เห่เรื่องพระอภัยมณี

เห่เรื่องพระอภัยมณี เป็นบทเห่กล่อมพระบรรทมที่ประพันธ์โดย สุนทรภู่ มีทั้งสิ้น 8 ช่วง   แต่ละช่วงนำมาจากเรื่องราวบางตอนของเรื่องพระอภัยมณี ได้แก่ 

 ช่วงที่ 1 ตอนศรีสุวรรณรำพันรักและชมโฉมนางเกษรา 
 ช่วงที่ 2 ตอนนางสุวรรณมาลีบวช โดยมีสินสมุทรและอรุณรัศมีบวชตามมาอยู่ด้วย 
 ช่วงที่ 3 แยกบทเห่กล่าวถึงตัวนางสุวรรณมาลี 
 ช่วงที่ 4 แยกบทเห่กล่าวถึงตัวสินสมุทรและอรุณรัศมี 
 ช่วงที่ 5 ตอนนางละเวงเดินไพร ควบม้าหนีพระอภัย
 ช่วงที่ 6 ตอนพระอภัยติดท้ายรถนางละเวงและพยายามตามเกี้ยว 
 ช่วงที่ 7 แยกบทเห่กล่าวถึงพระอภัยมณี พยายามเข้าพบนางละเวง 
 ช่วงที่ 8 นางละเวงใจอ่อน และบทเห่นางสุลาลีวัน ยั่วเย้าและเอาใจช่วยพระอภัย

ช่วงที่ 1

เห่เอยเห่ละห้อย  พราหมณ์น้อยศรีสุวรรณแรมสำนักตำหนักจันทน์  พระสุริยันสนธยาให้อาดูรพูนเทวศ  ถึงแก้วเกษราได้เห็นพักตร์ลักขณา  ยังติดตาทุกนาฑีชมแท่นทองที่รองทรง  ของอนงค์องค์บุตรีหอมหวนยวนยี  อยู่ในที่ไสยาเผยพระแกลแลกระจ่าง  เห็นเดือนสว่างในเวหาทรงกลดรจนา  เหมือนนวลหน้าพระน้องนวลอนาถหนาวเศร้าสร้อย  ให้ละห้อยโหยหวนนึกเห็นเมื่อเล่นสวน  เลิศล้วนลักขณาเนตรขนงวงวิลาศ  พิศเพียงบาดนัยนาพระกรรณแก้วแววตา  ดังกลีบผกาโกมลสองกรก็อ่อนชด  ดังงอนรถพระสุริยนปรางประพระสุคนธ์  พิศเพียงผลลูกจันทน์ทรวดทรงพระองค์อ่อน  ดังอัปสรสาวสวรรค์โกมุทบุษบัน  ไม่เทียมถันประทุมาโอฐสะอาดดังชาดจิ้ม  เมื่อยามยิ้มดังเลขาเมื่อเนตรน้องมาต้องตา  ดังสายฟ้ามาฟาดทรวงแสนรักสลักอก  ยิ่งกว่ายกภูเขาหลวงจะใคร่อุ้มพุ่มพวง  มาแนบทรวงไสยาผิวเหลืองระเรืองรอง  เหมือนเนื้อทองธรรมดาแม้นสมรักจะลักพา  ลงเภตรากางใบดูเนื้อน่วมอยู่นุ่มนิ่ม  จะชมชิมให้อิ่มใจแม้นลมดีจะคลี่ใบ  แล่นไปในนทีจะปลอบประโลมโฉมฉาย  ขึ้นนั่งบนท้ายบาหลีแย้มสรวลยวนยี  จะชวนชี้ให้ชมปลามีต่างต่างกลางทะเล  ทั้งจระเข้เหราฝูงกระโห้ทั้งโลมา  เคลื่อนคลาอยู่ตามกันกุ้งกั้งแลมังกร  สลับสลอนหลายพรรณนาคราชผาดผัน  ปลาอำพันตะเพียนทองวาฬใหญ่ขึ้นไล่คู่  ผุดฟู่พ่นฟองเงือกงูดูคะนอง  ลอยล่องชโลธรกริวกราวก็เต้าตาม  ฉนากฉลามสลับสลอนคลาเคล้าสำเภาจร  ในสาครรายเรียงเกาะใหญ่ไม้ชะอุ่ม  เป็นพุ่มพุ่มเคียงเคียงเหมือนจอกน้อยลอยเรียง  พิศเพียงจะเพลินใจนิ่งนึกจนดึกดื่น  ถอนสะอื้นอาลัยเคลิ้มระงับหลับไป  อยู่ในห้องไสยา เอยฯ

หมวดหมู่:บทเห่กล่อม
หมวดหมู่:กวีนิพนธ์ของสุนทรภู่