อักษรตักบันวา

อักษรตักบันวา เป็นหนึ่งในอักษรพื้นเมืองของฟิลิปปินส์ที่ใช้โดยชาวตักบันวาและชาวปาลาวัน

ต้นกำเนิด
มีการใช้งานอักษรตักบันวาในฟิลิปปินส์จนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 17 มีความใกล้ชิดกับอักษรไบบายิน คาดว่ามาจากอักษรกวิของชวา บาหลี และสุมาตรา ซึ่งพัฒนามาจากอักษรปัลลวะ หนึ่งในอักษรของอินเดียใต้ ที่มาจากอักษรพราหมีอีกทอดหนึ่งOmniglot: Tagbanwa. Accessed October 13, 2016.

 ลักษณะ 
อักษรตักบันวาเป็นอักษรพยางค์ที่พยัญชนะแต่ละตัวมีเสียงอะ (/a/) เป็นพื้นเสียง ส่วนสระอื่นระบุด้วยเครื่องหมายเสริมสัทอักษรข้างบน (สำหรับ /i/) หรือข้างล่าง (สำหรับ /u/) พยัญชนะ สระต้นพยางค์เป็นอักษรเดี่ยว พยางค์ที่มีพยัญชนะอยู่ด้านหลังจะไม่เขียนพยัญชนะท้าย อักษรตักบันวามีความแตกต่างจากอักษรไบบายินที่รูปร่างของบางตัวอักษร โดยเฉพาะอักษร ‹k› และ ‹w›

ปกติเขียนบนไม้ไผ่ในแนวตั้ง จากล่างขึ้นบน และจากซ้ายไปขวา ส่วนในแนวนอนอ่านจากซ้ายไปขวา

 Image:Tagbanwa.svg

สระ
 สระตักบันวา  ต้น เชื่อม ถอดเสียง  a  i  u  i  u อักษร   

พยัญชนะ
 พยางค์ตักบันวา ถอดเสียง  k  g  ng  t  d  n  p  b  m  y  l  w  s พยัญชนะ + a              พยัญชนะ + i              พยัญชนะ + u             

อักษรตักบันวามีเครื่องหมายวรรคตอนแบบเดี่ยว () และแบบคู่ ()

 ยูนิโคด 

อ้างอิง

 แหล่งข้อมูลอื่น 
Tagbanwa font

ตักบันวา
หมวดหมู่:อักษรในตระกูลอักษรพราหมี