รายพระนามจักรพรรดิราชวงศ์ชิง

พระนามเดิม จักรพรรดิราชวงศ์ทรงอยู่ในราชสกุล อ้ายซินเจว๋หลัว (อักษรจีนตัวย่อ: 爱新觉罗; อักษรจีนตัวเต็ม: 愛新覺羅; พินอิน: àixīn juéluó) แต่ตามปฏิบัติของชาวแมนจู การเรียกชื่อไม่จำเป็นต้องรวมนามสกุล
 พระนามเรียกขาน และ พระนามแต่งตั้ง ส่วนมาก จักรพรรดิบางพระองค์ของจีนอาจมีพระนามเรียกขานเหมือนกันก็ได้ ดังนั้นเพื่อป้องกันการสับสน จึงให้มีชื่อราชวงศ์นำหน้า ตัวอย่างเช่น จักรพรรดิเฉียนหลง มีพระนามเรียกขานว่า ชิงเกาจง
 พระนามเรียกขาน เป็นพระนามของจักรพรรดิจีนที่ตั้งขึ้นมาหลังจากจักรพรรดิพระองค์นั้น ๆ เสด็จสวรรคต
 รัชศก คือ การเรียกชื่อยุคที่จักรพรรดิแต่ละพระองค์ครองราชย์

 รายพระนามจักรพรรดิราชวงศ์ชิง 
 พระนามที่รู้จักกันดี พระบรมสาทิสลักษณ์/ฉายาลักษณ์ ระยะเวลาครองราชย์ พระนามเดิม รัชศก พระนามเรียกขาน(ภาษาจีน–ภาษาแมนจู) พระนามแต่งตั้ง หมายเหตุ นู่เอ๋อร์ฮาชื่อ(21 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1559–30 กันยายน ค.ศ. 1626) 100px|alt= ค.ศ. 1616↓ค.ศ. 1626 นู่เอ๋อร์ฮาชื่อ努爾哈赤(พินอิน:Nǔ'ěrhāchì) เทียนมิ่ง*天命Abkai fulingga เกาตี้#高帝Dergi ไท่จู่太祖* เทียนมิ่งไม่ได้ใช่เป็นรัชศกในช่วงนั้น.# พระนามเรียนขานเดิมพระนามว่า อู่หวงตี้ หรือ จักรพรรดิผู้กล้าหาญ( 武皇帝 ; แมนจู: Horonggo), แต่ใน ค.ศ. 1662 ได้เปลี่ยนเป็น "เกาหวงตี้" หรือจักรพรรดิผู้สูงส่ง (高皇帝). หวงไท่จี๋(28 พฤศจิกายน ค.ศ. 1592–21 กันยายน ค.ศ. 1643) 100px ค.ศ. 1626↓ค.ศ. 1643 หวงไท่จี๋* เทียนฉง#天聰Abkai sure
(1627–1636);
ฉงเต๋อx崇德Wesihun erdemungge

(1636–1643) เหวินตี้文帝Genggiyen Su ไท่จง太宗* "หวงไท่จี๋" แปลว่า "องค์ชายหวง" เป็นตำแหน่ง ไม่ใช่ชื่อ และหวงไท่จี๋มีอีกพระนามหนึ่งในหนังสือประวัติศาสตร์บางเล่มว่า อาปาไห่ (阿巴海)#เทียนฉงอาจจะไม่เคยใช้เป็นรัชศก.x หวงไท่จี๋เปลี่ยนรัชศกเป็น ฉงเต๋อ เมื่อทรงสถาปนาพระองค์เป็นจักรพรรดิและเปลี่ยนชื่อราชวงศ์เป็นราชวงศ์ชิง จักรพรรดิซุ่นจื้อ(15 มีนาคม ค.ศ. 1638–5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1661) 100px|alt= (8 กุมภาพันธ์)ค.ศ. 1644*↓ค.ศ. 1661(18 ปี) ฟูหลิน福臨 ซุ่นจื้อ順治Ijishūn dasan จางตี้章帝Eldembure ซื่อจู世祖* นับตั้งแต่ ค.ศ. 1643 ถึง ค.ศ. 1650, พระราชอำนาจอยู่ในมือของ ตัวเอ่อร์กุ่น และทรงปกครองบ้านเมืองด้วยพระองค์เองเมื่อ ค.ศ. 1651 จักรพรรดิคังซี(4 พฤษภาคม ค.ศ. 1654–20 ธันวาคม ค.ศ. 1722) 100px|alt= (18 กุมภาพันธ์)ค.ศ. 1662*↓ค.ศ. 1722(61 ปี) เสวียนเย่玄燁 คังซี康熙Elhe taifin เหรินตี้仁帝Gosin เซิ่งจู่聖祖* ตั้งแต่ปี 1669, พระราชอำนาจอยู่ในมือของ 4 ผู้สำเร็จราชการ ,ผู้ที่มีอำนาจมากที่สุดคือ เอ๋าไป้. จักรพรรดิยงเจิ้ง(13 ธันวาคม ค.ศ. 1678–8 ตุลาคม ค.ศ. 1735) 100px|alt= (20 ธันวาคม)ค.ศ. 1722↓ค.ศ. 1735(13 ปี) อิ้นเจิน胤禛 ยงเจิ้ง雍正Hūwaliyasun tob เซี่ยนตี้憲帝Temgetulehe ซื่อจง世宗  จักรพรรดิเฉียนหลง(25 กันยายน ค.ศ. 1711–7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1799) 100px|alt= (12 กุมภาพันธ์)ค.ศ. 1736↓ค.ศ. 1796*(60 ปี) หงลี่弘曆 เฉียนหลง乾隆Abkai wehiyehe ฉุนตี้純帝Yongkiyangga เกาจง高宗* จักรพรรดิเฉียนหลง สละราชสมบัติในปี ค.ศ. 1796 และดำรงพระยศเป็น จักรพรรดิสูงสุด หรือ ไท่ซั่งหวง (太上皇帝) การสละราชสมบัติในครั้งนี้ ถือเป็นการแสดงความกตัญญู ว่าจะไม่ครองราชย์นานเกินกว่าจักรพรรดิคังซี ผู้เป็นปู่ อย่างไรก็ตาม พระองค์ทรงดำรงพระราชอำนาจสูงสุดจนกระทั่งสวรรคตใน ค.ศ. 1799 หลังจากจักรพรรดิเฉียนหลงสวรรคต จักรพรรดิเจียชิ่ง จึงได้ดำรงพระราชอำนาจเต็มที่หลังจากที่เป็นจักรพรรดิแค่ในนามตั้งแต่พระบิดาสละราชสมบัติและพระองค์ขึ้นครองราชย์. จักรพรรดิเจียชิ่ง(13 พฤศจิกายน ค.ศ. 1760–2 กันยายน ค.ศ. 1820) 100px|alt= (9 กุมภาพันธ์)*ค.ศ. 1796↓ค.ศ. 1820(25 ปี) ย้งเหยี่ยน#顒琰 เจียชิ่ง嘉慶Saicungga fengšen รุ่ยตี้睿帝Sunggiyen เหรินจง仁宗* วันแรกที่ทรงขึ้นครองราชย์ตรงกับวันแรกของปีเจียชิ่งด้วย แต่ทรงมีเพียงตำแหน่ง แต่ไร้พระราชอำนาจจนพระราชบิดาสวรรคต # พระนามเดิมก่อนขึ้นครองราชย์คือ หย่งเหยี่ยน (永琰), แต่หลังขึ้นครองราชย์ ได้ทรงเปลี่ยนตัวอักษรของพระนามเป็น ย้ง (顒) เนื่องจาก ตัว 永 ("ตลอดกาล") ซ้ำกับชื่อพระนามพระเชษฐาและพระอนุชาของพระองค์ อาจจะไม่เหมาะสม. จักรพรรดิเต้ากวง(16 กันยายน ค.ศ. 1782–25 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1850) 100px|alt=A man in a grey suit, white shirt and dark tie, he has a birthmark on his forehead (3 กุมภาพันธ์)ค.ศ. 1821↓ค.ศ. 1850(30 ปี) หมินหนิง*旻寧 เต้ากวง道光Doro eldengge เฉิงตี้成帝Šanggan เซวียนจง宣宗* ทรงพระนามเดิมก่อนขึ้นครองราชย์ว่า เหมียนหนิง (綿寧), แต่ทรงเปลี่ยนเป็น หมินหนิ่ง (旻寧) เนื่องจากไม่ต้องการซ้ำพระนามกับพระเชษฐาและพระอนุชาเช่นเดียวกับพระราชบิดา  จักรพรรดิเสียนเฟิง(17 กรกฎาคม ค.ศ. 1831–22 สิงหาคม ค.ศ. 1861) 100px (1 กุมภาพันธ์)ค.ศ. 1851↓ค.ศ. 1861(11 ปี) อี้จู่奕詝 เสียนเฟิง咸豐Gubci elgiyengge เสี่ยนตี้顯帝Iletu เหวินจง文宗  จักรพรรดิถงจื้อ(27 เมษายน ค.ศ. 1856–12 มกราคม ค.ศ. 1875) 100px (30 มกราคม)ค.ศ. 1862↓ค.ศ. 1875(13 ปี) ไจ่ฉุน載淳 ถงจื้อ*同治Yooningga dasan อี้ตี้毅帝Filingga มู่จง穆宗* เดิมมีการใช้รัชศกก่อนเปลี่ยนปีว่า ฉีเสียง(祺祥) (Qíxiáng), แต่ด้วยบางเหตุผล รัชศกนี้จึงไม่ได้ใช้ จักรพรรดิกวังซวี่(14 สิงหาคม ค.ศ. 1871–14 พฤศจิกายน ค.ศ. 1908) 100px (6 มกราคม)ค.ศ. 1875↓2 ธันวาคม ค.ศ. 1908(34 ปี) ไจ่เถียน載湉 กวังซวี่光緒Badarangga doro จิ่งตี้景帝Ambalinggū เต๋อจง德宗 จักรพรรดิผู่อี๋(7 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1906–17 ตุลาคม ค.ศ. 1967) 100px (2 ธันวาคม)ค.ศ. 1908↓(17 กุมภาพันธ์)ค.ศ. 1912*(4 ปี) ผู่อี๋溥儀หรือเฮนรี่ เซวียนถ่ง宣統Gehungge yoso หมิงตี้明帝 ชุนจง询宗*ราชวงศ์ชิงถูกยึดอำนาจในปี พ.ศ. 2454 จักรพรรดิผู่อี๋ จักรพรรดิองค์สุดท้ายสละราชสมบัติในวันที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2455 อย่างไรก็ตาม ในวันเดียวกัน รัฐบาลสาธารณรัฐจีนในขณะนั้นได้ออก "ประกาศการปฏิบัติต่อจักรพรรดิแห่งราชวงศ์ชิงอย่างเป็นธรรมหลังจากสละราชสมบัติ" (清帝退位優待條件) ซึ่งอนุญาตให้จักรพรรดิผู่อี๋สามารถดำรงพระยศเดิมได้ และรัฐบาลสาธารณรัฐควรปฏิบัตต่อพระองค์ตามสนธิสัญญาว่าด้วยการปฏิบัติต่อเชื้อพระวงศ์ต่างประเทศ ประกาศฉบับนี้ออกเผยแพร่ในวันที่ 5 พฤศจิกายน ค.ศ. 1924


ช
หมวดหมู่:รายชื่อชาวจีน