เกาะซูลาเวซี

ซูลาเวซี () หรือเดิมเรียกว่า เซเลบีส () ซึ่งมาจากภาษาโปรตุเกส เป็นหนึ่งในเกาะซุนดาใหญ่ 4 เกาะของประเทศอินโดนีเซีย 

ชาวยุโรปพวกแรกที่เดินทางมายังเกาะแห่งนี้ คือ กะลาสีเรือชาวโปรตุเกส เมื่อ พ.ศ. 2055 และนับตั้งแต่ พ.ศ. 2212 เป็นต้นมา บริษัทอินเดียตะวันออกของเนเธอร์แลนด์ก็ได้ตั้งมั่นอยู่ที่มากัซซาร์ (Makassar) และเมื่อ พ.ศ. 2448 พื้นที่ทั้งเกาะกลายเป็นส่วนหนึ่งของนิคมชาวดัตช์อินเดียตะวันออก กระทั่งอินโดนีเซียประกาศเอกราชเมื่อ พ.ศ. 2498

 ศัพทมูลวิทยา 
ชื่อ ซูลาเวซี น่าจะมาจากคำว่า ซูลา ("เกาะ") กับ เบอซี ("เหล็ก") และอาจสื่อถึงการนำเข้าเหล็กจากตะกอนเหล็กที่มีอยู่มากในทะเลสาบมาตาโนในอดีตWatuseke, F. S. 1974. On the name Celebes. Sixth International Conference on Asian History, International Association of Historians of Asia, Yogyakarta, 26–30 August. Unpublished.

ส่วนชื่อ "เซเลบีส" มาจากนักเดินทางชาวโปรตุเกสที่เรียกเกาะนี้ แม้ว่าความหมายนั้นไม่ปรากฏชัด ชื่อนี้อาจถือเป็นการเรียกชื่อพื้นเมืองของเกาะ "Sulawesi" ตามภาษาโปรตุเกส

 เศรษฐกิจ 
เศรษฐกิจบนเกาะซูลาเวซีมุ่งเน้นอยู่ที่การเกษตร การประมง เหมืองแร่ และการป่าไม้

 อ้างอิง 

 ข้อมูล 
 .
 .

แหล่งข้อมูลอื่น



ซูลาเวซี
หมวดหมู่:เกาะในมหาสมุทรแปซิฟิก
หมวดหมู่:อดีตอาณานิคมของเนเธอร์แลนด์
หมวดหมู่:เกาะซูลาเวซี
หมวดหมู่:เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ภาคพื้นสมุทร