พระราชอุดมมงคล (เอหม่อง อุตฺตมรมฺโภ)

พระราชอุดมมงคล (หลวงพ่ออุตตมะ) (5 มีนาคม พ.ศ. 2453 - 18 ตุลาคม พ.ศ. 2549) พระเกจิอาจารย์ชื่อดัง เจ้าอาวาสวัดวังก์วิเวการาม ตำบลหนองลู อำเภอสังขละบุรี จังหวัดกาญจนบุรี เป็นพระภิกษุที่ได้ความเคารพเลื่อมใสในหมู่คนไทยเชื้อสายมอญและชาวพุทธทั่วไป เป็นพระนักเดินธุดงคกรรมฐาน ออกเดินธุดงค์ไปบำเพ็ญธรรมอยู่บนเขา หลายครั้งเป็นเวลานาน

 ประวัติ 
หลวงพ่ออุตตมะ เดิมชื่อ เอหม่อง () เกิดเมื่อ 5 มีนาคม พ.ศ. 2453 ที่โมกกะเนียง ตำบลเกลาสะ อำเภอเย่ จังหวัดเย่ (เดิมอยู่ในจังหวัดมอละมไยน์) ประเทศพม่า เป็นบุตรคนโตในครอบครัวเชื้อสายมอญ จำนวน 12 คน ของนายโง และนางทองสุก หลังเรียนหนังสือจบจากพม่าเมื่ออายุ 18 ปี ได้บรรพชาเป็นสามเณรที่วัดเกลาสะ ได้ศึกษาภาษาบาลี และพระปริยัติธรรมจนสอบได้นักธรรมชั้นโท อุปสมบทเป็นพระภิกษุที่วัดเกลาสะ ได้รับฉายาว่า อุตตมรัมโภ แปลว่า ผู้มีความพากเพียรอันสูงสุด โดยได้ตั้งเจตจำนงที่จะบวชไม่สึกจนตลอดชีวิต  

เมื่อ พ.ศ. 2475 อุตตมรัมโภภิกขุสามารถสอบได้นักธรรมชั้นเอก จากสำนักเรียนวัดปราสาททอง อำเภอเย่ จังหวัดมอละมไยน์ ต่อมา พ.ศ. 2484 สอบได้เปรียญธรรม 8 ประโยค ซึ่งเป็นชั้นสูงสุดของคณะสงฆ์ในประเทศพม่า ที่สำนักเรียนวัดสุขการี อำเภอสะเทิม จังหวัดสะเทิม อุตตมรัมโภภิกขุจึงได้เดินทางไปศึกษาวิปัสสนากรรมฐานที่วัดตองจอย และวัดป่าเลไลยก์ จนมีความรู้ความสามารถในเรื่องวิปัสสนากรรมฐาน ตลอดจนวิชาไสยศาสตร์และพุทธาคมเป็นอย่างดี และชอบออกเดินธุดงค์ไปตามที่ต่าง ๆ ในประเทศพม่า

อุตตมรัมโภภิกขุเข้ามาในประเทศไทยครั้งแรกทางจังหวัดเชียงใหม่ เมื่อ พ.ศ. 2486 โดยเดินธุดงค์มาจำพรรษาอยู่ที่วัดสวนดอก ก่อนจะออกธุดงค์ไป แม่ฮ่องสอน ตาก เชียงราย น่าน กาญจนบุรี  

เนื่องจากเหตุการณ์บ้านเมืองในประเทศพม่าขณะนั้น อุตตมรัมโภภิกขุจึงเดินทางเข้าสู่ประเทศไทยอีกครั้งทางหมู่บ้านอีต่อง ตำบลปิล็อก อำเภอสังขละบุรี จังหวัดกาญจนบุรี  ขณะจำพรรษาอยู่ที่วัดเกาะ อำเภอโพธาราม จังหวัดราชบุรี มีคนมาแจ้งข่าวว่าที่สังขละบุรีมีชาวมอญจากบ้านเดิมของท่าน อพยพเข้าเมืองไทยและต้องการนิมนต์ท่านไปเยี่ยม ท่านได้พบกับชาวมอญที่อพยพมาจากโมกกะเนียง เจ้าคะเล และมอละมไยน์ และพาชาวมอญเหล่านี้ไปอาศัยอยู่ที่บ้านวังกะล่าง ถือเป็นจุดกำเนิดของชุมชนชาวมอญในสังขละบุรี 

ใน พ.ศ. 2499 หลวงพ่ออุตตมะร่วมกับชาวบ้านชาวกะเหรี่ยงและชาวมอญ ได้พร้อมใจกันสร้างศาลาวัดขึ้น มีฐานะเป็นสำนักสงฆ์ แต่ชาวบ้านโดยทั่วไปเรียกว่า วัดหลวงพ่ออุตตมะ ตั้งอยู่บนเนินสูงในบริเวณที่เรียกว่าสามประสบ เพราะมีแม่น้ำ 3 สายไหลมาบรรจบกันคือแม่น้ำซองกาเลีย แม่น้ำบีคลี่ แม่น้ำรันตี ใน พ.ศ. 2505 ได้รับอนุญาตจากกรมการศาสนาให้ใช้ชื่อว่า "วัดวังก์วิเวการาม" ซึ่งตั้งตามชื่ออำเภอวังกะ ในวัดมีการก่อสร้างเจดีย์จำลองแบบจากมหาโพธิวิหาร เมืองพุทธคยา ประเทศอินเดีย เริ่มก่อสร้าง พ.ศ. 2518 แล้วเสร็จเมื่อ พ.ศ. 2529 

ต่อมาทางการไฟฟ้าฝ่ายผลิตได้ก่อสร้างเขื่อนวชิราลงกรณ์ ซึ่งเมื่อกักเก็บน้ำ น้ำในเขื่อนจะท่วมตัวอำเภอเก่ารวมทั้งหมู่บ้านชาวมอญ ทางวัดจึงได้ย้ายมาอยู่บนเนินเขาในที่ปัจจุบัน โดยทางราชการได้ช่วยเหลือในการอพยพผู้คนซึ่งมีอยู่ราว 1,000 หลังคาเรือน บนพื้นที่ 1,000 ไร่เศษ ส่วนบริเวณวัดหลวงพ่ออุตตมะเดิม ปัจจุบันจมอยู่ใต้น้ำ และมีชื่อเสียงเป็นสถานที่ท่องเที่ยว Unseen Thailand เป็นที่รู้จักในชื่อว่า วัดใต้น้ำ สังขละบุรี

 ลำดับสมณศักดิ์และตำแหน่ง 
 ได้รับแต่งตั้งเป็นพระครูสังฆรักษ์ 
 พ.ศ. 2504 เป็นเจ้าอาวาสวัดวังก์วิเวการาม
 พ.ศ. 2505 เป็นเจ้าอาวาสวัดศรีสุวรรณาราม
 5 ธันวาคม พ.ศ. 2512 พระราชทานสมณศักดิ์เป็นพระครูสัญญาบัตรที่ พระครูอุดมสิทธาจารย์ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานสัญญาบัตรตั้งสมณสักดิ์, เล่ม 86, ตอนที่ 118 ฉบับพิเศษ, 31 ธันวาคม 2512, หน้า 7
 5 ธันวาคม พ.ศ. 2524 ได้รับพระราชทานสมณศักดิ์เป็นพระราชาคณะที่ พระอุดมสังวรเถรราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานสัญญาบัตรตั้งสมณสักดิ์, เล่ม 98, ตอนที่ 206 ฉบับพิเศษ, 17 ธันวาคม 2524, หน้า 4
 5 ธันวาคม พ.ศ. 2534 ได้รับพระราชทานเลื่อนสมณศักดิ์เป็นพระราชาคณะชั้นราชที่ พระราชอุดมมงคล พหลนราทร มหาคณิสสร บวรสังฆาราม คามวาสีราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานสัญญาบัตรตั้งสมณสักดิ์ , เล่ม 108, ตอนที่ 213 ฉบับพิเศษ, 6 ธันวาคม 2534, หน้า 4
 มรณภาพ 
หลวงพ่ออุตตมะเข้ารับรักษาตัวที่โรงพยาบาลศิริราช ตั้งแต่วันที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2547 ด้วยโรคไต โรคหัวใจ โรคปอด สมองขาดเลือดไปเลี้ยง ท่านไม่รู้สึกตัวและไม่สามารถลืมตาเองได้เป็นเวลากว่า 1 ปี จนกระทั่งเกิดอาการติดเชื้ออย่างรุนแรง และมรณภาพจากการติดเชื้อในกระแสโลหิตจากภาวะปอดอักเสบ เมื่อเวลา 7.22 น. ของวันที่ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2549 อายุรวม 97 ปี

นางมะเอติน อายุ 83 ปี น้องสาวคนที่ 8 ของหลวงพ่ออุตตมะรวมถึงญาติพี่น้องและชาวมอญทีนี่ ต้องการให้บรรจุสรีรสังขารของหลวงพ่อไว้ในโลงแก้วที่วัดมากกว่าฌาปนกิจ เพื่อให้ประชาชนมากราบไหว้ วันที่ 19 ตุลาคม พ.ศ. 2549 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวในรัชกาลที่ 9 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้นายพลากร สุวรรณรัฐ องคมนตรี เป็นผู้แทน 9 พระบรมวงศานุวงศ์วางพวงมาลาหน้าศพ พระราชทานหีบศพทอง และทรงรับศพไว้ในพระบรมราชูปถัมภ์ ขณะที่มีประชาชนนับหมื่นคนร่วมไว้อาลัย  

หลังพิธีศพหลวงพ่ออุตตมะ 100 วัน วันที่ 19 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2550 ได้มีพิธีแต่งศพหลวงพ่อโดยเจ้าหน้าที่กองงานพิธีสำนักพระราชวัง พร้อมด้วยพระภิกษุชั้นผู้ใหญ่ และศิษยานุศิษย์ที่ใกล้ชิด จากนั้นให้ชายไทยและมอญรวม 15 คนสวมชุดขาวและถือศีลแปดตั้งแต่วันที่ 16 กุมภาพันธ์ที่ผ่านมา นำศพหลวงพ่อขึ้นเตียงที่มีล้อเหล็ก แห่เข้าไปในศาลาการเปรียญ เพื่อให้ประชาชนกราบไหว้ จากนั้นแห่ไปยังศาลาหลวงพ่ออุตตมะที่อยู่ใกล้กัน เพื่อนำสรีรสังขารของหลวงพ่อบรรจุลงในโลงแก้วที่ประดับด้วยปราสาท 9 ยอด ภายหลังพิธีบรรจุสรีรสังขารของหลวงพ่อ เจ้าหน้าที่กองพิธีสำนักพระราชวังให้ชายมอญและไทยรวม 179 คน ที่นุ่งขาวห่มขาวกราบสรีรสังขารหลวงพ่อก่อนเตรียมเข้าพิธีบรรพชา ก่อนเปิดให้ลูกศิษย์และประชาชนทั่วไปกราบไหว้

 อ้างอิง 

 แหล่งข้อมูลอื่น 
 วัดใต้น้ำ สังขละบุรี 
 หลวงพ่ออุตตมะ ประทีปแห่งไทยรามัญ 

หมวดหมู่:ภิกษุในสังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย
หมวดหมู่:เจ้าอาวาส
อุดมมงคล เอหม่อง
หมวดหมู่:ชาวไทยเชื้อสายมอญ
หมวดหมู่:ชาวพม่าเชื้อสายมอญ
หมวดหมู่:บุคคลจากรัฐมอญ
หมวดหมู่:ภิกษุจากจังหวัดกาญจนบุรี
ราชอุดมมงคล