ภาษาซากา

ภาษาซากา เป็นวิธภาษาของภาษากลุ่มอิหร่านตะวันออกที่มีหลักฐานจากอาณาจักรพุทธโบราณ เช่น โคตัน, คัชการ์ และตุมชุกในแอ่งน้ำตาริม (ปัจจุบันคือมณฑลซินเจียงตอนใต้ ประเทศจีน) ภาษานี้จัดอยู่ในภาษาอิหร่านกลาง สองอาณาจักรมีภาษาย่อยต่างกันเป้น ภาษาย่อยโคตาน หรือ ภาษาย่อยตุมซุก

ผู้นำชาวซากาในภูมิภาคตะวันตกของอนุทวีปอินเดีย เช่น อินโด-ซิเทียและเซแแทร็ปตะวันตก ในทางปฏิบัติพูดภาษาเดียวกัน

เอกสารบนแผ่นไม้และกระดาษเขียนด้วยอักษรพราหมีดัดแปลงที่เพิ่มอักขระพิเศษเมื่อเวลาผ่านไป และคำสันธานที่ผิดปกติ เช่น อักษร ys สำหรับเสียง z เอกสารเหล่านี้มีอายุตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 4 ถึง 11 ภาษาคุมชุกเก่าแก่กว่าภาษาโคตัน แต่มีผู้เข้าใจน้อยกว่า เนื่องจากมีเอกสารตัวเขียนสำหรับภาษานี้น้อยกว่าเมื่อเทียบกับภาษาโคตัน ภาษาย่อยโคตันเชื่อว่ามีคุณสมบัติเดียวกันกับภาษาวาคีและภาษาปาทานในสมัยใหม่ เอกสารร่วมสมัยเคยเรียกภาษาซากาเป็น "Hvatanai" ศัพท์ภาษาปรากฤตหลายคำยืมมาจากภาษาโคตันเข้าไปยังภาษากลุ่มโทแคเรียน

 อ้างอิง 

 ข้อมูล 



 อ่านเพิ่ม 




  (On connections between Chinese and Khotanese, such as loan words and pronunciations)


ซากา