แกรนด์ดัชเชสโฌเซฟีน-ชาร์ล็อตแห่งลักเซมเบิร์ก

เจ้าหญิงโฌเซฟีน-ชาร์ล็อตแห่งเบลเยียม ( พระนามเต็ม โฌเซฟีน-ชาร์ล็อต อินเกบอร์ก เอลีซาแบ็ต มารี-โฌเซ มาร์เกอริต อัสตรีด; 11 ตุลาคม ค.ศ. 1927 – 10 มกราคม ค.ศ. 2005) เป็นพระราชธิดาพระองค์ใหญ่และองค์เดียวในพระเจ้าเลออปอลที่ 3 แห่งเบลเยียม และ สมเด็จพระราชินีอัสตริดแห่งเบลเยียม นอกจากนี้พระองค์ยังได้เป็นพระชายาในแกรนด์ดยุกฌ็องแห่งลักเซมเบิร์ก และพระเชษฐภคินีในสมเด็จพระราชาธิบดีแห่งเบลเยียมทั้งสองพระองค์คือ สมเด็จพระราชาธิบดีโบดวง และสมเด็จพระราชาธิบดีอัลแบร์ที่ 2 อีกด้วย

ในฝ่ายพระราชชนนี เจ้าหญิงเป็นพระญาติใกล้ชิดกับสมเด็จพระราชาธิบดีฮารัลด์ที่ 5 แห่งนอร์เวย์ ซึ่งเป็นพระโอรสในเจ้าหญิงมาร์ธาแห่งสวีเดน พระภคินีของพระราชชนนี สมเด็จพระราชาธิบดีคาร์ลที่ 16 กุสตาฟแห่งสวีเดน ซึ่งเป็นพระโอรสในเจ้าชายกุสตาฟ อดอล์ฟแห่งสวีเดน ดยุกแห่งวาสเตอร์บ็อตเต็น และ สมเด็จพระราชินีนาถมาร์เกรเธอที่ 2 แห่งเดนมาร์ก พระธิดาในเจ้าหญิงอิงกริดแห่งสวีเดน พระญาติชั้นที่สองในพระราชวงศ์สวีเดนตามลำดับ

 วัยเยาว์และการศึกษา 

เจ้าหญิงโจเซฟีน-ชาร์ล็อตประสูติเมื่อในวันที่ 11 ตุลาคม ค.ศ. 1927 ณ พระราชวังหลวง กรุงบรัสเซลส์ เป็นพระธิดาพระองค์ใหญ่ในดยุกแห่งบราบันต์ (พระเจ้าเลออปอลที่ 3) และดัชเชสแห่งบราบันต์ พระวรชายา (เจ้าหญิงอัสตริดแห่งสวีเดน) อีกทั้งยังเป็นพระราชนัดดาในสมเด็จพระราชาธิบดีอัลแบร์ที่ 1 แห่งเบลเยียมด้วย ในวัยเยาว์พระองค์ประทับในปราสาทสตุยเว็นแบร์ก อันเป็นตำหนักของพระชนกและพระชนนีในเขตพระราชฐานของเมืองเลเค็น และที่กรุงสต็อกโฮล์ม อันเป็นที่ประทับของเจ้าชายคาร์ล ดยุกแห่งวาสเตอร์เกิตแลนด์ และ เจ้าหญิงอินเกบอร์กแห่งเดนมาร์ก พระอัยกาและพระอัยยิกา ในวันที่ 23 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1934 พระชนกเสวยราชสมบัติสืบต่อพระบรมอัยกาเป็นพระเจ้าเลออปอลที่ 3 แห่งเบลเยียม และในปีต่อมา เมื่อพระชนกและพระชนนีเสด็จประพาสประเทศสวิตเซอร์แลนด์เป็นการส่วนพระองค์ สมเด็จพระราชินีอัสตริดได้สิ้นพระชนม์จากอุบัติเหตุทางรถยนต์ เมื่อรถพระที่นั่งสูญเสียการควบคุมบริเวณโค้งอันตรายบนถนนที่ลมแรงและแคบ

เจ้าหญิงทรงเข้าโรงเรียนครั้งแรกที่พระราชวังหลวง ที่มีห้องเรียนเล็กๆ ห้องหนึ่งจัดไว้สำหรับพระองค์ ต่อมาในปลายปี ค.ศ. 1940 พระองค์ทรงเข้าเรียนในโรงเรียนประจำแห่งหนึ่งและจากนั้นได้ทรงศึกษากับพระอาจารย์ส่วนพระองค์อีกหลายคน เมื่อวันที่ 7 มิถุนายน ค.ศ. 1940 หลังจากกองกำลังสัมพันธมิตรขึ้นบกที่เมืองนอร์มังดี ประเทศฝรั่งเศส เจ้าหญิงและพระชนกทรงถูกส่งที่ประเทศเยอรมนีและถูกกักบริเวณภายในตำหนัก สมาชิกในพระราชวงศ์ทั้งหมด อันมีพระอนุชาทั้งสองคือ เจ้าชายโบดวงและเจ้าชายอัลแบร์ รวมไปถึงแมรี ลิเลียน บาเอลส์ เจ้าหญิงแห่งเรตี พระมารดาเลี้ยง ได้รับอิสรภาพในวันที่ 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1945 และได้เสด็จไปประทับที่เมืองเพรนญี ใกล้กับเมืองเจนีวา ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ อันเนื่องมาจากปัญหาเกี่ยวกับการร่วมมือที่ถูกกล่าวอ้างของกษัตริย์เลออปอลกับนาซีเยอรมันทำให้ไม่สามารถเสด็จกลับประเทศเบลเยียมได้ จึงได้ทรงแต่งตั้งให้เจ้าชายชาร์ลส์ พระอนุชาเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ ขณะที่ทรงลี้ภัย

เจ้าหญิงโจเซฟีน-ชาร์ล็อตทรงศึกษาต่อใน École Supérieure de Jeunes Filles เมืองเจนีวา ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ แล้วทรงศึกษาวิชาจิตวิทยาเด็กที่มหาวิทยาลัยเจนีวา เมื่อเสด็จกลับประเทศเบลเยียม พระองค์ทรงปฏิบัติพระราชภารกิจทางการนานัปการ ในขณะเดียวกันก็ทรงอุทิศพระองค์กับปัญหาด้านสังคม และพัฒนาความสนพระทัยในศิลปะเพิ่มมากขึ้นด้วย

 อภิเษกสมรส 
เจ้าหญิงโจเซฟีน-ชาร์ล็อตอภิเษกสมรสในวันที่ 9 เมษายน ค.ศ. 1953 ณ โบสถ์แม่พระมารี กรุงลักเซมเบิร์ก กับ เจ้าชายฌองแห่งลักเซมเบิร์ก ที่ทรงเป็นรัชทายาทในราชบัลลังก์ลักเซมเบิร์ก และพระโอรสพระองค์ใหญ่ในแกรนด์ดัชเชสชาร์ล็อตแห่งลักเซมเบิร์ก (23 มกราคม ค.ศ. 1896 - 9 กรกฎาคม ค.ศ. 1985) และมีพระโอรสและธิดา 5 พระองค์คือ

 อาร์ชดัชเชสมารี-อัสทรีดแห่งออสเตรีย (มารี-แอสตริด ชาร์ล็อต เลโอโพลดีน วิลเฮลมีน อินเกบอร์ก อ็องตัวเน็ต เอลิซาเบธ แอนนา อัลเบอร์ตา; ประสูติ 17 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1954)
 ทรงอภิเษกสมรสในวันที่ 6 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1982 ณ โบสถ์แม่พระมารี กรุงลักเซมเบิร์ก กับ แกรนด์ดยุกคาร์ล-คริสเตียน มาเรีย แอนนา รูดอล์ฟ แอนตัน มาร์คัส ดาเวียโนแห่งออสเตรีย (ประสูติ 26 สิงหาคม ค.ศ. 1954)
 แกรนด์ดยุกอ็องรีที่ 1 แห่งลักเซมเบิร์ก (อ็องรี อัลแบรต์ กาเบรียล เฟลิกซ์ มารี กีโยม; ประสูติ 16 เมษายน ค.ศ. 1955) 
 เสวยราชสมบัติเป็น แกรนด์ดยุกครองรัฐแห่งลักเซมเบิร์ก เมื่อวันที่ 7 ตุลาคม ค.ศ. 2000 หลังจากการสละราชสมบัติของพระชนก
 ทรงอภิเษกสมรสวันที่ 14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1981 ณ โบสถ์แม่พระ กรุงลักเซมเบิร์ก กับ มาเรีย เทเรซา เมสเตร อี บาติสตา (เกิด 22 มีนาคม ค.ศ. 1956)
 เจ้าชายฌองแห่งลักเซมเบิร์ก (ฌอง เฟลิกซ์ มารี กีโยม; ประสูติ 15 พฤษภาคม ค.ศ. 1957)
 ทรงสละพระอิสริยยศเจ้าชายแห่งลักเซมเบิร์ก และสิทธิในการสืบราชสมบัติ เนื่องจากการอภิเษกสมรสกับสามัญชน เมื่อวันที่ 26 กันยายน ค.ศ. 1986
 ทรงอภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม ค.ศ. 1987 ณ กรุงปารีส และทรงหย่าร้าง กับ เอแลน ซูซาน เวสตูร์ (เกิด 31 พฤษภาคม ค.ศ. 1958) 
 เจ้าหญิงมาร์กาเรธาแห่งลิกเตนสไตน์ (มาร์กาเรธา อันโทเนีย มารี เฟลิซิเต; ประสูติ 15 พฤษภาคม ค.ศ. 1957)
 ทรงอภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 20 มีนาคม ค.ศ. 1982 ณ โบสถ์แม่พระมารี กรุงลักเซมเบิร์ก กับ เจ้าชายนิโคเลาส์ เฟอร์ดินานด์ มาเรีย โยเซฟ ราฟาเอลแห่งลิกเตนชไตน์ (ประสูติ 24 ตุลาคม ค.ศ. 1947)
 เจ้าชายกีโยมแห่งลักเซมเบิร์ก (กีโยม มารี หลุยส์ คริสเตียน; ประสูติ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1963)
 ทรงอภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 24 กันยายน ค.ศ. 1994 ณ เมืองแวร์ซายส์ ประเทศฝรั่งเศส กับ ซิบิลลา แซนดรา ไวล์เลอร์ (เกิด 12 มิถุนายน ค.ศ. 1968)

เมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน ค.ศ. 1964 หลังจากการสละราชสมบัติของแกรนด์ดัชเชสชาร์ล็อตแห่งลักเซมเบิร์ก พระชนนี เจ้าชายฌอง ก็เสวยราชสมบัติเป็น แกรนด์ดยุกฌองที่ 1 แห่งลักเซมเบิร์ก (HRH Grand Duke Jean I of Luxembourg) และ เจ้าหญิงโจเซฟีน-ชาร์ล็อตแห่งเบลเยียม พระวรชายานั้น ทรงดำรงพระอิสริยยศเป็นแกรนด์ดัชเชสโจเซฟีน-ชาร์ล็อตแห่งลักเซมเบิร์ก (HRH Grand Duchess Joséphine-Charlotte of Luxembourg) และเสด็จไปประทับที่ปราสาทแบร์ก ในเมืองคอลมาร์-แบร์ก ตอนกลางของประเทศลักเซมเบิร์ก 

หลังจากการสละราชสมบัติในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2000 แกรนด์ดยุกฌองและแกรนด์ดัชเชสโจเซฟีน-ชาร์ล็อตได้เสด็จไปประทับที่ปราสาทฟิชบาค ซึ่งอยู่ทางตอนกลางของประเทศ อันที่ประทับจนกระทั่งแกรนด์ดัชเชสได้สิ้นพระชนม์ลง

 พระกรณียกิจ 

ในฐานะที่ทรงเป็นเจ้าหญิงแห่งเบลเยียม เจ้าหญิงโจเซฟีน-ชาร์ล็อตทรงมีความสนพระทัยอย่างมากเกี่ยวกับปัญหาในด้านสังคมต่างๆ และศิลปะแขนงต่างๆ และในฐานะแกรนด์ดัชเชสพระชายาแห่งลักเซมเบิร์ก พระองค์ได้โดยเสด็จพระสวามีไปงานพิธีการต่างๆ มากมาย ทั้งในประเทศและต่างประเทศด้วย 

พระองค์ทรงเป็นองค์ประธานของสภากาชาดลักเซมเบิร์กและผู้อำนวยการใหญ่ของสภาลูกเสือแห่งลักเซมเบิร์ก นอกจากนั้นก็ยังทรงเป็นองค์อุปถัมภ์ของสหภาพผู้บริจากโลหิตและสมาคมกุมารเวชศาสตร์แห่งลักเซมเบิร์กอีกด้วย

ในยามว่างพระองค์โปรดการทำสวนและการจัดสวน นอกจากนี้ยังทรงล่าสัตว์ ตกปลา เล่นสกี และกีฬาทางน้ำต่างๆ มากมาย

 ปลายพระชนม์ชีพ 

แกรนด์ดัชเชสโจเซฟีน-ชาร์ล็อต ซึ่งประชวรด้วยโรคมะเร็งที่บัปผาสะมาระยะหนึ่ง ได้เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 10 มกราคม ค.ศ. 2005 ณ ปราสาทฟิชบาค ทางตอนกลางของประเทศ อันเป็นที่ประทับมาตั้งแต่การสละราชสมบัติของพระราชสวามี สิริพระชนมายุ 77 พรรษา 3 เดือน โดยเสด็จสวรรคตก่อนหน้าพระราชสวามี พระราชโอรส-ธิดา และพระราชนัดดา

 พระราชอิสริยยศ 

 11 ตุลาคม 1927 - 9 เมษายน 1953: เจ้าหญิงโฌเซฟิน-ชาร์ลอตต์แห่งเบลเยี่ยม (Her Royal Highness Princess Joséphine-Charlotte of Belgium)
 9 เมษายน 1953 - 12 พฤศจิกายน 1964: แกรนด์ดัชเชสรัชทายาทแห่งลักเซมเบิร์ก (Her Royal Highness The Hereditary Grand Duchess of Luxembourg)
 12 พฤศจิกายน 1964 - 7 ตุลาคม 2000: แกรนด์ดัชเชสแห่งลักเซมเบิร์ก (Her Royal Highness The Grand Duchess of Luxembourg)
 7 ตุลาคม 2000 - 10 มกราคม 2005: แกรนด์ดัชเชสโฌเซฟิน-ชาร์ลอตต์แห่งลักเซมเบิร์ก (Her Royal Highness Grand Duchess Joséphine-Charlotte of Luxembourg)

หมวดหมู่:ราชวงศ์เบลเยียม
หมวดหมู่:แกรนด์ดยุกแห่งลักเซมเบิร์ก
หมวดหมู่:บุคคลจากบรัสเซลส์
หมวดหมู่:เสียชีวิตจากมะเร็งปอด
หมวดหมู่:ผู้ได้รับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ ป.จ. (ฝ่ายใน)
หมวดหมู่:พระเจ้าเลออปอลที่ 3 แห่งเบลเยียม