ท่าอากาศยานนานาชาติเนเปิลส์

ท่าอากาศยานนานาชาติเนเปิลส์-กาโปดีกีโน "อูโก นีอุตตา"  () เป็นท่าอากาศยานนานาชาติที่ให้บริการพื้นที่เมืองนาโปลีและแคว้นคัมปาเนียในประเทศอิตาลี โดยนับเป็นท่าอากาศยานที่มีจำนวนผู้โดยสารมากที่สุดเป็นอันดับที่สีของประเทศ และมากที่สุดในภูมิภาคอิตาลีตอนใต้ตามข้อมูลเมื่อปี 2023 ท่าอากาศยานเป็นฐานการบินสำหรับอีซี่ย์เจ็ต ไรอันแอร์ โบโลเตอา และวิซซ์แอร์ ท่าอากาศยานตั้งอยู่ห่างจากนาโปลี 3.2 ไมล์ทะเล (5.9 กิโลเมตร; 3.7 ไมล์) ทางตะวันออกเฉียงเหนือ ท่าอากาศยานใช้ชื่อตามอูโก นีอุตตา นักบินกองทัพอิตาลีที่ได้รับการประดับยศในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ท่าอากาศยานมีพื้นที่ 233 เฮกตาร์ (576 เอเคอร์) และมีหนึ่งทางวิ่ง

 ประวัติ 
 การก่อตั้งและช่วงแรก 
กัมโปดีมาร์เตในเขตกาโปดีกีโนเป็นสถานที่จัดนิทรรศการการบินครั้งแรกในเนเปิลส์ในปี 1910 โดยได้เปลี่ยนการใช้งานเป็นท่าอากาศยานทหารในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่งเพื่อป้องกันเมืองจากการโจมตีทางอากาศของออสเตรีย-ฮังการีและเยอรมนี 

ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ท่าอากาศยานแห่งนี้ถูกใช้งานโดยกองทัพอากาศสหรัฐและกองทัพอากาศหลวงในระหว่างการทัพอิตาลี ท่าอากาศยานแห่งนี้ถูกใช้ครั้งแรกในปี 1943 โดยกองบินอาร์เอเอฟที่ 324 พร้อมด้วยฝูงบินซูเปอร์มารีน สปิตไฟร์จำนวนห้าลำ และต่อมาโดยกองบินที่ 12 ของสหรัฐอเมริกา โดยมีหน่วยต่าง ๆ ที่ประจำการอยู่ที่ท่าอากาศยาน ได้แก่ กองบินขับไล่ที่ 79 (เดือนมกราคม-พฤษภาคม ค.ศ. 1944 ด้วยเคอร์ทิสส์ พี-40 วอร์ฮอว์ค/พี-47 ทันเดอร์โบลท์), กลุ่มทิ้งระเบิดที่ 47 (เดือนมีนาคม-เมษายน ค.ศ. 1944 ด้วยดักลาส เอ-20 ฮาว็อก), กลุ่มเครื่องบินรบที่ 33 (เดือนเมษายน–พฤษภาคม ค.ศ. 1944 ด้วยเคอร์ทิสส์ พี-40 วอร์ฮอว์ค), และกองบินรบที่ 332 (15 เมษายน - 28 มีนาคม ค.ศ. 1944 ด้วยเบลล์ พี-39 ไอราโคบรา) เมื่อหน่วยรบเคลื่อนพลออกไป กองบัญชาการขนส่งทางอากาศได้ใช้ท่าอากาศยานแห่งนี้เป็นศูนย์กลางการถ่ายลำสินค้า การลำเลียงเครื่องบิน และบุคลากรที่สำคัญตลอดช่วงที่เหลือของสงครามMaurer, Maurer. Air Force Combat Units of World War II. Maxwell AFB, Alabama: Office of Air Force History, 1983. .

การบริการเชิงพาณิชย์เริ่มต้นขึ้นในปี ค.ศ. 1950 ในปี 1980 ได้มีการก่อตั้ง เจสตีโอเนแซร์วีซีอาเอโรปอร์โตกาโปดีกีโน (จีเอ.เอซเซ.อา.ชิ.) ก่อตั้งขึ้นเพื่อบริหารท่าอากาศยาน และในปี 1982 ได้เปลี่ยนชื่อเป็น เจสตีโอเนแซร์วีซีอาเอโรปอร์ตีกัมปานี โดยมีสภาเมือง นาโปลี และอาลีตาเลียเข้าร่วม ในปี 1995 จีเอ.เอซเซ.อา.ชิ.ได้จัดทำแผนแม่บทฉบับใหม่ โดยได้รับความช่วยเหลือจากบีเอเอ ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของแผนพัฒนาระยะเวลา 20 ปี

 การพัฒนาตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 2010 
ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2005 สายการบินยูโรฟลายเริ่มให้บริการเที่ยวบินตามฤดูกาลไปยังนครนิวยอร์กด้วยเครื่องบินแอร์บัส เอ330 นับเป็นเที่ยวบินข้ามมหาสมุทรแอตแลนติกเที่ยวแรกจากท่าอากาศยาน ในปี 2010 สายการบินได้ควบรวมกิจการกับเมอริเดียนาเพื่อก่อตั้งเมอริเดียนาฟลาย ซึ่งต่อมาได้เข้ามาให้บริการในเส้นทางดังกล่าว บริการดังกล่าวยุติลงในปี 2017 ก่อนที่เมอริเดียนาฟลายจะเปลี่ยนชื่อเป็นแอร์อิตาลี ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2019 ยูไนเต็ดแอร์ไลน์เปิดตัวเที่ยวบินตามฤดูกาลสู่นวร์กด้วยเครื่องบินโบอิง 767 จากนั้นในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2024 เดลตาแอร์ไลน์ได้เปิดเที่ยวบินตามฤดูกาลจากนิวยอร์ก–เจเอฟเคโดยใช้โบอิง 767 เช่นกัน ตามด้วยอเมริกันแอร์ไลน์ในอีกหนึ่งเดือนถัดมาด้วยเที่ยวบินจากฟิลาเดลเฟียด้วยเครื่องบินโบอิง 787 ดรีมไลเนอร์

 รายละเอียดท่าอากาศยาน 
 การดำเนินงาน 
ท่าอากาศยานนานาชาติเนเปิลส์จัดอยู่ในประเภท 4ดี ของไอซีเอโอและจัดอยู่ในประเภทฐานทัพอากาศที่เปิดให้บริการจราจรทางอากาศเชิงพาณิชย์ตลอด 24 ชั่วโมง บริษัทบริหารจัดการสนามบินมีหน้าที่รับผิดชอบในการบริหารจัดการสนามบิน ตลอดจนประสานงานและควบคุมกิจกรรมของผู้ประกอบการเอกชนทั้งหมดที่อยู่ในท่าอากาศยาน กาโปดีกีโนเป็นเจ้าของกิจกรรมอุตสาหกรรมการบินหลายแห่ง เช่น อาติเทค อาลีเนียแอโรนอติกา อาเอโรนาวาลี และเตกนัมกอสตรูซีโอนีอาเอโรเนาติเก

 อาคารผู้โดยสาร 
ท่าอากาศยานมีอาคารผู้โดยสารหนึ่งหลัง คือ อาคารผู้โดยสารหลังที่หนึ่ง ซึ่งประกอบด้วยส่วน เอ บี และซี โดยรองรับเที่ยวบินภายในประเทศและระหว่างประเทศทั้งหมด ในเขตนอกการบินบริเวณชั้นล่างของอาคารผู้โดยสารเป็นพื้นที่เช็กอินและพื้นที่สำหรับผู้โดยสารขาเข้า ส่วนชั้นบนเป็นพื้นที่สำหรับผู้โดยสารขาออกหลักส่วนเอซึ่งมีร้านค้าส่วนใหญ่ ในเขตการบินบริเวณชั้นล่างฝั่งผู้โดยสารขาเข้าประกอบด้วยส่วนบีและซี โดยส่วนซีใช้สำหรับผู้โดยสารขาออกในจุดหมายปลายทางนอกพื้นที่เชงเกน เนื่องจากท่าอากาศยานไม่มีสะพานเทียบเครื่องบิน จึงมีการใช้รถบัสโดยสารหรือในบางกรณีมีจุดขึ้นลงรถสำหรับการขึ้น-ลงอากาศยาน

 ลานจอดอากาศยานและทางวิ่ง 
ท่าอากาศยานมีทางวิ่งเดียว ซึ่งคือทางวิ่ง 06/24 (ขนาด 2,628 × 45 เมตร (8,622 × 148 ฟุต) – ความต้านทาน: PCN90/F/B/W/T – เครื่องช่วยการเดินอากาศ: PAPI, ILS) พื้นผิวยางมะตอย โดยมีทางขับหนึ่งเส้น ท่าอากาศยานมีลานจอดอากาศยานหนึ่งแห่ง ซึ่งมี 29 หลุมจอด โดยเก้าหลุมเป็นแบบที่อากาศยานสามารถดำเนินการเทียบเข้า-ออกเองได้ และที่เหลือเป็นแบบที่ต้องใช้รถดันกลับ

 รายชื่อสายการบิน 
ณ เดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2025 ท่าอากาศยานนานาชาติเนเปิลส์มีสายการบินที่ให้บริการเส้นทางดังนี้:

 การคมนาคมที่เกี่ยวข้องกับท่าอากาศยาน 

รถยนต์
กาโปดีกีโนเชื่อมต่อกับเมืองอื่น ๆ ผ่านทางหลวง "ตันเกนซีอาเล" หรือทางหลวงที่เอ56 ที่เชื่อมนาโปลีกับเขตมหานครและกับทางหลวงสู่โรมและกาแซร์ตา (เอ1) ซาแลร์โน (เอ3) และบารี เบเนเวนโตและอาเวลลิโน (เอ16) สำหรับรถแท็กซี่ ได้มีอัตราค่าแท็กซี่แบบคงที่ใช้สำหรับจุดหมายปลายทางหลักภายในเขตเมืองนาโปลีจากท่าอากาศยานใจกลางเมืองเนเปิลส์เมืองนาโปลี โมโลเบเวเรลโล (ท่าเรือ) และเมอร์เจลลินา (เรือไฮโดรฟอยล์ไปยังเกาะคาปรีและอิสเคีย)

รถประจำทาง
รถบัสสายอลีบัส ซึ่งดำเนินการโดยอาเอนเนเอมเม เชื่อมต่อท่าอากาศยานกับปีอัสซาการีบัลดีและปัอัสซามูนีซีปีโอ ระยะทางจากท่าอากาศยานสู่ใจกลางเมืองประมาณ  ท่าอากาศยานยังเชื่อมต่อกับอาเวลลิโน เบเนเวนโต กาแซร์ตา ซอร์เรนโต ซาแลร์โน และแซร์เร

รถไฟ
ณ ปี 2025 สถานีกาโปดีกีโนอาเอโรปอร์โตของรถไฟฟ้าใต้ดินนาโปลีสาย 1 กำลังอยู่ในระหว่างการก่อสร้าง เพื่อเชื่อมต่อท่าอากาศยานกับสถานีปลายทางปัจจุบันที่สถานีรถไฟกลางนาโปลี คาดว่าจะแล้วเสร็จภายในปี ค.ศ. 2027

 อ้างอิง 

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 ท่าอากาศยานนานาชาติเนเปิลส์

น
น