บรรณานุกรม

ในทางสารนิเทศ บรรณานุกรม หมายถึง ข้อความที่ประกอบ หรือระบุหรือไว้ในส่วนท้าย หรือแนบท้ายหนังสือ รายงาน บทความวิชาการ และงานวิจัย เพื่อแสดงหลักฐาน ความน่าเชื่อถือ และเป็นแหล่งข้อมูลให้ผู้อ่านรายงาน บทความวิชาการ และงานวิจัย ได้ศึกษาค้นคว้าเพิ่มเติม

คำว่า "บรรณานุกรม" เป็นศัพท์บัญญัติมาจากภาษาอังกฤษ bibliography ซึ่งมีความหมายอย่างเดียวกันคือ รายการสื่อสารนิเทศทั้งหมดที่ผู้เขียนได้ใช้ประกอบการเขียนหนังสือ รายงาน บทความวิชาการ และงานวิจัย 

 การเขียนบรรณานุกรม 

หลักทั่วไปในการเขียนบรรณานุกรม มักจะเรียงลำดับ ดังต่อนี้ไป

  หลักการ  ตัวอย่าง  หมายเหตุชื่อ ชื่อสกุล. เว้นวรรค ชื่อเรื่อง. เว้นวรรค  ครั้งที่พิมพ์. เว้นวรรค เมืองที่พิมพ์ เว้นวรรค : เว้นวรรค ผู้รับผิดชอบในการพิมพ์ (หรือสำนักพิมพ์), เว้นวรรค ปีที่พิมพ์.ประคอง นิมมานเหมินท์. นิทานพื้นบ้านศึกษา. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ : โครงการเผยแพรผล  งานวิชาการ                คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2545.บรรณานุกรมเรื่องหนึ่ง เมื่อขึ้นต้นบรรทัดแรก ให้ชิดซ้าย หากมีความยาวเกิน 1 บรรทัด บรรทัดต่อมา ให้ย่อเข้าไป8ตัวอักษร, การใส่จุด (.) นิยมใช้ตามรูปแบบข้างบนนี้

 ลักษณะการเขียนบรรณานุกรมจากอินเทอร์เน็ต 
ชื่อผู้เขียน. ชื่อเรื่อง. แหล่งที่สืบค้น (วัน เดือน ปีที่สืบค้น)

ตัวอย่างเช่น ....

สุกรี เจริญสุข. ในหลวงกับพระอัจฉริยภาพด้านการดนตรี. Link (1 กรกฎาคม พ.ศ. 2551)

 ดูเพิ่ม 
 การอ้างอิง
 ห้องสมุด
 บรรณารักษศาสตร์และวิทยาการสารสนเทศ

 อ้างอิง 
ตัวอย่างการเขียนบรรณานุกรมเพิ่มเติมLink 

หมวดหมู่:วิทยาการสารสนเทศ
หมวดหมู่:การออกแบบหนังสือ
หมวดหมู่:บรรณารักษศาสตร์และสารนิเทศศาสตร์
หมวดหมู่:บรรณานุกรม
หมวดหมู่:คำศัพท์หนังสือ