เวนิส

เวนิส (;  ) หรือ เวเน็ตเซีย (; ; )  เป็นเมืองหลักของแคว้นเวเนโต ประเทศอิตาลี เมืองนี้ถูกสร้างขึ้นในบริเวณซึ่งเป้นที่ตั้งของหมู่เกาะจำนวน 118 เกาะซึ่งแยกออกจากกันด้วยผืนน้ำเปิดและคลอง ส่วนต่างๆ ของเมืองเชื่อมต่อกันด้วยสะพาน 438 แห่ง

หมู่เกาะแห่งนี้ตั้งอยู่บนทะเลสาบเวนิสซึ่งเป็นอ่าวปิดที่อยู่ระหว่างปากแม่น้ำโปและแม่น้ำเปียเว (หรือระหว่างแม่น้ำเบรนตาและแม่น้ำซีเล) ณ ปี 2025 มีประชากร 249,466 คนอาศัยอยู่ในเวนิสหรือเขตเทศบาลเวนิส โดย 51,000 คนอาศัยอยู่ในเมืองเวนิส (centro storico) ซึ่งเป็นเมืองบนเกาะที่มีประวัติศาสตร์ยาวนาน และส่วนที่เหลืออาศัยอยู่ในแผ่นดินใหญ่ (terraferma) เมืองเวนิสถูกจัดรวมอยู่ในเขตมหานครปาดัว-เทรวิโซ-เวนิส (Patrave) ร่วมกับปาโดวาและเตรวีโซซึ่งมีสถานะเป็นเขตมหานครในเชิงสถิติ โดยมีประชากรทั้งหมด 2.6 ล้านคน

ชื่อเมืองเวนิสมีที่มาจากชาวเวเนติโบราณที่เข้ามาตั้งถิ่นฐานในภูมิภาคนี้เมื่อศตวรรษที่ 10 ก่อนคริสตกาล และเคยเป็นเมืองหลวงของสาธารณรัฐเวนิสเป็นเวลาเกือบหนึ่งพันปี ตั้งแต่ ค.ศ. 810 ถึง ค.ศ. 1797 เวนิสยังเป็นมหาอำนาจทางการเงินและทางทะเลที่สำคัญในช่วงยุคกลางและยุคฟื้นฟูศิลปวิทยา และยังเป็นพื้นที่เตรียมการสำหรับสงครามครูเสดและยุทธการที่เลปันโต รวมถึงเป็นศูนย์กลางการค้าที่สำคัญ โดยเฉพาะผ้าไหม ธัญพืช และเครื่องเทศ และศิลปะตั้งแต่ศตวรรษที่ 13 จนถึงปลายศตวรรษที่ 17 นครรัฐในขณะนั้นถือเป็นศูนย์กลางการเงินระหว่างประเทศแห่งแรกที่แท้จริง โดยก่อตั้งขึ้นในศตวรรษที่ 9 และมีความโดดเด่นสูงสุดในศตวรรษที่ 14 สิ่งนี้ส่งเสริมให้เวนิสกลายเป็นเมืองที่ร่ำรวยเกือบตลอดช่วงประวัติศาสตร์ส่วนใหญ่

หลายศตวรรษที่ผ่านมา เมืองเวนิสครอบครองดินแดนมากมายตามแนวชายฝั่งทะเลเอเดรียติกและภายในคาบสมุทรอิตาลี ส่งผลให้สถาปัตยกรรมและวัฒนธรรมที่มีอิทธิพลในอีตยังคงปรากฏให้เห็นในปัจจุบัน นักประวัติศาสร์มักมองว่ากลุ่มอาคารและอู่ต่อเรือในชื่อ Venetian Arsenal เป็นโรงงานแห่งแรกในประวัติศาสตร์และเป็นฐานทัพเรือของเมืองเวนิส อำนาจอธิปไตยของเมืองเวนิสสิ้นสุดลงสิ้นเชิงใน ค.ศ. 1797 โดยอยู่ภายใต้การปกครองของนโปเลียน ต่อมาใน ค.ศ. 1866 เมืองนี้จึงกลายเป็นส่วนหนึ่งของราชอาณาจักรอิตาลี

เมืองเวนิสได้รับการขนานนามว่า “ลาโดมินันเต”, “ลาเซเรนิสซิมา”, “ราชินีแห่งทะเลเอเดรียติก”, “เมืองแห่งสายน้ำ”, “เมืองแห่งหน้ากาก”, “เมืองแห่งสะพาน”, “เมืองลอยน้ำ” และ “เมืองแห่งคลอง” ทะเลสาบและเมืองภายในทะเลสาบได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกโดยองค์การยูเนสโกใน ค.ศ. 1987 ครอบคลุมพื้นที่ 70,176.4 เฮกตาร์ (173,410 เอเคอร์) เวนิสเป็นที่รู้จักจากการเคลื่อนไหวทางศิลปะที่สำคัญหลายเหตุการณ์ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ในช่วงยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาของอิตาลี และมีบทบาทสำคัญในประวัติศาสตร์ดนตรีบรรเลงและโอเปรา นอกจากนี้ยังเป็นบ้านเกิดของนักประพันธ์เพลงบารอกอย่าง โตมาโซ อัลบีโนนี และ อันโตนีโอ วีวัลดี

ในศตวรรษที่ 21 เมืองเวนิสยังคงเป็นจุดหมายปลายทางยอดนิยมของนักท่องเที่ยว เป็นศูนย์กลางวัฒนธรรมที่สำคัญ และมักได้รับการจัดอันดับให้เป็นหนึ่งในเมืองที่สวยงามที่สุดในโลก เดอะไทมส์ ยกให้เวนิสเป็นหนึ่งในเมืองที่มีความโรแมนติกมากที่สุด ในขณะที่เดอะนิวยอร์กไทมส์ ยกย่องให้เป็น “เมืองที่งดงามที่สุดที่มนุษย์สร้างขึ้นอย่างไม่ต้องสงสัย” อย่างไรก็ตาม เมืองนี้ต้องเผชิญกับความท้าทายหลายประการ อาทิ จำนวนนักท่องเที่ยวที่หลั่งไหล่เข้ามาจำนวนมาก, ปัญหามลภาวะ, ปัญหาระดับน้ำขึ้นสูง และเรือสำราญแล่นเข้าใกล้ตัวอาคารมากเกินไป สืบเนื่องจากปัญหาดังกล่าว ทำให้การการขึ้นทะเบียนเมืองนี้โดยยูเนสโกได้รับการตรวจสอบอย่างต่อเนื่อง

 ภูมิอากาศ 
เวนิสมีสภาพอากาศค่อนข้างเย็นเพราะอยู่ทางตอนเหนือของประเทศอิตาลี มีปริมาณน้ำฝนคงที่ตลอดทั้งปี ในฤดูร้อนจะอากาศจะค่อนข้างร้อน อุณหภูมิเฉลี่ย 21-26 องศาเซลเซียส บางวันอาจสูงถึง 30 องศาเซลเซียส ในฤดูหนาวอากาศจะหนาวเย็นอุณหภูมิเฉลี่ย 2-8 องศาเซลเซียส บางครั้งอาจจะต่ำกว่าจุดเยือกแข็ง

 อ้างอิง 

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 เว็บไซต์ทางการของเมืองเวนิส 


หมวดหมู่:เมืองในแคว้นเวเนโต
หมวดหมู่:เมืองโบราณในประเทศอิตาลี