้ามลูกกรง เอดารับทราบว่าสร้อยคอท้องคำบรรจุตัวอย่างเชื้อจีไวรัสไว้ และต่อมา เธอกลับไปที่ลีออน และรักษาแผลถูกกระสุนปืนให้ลีออน หลังอารมณ์เป็นฝ่ายชนะ

ขณะเดียวกัน แคลร์กลับมาพบเชอร์รีอีกครั้งและพบว่า "จี" ปลูกฝังตัวอ่อนไว้ที่ลูกสาวพื่อผลิตลูกหลาน ลีออน เอดา แคลร์ และเชอร์รีมุ่งหน้าไปที่โรงงานร้างที่เชื่อมต่อกับสถานีวิจัยลับใต้ดินของอัมเบรลลา เบอร์คินทำร้ายเอดาจนบาดเจ็บสาหัส ส่วนลีออนสำรวจห้องทดลองเพื่อหาทางรักษาบาดแผลของเอดา แอนเนตต์ที่มีอาการทางจิตขัดจังหวะลีออน และอธิบายเขาว่าความสัมพันธ์ระหว่างเอดากับจอห์นเป็นเพียงการล้วงข้อมูลของอัมเบรลลา เอดาเป็นสายลับที่ถูกส่งมาขโมยจีไวรัสให้กับองค์กรที่ไม่รู้จัก ขณะที่แอนเนตต์กำลังจะยิงลีออน สัตว์ประหลาดไทแรนต์ปรากฏตัวและบังคับเธอให้ถอย เอดากลับไปช่วยลีออนและสู้ชนะไทแรนต์ได้ ซึ่งตกลงไปในบ่อโลหะหลอมละลาย แต่ดูเหมือนว่าต้องแลกด้วยชีวิตของเธอ เธอสารภาพรักกับลีออนก่อนที่เขาจะทิ้งร่างที่ไม่ไหวติงของเธอไว้ ขณะเดียวกัน แอนเนตต์พยายามหนีไปพร้อมกับตัวอย่างจีไวรัสอีกอันหนึ่งแต่ถูกสามีที่กลายพันธุ์ทำร้ายจนเสียชีวิต ทว่าก่อนเสียชีวิตเธอบอกวิธีสร้างวัคซีนซึ่งจะหยุดการกลายพันธุ์ที่เกิดจากตัวอ่อนในตัวเชอร์รี หลังเตรียมยารักษาแล้ว ลีออนกับแคลร์กลับมาพบกันที่รถไฟหลบหนีฉุกเฉิน และฉีดวัคซีนให้เชอร์รีและช่วยชีวิตเธอไว้ ระหว่างทางลีออนได้รับความช่วยเหลือในการกำราบไทแรนต์ที่กลายพันธุ์แล้วจากหญิงในเงามืดและหลบหนีไปพร้อมกับจีไวรัสในสร้อยคอ "จี" ซึ่งปัจจุบันกลายพันธุ์เป็นกลุ่มเนื้อและฟันเกาะกัน ไล่กวดลีออนกับแคลร์ แต่ถูกทำลายเมื่อด้วยระบบระเบิดตนเองของรถไฟ หลังหนีออกจากเมืองได้ ลีออนตั้งใจโค่นบริษัทอัมเบรลลา ขณะที่แคลร์ยังคงตามหาพี่ชายต่อไป ฮังก์ เจ้าหน้าที่พิเศษคนหนึ่งที่อัมเบรลลาส่งมา สำเร็จภารกิจการเก็บกู้จีไวรัส

 การพัฒนา 

 เรซิเดนต์อีวิล 1.5 
การพัฒนาเรซิเดนต์อีวิล 2 เริ่มต้นหนึ่งเดือนหลังเกมก่อนหน้าแล้วเสร็จในต้นปี 2539 มีการแสดงภาพแรกของเกมของวีจัมพ์เฟสติวัล '96 ในเดือนกรกฎาคม การสร้างระยะแรกที่ต่อมาผู้ผลิต ชินจิ มิคามิเรียกว่า "เรซิเดนต์อีวิล 1.5" แตกต่างอย่างมากจากรุ่นที่วางจำหน่ายทั้งเรื่องย่อ การนำเสนอและกลไกเกมการเล่น โครงเรื่องมีเค้าโครงเบื้องต้นแบบเดียวกับเรซิเดนต์อีวิล 2 และนำเสนอโรคระบาดซอมบีในแรกคูนซิตีสองเดือนหลังเหตุการณ์ในเกมแรก ทว่า ในนิยายรุ่นนี้ อัมเบรลลาถูกปิดลงแล้วอันเนื่องจากการทดลองผิดกฎหมายของบริษัท 

ทีมพัฒนามุ่งรักษาระดับความกลัวจากเกมดั้งเดิม และนำเสนอตัวละครสองตัวซึ่งขาดประสบการณ์กับสถานการณ์น่ากลัว หนึ่งคือ ลีออน เอส. เคนเนดี ซึ่งค่อนข้างเหมือนกับบุคลิกของเขาในการสร้างสุดท้าย และเอลซา วอล์กเกอร์ นักศึกษาวิทยาลัยและนักแข่งจักรยานยนต์ที่กำลังพักผ่อนในแรกคูนซิตี เมืองเกิดของเธอ รุ่นนี้ต่างจากรุ่นสุดท้ายที่วิถีนิยายของลีออนและเอลซาจะไม่พบกัน และตัวละครที่เล่นได้ทั้งสองตัวจะมีคู่หู่สนับสนุนสองคนไม่ใช่คนเดียว ลีออนได้รับความช่วยเหลือจากนายตำรวจ มาร์วิน บรานาก และนักวิจัยชื่อลินดา ซึ่งเป็นรุ่นแรกของเอดา ส่วนเอลซาจะได้รับความช่วยเหลือจากเชอร์รี เบอร์กินและชายชื่อจอห์น ซึ่งปรากฏในเรซิเดนต์อีวิล 2 เป็นเจ้าของร้านปืนชื่อ โรเบิร์ต เคนโด

ตัวอย่างโลกจริงต่าง ๆ มีอิทธิพลต่อการออกแบบตัวละครหลายตัวโดยศิลปิน อิซาโอะ โอฮิชิและเรียวจิ ชิโมกามา ตัวอย่างเช่น โอฮิชิยึดลีออนตามหมาบลัดฮาวน์ของเขา และแอนเนต เบอร์กินสร้างแบบตามนักแสดง โจดี ฟอสเตอร์ กรมตำรวจซึ่งเริ่มเรื่อง เรซิเดนต์อีวิล 1.5 นั้นมีการออกแบบที่ทันสมัยและสมจริงกว่า และมีขนาดเล็กกว่าอาคารสุดท้ายในเรซิเดนต์อีวิล 2 มีการพบตำรวจผู้รอดชีวิตมากกว่า เช่น นายตำรวจผู้บังคับบัญชาของลีออนชื่อรอย จำนวนพอลิกอนซึ่งใช้สำหรับโมเดลศัตรูมีน้อยกว่ารุ่นที่วางจำหน่ายมาก ทำให้มีซอมบีปรากฏในจอเป็นจำนวนมาก ซึ่งเป็นวิธีกระตุ้นความกลัวแก่ผู้เล่นซึ่งใช้บ่อยตลอดทั้งเรซิเดนต์อีวิล 1.5 ยิ่งไปกว่านั้น เกมยังใช้ดนตรีพลวัต และมีการสับไปเป็นพื้นหลังพรีเรนเดอร์บ่อยครั้งเมื่อเผชิญกับเหตุการณ์ต่าง ๆ ระหว่างเกมการเล่น ตัวละครที่เล่นได้สามารถสวมอุปกรณ์ เช่น เครื่องป้องกันซึ่งเสริมการป้องกันและทำให้สามารถถือไอเทมได้มากขึ้น แบบจำลองพอลิกออนของตัวละครเปลี่ยนไปตามเสื้อผ้าและจากความเสียหายที่ได้รับจากศัตรู

 รุ่นสุดท้าย 
กลุ่มบุคคล 40 ถึง 50 คนเป็นผู้พัฒนาซึ่งต่อมาเป็นส่วนหนึ่งของแคปคอมโพรดักชันสตูดิโอ 4 ผู้กำกับ ฮิเดกิ คามิยะเป็นผู้นำทีม โดยทีมประกอบด้วยลูกจ้างแคปคอมใหม่และกว่าครึ่งของเจ้าหน้าที่จาก เรซิเดนต์อีวิล ภาคแรก ในการพัฒนาขั้นแรก ๆ ผู้ผลิตมิยากิมักมีความเห็นไม่ลงรอยในด้านการสร้างสรรค์กับคามิยะและพยายามมีอิทธิพลต่อทีมด้วยทิศทางของเขา สุดท้ายเขายอมถอยไปมีบทบาทกำกับดูแลเป็นผู้ผลิต และเพียงเรียกร้องให้แสดงการสร้างปัจจุบันอย่างน้อยเดือนละครั้ง มิยากิเชื่อว่าแอสเซตของเกมโดด ๆ ดี แต่ยังไม่น่าพอใจในภาพรวม มิยากิคาดว่าทุกอย่างจะผสมกันในสามเดือนก่อนวันออกวางจำหน่ายที่ตั้งไว้ในเดือนพฤษภาคม 2540 ทว่า ไม่นานหลังจากนั้น เรซิเดนต์อีวิล 1.5 ถูกยกเลิก ณ ขั้นการพัฒนาร้อยละ 60–80 ต่อมามิยากิอธิบายว่าเกมจะไม่ถึงคุณภาพที่พึงประสงค์ในระยะเวลาดังกล่าว และโดยเฉพาะอย่างยิ่งไม่ยอมรับเกมการเล่นและสถานที่เพราะ "ทื่อและน่าเบื่อ"

เนื้อเรื่องของ เรซิเดนต์อีวิล 1.5 ซึ่งมิยากิวางแผนจบซีรีส์นั้น ถูกผู้บังคับบัญชาโยชิกิ โอกาโมโตะวิจารณ์ว่าเป็นที่ยุติมากเกินไปทำให้ออกเกมในอนาคตอีกไม่ได้ โอกาโมโตะจึงเสนอให้สร้างจักรวาลเรื่อแงแต่งซึ่งเปลี่ยน เรซิเดนต์อีวิล เป็นเมตาซีรีส์ คล้ายกับแฟรนไชส์กันดั้มและเจมส์ บอนด์ ซึ่งสามารถเล่านิยายที่จบในตอนและมีส่วนร่วมกันได้ ระหว่างช่วงที่ทีมไม่คืบหน้าในการเขียนโครงเรื่องใหม่ โอกาโมโตะได้รับการแนะนำให้รู้จักนักเขียนบทอาชีพ โนโบรุ ซูกิมูระ ซึ่งมีความกระตือรือร้นกับนิยายของเกมแรก เดิมซูกิมูระได้รับการปรึกษาแบบทดลอง แต่โอกาโมโตะประทับใจที่ซูกิมูระหาทางออกของปัญหาที่รบกวนบทมานานได้โดยง่าย ในไม่ช้าจึงขอให้เขาประพันธ์โครงเรื่องทั้งหมดแก่เรซิเดนต์อีวิล 2 การดัดแปรนิยายถึงรากอย่างหนึ่ง ได้แก่ การเปลี่ยนเอลซา วอล์กเกอร์ใหม่เป็นแคลร์ เรดฟีลด์ เพื่อนำเสนอการเชื่อมโยงกับโครงเรื่องของเกมแรก ผู้อำนวยการคามิยะพยายามดึงดูดลูกค้าใหม่ด้วยการนำเสนอเรื่องที่โอ้อวดและคล้ายฮอลลีวูดเพื่อสนองแผนการขายสองล้านกอปปีของแคปคอม โอกาโมโตะไม่ต้องการหักคอบังคับคำสั่งใหม่ จึงให้ซูกิมูระถกการปรับแก้โครงเรื่องกับมิคามิและเจ้าหน้าที่พัฒนา ผู้วางแผนออกแบบเกมใหม่ตั้งแต่ต้นเพื่อให้สมกับการเปลี่ยนแปลง และมีการจัดให้โปรแกรมเมอร์และสมาชิกทีมที่เหลือไปทำงานใน เรซิเดนต์อีวิลไดเร็กเตอส์คัต ซึ่งถูกวางจำหน่ายพร้อมกับดิสก์พรีวิวเล่นได้ของรุ่นเรซิเดนต์อีวิล 2 ใหม่เพื่อส่งเสริมภาคต่อและเพื่อขอโทษผู้เล่นสำหรับการวางจำหน่ายที่ล่าช้า

มีแอสเซตเล็กน้อยจาก เรซิเดนต์อีวิล 1.5 เท่านั้นที่สามารถนำกลับมาใช้ใหม่ได้ เนื่องจากสถานที่หลักในการสร้างสุดท้ายมีการทำให้ดูโอ่อ่าและเป็นศิลปะมากขึ้น โดยอาศัยภาพถ่ายจากภายในอาคารแบบตะวันตกในนครของญี่ปุ่น มีการสร้างสิ่งแวดล้อมเหล่านี้จากโปรแกรมซอฟต์แวร์ชื่อ โอ2 และพื้นหลังแต่ละพื้นใช้เวลาเรนเดอร์สองถึงสามสัปดาห์ จำนวนซอมบีสูงสุดที่แสดงบนจอภาพถูกจำกัดที่เจ็ดตัวพร้อมกัน ทำให้เป็นไปไม่ได้ที่จะใช้พอลิกอน 450 พอลิกอนสำหรับแบบจำลองลีออนและแคลร์ที่มีรายละเอียดมากกว่าโดยเปรียบเทียบ จึงมีการทำให้ตัวเองเดินกะเผลกช้า ๆ เมื่อได้รับความเสียหายรุนแรงแทนทำให้เกิดแผลที่สามารถเห็นได้ นอกจากกราฟิกส์ คุณลักษณะใหม่สำคัญที่สุดได้แก่ "ระบบแซปปิง" (Translation) ซึ่งบางส่วนได้รับแรงบันดาลใจจากภาพยนตร์ เจาะเวลาหาอดีต ภาค 2 (Back to the Future Part II) ซึ่งเป็นภาคต่อภาพยนตร์ที่มีแก่นเรื่องเป็นการเดินทางข้ามเวลาซึ่งให้ทัศนะที่แตกต่างต่อนิยายของภาพยนตร์ภาคแรก มีการบันทึกเสียงพากย์ (voice-over) ของนักแสดงเรซิเดนต์อีวิล 2 ชาวแคนาดาล้วนก่อนคัตซีนจริง ๆ จะแล้วเสร็จ โดยนักแสดงได้รับคัดเลือกจากบัญชีสิบคนต่อหนึ่งบทบาท ต่อมามีการสร้างวิดีทัศน์เต็มอัตราโดยการถ่ายแอนิเมชันสตอปโมชันของตุ๊กตา แล้วเรนเดอร์เป็นภาพสมบูรณ์ด้วยอุปกรณ์คอมพิวเตอร์กราฟิกส์ แบบจำลองภาพยนตร์ของเอดาไม่เสร็จสิ้นทันเวลา ฉะนั้นจึงเป็นตัวละครหลักตัวเดียวที่ไม่ปรากฏในคัตซีนพรีเรนเดอร์

จำเป็นต้องมีการเปลี่ยนแปลงหลายอย่างระหว่างการวางจำหน่ายเรซิเดนต์อีวิล 2 ในภูมิภาคต่าง ๆ รุ่นอเมริกาเหนือมีจอภาพ "จบเกม" ที่รุนแรงกว่า ซึ่งถูกลบออกจากไบโอฮาซาร์ด 2 ของญี่ปุ่น นอกจากนี้ ยังมีการทำให้เรซิเดนต์อีวิล 2 ยากกว่าเกมในญี่ปุ่นเพื่อป้องกันการเช่ามิให้กระทบยอดขายในสหรัฐ

ดนตรี
มาซามิ อูเอดะ, ชูซากุ อูชิยามะและซิว นิชิงากิ ดนตรีสำหรับเรซิเดนต์อีวิล 2 โดยมีนาโอชิ มิซูตะเป็นผู้ประพันธ์หนึ่งเพลง งานดนตรีดังกล่าวตั้งใจถ่ายทอด "ความสิ้นหวัง" เป็นแก่นพื้นเดิม อูเอดะในฐานะหัวหน้าผู้ประพันธ์ ให้แนวเรื่อง ส่วนอูชิยามะรับผิดชอบต่อดนตรีแนวสยองขวัญซึ่งใช้สำหรับฉากสืบสวนและภาพยนตร์ แก่นหลักของเพลง ไลท์โมทีฟสามโน้ตที่มีหลากหลาย ปรากฏหลายครั้งตลอดทั้งเรื่อง โดยรวมอยู่ในเพลงอย่าง "โพรล็อก", "แร็กคูนซิตี" และ "เดอะเธิร์ตมัลฟอร์เมชันออฟจี" ลีลาดนตรีต่าง ๆ ซึ่งมีตั้งแต่ดนตรีสยองขวัญโดยรอบไปจนถึงดนตรีอุตสาหกรรมยังใช้แสดงถึงสิ่งแวดล้อมที่แตกต่างกันของเกม ตัวอย่างเช่น ท้องถนนของแร็กคูนซิตีได้รับการเน้นด้วยดนตรีที่เน้นเครื่องเคาะจังหวะแนวทหาร ส่วนสถานีตำรวจมีการเสนออันเดอร์สกอร์เปียโนที่คุกคาม เหตุการณ์สำคัญของเรื่องมีดนตรีออเคสตราและดนตรีคล้ายภาพยนตร์ประกอบ ซึ่งได้รับแรงบันดาลใจจากภาพยนตร์บล็อกบัสเตอร์

อัลบั้มที่มีเพลงจากเกมนี้สองอัลบั้มวางจำหน่ายในเดือนมกราคมและสิงหาคม 2541 ตามลำดับ อัลบั้มแรก ไบโอฮาซาร์ด 2 ออริจินัลซาวน์แทร็ก เป็นการวางจำหน่ายหลักและมีเพลงสำคัญส่วนใหญ่ อัลบั้มที่สอง ไบโอฮาซาร์ด 2 คอมพลีทแทร็ก ซึ่งส่วนใหญ่มีเพลงที่ใช้น้อยกว่า แต่มีเมดเลย์ออเคสตราและซีดีแผ่นที่สองที่มีเอฟเฟกต์เสียงและการสะสมเสียง ตลอดจนบทสัมภาษณ์กับเจ้าหน้าที่เสียง ไบโอฮาซาร์ด 2 ออริจินัลซาวน์แทร็ก ได้รับซีดียุโรปสองแบบเดียวกันชื่อ เรซิเดนต์อีวิล 2 ออริจินัลซาวน์แทร็ก ในอัลบั้มฝั่งอเมริกาเหนือที่มีชื่อเดียวกัน เพลงเปิด "เดอะบีกินนิงออฟสตอรี" มีการแบ่งเป็นสี่เพลงแยกกัน การเรียบเรียงออเคสตราห้าแบบในดนตรีของเกมรวมอยู่ใน ไบโอฮาซาร์ดออเคสตราอัลบั้ม ซึ่งเป็นบันทึกคอนเสิร์ตสดของนิวเจแปนฟิลฮาร์โมนิก ดิสก์จ็อกกี พิสตัน นิชิซาวะ สร้างรีมิกซ์อิเล็กทรอนิกส์สำหรับหลายเพลง ซึ่งต่อมาวางจำหน่ายเป็นอัลบั้ม ไบโอฮาซาร์ด 2 รีมิกซ์: เมตามอร์โฟซีส

การวางจำหน่ายและการพอร์ต 
หลังทีแรกวางจำหน่ายให้เพลย์สเตชันในเดือนมกราคม 2541 เรซิเดนต์อีวิล 2 มีการนำมาทำใหม่และพอร์ตไประบบอื่น ซึ่งมักเพิ่มคุณลักษณะใหม่เข้าไปด้วย การวางจำหน่ายใหม่ครั้งแรกเป็นดูอัลช็อกเวอร์. ซึ่งรวมการสนับสนุนสำหรับฟังก์ชันการสั่นและการควบคุมแอนะล็อกสำหรับตัวควบคุมดูอัลช็อกของเพลย์สเตชัน การเสริมอื่นได้แก่ มินิเกมที่สามารถปลดบล็อกได้ใหม่ชื่อ "เอ็กซ์ตรีมแบตเทิล" และภาวะ "รูกี" ซึ่งทำให้ผู้เล่นสามารถเริ่มเนื้อเรื่องหลักพร้อมกับอาวุธทรงพลังที่มีกระสุนไม่จำกัด การวางจำหน่ายดูอัลช็อกเวอร์. ยังมีภาวะ "รุ่นยูเอสเอ" ซึ่งยึดระดับความยากของรุ่นตะวันตกของ เรซิเดนต์อีวิล 2

มีการใช้ดูอัลช็อกเวอร์. เป็นพื้นฐานสำหรับพอร์ตส่วนใหญ่ เช่น เรซิเดนต์อีวิล 2 แพลตินัม รุ่นพีซี-ซีดีบนวินโดวส์ 9เอ็กซ์ นอกจากรุ่นพีซีจะคงคุณลักษณะที่เคยเพิ่มมาก่อนหน้าทั้งหมดแล้ว ยังสามารถดำเนินงานในความละเอียดสูงขึ้นได้ด้วย มีการเพิ่ม "แกลอรีข้อมูล" ในรายการเลือกหลัก ทำให้ผู้เล่นสามารถชมภาพยนตร์ ภาพร่างหยาบ ภาพประกอบและแบบจำลอง 3ดีได้ ในเดือนกุมภาพันธ์ 2549 มีการวางจำหน่ายซ้ำดีวีดี-พีซีที่เข้ากันได้กับวินโดวส์ เอ็กซ์พี ซอร์ซเน็กซ์เป็นผู้พัฒนารุ่นดังกล่าว และมีเอฟเอ็มวีคุณภาพสูงซึ่งเข้ารหัสที่ความละเอียด 640×480 พิกเซล รุ่นดรีมแคสต์ยังมีส่วนเพิ่มจากรุ่นวางจำหน่ายพีซีเดิม และมีการแสดงสภาพของตัวละครแบบเวลาจริงในอุปกรณ์รอบข้างหน่วยความจำเชิงภาพ (Visual Memory Unit) รุ่นภาษาญี่ปุ่นของพอร์ตดรีมแคสต์ได้ชื่อรองว่า แวยูพลัส และมาพร้อมกับรุ่นทดลองที่เล่นได้ของ เรซิเดนต์อีวิล – โค้ด: เวโรนิกา พอร์ตที่ไม่มีการดัดแปรของดูอัลช็อกเวอร์. ยังมีการวางจำหน่ายสำหรับเกมคิวบ์ รุ่นเพลย์สเตชันทีแรกมีการวางจำหน่ายใหม่ทางเพลย์สเตชัน เน็ตเวิร์กของญี่ปุ่นในปี 2550 โดยเน็ตเวิร์กฝั่งอเมริกาได้รับดูอัลช็อกเวอร์. อีกสองปีต่อมา

เรซิเดนต์อีวิล 2 รุ่นนินเทนโด 64 แตกต่างมากที่สุดจากการวางจำหน่ายรุ่นอื่นโดยเป็นเพียงไม่กี่เกมที่วางจำหน่ายสำหรับคอนโซลและมีเอฟเอ็มวี ซึ่งไม่มีปัญหาช่องว่างหน่วยเก็บที่จำกัดบนกล่อง รุ่นเพลย์สเตชันที่มีซีดีรอมสองแผ่นขนาด 700 เมกะไบต์ต่อแผ่นมีการถ่ายซ้ำแบบใกล้เคียงต้นฉบับ (โดยมีการเพิ่มเฉพาะตัว) ทางนินเทนโด 64 เกมแพ็ก ขนาด 64 เมกะไบต์ แอสเซตเสียงและวิดีทัศน์จำเป็นต้องมีการบีบอัดอย่างรุนแรงกว่าและสร้างสรรค์กว่า โดยใช้เทคนิคใหม่ซึ่งย้ายภาระเข้าสู่กำลังประมวลผลเวลาจริงสูงของคอนโซลมากขึ้น เรซิเดนต์อีวิล 2 มีการพอร์ตลงนินเทนโด 64 เกมแพ็กโดยใช้เวลา 12 เดือนและงบประมาณ 1 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เป็นผลงานของบุคลากรเต็มเวลา 9 คนและไม่เต็มเวลา 1 คนจากแองเจิลสตูดิโอส์ มีการเจ้าหน้าที่อีก 10 คนจากแคปคอมโพรดักชันสตูดิโอ 3 และแฟกเตอร์ 5 ให้ความช่วยเหลือเพิ่มเติม รุ่นนี้ให้คุณลักษณะซึ่งไม่มีอยู่ในระบบอื่น เช่น เครื่องแต่งกายทางเลือก ความสามารถเปลี่ยนระดับความรุนแรงและเปลี่ยนสีเลือด โปรแกรมสุ่มสำหรับวางไอเท็มแตกต่างกันไปในรอบการเล่นแต่ละครั้ง และแผนการควบคุมบุคคลที่หนึ่งที่มีการตอบสนองมากขึ้น นอกจากนี้พอร์ตดังกล่าวยังมีคุณลักษณะเอกสารในเกมใหม่ 16 ชุด เรียก "เอ็กซ์ไฟล์" ที่เท็ดซูโระ โอยามะเป็นผู้เขียน เอกสารดังกล่าวซ่อนอยู่ทั่วทั้ง 4 ฉาก และเปิดเผยสารสนเทศเกี่ยวกับคติของซีรีส์ และเชื่อมโยงนิยายของเรซิเดนต์อีวิล 2 กับเกมอื่น รวมทั้งภาคที่ยังไม่วางจำหน่ายในขณะนั้นด้วย รุ่นนินเทนโด 64 ปรับความละเอียดการแสดงผลโดยอาศัยจำนวนแบบจำลองรูปหลายเหลี่ยมที่ปรากฏอยู่บนจอภาพปัจจุบัน และรองรับอุปกรณ์เสริมเอ็กซ์แพนชันแพ็กของคอนโซลโดยมีความละเอียดสูงสุด 640×480 ระหว่างการเล่น ตัวเสริมภาพอย่างอื่นได้แก่ แอนิเมชันตัวละครที่ลื่นไหลมากขึ้น และพื้นผิวที่มีการแก้ไขตามทัศนมิติและคมชัดขึ้นสำหรับแบบจำลอง 3ดี นินเทนโด 64 เป็นรุ่นเดียวที่ใช้เสียงเซอร์ราวด์ โดยคริส ฮึลส์เบค, รูดอล์ฟ ชเต็มเบอร์และโทมัส เอิงเงิลแปลงซาวน์แทร็กเป็นดอลบีเซอร์ราวด์ ทีมยังปรับปรุงเซ็ตเสียงใหม่ตั้งแต่ต้นเพื่อให้เครื่องดนตรีแต่ละชิ้นมีอัตราสุ่มตัวอย่างสูงขึ้นกว่าเพลย์สเตชัน จึงให้เกิดดนตรีคุณภาพสูงขึ้น คุณลักษณะบางประการจากพอร์ตเสริมอื่นที่ยึดดูอัลช็อกเวอร์. ไม่ปรากฏในรุ่นนินเทนโด 64 เช่น มินิเกม "เอ็กซ์ตรีมแบตเทิล" ในปี 2561 ยูโรเกมเมอร์เรียกพอร์ตนี้ว่า "พอร์ตคอนโซลที่ทะเยอทะยานที่สุด [และน่าประทับใจมากที่สุด] พอร์ตหนึ่งตลอดกาล"

พอร์ตของเรซิเดนต์อีวิล 2 สำหรับเซกา แซเทิร์นมีการพัฒนาขึ้นภายในที่แคปคอมชั่วระยะเวลาหนึ่ง แต่เหตุขัดข้องทางเทคนิคทำให้มีการยกเลิกในเดือนตุลาคม 2541 ไทเกอร์อิเล็กทรอนิกส์วางจำหน่ายรุ่น 2.5 ดีบนสไปรต์สำหรับเกม.คอมมือถือในปลายปี 2541 รุ่นนี้มีเฉพาะวิถีนิยายของลีออน และลบคุณลักษณะแกนกลางของเกมดั้งเดิมหลายอย่าง ในเดือนกุมภาพันธ์ 2556 ตัวเกมเรซิเดนต์อีวิล 1.5 ที่ยังไม่เสร็จมีการรั่วออกสู่อินเทอร์เน็ต ในประเทศอิตาลีห้ามเรซิเดนต์อีวิล 2 ชั่วคราวในปี 2542 หลังข้อวิจารณ์จากองค์การการเมือง "ขบวนการสิทธิพลเมือง" (Movimento Diritti Civili) สำหรับการพรรณนาความรุนแรงเสมือนจริง โดยหน่วยงานบังคับใช้กฎหมาย กูอาร์ดีอาดีฟีนันซา (Guardia di Finanza) ยึดเกมที่ยังไม่ขายกว่า 5,500 ก๊อปปี หลังโซนีคอมพิวเตอร์เอ็นเตอร์เทนเมนต์ขอให้มีการตรวจสอบกฤษฎีกายึดดังกล่าว ก็มีการยกเลิกคำสั่งห้ามอีกไม่กี่เดือนต่อมา

การตอบรับ

เรซิเดนต์อีวิล 2 ได้รับการยกย่องจากนักวิจารณ์ รุ่นวางจำหน่ายเพลย์สเตชันแรกมีคะแนนโดยเฉลี่ย 89 เต็ม 100 คะแนนที่เมทาคริติก บทปฏิทรรศน์ส่วนใหญ่ยกย่องเรซิเดนต์อีวิล 2 จากบรรยากาศ ฉากท้องเรื่อง กราฟิกส์และเสียง แต่วิจารณ์การควบคุม การพากย์เสียงและส่วนย่อยเกมการเล่นบางประการ

ริคาร์โด ซานเชสจากไอจีเอ็นคิดว่าบรรยากาศของเกมนี้ "ตรงเผง" และอ้างว่า "กราฟิกส์ เอฟเฟกต์เสียง ดนตรีและการออกแบบด่านทั้งหมดร่วมกันสร้างโลกน่าสะพรึงและเต็มไปด้วยความสยองขวัญ" ไรอัน แม็กโดนัลด์แห่งเกมสปอตแบ่งปันความเห็น และพบว่าเกมนี้ "เหมือนผลิตภัณฑ์จากฮอลลีวูด" เขาชื่อว่าเกมนี้เป็น "ประสบการณ์เชิงโต้ตอบและเป็นฉากมากกว่าวิดีโอเกม" พอล แมลลินสันเขียนในคอมพิวเตอร์แอนด์วิดีโอเกมส์มองว่าบรรยากาศของเกม เรื่องและการนำเสนอคล้ายภาพยนตร์เป็นคุณลักษณะที่โดดเด่นที่สุดของเกม แม้เขาคิดว่าโครงเรื่อง "เหลือเชื่อ" แต่เขาเชื่อว่าเรื่องมีการ "ทำให้สมจริงด้วยสคริปต์ที่ฉลาดและการเล่าเรื่องอย่างกล้าหาญ" นักเขียนจากเกมโปร ไมก์ ไวแกนด์เรียกการบรรยายว่า "น่าดึงดูดและเป็นละคร" และบทเจรจา "เขียนได้ดี" และ "น่าประทับใจ" ซานเชส, ไบรอัน เดวิสจากเกมสปาย และมาร์ติน เทย์เลอร์จากยูโรเกมเมอร์ยกย่อง "ระบบแซปปิง" ที่เพิ่มเข้านิยายและเพิ่มคุณค่าการเล่นซ้ำ แม็กโดนัลด์เชื่อว่าความคิดการกระทำในฉากแรกมีผลต่อฉากที่สองเป็น "มโนทัศน์ที่เจ๋ง" แต่มีการใช้ในเกมน้อยเกิน

เรซิเดนต์อีวิล 2 ยังได้รับการชื่นชมสำหรับกราฟิกส์ ซึ่งนักวิจารณ์หลายคนเชื่อว่าเป็นพัฒนาการอย่างมากจากเกมแรก ซานเชสและไวกันด์คิดว่าพื้นหลังพรีเรนเดอร์เป็นก้าวกระโดดไปข้างหน้าที่น่าประทับใจเมื่อเทียบกับเรซิเดนต์อีวิล ดั้งเดิมเพราะมีรายละเอียดและการโต้ตอบมากขึ้น แม็กโดนัลด์ยกย่องแอนิเมชันของแบบจำลองว่าถึง "ความสมจริงแท้" และชมเชยการใช้ภาษากายของเกมเป็นวิธีการสื่อสารถึงภาวะสุขภาพของตัวเอกอย่างไร้รอยต่อ ฌอน แซ็กเคนไฮม์จากออลเกมให้รางวัลกราฟิกส์เต็ม โดยเขาพบว่าพื้นหลัง "เรนเดอร์จนไร้ที่ติ" คัตซีนเป็น ""งานศิลปะ" และแอนิเมชัน "ลื่นไหลและน่าขนลุก" นักวิจารณ์ยังตอบรับเสียงในทางที่ดี ไวกันด์อ้างดนตรีว่าเป็น "การส่งเสริมภาพอย่างยอดเยี่ยม" ซานเชสถึงขั้นกล่าวว่า เรซิเดนต์อีวิล 2 "อาจมีการออกแบบเสียงดีที่สุดในเวลานั้นสำหรับเกมคอนโซล" แซ็กเคนไฮม์อธิบายดนตรีและเอฟเฟ็กต์เสียงว่า "ไร้ที่ติทีเดียว" และเรียกซาวน์เทร็กว่า "ประพันธ์ได้อย่างไร้ที่ติ" ส่วนแม็กโดนัลด์มองว่าการใช้เสียงของเกมคล้ายกับภาพยนตร์สยองขวัญคลาสสิก

ประเด็นวิจารณ์ที่พบบ่อยได้แก่ระบบช่องเก็บของ ซึ่งซานเชสเรียกว่า "น่าหงุดหงิด" เขาไม่พอใจที่ผู้เล่นต้องไปเอาวัตถุจากกล่องเก็บของ  และแม็กโดนัลด์วิจารณ์ระบบช่องเก็บของว่าไม่สมจริง เพราะกล่องนั้นมีการเชื่อมโยงกันและไอเท็มทุกอย่างถือใช้ช่องเท่ากันโดยไม่ขึ้นกับขนาด ยิ่งไปกว่านั้น แมลลินสันและแม็กโดนัลด์ยังไม่เห็นด้วยกับปริศนาบางอย่าง เพราะเชื่อว่าอยู่ผิดที่เมื่ออยู่ในฉากท้องเรื่องที่เป็นสถานีตำรวจ ซานเชสเชื่อว่ามีการวางปริศนาดีกว่าในเกมแรก แต่พบว่าน่าสนใจน้อยกว่าและง่ายเกินสำหรับผู้เล่นมีประสบการณ์ แซ็กเคนไฮม์สังเกตว่าเกมสั้นเกินไปในบทปฏิทรรศน์ และแสดงความเห็นว่าฉากหนึ่ง ๆ มีความแตกต่างกันไม่มากพอที่จะให้ผู้เล่นทั่วไปสนใจจนจบเกม เขาพบว่าการควบคุม "หยิบจับและเล่นได้ง่าย" ส่วนซานเชสคิดว่าการเล็งอาวุธนั้นทำได้ยาก นักปฏิทรรศน์บางคนวิจารณ์การพากย์เสียงอย่างรุนแรง โดยเรียกว่า "ฉาบฉวย" "เลวร้าย" และ "เถื่อน"

การวางจำหน่ายเรซิเดนต์อีวิล 2 หลังจากครั้งแรกส่วนใหญ่ได้รับคะแนนน้อยกว่ารุ่นเพลย์เสตชันเล็กน้อย ยกเว้นพอร์ตนินเทนโด 64 ที่ได้รับการยกย่อง ไวกันด์แนะนำผู้เล่นที่มีเรซิเดนต์อีวิล 2 อยู่แล้วให้เช่าดูอัลช็อกเวอร์. สำหรับมินิเกม "เอ็กซ์ตรีมแบตเทิล" และแนะนำให้ผู้มาใหม่ซื้อรุ่นปรับแล้วแทนรุ่นวางจำหน่ายดั้งเดิม พอร์ตวินโดวส์ได้รับการยกย่องสำหรับเนื้อหาเพิ่มเติม แต่ได้รับการวิจารณ์ว่าไม่เปิดให้ผู้เล่นบันทึกเกมได้ตามใจ และขาดพื้นหลังที่ปรับแล้วให้เหมาะกับความละเอียดในเกมที่เพิ่มขึ้น ยูโรเกมเมอร์กล่าวว่าการกำจัดเวลาบรรจุซีดีรอมโดยสิ้นเชิงของพีซีทำให้เกม "สนุกและเรียบง่ายอย่างยิ่ง" รุ่นนินเทนโด 64 ได้รับการแนะนำอย่างกว้างขวางสำหรับความสำเร็จทางเทคนิคที่สามารถบรรจุเกมสองจานใส่กล่อง 512 เมกะบิต (64 เมกะไบต์) อันเดียวได้ ทว่าเทย์เลอร์วิจารณ์รุ่นนี้ว่ายังคงฉากจากรุ่นเพลย์สเตบันซึ่งใช้ซ่อนเวลาบรรจุ ซึ่งเป็นข้อเสียเปรียบทางเทคนิคของจานแสงซึ่งกล่องไม่มีข้อเสียนี้ ผู้เขียนจากเกมโปร ที่ใช้นามปากกาว่า "เดอะเฟรชแมน" รู้สึกประทับใจกับกราฟิกส์ที่มีการเสริมในพอร์ตนินเทนโด 64 แต่รู้สึกผิดหวังกับเอฟเอ็มวีซีจีที่บีบอัดอย่างหนัก โจ ฟีลเดอร์จากเกมสปอต พบว่าการบีบอัดสามารถผ่อนผันให้ได้เมื่อคำนึงถึงรูปแบบกล่อง และสังเกตว่าคุณลักษณะเฉพาะใหม่ชดเชยการขาดภาวะ "เอ็กซ์ตรีมแบตเทิล" ได้ ยูโรเกมเมอร์กล่าวว่า การควบคุมแอนะล็อกที่ต่างจากเครื่องอื่น "ทำงานได้ดีอย่างยิ่งจนถึงขั้นหวุดหวิดพังเกม" นักปฏิทรรศน์ไอจีเอ็น แมต แคซาเมสซินา ปรบมือให้กับการนำไปปฏิบัติซึ่งการรองรับดอลบีซอร์ราวน์ และเรียกการวางจำหน่ายนินเทนโด 64 ว่า "เกมรุ่นดีที่สุด" ในปี 2561 ยูโรเกมเมอร์เรียกพอร์ตนินเทนโด 64 ว่า "พอร์ตคอนโซลที่ทะเยอทะยาน [และน่าประทับใจ] มากที่สุดพอร์ตหนึ่งตลอดกาล"

เอฟเฟ็กซ์เสียงที่ชัดมากขึ้นของพอร์ตดรีมแคสต์ได้รับเสียงตอบรับดีจากฌอน สปากส์จากเกมเรโวลูชัน ซึ่งสังเกตว่าแบบจำลองตัวละครดูคมชัดขึ้นเล็กน้อย อย่างไรก็ตามสตีฟ คีย์จากคอมพิวเตอร์แอนด์วิดีโอเกมส์ ไม่ชอบพื้นหลังความละเอียดต่ำของรุ่นวางจำหน่ายดรีมแคสต์ ซึ่งเขาคิดว่าทำให้ตัวละครดูเด่นชัดออกมาเมื่อเทียบกับสิ่งแวดล้อมมากเกินไป จึงลดบรรยากาศของเกม ผู้เขียนอาวุโสของเกมสปอต เจมส์ มีลเคไม่เชื่อว่าพอร์ตดรีมแคสต์เป็น "การซื้อที่สำคัญ" แต่ยังเรียกว่าเป็น "เกมยิ่งใหญ่" โดยมีราคาถูกน่าดึงดูด รุ่นวางจำหน่ายเกมคิวบ์ได้รับการวิจารณ์อย่างหนักเพราะมีราคาแพงและกราฟิกส์ล้าสมัย ทว่า "โฟร์อายด์ดรากอน" จากเกมโปรสังเกตว่ามีภาพในเกมสวยกว่าเกมรุ่นอื่น เดวิสและมาร์ก แม็กโดนัลด์จาก 1อัพ.คอมรู้สึกผิดหวังที่พอร์ตนี้ขาดคุณลักษณะที่รวมอยู่ในรุ่นวางจำหน่ายนินเทนโด 64 เพียร์ ชไนเดอร์จากไอจีเอ็นเห็นว่ารุ่น 2.5 ดีสำหรับเกม.คอมน่าท้อแท้และ "เหมือนเพียงบางส่วน" กับเรซิเดนต์อีวิล 2 รุ่นวางจำหน่ายเท่านั้น แม้เขาเชื่อว่ากราฟิกส์และเอฟเฟ็กซ์เสียงสามารถสร้างบรรยากาศของเกมขึ้นมาใหม่ได้ในระดับหนึ่ง แต่คิดว่าการควบคุมของเกม "อืดอาด" เกินไปทำให้ได้ประสบการณ์ที่ไม่น่าเพลิดเพลิน

เรซิเดนต์อีวิล 2 ได้รับความนับถืออย่างสูงหลายปีหลังการวางจำหน่ายครั้งแรก และแฟมิซือจัดอันดับให้เป็นเกมยอดเยี่ยมอันดับ 4 บนเพลย์สเตชัน ทั้งอีเล็กโทรนิกส์เกมมิงมันธ์ลี ไอจีเอ็น เอ็มไพร์ เกมอินฟอร์เมอร์และออฟฟิเชียลยูเคเพลย์สเตชันแม็กกาซีนรวมอยู่ในรายการ 100 เกมยอดเยี่ยมตลอดกาล โดยจัดอยู่ในอันดับที่ 62, 58, 49, 34 และ 6 ตามลำดับ ผู้อ่านเรโทรเกมเมอร์ออกเสียงให้เรซิเดนต์อีวิล 2 เป็นเกมเรโทรสูงสุดอันดับที่ 97 โดยเจ้าหน้าที่หมายเหตุว่า "คนจำนวนมากถือว่าเป็นเกมยอดเยี่ยมในซีรีส์ที่อยู่มานานแล้ว" เกมเทรลเลอส์จัดอันดับเป็นเกมอันดับ 4 ในรายการเกมที่จำเป็นต้องรีเมกมากที่สุด

ยอดขาย
เรซิเดนต์อีวิล 2 ได้รับการส่งเสริมด้วยการรณรงค์โฆษณามูลค่า 5 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ในประเทศอิตาลีเกมมีการสั่งจองล่วงหน้า 100,000 ครั้ง คิดเป็นมูลค่า 12,000 ล้านลีรา (ประมาณกว่า 6.6 ล้านดอลลาร์สหรัฐ) เกมนี้ยังเป็นวิดีโอเกมขายเร็วที่สุดในทวีปอเมริกาเหนือ ในช่วงสุดสัปดาห์หลังวางจำหน่ายเกมขายได้ 380,000 ก๊อปปีและทำรายได้ 19 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ฉะนั้นจึงทำรายได้เกินภายพนตร์ฮอลลีวูดเกือบทุกเรื่องในเวลานั้นและทำลายสถิติยอดขายวิดีโอเกมที่ไฟนอลแฟนตาซี VII และซูเปอร์มาริโอ 64 ทำไว้ ณ เทศกาลมิเลีย 1999 ในกาน เกมได้รับรางวัล "ทองคำ" สำหรับยอดขายเกิน 29 ล้านยูโรในสหภาพยุโรปในปีก่อน ด้วยยอดขาย 4.96 ล้านก๊อปปี รุ่นเพลย์สเตชันของเรซิเดนต์อีวิล 2 ประสบความสำเร็จทางพาณิชย์ และเป็นเกมขายดีที่สุดในแพลตฟอร์มเดียว มีการขนส่งดูอัลช็อกเวอร์. 810,000 ก๊อปปีในเดือนมีนาคม 2542

มรดก
เรซิเดนต์อีวิล 2 เป็นพื้นฐานสำหรับงานจดทะเบียนและเกมภายหลังหลายอย่าง เท็ด แอดัมส์และคริส โอพริสโกดัดแปลงอย่างหลวม ๆ เป็นคอมิกส์ "แร็กคูนซิตี – อาร์ไอพี" และ "อะนิวแชปเตอร์ออฟอีวิล" ซึ่งมีการวางจำหน่ายในเล่ม 1 และ 2 ของเรซิเดนต์อีวิล: ดิออฟฟิเชียลคอมิกบุ๊กส์แมกาซีนในเดือนมีนาคมและมิถุนายน 2541 มีการพิมพ์เผยแพร่ไบโอฮาซาร์ด 2 รายสัปดาห์ซึ่งเป็นคอมิกส์ฮ่องกงความยาว 60 ตอนตั้งแต่เดือนกุมภาพันธ์ 2541 ถึงเมษายน 2542 สุขนาฏกรรมโรแมนติกซึ่งเล่านิยายของเกมใหม่ โดยให้ความสนใจกับลีออน แคลร์และเอดามีการเผยแพร่เป็นคอมิกส์สองเล่มของไต้หวัน เอ้อหลิงกู๋เป่า 2 (แปลตรงตัวว่า "ปราสาทปีศาจ") เรซิเดนต์อีวิล: ซิตีออฟเดอะเดต หนังสือที่ประพันธ์โดย เอส. ดี. เพอร์รีในปี 2542 เป็นการดัดแปลงโดยตรงกว่าของการบรรยายเรื่อง และเป็นการวางจำหน่ายเล่มที่สามในนวนิยายเรซิเดนต์อีวิล พิมพ์เผยแพร่โดยพ็อกเก็ตบุ๊กส์ในปี 2542

เกมโทรศัพท์เคลื่อนที่ เรซิเดนต์อีวิล: อัพไรซิง มีรุ่นย่นย่อของนิยาย เรซิเดนต์อีวิล 2 ซึ่งดัดแปลงโดยเมแกน สเวน เรซิเดนต์อีวิล: เดอะดาร์กไซด์โครนิเคิลส์ เกมยิงปืนบนราง (on-rails shooter) ที่วางจำหน่ายสำหรับเครื่องวีในปี 2552 ซึ่งรวมฉากชื่อ "เมมโมรีส์ออฟอะลอสซิตี" ซึ่งจินตนาการโครงเรื่องเรซิเดนต์อีวิล 2 ดั้งเดิมโดยยังคงฉากสำคัญจากสี่ฉากของเกม ในปี 2551 ผู้ผลิตเรซิเดนต์อีวิล 5 จุน ทาเคอุจิ ซึ่งเดิมทำงานในซีรีส์เป็นผู้ออกแบบอาวุธและผู้ทำแอนิเมชันกราฟิกส์ กล่าวเป็นนัยถึงความเป็นไปได้ของรีเมกเต็มตัว มีการพิจารณาโครงการดังกล่าวสำหรับเกมคิวบ์ในปี 2545 แต่มิคามิยกเลิกความคิดนี้เพราะเขาไม่ต้องการชะลอเรซิเดนต์อีวิล 4 ซึ่งขณะนั้นอยู่ระหว่างการพัฒนา

อาร์กนิยายที่ริเริ่มในเรซิเดนต์อีวิล 2 ดำเนินต่อในอัลบั้มละครและการวางจำหน่ายเกมภายหลัง เคียวโกะ ซางิยามะ, จุนิชิ มิยาชิตะ, ยาสุยุกิ ซูซูกิ, โนโบรุ ซูงิมุระ, ฮิโรฮิสะ โซดะและคิชิโกะ มิยะงิ ผู้เขียนบทที่ได้รับว่าจ้างโดยแฟลกชิป อดีตบริษัทสาขาของแคปคอม สร้างละครวิทยุสองเรื่อง ชิอิซานะโทโบชะเชอร์รี ("เชอร์รีผู้หลบหนีน้อย") และอิคิเตตะอนนะสปายเอดา ("สายหลับหญิงเอดารอดชีวิต") มีการแพร่สัญญาณละครทางเรดิโอโอซากาในต้นปี 2542 และภายหลังผู้ผลิตซูเลพูเตอร์ (Suleputer) วางจำหน่ายเป็นซีดีสองแผ่นแยกกัน ชื่อ ไบโอฮาร์ด 2 ดรามาอัลบั้ม ชิอิซานะโทโบชะเชอร์รีเริ่มไม่นานหลังเหตุการณ์ในเกม เชอร์รีถูกแยกกับแคลร์ขณะหลบหนีจากทหารอัมเบรลลาที่ส่งมาฆ่าปิดปากพยานรู้เห็นการระบาดของไวรัสทุกคน แร็กคูนซิตีถูกรัฐบาลสหรัฐและอัมเบรลลาเผาเพื่อพยายามปกปิดภัยพิบัตินั้น เชอร์รีไปหลบภัยอยู่ในเมืองสโตนวิลที่อยู่ใกล้เคียง และภายหลังหลบหนีไปประเทศแคนาดาด้วยความช่วยเหลือของเด็กหญิงชื่อเม็ก ซึ่งปฏิญาณว่าจะช่วยให้เธอกลับไปพบกับแคลร์อีก

อิคิเตตะอนนะสปายเอดามีฉากท้องเรื่องไม่กี่วันหลังเรซิเดนต์อีวิล 2 และว่าด้วยภารกิจของเอดาในการกู้คืนสร้อยคอของเชอร์รีที่มีตัวอย่างจีไวรัส ซึ่งกล่าวกันว่าอยู่ในความครอบครองของฮังก์ในท้องเรื่องของอัลบั้มละคร เอดาสะกัดการขนส่งล็อกเก็ตในประเทศฝรั่งเศส และฆ่าฮังก์กับลูกน้องของเขา ผลทำให้เกิดการรั่วไหลของทีไวรัสโดยอุบัติเหตุในหมู่บ้านลัวร์ ซึ่งเป็นจุดหมายของการขนส่ง เอดาถูกบีบให้ล่าถอยไปยังปราสาทเก่า ร่วมกับหน่วยกองทัพอากาศฝรั่งเศสที่ถูกส่งมาเผาทำลายหมู่บ้าน เธอไปพบคริสตีน เฮนรี ผู้อำนวยการศูนย์อัมเบรลลาผู้มอบหมายฮังก์ให้ส่งจีไวรัสไปประเทศฝรั่งเศส เจคอบหัวหน้าหน่วยส่งกำลังทางอากาศ มีการเปิดเผยว่าเป็นผู้สมคบคิดของคริสตีน ทว่าเขาวางแผนเก็บตัวอย่างจีไวรัสไว้กับตัวและยิงคริสตีน ฟิลิปเป สมาชิกอีกคนของหน่วย ชักจูงเอดาให้มอบสร้อยคอแก่เขา ซึ่งเขาฉีดจีไวรัสใส่ตัวเองเพื่อให้อำนาจหยุดยั้งเจคอบ เอดาหลบหนีได้และรับรู้ถึงความรู้สึกที่มีต่อลีออน จึงตัดสินใจเลิกธุรกิจสายลับและกลับไปพบเขา อาร์กนิยายของตัวละครดำเนินไปต่างกัน เชอร์รีถูกรัฐบาลสหรัฐควบคุมตัวไว้ทันทีหลังเหตุการณ์ในเรซิเดนต์อีวิล 2 และเอดาเก็บสร้อยคอที่มีจีไวรัสไว้และกลับสู่กิจการสายลับของเธอ ฮังก์มอบตัวอย่างจีไวรัสอีกตัวอย่างให้อัมเบรลลาได้สำเร็จ

รีเมก
ในเดือนสิงหาคม 2558 แคปคอมประกาศว่ารีเมกของเรซิเดนต์อีวิล 2 อยู่ระหว่างการพัฒนา แคปคอมเปิดตัวเกมในอี3 2018 โดยมีเทรลเลอร์และภาพเกมการเล่น และประกาศวันวางจำหน่ายทั่วโลกวันที่ 25 มกราคม 2562 ทางเพลย์สเตชัน 4, เอ็กซ์บ็อกซ์วัน และวินโดวส์ เกมใช้อาร์อีเอนจิน ซึ่งใช้สำหรับเรซิเดนต์อีวิล 7: ไบโอฮาซาร์ด เช่นกัน และแทนการควบคุมแบบรถถังและมุมกล้องแบบไม่เคลื่อนที่ด้วยเกมการเล่น "ข้ามหัวไหล่" คล้ายกับเรซิเดนต์อีวิล 4

 เชิงอรรถ 

 อ้างอิง 

แหล่งข้อมูลอื่น


เรซิเดนต์อีวิล 2
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่ออกวางจำหน่ายในปี พ.ศ. 2541
หมวดหมู่:วิดีโอเกมแอ็กชันผจญภัย
หมวดหมู่:เกมสำหรับเพลย์สเตชัน
หมวดหมู่:วิดีโอเกมเอาชีวิตรอด
หมวดหมู่:วิดีโอเกมสยองขวัญ
หมวดหมู่:เกมสำหรับดรีมแคสต์
หมวดหมู่:เกมสำหรับนินเท็นโด 64
หมวดหมู่:เกมสำหรับนินเกมคิวบ์
หมวดหมู่:วิดีโอเกมภาคต่อ
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่มีฉากในสหรัฐ
หมวดหมู่:วิดีโอเกมที่มีตัวละครเอกหญิง
หมวดหมู่:วิดีโอเกมเกี่ยวกับเจ้าหน้าที่ตำรวจ