นักบวช

นักบวช หมายถึง ผู้ได้รับการบวชตามลัทธิศาสนาต่าง ๆพจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. 2554, หน้า = 613

ส่วนในศาสนาอเทวนิยม เช่น ศาสนาพุทธ นักบวชคือผู้เข้าสู่ธรรมวินัย ปฏิบัติตามหลักพรหมจรรย์คือศีล สมาธิ ปัญญา เพื่ออบรมขัดเกลาชีวิต มุ่งตรงต่อนิพพาน เรียกภิกษุบ้าง สมณะบ้าง ทำหน้าที่อบรมตนและช่วยเหลือสังคม

 นักบวชในศาสนาต่าง ๆ 
กรมการศาสนาของประเทศไทยประกาศยอมรับศาสนาในประเทศไทยอย่างเป็นทางการดังนี้
 ศาสนาพุทธ เรียกนักบวชว่า 
 ภิกษุ
 สามเณร หรือ เณร คือเยาวชนที่บวชในศาสนา
 แม่ชี หรือ ภิกษุณี
 คริสต์ศาสนา มีความแตกต่างในแต่ละนิกาย เช่น บาทหลวง, ปุโรหิต
 ศาสนาอิสลาม
 ศาสนาฮินดู 
 นักบวชในศาสนาฮินดูมีสองประเภท ได้แก่ นักบวช (สวามี โยคี และกูรู) และปุโรหิต (ผู้เชี่ยวชาญ) ปุจารีประกอบพิธีกรรมในวัด พิธีกรรมเหล่านี้รวมถึงการสรงน้ำ มูรติ (รูปปั้นของเทพเจ้าและเทวี) การแสดงบูชา พิธีกรรมถวายสิ่งของต่าง ๆ แด่เทพเจ้า การโบกเนยใสหรือตะเกียงน้ำมันหรือที่เรียกว่าเครื่องบูชาท่ามกลางแสง ซึ่งเป็นที่รู้จักในศาสนาฮินดูว่าอารตี 
 ปุจาริสมักจะแต่งงานแต่ในทางกลับกัน ปุโรหิตจะทำพิธีกรรมและสังสการ (ศีลศักดิ์สิทธิ์) ยัชนัส (เครื่องบูชา) นอกวัดมีปุโรหิตพิเศษที่ทำพิธีศพเท่านั้น
 ในหลายกรณี ปุโรหิต ยังทำหน้าที่เป็นนักบวชอีกด้วย ทั้งหญิงและชายได้รับการอุปสมบทเป็นปุโรหิตและนักบวช

 ปุโรหิต 

ปุโรหิต หมายถึง พราหมณ์ที่ปรึกษาของพระมหากษัตริย์ในทางนิติ คือขนบธรรมเนียมจารีตประเพณี ในปัจจุบันชาวโปรเตสแตนต์ในประเทศไทยและราชบัณฑิต สาขาวิชาศาสนศาสตร์ ใช้คำนี้เป็นคำแปลของคำว่า Priestราชบัณฑิตยสถาน, พจนานุกรมศัพท์ศาสนาสากล อังกฤษ-ไทย ฉบับราชบัณฑิตยสถาน, ราชบัณฑิตยสถาน, 2548, หน้า 1 หรือนักบวชในกลุ่มศาสนาอับราฮัม ซึ่งมีที่ทำหน้าที่ประกอบพิธีกรรมศักดิ์สิทธิ์ทางศาสนา ในฐานะเป็นสื่อกลางระหว่างมนุษย์กับพระยาห์เวห์

ปุโรหิตในศาสนายูดาห์เรียกโดยทับศัพท์ว่าโคเฮน มีต้นกำเนิดมาจากอาโรนพี่ชายของโมเสสซึ่งได้รับเจิมให้ทำหน้าที่ปุโรหิตเป็นคนแรกแก่วงศ์วานอิสราเอลในการถวายเครื่องบูชาแก่พระยาห์เวห์ 

ปุโรหิตในศาสนาคริสต์มีลักษณะแตกต่างกันไปในแต่ละคริสตจักร เช่น โรมันคาทอลิก อีสเทิร์นออร์ทอดอกซ์ ออเรียนทัลออร์ทอดอกซ์ เรียกปุโรหิตว่าบาทหลวง ปุโรหิตในนิกายโปรเตสแตนต์ เช่น ลูเทอแรน แองกลิคัน เมทอดิสต์ มักเรียกว่าศาสนาจารย์หรือศิษยาภิบาล แต่บางคริสตจักรในนิกายโปรเตสแตนต์ เช่น เพรสไบทีเรียน แบปทิสต์ ไม่มีปุโรหิตเพราะถือว่าผู้เชื่อทุกคนเป็นปุโรหิตของพระเจ้าอยู่แล้ว สามารถนมัสการพระเจ้าได้เองโดยไม่ต้องผ่านทางนักบวชใด ๆ มีแต่ศิษยาภิบาลซึ่งเป็นหัวหน้าคริสตจักรท้องถิ่น เป็นผู้นำศาสนพิธีคล้ายกับปุโรหิตนั่นเอง

ศาสนาอิสลามไม่มีปุโรหิต แต่ในการประกอบศาสนกิจ เช่น ละหมาด จะต้องมีผู้นำเรียกว่า อิมาม ซึ่งมีหน้าที่คล้ายปุโรหิตในศาสนาอื่น ๆ

 อ้างอิง 

 เดือน คำดี ; ศาสนศาสตร์. กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยเกษตรศาสร์, 2541