สากกะเบือ

สากกะเบือ () สากกะเบือเป็นอุปกรณ์พื้นบ้านที่ใช้ในการตำอาหาร เช่น ตำข้าวสารหรือโขลกเครื่องเทศ สากกะเบือถือเป็นเครื่องมือสำคัญในครัวเรือนไทยดั้งเดิม โดยมักทำจากไม้เนื้อแข็งหรือ โลหะ และ หิน

นอกจากบทบาทในครัวแล้ว สากกะเบือยังมีความหมายเชิงสัญลักษณ์ในวัฒนธรรมไทย เช่นในสำนวนไทยว่า “สากกระเบือโยนกัน” หมายถึงการช่วยเหลือกันในงานที่ทำร่วมกัน

 วัฒนธรรม ประเพณี 
นอกจากนี้ยังมีประเพณีอย่าง ประเพณีแสกเต้นสาก เป็นประเพณีที่มีการสืบทอดกันมานาน แสดงถึงเอกลักษณ์ของชาวแสก ตามปกติใช้รำเพื่อบวงสรวงเจ้าที่หรือศาลเจ้าในวันสังเวยผี การแสดงแสกเต้นสากจะไม่แสดงบ่อยนัก ตามประเพณีชาวแสกจะแสดงการเต้นสากในวันขึ้น 2-3 ค่ำ เดือน 3 ซึ่งตรงกับประเพณี “กิน เตรท” หรือ “วันตรุษญวน” ในวันนี้ ชาวแสกทั้งหมดจะพากันนำดอกไม้ ธูปเทียน ข้าวปลาอาหารไปพร้อมกันที่ศาลเจ้าที่ชาวแสกเรียกว่า “ศาลองมู่” ซึ่ง “องมู่” นี้ เป็นบรรพบุรุษที่ชาวแสกเคารพนับถือมาก จะทำกิจกรรมใดก็มักจะไปบนบานศาลกล่าวเสมอและว่ากันว่าศักดิ์สิทธิ์มาก

 ประวัติศาสตร์ 
สากกะเบือที่เก่าแก่ที่สุดเป็นครก สมัยอยุธยาทำด้วยดินเผาสีดำ เป็นครกปากกว้าง ขอบปากปั้นเป็นรูปกลมมนโค้งวงกลม

 คำที่เกี่ยวข้อง 
สากกะเบือยันเรือรบ ซึ่งเป็น ภาษาปาก, คำสแลง หรือใช้แบบขำขันกัน

สากกระเบือโยนกัน เป็นสำนวนไทยที่หมายถึง การช่วยเหลือเกื้อกูลกัน หรือการช่วยเหลือกันทำงานที่กำลังทำร่วมกัน

 อ้างอิง 

หมวดหมู่:เครื่องครัว