สวาด

สวาด หรือภาษาถิ่นทางภาคใต้เรียกว่า หวาด  หรือ ตามั้ด มะกาเลิง   เป็นไม้เลื้อย  พบทั่วไปในเขตร้อน  ประเทศไทยพบมากตามป่าละเมาะใกล้ทะเล 

ลักษณะลำต้นและกิ่งก้านของเถาสวาดมีหนามแหลมอยู่ทั่วไป เลื้อยพันต้นไม้อื่นโดยใช้หนามช่วยประคอง ใบประกอบแบบขนนกสองชั้น ขนาดใหญ่ ยาว 30-50 ซม. มีดอกสีเหลือง เป็นช่อยาว 15-25 ซม. ออกดอกตรงกิ่งเหนือซอกใบขึ้นไปเล็กน้อย  มีช่อเดี่ยวหรืออาจแตกแขนงบ้าง  ก้านช่อยาวและมีหนาม ผลเป็นฝักรูปรี หรือขอบขนานแกมรูปรี มีขนยาวแหลมแข็งคล้ายหนามตามเปลือก  แต่ละฝักมี 2 เมล็ด  เมล็ดกลมเปลือกแข็ง เส้นผ่านศูนย์กลาง 1.5-2 ซม. สีเทาแกมเขียว  ซึ่งเป็นสีที่เรียกกันว่าสีสวาด 

ใบสวาดมีสรรพคุณเป็นยาขับลม แก้จุกเสียด ผลใช้แก้กระษัย  ยอดบดกรองเอาแต่น้ำ แก้ไข้ ถ่ายพยาธิ รากดองกับเหล้าขาวใช้แก้พยาธิ มัณฑนา นวลเจริญ. พรรณไม้ป่าชายหาด. ปทุมธานี. สำนักพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ 2552 หน้า 148ในสมัยก่อน เด็ก ๆ นำมาใช้เล่นหมากเก็บ

 อ้างอิง 
 สวาด พันธุ์ไม้เกี่ยวกับขนบธรรมเนียม ประเพณี และความเชื่อ  สารานุกรมสำหรับเยาวชน

หมวดหมู่:สมุนไพร
หมวดหมู่:ไม้เลื้อย
หมวดหมู่:วงศ์ย่อยราชพฤกษ์