นอร์ธรอป F-20 ไทเกอร์ชาร์ค

นอร์ธรอป F-20 ไทเกอร์ชาร์ค (Northrop F-20 Tigershark) เริ่มแรกใช้ชื่อ F-5G เป็นเครื่องบินขับไล่เบาที่ออกแบบและสร้างโดยนอร์ธรอปคอร์ปอเรชัน การพัฒนาเริ่มขึ้นในปี 1975 เพื่อพัฒนา F-5E ไทเกอร์ทู ด้วยการเพิ่มเครื่องยนต์ใหม่ที่ทรงพลัง ติดตั้งระบบเอวิโอนิกส์และเรดาร์รุ่นใหม่ F-20 มีความเร็วกว่า F-5E สามารถยิงเป้าหมายที่เกินระยะมองเห็นได้ และมีรูปแบบโจมตีอากาศสู่พื้นที่ดีกว่า ด้วยความสามารถเหล่านี้ F-20 จึงกลายมาเป็นคู่แข่งของ F-16 ไฟทิงฟอลคอน แต่มีราคาถูกกว่าทั้งในการซื้อและการใช้งาน  

การพัฒนาของ F-20 ส่วนใหญ่เป็นส่วนหนึ่งของโครงการ FX ของกระทรวงกลาโหมสหรัฐ ซึ่งพยายามที่จะขายเครื่องบินขับไล่ที่ล้าสมัยของสหรัฐ ให้กับมิตรประเทศเพื่อจำกัดโอกาสที่เทคโนโลยีของสหรัฐจะตกไปอยู่ในมือของสหภาพโซเวียต ถึงแม้ว่านอร์ธรอปหวังไว้สูงที่จะนำ F-20 เข้าทำตลาด แต่ด้วยการเปลี่ยนแปลงนโยบายของประธานาธิบดีโรนัลด์ เรแกน ทำให้ F-20 พ่ายแพ้ต่อ F-16 ส่งผลให้ไม่มี F-20 ลำใดถูกสั่งซื้อโดยต่างชาติและในที่สุดโครงการก็ถูกละทิ้งในปี 1986 หลังจากที่ต้นแบบสี่ลำได้ถูกสร้างขึ้นมา 2 ลำได้ประสบอุบัติเหตุตกขณะทำการบินทดลองและนักบินเสียชีวิต ส่วนอีก 2 ลำได้ถูกนำไปแสดงไว้ที่ Smithsonian Washington DC และอีกลำได้เก็บไว้ที่ Natural History Museum of Los Angeles

ข้อมูลจำเพาะ
ลูกเรือ: 1 นาย
ความยาว: 14.43 เมตร
ความกว้างช่วงปีก: 8.13 เมตร
ความสูง: 4.22 เมตร
น้ำหนักตัวเปล่า: 5,357 กก.
น้ำหนักสูงสุดในการขึ้นบิน: 12,474 กก.
เครื่องยนต์: เทอร์โบแฟน General Electric F404-GE-100 พร้อมสันดาปท้าย
 แรงขับแห้ง: 49 กิโลนิวตัน
 แรงขับเมื่อสันดาปท้าย: 76 กิโลนิวตัน
ความเร็วสูงสุด: มัค 2+
เพดานบิน: 56,800 ฟุต (17,300 เมตร)
อัตราไต่: 52,800 ฟุต/นาที (255 เมตร/วินาที)
พิสัยปฏิบัติการ: 590 กิโลเมตรในภารกิจครองอากาศ

หมวดหมู่:เครื่องบินขับไล่
หมวดหมู่:เครื่องบินขับไล่สัญชาติสหรัฐ
หมวดหมู่:เครื่องบินขับไล่ยุคที่สี่
หมวดหมู่:เครื่องบินนอร์ทธรอป