อักษรศารทา

อักษรศารทา เป็นระบบการเขียนอักษรสระประกอบในตระกูลอักษรพราหมี อักษรนี้เคยใช้เขียนภาษาสันสกฤตและภาษากัศมีร์อย่างแพร่หลายในภาคตะวันตกเฉียงเหนือของอนุทวีปอินเดีย (ในพื้นที่กัศมีร์และบริเวณรอบ ๆ) ช่วงคริสต์ศตวรรษที่ 8 ถึงคริสต์ศตวรรษที่ 12Sir George Grierson. (1916). "On the Sharada Alphabet". Journal of the Royal Asiatic Society, 17. ในอดีตเคยมีการใช้กันอย่างแพร่หลาย ภายหลังใช้กันเฉพาะบริเวณกัศมีร์ และปัจจุบันแทบไม่มีใครใช้นอกจากสังคมบัณฑิตกัศมีร์ที่ใช้กันในทางศาสนา

อักษรนี้เป็นอักษรพื้นเมืองของกัศมีร์และตั้งชื่อตามเทพีศารทาหรือพระสุรัสวดี เทพีแห่งการเรียนรู้และเทพีหลักในวิหารศารทาปีฐ

ตัวอักษร
สระ
ทับศัพท์สัทอักษรสากลตำแหน่งเดี่ยวเชื่อมรูปอักษรตัวอย่างรูปพิเศษa(ไม่มี)( pa)ā pā → ;  → ;  → ;  →  i pi ī pīu pu → ;  → ;  → ;  → ;  → ;  → ;  → ;  → ;  → ū pū → ;  → ;  → ;  → ;  → ;  → ;  → ;  → ;  → r̥ pr̥ → r̥̄  pr̥̄ → l̥ pl̥l̥̄ pl̥̄ē pēai, , ,  paiō pōau, , ,   pauam̐ pam̐aṃ,  paṃaḥ paḥ

พยัญชนะ

รูปอักขระเดี่ยวทับศัพท์สัทอักษรสากลkakhagaghaṅacachajajhañaṭaṭhaḍaḍhaṇatathadadhanapaphababhamayara , , , laḷavaśaṣasa ha

ตัวเลข
 ศารทา  อารบิก   0   1   2   3   4   5   6   7   8   9

อักษรศารทาใช้สัญลักษณ์ตำแหน่งระบบตัวเลขฐานสิบของตนเอง

ภาพ

 ยูนิโคด 

อักษรศารทาถูกเพิ่มในยูนิโคดเมื่อเดือนมกราคม ค.ศ. 2012 ในรุ่น 6.1

บล็อกยูนิโคดสำหรับอักษรศารทาอยู่ในช่อง U+11180-U+111DF:

อ้างอิง

แหล่งข้อมูลอื่น
Aksharamukha: Sharada script
Saerji. (2009). Śāradā script: Akṣara List of the Manuscript of Abhidharmadīpa (ca. the 11th Century). Research Institute of Sanskrit Manuscripts & Buddhist Literature, Peking University.
Prevalence of the Śāradā Script in Afghanistan 

ศารทา
หมวดหมู่:อักษรในตระกูลอักษรพราหมี