สโมสรฟุตบอลทอตนัมฮอตสเปอร์

สโมสรฟุตบอลทอตนัมฮอตสเปอร์ () เป็นสโมสรฟุตบอลของอังกฤษซึ่งตั้งอยู่ในย่านทอตนัมในกรุงลอนดอน ปัจจุบันเล่นอยู่ในพรีเมียร์ลีก ลีกสูงสุดของฟุตบอลอังกฤษ รู้จักในนามสั้น ๆ ว่า สเปอร์ () สโมสรระบุว่าควรใช้ชื่อเรียกสโมสรว่า "ทอตนัมฮอตสเปอร์" หรือ "สเปอร์" เนื่องด้วยคำว่าทอตนัม หมายถึงย่านซึ่งเป็นที่ตั้งของสโมสร มิใช่ชื่อที่แท้จริงของสโมสร มีสนามเหย้าคือสนามกีฬาทอตนัมฮอตสเปอร์ซึ่งใช้งานมาตั้งแต่ ค.ศ. 2019 แทนสนามเดิมอย่างไวต์ฮาร์ตเลนซึ่งถูกรื้อถอนเพื่อสร้างสนามแห่งใหม่บริเวณเดิม   

สโมสรก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1882 มีคำขวัญในภาษาละตินว่า Audere est Facere หรือ "To dare is to do" มีสัญลักษณ์เป็นรูปไก่ยืนอยู่บนลูกฟุตบอล สโมสรมีธรรมเนียมสวมเสื้อแข่งสีขาวและกางเกงขาสั้นสีน้ำเงินมาตั้งแต่ฤดูกาล 1898–99 สเปอร์ชนะเลิศเอฟเอคัพสมัยแรกใน ค.ศ. 1901 ส่งผลให้พวกเขาเป็นสโมสรนอกลีกอาชีพเพียงทีมเดียวที่คว้าแชมป์ได้นับตั้งแต่การก่อตั้งอิงกลิชฟุตบอลลีกใน ค.ศ. 1888 สเปอร์ยังเป็นสโมสรแรกในศตวรรษที่ 20 ที่ชนะเลิศฟุตบอลลีกและเอฟเอคัพได้ในฤดูกาลเดียวกันในฤดูกาล 1960–61 และภายหลังป้องกันแชมป์เอฟเอคัพได้ใน ค.ศ. 1962 พวกเขากลายเป็นสโมสรแรกจากอังกฤษที่ชนะเลิศการแข่งขันของยูฟ่า ภายหลังชนะเลิศยูฟ่าคัพวินเนอร์สคัพใน ค.ศ. 1963 รวมทั้งเป็นทีมแรกของอังกฤษที่ชนะเลิศการแข่งขันฟุตบอลยุโรป 2 รายการแตกต่างกันภายหลังชนะเลิศยูฟ่าคัพ ค.ศ. 1972 สเปอร์ยังเป็นหนึ่งในสองสโมสรของอังกฤษร่วมกับแมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด ที่ชนะเลิศถ้วยรางวัลได้อย่างน้อย 1 รายการ 6 ทศวรรษติดต่อกัน (ค.ศ. 1950–2000) 

ในการแข่งขันภายในประเทศ สเปอร์ชนะเลิศลีกสูงสุด 2 สมัย, เอฟเอคัพ 8 สมัย, ลีกคัพ 4 สมัย และเอฟเอคอมมูนิตีชีลด์ 7 สมัย ในการแข่งขันระดับทวีป พวกเขาชนะเลิศยูฟ่าคัพวินเนอร์สคัพ 1 สมัย และยูฟ่าคัพ/ยูฟ่ายูโรปาลีก 3 สมัย และเข้าชิงชนะเลิศยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2018–19 ถ้วยรางวัลล่าสุดคือการชนะเลิศยูฟ่ายูโรปาลีก ฤดูกาล 2024–25 สเปอร์มีคู่ปรับสำคัญคืออาร์เซนอลในการแข่งขันดาร์บีลอนดอนเหนือ รวมทั้งเป็นอริกับเชลซี สโมสรมีกลุ่มอีเอ็นไอซีกรุ๊ปซึ่งเป็นบริษัทด้านการลงทุนของอังกฤษเป็นเจ้าของทีมตั้งแต่ ค.ศ. 2001 สเปอร์เป็นหนึ่งในสโมสรที่มีมูลค่าทีมสูงที่สุดในโลกจำนวน 2.6 พันล้านปอนด์ใน ค.ศ. 2024 และมีรายรับมากเป็นอันดับ 9 ของโลกจำนวน 615 ล้านปอนด์ใน ค.ศ. 2024

 ประวัติ 

 ยุคก่อตั้ง (ค.ศ. 1882–1908) 
สโมสรฟุตบอลทอตนัมฮอตสเปอร์ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 1882 โดยกลุ่มเด็กนักเรียนมัธยม 11 คนซึ่งเป็นสมาชิกชมรมคริกเกต นำโดย บ็อบบี บัคเคิล โดยใช้ชื่อ ฮอตสเปอร์ เอฟซี โดยมีจุดประสงค์เพื่อให้นักเรียนได้ออกกำลังกายในช่วงปิดภาคเรียน หนึ่งปีต่อมา กลุ่มนักเรียนได้ร้องขอให้ จอห์น ริพเชอร์ คุณครูสอนคัมภีร์ไบเบิลในโบสถ์ประจำโรงเรียนเป็นประธานสโมสรคนแรก โดยริพเชอร์ได้ช่วยเหลือทีมทั้งในเรื่องค่าใช้จ่ายและการฝึกซ้อม ใน ค.ศ. 1884 สโมสรได้เปลี่ยนชื่อเป็น ท็อตนัมฮอตสเปอร์ เอฟซี เพื่อให้ไม่เกิดความสับสนกับสโมสรอื่น ๆ ในกรุงลอนดอนที่ใช้ชื่อว่าฮอตสเปอร์ และมีการตั้งชือเล่นสโมสรว่า "สเปอร์" และมีฉายาว่า "ดอกลิลลี่สีขาว (The Lily Whites)" 

ในช่วงแรกทีมยังไม่ลงแข่งขันระดับทางการโดยมีเพียงการเตะอุ่นเครื่องกับสโมสรท้องถิ่น การแข่งขันอาชีพนัดแรกของสเปอร์คือการพบกับทีมท้องถิ่นชื่อว่า Radicals ซึ่งพวกเขาแพ้ไปด้วยผลประตู 0–2 ต่อมา สเปอร์ได้ร่วมแข่งขันฟุตบอลถ้วยทางการครั้งแรกในถ้วยการกุศลของกรุงลอนดอน ในวันที่ 17 ตุลาคม ค.ศ. 1885 เอาชนะทีม เซนต์ อัลบาน ด้วยผลประตู 5–2 ต่อมา สเปอร์ได้จดทะเบียนเป็นสโมสรอาชีพในวันที่ 20 ธันวาคม ค.ศ. 1895 และได้ร่วมแข่งขันลีกเป็นครั้งแรกในเซาเทิร์นฟุตบอลลีก  

สโมสรมีสนามเหย้าแห่งแรกคือทอตนัม มาร์เชส แต่ใน ค.ศ. 1897 สนามได้ถูกระงับการใช้งานอย่างถาวรเนื่องจากเกิดสงคราม โดยสเปอร์ได้เช่าบริเวณย่านนอททัมเบอร์แลนด์ และขอเช่าสนามนอททัมเบอร์แลนด์ พาร์คเป็นเวลา 8 ปี ก่อนที่จะย้ายไปยังไวต์ฮาร์ตเลน ในปี 1898 และแต่งตั้ง แฟรงค์ เบรดเทลล์ ชาวอังกฤษเป็นผู้จัดการทีมคนแรก โดยนักเตะคนแรกที่เบรดเทลล์ซื้อมาร่วมทีมคือ จอห์น คาเมรอน จากสโมสรควีนส์พาร์ก และในปีนั้น สโมสรได้จดทะเบียนเป็นบริษัทอย่างเป็นทางการ หลังจากคุมทีมได้ฤดูกาลเดียว เบรดเทลล์ได้ย้ายไปคุมพอร์ตสมัท และผู้ที่มาคุมทีมแทนก็คือ จอห์น คาเมรอนซึ่งเบรดเทลล์เพิ่งซื้อตัวเขามานั่นเอง คาเมรอนได้เซ็นสัญญาในฐานะผู้เล่น–ผู้จัดการทีมโดยยังลงเล่นให้กับสโมสรในตำแหน่งกองหน้า

คาเมรอนนำสเปอร์คว้าแชมป์เซาเทิร์นฟุตบอลลีกได้ในปี 1900 ตามด้วยแชมป์เอฟเอคัพสมัยแรกในปี 1901 โดยเอาชนะเชฟฟีลด์ยูไนเต็ดในนัดแข่งใหม่ 3–1 หลังจากเสมอกันในนัดแรก 2–2 ทำให้สเปอร์เป็นสโมสรจากลีกสมัครเล่นเพียงทีมเดียวจนถึงทุกวันนี้ที่ได้แชมป์เอฟเอคัพ นับตั้งแต่เริ่มมีการนำระบบลีกอาชีพมาใช้ในปี 1888 คาเมรอนยังพาสเปอร์ได้รองแชมป์ลีกอีก 2 ครั้งในปี 1902 และ 1904 ต่อมา ในปี 1908 คาเมรอนลาออก และ เฟรด เคิร์กแฮม เข้ามาคุมทีมต่อ ในปีนั้นสเปอร์ได้ย้ายไปเล่นในดิวิชันสองและได้รองแชมป์

 ยุคตกต่ำ และแชมป์ลีกสูงสุดสมัยแรก (ค.ศ. 1912–57) 
175px|thumb|right|อาเทอร์ กริมส์เดล กัปตันทีมของสเปอร์กับถ้วยเอฟเอคัพใน ค.ศ. 1921
ในช่วง ค.ศ. 1912–27 สเปอร์มี ปีเตอร์ แม็ควิลเลียม อดีตนักฟุตบอลชาวสกอตแลนด์เป็นผู้จัดการทีม และพวกเขาจบอันดับสุดท้ายในดิวิชันหนึ่งฤดูกาล 1914–15 ก่อนที่การแข่งขันฟุตบอลลีกจะหยุดไป 5 ปีเนื่องจากสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ต่อมา ฟุตบอลอังกฤษได้กลับมาแข่งขันในฤดูกาล 1919–20 สมาคมฟุตบอลอังกฤษมีมติเพิ่มจำนวนทีมในลีกสูงสุดจากเดิม 20 ทีม เป็น 22 ทีม โดยให้สิทธิ์ทีมอันดับ 1 และ 2 ในดิวิชันสองเลื่อนชั้นขึ้นมาโดยอัตโนมัติซึ่งได้แก่ ดาร์บีเคาน์ตี และเพรสตันนอร์ทเอนด์ และในส่วนของโควตาทีมสุดท้ายนั้น สมาคมได้โหวตเลือกอาร์เซนอลซึ่งอยู่ในดิวิชัน 2 เลื่อนชั้นขึ้นมาในลีกสูงสุด และให้สเปอร์ซึ่งได้อันดับ 20 ในดิวิชันหนึ่งฤดูกาลล่าสุดต้องตกชั้นไปเล่นดิวิชัน 2 แทน แม้สเปอร์จะยื่นเรื่องฟ้องต่อศาลแต่ก็ไม่เป็นผล แต่สเปอร์ก็เลื่อนขั้นกลับขึ้นมาลีกสูงสุดได้ในเวลาเพียงแค่หนึ่งฤดูกาล

ใน ค.ศ. 1921 สเปอร์คว้าแชมป์เอฟเอคัพได้ โดยเอาชนะวุลเวอร์แฮมป์ตันวอนเดอเรอส์ 1–0 ตามด้วยรองแชมป์ลีกใน ค.ศ. 1922 โดยเป็นรองลิเวอร์พูล ทีมมีผู้เล่นชื่อดังในสมัยนั้นคือ อาเทอร์ กริมส์เดล กัปตันทีม แต่หลังจากนั้นพวกเขาเริ่มเข้าสู่ยุคตกต่ำโดยเป็นทีมกลางตารางในอีก 5 ฤดูกาลถัดมา และตกชั้นอีกครั้งในฤดูกาล 1927–28 และแม็ควิลเลียมลาออก ถัดมา ในช่วงทศวรรษ 1930–40 สเปอร์เล่นอยู่ในดิวิชันสองเป็นส่วนมาก ต่อมา ใน ค.ศ. 1949 สโมสรมีผู้จัดการทีมคือ อาเทอร์ โรเวย์ ชาวอังกฤษ ซึ่งเข้ามาปฏิวัติแผนการเล่นของทีมให้เน้นเกมรุกเอาใจแฟน ๆ ด้วยลีลาการเล่นที่เร้าใจโดยผู้เล่นทุกคนต้องเคลือนที่ด้วยความรวดเร็ว จนได้รับฉายาว่า The "push and run" โรเวย์พาสเปอร์เลื่อนชั้นกลับสู่ลีกสูงสุดได้อีกครั้งในปี 1950 และคว้าแชมป์ลีกสูงสุดอย่างดิวิชันหนึ่งได้เป็นครั้งแรกในฤดูกาล 1950–51 ก่อนจะลาออกในปี 1955 เนื่องจากปัญหาสุขภาพ

 ยุคทองแห่งความสำเร็จ (ค.ศ. 1958–74) 
บิล นิโคลสัน ตำนานผู้เล่นของสโมสร ได้มาคุมทีมใน ค.ศ. 1958 และถือเป็นยุคทองของสโมสร ซึ่งนิโคลสันยังถือเป็นผู้จัดการทีมที่ประสบความสำเร็จกับสโมสรมากที่สุดมาถึงปัจจุบัน ในยุคของเขาประกอบไปด้วยผู้เล่นแกนหลักหลายราย เช่น เดฟ มักเคย์, จอห์น ไวท์, รวมถึง จิมมี กรีฟส์ ผู้ซึ่งกลายเป็นเจ้าของสถิติผู้เล่นที่ทำประตูสูงสุดตลอดกาลในลีกสูงสุดของฟุตบอลอังกฤษ 

ความสำเร็จในยุคของนิโคลสันเริ่มจากการพาทีมคว้าดับเบิลแชมป์ (ดิวิชันหนึ่งและเอฟเอคัพ) ในฤดูกาล 1960–61 สโมสรทำสถิติใหม่ในขณะนั้นด้วยการทำผลงานในช่วง 16 นัดแรกในลีกสูงสุดของอังกฤษได้ดีที่สุด เริ่มจากการชนะ 11 นัดติดต่อกัน ตามด้วยการเสมอหนึ่งนัด และชนะอีก 4 นัด พวกเขาคว้าแชมป์อย่างเป็นทางการหลังจากเปิดบ้านเอาชนะเชฟฟีลด์เวนส์เดย์ซึ่งกลายเป็นรองแชมป์ในปีนั้นด้วยผลประตู 2–1 เมื่อวันที่ 17 เมษายน ค.ศ. 1961 ทั้งที่ยังเหลือการแข่งขันอีกสามนัด และยังเอาชนะเลสเตอร์ซิตีในรอบชิงชนะเลิศเอฟเอคัพด้วยผลประตู 2–0 ส่งผลให้สเปอร์เป็นสโมสรแรกของอังกฤษในศตวรรษที่ 20 ที่คว้าดับเบิลแชมป์การแข่งขันในประเทศได้ และเป็นทีมแรกที่ทำได้นับตั้งแต่ ค.ศ. 1897 ก่อนจะป้องกันแชมป์เอฟเอคัพได้อีกครั้งในฤดูกาลต่อมา โดยเอาชนะเบิร์นลีย์ 3–1 

ในวันที่ 15 พฤษภาคม ค.ศ. 1963 สเปอร์เป็นสโมสรแรกของอังกฤษที่ชนะเลิศการแข่งขันรายการยุโรป หลังจากคว้าแชมป์ยูฟ่าคัพวินเนอร์คัพ โดยเอาชนะอัตเลติโกเดมาดริดในรอบชิงชนะเลิศ 5–1 และยังเป็นสโมสรแรกของอังกฤษที่ชนะเลิศฟุตบอลยุโรปสองรายการแตกต่างกัน หลังคว้าแชมป์ยูฟ่าคัพในฤดูกาล 1971–72 โดยเอาชนะสโมสรชาติเดียวกันอย่างวุลเวอร์แฮมป์ตันวอนเดอเรอส์ ด้วยผลประตูรวมสองนัด 3–2 ซึ่งนิโคลสันสร้างทีมด้วยผู้เล่นอย่าง มาร์ติน ชิเวอรส์, แพท เจนนิงส์ และ สตีฟ เพอร์รีแมน นิโคลสันยังพาทีมคว้าแชมป์เอฟเอคัพเพิ่มใน ค.ศ. 1967 รวมทั้งแชมป์ลีกคัพอีกสองสมัย (ค.ศ. 1971 และ 1973), รองแชมป์ดิวิชันหนึ่งฤดูกาล 1962–63 และรองแชมป์ยูฟ่าคัพฤดูกาล 1973–74 นิโคลสันคว้าถ้วยรางวัลรวม 8 รายการตลอดระยะเวลา 16 ปีที่คุมทีม 

 คีธ เบอร์คินชอว์ และ เทอร์รี เวนาเบิลส์ (ค.ศ. 1974–92) 
นิโคลสันอำลาทีมในฤดูกาล 1974–75 หลังจากทำผลงานย่ำแย่ตั้งแต่ต้นฤดูกาล หลังจากนั้นทีมก็ตกต่ำลงโดยตกชั้นอีกครั้งในฤดูกาล 1976–77 ในยุคของผู้จัดการทีมอย่าง คีธ เบอร์คินชอว์ แต่เขาก็พาทีมกลับสู่ลีกสูงสุดได้ และสร้างทีมใหม่ด้วยนักเตะอย่าง เกล็น ฮอดเดิล รวมถึงสองนักเตะอาร์เจนตินาอย่าง ออสวัลโด อาร์ดิเลส และ รีการ์โด วิลลา ซึ่งพาทีมคว้าแชมป์เอฟเอคัพสองสมัยติดต่อกันใน ค.ศ. 1981 และ 1982 ตามด้วยแชมป์ยูฟ่าคัพใน ค.ศ. 1984 โดยในช่วงทศวรรษ 1980 ถือเป็นช่วงเวลาแห่งความเปลี่ยนแปลงของสเปอร์อย่างแท้จริง นอกจากผลงานในสนามแล้ว ยังมีการเปลี่ยนแปลงของฝ่ายบริหาร โดย เออร์วิง โชลา เข้ามาซื้อกิจการสโมสรและดำรงตำแหน่งประธาน และเป็นผู้นาการตลาดรูปแบบใหม่เข้ามาใช้ในการบริหารทีม ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของการปรับเปลี่ยนรูปแบบการทำธุรกิจของสโมสรอังกฤษในยุคนั้น ก่อนที่เบอร์คินชอว์จะลาทีมในปี 1984 จากนั้น ปีเตอร์ ชรีฟส์, เดวิด พลีท และ ดัก ลิเวอร์มอร์ เข้ามาคุมทีม แต่ก็ไม่ประสบความสำเร็จ เทอร์รี เวนาเบิลส์ อดีตผู้เล่นของสโมสรเข้ามาคุมทีมในปี 1987 โดยพาสเปอร์คว้าแชมป์เอฟเอคัพและเอฟเอคอมมูนิตีชีลด์ได้ในฤดูกาล 1990–91 และเป็นทีมแรกที่ได้แชมป์เอฟเอคัพครบ 8 สมัย นักเตะตัวหลักของทีมในช่วงนั้นได้แก่ พอล แกสคอยน์ และ แกรี ลินิเกอร์ 
 ยุคพรีเมียร์ลีก (ค.ศ. 1992–ปัจุจบัน) 
ในช่วงระหว่าง ค.ศ. 1993–2000 สเปอร์คว้าแชมป์เพิ่มได้รายการเดียวคือลีกคัพฤดูกาล 1998–99 ภายใต้การคุมทีมของจอร์จ เกรแฮม เอาชนะเลสเตอร์ซิตี 1–0 ในยุคนั้นนั้นทีมมีผู้เล่นชื่อดังหลายราย เช่น เท็ดดี เชอริงแฮม, เยือร์เกิน คลีนส์มัน, คริส อาร์มสตรอง และ ดาวีด ฌีโนลา แต่ผลงานในลีกก็ไม่ดีนักโดยเป็นเพียงทีมกลางตาราง ต่อมาในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2001 อลัน ซูการ์ ขายหุ้นสโมสรให้แก่กลุ่มอีเอ็นไอซีกรุ๊ปซึ่งเป็นบริษัทด้านการลงทุนของอังกฤษ และลงจากตำแหน่งประธานสโมสร โดยแดเนียล เลวี ขึ้นรับตำแหน่งแทนและมีบทบาทหลักในการบริหารกิจการสโมสร ทว่าทีมยังคงมีผลงานไม่สม่ำเสมอตลอดทศวรรษนี้ และเปลี่ยนผู้จัดการทีมหลายคน เช่น เกล็น ฮอดเดิล, เดวิด พลีท, ฌัก ซ็องตีนี และ มาร์ติน โยล ก่อนที่ ฆวนเด ราโมส จะเข้ามาคุมทีม และพาทีมได้แชมป์ลีกคัพ ค.ศ. 2008 โดยเอาชนะเชลซี 2–1 ในช่วงต่อเวลา แต่ก็ถูกปลดในปีต่อมา

แฮร์รี เรดแนปป์ เข้ามาคุมทีมในฤดูกาล 2008–09 และยกระดับทีมทั้งในแง่ผลงานและรูปแบบการเล่น เขาพาทีมเข้าชิงชนะเลิศลีกคัพกับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดแต่แพ้จุดโทษ ต่อมาในฤดูกาล 2009–10 สเปอร์ซึ่งมีผู้เล่นตัวหลักอย่าง แกเร็ท เบล และ ลูกา มอดริช จบอันดับ 4 ได้สิทธิ์แข่งขันยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ฤดูกาล 1961–62 ในฤดูกาล 2010–11 สเปอร์ผ่านเข้าถึงรอบ 8 ทีมสุดท้ายยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกก่อนจะแพ้เรอัลมาดริด และเรดแนปป์อำลาทีมในปีต่อมา อังแดร วีลัช-โบอัช และ ทิม เชอร์วูด เข้ามาคุมทีมต่อในปี 2012 และ 2013 พาทีมจบอันดับ 5 และ 6 ตามลำดับ ในช่วงเวลาดังกล่าว สองผู้เล่นสำคัญทั้งเบลและมอดริชถูกขายให้แก่เรอัลมาดริด โดยการย้ายทีมของเบลถือเป็นสถิติใหม่ในการขายนักเตะของสโมสรด้วยมูลค่า 85.3 ล้านปอนด์thumb|ผู้เล่นสเปอร์ชุดรองแชมป์พรีเมียร์ลีกฤดูกาล 2016–17 ประกอบด้วยนักเตะตัวหลักได้แก่ แฮร์รี เคน, เดลี แอลลี, ซน ฮึง-มิน, เครสแจน อีเรกเซิน และ ยัน เฟอร์โตงเงิน
สเปอร์ยกระดับทีมอย่างต่อเนื่องภายใต้การคุมทีมของเมาริซิโอ โปเชติโน เข้ามาคุมทีมในฤดูกาล 2014–15 และพาทีมจบอันดับ 5 รวมทั้งเข้าชิงชนะเลิศลีกคัพก่อนจะแพ้เชลซี 0–2  ในช่วงเวลานี้ สโมสรมีผู้เล่นตัวหลักอย่างแฺฮร์รี เคน และ ซน ฮึง-มิน พวกเขาสถาปนาตนเองขึ้นมาเป็นหนึ่งในทีม Big 6 ของพรีเมียร์ลีก สเปอร์จบอันดับสามในฤดูกาล 2015–16 และคว้ารองแชมป์พรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2016–17 ซึ่งเป็นอันดับที่ดีที่สุดนับตั้งแต่ฤดูกาล 1962–63 ในสมัยฟุตบอลดิวิชันหนึ่ง ก่อนจะจบอันดับสามอีกครั้งในฤดูกาล 2017–18 และเข้าชิงชนะเลิศยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกครั้งแรกในฤดูกาล 2018–19 แต่แพ้ลิเวอร์พูล 0–2 สโมสรได้ย้ายไปสู่สนามเหย้าแห่งใหม่ ณ สนามกีฬาทอตนัมฮอตสเปอร์ ในเดือนเมษายน ค.ศ.2019 หลังจากลงเล่นที่สนามกีฬาเวมบลีย์เป็นการชั่วคราวระหว่าง ค.ศ. 2017–2019 ก่อนที่โปเชติโนจะถูกปลดในฤดูกาล 2019–20 โชเซ มูรีนโยเข้ามาคุมทีมต่อแต่ถูกปลดในฤดูกาล 2020–21 ไรอัน เมสันเข้ามารักษาการ และแพ้แมนเชสเตอร์ซิตีในรอบชิงชนะเลิศอีเอฟแอลคัพ 0–1   

ในฤดูกาล 2021–22 สเปอร์แต่งตั้งนูนู อึชปีรีตู ซังตู แต่ก็ถูกปลดหลังจากผ่านไปเพียง 4 เดือน อันโตนีโอ กอนเต เข้ามาคุมทีมต่อ ซึ่งพาทีมจบอันดับ 4 ได้กลับไปแข่งขันยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2022–23 กอนเตถูกยกเลิกสัญญาในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2023 ภายหลังตกรอบยูฟ่าแชมเปียนส์ลีกและเอฟเอคัพ รวมทั้งให้สัมภาษณ์วิจารณ์ผู้เล่นและการบริหารของสโมสร ในเดือนนั้น เคนทำลายสถิติของจิมมี กรีฟส์ ในการเป็นผู้ทำประตูสูงสุดตลอดกาลของสโมสร ก่อนจะอำลาทีมเมื่อจบฤดูกาลเพื่อไปร่วมทีมไบเอิร์นมิวนิกด้วยค่าตัวสูงที่สุดเป็นสถิติการเซ็นสัญญาขาออกและขาเข้าของทั้งสองสโมสร รวมทั้งเป็นสถิติใหม่ในการย้ายทีมของสโมสรในบุนเดิสลีกา ไรอัน เมสันกลับมาคุมทีมอีกครั้งจนจบฤดูกาล แต่สโมสรจบอันดับ 8 ทำให้ในฤดูกาล 2023–24 เป็นครั้งแรกในรอบ 9 ปีที่สเปอร์ไม่ได้แข่งขันฟุตบอลยุโรป  

ในวันที่ 6 มิถุนายน ค.ศ. 2023 สโมสรแต่งตั้งแอนจ์ พอสเตคอกลู ด้วยสัญญา 4 ปี ถือเป็นผู้จัดการทีมชาวออสเตรเลียคนแรกที่ได้คุมทีมในพรีเมียร์ลีก สเปอร์จบอันดับ 5 ในพรีเมียร์ลีกฤดูกาล 2023–24 ได้สิทธิ์แข่งขันยูฟ่ายูโรปาลีก ฤดูกาล 2024–25 ซึ่งสเปอร์เอาชนะแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดในนัดชิงชนะเลิศ 1–0 ชนะเลิศรายการนี้เป็นครั้งที่ 3 ส่งผลให้สโมสรได้สิทธิ์ลงแข่งขันยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2025–26 เป็นการยุติช่วงเวลา 17 ปีที่ไม่สามารถคว้าถ้วยรางวัลรายการใด และเป็นการชนะเลิศฟุตบอลยุโรปครั้งแรกในรอบ 41 ปี อย่างไรก็ตาม สโมสรจบอันดับ 17 ในพรีเมียร์ลีก ฤดูกาล 2024–25 ซึ่งเป็นอันดับที่ย่ำแย่ที่สุดในยุคพรีเมียร์ลีก และความพ่ายแพ้จำนวน 22 นัดในฤดูกาลนี้ถือเป็นสถิติที่ย่ำแย่ที่สุดสำหรับสโมสรที่รอดพ้นการตกชั้นในยุคพรีเมียร์ลีก พอสเตคอกลูถูกปลดในวันที่ 6 มิถุนายน ค.ศ. 2025 

ทอแมส ฟรังก์ เข้ามาคุมทีมต่อในฤดูกาล 2025–26 เซ็นสัญญาไปจนถึง ค.ศ. 2028 และกัปตันทีมอย่างซน ฮึง-มิน ประกาศอำลาทีมหลังอยู่กับสโมสรมา 10 ฤดูกาล ต่อมาในวันที่ 4 กันยายน ค.ศ. 2025 สโมสรแถลงการณ์ว่าแดเนียล เลวี ยุติบทบาทการเป็นประธานสโมสรหลังจากบริหารทีมยาวนานเกือบ 25 ปี สโมสรแยกทางกับฟรังก์ในวันที่ 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2026 จากผลงานย่ำแย่โดยอยู่อันดับที่ 16 ในตาราง และไม่ชนะในลีก 8 นัดติดต่อกันนับตั้งแต่เดือนมกราคม 2026 

 ตราสัญลักษณ์ 
ตราสัญลักษณ์ของสโมสรทอตนัมฮอตสเปอร์เป็นรูปไก่ตัวผู้ที่มีเดือยแหลมคมเหยียบลูกฟุตบอล จึงได้ฉายาในภาษาไทยว่า "ไก่เดือยทอง" ตราสัญลักษณ์นี้มีที่มาจากนัดชิงชนะเลิศเอฟเอคัพในปี 1901 เมื่อแฮร์รี เพอร์ซี ฮอตสเปอร์ บุคคลที่เชื่อกันว่าทางสโมสรได้นำนามสกุลของเขาตั้งขึ้นเป็นชื่อสโมสร ใส่รูปไก่ตัวผู้ลงไปในตราสัญลักษณ์เพื่อให้ผู้เล่นเกิดความฮึกเหิม ต่อมาอีก 8 ปี วิลเลียม เจมส์ สก๊อต อดีตผู้เล่นของสโมสรได้ทำรูปหล่อสำริดไก่ตัวผู้เหยียบลูกฟุตบอลขึ้นมา จึงได้กลายมาเป็นสัญลักษณ์ของสโมสรนับตั้งแต่บัดนั้น

โดยสัญลักษณ์รูปนี้ได้ทำการปรับเปลี่ยนมาหลายครั้งในหลายยุคสมัย โดยในยุคทศวรรษที่ 1920 เป็นรูปลักษณ์ที่เรียบ ๆ ต่อมาสมัยก็มีรูปลูกโลกรวมถึงสิงโตคู่ ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของตระกูลนอร์ททัมเบอร์แลนด์ของแฮร์รี ฮอตสเปอร์ ทั้งปราสาทบรูซซึ่งตั้งอยู่ใกล้สนามไวท์ฮาร์ทเลน รวมทั้งต้นไม้ 7 ต้น สื่อถึงเซเวนซิสเตอร์ส์ ย่านหนึ่งในลอนดอนเหนือที่ตั้งของสโมสรด้วย พร้อมคติภาษาละตินที่ว่า "Audere Est Facere" (จงกล้าที่จะทำ) ต่อมาในยุคทศวรรษที่ 1980 ได้ตัดรายละเอียดต่าง ๆ ออกไป เหลือเพียงไก่กับสิงโตและคติภาษาละตินเท่านั้น 

โดยสัญลักษณ์แบบปัจจุบันเกิดขึ้นในปี 2006

 สนามเหย้า 
ในยุคแรก ทอตนัมฮอตสเปอร์มีสนามประจำสโมสรคือ ทอตนัม มาร์เชส แต่เนื่องจากเกิดปัญหาสงครามขึ้นใน ค.ศ. 1897 ทอตนัม มาร์เชส ได้ถูกระงับการใช้งานอย่างถาวร โดยสโมสรได้ไปเช่าบริเวณย่าน นอททัมเบอร์แลนด์ และขอเช่าสนาม นอททัมเบอร์แลนด์ พาร์ค เป็นเวลา 8 ปี ก่อนที่จะย้ายไปยังสนาม ไวต์ฮาร์ตเลน ในปี 1899 ความจุ 36,230 ที่นั่ง และยังได้รับเลือกให้เป็นสนามฟุตบอลที่สะอาดที่สุดในประเทศอังกฤษ โดยสนามเป็นพื้นหญ้ายาว 100 เมตร กว้าง 67 เมตร ออกแบบโดยสถาปนิกชื่อ อาชิบัลด์ ลีตช์ ชาวสกอตแลนด์ และสโมสรได้ใช้สนามแห่งนี้จนถึงต้นทศวรรษที่ 2000 ผู้บริหารจึงมีแนวคิดที่จะสร้างสนามแห่งใหม่เพื่อรองรับแฟนบอลที่เพิ่มขึ้น โดยมีความพยายามที่จะย้ายสนามใหม่ตั้งแต่ปี 2001 โดยจะย้ายไปยังสนามกีฬาในเขตพิคเกตส์ล็อก แต่ไม่ได้รับอนุมัติจากกรุงลอนดอนเนื่องจากสภาพการจราจรที่แออัด รวมถึงแผนการย้ายไปยังเวมบลีย์ในปี 2007 แต่ก็ไม่เกิดขึ้น

ในเดือนตุลาคม 2008 สโมสรประกาศแผนการสร้างสนามใหม่ทางทิศเหนือแทนที่ไวท์ฮาร์ทเลน เนื่องจากต้องการเพิ่มความจุและความทันสมัย โดยทางใต้ของสนามใหม่จะมีเนื่อที่ครึ่งหนึ่งทับซ้อนกันกับทางตอนเหนือของเดอะเลน โครงการดังกล่าวมีชื่อว่า "นอร์ธัมเบอร์แลนด์" สโมสรเริ่มดำเนินการในเดือนตุลาคม 2009 แต่หลังจากปัญหาต่าง ๆ ทั้งด้านทำเลที่ตั้งและค่าใช้จ่าย สโมสรก็ถูกเพิกถอนโครงการชั่วคราว แต่ผู้บริหารสเปอร์ได้เสนอแผนงานใหม่อีกครั้งโดยมีการเสนอไปที่องค์การอนุรักษ์แห่งอังกฤษ และเลขานุการของรัฐบาล โดยบอริส จอห์นสัน นายกเทศมนตรีกรุงลอนดอนในขณะนั้นได้อนุมัติในวันที่ 25 พฤศจิกายน 2010

ในปี 2011 ระหว่างการดำเนินการโครงการ นอร์ธัมเบอร์แลนด์ ผู้บริหารของสเปอร์มีแนวคิดที่จะย้ายไปยังสนามกีฬาลอนดอน ซึ่งสร้างขึ้นเพื่อการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2012 และในปีเดียวกัน ได้มีการยื่นข้อเสนอขอใช้สนามจากสองสโมสรคือสเปอร์กับเวสต์แฮมยูไนเต็ด โดยสเปอร์ได้ชนะในการเสนอราคาครั้งแรก แต่ถอนตัวในภายหลังเนื่องจากปัญหาค่าใช้จ่าย ทำให้เวสต์แฮมได้ใช้สนามกีฬาโอลิมปิกลอนดอนแทน 

ภายหลังจากความล่าช้าต่าง ๆ ในที่สุด การก่อสร้างสนามแห่งใหม่ได้เริ่มขึ้นในปี 2016 และมีกำหนดเปิดในช่วงฤดูกาล 2018–19 และในระหว่างการก่อสร้าง เกมในบ้านของสเปอร์ทั้งหมดในฤดูกาล 2017–18 ได้ย้ายไปเล่นที่เวมบลีย์ หลังจากการทดสอบระบบที่ประสบความสำเร็จสองครั้ง สเปอร์ได้ย้ายเข้าสู่สนามใหม่อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 3 เมษายน 2019 ในการแข่งขันพรีเมียร์ลีกกับคริสตัลพาเลซ ซึ่งสเปอร์ชนะ 2–0 สนามใหม่นี้มีชื่อว่า สนามกีฬาทอตนัมฮอตสเปอร์ และเป็นบ้านหลังใหม่ของสเปอร์ถึงปัจจุบัน

 แฟนคลับ 
สเปอร์เป็นสโมสรเก่าแก่ที่มีผู้ติดตามมายาวนาน และมีฐานแฟนคลับที่ใหญ่ในกรุงลอนดอน พวกเขาเคยมียอดผู้ชมเกมในสนามเฉลี่ยมากทีสุดในประเทศในช่วงปี 1950–62  และมียอดจำหน่ายบัตรเข้าชมมากที่สุดเป็นอันดับ 9 ของพรีเมียร์ลีกประจำฤดูกาล 2008–09 และสเปอร์เป็นหนึ่งในสโมสรที่มีผู้ติดตามมากที่สุดในโลกจากทุกทวีป แฟนคลับรุ่นบุกเบิกของสโมสรมีชื่อเรียกว่า "ยิดอาร์มี" (Yid Army) ซึ่งหมายถึงชาวยิว เนื่องจากแฟนคลับแต่ดั้งเดิมของสโมสรเป็นชาวยิวที่ตั้งรกรากในกรุงลอนดอนตอนเหนือ แฟนฟุตบอลที่มีชื่อเสียงของสเปอร์ได้แก่ เจสซี เจ นักร้องชื่อดังชาวอังกฤษ และ เจ. เค. โรว์ลิง นักเขียนนวนิยาย

สเปอร์มีเพลงประจำสโมสรที่แฟน ๆ มักร้องเชียร์ในสนามคือ  "Glory Glory Tottenham Hotspur" เริ่มใช้ครั้งแรกในปี 1961 ภายหลังจากที่ทีมคว้าดับเบิลแชมป์ได้ในฤดูกาลดังกล่าว และได้ไปแข่งขันฟุตบอลยุโรปเป็นครั้งแรก

 สโมสรคู่อริ 
ทอตนัมฮอตสเปอร์ เป็นคู่แข่งโดยตรงกับอาร์เซนอล ซึ่งตั้งอยู่ในย่านลอนดอนเหนือด้วยกัน โดยการแข่งขันระหว่างสองทีมเรียกว่า ดาร์บีลอนดอนเหนือ โดยมีจุดเริ่มต้นมาจากการย้ายจากลอนดอนใต้ มายังลอนดอนเหนือของอาร์เซนอลใน ค.ศ. 1913 โดยแต่เดิมนั้น สเปอร์เป็นสโมสรเดียวที่ตั้งอยู่ในย่านลอนดอนเหนือ พวกเขาเปรียบเสมือนความภาคภูมิใจและเป็นสโมสรตัวแทนของคนในย่านนี้ การย้ายมาของอาร์เซนอลจึงเปรียบเสมือนการมาแย่งพื้นที่และฐานแฟนคลับของสเปอร์ ยิ่งไปกว่านั้น จากการมีมติเพิ่มจำนวนทีมในดิวิชันหนึ่งจากเดิม 20 ทีม เป็น 22 ทีมในฤดูกาล 1919–20 โดยสมาคมฟุตบอลอังกฤษได้ให้สิทธิ์ทีมอันดับ 1 และ 2 จากดิวิชั่นสองเลื่อนชั้นขึ้นมาโดยอัตโนมัติ (ดาร์บีเคาน์ตี และ เพรสตันนอร์ทเอนด์) และในโควตาทีมสุดท้ายนั้น สมาชิกสมาคมได้โหวตเลือกให้อาร์เซนอลซึ่งอยู่ในดิวิชั่นสองเลื่อนชั้นขึ้นมาสู่ดิวิชั่นหนึ่ง และให้สเปอร์ซึ่งได้อันดับ 20 ในดิวิชั่นหนึ่งตกชั้นไปเล่นดิวิชั่นสองแทน และเหตุการณ์ครั้งนั้นได้มีการกล่าวหาว่า เฮนรี นอร์ริส ประธานสโมสรอาร์เซนอลในขณะนั้นใช้วิธีวิ่งเต้นและติดสินบนต่อสมาคม แต่ก็ไม่ปรากฏหลักฐานเพียงพอ และนั่นถือเป็นเหตุการณ์สำคัญครั้งประวัติศาสตร์ที่สร้างความโกรธแค้นให้แก่สเปอร์และทำให้ความเป็นอริกันของสองสโมสรทวีความรุนแรงมาจนถึงทุกวันนี้

สโมสรในลอนดอนอื่น ๆ ที่เป็นคู่แข่งกับสเปอร์ได้แก่ เชลซี และ เวสต์แฮม แต่ความเป็นอริและบรรยากาศการเผชิญหน้ากันไม่ดุเดือดเท่าการพบกับอาร์เซนอล

 การช่วยเหลือสังคม 
ตั้งแต่ปี 2006 สโมสรได้ทำงานร่วมกับ Haringey Council และ Metropolitan Housing Trust และชุมชนท้องถิ่นในการพัฒนาสิ่งอำนวยความสะดวกด้านกีฬาและกิจกรรมทางสังคมซึ่งได้รับการสนับสนุนทางการเงินจาก Barclays Spaces for Sport และ Football Foundationhttps://web.archive.org/web/20110322010725/http://www.tottenhamhotspur.com/foundation/news/foundationnews_haringeymultisportsummercoachingprogramme.html มูลนิธิทอตนัมฮอตสเปอร์ได้รับการสนับสนุนระดับสูงจากนายกรัฐมนตรี และเปิดตัวเดือนกุมภาพันธ์ 2007https://www.tottenhamhotspur.com/archived-news/

ในเดือนมีนาคม 2007  สโมสรได้ประกาศความร่วมมือกับองค์กรการกุศล SOS Children's Villages UK โดยนำเงินค่าปรับจากผู้เล่นที่ทำผิดวินัยไปช่วยเหลือหมู่บ้านเด็กของมูลนิธิในรัสเตนบูร์ก ประเทศแอฟริกาใต้ รวมทั้งสนับสนุนโครงการพัฒนาชุมชนที่หลากหลายในและรอบ ๆ เมืองรัสเตนบูร์ก ในปีงบประมาณ 2006 และ 2007 สเปอร์ครองอันดับสูงสุดในอังกฤษในด้านการบริจาคเพื่อการกุศลhttps://web.archive.org/web/20080409101702/http://www.tottenhamhotspur.com/docstore/tottenham_ar2006_72dpi.pdfคิดเป็นมูลค่ากว่า 4,545,889 ปอนด์ ซึ่งรวมถึงการบริจาคเงินอีก 4.5 ล้านปอนด์ตลอดระยะเวลาสี่ปี เพื่อจัดตั้งมูลนิธิทอตนัมฮอตสเปอร์https://web.archive.org/web/20081206052131/http://www.24dash.com/news/Communities/2007-03-26-Chelsea-FC-near-bottom-of-charitable-donations-league

สเปอร์ยังเป็นหนึ่งในผู้เข้าร่วมที่มีชื่อเสียงในโครงการ 10:10 ซึ่งสนับสนุนให้บุคคล ธุรกิจ และองค์กรดำเนินการเกี่ยวกับปัญหาสิ่งแวดล้อม พวกเขาเข้าร่วมในปี 2007 ด้วยความมุ่งมั่นในการลดการปล่อยแก๊สคาร์บอนไดออกไซด์ พวกเขาได้อัพเกรดไฟในสนามเป็นรุ่นที่มีประสิทธิภาพมากขึ้น และหนึ่งปีต่อมา พวกเขารายงานว่าพวกเขาลดการปล่อยคาร์บอนลง 14%https://web.archive.org/web/20120407015727/http://www.1010global.org/uk/spurs นอกจากนี้สเปอร์ยังได้ให้เงินสนับสนุนทุนการศึกษาแก่เด็กยากจนในอังกฤษ รวมถึงการสร้างที่อยู่อาศัยให้แก่คนยากไร้ การสร้างโรงเรียนอนุบาล และสนับสนุนการจ้างงานกว่า 3,500 ตำแหน่งซึ่งเป็นส่วนหนึ่งในโครงการ "นอร์ธัมเบอร์แลนด์" ในการพัฒนาสนามเหย้าแห่งใหม่

 ชุดแข่งและสปอนเซอร์ 
ชุดที่ใช้
 1978–1980: แอดมิรัล
 1980–1985: เลอ ค็อก สปอร์ทิฟ
 1985–1991: ฮุมเมล
 1991–1995: อัมโบร
 1995–1999: โพนี
 1999–2002: อาดิดาส
 2002–2006: แคปปา
 2006–2012: พูมา
 2012–2017: อันเดอร์ อาร์มัวร์
 2017 -         ไนกี้

สปอนเซอร์
 1882–1983: ไม่มี
 1983–1995: โฮลสเตน
 1995–1999: ฮิวเลตต์-แพคการ์ด
 1999–2002: โฮลสเตน
 2002–2006: ธอมสัน ฮอลิเดย์
 2006–2010: Mansion.com คาสิโน & โป๊กเกอร์
 2010–2011: ออโตโนมี คอร์ปอเรชัน (ใช้ในพรีเมียร์ลีก)
 2010–2013: ธนาคารอินเวสเทค (ใช้ในแชมเปียนส์ลีก, เอฟเอคัพ, ลีกคัพและยูโรปาลีก)
 2011–2013: ออราสมา1 (ใช้ในพรีเมียร์ลีก)
 2013–2014: ฮิวเลตต์-แพคการ์ด2, AIA (เอฟเอคัพ, ลีกคัพและยูโรปาลีก)
 2014–: AIA

<small>1 ออราสมาเป็นบริษัทลูกของ ออโตโนมี คอร์ปอเรชัน</small>
2 ฮิวเลตต์-แพคการ์ด เป็นบริษัทแม่ของ ออโตโนมี คอร์ปอเรชัน

ผู้เล่น 
ผู้เล่นชุดปัจจุบัน





 ผู้เล่นที่ถูกปล่อยยืม 

 ทำเนียบผู้จัดการทีม รายชื่อเรียงตามปีที่เข้ารับตำแหน่งผู้จัดการทีมทอตนัมฮอตสเปอร์: 1898  แฟรงค์ เบรดเทลล์
 1899  จอห์น คาเมรอน
 1907  เฟรด เคิร์กแฮม
 1912  ปีเตอร์ แม็ควิลเลียม
 1927  บิลลี มินเทอร์
 1930  เพอร์ซี สมิธ
 1935  วอลลี ฮาร์ดดิงก์  (ผู้ที่รับช่วงต่อชั่วคราว)  
 1935  แจ็ค ทรีซานเดิร์น
 1938  ปีเตอร์ แม็ควิลเลียม
 1942  อาเทอร์ เทอร์เนอร์
 1946  โจ ฮูลม์
 1949  อาเทอร์ โรว์
 1955  จิมมี แอนเดอร์สัน
 1958  บิล นิโคลสัน
 1974  เทอร์รี นีล
 1976  คีธ เบอร์คินชอร์
 1984  ปีเตอร์ ชรีฟส์
 1986  เดวิด พลีท
 1987  เทรเวอร์ ฮาร์ทลีย์ และ ดัก ลิเวอร์มอร์  (ผู้จัดการทีมชั่วคราว) 
 1987  เทอร์รี เวนาเบิลส์
 1991  ปีเตอร์ ชรีฟส์
 1992  ดัก ลิเวอร์มอร์ และ  เรย์ คลีเมนซ์
 1993  ออสวัลโด อาร์ดิเลส 1994  สตีฟ เพอร์รีแมน  (ผู้ที่รับช่วงต่อชั่วคราว)  
 1994  เจอร์รี ฟรานซิส
 1997  คริส ฮิวจ์ตัน  (ผู้ที่รับช่วงต่อชั่วคราว)  
 1997  คริสเตียน โกรสส์
 1998  เดวิด พลีท  (ผู้ที่รับช่วงต่อชั่วคราว)  
 1998  จอร์จ เกรแฮม (นักฟุตบอล) 
 2001  เดวิด พลีท  (ผู้ที่รับช่วงต่อชั่วคราว)  
 2001  เกล็นน์ ฮอดเดิล
 2003  เดวิด พลีท  (ผู้ที่รับช่วงต่อชั่วคราว)  
 2004  ฌัก ซ็องตีนี
 2004  มาร์ติน โยล
 2008  ฆวนเด รามอส
 2009  แฮร์รี เรดแนปป์
 2012  อังเดร วิลลัช-โบอัช
 2013  ทิม เชอร์วูด
 2014  เมารีซีโอ โปเชตีโน
 2019  โชเซ มูรีนโย
 2021  ไรอัน เมสัน  (ผู้ที่รับช่วงต่อชั่วคราว)  
 2021  นูนู อึชปีรีตู ซังตู 
 2021  อันโตนีโอ กอนเต
 2023  กริสเตียน สเตลลินี  (ผู้ที่รับช่วงต่อชั่วคราว)  
 2023  ไรอัน เมสัน  (ผู้ที่รับช่วงต่อชั่วคราว)  
 2023  แอนจ์ พอสเตคอกลู
 2025  ทอแมส ฟรังก์
 2026  อีกอร์ ทูดอร์  (ผู้ที่รับช่วงต่อชั่วคราว)  

 บุคลากรปัจจุบัน 
ตำแหน่งรายชื่อผู้จัดการทีมว่างผู้ช่วยผู้จัดการทีมผู้ฝึกสอนทีมชุดใหญ่ ไนเจล กิบส์ผู้ฝึกสอนผู้รักษาประตู เพอร์รี่ ซัคคลิงผู้ฝึกสอนฟิตเนส กอสตันติโน กอรัตติผู้ฝึกสอนฟิตเนส จาน เปาโล เบนโตรเน่นักวิเคราะห์ผู้ช่วยผู้ฝึกสอน เลดลีย์ คิงผู้จัดการทีมชุดเยาวชน ดีน รัสติกผู้ฝึกสอนรุ่นอายุ 17-23 ปี คริส โพเวลล์https://www.tottenhamhotspur.com/news/2020/august/academy-coaching-update/หัวหน้าแมวมอง ปีเตอร์ บราวด์หัวหน้าฝ่ายวิทยาศาสตร์การกีฬา เจฟ สกอตนักกายภาพบำบัด สจ๊วต แคมเบล

 ข้อมูลล่าสุด: 1 พฤษภาคม 2023

อดีตผู้เล่นที่มีชื่อเสียง

 เฮอร์เบิร์ต แชปแมน (1905–1907)
 จิมมี่ กรีฟส์ (1961–1970)
 แกรม ซูเนสส์ (1970–1972)
 คริส ฮิวตัน (1977–1990)
 เรย์ คลีเมนซ์ (1981–1988)
 พอล แกสคอยน์ (1988–1992)
 แกรี ลินิเกอร์ (1989–1992)
 เอียน วอล์กเกอร์ (1989–2001)
 ดาร์เรน แอนเดอร์ตัน (1992–2004)
 โซล แคมป์เบลล์ (1992–2001)
 เทดดี เชริงงัม (1992–1997, 2001–2003)
 เจอร์เกน คลินส์มันน์ (1994–1995)
 เลส เฟอร์ดินานด์ (1997–2003)
 เดวิด ชิโนลา (1997–2000)
 ปีเตอร์ เคราช์ (1998–2000, 2009– 2011)
 เลดลีย์ คิง (1998–2012)
 นีล ซุลลิแวน (2000–2003)
 ไซมอน เดวิส (2000–2005)
 กุสตาโบ โปเย (2001–2004)
 เคซี่ย์ เคลเลอร์ (2001–2005)
 เจมี่ เรดแนปป์ (2002–2005)
 ร็อบบี คีน (2002–2008, 2009–2011)
 เฮลเดอร์ ปอสติกา (2003–2004)
 บ๊อบบี้ ซาโมรา (2003–2004)
 พอล โรบินสัน (2004–2008)
 ลี ยอง-เปียว (2005–2008)
 เจอร์เมน จีนาส (2005–2013)
 แดนนี่ เมอร์ฟี่ (2006–2007)
 ดิมิทาร์ เบอร์บาตอฟ (2006–2008)
 แกเร็ธ เบล (2007–2013, 2020–2021)
 แดร์เรน เบนต์ (2007–2009)
 เฟรเซอร์ แคมป์เบลล์ (2008–2009-ยืมตัว)
 ลูกา โมดริช (2008–2012)
 โรมัน พาฟลูเชนโก (2008–2012)
 วิลสัน ปาลาซิออส (2009–2011)
 นิโก ครานจ์ชาร์ (2009–2012)
 ไอเดอร์ กุดยอห์นเซน (2010-ยืมตัว)
 ราฟาเอล ฟาน เดอ ฟาร์ต (2010–2012)
 สก็อต พาร์กเกอร์ (2011–2013)
 เครสแจน อีเรกเซิน (2013–2020)
 ลูกัส โมรา (2018–2023)
 แฮร์รี เคน (2009–2023)
 ซน ฮึง-มิน (2015–2025)

 เกียรติประวัติ 

+เกียรติประวัติของสโมสรฟุตบอลทอตนัมฮอตสเปอร์ ระดับ การแข่งขัน ชนะเลิศ ฤดูกาลประเทศดิวิชัน 1 / พรีเมียร์ลีก21950–51, 1960–61เอฟเอคัพ81900–01, 1920–21, 1960–61, 1961–62, 1966–67, 1980–81, 1981–82, 1990–91ฟุตบอลลีกคัพ / อีเอฟแอลคัพ41970–71, 1972–73, 1998–99, 2007–08เอฟเอแชริตีชีลด์ / เอฟเอคอมมิวนิตีชีลด์71921, 1951, 1961, 1962, 1967, 1981, 1991ดิวิชัน 221919–20, 1949–50ทวีปยูฟ่าคัพ / ยูฟ่ายูโรปาลีก31971–72, 1983–84, 2024–25ยูฟ่าคัพวินเนอร์สคัพ11962–63

ระดับรอง
 แองโกล-อิตาเลียนลีกคัพ
 ชนะเลิศ (1): 1971
 เชอริฟฟ์ออฟลอนดอนแชริตีชีลด์
 ชนะเลิศ (1): 1902

 สถิติสำคัญ 
 สถิติผู้ชมในสนามมากที่สุด: ในเวมบลีย์ นัดที่พบกับไบเออร์ 04 เลเวอร์คูเซิน (ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก), 2 พฤศจิกายน 2016 (85,512 คน)
 สถิติชนะมากที่สุด: ชนะ ครูว์ อเล็กซานดร้า 13–2 (เอฟเอคัพ), 3 กุมภาพันธ์ 1960
 สถิติแพ้มากที่สุด: แพ้ แอร์สเทอ เอ็ฟเซ เคิลน์ 0–8 (ยูฟ่าอินเตอร์โตโตคัพ), 22 กรกฎาคม 1995
 ผู้เล่นที่ลงสนามทุกรายการมากที่สุด: สตีฟ เพอร์รี่แมน, 854 นัด, 1969–86
 ผู้เล่นที่ลงสนามในลีกมากที่สุด: สตีฟ เพอร์รี่แมน, 613 นัด, 1969–86
 ผู้เล่นที่อายุมากที่สุดที่ลงสนาม: แบรด ฟรีเดล, 42 ปี และ 176 วัน, พบกับนิวคาสเซิลยูไนเต็ด, 10 พฤศจิกายน 2013
 ผู้เล่นที่อายุน้อยที่สุดที่ลงสนาม: อัลฟี เดวีน, 16 ปี และ 163 วัน, พบกับ Marine A.F.C., 10 มกราคม 2021
 สถิติซื้อนักเตะแพงที่สุด: 53.8 ล้านปอนด์, ต็องกี อึนดอมเบเล จาก ออแล็งปิกลียอแน, 2019
 สถิติขายนักเตะแพงที่สุด: 86.3 ล้านปอนด์, แกเร็ท เบล ไป เรอัลมาดริด, 2013
 นักเตะที่ทำประตูมากที่สุดใน 1 ฤดูกาล (ดิวิชั่นหนึ่ง): ไคลฟ์ อัลเลน, 49 ประตู, ฤดูกาล 1986–87
 นักเตะที่ทำประตูมากที่สุดใน 1 ฤดูกาล (พรีเมียร์ลีก): แฮร์รี่ เคน, 33 ประตู , ฤดูกาล 2020–21
 นักเตะที่ทำประตูรวมมากที่สุดตลอดกาล: จิมมี กรีฟส์, 266 ประตู, 1961–70
 ฤดูกาลที่ทีมยิงประตูมากที่สุดในพรีเมียร์ลีก: 86 ประตู, ฤดูกาล 2016–17
ผู้จัดการทีมที่ประสบความสำเร็จมากที่สุด: บิล นิโคลสัน, ชนะเลิศถ้วยรางวัล 11 รายการ (1958–74)
ผู้จัดการทีมที่คุมทีมยาวนานที่สุด: บิล นิโคลสัน, 16 ฤดูกาล (1958–74)

 ทีมฟุตบอลหญิง 
ทีมหญิงของสโมสรท็อตนัมฮอตสเปอร์ก่อตั้งในปี 1985 ในชื่อ "Broxbourne Ladies" ก่อนจะเปลี่ยนมาใช้ชื่อ "Tottenham Hotspur" ในฤดูกาล 1991–92 และลงเล่นในลีกสมัครเล่นของฟุตบอลหญิงอังกฤษ (London and South East Women's Regional Football League) ซึ่งเป็นลีกระดับสี่ ก่อนจะเลื่อนชั้นขึ้นมาในฤดูกาล 2007–08 และในฤดูกาล 2016–17 พวกเธอชนะเลิศการแข่งขันลีก FA Women's National League South ซึ่งเป็นลีกระดับสาม และได้เลื่อนชั้นขึ้นมาเล่นในระดับสอง (FA Women's Championship)https://www.tottenhamhotspur.com/news-archive-1/spurs-ladies-all-set-for-womens-super-league/

ในวันที่ 1 พฤษภาคม 2019 หลังเกมที่เสมอกับแอสตันวิลลา 1–1 ส่งผลให้ทีมได้สิทธิ์เลื่อนชั้นขึ้นสู่ลีกสูงสุดของฟุตบอลหญิงอังกฤษ (เอฟเอวีเมนส์ซูเปอร์ลีก)https://www.bbc.co.uk/sport/football/48125741 และในฤดูกาล 2019–20 สโมสรได้เปลี่ยนชื่อเป็น Tottenham Hotspur Women''https://www.bbc.co.uk/sport/football/48066352 และในวันที่ 29 มกราคม 2021 สโมสรได้เซ็นสัญญากับ โช โซ-ฮย็อน กัปตันทีมชาติฟุตบอลหญิงเกาหลีใต้ ส่งผลให้สเปอร์เป็นสโมสรแรกที่มีกัปตันทีมชาติจากชาติเดียวกันสองคนทั้งในทีมชายและทีมหญิง ลงเล่นให้สโมสรhttps://apnews.com/article/soccer-sports-europe-f7e2c34b379f2b607b49d5cbb473d3db โดย ซน ฮึง-มิน ซึ่งเป็นกัปตันทีมชายของทีมชาติเกาหลีใต้ ก็เล่นให้กับทีมชายของสเปอร์เช่นกัน

หมายเหตุ

อ้างอิง

 บรรณานุกรม 









 หนังสืออ่านเพิ่ม 














แหล่งข้อมูลอื่น


 Tottenham Hotspur at the Premier League official website
 Tottenham Hotspur News – Sky Sports
 Tottenham Hotspur Ladies  Official ladies club website
 Supporters' Trust
 Spurs Canada 
 Tottenham Hotspur Brasil 
 Tottenham Hotspur Switzerland
 Spurs history 1882–1921 
 Timesonline archive 
 Full list of honours


ท
ท
ท
หมวดหมู่:สโมสรฟุตบอลในลอนดอน
ท
ท
ท
ท