ชุดตัวอักษรแอราเมอิก

ชุดตัวอักษรแอราเมอิก () พัฒนาขึ้นในช่วง 1,000–900 ปีก่อนคริสต์ศักราช เป็นอักษรที่เขียนจากขวาไปซ้าย โดยเข้ามาแทนที่อักษรรูปลิ่มของอัสซีเรียซึ่งเป็นระบบการเขียนหลักของจักรวรรดิอัสซีเรีย อักษรชุดนี้เป็นต้นกำเนิดของอักษรตระกูลเซมิติกอื่น ๆ และอาจเป็นต้นกำเนิดของอักษรขโรษฐีที่ใช้ในแถบเอเชียกลางแถบแคว้นคันธาระและพื้นที่ใกล้เคียง ในช่วง 600 ปีก่อนคริสต์ศักราช ชุดตัวอักษรแอราเมอิกยุคแรกเริ่มถูกแทนที่ด้วยชุดตัวอักษรฮีบรูทรงเหลี่ยม ที่รู้จักต่อมาในชื่อชุดตัวอักษรแอราเมอิก

 ลักษณะ 
เป็นอักษรไร้สระ ไม่มีเครื่องหมายการออกเสียง เขียนจากซ้ายไปขวา แนวนอน

 ตัวอักษร 
ชื่อตัวอักษรรูปเขียนแอราเมอิกสัทอักษรสากลพยัญชนะนี้ในอักษรอื่น ๆอักษรซีรีแอกอักษรแอราเมอิกสมัยจักรวรรดิเปอร์เซียอักษรฮีบรูอักษรฟินิเชียอักษรอาหรับอักษรพราหมีอักษรนาบาทาเอียนอักษรขโรษฐีอักษรแอราเมอิกตัวเหลี่ยมภาพตัวหนังสือภาพตัวหนังสืออาเลป26x26px19x19px; , א18x18px𑀅70x70px16x16px𐨀20x20pxเบธ26x26px19x19px, ב18x18px𑀩42x42px20x20px𐨦25x25pxกามัล26x26px19x19px, ג18x18px𑀕21x21px19x19px𐨒19x19pxดาลัธ30x30px19x19px, ד‎18x18px𑀥24x24px21x21px𐨢20x20pxเฮ26x26px19x19pxח18x18px𑀳53x53px18x18px𐨱20x20pxเวา26x26px19x19px; , ו18x18px𑀯40x40px18x18px𐨬21x21pxซายน์26x26px19x19px18x18px𑀚21x21px18x18px𐨗20x20pxเฮท26x26px19x19px18x18px𑀖53x53px18x18px𐨓20x20pxเทท26x26px19x19px18x18px𑀣20x20px17x17px𐨠20x20pxย้อด26x26px19x19px; , י18x18px𑀬53x53px15x15px𐨩22x22pxคาป26x26px19x19px, 18x18px𑀓49x49px17x17px𐨐25x25px 20x20pxลาเมด26x26px19x19px18x18px𑀮34x34px21x21px𐨫35x35pxเมม26x26px19x19px18x18px𑀫38x38px20x20px𐨨22x22px 21x21pxนุน26x26px19x19px18x18px𑀦34x34px21x21px𐨣39x39px 22x22pxเซมกัธ26x26px19x19px18x18px𑀰21x21px17x17px𐨭23x23pxเอ26x26px19x19px18x18px𑀏23x23px18x18px𐨀𐨅24x24pxเพ26x26px19x19px, 18x18px𑀧43x43px18x18px𐨤24x24px 20x20pxซาเด26x26px19x19px, 19x19px18x18px𑀲47x47px18x18px𐨯25x25px 21x21pxคอป26x26px19x19px18x18px𑀔22x22px18x18px𐨑27x27pxเรช26x26px19x19px18x18px𑀭20x20px17x17px𐨪20x20pxชีน26x26px19x19pxש18x18px𑀱20x20px15x15px𐨮23x23pxทาฟ26x26px19x19px, 18x18px𑀢47x47px17x17px𐨟21x21pxในการเขียนอักษรแอราเมอิก เวา และ ย้อด สามารถเป็นได้ทั้งพยัญชนะและสระ โดยทั่วไปแล้วตัวอักษรสองตัวนี้ เป็นได้เฉพาะพยัญชนะ ว และ ย ตามลำดับ แต่ในภายหลัง ตัวอักษรทั้งสองตัวนี้ สามารถใช้เป็นสระเสียงยาว -ู(อู) และ -ี (อี) (บ่อยครั้งสามารถแทนสระ โ- และ เ- ได้ด้วย)

อาเลป ก็สามารถเป็นได้ทั้งพยัญชนะและสระเช่นกัน เดิมทีเป็นพยัญชนะ อ ในภาษาไทย ในภายหลังสามารถใช้นำหน้าตัวอักษรที่แทนสระเสียงยาว และสามารถใช้แทนสระ -า หรือ เ-  โดยชาวยิว อิทธิพลของภาษาฮีบรูทำให้ใช้แทนที่ตัว เฮ ที่ท้ายคำ

 ใช้เขียน 
 ภาษาแอราเมอิก
 ภาษาฮีบรู
 ภาษาซีรีแอก

 อ้างอิง 
 อักษรแอราเมอิก 

หมวดหมู่:อักษรโบราณ