ตถาคต

ตถาคต   เป็นพระนามที่ใช้เรียกพระพุทธเจ้าพระนามหนึ่ง เรียกเต็มว่า พระตถาคต

ตถาคต  แปลได้หลายนัยปปัญจสูทนี-อรรถกถา มัชฌิมนิกาย มูลปัณณาสก์ มูลปริยายวรรค มูลปริยายสูตร. อรรถกถาพระไตรปิฎกฉบับมกุฏราชวิทยาลัย.  [ออน-ไลน์].  แหล่งข้อมูล: http://www.84000.org/tipitaka/attha/attha.php?b=12&i=1&p=5 คือแปลว่า
 ผู้เสด็จมาอย่างนั้น
 ผู้เสด็จไปอย่างนั้น
 ผู้เสด็จมาสู่ลักษณะที่แท้
 ผู้ตรัสรู้ธรรมที่แท้จริง ตามที่เป็นจริง
 ผู้ทรงรู้เห็นอารมณ์ที่แท้จริง
 ผู้มีพระวาจาที่แท้จริง
 ผู้ตรัสอย่างไรทรงทำอย่างนั้น
 ผู้ทรงครอบงำ

ตถาคต  เป็นคำที่พระพุทธเจ้าใช้เรียกแทนตัวพระองค์ เช่นตรัสว่า

“ขอถวายพระพร ตถาคตละอกุศลธรรมได้ทั้งหมดแล้ว เป็นผู้ถึงพร้อมด้วยกุศลธรรม ”พระธรรมกิตติวงศ์ (ทองดี สุรเตโช).  (2548).  พจนานุกรมเพื่อการศึกษาพุทธศาสน์ ชุด คำวัด.  กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์เลี่ยงเชียง.

 อ้างอิง 

หมวดหมู่:พระพุทธเจ้า
หมวดหมู่:คำศัพท์ศาสนาพุทธ