รางวัลแกรมมี

รางวัลแกรมมี () ซึ่งมีชื่ออย่างเป็นทางการว่า แกรมมี () และมักถูกเรียกสั้น ๆ ว่า เดอะแกรมมีส์ () เป็นรางวัลที่มอบโดยสถาบันศิลปะวิทยาการการบันทึกเสียงแห่งสหรัฐอเมริกา เพื่อยกย่องและเชิดชูความเป็นเลิศในผลงานทางดนตรี รางวัลนี้ได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางว่าเป็นรางวัลที่ทรงเกียรติและมีความสำคัญสูงสุดในวงการดนตรีระดับโลก จนมักถูกขนานนามว่าเป็น "ค่ำคืนที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของวงการดนตรี" ถ้วยรางวัลแกรมมีมีลักษณะเป็นรูปเครื่องเล่นจานเสียงเคลือบทอง โดยแนวคิดดั้งเดิมของรางวัลนี้ตั้งใจจะใช้ชื่อว่า "รางวัลแกรมโมโฟน" (Gramophone Awards)

แกรมมีถือเป็นรางวัลทางดนตรีหลักรางวัลแรกในบรรดารางวัลใหญ่ของเครือข่ายโทรทัศน์หลักสามแห่งของสหรัฐ และยังเป็นหนึ่งในสี่รางวัลบันเทิงประจำปีที่ทรงเกียรติที่สุดของอเมริการ่วมกับรางวัลออสการ์สำหรับวงการภาพยนตร์ รางวัลเอมมีสำหรับวงการโทรทัศน์ และรางวัลโทนีสำหรับวงการละครเวที พิธีมอบรางวัลแกรมมีครั้งแรกจัดขึ้นเมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม ค.ศ. 1959 เพื่อยกย่องผลงานทางดนตรีของศิลปินใน ค.ศ. 1958 ต่อมาหลังจากงานใน ค.ศ. 2011 สิ้นสุดลง เดอะสถาบันศิลปะวิทยาการการบันทึกเสียงแห่งสหรัฐอเมริกาได้ปรับปรุงและปรับโครงสร้างหมวดหมู่ของรางวัลใหม่ครั้งใหญ่สำหรับ ค.ศ. 2012 พิธีมอบรางวัลแกรมมีครั้งที่ 67 จัดขึ้นเมื่อวันที่ 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2025 โดยมีการมอบรางวัลทั้งหมด 94 สาขา

หลังจากออกอากาศทางสถานีซีบีเอสมานานกว่า 50 ปี เมื่อวันที่ 30 ตุลาคม ค.ศ. 2024 มีการประกาศอย่างเป็นทางการว่างานแกรมมีจะย้ายไปออกอากาศทางเอบีซี ดิสนีย์พลัส และฮูลู ภายใต้ข้อตกลงการออกอากาศระยะเวลา 10 ปี ระหว่างสถาบันศิลปะวิทยาการการบันทึกเสียงแห่งสหรัฐอเมริกาและเดอะวอลต์ดิสนีย์

 ประวัติ 

รางวัลแกรมมี มีจุดกำเนิดจากโครงการฮอลลีวูดวอล์กออฟเฟมในช่วงทศวรรษ 1950 ขณะที่คณะผู้บริหารในอุตสาหกรรมการบันทึกเสียง ซึ่งอยู่ในคณะกรรมการวอล์กออฟเฟมกำลังรวบรวมรายชื่อบุคคลสำคัญในอุตสาหกรรมการบันทึกเสียงที่อาจมีคุณสมบัติได้รับดาวบนวอล์กออฟเฟม พวกเขาก็ตระหนักว่าผู้นำหลายคนในวงการนี้จะไม่ได้ดาวบนฮอลลีวูดบูเลวาร์ด จึงตัดสินใจแก้ไขปัญหานี้ด้วยการสร้างรางวัลที่มอบโดยคนในวงการของตนเอง ซึ่งคล้ายคลึงกับรางวัลออสการ์ และรางวัลเอมมี หลังจากตัดสินใจเดินหน้ากับรางวัลดังกล่าวแล้วคำถามที่ยังคงอยู่คือจะใช้ชื่อว่าอะไร ชื่อที่ใช้ในการทำงานชื่อหนึ่งคือ "เอ็ดดี" (Eddie) เพื่อเป็นเกียรติแก่ทอมัส เอดิสัน ผู้ประดิษฐ์เครื่องเล่นจานเสียง ในที่สุดชื่อนี้ก็ถูกเลือกหลังจากการประกวดทางไปรษณีย์ โดยมีผู้เข้าแข่งขันประมาณ 300 คน เสนอชื่อแกรมมีเข้ามาโดยมีตราประทับไปรษณีย์ที่เก่าแก่ที่สุดจากผู้ชนะการประกวดคือเจย์ แดนนา จากนิวออร์ลีนส์ รัฐลุยเซียนา ซึ่งเป็นคำย่อที่อ้างอิงถึงเครื่องประดิษฐ์ของเอมิล เบอร์ลินเนอร์ คือเครื่องแกรมโมโฟน รางวัลแกรมมีได้มีการมอบเป็นครั้งแรกสำหรับความสำเร็จที่เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1958

พิธีมอบรางวัลครั้งแรกจัดขึ้นพร้อมกันในสองสถานที่เมื่อวันที่ 4 พฤษภาคม ค.ศ. 1959 ได้แก่ โรงแรมเบเวอร์ลีฮิลตัน ในเบเวอร์ลีฮิลส์ รัฐแคลิฟอร์เนีย และที่โรงแรมพาร์กเชอราตัน ในนครนิวยอร์ก รัฐนิวยอร์ก โดยมีการมอบรางวัลแกรมมีทั้งสิ้น 28 รางวัล จำนวนรางวัลที่มอบมีจำนวนเพิ่มขึ้นจนแตะที่มากกว่า 100 รางวัล และมีการเปลี่ยนแปลงขึ้นลงตลอดหลายปีด้วยการเพิ่มและยกเลิกประเภทรางวัล งานประกาศผลรางวัลแกรมมีครั้งที่สอง ซึ่งจัดขึ้นใน ค.ศ. 1959 เช่นกัน เป็นพิธีมอบรางวัลครั้งแรกที่มีการถ่ายทอดทางโทรทัศน์ ทว่าพิธีดังกล่าวก็ยังไม่ได้ออกอากาศสดจนกระทั่งถึงงานประกาศผลรางวัลแกรมมีประจำปีครั้งที่ 13 ใน ค.ศ. 1971

 รางวัลแกรมมีละติน 
แนวคิดของการมอบรางวัลแกรมมีแยกต่างหากสำหรับดนตรีละตินที่บันทึกเป็นภาษาสเปน หรือภาษาโปรตุเกส เริ่มต้นขึ้นใน ค.ศ. 1989 เนื่องจากมีการพิจารณาแล้วว่ามีขนาดใหญ่เกินกว่าที่จะรวมไว้ในพิธีมอบรางวัลแกรมมีตามปกติ ต่อมาสถาบันศิลปะวิทยาการการบันทึกเสียงแห่งสหรัฐอเมริกาจึงได้ก่อตั้งสถาบันศิลปะวิทยาการการบันทึกเสียงละติน (Latin Recording Academy) ขึ้นใน ค.ศ. 1997 และได้มีการจัดงานประกาศผลรางวัลแกรมมีละตินแยกต่างหากเป็นครั้งแรกใน ค.ศ. 2000 รางวัลแกรมมีละตินจะมอบให้แก่ผลงานที่บันทึกเป็นภาษาสเปนหรือโปรตุเกสจากทุกที่ทั่วโลก ซึ่งเผยแพร่ในภูมิภาคไอบีโรอเมริกา คาบสมุทรไอบีเรีย หรือสหรัฐ

 ถ้วยรางวัลแกรมโมโฟน 
ถ้วยรางวัลชุบทองคำ ซึ่งแต่ละชิ้นจำลองรูปเครื่องแกรมโมโฟนชุบทอง ทำและประกอบด้วยมือโดยบริษัทบิลลิงส์อาร์ตเวิกส์ ในเมืองริดจ์เวย์ รัฐโคโลราโด ใน ค.ศ. 1990 การออกแบบรางวัลแกรมมีดั้งเดิมได้ถูกปรับปรุงใหม่ โดยเปลี่ยนวัสดุตะกั่วอ่อนแบบเดิมมาเป็นโลหะผสมที่แข็งแรงขึ้นซึ่งมีความเสียหายน้อยกว่า ทำให้ถ้วยรางวัลมีขนาดใหญ่ขึ้นและดูสง่างามยิ่งขึ้น บริษัทบิลลิงส์ได้พัฒนาแกรมเมียม ซึ่งเป็นโลหะผสมสังกะสีที่พวกเขาได้จดทะเบียนเครื่องหมายการค้าไว้ ถ้วยรางวัลที่มีการสลักชื่อผู้รับรางวัลแต่ละคนจะไม่พร้อมมอบจนกว่าจะมีการประกาศผลรางวัล ดังนั้นถ้วยรางวัลที่ใช้ในการแสดงจึงถูกนำกลับมาใช้ซ้ำในแต่ละปีสำหรับการถ่ายทอดพิธีมอบรางวัล

ภายในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2009 มีการมอบถ้วยรางวัลแกรมมีไปแล้วประมาณ 7,578 รางวัล

 ประเภทรางวัล 
"สาขาทั่วไป" (General Field) คือสี่รางวัลที่ไม่มีข้อจำกัดด้วยประเภทของดนตรี

 รางวัลอัลบั้มแห่งปี (Album of the Year) มอบให้แก่ผู้ขับร้อง ศิลปินรับเชิญ นักประพันธ์เพลง และทีมงานฝ่ายผลิตของอัลบั้มเต็มหากบุคคลเหล่านั้นไม่ใช่ผู้ขับร้อง
 รางวัลบันทึกเสียงแห่งปี (Record of the Year) มอบให้แก่ผู้ขับร้อง หรือทีมงานฝ่ายผลิตของเพลงเดี่ยวหนึ่งเพลงหากบุคคลเหล่านั้นไม่ใช่ผู้ขับร้อง
 รางวัลเพลงแห่งปี (Song of the Year) มอบให้แก่ผู้ประพันธ์เพลงของเพลงเดี่ยวหนึ่งเพลง
 รางวัลศิลปินหน้าใหม่ยอดเยี่ยม มอบให้แก่ผู้ขับร้อง (หรือคณะผู้ขับร้อง) ที่ประสบความสำเร็จอย่างน่าจับตา ซึ่งในปีที่มีคุณสมบัติได้เผยแพร่ผลงานบันทึกเสียงชิ้นแรกที่สร้างเอกลักษณ์สาธารณะ (ซึ่งไม่จำเป็นต้องเป็นผลงานที่ออกเผยแพร่อย่างเป็นทางการชิ้นแรก)

จนถึงปัจจุบัน มีศิลปินสามรายที่ได้รับรางวัลครบทั้งสี่สาขา โดยสองรายได้รับรางวัลครบทั้งสี่สาขาพร้อมกันในคราวเดียว ได้แก่ คริสโตเฟอร์ ครอสส์ ในปี 1981 และบิลลี ไอลิช ในปี 2020 ส่วน อะเดล ได้รับรางวัลศิลปินหน้าใหม่ยอดเยี่ยมในปี 2009 และอีกสามรางวัลที่เหลือในปี 2012 และในปี 2017 ไอลิชเป็นศิลปินที่อายุน้อยที่สุดที่ได้รับรางวัลครบทั้งสี่สาขาขณะมีอายุ 18 ปี

ณ ปี 2024 มีการเพิ่มรางวัลอีกสองสาขาเข้าไปใน "สาขาทั่วไป"
 รางวัลโปรดิวเซอร์แห่งปี ประเภทที่ไม่ใช่คลาสสิก (Producer of the Year, Non-Classical) มอบให้แก่โปรดิวเซอร์สำหรับผลงานรวมในช่วงระยะเวลาที่มีคุณสมบัติเข้าชิงรางวัล รางวัลนี้เริ่มมอบเป็นครั้งแรกใน ค.ศ. 1974 และก่อนหน้านี้ไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของสาขาใด ๆ
 รางวัลนักแต่งเพลงแห่งปี ประเภทที่ไม่ใช่คลาสสิก (Songwriter of the Year, Non-Classical) มอบให้แก่บุคคลที่ทำงานหลักในฐานะนักแต่งเพลงสำหรับผลงานรวมในช่วงระยะเวลาที่มีคุณสมบัติเข้าชิงรางวัล รางวัลนี้เริ่มมอบเป็นครั้งแรกใน ค.ศ. 2023 และก่อนหน้านี้ไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของสาขาใด ๆ

รางวัลอื่น ๆ มอบให้สำหรับผู้ขับร้องและการผลิตในประเภทดนตรีเฉพาะทางและสำหรับการมีส่วนร่วมอื่น ๆ เช่น งานศิลปะและวิดีโอ นอกจากนี้ ยังมีการมอบรางวัลพิเศษสำหรับการมีส่วนร่วมที่ยั่งยืนต่ออุตสาหกรรมดนตรี

เนื่องจากมีจำนวนประเภทรางวัลเป็นจำนวนมาก (มี 94 สาขา ณ ปี 2024) และความต้องการที่จะนำเสนอการแสดงหลากหลายของศิลปินต่าง ๆ จึงมีเพียงรางวัลที่ได้รับความสนใจมากที่สุด ซึ่งโดยปกติจะมีประมาณ 10 ถึง 12 รางวัล รวมถึงสี่สาขาทั่วไป และหนึ่งหรือสองสาขาในประเภทดนตรีที่เป็นที่นิยมสูงสุด (เช่น ป็อป ร็อก คันทรี และแร็ป) ที่ได้รับการนำเสนอโดยตรงในพิธีมอบรางวัลที่ถ่ายทอดทางโทรทัศน์ ถ้วยรางวัลแกรมมีส่วนใหญ่จะถูกมอบใน "พิธีรอบปฐมทัศน์" ซึ่งจัดขึ้นในช่วงบ่ายก่อนการถ่ายทอดพิธีมอบรางวัลแกรมมีทางโทรทัศน์

 เกียรติยศพิเศษ 
 รางวัลตำนานแกรมมี 

รางวัลแกรมมีเกียรติคุณพิเศษนี้จะมอบให้เป็นครั้งคราวเพื่อยกย่อง "การมีส่วนร่วมและอิทธิพลอย่างต่อเนื่องในวงการบันทึกเสียง" รางวัลนี้เป็นที่รู้จักในชื่อรางวัลตำนานแกรมมี (Grammy Legend Award) และรางวัลแกรมมีตำนานที่ยังมีชีวิต (Grammy Living Legend Award) ในพิธีมอบรางวัลที่แตกต่างกัน ณ ค.ศ. 2018 มีนักดนตรีเดี่ยว 14 คน และวงดนตรี 1 วงที่ได้รับรางวัลนี้

 รางวัลเกียรติยศอุทิศแก่นักสร้างสรรค์แห่งอุตสาหกรรม 
รางวัลแกรมมีเกียรติยศอุทิศแก่นักสร้างสรรค์แห่งอุตสาหกรรม (The Grammy Salute to Industry Icons Award) เป็นรางวัลที่ให้เกียรติแก่ผู้ที่สร้างสรรค์ผลงานอันเป็นนวัตกรรมแก่อุตสาหกรรมดนตรี ผู้รับได้แก่:

 เฮิร์บ อัลเพิร์ต และเจอร์รี มอสส์
 เออร์วิง อาซอฟ
 มาร์ติน แบนเดียร์
 ริชาร์ด แบรนสัน
 ไคลฟ์ เดวิส
 พรินซ์
 อาห์เมต เออร์เตกุน
 เดวิด เกฟเฟน
 เบอร์รี กอร์ดี
 ลูเชียน เกรนจ์
 เจย์-ซี
 เดบรา แอล. ลี
 ดัก มอร์ริส
 โม ออสติน
 แอล.เอ. รีด
 ฌอน โคมส์
 จูลี กรีนวาลด์ และเครก คัลแมน
 ร็อบ สตริงเกอร์
 จอน แพลตต์

 หมายเหตุ 

 อ้างอิง 

 แหล่งข้อมูลอื่น 


 Grammy Awards winners at Grammy.com (searchable database)
 CBS: Grammys Official broadcast for Grammys

หมวดหมู่:รางวัลดนตรี
หมวดหมู่:รางวัลแกรมมี