จังหวัดของประเทศญี่ปุ่น

ประเทศญี่ปุ่นแบ่งออกเป็น 47 จังหวัด หรือภาษาญี่ปุ่นเรียกว่า โทโดฟูเก็ง (, ) ซึ่งเป็นเขตการปกครองระดับแรกของประเทศ อันได้แก่

 โทะ () 1 แห่ง ได้แก่ มหานครโตเกียว
 โด () 1 แห่ง ได้แก่ ฮกไกโด
 ฟุ () 2 แห่ง ได้แก่ จังหวัดโอซากะ และจังหวัดเกียวโต
 เค็ง () 43 แห่ง

อนึ่ง เขตการปกครองในมหานครโตเกียว () มีการจัดเขตการปกครองท้องถิ่นพิเศษจากจังหวัดอื่น กล่าวคือ ฝั่งตะวันตก ซึ่งเป็นย่านชานเมือง มีเขตการปกครองดังเช่นจังหวัดอื่น แต่ฝั่งตะวันออก อันเป็นย่านเมืองเศรษฐกิจและมีประชากรหนาแน่น จำเป็นต้องมีการปกครองที่คล่องตัวตอบสนองกับเมืองใหญ่ จึงมีเขตพิเศษ () จำนวน 23 เขต หรือเรียกว่า "เขตทั้งยี่สิบสาม" () ซึ่งมีสิทธิในการใช้สิทธิเลือกตั้งนายกเทศมนตรีเขตของตนเอง

จังหวัดของประเทศญี่ปุ่นจัดว่าเป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ผู้บริหารสูงสุดของแต่ละจังหวัดคือผู้ว่าราชการจังหวัด () ที่มาจากการเลือกตั้งโดยตรง กฎหมายและงบประมาณจะถูกตราขึ้นโดยสภาจังหวัด () ซึ่งทั้งผู้ว่าราชการจังหวัดและสมาชิกสภาจังหวัดจะได้รับการเลือกตั้งให้ดำรงตำแหน่งวาระละ 4 ปี

 อำนาจ 
ประเทศญี่ปุ่นเป็นรัฐเดี่ยว รัฐบาลส่วนกลางจะมอบอำนาจหน้าที่ต่าง ๆ ให้กับจังหวัดและเทศบาล (เช่น การศึกษาและกองกำลังตำรวจ) แต่ยังคงรักษาสิทธิ์โดยรวมในการควบคุมหน้าที่เหล่านี้ไว้ แม้ว่ารายจ่ายขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นจะคิดเป็นร้อยละ 70 ของรายจ่ายโดยรวมของรัฐบาล แต่รัฐบาลส่วนกลางก็ยังคงสามารถควบคุมงบประมาณ อัตราภาษี และการกู้ยืมของท้องถิ่นอยู่

หน้าที่ขององค์การปกครองของจังหวัด ได้แก่ การจัดการกองกำลังตำรวจจังหวัด, การกำกับดูแลและบำรุงรักษาโรงเรียนของจังหวัด, (ส่วนใหญ่เป็นโรงเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย), โรงพยาบาลของจังหวัด, ถนนจังหวัด, การกำกับดูแลทางน้ำของจังหวัด, และการวางผังเมืองระดับภูมิภาค หน้าที่ความรับผิดชอบของจังหวัด ได้แก่ งานที่รัฐบาลส่วนกลางมอบหมาย เช่น การบำรุงรักษาทางหลวงแผ่นดินส่วนใหญ่ (ยกเว้นในนครใหญ่ที่รัฐกำหนด) และประสานงานและสนับสนุนเทศบาลในที่อยู่ในจังหวัดของตน ในทางปฏิบัติแล้ว จังหวัดและเทศบาลมีความเป็นอิสระน้อยกว่าขอบเขตที่กฎหมายปกครองตนเองท้องถิ่นกำหนดเอาไว้อย่างเป็นทางการ อันเนื่องมาจากเงินทุนและนโยบายระดับชาติ กล่าวคือ เทศบาลส่วนใหญ่ยังต้องพึ่งพาเงินทุนจากรัฐบาลส่วนกลางเป็นอย่างมาก ซึ่งปัจจุบันนี้การพึ่งพาเงินทุนดังกล่าวยังเพิ่มขึ้นในหลายภูมิภาคเนื่องด้วยจำนวนประชากรที่ลดลงซึ่งส่งผลกระทบต่อพื้นที่ชนบทที่เร็วขึ้นและรุนแรงขึ้น (เมืองใหญ่ต่าง ๆ สามารถชดเชยในเรื่องจำนวนประชากรได้บางส่วนโดยการอพยพคนจากชนบท) และในนโยบายหลายด้าน กรอบพื้นฐานถูกกำหนดไว้อย่างเข้มงวดโดยกฎหมายระดับชาติ โดยจังหวัดและเทศบาลจะมีอำนาจปกครองตนเองภายใต้กรอบดังกล่าวเท่านั้น

 รายชื่อจังหวัด 
 เรียงตามรหัสไอเอสโอ 
ไฟล์:Japan prefectures.png

  ฮกไกโด โทโฮะกุ คันโต ชูบุ1.  ฮกไกโด 2.  อาโอโมริ
3.  อิวาเตะ 
4.  มิยางิ
5.  อากิตะ 
6.  ยามางาตะ 
7.  ฟูกูชิมะ 8.  อิบารากิ 
9.  โทจิงิ 
10.  กุมมะ 
11.  ไซตามะ 
12.  ชิบะ
13.  โตเกียว 
14.  คานางาวะ 15.  นีงาตะ 
16.  โทยามะ 
17.  อิชิกาวะ 
18.  ฟูกูอิ 
19.  ยามานาชิ 
20.  นางาโนะ 
21.  กิฟุ 
22.  ชิซูโอกะ 
23.  ไอจิ  คันไซ
! style="width:25%;"| ชูโงกุ! style="width:25%;"| ชิโกกุ! style="width:25%;"| คีวชูและโอกินาวะ'''24.  มิเอะ 
25.  ชิงะ 
26.  เกียวโต 
27.  โอซากะ 
28.  เฮียวโงะ 
29.  นาระ 
30.  วากายามะ 31.  ทตโตริ 
32.  ชิมาเนะ 
33.  โอกายามะ 
34.  ฮิโรชิมะ 
35.  ยามางูจิ 36.  โทกูชิมะ 
37.  คางาวะ 
38.  เอฮิเมะ 
39.  โคจิ 40.  ฟูกูโอกะ 
41.  ซางะ 
42.  นางาซากิ 
43.  คูมาโมโตะ 
44.  โออิตะ 
45.  มิยาซากิ 
46.  คาโงชิมะ 
47.  โอกินาวะ 

เรียงตามตัวอักษร

 ตรา จังหวัด ตรา เมืองหลวง ภูมิภาค เกาะหลัก ประชากรก พื้นที่ข ความหนาแน่นค   ISO      กิฟุ ชูบุ ฮนชู 2,023,000 10,621.29 191.4 9 42 JP-21 058     มาเอบาชิ คันโต ฮนชู 1,984,000 6,362.28 310.2 7 35 JP-10 027     เกียวโต คันไซ ฮนชู 2,596,000 4,612.20 565.9 6 26 JP-26 074     ทากามัตสึ ชิโกกุ ชิโกกุ 984,000 1,876.78 520.5 5 17 JP-37 087  県   คาโงชิมะ คีวชู คีวชู 1,661,000 9,187.06 179.4 8 43 JP-46 099  県   โยโกฮามะ คันโต ฮนชู 9,119,000 2,416.11 3,778.2 6 33 JP-14 045     คูมาโมโตะ คีวชู คีวชู 1,793,000 7,409.46 241.2 9 45 JP-43 096     โคจิ ชิโกกุ ชิโกกุ 716,000 7,103.63 102.5 6 34 JP-39 088     โอตสึ คันไซ ฮนชู 1,406,000 4,017.38 351.8 3 19 JP-25 077     ชิซูโอกะ ชูบุ ฮนชู 3,684,000 7,777.35 475.8 5 35 JP-22 054     ชิบะ คันโต ฮนชู 6,214,000 5,157.57 1,206.8 6 54 JP-12 043     มัตสึเอะ ชูโงกุ ฮนชู 699,000 6,707.89 103.5 5 19 JP-32 085     ซางะ คีวชู คีวชู 821,000 2,440.69 341.4 6 20 JP-41 095     ไซตามะ คันโต ฮนชู 7,273,000 3,797.75 1,912 8 63 JP-11 048 จังหวัดโตเกียว    โตเกียว Shinjuku is the location of the Tokyo Metropolitan Government Office. But Tokyo is not a "municipality". Therefore, for the sake of convenience, the notation of prefectural is "Tokyo". คันโต ฮนชู 14,625,000 2,194.03 6,168.1 1 39 JP-13 03x042     ทตโตริ ชูโงกุ ฮนชู 564,000 3,507.14 163.6 5 19 JP-31 085     โทกูชิมะ ชิโกกุ ชิโกกุ 763,000 4,146.75 182.3 8 24 JP-36 088     อุตสึโนมิยะ คันโต ฮนชู 1,964,000 6,408.09 308.2 5 26 JP-09 028     โทยามะ ชูบุ ฮนชู 1,073,000 4,247.58 251.2 2 15 JP-16 076     นางาซากิ คีวชู คีวชู 1,372,000 4,130.98 333.4 4 21 JP-42 095     นางาโนะ ชูบุ ฮนชู 2,104,000 13,561.56 154.8 14 77 JP-20 026     นาระ คันไซ ฮนชู 1,357,000 3,690.94 369.8 7 39 JP-29 074     นีงาตะ ชูบุ ฮนชู 2,297,000 12,583.96 183.2 9 30 JP-15 025     ฟูกูชิมะ โทโฮกุ ฮนชู 1,924,000 13,784.14 138.8 13 59 JP-07 024     ฟูกูอิ ชูบุ ฮนชู 802,000 4,190.52 187.8 7 17 JP-18 077     ฟูกูโอกะ คีวชู คีวชู 5,096,000 4,986.51 1,023.4 12 60 JP-40 092     เซ็นได โทโฮกุ ฮนชู 2,326,000 7,282.29 320.5 10 35 JP-04 022     มิยาซากิ คีวชู คีวชู 1,096,000 7,735.22 142.8 6 26 JP-45 098     สึ คันไซ ฮนชู 1,822,000 5,774.49 314.5 7 29 JP-24 059     ยามางาตะ โทโฮกุ ฮนชู 1,114,000 9,323.15 120.4 8 35 JP-06 023     ยามางูจิ ชูโงกุ ฮนชู 1,396,000 6,112.54 229.9 4 19 JP-35 083     โคฟุ ชูบุ ฮนชู 825,000 4,465.27 187 5 27 JP-19 055     วากายามะ คันไซ ฮนชู 957,000 4,724.65 204 6 30 JP-30 075     อากิตะ โทโฮกุ ฮนชู 986,000 11,637.52 87.9 6 25 JP-05 018     อาโอโมริ โทโฮกุ ฮนชู 1,326,000 9,645.64 135.7 8 40 JP-02 017     คานาซาวะ ชูบุ ฮนชู 1,135,000 4,186.21 275.8 5 19 JP-17 076     มิโตะ คันโต ฮนชู 2,904,000 6,097.39 478.6 7 44 JP-08 029     โมริโอกะ โทโฮกุ ฮนชู 1,266,000 15,275.01 83.8 10 33 JP-03 019     มัตสึยามะ ชิโกกุ ชิโกกุ 1,405,000 5,676.19 244.2 7 20 JP-38 089     โอกายามะ ชูโงกุ ฮนชู 1,914,000 7,114.33 270.2 10 27 JP-33 086     นาฮะ คีวชู หมู่เกาะรีวกีว 1,446,000 2,282.59 628.7 5 41 JP-47 098     โอซากะ คันไซ ฮนชู 8,826,000 1,905.32 4,639.9 5 43 JP-27 06x     โออิตะ คีวชู คีวชู 1,175,000 6,340.76 184 3 18 JP-44 097     นาโงยะ ชูบุ ฮนชู 7,505,000 5,173.07 1,446.9 7 54 JP-23 052     ซัปโปโระ ฮกไกโด ฮกไกโด 5,373,000 83,424.44 68.6 66 180 JP-01 011–016     ฮิโรชิมะ ชูโงกุ ฮนชู 2,835,000 8,479.65 335.5 5 23 JP-34 082    โคเบะ คันไซ ฮนชู 5,547,000 8,401.02 659.1 8 41 JP-28 073
หมายเหตุ: ก ข้อมูลปี 2015; ข หน่วย ตร.กม.; ค หน่วย คน/ตร.กม.

 จังหวัดในอดีตของญี่ปุ่น 

 จังหวัดที่เปลี่ยนแปลงระหว่างทศวรรษ 1880 และสงครามโลกครั้งที่สอง 
จังหวัดชื่อภาษาญี่ปุ่นปีที่เปลี่ยนแปลงการเปลี่ยนแปลงคานาซาวะ金沢県1869เปลี่ยนชื่อเป็นจังหวัดอิชิกาวะเซ็นได仙台県1871เปลี่ยนชื่อเป็นจังหวัดมิยางิโมริโอกะ盛岡県1872เปลี่ยนชื่อเป็นจังหวัดอิวาเตะนาโงยะ名古屋県1872เปลี่ยนชื่อเป็นจังหวัดไอจินูกาตะ額田県1872ยุบไปรวมกับจังหวัดไอจินานาโอะ七尾県1872ยุบไปรวมกับจังหวัดอิชิกาวะและจังหวัดชิงกาวะอิรูมะ入間県1873ยุบไปรวมกับจังหวัดคูมางายะและจังหวัดคานางาวะอิมบะ印旛県1873ยุบไปรวมกับจังหวัดชิบะคิซาราซุ木更津県1873ยุบไปรวมกับจังหวัดชิบะอุตสึโนมิยะ宇都宮県1873ยุบไปรวมกับจังหวัดโทจิงิอาซูวะ足羽県1873ยุบไปรวมกับจังหวัดสึรูงะคาชิวาซากิ柏崎県1873ยุบไปรวมกับจังหวัดนีงาตะอิจิโนเซกิ→มิซูซาวะ→อิวาอิ一関県→水沢県→磐井県1875ยุบไปรวมกับจังหวัดอิวาเตะและจังหวัดมิยางิโอกิตามะ置賜県1875ยุบไปรวมกับจังหวัดยามางาตะชินจิ新治県1875ยุบไปรวมกับจังหวัดอิบารากิและจังหวัดชิบะซากาตะ→สึรูโอกะ酒田県→鶴岡県1876ยุบไปรวมกับจังหวัดยามางาตะไทระ→อิวาซากิ平県→磐前県1876ยุบไปรวมกับจังหวัดฟูกูชิมะและจังหวัดมิยางิวากามัตสึ若松県1876ยุบไปรวมกับจังหวัดฟูกูชิมะชิกูมะ筑摩県1876ยุบไปรวมกับจังหวัดนางาโนะและจังหวัดกิฟุสึรูงะ敦賀県1876ยุบไปรวมกับจังหวัดอิชิกาวะและจังหวัดชิงะชิงกาวะ新川県1876ยุบไปรวมกับจังหวัดอิชิกาวะซาไก堺県1881ยุบไปรวมกับจังหวัดโอซากะอาชิงาระ足柄県1876ยุบไปรวมกับจังหวัดคานางาวะและจังหวัดชิซูโอกะคูมางายะ熊谷県1876ยุบไปรวมกับจังหวัดกุมมะและจังหวัดไซตามะไอกาวะ相川県1876ยุบไปรวมกับจังหวัดนีงาตะฮามามัตสึ浜松県1876ยุบไปรวมกับจังหวัดชิซูโอกะฮาโกดาเตะ函館県1886ยุบไปรวมกับฮกไกโดซัปโปโร札幌県1886ยุบไปรวมกับฮกไกโดเนมูโระ根室県1886ยุบไปรวมกับฮกไกโดโตเกียว東京府1943ปรับเปลี่ยนรูปแบบเป็นมหานครโตเกียว (東京都)

 ดินแดนที่เสียไปหลังสงครามโลกครั้งที่สอง 
ดินแดนจังหวัดฝ่ายสัมพันธมิตรสถานะปัจจุบันตารางนี้ไม่ได้แสดงการเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นหลังจากสงคราม เมืองหลวงเดิมของจังหวัดของญี่ปุ่นไม่จำเป็นต้องเทียบเท่ากับเมืองหลวงในปัจจุบันจังหวัดชื่อภาษาญี่ปุ่นเมืองหลวงประเทศชื่อเมืองหลวงญี่ปุ่นแผ่นดินใหญ่โอกินาวะ沖縄県นาฮะบริหารโดยรัฐบาลกองทัพสหรัฐแห่งหมู่เกาะรีวกีว ส่งคืนให้ญี่ปุ่นในปี 1972จังหวัดโอกินาวะนาฮะคาราฟูโตะ樺太庁โทโยฮาระส่วนหนึ่งของซาฮาลินยุจโน-ซาฮาลินสค์เกาหลีเฮอังเหนือ平安北道ชิงงิชูพย็องอันเหนือชินอึยจูเฮอังใต้平安南道เฮโจพย็องอันใต้พย็องซ็องคังเกียวเหนือ咸鏡北道รานังฮัมกย็องเหนือรานัมคังเกียวใต้咸鏡南道คังโกฮัมกย็องใต้ฮัมฮึงโคไก黃海道ไคชูฮวังแฮแฮจูโคเง็งเนื่องจากเกาหลีถูกแบ่งออกเป็นสองประเทศ ทำให้โคเง็ง (คังว็อน) เคกิ (คย็องกี) และโคไก (ฮวังแฮ) ถูกแบ่งออกเป็นสองส่วนระหว่างเกาหลีเหนือและเกาหลีใต้ ในขณะที่ทั้งสองประเทศมีจังหวัดคังวอนเป็นของตัวเองนั้น จังหวัดคย็องกีส่วนที่อยู่ในเกาหลีเหนือและจังหวัดฮวังแฮส่วนที่อยู่ในเกาหลีใต้ถูกรวมกับจังหวัดอื่น江原道ชุนเซ็งคังว็อนชุนช็อนชุนเซ็ง (ชุนช็อน) อยู่ในเขตเกาหลีใต้ในปัจจุบันคังว็อนชูเซเหนือ忠清北道เซชูชุงช็องเหนือช็องจูชูเซใต้忠清南道ไทเด็งชุงช็องใต้แทจ็อนเคกิ京畿道เคโจคย็องกีโซลเคโชเหนือ慶尚北道ไทกีวคย็องซังเหนือแทกูเคโชใต้慶尚南道ฟูซังคย็องซังใต้ปูซานเซ็นระเหนือ全羅北道เซ็นชูช็อลลาเหนือช็อนจูเซ็นระใต้全羅南道โคชูช็อลลาใต้ควังจูไต้หวันโฮโกะ澎湖庁มาโกเผิงหูหม่ากงคาเร็งโก花蓮港庁คาเร็งโกฮวาเหลียนฮวาเหลียนชินจิกุ新竹州ชินจิกุซินจู๋ซินจู๋ไทจู台中州ไทจูไถจงไถจงไทโฮกุ台北州ไทโฮกุไทเปไทเปไทนัน台南州ไทนันไถหนันไถหนันไทโต台東庁ไทโตไถตงไถตงทากาโอะ高雄州ทากาโอะเกาสฺยงเกาสฺยงคันโตเช่าจากราชวงศ์ชิง ซึ่งต่อมาคือสาธารณรัฐจีนและแมนจูกัว関東州ไดเร็งหลังจากสงครามโลกครั้งที่สอง สหภาพโซเวียตเข้าครอบครองและในปี 1955 ได้ยกให้สาธารณรัฐประชาชนจีนส่วนหนึ่งของต้าเหลียน มณฑลเหลียวหนิงนันโยดินแดนในอาณัติของสันนิบาตชาติ南洋庁โคโรรุจากนั้นบริหารในฐานะดินแดนในภาวะทรัสตีของสหประชาชาติเงรุลมุดมาจูโรปาลีกีร์ไซปัน

 ดูเพิ่ม 
 รายชื่อจังหวัดของญี่ปุ่นเรียงตามประชากร

 อ้างอิง 

 แหล่งข้อมูลอื่น 

 National Governors' Association website
 Map of Japan showing prefectures 
 Japanese essay on types of prefectures
 CityMayors.com profile of prefectures