ภาษาเซียง

ภาษาเซียง (จีน: 湘; เซียงฉางซา: , จีนกลาง: ) มีอีกชื่อว่า ภาษาหูหนาน เป็นกลุ่มภาษาจีนที่มีความคล้ายคลึงทางภาษาศาสตร์และความเกี่ยวโยงทางประวัติศาสตร์ มีผู้พูดโดยหลักในมณฑลหูหนาน แต่ก็มีผู้พูดในเขตปกครองตนเองกว่างซีจ้วงตอนเหนือ และพื้นที่มณฑลกุ้ยโจว มณฑลกวางตุ้ง มณฑลเสฉวน มณฑลเจียงซี กับมณฑลหูเป่ย์ นักวิชาการแบ่งภาษาเซียงออกเป็น 5 กลุ่มย่อ: Lou–Shao (เซียงเก่า), Chang–Yi (เซียงใหม่), Chen–Xu หรือ Ji–Xu, เหิงโจว และ Yong–Quan

ชาวหูหนานที่พูดภาษาเซียงมีบทบาทสำคัญในประวัติศาสตร์จีนสมัยใหม่ โดยเฉพาะผู้ที่อยู่ในขบวนการปฏิรูปและปฏิวัติอย่างการเคลื่อนไหวเพื่อเสริมสร้างตนเอง, การปฏิรูปร้อยวัน, การปฏิวัติซินไฮ่ และการปฏิวัติคอมมิวนิสต์จีน ตัวอย่างผู้พูดภาษาเซียงบางคนได้แก่เหมา เจ๋อตง, จั่ว จงถัง, หฺวาง ซิง และหม่า อิงจิ่ว

นักภาษาศาสตร์ประวัติศาสตร์ เช่น W. South Coblin ตั้งข้อสงสัยในการจัดกลุ่มภาษาเซียง อย่างไรก็ตาม การโต้แย้งชี้ให้เห็นว่านวัตกรรมร่วมกันสามารถระบุสำหรับภาษาเซียงได้

 การจัดจำแนก 
เป็นภาษาหนึ่งในกลุ่มภาษาจีน เป็นกลุ่มของภาษาที่มีขนาดใหญ่และใกล้เคียงกับภาษาอู๋ในด้านของเสียง ใกล้เคียงภาษาจีนกลางในด้านรากศัพท์และไวยากรณ์ ที่รับอิทธิพลจากภาษาจีนกลางมาก โดยเฉพาะภาษาเซียงสมัยใหม่

 การแพร่กระจายทางภูมิศาสตร์ 
มีผู้พูดมากกว่า 36 ล้านคนในจีน โดยเฉพาะทางตอนกลางและตะวันตกเฉียงใต้ของมณฑลหูหนานและในมณฑลเสฉวน เขตปกครองตนเองกว่างซีจ้วงตอนเหนือ และบางส่วนของมณฑลกวางตุ้ง ส่วนใหญ่ถูกโอบล้อมโดยผู้พูดภาษาจีนกลาง และติดต่อกับผู้พูดภาษาม้งทางตะวันตกเฉียงเหนือ

 สำเนียง 
แบ่งเป็น 2 กลุ่มคือภาษาเซียงโบราณและภาษาเซียงสมัยใหม่ ภาษาเซียงโบราณเป็นภาษาที่คงลักษณะของภาษาจีนยุคกลางมีผู้พูดทางใต้ ส่วนภาษาเซียงสมัยใหม่ที่รับอิทธิพลจากภาษาจีนกลางมีผู้พูดทางเหนือ

 อ้างอิง 

 บรรณานุกรม 






 .



อ่านเพิ่ม

[prototypical Old Xiang]

 แหล่งข้อมูลอื่น 

Xiang at Omniglot
Hunan Provincial Gazetteer: dialects 湖南省志: 方言志


เซียง
เซียง