เสียงหยุด ริมฝีปาก ไม่ก้อง

เสียงหยุด ริมฝีปาก ไม่ก้อง () หรือ เสียงระเบิด ริมฝีปาก ไม่ก้อง () เป็นเสียงพยัญชนะที่มีใช้ในหลายภาษา สัญลักษณ์ในชุดสัทอักษรสากลที่ใช้แทนเสียงนี้คือ  และสัญลักษณ์เอกซ์-แซมปาที่ตรงกันคือ p 

 ภาษาไทย - ในภาษาไทยมีหน่วยเสียงพยัญชนะหยุด ริมฝีปาก ไม่ก้อง 2 แบบ คือ
หน่วยเสียงพ่นลม  เขียนแทนด้วยตัวอักษร ผ, พ และ ภ (ในตำแหน่งพยัญชนะต้น) เช่น ผูกพัน, ภพ
หน่วยเสียงไม่พ่นลม  ซึ่งมีหน่วยเสียงย่อย 2 หน่วย คือ
เสียงระเบิด  เมื่อปรากฏต้นพยางค์ เขียนแทนด้วยตัวอักษร ป (ในตำแหน่งพยัญชนะต้น) เช่น ปาก
เสียงอุบ  เมื่อปรากฏท้ายพยางค์ เขียนแทนด้วยตัวอักษรในมาตราตัวสะกดแม่กบ เช่น กรอบรูป, เทพ, เสิร์ฟ, ลาภ
 ภาษาอังกฤษ - มีหน่วยเสียงพยัญชนะหยุด ริมฝีปาก ไม่ก้อง เพียงแบบเดียว โดยมีหน่วยเสียงย่อยสำคัญ 2 หน่วย คือ เสียงพ่นลม  และเสียงไม่พ่นลม 
โดยเมื่อ  เกิดที่ต้นพยางค์เน้น เช่นในคำ print, support เวลาออกเสียงจะมีกลุ่มลมตามออกมาด้วยเสมอ แต่หาก  เกิดที่ต้นพยางค์ไม่เน้น เช่นในคำ occupant, rapid, keeper รวมทั้ง  ที่เกิดในพยัญชนะควบกล้ำ โดยตามหลัง  เช่นในคำ spin, sprain, suspend จะออกเสียงแบบไม่พ่นลม ส่วน  ที่เกิดท้ายคำ เช่นในคำ tip, wasp, telescope ก็มักจะเป็นเสียงไม่พ่นลมเช่นกัน
 ภาษาญี่ปุ่น - แสดงด้วยตัวอักษรในแถว ぱ, ぴ, ぷ, ぺ และ ぽ
 พินอินในภาษาจีน เสียงพ่นลม  จะเขียนแทนด้วยตัวอักษร p ส่วนเสียงไม่พ่นลม  จะเขียนแทนด้วยตัวอักษร b

หยุด ริมฝีปาก ไม่ก้อง
หยุด ริมฝีปาก ไม่ก้อง