โบอิงคอมเมอร์เชียลแอร์เพลนส์

โบอิงคอมเมอร์เชียลแอร์เพลนส์ หรือ เครื่องบินพาณิชย์โบอิง (; ย่อ: BCA) เป็นแผนกหนึ่งของบริษัทโบอิง มีหน้าที่ออกแบบ ประกอบ ทำการตลาด และขายเครื่องบินพาณิชย์ รวมถึง 737, 767, 777 และ 787 พร้อมกับเครื่องบินขนส่งสินค้าและเครื่องบินส่วนตัวที่ดัดแปลงมาจากเครื่องบินพาณิชย์ส่วนใหญ่ แผนกนี้มีพนักงานเกือบ 35,000 คน หลายคนทำงานที่สำนักงานใหญ่ของแผนกในเรนตัน รัฐวอชิงตัน หรือที่โรงงานวิศวกรรม การผลิต และการประกอบกว่าสิบแห่ง โดยเฉพาะโรงงานเอเวอเร็ตต์และโรงงานเรนตัน (ทั้งสองแห่งอยู่นอกซีแอตเทิล) และโรงงานเซาท์แคโรไลนา

รวมถึงสินทรัพย์ของแผนกเครื่องบินดักลาส (Douglas Aircraft) ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของอดีตแมคดอนเนลล์ดักลาสคอร์ปอเรชัน ที่ควบรวมกิจการกับโบอิงใน ค.ศ. 1997 ณ สิ้น ค.ศ. 2021 BCA มีพนักงานประมาณ 35,926 คน

 โครงสร้างองค์กร 
โบอิงคอมเมอร์เชียลแอร์เพลนส์ (BCA) จัดโครงสร้างดังนี้:
 ฝ่ายโครงการเครื่องบิน
 โรงงานโบอิงเรนตัน 737
 โรงงานโบอิงเอเวอเร็ตต์ 767 และ 777
 โบอิงเซาท์แคโรไลนา 787
 ฝ่ายการผลิตชิ้นส่วน
 ฝ่ายพันธมิตรระดับโลก
 ฝ่ายระบบขับเคลื่อน
 ฝ่ายบริการการบินพาณิชย์

บริษัทย่อยของ BCA:
 แอโรอินโฟซิสเต็มส์  (Aeroinfo Systems)
 เอเวียล (Aviall)
 เอวิเอชันพาร์ตเนอส์โบอิง (Aviation Partners Boeing) การร่วมทุน 50/50 กับเอวิเอชันพาร์ตเนอส์ อิงก์ (Aviation Partners Inc.)
 โบอิงแคนาดา (Boeing Canada)
 โบอิงแคปิตอล (Boeing Capitol)
 โบอิงเทรนนิงแอนด์ไฟลต์เซอร์วิสเซส (Boeing Training & Flight Services) (เดิมชื่ออัลเทียนเทรนนิง - Alteon Training)Boeing Training & Flight Services 
 ซีดีจี (CDG)
 เจปพีเซน (Jeppesen) เดิมชื่อเจปพีเซน แซนเดอร์สัน (Jeppesen Sanderson)
 เพรสตันเอวิเอชันโซลูชันส์ (Preston Aviation Solutions)Preston Aviation Solutions

 การบริหารจัดการ 
ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2016 โบอิงประกาศว่าเรย์ คอนเนอร์ จะก้าวลงจากตำแหน่งประธานและซีอีโอของ BCA ทันที โดยเควิน จี. แมกอัลลิสเตอร์ เข้ามาดำรงตำแหน่งแทน ซึ่งเป็นคนที่มาจากภายนอกคนแรกในประวัติศาสตร์ของ BCA เดนนิส มูเลนเบิร์กได้สั่งให้แมกอัลลิสเตอร์เพิ่มรายได้จากบริการหลังการขายให้ได้สามเท่าจาก 1.5 หมื่นล้านดอลลาร์ เป็นเป้าหมาย 5 หมื่นล้านดอลลาร์ในระยะเวลา 10 ปี โดยมีหน่วยงานใหม่ที่จัดตั้งขึ้นโดยเฉพาะซึ่งนำโดยสแตน ดีล คีท เลเวอร์คูน ดำรงตำแหน่งรองประธานและผู้จัดการทั่วไปของโครงการ 737 MAX ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2017 เมื่อเครื่องบินได้รับใบรับรอง

ในที่สุด แมกอัลลิสเตอร์ก็ถูกโบอิงปลดจากตำแหน่งในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2019 ท่ามกลางวิกฤตของบริษัทภายหลังเหตุการณ์ 737 MAX ตกถึงแก่ชีวิตสองครั้ง สแตน ดีล เข้ามารับตำแหน่งทั้งสองแทน คนวงในคนหนึ่งเรียกแมกอัลลิสเตอร์ว่าเป็น "แพะรับบาป" เนื่องจากเขาเพิ่งเข้าร่วม BCA ในช่วงท้ายของการพัฒนา 737 MAX ในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2024 สแตน ดีล ก็ถูกแทนที่โดย สเตฟานี โพป ซึ่งก่อนหน้านี้เคยเป็นหัวหน้าแผนกโบอิงโกลบอลเซอร์วิสเซส

ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 2024 โบอิงประกาศว่าจะปลดพนักงานกว่า 500 คนในแคลิฟอร์เนีย เนื่องจากประสบภาวะขาดทุนกว่า 6 พันล้านดอลลาร์ในไตรมาสที่สามของ ค.ศ. 2024 ซึ่งเกิดจากการนัดหยุดงานของพนักงานและความล่าช้าอื่น ๆ

 ผลิตภัณฑ์ 

 หลักเกณฑ์การตั้งชื่อรุ่น 

สำหรับเครื่องบินโบอิงทุกรุ่นที่ขายมาตั้งแต่โบอิง 707 ใน ค.ศ. 1957 ยกเว้นโบอิง 720 ระบบการตั้งชื่อเครื่องบินพาณิชย์ของโบอิงจะอยู่ในรูปแบบ 7X7 (X แทนตัวเลข) การกำหนดชื่อรุ่นทั้งหมดตั้งแต่ 707 ถึง 787 ได้ถูกใช้หมดแล้ว ทำให้เหลือเพียง 797 เป็นชื่อรุ่น 7X7 เพียงชื่อเดียวที่ยังไม่ได้ถูกนำไปใช้กับผลิตภัณฑ์

สำหรับรุ่น 707 ถึง 787 หมายเลขรุ่นเต็มจะประกอบด้วยหมายเลขรุ่นของเครื่องบิน เช่น 707 หรือ 747 ตามด้วยเครื่องหมายขีด (-) และตัวเลขสามหลักที่แสดงถึงซีรีส์ภายในรุ่นนั้น ๆ เช่น 707-320 หรือ 747-400 ในวงการการบิน บางครั้งจะมีการใช้การกำหนดรุ่นที่เจาะจงมากขึ้น โดยที่ตัวเลขสองหลักสุดท้ายของซีรีส์จะถูกแทนที่ด้วยรหัสลูกค้าโบอิงที่เป็นตัวอักษรและตัวเลขสองหลัก เช่น 747-121 หมายถึง 747-100 ที่เดิมสั่งซื้อโดยแพนอเมริกันเวิลด์แอร์เวส์ (รหัสลูกค้าโบอิง 21) หรือ 737-7H4 หมายถึง 737-700 ที่เดิมสั่งซื้อโดยเซาท์เวสต์แอร์ไลน์ (รหัสลูกค้าโบอิง H4) รหัสเหล่านี้จะไม่เปลี่ยนแปลงสำหรับเครื่องบินที่ถูกโอนจากสายการบินหนึ่งไปยังอีกสายการบินหนึ่ง ต่างจากรุ่นอื่น ๆ 787 ใช้ตัวเลขหลักเดียวเพื่อกำหนดซีรีส์ เช่น 787-8 การกำหนดแบบนี้ถูกนำมาใช้กับการพัฒนารุ่นใหม่ล่าสุดของ 747 คือ 747-8 รวมถึงซีรีส์ 737 แมกซ์ และ 777X

บางครั้งมีการเพิ่มตัวอักษรต่อท้ายชื่อรุ่นเป็นคำเติมท้าย รวมถึง "ER" ที่มาจาก "extended range" เพื่อระบุว่าเป็นรุ่นพิสัยการบินไกลขึ้น เช่น 777-300ER หรือ "LR" ที่มาจาก "long range" เพื่อระบุว่าเป็นรุ่นพิสัยการบินไกล เช่น 777-200LR คำเติมท้ายอื่น ๆ ได้แก่ "F" สำหรับเครื่องบินขนส่งสินค้า (freighter) (747-400F), "C" สำหรับเครื่องบินที่สามารถปรับเปลี่ยนได้ (convertible) ระหว่างการกำหนดโครงแบบผู้โดยสารและขนส่งสินค้า (727-100C), "SR" หรือ "D" สำหรับเครื่องบินพิสัยการบินสั้น (short range และ domestic) (747-400D, 747SR), และ "M" สำหรับเครื่องบินแบบ "combi" ที่ได้รับการกำหนดโครงแบบให้สามารถบรรทุกทั้งผู้โดยสารและสินค้าได้ในเวลาเดียวกัน (757-200M, 747-400M) เครื่องบินโดยสารที่ผลิตขึ้นมาเป็นเครื่องบินโดยสารตั้งแต่แรกและต่อมาถูกดัดแปลงให้เป็นเครื่องบินขนส่งสินค้าโดยโบอิง จะมีคำเติมท้าย "BCF" ซึ่งมาจาก "Boeing converted freighter" (747-400BCF)

 เครื่องบินที่กำลังอยู่ในระหว่างการผลิตหรือพัฒนา 
+รายการผลิตภัณฑ์และรายละเอียด รุ่นเครื่องบิน จำนวนที่สร้าง คำอธิบาย ความจุ เที่ยวบินแรก รุ่นในการผลิต รุ่นที่เลิกผลิตแล้ว73710,906เครื่องบินลำตัวแคบ เครื่องยนต์คู่ ทางเดินเดี่ยว พิสัยสั้นถึงกลาง85–2309 เมษายน 1967737 MAX 7, MAX 8, MAX 8-200, MAX 9, MAX 10, BBJ, 737 AEW&C, P-8100, 200, 200C/Adv, 300, 400, 500, 600, 700, 700ER, 800, 900, 900ER, C-407671,240เครื่องบินลำตัวกว้าง ขนาดใหญ่ เครื่องยนต์คู่ ทางเดินคู่ พิสัยกลางถึงไกล180–37526 กันยายน 1981 300F, KC-767, KC-46, E-767 200, 200ER, 300, 300ER, 400ERThe Boeing 767 family. Boeing.7771,678เครื่องบินลำตัวกว้าง ขนาดใหญ่ เครื่องยนต์คู่ ทางเดินคู่ พิสันกลางถึงไกล และไกลพิเศษ (200LR)301–55012 มิถุนายน 1994BBJ, Freighter200, 200ER, 200LR, 300, 300ER7871,006เครื่องบินลำตัวกว้าง ขนาดใหญ่ เครื่องยนต์คู่ ทางเดินคู่ พิสัยไกล210–330787-8 Fact Sheet, 787-9 Fact Sheet. Boeing.15 ธันวาคม 20098, 9,Trimble, Stephen. "Boeing shows off completed horizontal stabiliser for 787-9". Flight International, January 15, 2013. 10, BBJ
+เครื่องบินโดยสารในอนาคต วันที่เริ่มเข้าประจำการ รุ่น คำอธิบาย หมายเหตุ2025737 MAX 7รุ่นทดแทน 737-700 พร้อมเครื่องยนต์ใหม่เปิดเผยครั้งแรก 08/20112025737 MAX 10รุ่นที่สี่ของซีรีส์ 737 เป็นรุ่นขยายความยาวมาจาก 737 MAX 9 เป็นคู่แข่งโดยตรงของแอร์บัส A321neoเปิดเผยครั้งแรก 06/2017 2025  777X  ซีรีส์ 777 รุ่นใหม่ ประกอบด้วยรุ่น 777-9X ที่ยาวขึ้น และรุ่น 777-8X ที่พิสัยไกลพิเศษ เครื่องยนต์ใหม่และปีกวัสดุผสมพร้อมปลายปีกแบบพับได้ เปิดเผยครั้งแรก 03/2019

 การสั่งซื้อและการส่งมอบ 
ตารางด้านล่างนี้แสดงเฉพาะเครื่องบินโดยสารจากยุคเครื่องบินไอพ่นเท่านั้น
 เครื่องบิน  คำสั่งซื้อ  ส่งมอบ  ยังไม่ได้ส่งมอบ 707 865  865 — 717-200 155  155  — 720154  154  — 727 1,832  1,832  — 737 1,114  1,114  — 737 คลาสสิก 1,988  1,988  — 737 NG 7,124 7,124 — 737 MAX 4,821 686 4,219 747 1,424  1,424  — 747-8 155  155 — 757 1,050  1,050  — 767 1,346  1,240 120 777 2,100 1,679 328 777X 334  — 334 787 1,490 1,006 522รวม 21,131 19,565 5,552
ข้อมูลจากโบอิงจนถึงเดือนเมษายน ค.ศ. 2023

 เครื่องบินที่เลิกผลิต 

รุ่นเครื่องบินจำนวนที่สร้างหมายเหตุ1 2 6 1 6D 2 7 1 8 1 40 84 64 1 80 16 81 2 95 25 200 โมโนเมล 1  ถูกดัดแปลงเป็นโมเดล 221A สำหรับผู้โดยสาร 8 คน203 7 204 7 221 โมโนเมล 1  ถูกดัดแปลงเป็นโมเดล 221A สำหรับผู้โดยสาร 8 คน247 75 307 สตราโตไลเนอร์ 10 314 คลิปเปอร์ 12 367-80 1 377 สตราโตครูเซอร์ 56  พัฒนาจากเครื่องบินทางทหาร C-97707 865 720 154  เป็นรุ่นดัดแปลงพิสัยสั้นของ 707717 156  เดิมพัฒนาโดยแมคดอนเนลล์ดักลาสในชื่อ MD-95 เป็นรุ่นพัฒนาต่อจากตระกูล DC-9727 1,832  เครื่องบินไอพ่นลำตัวแคบสามเครื่องยนต์747  1,574  เครื่องบินลำตัวกว้างขนาดใหญ่ สี่เครื่องยนต์ ดาดฟ้าสองชั้นบางส่วน ชั้นหลักมีทางเดินคู่ ชั้นบนมีทางเดินเดี่ยว พิสัยกลางถึงไกล757  1,050  เครื่องบินไอพ่นลำตัวแคบสองเครื่องยนต์

 แกลเลอนี 

 เครื่องบินพิเศษและเครื่องบินอื่น ๆ 
สายการบินมักสั่งเครื่องบินที่มีคุณสมบัติหรืออุปกรณ์พิเศษ แต่โบอิงก็สร้างเครื่องบินบางรุ่นขึ้นมาเพื่อลูกค้าบางรายโดยเฉพาะ
 โบอิง 707-138B เป็นรุ่นลำตัวสั้นลง พิสัยไกลขายให้กับควอนตัสเพียงรายเดียว
 โบอิง 757-200M เป็นรุ่นที่มีเพียงลำเดียว สร้างขึ้นสำหรับรอยัลเนปาลแอร์ไลน์ ปัจจุบันคือเนปาลแอร์ไลน์ เครื่องบินลำนี้สามารถปรับเปลี่ยนระหว่างการบรรทุกผู้โดยสารและการบรรทุกสินค้าได้ รอยัลเนปาลแอร์ไลน์เปิดตัวเครื่องบินรุ่นนี้ใน ค.ศ. 1986 และได้รับมอบในอีกสองปีต่อมา
 โบอิล 747
 เครื่องบินขนส่งกระสวยอวกาศ (ชัตเทิลแคริเออร์แอร์คราฟต์)
 โบอิง 747 ลาร์จคาร์โกเฟรตเตอร์ (ปัจจุบันเรียกว่าดรีมลิฟเตอร์ (Dreamlifter)) เป็นเครื่องบินขนส่งสินค้าลำตัวกว้าง
 การผลิต 747SP กลับมาดำเนินต่อเกือบสี่ปีหลัง 747SP ลำสุดท้ายที่คาดว่าจะผลิตแล้วเสร็จได้ถูกสร้างขึ้นมา โดยมีนักบินในห้องนักบินเพียงสองคน แทนที่จะเป็นสามคนเหมือน 747SP รุ่นอื่น ๆ
 โบอิง VC-25 จำนวนสองลำถูกสร้างขึ้นสำหรับกองทัพอากาศสหรัฐเพื่อใช้เป็นเครื่องบินประจำตำแหน่งประธานาธิบดี (แอร์ฟอร์ซวัน) เครื่องบินรุ่นนี้ได้รับการดัดแปลงอย่างมากจาก 747-200B
 โบอิง 747-100SR จำนวนสี่ลำถูกสร้างขึ้นสำหรับเจแปนแอร์ไลน์ สำหรับบริการเที่ยวบินภายในประเทศ
 โบอิง 747-100B จำนวนเก้าลำถูกสร้างขึ้นสำหรับอิหร่านแอร์และซาอุดีอาระเบียนแอร์ไลน์ โดยมีโครงสร้างและอุปกรณ์ล้อลงจอดที่แข็งแรงขึ้น รวมถึงมีความจุเชื้อเพลิงเพิ่มขึ้น
 โบอิงยังทำหน้าที่เป็นที่ปรึกษาให้กับซุคฮอย (Sukhoi) ในโครงการรัสเซียนรีจินัลเจ็ต (Russian Regional Jet) ซึ่งต่อมากลายเป็นเครื่องบินโดยสารลำตัวแคบสองเครื่องยนต์ ซุคฮอย ซูเปอร์เจ็ต 100

 แนวคิด 
 โบอิง 2707 – เครื่องบินโดยสารความเร็วเหนือเสียง, ยกเลิก
 โบอิง 7J7 – เครื่องบินโดยสารใบพัดประสิทธิภาพสูง, ยกเลิก
 โบอิง 747-300 ไตรเจ็ต – 747-200 ที่ออกแบบให้มีสามเครื่องยนต์เพื่อประสิทธิภาพที่สูงขึ้น, ยกเลิก
 โบอิง 777-100/777 ไตรเจ็ต – 777 ที่ถูกเสนอขึ้นในเริ่มแรก
 โบอิงนิวลาร์จแอร์เพลน – เครื่องบินโดยสารขนาดใหญ่สองชั้น, ยกเลิก
 โบอิงนิวมิดไซส์แอร์เพลน – โครงการเครื่องบินที่มุ่งเป้าไปที่กลุ่มตลาดขนาดกลาง
 โบอิง RC-1 – เครื่องบินขนส่งสินค้า, ยกเลิก
 โบอิงโซนิกครูเซอร์ – เครื่องบินโดยสารความเร็วใกล้เสียง, ยกเลิก
 โบอิงลิควิดไฮโดรเจน (LH2) – เครื่องบินที่ใช้ไฮโดรเจนเหลวเป็นเชื้อเพลิง
 ไฮเปอร์โซนิกแอร์ไลเนอร์คอนเซปต์ – ความเร็ว 5 เลขมัค
 โบอิง 747-500 – 747 รุ่นใหญ่ขึ้นและบินได้ไกลเป็นพิเศษ
 โบอิง X-66 – เครื่องบินทดลองแบบ Transonic Truss-Braced Wing

 แอร์ฟอยล์ 
 โบอิง 103 – ใช้กับโมเดล 40 และ F2B
 โบอิง 103A – ใช้กับ F2B และ F3B
 โบอิง 106 – ใช้กับโมเดล 80, P-12, โมโนเมล, โมเดล 226
 โบอิง 106B – ใช้กับโมเดล 95, โมเดล 247D, P-12
 โบอิง 106R – ใช้กับเบเรียฟหลายรุ่น
 โบอิง 109 – ใช้กับโมเดล 95 และ P-26
 โบอิง 117 – ใช้กับ XPBB, B-29 และรุ่นพัฒนาต่อยอด (307, 367, 377), แอร์โรสเปซไลน์ทุกรุ่น, ตูโปเลฟ Tu-4, Tu-70, Tu-75 และ Tu-80

 สิ่งอำนวยความสะดวกหลัก 

 ลองบีช รัฐแคลิฟอร์เนีย – โรงงานประกอบเครื่องบินของอดีตแมคดอนเนลล์ดักลาส ปัจจุบันสนับสนุนโบอิงคอมเมอร์เชียลแอร์เพลนส์
 ซีแอตเทิล –  ภูมิภาคพิวเจ็ตซาวด์ รัฐวอชิงตัน
โบอิงฟีลด์ ซีแอตเทิล – สถานที่ส่งมอบ 737 ขั้นสุดท้าย ใช้ทดสอบการบินของเครื่องบินทุกรุ่น
โรงงานโบอิงเอเวอเร็ตต์ เอเวอเร็ตต์ – โรงงานผลิตและประกอบ 767 และ 777 ขั้นสุดท้าย เป็นอาคารที่ใหญ่ที่สุดในโลก
โรงงานโบอิงเรนตัน เรนตัน – โรงงานผลิตและประกอบ 737 ขั้นสุดท้าย
 โบอิงเซาท์แคโรไลนา นอร์ทชาร์ลสตัน รัฐเซาท์แคโรไลนา – โรงงานผลิตและประกอบ 787 ขั้นสุดท้าย

 ดูเพิ่ม 

 แอร์บัส
 เอทีอาร์ (ผู้ผลิตอากาศยาน)
 บอมบาร์ดิเอร์เอวิเอชัน
 โคแมค
 การแข่งขันระหว่างแอร์บัสและโบอิง
 เอ็มบราเออร์
 รายชื่ออากาศยานพลเรือน
 ยูไนเต็ดแอร์คราฟต์คอร์ปอเรชัน

 อ้างอิง 

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 หน้าโบอิงคอมเมอร์เชียลแอร์เพลนส์
 หน้าแรกของโบอิงคอมเมอร์เชียลแอร์เพลนส์
 BCA Recent orders summary page and BCA Orders and Deliveries report page
 Official site for Boeing's new airplanes
 Complete production list starting with Model 1 
 Boeing's Triumph: The American Jetliner
 BBC Q&A: Boeing and Airbus

หมวดหมู่:โบอิง
หมวดหมู่:บริษัทการบินและอวกาศของสหรัฐ
หมวดหมู่:บริษัทในเรนตัน รัฐวอชิงตัน
หมวดหมู่:บริษัทผู้ผลิตในรัฐวอชิงตัน
หมวดหมู่:ผู้รับรางวัลคอลลิเออร์โทรฟี