เมลเบิร์น

เมลเบิร์น (, ออกเสียงว่า /ˈmel.bən/ หรือ /ˈmæl.bən/) เป็นเมืองใหญ่อันดับสองของประเทศออสเตรเลีย รองจากนครซิดนีย์ เมลเบิร์นเป็นเมืองหลวงของรัฐวิกตอเรีย เมลเบิร์นก่อตั้งใน พ.ศ. 2378 (ค.ศ. 1835) ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศ ประกอบด้วยเมืองที่รวมตัวกันของเทศบาลท้องถิ่น 31 แห่ง มีประชากรมากกว่า 5.2 ล้านคน (19% ของประชากรออสเตรเลียตามการสำรวจสำมะโนประชากรปี 2564) ส่วนใหญ่อาศัยอยู่ทางฝั่งตะวันออกของใจกลางเมือง และชาวเมืองมักเรียกกันว่า "ชาวเมลเบอร์เนียน"Oxford English Dictionary Additions Series, iii, s.v. "Melburnian ".Macquarie Dictionary, Fourth Edition (2005). Or less commonly Melbournites. Melbourne, The Macquarie Library Pty Ltd. .

พื้นที่ของเมลเบิร์นเป็นที่อยู่อาศัยของชาวอะบอริจินวิกตอเรียมากว่า 40,000 ปี และทำหน้าที่เป็นสถานที่นัดพบที่สำคัญสำหรับกลุ่มชน พื้นเมืองในท้องถิ่น Kulin http://www.melbourne.vic.gov.au/SiteCollectionDocuments/history-city-of-melbourne.pdf  ประวัติเมืองเมลเบิร์นในบรรดาห้าชนชาติของคูลิน ผู้ปกครองดั้งเดิมของดินแดนที่ล้อมรอบเมลเบิร์น ได้แก่ชนชาติบุนเวรุง วาธารองและวู รัน ด์ เจรี การ ตั้งถิ่นฐานทางอาญาอายุสั้นถูกสร้างขึ้นที่พอร์ตฟิลลิป จากนั้นเป็นส่วนหนึ่งของอาณานิคมนิวเซาท์เวลส์ของ อังกฤษ ในปี 1803 แต่ก็ไม่สำเร็จจนกระทั่งปี 1835 เมื่อผู้ตั้งถิ่นฐานอิสระมาถึงจากดินแดน Van Diemen's Land (ปัจจุบันคือแทสเมเนีย ) ที่เมลเบิร์นก่อตั้งขึ้น มันถูกรวมเข้าเป็น นิคมของ คราวน์ ในปี พ.ศ. 2380 และตั้งชื่อตามนายกรัฐมนตรีอังกฤษ ในขณะนั้น วิ ลเลียม แลมบ์ ไวเคานต์เมลเบิร์นที่ 2 
ในปี พ.ศ. 2394 สี่ปีหลังจากที่สมเด็จพระราชินีวิกตอเรียประกาศให้เป็นเมือง เมลเบิร์นก็กลายเป็นเมืองหลวงของอาณานิคมใหม่ของรัฐวิกตอเรีย ในช่วงทศวรรษที่ 1850 วิกตอเรีย ยุค ตื่นทองเมืองนี้เข้าสู่ช่วงเฟื่องฟูยาวนาน ซึ่งในช่วงปลายทศวรรษที่ 1880 ได้เปลี่ยนเมืองนี้ให้กลายเป็นมหานครที่ใหญ่ที่สุดและมั่งคั่งที่สุดแห่งหนึ่งของโลกCervero, Robert B. (1998). The Transit Metropolis: A Global Inquiry. Chicago: Island Press. p. 320. ISBN 1-55963-591-6 หลังจากสหพันธรัฐออสเตรเลียในปี พ.ศ. 2444 ทำหน้าที่เป็นที่นั่งชั่วคราวของรัฐบาลของประเทศใหม่จนกระทั่งแคนเบอร์รากลายเป็นเมืองหลวงถาวรในปี พ.ศ. 2470 [20]ปัจจุบัน เป็นศูนย์กลางทางการเงิน ชั้นนำ ในภูมิภาคเอเชียแปซิฟิกและอยู่ในอันดับที่ 28 ของโลกในปี พ.ศ. 2567 ทั่วโลก ดัชนีศูนย์การเงิน

 ประวัติศาสตร์ 

 ประวัติและรากฐานในยุคแรกเริ่ม 
มีหลักฐานชาวอะบอริจินออสเตรเลียอาศัยอยู่ในพื้นที่เมลเบิร์นเป็นเวลาอย่างน้อย 40,000 ปีGary Presland, The First Residents of Melbourne's Western Region, (revised edition), Harriland Press, 1997.  เมื่อชาวยุโรปเข้ามาตั้งถิ่นฐานในศตวรรษที่ 19 พบว่ามีชาวKulin อย่างน้อย 20,000 คนจากกลุ่มภาษาที่แตกต่างกันสามกลุ่มคือ Wurundjeri , BunurongและWathaurongอาศัยอยู่ในพื้นที่นี้Gary Presland, Aboriginal Melbourne: The Lost Land of the Kulin People, Harriland Press (1985), Second edition 1994,  โดยเป็นสถานที่นัดพบที่สำคัญสำหรับกลุ่ม พันธมิตร แห่งชาติ Kulinและเป็นแหล่งอาหารและน้ำที่สำคัญIsabel Ellender and Peter Christiansen, People of the Merri Merri. The Wurundjeri in Colonial Days, Merri Creek Management Committee, 2001 

การตั้งถิ่นฐานของอังกฤษครั้งแรก ในวิกตอเรียจากนั้นเป็นส่วนหนึ่งของอาณานิคมทัณฑสถานของนิวเซาท์เวลส์ก่อตั้งขึ้นโดยพันเอกเดวิด คอลลินส์ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2346 ที่อ่าวซัลลิแวนใกล้กับซอร์เรนโตในปัจจุบัน ในปีต่อมา เนื่องจากเห็นว่าขาดแคลนทรัพยากร ผู้ตั้งถิ่นฐานเหล่านี้จึงย้ายไปที่ดินแดนแวนดีเมน (ปัจจุบันคือรัฐแทสเมเนีย) และก่อตั้งเมืองโฮบาร์ต จะใช้เวลา 30 ปีก่อนที่จะมีการพยายามตั้งถิ่นฐานอีกครั้ง

 ยุคตื่นทองยุคของรัฐวิกตอเรีย 
การค้นพบทองคำในรัฐวิกตอเรียในช่วงกลางปี ​​พ.ศ. 2394 ทำให้เกิดการตื่นทองและเมลเบิร์น ซึ่งเป็นเมืองท่าสำคัญของอาณานิคมก็เติบโตอย่างรวดเร็ว ภายในไม่กี่เดือนประชากรของเมืองเพิ่มขึ้นเกือบสองเท่าจาก 25,000 เป็น 40,000 คน ทำให้การเติบโตแบบทวีคูณเกิดขึ้น และในปี พ.ศ. 2408 เมลเบิร์นก็แซงหน้าซิดนีย์ในฐานะเมืองที่มีประชากรมากที่สุดของออสเตรเลีย 

 ภูมิศาสตร์ 
เมลเบิร์นอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของออสเตรเลียแผ่นดินใหญ่ ภายในรัฐวิกตอเรีย ในทางธรณีวิทยา มันถูกสร้างขึ้นบนจุดบรรจบกันของลาวาควอเท อร์นารีที่ไหลไปทางทิศตะวันตก หินโคลนไซลูเรียน ทางทิศตะวันออก และการสะสมตัวของทรายโฮโลซีน ทางตะวันออกเฉียงใต้ตามแนว พอร์ตฟิลลิป ชานเมืองทางตะวันออกเฉียงใต้ตั้งอยู่บนรอยเลื่อนเซลวินซึ่งตัดผ่านภูเขามาร์ธาและแครนบอร์น ส่วนตะวันตกของพื้นที่มหานครอยู่ภายในชุมชนพืชหญ้าที่ราบลุ่มภูเขาไฟวิคตอเรียVictorian Volcanic Plains by Greening Australia. Retrieved 3 September 2022.Biodiversity of the Western Volcanic Plains - The Western Volcanic Plains State of Victoria (Department of Education). Retrieved 3 September 2022. และทางตะวันออกเฉียงใต้จะอยู่ในเขตGippsland Plains Grassy WoodlandGippsland Red Gum Grassy Woodland and Associated Native Grassland Environment Protection and Biodiversity Conservation Act 1999. Retrieved 6 September 2022.

เมลเบิร์นทอดยาวไปตามแม่น้ำ YarraไปทางYarra Valleyและเทือกเขา Dandenongไปทางทิศตะวันออก มันทอดตัวไปทางเหนือผ่านหุบเขาที่เป็นลูกคลื่นของแม่น้ำสาขาของYarra— Moonee Ponds Creek (ไปทางสนามบิน Tullamarine), Merri Creek , Darebin Creekและแม่น้ำ Plenty — ไปจนถึงทางเดินเติบโตชานเมืองด้านนอกของ CraigieburnและWhittlesea

ชายหาดริมอ่าวที่สำคัญของเมลเบิร์นอยู่ในแถบชานเมืองต่างๆ ตามแนวชายฝั่งของอ่าวพอร์ตฟิลลิป ในพื้นที่เช่นPort Melbourne , Albert Park , St Kilda , Elwood , Brighton , Sandringham , Mentone , Frankston , Altona , Williamstownและ Werribee South ชายหาดสำหรับ เล่นเซิร์ฟที่ใกล้ที่สุดอยู่ห่างจากย่านธุรกิจของเมลเบิร์นไปทางใต้ 85 กม. (53 ไมล์) ในบริเวณชายหาดด้านหลังของRye , SorrentoและPortsea

 สภาพภูมิอากาศ 
เมลเบิร์นมีลักษณะภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้นภาคพื้นสมุทร (การจัดประเภทภูมิอากาศแบบเคิปเปน : Cfb) โดยมีพรมแดนติดกับภูมิอากาศแบบอบอุ่นชื้นกึ่งเขตร้อน (การจัดประเภทภูมิอากาศแบบเคิปเปน : Cfa) โดยมีฤดูร้อนที่อบอุ่นและฤดูหนาวที่ไม่หนาวจัด เมลเบิร์นเป็นที่รู้จักกันดีในเรื่องสภาพอากาศที่เปลี่ยนแปลงบ่อย เนื่องจากตั้งอยู่บนรอยต่อของพื้นที่ร้อนภายในและมหาสมุทรทางใต้ที่เย็น ความแตกต่างของอุณหภูมินี้จะเด่นชัดที่สุดในช่วงฤดูใบไม้ผลิและฤดูร้อน และอาจทำให้แนวปะทะอากาศเย็นก่อตัวขึ้นได้ แนวปะทะที่หนาวเย็นเหล่านี้สามารถทำให้เกิดสภาพอากาศที่รุนแรงได้หลายรูปแบบตั้งแต่พายุไปจนถึง พายุฝนฟ้าคะนอง ลูกเห็บตก อุณหภูมิลดลง และฝนตกหนัก อย่างไรก็ตาม ฤดูหนาวมักจะมีอุณหภูมิคงที่ แต่ค่อนข้างชื้นและมักมีเมฆปกคลุมมาก แม้ว่าจะไม่มีเมฆมากเท่าพื้นที่ในแผ่นดินใหญ่หรือที่ไกลออกไปทางตะวันตก เช่น Warrnambool เนื่องจากตำแหน่งที่อยู่ใต้ลมของเมลเบิร์นเมื่อเทียบกับลมตะวันตก ซึ่งเห็นได้จากฤดูหนาวที่แห้งแล้งตามมาตรฐานวิกตอเรียตอนใต้ อย่างไรก็ตาม เมืองนี้สัมผัสกับระบบทางทิศใต้และทิศตะวันตกเฉียงใต้ ซึ่งแสดงให้เห็นได้จากฤดูหนาวที่มืดครึ้มและมีฝนตกปรอย ๆ

อ่าวพอร์ตฟิลลิปมักจะอุ่นกว่ามหาสมุทรโดยรอบและ/หรือผืนดิน โดยเฉพาะอย่างยิ่งในฤดูใบไม้ผลิและฤดูใบไม้ร่วง สิ่งนี้สามารถสร้าง "เอฟเฟกต์อ่าว" ซึ่งคล้ายกับ "เอฟเฟกต์ทะเลสาบ" ที่เห็นได้ในสภาพอากาศที่เย็นกว่า ซึ่งฝนจะตกหนักบริเวณใต้ลมของอ่าว กระแสฝนตกหนักที่ค่อนข้างแคบมักจะส่งผลกระทบต่อสถานที่เดิม (โดยปกติคือชานเมืองทางทิศตะวันออก) เป็นระยะเวลานาน ในขณะที่ส่วนที่เหลือของเมลเบิร์นและบริเวณโดยรอบยังคงแห้ง โดยรวมแล้ว พื้นที่รอบๆ เมลเบิร์น เนื่องจากมีเงาฝนของเทือกเขาออตเวย์อย่างไรก็ตาม แห้งแล้งกว่าค่าเฉลี่ยทางตอนใต้ของรัฐวิกตอเรีย ภายในเมืองและบริเวณโดยรอบ ปริมาณน้ำฝนจะแตกต่างกันไปอย่างมาก ตั้งแต่ประมาณ 425 มิลลิเมตร ที่แม่น้ำลิตเติลถึง 1,250 มิลลิเมตร ที่ขอบด้านตะวันออกที่ Gembrook เมลเบิร์นมีวันที่ท้องฟ้าปลอดโปร่ง 48.6 วันต่อปี อุณหภูมิจุดน้ำค้างในฤดูร้อนอยู่ระหว่าง 9.5 - 11.7 องศาเซลเซียส

เมลเบิร์นยังมีแนวโน้มที่จะมีฝักบัวแบบพาความร้อนแยกตัวซึ่งก่อตัวขึ้นเมื่อกระแสน้ำเย็นไหลผ่านรัฐ โดยเฉพาะอย่างยิ่งหากมีความร้อนในตอนกลางวันมาก ฝนเหล่านี้มักจะตกหนักและอาจรวมถึงลูกเห็บ พายุหิมะ และอุณหภูมิที่ลดลงอย่างมาก แต่ก็มักจะผ่านไปอย่างรวดเร็วโดยมีแนวโน้มที่อากาศแจ่มใสอย่างรวดเร็วในสภาพอากาศที่มีแดดจัดและค่อนข้างสงบ และอุณหภูมิกลับสูงขึ้นเป็นเท่าเดิมก่อนที่จะมีฝนตก สิ่งนี้สามารถเกิดขึ้นได้ในระยะเวลาไม่กี่นาทีและสามารถทำซ้ำได้หลายครั้งต่อวัน ทำให้เมลเบิร์นมีชื่อเสียงในด้าน "สี่ฤดูในหนึ่งวัน"  ซึ่งเป็นวลีที่เป็นส่วนหนึ่งของวัฒนธรรมสมัยนิยมในท้องถิ่น อุณหภูมิต่ำสุดเป็นประวัติการณ์คือ -2.8 องศาเซลเซียส เมื่อวันที่ 21 กรกฎาคม 1869 และอุณหภูมิสูงสุดเป็นประวัติการณ์คือ 46.4 องศาเซลเซียส เมื่อวันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2009 หิมะตกบนพื้นที่สูงบริเวณเขตชานเมืองในบางครั้ง ส่วนในย่านศูนย์กลางธุรกิจมีหิมะตกครั้งล่าสุดเมื่อปี 1986

อุณหภูมิเฉลี่ยของน้ำทะเลอยู่ระหว่าง 14.6 องศาเซลเซียส ในเดือนกันยายน ไปจนถึง 18.8 องศาเซลเซียส ในเดือนกุมภาพันธ์ ที่พอร์ตเมลเบิร์นช่วงอุณหภูมิเฉลี่ยของน้ำทะเลจะเท่ากัน

 โครงสร้างเมือง 
เขตเมืองของเมลเบิร์นมีขนาดประมาณ 2,704 ตารางกิโลเมตร ซึ่งใหญ่ที่สุดในออสเตรเลียและใหญ่เป็นอันดับที่ 33 ของโลก

เมลเบิร์นได้กลายเป็นพื้นที่ที่มีประชากรหนาแน่นที่สุดของออสเตรเลีย โดยมีผู้อยู่อาศัยประมาณ 19,500 คนต่อตารางกิโลเมตร และเป็นที่ตั้งของตึกระฟ้ามากกว่าเมืองอื่นๆ ของออสเตรเลีย

 ดูเพิ่ม 
 ฐานทัพเรือเมลเบิร์น
 ออสเตรเลียนกรังด์ปรีซ์
 รายการ 
 รายชื่อชานเมืองเมลเบิร์น
 รายชื่อพิพิธภัณฑ์ในเมลเบิร์น
 รายชื่อบุคคลจากเมลเบิร์น
 รายชื่อเพลงเกี่ยวกับเมลเบิร์น
 รัฐบาลท้องถิ่นในรัฐวิกตอเรีย

 อ้างอิง 


หมวดหมู่:เมืองในประเทศออสเตรเลีย
ม
หมวดหมู่:รัฐวิกทอเรีย