เซ็กเธาว์

เซ็กเธาว์("ลิซกจึงตอบว่าขอให้ท่านจัดทรัพย์สิ่งของอันดี กับม้าซึ่งชื่อว่าเซ็กเธาว์อันมีกำลังเดิรทางได้วันละหมื่นเส้นมาเถิด ข้าพเจ้าจะเอาไปให้ลิโป้ แล้วจะเกลี้ยกล่อมให้ลิโป้มาอยู่กับท่านจงได้")  มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า ชื่อทู่หม่า (;  "กระต่ายแดง") เป็นม้าที่มีชื่อเสียงซึ่งเป็นของขุนศึกลิโป้ (呂布 ลฺหวี่ ปู้) ในช่วงปลายยุคราชวงศ์ฮั่นตะวันออกของจีน

 ในบันทึกประวัติศาสตร์ 
เซ็กเธาว์ถูกกล่าวถึงในบทชีวประวัติลิโป้ในบันทึกประวัติศาสตร์สามก๊กจี่ (三國志 ซานกั๋วจื่อ) และโฮ่วฮั่นชู (後漢書) โดยถูกบรรยายว่าเป็นม้าที่มีกำลังมากและสามารถ "ควบข้ามเมือง โดดข้ามคู" ได้ ลิโป้ขี่ม้าตัวนี้เมื่อ ค.ศ. 193 ในช่วงยุทธการที่เสียงสัน (常山 ฉางชาน; อยู่บริเวณนครฉือเจียจวง มณฑลเหอเป่ย์ในปัจจุบัน) ขณะช่วยขุนศึกอ้วนเสี้ยว (袁紹 ยฺเหวียนเช่า) ในการเอาชนะเตียวเอี๋ยน (張燕 จาง เยี่ยน) ที่เป็นอริ(北詣袁紹，紹與布擊張燕於常山。燕精兵萬餘，騎數千。布有良馬曰赤兎。) สามก๊กจี่ เล่มที่ 7.() โฮ่วฮั่นชู เล่มที่ 75.

เฉาหมานจฺว้าน (曹瞞傳) บันทึกว่าในช่วงเวลานั้นมีคำกล่าวถึงลิโป้และเซ็กเธาว์ว่า "ยอดคนลิโป้ ยอดม้าเซ็กเธาว์"() อรรถาธิบายจากเฉาหมานจฺว้านในสามก๊กจี่ เล่มที่7.

 ในนวนิยายสามก๊ก
เซ็กเธาว์มีบทบาทที่โดดเด่นยิ่งขึ้นในนวนิยายอิงประวัติศาสตร์ในคริสต์ศตวรรษที่ 14 เรื่อง สามก๊ก (三國演義 ซานกั๋วเหยี่ยนอี้) ซึ่งเล่าถึงเหตุการณ์ในประวัติศาสตร์ก่อนและระหว่างยุคสามก๊ก เซ็กเธาว์เดิมเป็นม้าชั้นดีของขุนศึกตั๋งโต๊ะ (董卓 ต่ง จั๋ว) หลังตั๋งโต๊ะฟังข้อเสนอของที่ปรึกษาลิซก (李肅 หลี่ ซู่) จึงตัดสินใจมอบหมายลิซกให้นำเซ็กเธาว์ไปมอบเป็นของกำนัลให้ลิโป้และชักชวนลิโป้ให้ทรยศเต๊งหงวน (丁原 ติง ยฺเหวียน) ที่เป็นบิดาบุญธรรมและแปรพักตร์มาเข้าด้วยตั๋งโต๊ะ ลิโป้ยินดีมากที่ได้รับเซ็กเธาว์ จากนั้นจึงสังหารเต๊งหงวนตามการโน้มน้าวของลิซกและแปรพักตร์ไปเข้าด้วยตั๋งโต๊ะ ลิโป้สาบานจะภักดีต่อตั๋งโต๊ะและนับถือตั๋งโต๊ะเป็นบิดาบุญธรรมคนใหม่

นวนิยายสามก๊กบรรยายลักษณะของเซ็กเธาว์ไว้ดังนี้: 

หลังการล่มจมและการเสียชีวิตของลิโป้ในยุทธการที่แห้ฝือ (下邳 เซี่ยพี) เซ็กเธาว์ได้มาเป็นของขุนศึกโจโฉ (曹操 เฉา เชา) ภายหลังโจโฉมอบเซ็กเธาว์ให้กับกวนอู (關羽 กวาน ยฺหวี่) เพื่อซื้อใจกวนอูให้เข้าร่วมกับตน(操令左右備一馬來。須臾牽至。那馬身如火炭，狀甚雄偉。操指曰：「公識此馬否？」公曰：「莫非呂布所騎赤馬乎？」操曰：「然也。」遂並鞍轡送與關公。) สามก๊ก ตอนที่ 25. หลังกวนอูเสียชีวิต ม้าต๋ง (馬忠 หม่า จง) นำเซ็กเธาว์ไปมอบให้ซุนกวน (孫權 ซุน เฉฺวัยน) ผู้เป็นนาย ซุนกวนมอบเซ็กเธาว์เป็นของกำนัลให้ม้าต๋ง เซ็กเธาว์ไม่ยอมกินอาหารเป็นเวลาหลายวันและตายไปในที่สุด() สามก๊ก ตอนที่ 77.

 หมายเหตุ 

 อ้างอิง 

 บรรณานุกรม 

 ตันซิ่ว (คริสต์ศตวรรษที่ 3). สามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อ).
 เผย์ ซงจือ (คริสต์ศตวรรษที่ 5). อรรถาธิบายสามก๊กจี่ (ซานกั๋วจื้อจู้).
 ฟ่าน เย่ (คริสต์ศตวรรษที่ 5). โฮ่วฮั่นชู.
 ล่อกวนตง (คริสต์ศตวรรษที่ 14). สามก๊ก (ซานกั๋วเหยี่ยนอี้).

หมวดหมู่:ม้าที่มีชื่อเสียง
หมวดหมู่:สามก๊ก
หมวดหมู่:กวนอู