กีตาร์

กีตาร์ () เป็นเครื่องดนตรีประเภทเครื่องสาย มักมีสะพานนิ้ว (เฟรต) (โดยมีข้อยกเว้นบางประการ) และโดยทั่วไปจะมี 6 หรือ 12 สาย วิธีการเล่นมักจะถือตัวเครื่องให้ราบกับร่างกายของผู้เล่น และเล่นโดยการดีดหรือเด็ดสายด้วยมือข้างที่ถนัด ในขณะเดียวกันก็ใช้นิ้วมืออีกข้างกดสายที่เลือกไว้ลงบนเฟรต นอกจากนี้ยังอาจใช้ปิ๊กกีตาร์ในการดีดสายได้ด้วย เสียงของกีตาร์จะถูกส่งออกมาผ่านทางการสะท้อนของตัวเครื่อง (Acoustically) โดยใช้ช่องโพรงเสียง (Hollow chamber) หรือผ่านการขยายสัญญาณ (Amplified) ด้วยตัวรับสัญญาณอิเล็กทรอนิกส์และเครื่องขยายเสียง

กีตาร์จัดอยู่ในประเภทคอร์โดโฟน (Chordophone) หมายถึงเครื่องดนตรีที่สร้างเสียงจากการสั่นสะเทือนของสายที่ขึงอยู่ระหว่างจุดคงที่สองจุด ในอดีต กีตาร์สร้างขึ้นจากไม้และสายทำจากแคทกัต (ไส้สัตว์) สายกีตาร์เหล็กเริ่มมีการนำมาใช้ในช่วงปลายศตวรรษที่ 19 ในสหรัฐ แต่สายไนลอนและสายเหล็กเพิ่งจะกลายเป็นที่นิยมอย่างแพร่หลายหลังสงครามโลกครั้งที่สอง บรรพบุรุษของกีตาร์รวมถึง กิตเทิร์น (Gittern), วิฮูเอลา (Vihuela), กีตาร์สมัยเรเนซองส์แบบ 4 คอร์ และกีตาร์แบบบารอก 5 คอร์ ซึ่งทั้งหมดนี้มีส่วนช่วยในการพัฒนาเครื่องดนตรี 6 สายสมัยใหม่

กีตาร์สมัยใหม่แบ่งออกเป็น 3 ประเภทหลัก ได้แก่ กีตาร์คลาสสิก (กีตาร์สเปน), กีตาร์โปร่งสายเหล็ก หรือ กีตาร์ไฟฟ้า และ กีตาร์ฮาวาย (ใช้การวางบนตักผู้เล่น) กีตาร์โปร่งแบบดั้งเดิมประกอบด้วย กีตาร์หน้าแบน (Flat top) ซึ่งมักจะมีรูเสียงขนาดใหญ่ หรือ กีตาร์หน้าโค้ง (Archtop) ซึ่งบางครั้งเรียกว่า "กีตาร์แจ๊ส" โทนเสียงของกีตาร์โปร่งเกิดจากการสั่นสะเทือนของสาย ขยายเสียงโดยตัวเครื่องที่เป็นโพรงซึ่งทำหน้าที่เป็นห้องกำทอนเสียง สำหรับกีตาร์คลาสสิกมักเล่นเป็นเครื่องดนตรีเดี่ยวโดยใช้เทคนิค นิ้วดีด (Fingerstyle) ซึ่งแต่ละสายจะถูกดีดแยกกันด้วยนิ้วมือของผู้เล่น แทนที่จะเป็นการดีดรวม (Strumming)

กีตาร์ไฟฟ้า ได้รับการจดสิทธิบัตรครั้งแรกในปี พ.ศ. 2480 โดยใช้ปิ๊กอัพและเครื่องขยายเสียงที่ทำให้เครื่องดนตรีมีเสียงดังพอที่จะได้ยินได้ชัดเจน และยังเปิดโอกาสให้ผลิตกีตาร์จากไม้ทึบ (Solid block) โดยไม่จำเป็นต้องมีช่องเสียงเพื่อการสะท้อน นอกจากนี้ยังสามารถใช้อุปกรณ์ปรับแต่งเสียงอิเล็กทรอนิกส์ที่หลากหลาย เช่น เสียงก้อง (Reverb) และ เสียงแตก (Distortion) กีตาร์แบบตัวทึบ (Solid-body) เริ่มเข้ามาครอบคลุมตลาดในช่วงปี พ.ศ. 2503 - 2522 เนื่องจากมีโอกาสเกิดเสียงหอน (Feedback) น้อยกว่ากีตาร์โปร่ง

เสียงที่ดังและการขยายสัญญาณของกีตาร์ไฟฟ้าผ่านเครื่องขยายเสียงมีบทบาทสำคัญในการพัฒนาแนวเพลงบลูส์และเพลงร็อก ทั้งในฐานะเครื่องดนตรีประกอบ (เล่นริฟฟ์และคอร์ด) และการเล่นกีตาร์โซโล่ โดยเฉพาะในประเภทย่อยอย่าง เฮฟวีเมทัล และ พังก์ร็อก กีตาร์ไฟฟ้ามีอิทธิพลอย่างมากต่อวัฒนธรรมร่วมสมัย และมีการใช้ในแนวดนตรีที่หลากหลายทั่วโลก เช่น คันทรี่, ฟลาเมงโก, แจ๊ส, เร็กเก, โซล และ ป็อป รวมถึงการถูกนำไปใช้เป็นตัวอย่างเสียง (Sample) ในเพลงฮิปฮอป หรือ แทรป อีกด้วย

 อ้างอิง 

 แหล่งข้อมูลอื่น 

 Instruments In Depth: The Guitar An online feature from Bloomingdale School of Music (October 2007)
 International Guitar Research Archive
 The Guitar, Heilbrunn Timeline of Art History, The Metropolitan Museum of Art featuring many historic guitars from the Museum's collection
 Online Guitar Acoustic guitar realistic simulator


หมวดหมู่:เครื่องดนตรีอิเล็กทรอนิกส์
หมวดหมู่:เครื่องดนตรีออร์เคสตรา
หมวดหมู่:เครื่องสาย