องศาโรเมอร์

องศาเรโอมูร์ (; ย่อ:°Ré, °Re, °R) หรือในไทยนิยมเรียกว่า องศาโรเมอร์ คือหน่วยวัดอุณหภูมิที่คิดค้นขึ้นโดยเรอเน อ็องตวน แฟร์โชล เดอ เรโอมูร์ (René Antoine Ferchault de Réaumur) นักวิทยาศาสตร์และนักประดิษฐ์ชาวฝรั่งเศส ในปี ค.ศ. 1731 โดยกำหนดให้จุดเยือกแข็งของน้ำอยู่ที่ 0 องศาโรเมอร์ และจุดเดือดของน้ำอยู่ที่ 80 องศาโรเมอร์ ดังนั้นช่วงอุณหภูมิ 1 องศาโรเมอร์จะเท่ากับ 1.25 องศาเซลเซียสหรือเคลวิน

เทอร์โมมิเตอร์ของเรโอมูร์นั้นจะบรรจุแอลกอฮอล์เจือจางและมีหลักการคือกำหนดให้อุณหภูมิจุดเยือกแข็งของน้ำอยู่ที่ 0 องศา และขยายตัวไปตามท่อเป็นทีละองศาซึ่งคือเศษหนึ่งส่วนพันของปริมาตรที่บรรจุไว้ในกระเปาะของหลอด ณ จุดศูนย์องศา เขาเสนอว่าคุณภาพของแอลกอฮอล์ที่ใช้นั้นจะต้องเริ่มเดือดที่ 80 องศาโรเมอร์ นั่นคือ เมื่อปริมาตรแอลกอฮอล์ได้ขยายตัวไป 8% เรโอมูร์เลือกแอลกอฮอล์แทนที่จะใช้ปรอทเพราะขณะที่ขยายตัวจะเห็นได้ชัดเจนกว่า แต่ปัญหาที่พบคือ เทอร์โมมิเตอร์รุ่นดั้งเดิมของเขานั้นดูเทอะทะ และจุดเดือดที่ต่ำของแอลกอฮอล์ก็ไม่ค่อยมีประโยชน์ในการใช้งานจริงเท่าใดนัก ผู้ผลิตอุปกรณ์มักจะหันไปเลือกใช้ของเหลวชนิดอื่น แล้วใช้อุณหภูมิ 80 องศาโรเมอร์เพื่อระบุจุดเดือดของน้ำแทน ซึ่งสร้างความสับสนให้กับผู้ใช้งาน

ในปี ค.ศ. 1772 ฌ็อง-อ็องเดร เดอลุก (Jean-André Deluc) ได้ศึกษาสสารหลายชนิดที่มีการใช้ในเทอร์โมมิเตอร์หลังจากที่มีทฤษฎีใหม่ ๆ ที่เกี่ยวกับความร้อน และได้ข้อสรุปว่าเทอร์โมมิเตอร์ที่ใช้ปรอทนั้นเหมาะสมกับการใช้งานที่สุด เช่นว่า หากนำน้ำในปริมาณที่เท่า ๆ กันสองส่วน ณ อุณหภูมิ ก และ ข มาเทรวมกันแล้ว อุณหภูมิสุดท้ายที่วัดได้จะเป็นค่ากึ่งกลางระหว่าง ก และ ข พอดี และความสัมพันธ์นี้จะเกิดขึ้นก็ต่อเมื่อทำการวัดด้วยปรอทเท่านั้น นับแต่คริสต์ศตวรรษที่ 18 เป็นต้นมา ปรอทก็ถูกนำมาใช้อย่างแพร่หลายHerbert Dingle. The scientific adventure: essays in the history and philosophy of science. Sir Isaac Pitman and Sons, London, 1952. Page 131. 

 ประวัติการใช้งาน 
ในอดีตการใช้หน่วยวัดองศาโรเมอร์ได้ถูกใช้อย่างมากในทวีปยุโรป โดยเฉพาะในประเทศฝรั่งเศส เยอรมนี และรัสเซีย
แต่ภายหลังจาก ค.ศ.1790 ประเทศฝรั่งเศสก็หันมาใช้องศาเซลเซียสในหน่วยวัดแทนองศาโรเมอร์

ปัจจุบันการใช้องศาโรเมอร์ยังถูกใช้งานในการวัดอุณหภูมิของนมในกระบวนการผลิตเนยในประเทศอิตาลี

+สูตรการแปลงอุณหภูมิองศาโรเมอร์  จากเรโอมูร์ เป็นเรโอมูร์ องศาเซลเซียส  [°C] = [°Ré] ×   [°Ré] = [°C] ×  องศาฟาเรนไฮต์  [°F] = [°Ré] ×  + 32  [°Ré] = ([°F] − 32) ×  เคลวิน  [K] = [°Ré] ×  + 273.15  [°Ré] = ([K] − 273.15) ×  แรงคิน  [°R] = [°Ré] ×  + 491.67  [°Ré] = ([°R] − 491.67) × 

ตารางเปรียบเทียบหน่วยวัดอุณหภูมิ
+ ตารางเปรียบเทียบหน่วยวัดอุณหภูมิ รายการ เคลวิน เซลเซียส ฟาเรนไฮต์ แรงคิน เดลิเซิล นิวตัน เรโอมูร์ เรอเมอร์ ศูนย์สัมบูรณ์ 0.00−273.15−459.67 0.00 559.73−90.14−218.52−135.90 อุณหภูมิพื้นผิวต่ำสุดที่มีการบันทึกบนโลก (วอสต็อก, แอนตาร์กติกา - 21 ก.ค. 1983) 184−89−128 331 284−29−71−39 สารผสมระหว่างน้ำแข็ง/เกลือ ฟาเรนไฮต์ 255.37−17.78 0.00 459.67 176.67−5.87−14.22−1.83 น้ำแข็งละลาย (ณ ความดันมาตรฐาน) 273.15 0.00 32.00 491.67 150.00 0.00 0.00 7.50 จุดไตรสมดุลของน้ำ273.160.0132.018491.688149.9850.00330.0087.50525 อุณหภูมิพื้นผิวเฉลี่ยโลก 288 15 59 519 128 5 12 15 อุณหภูมิร่างกายมนุษย์เฉลี่ย 310 37 98 558 95 12 29 27 อุณหภูมิพื้นผิวสูงสุดที่มีการบันทึกบนโลก (อซิซิญ่า, ลิเบีย - 13 ก.ย. 1922)แต่ยังคงไม่มีการยืนยันอย่างเป็นทางการ 331 58 136 596 63 19 46 38 น้ำเดือด (ณ ความดันมาตรฐาน) 373.15 100.00 211.97 671.64 0.00 33.00 80.00 60.00 ไททาเนียมละลาย 1941 1668 3034 3494−2352 550 1334 883 พื้นผิวดวงอาทิตย์ 5800 5500 9900 10400−8100 1800 4400 2900 หมายเหตุ:
ตัวเลขในตารางนี้มีการปัดเศษทศนิยม
อุณหภูมิร่างกายมนุษย์ปกติอยู่ที่ 36.8 °C ±0.7 °C, หรือ 98.2 °F ±1.3 °F ตัวเลขที่มักระบุว่า 98.6 °F นั้นเป็นการคำนวณแปลงหน่วยค่าจากอุณหภูมิมาตรฐานเยอรมันในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ที่ 37 °C เนื่องจากไม่ได้มีช่วงค่าบวกลบที่รับได้ จึงไม่สามารถระบุค่าความคลาดเคลื่อนได้

อ้างอิง

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 เครื่องแปลงหน่วยอุณหภูมิ

หมวดหมู่:หน่วยวัดอุณหภูมิ