ล่อกวนตง

ล่อกวนตง("จนถึงสมัยราชวงศ์ไต้เหม็ง (พ.ศ. ๑๙๑๑ - ๒๑๘๖) จึงมีนักปราชญ์จีนชาวเมืองฮั่งจิ๋วคนหนึ่งชื่อล่อกวนตง คิดแต่งหนังสือเรื่องสามก๊กขึ้น เปนหนังสือ ๑๒๐ ตอน")  (ประมาณ ค.ศ. 1330–1400Luo Guanzhong. Encyclopædia Britannica หรือประมาณ ค.ศ. 1280–1360) มีชื่อในภาษาจีนกลางว่า หลัว กว้านจง () มีชื่อตัวว่า เปิ่น () ชื่อรอง เยี่ยนจื๋อ () มีอีกชื่อรองว่า กวนตง หรือ กว้านจง () ซึ่งกลายเป็นชื่อที่ใช้เรียกโดยทั่วไป เป็นนักเขียนนวนิยายชาวจีนที่มีชีวิตในช่วงปลายยุคราชวงศ์ยฺเหวียนและต้นยุคราชวงศ์หมิง ยังเป็นที่รู้จักในนามแฝงว่า หูไห่ส่านเหริน ()Luo Guanzhong (2000). Sanguo yanyi: Three Kingdoms, 三國演義 [Romance of the Three Kingdoms]. Translated by Moss Roberts. Beijing: Foreign Languages Press, P31. ล่อกวนตงมีชื่อเสียงจากงานเขียนนวนิยายเรื่อง สามก๊ก (三國演義 ซานกั๋วเหยี่ยนอี้) ซึ่งเป็นหนึ่งในสี่สุดยอดวรรณกรรมจีน

 บ้านเกิด 
มีการถกเถียงกันอย่างยาวนานในแวดวงวรรณกรรมและวิชาการเกี่ยวกับบ้านเกิดของล่อกวนตง บ้างก็ว่าเป็นที่ตง-ยฺเหวียน (東原; ปัจจุบันคืออำเภอตงผิง มณฑลชานตง)明刻版“嘉靖本”《三国志通俗演义》序 บ้างก็ว่าเป็นที่ไท่หยวน (太原 ไท่-ยฺเหวียน; ปัจจุบันคือนครไท่หยวน มณฑลชานซี)賈仲名：《录鬼簿续编》 บ้างก็ว่าเป็นที่หลูหลิง (廬陵; ปัจจุบันคือนครจี๋อาน มณฑลเจียงซี) บ้างก็ว่าเป็นที่เฉียนถาง (钱塘; ปัจจุบันคือนครหางโจว มณฑลเจ้อเจียง)田汝成（明）《西湖游览志余》卷二十五 โดยสองแห่งหลังนี้ไม่สามารถพิสูจน์ยืนยันได้ ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา แม้ว่าจะมีการค้นพบหนังสือพงศาวลีของล่อกวนตงรวมถึงตราประทับส่วนตัวที่หมู่บ้านเหอวาน (河灣村 เหอวานชุน) อำเภอฉี (祁縣 ฉีเซี่ยน) มณฑลชานซี (山西) แต่ก็ไม่ได้ระบุว่าล่อกวนตงผู้นี้เป็นคนเดียวกันกับล่อกวนตงที่เขียนนวนิยายสามก๊ก จากการวิจัยล่าสุดพบว่ามีคนชื่อล่อกวนตงที่นครไท่หยวน มณฑลชานซี แต่แท้จริงแล้วเป็นล่อกวนตง (ประมาณ ค.ศ. 1323 - ประมาณ ค.ศ. 1397) ซึ่งเป็นนักเขียนบทละครอีกคนหนึ่ง ส่วนล่อกวนตงที่เป็นผู้เขียนนวนิยายสามก๊กมีความเป็นไปได้มากที่สุดที่จะมีบ้านเกิดอยู่ที่อำเภอตงผิง (東平縣 ตงผิงเซี่ยน) มณฑลชานตง (山東)

ทฤษฎีที่ระบุว่าบ้านเกิดของล่อกวนตงคือไท่หยวนมีที่มาหลักจากหนังสือลู่กุ่ยปู้ซฺวี่เปียน (錄鬼簿續編) ของเจี่ย จ้งหมิง (賈仲明) ในยุคราชวงศ์หมิง แต่ไม่ปรากฏในบันทึกประวัติศาสตร์อื่น ๆ มีบางการศึกษาระบุว่าลู่กุ่ยปู้ซฺวี่เปียนไม่ได้เขียนโดยเจี่ย จ้งหมิง บางการศึกษาระบุว่าในลู่กุ่ยปู้ซฺวี่เปียนอาจมีความผิดพลาดในการคัดลอกโดยคัดลอกคำว่า "ตง-ยฺเหวียน" (東原) ผิดเป็น "ไท่-ยฺเหวียน" (太原) นอกจากนี้ในช่วงเวลาหนึ่งของประวัติศาสตร์ อาณาบริเวณที่ติดกับอำเภอตงผิงซึ่งมีศูนย์กลางที่เขตฉางชิง (長清區 ฉางชิงชฺวี) นครจี่หนาน (濟南市 จี่หนานชื่อ) เคยถูกเรียกว่า "ตงไท่-ยฺเหวียน" (東太原) เรื่องราวเกี่ยวกับล่อกวนตงจำนวนมากมีลักษณะเป็นตำนานพื้นบ้าน ทำให้เกิดความคิดเห็นที่แตกต่างกันมากมายมาโดยตลอด }} ทฤษฎีไท่หยวนมีข้อบกพร่องสำคัญข้อหนึ่ง นั่นคือหากล่อกวนตงเป็นคนชานซี  เหตุใดจึงคุ้นเคยและสนใจบุคคลในประวัติศาสตร์ที่ไม่สำคัญนักในชานตง ตามที่ปรากฏการเขียนในนวนิยายสามก๊ก มีบางการศึกษาที่มีความเห็นว่าระดับของความคุ้นเคย ความรู้ และความกระตือรือร้นของผู้เขียนที่มีต่อ "จังหวัดตงผิง" (東平府 ตงผิงฝู่) และ "จังหวัดไท่หยวน" (太原府 ไท่-ยฺเหวียฝู่) มีความแตกต่างกันอย่างมาก และล่อกวนตงผู้เขียนนวนิยายสามก๊กมีความรู้สึกต่อ "ตง-ยฺเหวียน" เหมือนเป็น "แผ่นดินเกิด"

 ประวัติ 
ล่อกวนตงเริ่มเข้าสำนักศึกษาเพื่อเรียนสี่ตำราห้าคัมภีร์ (四書五經 ซื่อชูอู่จิง) ขณะมีอายุ 8 ปี ต่อมาเมื่อล่อกวนตงอายุ 14 ปี มารดาของล่อกวนตงป่วยเสียชีวิต ล่อกวนตงจึงลาออกจากสำนักศึกษาและติดตามบิดาซึ่งเดินทางไปทำการค้าที่บริเวณซูโจว (蘇州) และหางโจว (杭州) แต่ล่อกวนตงไม่สนใจเรื่องการค้า จึงขออนุญาตบิดาแล้วเดินทางไปยังฉือซี (慈溪) เพื่อศึกษากับเจ้า เป่าเฟิง (趙寶豐) ซึ่งเป็นบัณฑิตที่มีชื่อเสียงในเวลานั้น

เมื่อ ค.ศ. 1356 ล่อกวนตงอำลาเจ้า เป่าเฟิงและไปเข้าร่วมกับจาง ชื่อเฉิง (張士誠) ในฐานะที่ปรึกษา ในปีถัดมา จางชื่อเฉิงทำตามคำแนะนำของล่อกวนตงจึงสามารถเอาชนะการโจมตีของคาง เม่าไฉ (康茂才) ที่เป็นนายทหารของจู ยฺเหวียนจาง (朱元璋) ได้ ในปีเดียวกันนั้น น้องชายของจาง ชื่อเฉิงพ่ายแพ้ถูกราชวงศ์ยฺเหวียนจับกุม จาง ชื่อเฉิงจึงจำต้องยอมจำนน ภายหลังการยอมจำนนต่อราชวงศ์ยฺเหวียน จาง ชื่อเฉิงก็ใช้ชีวิตอย่างสำเริงสำราญ จนกระทั่ง ค.ศ. 1363 จาง ชื่อเฉิงเห็นว่าชาวมองโกลเสื่อมอำนาจลง จึงตั้งตนเป็นอ๋อง (王 หวาง) อีกครั้ง ที่ปรึกษาหลายคนรวมถึงล่อกวนตงต่างเสนอให้เลื่อนการประกาศตนเป็นอ๋องออกไป แต่ข้อเสนอไม่ได้รับการยอมรับ ตั้งแต่นั้นมาล่อกวนตงก็สิ้นความเชื่อมั่นในตัวจาง ชื่อเฉิงแล้วเดินทางกลับบ้านเกิด

ระหว่างทาง ล่อกวนตงได้พบกับเจี่ย จ้งหมิงซึ่งเป็นเพื่อนร่วมบ้านเกิดเดียวกัน จึงทราบข่าวว่าบิดาของตนเสียชีวิตแล้ว ส่วนมารดาเลี้ยงได้แต่งงานใหม่ ล่อกวนตงจึงไม่คิดกลับไปบ้านเกิดอีก ต่อมาที่เขาเหอหยาง (河陽山 เหอหยางชาน; ปัจจุบันคือนครจางเจียก่าง นครซูโจว มณฑลเจียงซู) ล่อกวนตงได้พบกับชือ ไน่อาน (施耐庵) ซึ่งเวลานั้นกำลังประพันธ์นวนิยายเรื่องซ้องกั๋ง (水滸傳 ฉุยหู่จฺว้าน) ล่อกวนตงเห็นด้วยอย่างยิ่งกับทัศนะของชือ ไน่อานในการเขียนหนังสือเพื่อโน้มน้าวผู้คน จึงนับถือชือ ไน่อานเป็นอาจารย์ของตน胡应麟《少室山房笔丛》云：“元人武林施某所编《水浒传》特为盛行……其门人罗本亦效为《三国志演义》。” ตั้งแต่นั้นล่อกวนตงก็อยู่เคียงข้างชือ ไน่อานมาโดยตลอดและช่วยคัดลอกต้นฉบับ ต่อมาล่อกวนตงเริ่มขึ้นนวนิยายสามก๊กและได้รับคำแนะนำอย่างมากอย่างชือ ไน่อาน 

มีอีกเรื่องเล่าหนึ่งว่าล่อกวนตงยังคงอยู่ด้วยจาง ชื่อเฉิง顾苓《塔影园集》说“客霸府张士诚” จนกระทั่งภายหลังจากจาง ชื่อเฉิงพ่ายแพ้และเสียชีวิต ล่อกวนตงได้รับคำสั่งจากจู ยฺเหวียนจางให้มุ่งมั่นกับการประพันธ์นวนิยายสามก๊กเพื่อชี้นำค่านิยมและจิตใจผู้คน

เมื่อ ค.ศ. 1366 ฤดูใบไม้ผลิ เจ้า เป่าเฟิงอาจารย์ของล่อกวนตงเสียชีวิต ล่อกวนตงจึงรีบเดินทาวไปฉือซีเพื่อร่วมไว้อาลัย อีกไม่กี่เดือนต่อมา ชือ ไน่อานพาครอบครัวอพยพไปซิงฮฺว่า (興化) เพื่อหนีภัยสงคราม ล่อกวนตงหาชือ ไน่อานไม่พบจึงอยู่เขาเหอหยางเพื่อเขียนนวนิยายสามก๊กต่อไป

เมื่อล่อกวนตงทราบข่าวคราวของชือ ไน่อาน และเตรียมตัวจะเดินทางไปหา ก็เผอิญว่าเวลานั้นชือ ไน่อานถูกจู ยฺเหวียนจางจับกุมมาขังคุกเพราะเนื้อหาของนวนิยายซ้องกั๋งที่ชือ ไน่อานเขียน ล่อกวนตงจึงรีบเดินทางไปยังจินหลิง (金陵) ไปหาหลิว ปั๋วเวิน (劉伯溫) สหายสนิทของชือ ไน่อานเพื่อขอให้ช่วยเหลือในการช่วยชีวิตชือ ไน่อาน หลังเวลาผ่านไปปีกว่า ในที่สุดชือ ไน่อานก็ได้รับการปล่อยตัว ล่อกวนตงจ้างเรือไปส่งชือ ไน่อานกลับซิงฮฺว่า แต่ชือ ไน่อานล้มป่วยระหว่างทาง ล่อกวนตงจึงอยู่ดูแลชือ ไน่อานที่หฺวายอัน (淮安) ต่อมาไม่นานชือ ไน่อานเสียชีวิต ล่อกวนตงช่วยจัดการงานศพ จากนั้นจึงนำต้นฉบับของนวนิยายซ้องกั๋งเดินทางไปยังเจี้ยนหยาง (建陽) ในมณฑลฝูเจี้ยน (福建) เพื่อหาคนมาพิมพ์หนังสือ แต่ไม่มีใครในเจี้ยนหยางกล้าพิมพ์ซ้องกั๋ง ล่อกวนตงไม่มีทางเลือกจึงไปอยู่ที่หางโจวชั่วคราว ที่หางโจวล่อกวนตงได้เรียบเรียงและแก้ไขปรับปรุงนวนิยายซ้องกั๋ง มีบางคนบอกว่า 30 ตอนสุดท้ายของนวนิยายซ้องกั๋งเสร็จสมบูรณ์ในช่วงเวลานี้ ในช่วงเวลาเดียวกันล่อกวนตงก็ปรับปรุงแก้ไขนวนิยายสามก๊กของตน และยังเขียนนวนิยายเรื่องซานซุ่ยผิงเย่าจฺว้าน (三遂平妖傳) 20 ตอน ล่อกวนตงเสียชีวิตด้วยอาการป่วยที่หางโจว

 ผลงาน 
  สามก๊ก (三國演義 ซานกั๋วเหยี่ยนอี้)
 ซ้องกั๋ง (水滸傳 ฉุยหู่จฺว้าน)
 สุยถังเหลี่ยงเฉาจื้อจฺว้าน (隋唐兩朝志傳)
 ซานซุ่ยผิงเย่าจฺว้าน (三遂平妖傳)
 ฉานถังอู่ไต้ฉือเหยี่ยนอี้ (殘唐五代史演義)
 ต้าถังฉินหวางฉือฮฺว่า (大唐秦王詞話)
 ชัวถัง (說唐)
 ฮุนจึงเหลา (粉妆楼 เฟินจฺวางโหลว)
 เจ้าไท่จู้หลงหู่เฟิง-ยฺหวินฮุ่ย (趙太祖龍虎風雲會)

 ดูเพิ่ม 
 สามก๊ก ผลงานนวนิยายที่ถือกันว่าเป็นผลงานของล่อกวนตง
 สามก๊กจี่ แหล่งข้อมูลหลักที่มีอิทธิพลต่อนวนิยายสามก๊ก
 ตันซิ่ว ผู้เขียนสามก๊กจี่ซึ่งมีอิทธิพลต่องานเขียนของล่อกวนตง

 อ้างอิง 

 บรรณานุกรม 






 แหล่งข้อมูลอื่น 



 Andrew West, The Textual History of Sanguo Yanyi - Authorship

หมวดหมู่:นักเขียนชาวจีน
หมวดหมู่:สามก๊ก
หมวดหมู่:ซ้องกั๋ง
หมวดหมู่:บุคคลในยุคราชวงศ์หยวน
หมวดหมู่:บุคคลในยุคราชวงศ์หมิง
หมวดหมู่:บุคคลจากหางโจว