กรีนเดย์

กรีนเดย์ () เป็นวงดนตรีร็อกชาวอเมริกัน ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1986 โดยนักร้องนำและมือกีตาร์ บิลลี โจ อาร์มสตรอง และมือเบส ไมก์ เดินต์ ต่อมากรีนเดย์ได้ เทร คูล เข้ามาเป็นสมาชิกวงแทนที่จอห์น คิฟเมเยอร์ เมื่อปี ค.ศ. 1990 ก่อนที่จะมีการบันทึกสตูดิโออัลบั้มชุดที่สอง เคอร์พลังก์ (ออกจำหน่ายปี ค.ศ. 1991) นอกจากนี้ มือกีตาร์ร่วมทัวร์ของวง เจสัน ไวต์ เคยได้เป็นสมาชิกวงอย่างเต็มตัวในปี ค.ศ. 2012 แต่ก็ได้กลับไปมีบทบาทเป็นสมาชิกร่วมทัวร์เหมือนเดิมในปี ค.ศ. 2016

ผลงานช่วงแรกของวงอยู่ในสังกัดค่ายเพลงอิสระที่ชื่อลุกเอาต์เรเคิดส์ ต่อมาในปี ค.ศ. 1994 วงได้ออกจำหน่ายอัลบั้มผ่านค่ายเพลงใหญ่ครั้งแรก คือ อัลบั้มชุด ดูกี ผ่านค่ายเพลงรีไพรส์เรเคิดส์ ทำให้ได้รับความสำเร็จและมียอดสั่งซื้อกว่า 10 ล้านชุดในสหรัฐอเมริกา

แม้ว่าอัลบั้มถัดมาอย่าง อินซอมเนียก (ค.ศ. 1995), นิมรอด (ค.ศ. 1997), และ วอร์นิง (ค.ศ. 2000) จะไม่ได้ประสบความสำเร็จเหมือนกับอัลบั้ม ดูกี แต่ในอัลบั้มชุดที่เจ็ด ซึ่งเป็นอัลบั้มแนวร็อกโอเปราที่มีชื่อว่า อเมริกันอีเดียต (ค.ศ. 2004) ได้รับความนิยมในกลุ่มคนรุ่นใหม่ มียอดจำหน่ายหกล้านชุดในสหรัฐอเมริกา อัลบั้มถัดมา ทเวนตีเฟิสต์เซนจูรีเบรกดาวน์ ออกจำหน่ายในปี ค.ศ. 2009 ตามด้วยอัลบั้มไตรภาค ¡อูโน! ¡โดส! และ ¡เตร! ออกจำหน่ายในเดือนกันยายน พฤศจิกายน และธันวาคม ค.ศ. 2012 ตามลำดับ สตูดิโออัลบั้มชุดที่สิบสองของกรีนเดย์ เรโวลูชันเรดิโอ ออกจำหน่ายในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2016 และสตูดิโออัลบั้มชุดที่สิบสามของวง ฟาเทอร์ออฟออลมาเทอร์ฟักเกอส์ ออกจำหน่ายในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2020

กรีนเดย์มียอดจำหน่ายทั่วโลกมากกว่า 85 ล้านชุด และได้รับรางวัลแกรมมี่ 5 ครั้ง ได้แก่ สาขาอัลบั้มออลเทอร์นาทิฟยอดเยี่ยม จากอัลบั้ม ดูกี, สาขาอัลบั้มร็อกยอดเยี่ยม จากอัลบั้ม อเมริกันอีเดียต และ ทเวนตีเฟิสต์เซนจูรีเบรกดาวน์, สาขาบันทึกเสียงแห่งปี จากเพลง "บูเลอวาร์ดออฟโบรกเกนดรีมส์", และอัลบั้มละครเพลงยอดเยี่ยม จากอัลบั้ม อเมริกันอีเดียต: เดอะออริจินัลบรอดเวย์แคสต์เรเคิดดิง

 ประวัติ 
บิลลีและไมก์เจอกันแล้วร่วมกันตั้งวงชื่อ Sweet Children ขึ้นมาตอนอายุสิบขวบ (1982) ก็เล่นกันมาเรื่อย ๆ แต่ว่ายังไม่มีมือกลอง ตอนปี 1987 ก็มี John Kriftmeyer มาเป็นมือกลอง Sweet Children สถานที่ที่เล่นเป็นทางการครั้งแรกคือ Rod's Hickory Pit ในรัฐแคลิฟอร์เนีย แล้วก็เล่นตามผับ ตามร้านอาหารเรื่อยมา

หลังจากที่เปลี่ยนชื่อเป็นกรีนเดย์แล้ว กรีนเดย์ทำอีพีแรกคือ 1,000 Hours ตอนช่วงชีวิตมัธยม ไมก์เรียนจบ บิลลีพักการเรียนไว้ อัลบั้มเปิดตัวครั้งแรกในปี 1990 คือ 1039 Smoothed Out Slappy Hours เป็นการนำเอาอีพีที่ทำไว้มารวมกัน ออกกับค่ายอินดี้อย่าง Lookout! Records หลังจากนั้นมือกลองก็ขอลาออกจากวงไปเรียนต่อ ไมก์และบิลลีจึงจัดการทาบทามมือกลองของวง The Lookout ! ซึ่งก็คือ Tre cool มือกลองคนปัจจุบัน Tre เปิดตัวในฐานะหนึ่งในสมาชิกในอัลบั้มที่สอง คือ Kerpunk

หลังอัลบั้มที่สอง ก็มีการออกแสดงขึ้น Rob Cavallo ค่าย Reprise Records ได้สนใจจากการเห็นการเล่นสด และติดต่อไป กรีนเดย์จึงตัดสินใจเซ็นสัญญาร่วมงานด้วย อัลบั้มที่ออกกะค่ายนี้คือ Dookie เพลงในอัลบั้มนี้เป็นเพลงที่แต่งขึ้นระหว่างการออกแสดงดนตรีเป็นส่วนใหญ่ หลังจากที่ Dookie ออกวางจำหน่าย กรีนเดย์กลายเป็นที่รู้จักกันในนามวงร็อกมากด้วยพลังและสติไม่เต็ม มียอดขายได้มากกว่าสิบล้านแผ่น (เฉพาะในอเมริกา) กรีนเดย์ชนะรางวัลแกรมมี่ในปี 1994 สาขา Best Alternative Music Performance

อัลบั้มที่ตามมาก็คือ Insomniac กับ Nimrod เพลงที่ประสบความสำเร็จคือเพลง Good Riddance (Time of Your Life) สมาชิกแต่ละคนก็แยกย้ายกันไปมีครอบครัว กรีนเดย์ตัดสินใจพักงานเพลงสองปี ในปี 2000 กรีนเดย์โจมตีวงการเพลงอีกครั้งด้วยอัลบั้ม Warning และด้วยเสียงเพลงที่ต่างจากอัลบั้มอื่น ๆ เลยทำให้ไม่ค่อยเป็นที่ยอมรับจากนักวิจารณ์และแฟนเพลงมากนัก เพลงที่โดนโจมตีมากที่สุดก็คือ Minority

หลังสี่ปีที่ไม่มีอัลบั้มใหม่ออกมา จะมีก็แค่ทัวร์เล็ก ๆ น้อย ๆ กรีนเดย์ปล่อยซิงเกิล American Idiot ที่โจมตีรัฐบาล ในเดือนกันยายน 2004 อัลบั้ม American Idiot ขึ้นที่หนึ่งของบิลบอร์ดชาร์ตและก็ชาร์ตต่าง ๆ มากมายอีกทั่วโลก กรีนเดย์ถูกเสนอชื่อเข้าชิง เจ็ดสาขาของแกรมมี่อวอร์ต และที่ได้รับรางวัลคือ คือ Best Rock Album และ Record of the Year จากเพลง "Boulevard of Broken Dreams"

ห้าปีต่อมาหลังจากออกอัลบั้ม American Idiot และได้ผลิตผลงานใหม่ในชื่อว่า 21st Century Breakdown เป็นเพลงแนว "Rock opera" ตามอัลบั้ม American Idiot และเป็นครั้งแรกที่ในการร่วมมือทำผลงานกับโปรดิวเซอร์เพลงชื่อดัง Butch Vig และได้เริ่มบันทึกเสียงทำผลงาน เดือนมกราคม ในปี 2006 และ 45 เพลงได้แต่งเพลงโดยสมาชิกในวง ต่อมาในเดือนตุลาคม ปี 2007 แต่สมาชิกวงและโปรดิวเซอร์ไม่ได้เข้ามาทำงานสตูดิโอจนถึงมกราคม 2008 และต่อมาก็เริ่มทำงานอย่างจริงจังและเริ่มบันทึกเสียงอีกครั้งในช่วง 3-4 ปี บันทึกเสียงสตูดิโอที่แคลิฟอร์เนียจนทำผลงานสำเร็จที่ในเดือนเมษายน ปี2009

กรีนเดย์เคยมาเปิดแสดงคอนเสิร์ตในประเทศไทยแล้ว 2 ครั้ง ครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2539 ณ เอ็มบีเค ฮอลล์ และครั้งที่สองในชื่อ ทเวนตีเฟิสต์เซนเชอรีเบรกดาวน์ทัวร์ เมื่อวันที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2553 ณ อิมแพ็ค อารีนา เมืองทองธานี

ล่าสุดทางวงได้รับรางวัล Grammy สาขา Best Rock Album ในงานประกาศรางวัล Grammy Awards ครั้งที่ 52 จัดขึ้นที่ สเตเปิลส์เซ็นเตอร์ ลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย ประเทศสหรัฐอเมริกา เมื่อวันที่ 31 มกราคม ปี 2010

ในปี 2014 วงกรีนเดย์ได้รับการโหวตให้ถูกบรรจุเข้าไปใน Rock and Roll Hall of Fame ปี 2015 และจะมีการแสดงครั้งแรกในรอบ 13 เดือน ในวันที่ 16 เมษายน พ.ศ. 2558 ที่ House of Blues ใน Cleveland

 สมาชิกปัจจุบัน 
สมาชิกหลัก
 Billie Joe Armstrong – ร้องนำ, กีตาร์ริทึ่ม, เปียโน, ฮาร์โมนิกา  (1987–ปัจจุบัน)
 Mike Dirnt – กีตาร์เบส, ร้องประกอบ (1987–ปัจจุบัน)
 Tré Cool –  กลองชุด, เครื่องประกอบจังหวะ (1990–ปัจจุบัน)

สมาชิกเสริมในการทัวร์คอนเสิร์ตปัจจุบัน
 Jason White – กีตาร์ลีด, ร้องประกอบ (สมาชิกทัวร์ 1999–2012, 2016-ปัจจุบัน; สมาชิกหลัก 2012-2016)
 Jason Freese – คีย์บอร์ด, เปียโน, แซกโซโฟน, ทรอมโบน, ร้องประกอบ (2004–ปัจจุบัน)
 Jeff Matika –  กีตาร์รึทึ่ม, ร้องประกอบ (2009–ปัจจุบัน)

อดีตสมาชิก
 John Kiffmeyer – กลองชุด, เครื่องประกอบจังหวะ (1987–1990)

อดีตสมาชิกเสริมในการทัวร์คอนเสิร์ต
 Timmy Chunks – กีตาร์ (1997–1999)
 Gabrial McNair – ทรอมโบน, แซกโซโฟน (1999–2001)
 Garth Schultz - ทรอมโบน, ทรัมเป็ต (1997-1999)
 Kurt Lohmiller – ทรัมเป็ต, กลองทิมปานี, เครื่องประกอบจังหวะ, ร้องประกอบ (1999–2004)
 Mike Pelino – กีตาร์, ร้องประกอบ (2004–2005)
 Ronnie Blake – ทรัมเป็ต, ทิมปานี, เครื่องประกอบจังหวะ, ร้องประกอบ (2004–2005)

 ผลงานอัลบั้ม 

 สตูดิโออัลบั้ม 

 39/Smooth (1990)
 Kerplunk (1991)
 Dookie (1994)
 Insomniac (1995)
 Nimrod (1997)
 Warning (2000)
 American Idiot (2004)
 21st Century Breakdown (2009)
 ¡Uno! (2012)
 ¡Dos! (2012)
 ¡Tré! (2012)
 Revolution Radio (2016)
 Father of All Motherfuckers (2020)
 Saviors (2024)

 อ้างอิง 

อ่านเพิ่ม


 Spitz, Marc. Nobody Likes You: Inside the Turbulent Life, Times, and Music of Green Day''. New York: Hyperion, 2006. 
 The Green Day Story (Broadcast on Radio 1 Mon June 20, 2005) (Alternate Link (rpm. file))

 แหล่งข้อมูลอื่น 





หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีสัญชาติอเมริกัน
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีป็อปพังก์สัญชาติอเมริกัน
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีออลเทอร์นาทิฟร็อกสัญชาติอเมริกัน
หมวดหมู่:ศิลปินสังกัดรีพรีซเรเคิดส์
หมวดหมู่:ผู้ที่ได้รับรางวัลแกรมมี
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2532
หมวดหมู่:วงกลุ่มสามสัญชาติอเมริกัน
หมวดหมู่:วงกลุ่มสี่สัญชาติอเมริกัน
หมวดหมู่:กรีนเดย์
หมวดหมู่:กลุ่มดนตรีจากรัฐแคลิฟอร์เนีย