ภูเขา

ภูเขา เป็นลักษณะของพื้นโลกที่มีความสูงกว่าพื้นที่บริเวณโดยรอบ

ภูเขา ทิวเขา หรือเทือกเขาหมายถึง ลักษณะภูมิประเทศ ที่มีความสูงตั้งแต่ 600 เมตรขึ้นไปจากพื้นที่บริเวณรอบ ซึ่งมีลักษณะคล้ายกับเนินเขา แต่ว่าเนินเขานั้น จะมีพื้นที่สูงจากบริเวณรอบ ๆ ประมาณ 150 แต่ไม่เกิน 600 เมตร ภูเขาสามารถแบ่ง เป็นประเภทต่างๆ  ดังนี้
 ภูเขาโก่งตัว เกิดจากการบีบอัดตัวของหินหนืด ในแนวขนาน
 ภูเขาเลื่อนตัวหรือหักตัว เกิดจากการเลื่อนของหินทำให้มีการยกตัวและการทรุดตัวเกิดเป็นภูเขา
 ภูเขาโดม เกิดจากการที่หินหนืดดันตัว แต่ว่ายังไม่ทันพ้นพื้นผิวของโลก ก็เย็นตัวก่อน
 ภูเขาไฟ เกิดจากการที่หินละลาย ก่อตัวและทับถมกัน

 ความสูงของภูเขา 
ความสูงของภูเขาโดยทั่วไปจะวัดโดยความสูงที่ระดับเหนือน้ำทะเล เช่น เทือกเขาหิมาลัย โดยเฉลี่ยมีความสูงอยู่ที่ระดับ 5 กิโลเมตรเหนือระดับน้ำทะเล ยอดเขาเอเวอเรสต์บนเทือกเขาหิมาลัย และเป็นยอดเขาที่สูงที่สุดในโลก สูงจากระดับน้ำทะเลราวๆ 8.8 กิโลเมตร (8,844 เมตร) ดอยอินทนนท์ซึ่งเป็นยอดเขาที่สูงที่สุดของไทย มีความสูงจากระดับน้ำทะเลที่ 2,565 เมตร

 ทิวเขาและภูเขาที่สำคัญของไทย 
 ทิวเขาถนนธงชัย
ทิวเขาอินทนนท์
 ดอยอินทนนท์
 ทิวเขาแดนลาว
 ดอยผ้าห่มปก
 ทิวเขาขุนตาน
 ทิวเขาผีปันน้ำ
 ทิวเขาผีปันน้ำตะวันตก
 ทิวเขาผีปันน้ำตะวันออก
 ทิวเขาหลวงพระบาง
 ภูสอยดาว
 ดอยภูคา
 ภูเข้
 ดอยภูแว
 ดอยดงหญ้าหวาย
 ทิวเขาสันกำแพง
 ทิวเขาพนมดงรัก
 ทิวเขาภูพาน
 ทิวเขาเพชรบูรณ์
 ทิวเขาตะนาวศรี
 ทิวเขาสันกาลาคีรี
 ทิวเขาภูเก็ต
 ทิวเขานครศรีธรรมราช

 เทือกเขาและภูเขาที่สำคัญของโลก 
 เทือกเขาหิมาลัย
 เทือกเขาร็อกกี
 เทือกเขาแอลป์
 เทือกเขาแอนดีส
 เทือกเขาฮินดูกูช
 เทือกเขาแอตลาส
 เทือกเขาโอลิมปัส

 ดูเพิ่ม 
 รายชื่อภูเขาที่สูงที่สุด
 เซเวนซัมมิตส์
 ภูเขาแปดพันเมตร


หมวดหมู่:คำศัพท์ภูมิศาสตร์