โบอิง E-3 เซนทรี

โบอิง E-3 เซนทรี  (Boeing E-3 Sentry) เป็นเครื่องบินเตือนภัยล่วงหน้าและควบคุมทางอากาศของกองทัพอากาศสหรัฐ พัฒนาโดยใช้โครงสร้างจากเครื่องบินโดยสาร โบอิง 707-320 และติดตั้งจานเรดาร์ทรงกลมเหนือลำตัว ทำให้สามารถตรวจจับและติดตามเป้าหมายทางอากาศและทางทะเลได้ครอบคลุมทุกสภาพอากาศ

โบอิง E-3 เซนทรี ติดตั้งเรดาร์ AN/APY-1 และ AN/APY-2 มีระยะตรวจจับมากกว่า 400 กิโลเมตร พร้อมติดตามเป้าหมายนับร้อยรายการพร้อมกัน และกรองสัญญาณรบกวนจากพื้นดินได้อย่างมีประสิทธิภาพ ทำให้ผู้บังคับบัญชาสามารถเห็นภาพสนามรบแบบเรียลไทม์ ถ่ายทอดไปยังฝูงบินขับไล่และกองเรือรบเพื่อประสานการรบได้ทันที เครื่องบินยังสามารถรับการเติมเชื้อเพลิงกลางอากาศ ทำให้ยืดเวลาปฏิบัติการต่อเนื่องหลายชั่วโมง

ตั้งแต่เข้าประจำการในปี 1977 เซนทรีมีบทบาทสำคัญในปฏิบัติการจริง เช่น สงครามอ่าว, สงครามอิรักและอัฟกานิสถาน รวมถึงภารกิจเฝ้าระวังน่านฟ้าในยุโรปหลังปี 2022 เมื่อความตึงเครียดกับรัสเซียเพิ่มขึ้น กองทัพชาติเนโทซึ่งมีฝูงบิน E-3A จำนวน 14 ลำที่ฐานบินไกเลินเคียร์เชิน ประเทศเยอรมนี ยังคงใช้ E-3 บินลาดตระเวนประจำวัน

แม้จะปฏิบัติการมานานกว่า 40 ปี แต่ E-3 ได้รับการปรับปรุงหลายครั้ง มีการอัปเกรดระบบคอมพิวเตอร์ภารกิจและระบบเดต้าลิงก์ เพื่อรองรับสงครามเครือข่ายยุคใหม่ อย่างไรก็ตาม กองทัพอากาศสหรัฐได้เริ่มโครงการจัดหา Boeing E-7 Wedgetail ในปี 2024 เพื่อทดแทน E-3 ที่ใกล้ปลดประจำการแล้ว ขณะที่ NATO วางแผนทดแทนในช่วงทศวรรษ 2030

 รายละเอียด E-3 
ผู้สร้าง บริษัท โบอิง แอโรสเปส (สหรัฐอเมริกา)
ประเภท เตือนภัยล่วงหน้าและควบคุมทางอากาศ 
ลูกเรือ: นักบิน 2 นาย + เจ้าหน้าที่ 13-19 นาย
เครื่องยนต์ เทอร์โบแฟน Pratt & Whitney TF33-PW-100A ให้แรงขับเครื่องละ 9,525 กิโลกรัม 4 เครื่อง
กางปีก 44.42 เมตร
เส้นผ่าศูนย์กลางจานเรโดม 9.14 เมตร
ความลึกของจานเรโดม 1.83 เมตร
ยาว 46.61 เมตร
สูง 12.93 เมตร
พื้นที่ปีก 283.4 ตารางเมตร
น้ำหนักเปล่า 77,110 กิโลกรัม
น้ำหนักวิ่งขึ้นสูงสุด 147,418 กิโลกรัม
อัตราเร็วขั้นสูง 1,010 กิโลเมตร/ชั่วโมง
อัตราเร็วเดินทาง 886 กิโลเมตร/ชั่วโมง
อัตราไต่ 1,219 เมตร/นาที
เพดานบินใช้งาน 11,885 เมตร
พิสัยบิน ไกลกว่า 10,040 กิโลเมตร
อภิวัตน์ โควินทรานนท์,อากาศยาน1979ฉบับเครื่องบิน,เอวิเอชั่น ออบเซิร์ฟเวอร์,กรุงเทพ,2522

 อ้างอิง 

อี-3 เซนทรี
อ