ประเทศปาเลา

ปาเลา (; , ) มีชื่อทางการว่า สาธารณรัฐปาเลา (; Constitution of Palau . (PDF). palauembassy.com. Retrieved 1 June 2013.) เป็นประเทศหมู่เกาะในอนุภูมิภาคไมโครนีเชียของโอเชียเนีย ทางตะวันตกของมหาสมุทรแปซิฟิก ประกอบด้วยเกาะประมาณ 340 เกาะ และตั้งอยู่ทางตะวันตกของหมู่เกาะแคโรไลน์ ส่วนฝั่งตะวันออกและตอนกลางเป็นส่วนหนึ่งของประเทศไมโครนีเชีย

ด้วยขนาดพื้นที่ทั้งหมด  ทำให้เป็นประเทศที่เล็กอันดับ 16 ของโลก เกาะที่มีประชากรมากที่สุดคือคอรอร์ เมืองหลวงชื่อเงรุลมุด มีอาณาเขตทางทะเลติดต่อกับน่านน้ำสากลทางเหนือ ประเทศไมโครนีเชียทางตะวันออก ประเทศอินโดนีเซียทางใต้ และประเทศฟิลิปปินส์ทางตะวันตกเฉียงหนือ

ประเทศนี้มีผู้เข้าตั้งถิ่นฐานเดิมประมาณ 3,000 ปีก่อนโดยผู้อพยพจากเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ภาคพื้นสมุทร ปาเลาได้รับการวาดครั้งแรกบนแผนที่ยุโรปโดย เพาล์ ไคลน์ มิชชันนารีชาวโบฮีเมีย โดยอิงรายละเอียดที่ได้จากชาวปาเลาที่เรือล่มที่ชายฝั่งฟิลิปปินบนเกาะซามาร์ หมู่เกาะปาเลากลายเป็นส่วนหนึ่งของอีสต์อินดีส์ของสเปนใน ค.ศ. 1885 หลังสเปนแพ้ในสงครามสเปน–สหรัฐใน ค.ศ. 1898 หมู่เกาะนี้ถูกขายให้กับจักรวรรดิเยอรมันใน ค.ศ. 1899 ภายใต้เงื่อนไขสนธิสัญญาเยอรมัน–สเปน ซึ่งจัดให้เป็นส่วนหนึ่งของนิวกินีของเยอรมนี

หลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ทางสันนิบาตชาติให้หมู่เกาะนี้กลายเป็นส่วนหนึ่งของแปซิฟิกใต้ในอาณัติที่ญี่ปุ่นปกครอง ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง การต่อสู้กันประปรายรวมทั้งยุทธการที่เปเลลิวเกิดขึ้นระหว่างกองทหารอเมริกันและญี่ปุ่น ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของการทัพหมู่เกาะมาเรียนาและปาเลา ปาเลากับหมู่เกาะแปซิฟิกอื่น ๆ กลายเป็นส่วนหนึ่งของดินแดนในภาวะทรัสตีของหมู่เกาะแปซิฟิกที่บริหารโดยสหรัฐใน ค.ศ. 1947 จากนั้นจึงโหวดคัดค้านการเข้าร่วมสหพันธรัฐไมโครนีเชียตามการลงประชามติใน ค.ศ. 1978 หมู่เกาะนี้ได้รับอำนาจอธิปไตยโดยสมบูรณ์ใน ค.ศ. 1994 ภายใต้ Compact of Free Association กับประเทศสหรัฐ

รากศัพท์
Belau ชื่อหมู่เกาะในภาษาปาเลา มาจากศัพท์ปาเลาว่า beluu แปลว่า "หมู่บ้าน" (ซึ่งมาจากภาษาออสโตรนีเซียนดั้งเดิม *banua) หรือจาก aibebelau ("การตอบกลับทางอ้อม") ซึ่งเกี่ยวข้องกับตำนานการสร้างโลก ชื่อ "Palau" มีต้นกำเนิดจากภาษาสเปนว่า Los Palaos ซึ่งภายหลังเข้าสู่ภาษาอังกฤษผ่านภาษาเยอรมันว่า Palau ชื่อเก่าของหมู่เกาะในภาษาอังกฤษคือ "Pelew Islands" ชื่อประเทศ "Palau" มีแนวโน้มสูงว่าไม่ได้มาจากคำว่า Pulau ในภาษามลายู แม้จะมีความคล้ายคลึงกันในรูปคำก็ตาม ในภาษามลายู "ปูเลา" หมายถึง "เกาะ" ซึ่งเป็นลักษณะทางภูมิศาสตร์ของปาเลาในฐานะหมู่เกาะในมหาสมุทรแปซิฟิก

 ประวัติศาสตร์ 

 ช่วงต้น 
ชาวออสโตรนีเซียนเข้าตั้งถิ่นฐานในปาเลาในช่วงสหัสวรรษที่ 3 ถึง 2 ก่อน ค.ศ. ส่วนใหญ่น่าจะมาจากฟิลิปปินส์หรืออินโดนีเซียในปัจจุบัน สเปนเห็นเกาะโซนโซ-รลเร็วสุดใน ค.ศ. 1522 เมื่อคณะเผยแผ่สเปนบนเรือตรินิแดด เรือธงที่ใช้เดินทางรอบโลกของเฟอร์ดินานด์ มาเจลลัน สังเกตเห็นเกาะขนาดเล็กสองเกาะรอบเส้นขนาน 5 องศาเหนือ แล้วตั้งชื่อเป็น "ซานฆวน" ()

ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1696 กลุ่มลูกเรือจากหมู่เกาะแคโรไลน์ติดอยู่บนเกาะซามาร์ใกล้กีวัน โดยพวกเขาพบกับเพาล์ ไคลน์ มิชชันนารีชาวยุโรป ลูกเรือใช้ก้อนกรวดเพื่อพยายามแสดงตำแหน่งและขนาดของเกาะต่าง ๆ โดยประมาณให้ไคลน์ดู เขาใช้ข้อมูลนี้เพื่อสร้างแผนที่ยุโรปฉบับแรกที่แสดงพื้นที่ปาเลา ไคลน์ส่งแผนที่ให้กับท่านอธิการเยสุอิตพร้อมจดหมายที่ให้รายละเอียดเกี่ยวกับชื่อเกาะ วัฒนธรรมของผู้คน และประสบการณ์ของท่านที่มีต่อเกาะเหล่านั้น

 สมัยสเปน 

แผนที่และจดหมายของไคลน์ทำให้เกิดความสนใจในหมู่เกาะใหม่เหล่านี้อย่างมาก จดหมายอีกฉบับหนึ่งที่เขียนโดยบาทหลวงอังเดรส เซร์ราโน () ถูกส่งไปยังยุโรปเมื่อ ค.ศ. 1705 โดยคัดลอกข้อมูลที่ไคลน์ให้ไว้ จดหมายเหล่านี้ส่งผลให้คณะเยสุอิตพยายามเดินทางไปยังปาเลาจาก[Captaincy General of the Philippines|ฟิลิปปินส์ของสเปน]]สามครั้ง แต่ไม่ประสบความสำเร็จใน ค.ศ. 1700, 1708 และ 1709 หมู่เกาะเหล่านี้ถูกคณะเยสุอิตนำโดยฟรานซิสโก ปาดียา () ไปเยือนเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 1710 การเดินทางสิ้นสุดลงด้วยการที่นักบวชสองท่าน คือ Jacques Du Beron และ Joseph Cortyl เกยตื้นที่ชายฝั่งซอนโซ-รล เนื่องจากเรือแม่ซันติซิมาตรินิดัดถูกพายุพัดพาไปยังมินดาเนา เรืออีกลำหนึ่งถูกส่งมาจากกวมใน ค.ศ. 1711 เพื่อช่วยเหลือพวกเขา แต่กลับล่มลง ทำให้นักบวชเยสุอิตอีกสามท่านเสียชีวิต ความล้มเหลวของคณะเผยแผ่ศาสนาเหล่านี้ทำให้ปาเลาได้รับชื่อเดิมในภาษาสเปนว่า อิสลัสเอ็นกันตาดัส (; หมู่เกาะมนต์เสน่ห์)

 สมัยเปลี่ยนผ่าน 
พ่อค้าชาวอังกฤษเดินทางมาปาเลาเป็นประจำในคริสต์ศตวรรษที่ 18 (เรือแพ็คเก็ต Antelope ของบริษัทอินเดียตะวันออก อับปางนอกชายฝั่งเกาะอูลงใน ค.ศ. 1783 นำไปสู่การเยือนลอนดอนของเจ้าชายเล บู) ตามมาด้วยการขยายอิทธิพลของสเปนในคริสต์ศตวรรษที่ 19 ปาเลาภายใต้ชื่อ Palaos ถูกร่วมเข้าใน Malolos Congress ใน ค.ศ. 1898 ซึ่งเป็นสภาปฏิวัติแห่งแรกในฟิลิปปินส์mujต้องการเอกราชจากอาณานิคมอย่างสมบูรณ์ ปาเลาเป็นส่วนหนึ่งของอีสต์อินดีส์ของสเปน ซึ่งมีสำนักงานใหญ่อยู่ในหมู่เกาะฟิลิปปินส์ของสเปน ปาเลามีสมาชิกที่ได้รับการแต่งตั้งในสภาหนึ่งคน ทำให้กลายเป็นกลุ่มเกาะเดียวในหมู่เกาะแคโรไลน์ทั้งหมดที่ได้รับเลือกให้เป็นตัวแทนในสภาฟิลิปปินส์ที่ไม่ได้เป็นอาณานิคม รัฐสภายังสนับสนุนสิทธิในการกำหนดอนาคตของตนเองของปาเลา หากต้องการดำเนินเส้นทางดังกล่าว

ภายหลังใน ค.ศ. 1899 จักรวรรดิสเปนขายปาเลาในฐานะส่วนหนึ่งของหมู่เกาะแคโรไลน์ให้กับจักรวรรดิเยอรมันเป็นส่วนหนึ่งของนิวกินีของเยอรมนีในสนธิสัญญาเยอรมนี–สเปน (ค.ศ. 1899) ในระหว่างสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง จักรวรรดิญี่ปุ่นผนวกหมู่เกาะหลังยึดจากจักรวรรดิใน ค.ศ. 1914 หลังสงครามฯ สันนิบาตชาติได้วางหมู่เกาะนี้ไว้เป็นส่วนหนึ่งของแปซิฟิกใต้ในอาณัติภายใต้การบริหารของญี่ปุ่นอย่างเป็นทางการ ในสงครามโลกครั้งที่สอง ญี่ปุ่นใช้ปาเลาเป็นฐานสนับสนุนในการรุกรานฟิลิปปินส์ ค.ศ. 1941 ซึ่งสำเร็จใน ค.ศ. 1942 การรุกรานนี้โค่นรัฐบาลเครือจักรภพแห่งฟิลิปปินส์ที่สหรัฐแต่งตั้ง และแต่งตั้งสาธารณรัฐฟิลิปปินที่สองที่ญี่ปุ่นหนุนหลังใน ค.ศ. 1943

 สมัยสหรัฐ 
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง สหรัฐเข้ายึดปาเลาจากญี่ปุ่นใน ค.ศ. 1944 หลังยุทธการที่เปเลลิวที่เสียค่าใช้จ่ายมาก โดยมีทหารอเมริกันมากกว่า 2,000 นายและทหารญี่ปุ่น 10,000 นายเสียชีวิต และภายหลังในยุทธการที่อาเงาร์ ใน ค.ศ. 1945–1946 ประเทศสหรัฐได้สถาปนาเข้าควบคุมฟิลิปปินส์อีกครั้ง และบริหารจัดการปาเลาผ่านกรุงมะนิลา เมืองหลวงของฟิลิปปินส์ อย่างไรก็ตาม ในช่วงครึ่งหลังของ ค.ศ. 1946 ฟิลิปปินส์ได้รับเอกราชอย่างสมบูรณ์ด้วยการก่อตั้งสาธารณรัฐฟิลิปปินส์ที่สาม ย้ายเมืองหลวงแปซิฟิกตะวันตกไกลของสหรัฐไปที่กวม ปาเลาได้รับการส่งต่ออย่างเป็นทางการให้กับประเทศสหรัฐภายใต้การอุปถัมภ์ของสหประชาชาติใน ค.ศ. 1947 เป็นส่วนหนึ่งของดินแดนในภาวะทรัสตีของหมู่เกาะแปซิฟิกที่สถาปนาตามมติคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติที่ 21

 เป็นเอกราช 
เขตดินแดนทรัสต์สี่เขตได้รวมและก่อตั้งเป็นสหพันธรัฐไมโครนีเชียใน ค.ศ. 1979 แต่เขตปาเลาและหมู่เกาะมาร์แชลล์ลงมติคัดค้านรัฐธรรมนูญที่เสนอ ปาเลาซึ่งเป็นกลุ่มเกาะแคโรไลน์ที่อยู่ทางตะวันตกสุด ได้เลือกสถานะเอกราชใน ค.ศ. 1978 แทน ซึ่งได้รับการสนับสนุนอย่างกว้างขวางจากฟิลิปปินส์ ไต้หวัน และญี่ปุ่น ต่อมาได้อนุมัติรัฐธรรมนูญฉบับใหม่และเปลี่ยนชื่อเป็นสาธารณรัฐปาเลาในวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1981 ในปี 1980 ชาวปาเลาได้อนุมัติและให้สัตยาบันในรัฐธรรมนูญของสาธารณรัฐปาเลาในปี 1981 และได้ดำเนินการเจรจาเกี่ยวกับสถานะความสัมพันธ์อิสระกับสหรัฐฯ ในปี 1982 สหพันธรัฐไมโครนีเซียได้แยกตัวออกจากการเจรจาเหล่านี้

 การเมือง 

ปาเลาเป็นสาธารณรัฐแบบประชาธิปไตย ประธานาธิบดีปาเลาเป็นทั้งประมุขแห่งรัฐและหัวหน้ารัฐบาล รัฐใช้อำนาจบริหาร ในขณะที่อำนาจนิติบัญญัติอยู่ในมือรัฐบาลและรัฐสภาแห่งชาติปาเลา ฝ่ายตุลาการเป็นอิสระจากฝ่ายบริหารและฝ่ายนิติบัญญัติ ปาเลานำรัฐธรรมนูญมาใช้ใน ค.ศ. 1981

ความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ
ปาเลามีความสัมพันธ์ระหว่างประเทศเป็นของตนเอง นับตั้งแต่ได้รับเอกราช ปาเลาได้สร้างความสัมพันธ์ทางการทูตกับประเทศต่าง ๆ มากมาย รวมถึงประเทศเพื่อนบ้านในมหาสมุทรแปซิฟิก เช่น ไมโครนีเซียและฟิลิปปินส์ เมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 1994 คณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติผ่านมติที่ 963 ที่แนะนำให้ปาเลาเข้าร่วมสหประชาชาติ สมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติอนุมัติให้ประเทศปาเลาเข้าเป็นสมาชิกตามมติ 49/63 เมื่อวันที่ 15 ธันวาคม ค.ศ. 1994United Nations General Assembly Resolution 49/63, Admission of the Republic of Palau to Membership in the United Nations, adopted 15 December 1994 . United Nations. Retrieved 12 September 2015. นับแต่นั้นมา ปาเลาได้เข้าร่วมกับองค์กรระหว่างประเทศอื่น ๆ อีกหลายแห่ง ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2006 ปาเลาได้เป็นเจ้าภาพจัดการประชุมสุดยอดพันธมิตรไต้หวัน-แปซิฟิก (Taiwan-Pacific Allies Summit) ครั้งแรก ประธานาธิบดีปาเลาได้เดินทางเยือนประเทศอื่น ๆ ในแปซิฟิกอย่างเป็นทางการ รวมถึงญี่ปุ่นด้วย ไต้หวันให้การสนับสนุนทางการเงินแก่ปาเลาเพื่อรักษาสถานะในเวทีระหว่างประเทศ รวมถึงสหประชาชาติและการประชุมสหประชาชาติว่าด้วยการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ

ปาเลายังคงความสัมพันธ์อันใกล้ชิดกับประเทศญี่ปุ่น ผู้ให้ทุนสนับสนุนโครงการโครงสร้างพื้นฐานต่าง ๆ รวมถึงสะพานคอรอร์-บาเบลดาโอบ ใน ค.ศ. 2015 สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะและสมเด็จพระจักรพรรดินีมิจิโกะเสด็จเยือนเมืองเปเลลิวเพื่อร่วมเฉลิมฉลองวาระครบรอบ 70 ปีสงครามโลกครั้งที่ 2

ปาเลาเป็นประเทศสมาชิกข้อตกลงนาอูรูเพื่อการจัดการประมง ประเทศฟิลิปปินส์ ซึ่งเป็นพันธมิตรเพื่อนบ้านของปาเลาทางตะวันตก ได้แสดงเจตนาที่จะสนับสนุนปาเลา หากต้องการเข้าร่วมอาเซียน

 การแบ่งเขตการปกครอง 

ปาเลาแบ่งเขตการปกครองเป็น 16 รัฐ (ก่อน ค.ศ. 1984 เรียกเป็นเทศบาล) รายการข้างล่างระบุพร้อมพื้นที่ (ตารางกิโลเมตร) และสำมะโนประชากร ค.ศ. 2015 และ 2020:

 รัฐ พื้นที่ (ตารางกิโลเมตร) สำมะโนประชากร ค.ศ. 2015 สำมะโนประชากร ค.ศ. 2020 หมายเหตุ 27px กายาเงล ()1.75441 ประกอบด้วยหมู่เกาะกายาเงลอะทอลล์ 27px งาร์เอลง ()11.2316384 ที่ปลายทางเหนือสุดของเกาะบาเบลดาโอบ 27px งาราร์ด ()34413396 ที่ปลายทางเหนือสุดของเกาะบาเบลดาโอบ ซึ่งอยู่ทางใต้ของรัฐงาร์เอลง 27px งาร์ดเมา ()34185238 ฝั่งตะวันตกของเกาะบาเบลดาโอบ 27px งาเรมเลงูอี ()68350349 ฝั่งตะวันตกของเกาะบาเบลดาโอบ 27px งัตปัง ()33282289 ฝั่งตะวันตกของเกาะบาเบลดาโอบ งีวัล ()17282312 ฝั่งตะวันออกของเกาะบาเบลดาโอบ 27px เมเลเกอ็อก ()26277318 ฝั่งตะวันออกของเกาะบาเบลดาโอบ 27px งเอซาร์ ()43291319 ฝั่งตะวันออกของเกาะบาเบลดาโอบ 27px ไอเมลีก ()44334363 ฝั่งตะวันตกเฉียงใต้ของเกาะบาเบลดาโอบ 27px ไอไร ()592,4552,529 ฝั่งตะวันออกเฉียงใต้ของเกาะบาเบลดาโอบ 27px คอรอร์ ()60.5211,44411,199 ประกอบด้วยคอรอร์, เงเรเกเบซัง และเกาะมาลากัล บวกหมู่เกาะร็อก (เอลบาเอบ; ) และ Eil Malk ทางตะวันตกเฉียงใต้ 27px เปเลลิว ()22.3484470 ประกอบด้วยเกาะเปเลลิวและเกาะเล็กทางเหนือ อันที่โดดเด่นคือเงร์เอว () 27px อาเงาร์ ()8.06119114 เกาะอาเงาร์ ตั้งอยู่ทางใต้ของเปเลลิว 12 กม. 27px ซอนโซ-รล ()3.14053 ประกอบด้วยเกาะซอนโซ-รล, ฟันนา, ปูโลอันนา และเมรีร์ 27px ฮาโตโฮเบย์ ()0.92539 ประกอบด้วยเกาะโตบีและเฮเลนรีฟ (ไม่มีคนอาศัยอยู่)

ในอดีตหมู่เกาะร็อกของปาเลาเป็นส่วนหนึ่งของรัฐคอรอร์

 ภูมิศาสตร์ 
ดินแดนของปาเลาประกอบด้วยหมู่เกาะที่ตั้งอยู่ในมหาสมุทรแปซิฟิก เกาะที่มีประชากรมากที่สุด ได้แก่ Angaur, Babeldaob, Koror และ Peleliu โดยสามเกาะหลังตั้งอยู่ภายในแนว ปะการังแนวปะการัง เดียวกัน ขณะที่ Angaur เป็นเกาะมหาสมุทรซึ่งอยู่ทางใต้ไปหลายกิโลเมตร ประมาณสองในสามของประชากรทั้งหมดอาศัยอยู่บนเกาะ Koror Kayangel ซึ่งเป็น อะทอลล์ ปะการัง ตั้งอยู่ทางเหนือของหมู่เกาะเหล่านี้ ส่วน Rock Islands ซึ่งไม่มีผู้คนอาศัยอยู่ (ประมาณ 200 เกาะ) อยู่ทางตะวันตกของกลุ่มเกาะหลัก อีกทั้งยังมีกลุ่มเกาะห่างไกลจำนวนหกเกาะ เรียกว่า หมู่เกาะตะวันตกเฉียงใต้ ซึ่งอยู่ห่างจากเกาะหลักราว ประกอบเป็นรัฐ Hatohobei และ Sonsorol

 ภูมิอากาศ 
ภูมิอากาศของปาเลาเป็นแบบทางทะเล/เขตร้อน มีการเปลี่ยนแปลงตามฤดูกาลและรายวันเพียงเล็กน้อย อุณหภูมิเฉลี่ยประจำปีคือ 82 องศาฟาเรนไฮต์ (28 องศาเซลเซียส) มีความชื้นสูงและมีฝนตกชุกตลอดทั้งปี เดือนธันวาคมถึงเมษายนเป็นช่วงที่อากาศเย็นที่สุด อุณหภูมิรายวันเปลี่ยนแปลงประมาณ 10 องศาฟาเรนไฮต์

 เศรษฐกิจ 
ปาเลาเป็นประเทศหมู่เกาะที่มีศักยภาพทางเศรษฐกิจและมาตรฐานชีวิตที่ดีเมื่อเทียบกับประเทศหมู่เกาะในแปซิฟิกด้วยกัน แต่อย่างไรก็ตามยังมีการกระจุกตัวของรายได้ ทั้งนี้ รายได้หลักมาจากการ ท่องเที่ยว เกษตรกรรม การประมง โดยรัฐบาลเป็นผู้สร้างและจ้างงานหลัก ปาเลายังคงพึ่งพาเงินช่วยเหลือเพื่อการพัฒนาจากสหรัฐฯ และการประกอบธุรกิจจากนักลงทุนสหรัฐฯ ซึ่งทำให้รายได้เฉลี่ยต่อหัว อยู่ในอัตราที่สูงเมื่อเทียบกับสหพันธรัฐไมโครนีเซีย

 ประชากร 

ประชากรปาเลามีประมาณ 21,779 คน (2023) ในจำนวนนี้ร้อยละ 73 เป็นชาวปาเลาพื้นเมืองที่มีเชื้อสายเมลานีเชียและออสโตรนีเซียผสม และยังมีชุมชนเอเชียในปาเลาหลายแห่ง ชาวฟิลิปิโนเป็นกลุ่มเอเชียที่มีประชากรมากที่สุด และเป็นกลุ่มชาติพันธุ์ที่มากอันดับสองของประเทศ ซึ่งสืบที่มาถึงสมัยอาณานิคมสเปน นอกจากนี้ยังมีจำนวนชาวจีนและเกาหลีอย่างมีนัยยะสำคัญ และยังมีชาวปาเลาขนาดเล็กกว่าที่มีบรรพบุรุษญี่ปุ่นทั้งหมดหรือผสม ชาวปาเลาที่มีบรรพบุรุษจากเอเชียส่วนใหญ่เดินทางเข้ามาในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 20 โดยชาวจีน บังกลาเทศ และเนปาลเดินทางมาปาเลาในฐานะคนงานที่ไม่มีทักษะและผู้เชี่ยวชาญ และยังมีชาวยุโรปและอเมริกันอีกจำนวนเล็กน้อย

ภาษา
ภาษาราชการของปาเลาคือภาษาปาเลาและอังกฤษ ยกเว้นสองรัฐ (รัฐซอนโซ-รลและรัฐฮาโตโฮเบย์) ที่มีภาษาพื้นเมือง (ซอนโซ-รลกับโตบี ตามลำดับ) เป็นภาษาราชการร่วมกับภาษาปาเลา ภาษาญี่ปุ่นเป็นภาษาราชการในรัฐอาเงาร์ เนื่องจากระบบการศึกษาได้รับการสืบทอดมาตั้งแต่สมัยสาธารณรัฐขณะยังเป็นดินแดนภายใต้สภาวะทรัสต์ ภาษาอังกฤษจึงเป็นวิชาหลักในระบบการศึกษาปาเลา โดยประชากรส่วนใหญ่ใช้ภาษาอังกฤษเป็นภาษาที่สอง

ศาสนา

ตามสำมะโน ค.ศ. 2020 ประชากรร้อยละ 46.9 นับถือคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก, ร้อยละ 25.9 เป็นโปรเตสแตนต์ (โดยหลักเป็นอีแวนเจอลีคัล), ร้อยละ 5 เป็นเซเว่นธ์เดย์แอ๊ดเวนตีส, ร้อยละ 5.1 เป็น Modekngei, ร้อยละ 4.9 เป็นอิสลาม, ร้อยละ 0.9 เป็นมอรมอน และร้อยละ 11.4 นับถือศาสนาอื่น

การครอบครองปาเลาของเยอรมนีและญี่ปุ่นต่างก็ให้เงินอุดหนุนครูสอนศาสนาตามสเปน ชาวเยอรมันส่งชาวโรมันคาทอลิกและโปรเตสแตนต์ ญี่ปุ่นส่งชาวชินโตและพุทธ และชาวสเปนส่งมิชชันนารีโรมันคาทอลิกในขณะที่พวกเขาควบคุมปาเลา ประชากรสามในสี่นับถือศาสนาคริสต์ (ส่วนใหญ่เป็นโรมันคาทอลิกและโปรเตสแตนต์) ขณะที่ศาสนาโมเด็กเงอี (; การผสมผสานระหว่างศาสนาคริสต์ ศาสนาปาเลาแบบดั้งเดิม และการทำนายดวงชะตา) และศาสนาปาเลาโบราณเป็นศาสนาที่นับถือกันโดยทั่วไป การปกครองของญี่ปุ่นได้นำศาสนาพุทธมหายานและชินโตเข้ามาสู่ปาเลา ซึ่งเป็นศาสนาที่ชาวญี่ปุ่นส่วนใหญ่นับถือ อย่างไรก็ตาม หลังญี่ปุ่นพ่ายแพ้ในสงครามโลกครั้งที่สอง ชาวญี่ปุ่นที่เหลือส่วนใหญ่ได้เปลี่ยนมานับถือศาสนาคริสต์ ในขณะที่บางส่วนยังคงนับถือศาสนาพุทธแต่หยุดปฏิบัติพิธีกรรมชินโตBrigham Young University—Hawaii Campus (1981), p. 36 มีชาวมุสลิมเบงกอลประมาณ 400 คน

 วัฒนธรรม 


สังคมปาเลาดำเนินตามระบบสืบทอดทางมารดาอย่างเคร่งครัดมาก แนวทางปฏิบัติทางฝั่งมารดาปรากฏให้เห็นในประเพณีปาเลาเกือบทุกแง่มุม โดยเฉพาะในงานศพ การแต่งงาน การสืบทอดมรดก และการสืบทอดบรรดาศักดิ์แบบดั้งเดิม

อาหารได้แก่อาหารพื้นเมืองอย่างมันสำปะหลัง, เผือก, มัน, มันฝรั่ง, ปลา และเนื้อหมู และยังได้รับอิทธิพลอย่างหนักจากอาหารญี่ปุ่น อเมริกัน และฟิลิปิโน เนื่องจากมีแรงงานอพยพชาวฟิลิปปินส์จำนวนมาก ซุปค้างคาวผลไม้เป็นอาหารอันโอชะของชาวปาเลา เครื่องดื่มท้องถิ่นบางชนิด ได้แก่ เครื่องดื่มแอลกอฮอล์ที่ทำจากมะพร้าวบนต้น เครื่องดื่มที่ทำจากรากของคาวา และการเคี้ยวหมากพลู ขนมหวานที่เรียกว่า ตามา ได้รับการพัฒนาขึ้นในปาเลา

 หนังสือพิมพ์ 
ปาเลามีหนังสือพิมพ์อยู่หลายฉบับ:
 เรเงลเบเลา (1983–1985)
 เตียเบเลา (1992–ปัจจุบัน)
 ไอแลนด์ไทมส์

กีฬา
เบสบอลเป็นที่นิยมในปาเลานับตั้งแต่ชาวญี่ปุ่นนำเข้าในคริสต์ทศวรรษ 1920 และยังฟุตบอลทีมชาติที่บริหารโดยสมาคมฟุตบอลปาเลา แต่ไม่ได้เป็นสมาชิก FIFA

 อ้างอิง 

 แหล่งข้อมูลอื่น 

 รัฐบาล 
 Republic of Palau National Government
 Embassy of the Republic of Palau in Japan
 Chief of State and Cabinet Members
 Honorary Consulate of the Republic of Palau to the United Kingdom of Great Britain and Northern Ireland
 Honorary Consulate-General of Palau to Belgium
 ข่าวท้องถิ่น 
 Island Times
 Palau Wave Radio
 Pacific Note

หมวดหมู่:ประเทศในเขตโอเชียเนีย
ป
ป

หมวดหมู่:รัฐและดินแดนที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2537
หมวดหมู่:อดีตอาณานิคมของสเปน
หมวดหมู่:อดีตอาณานิคมของเยอรมนี
หมวดหมู่:อดีตอาณานิคมของญี่ปุ่น
หมวดหมู่:อดีตอาณานิคมในเขตโอเชียเนีย
หมวดหมู่:นิวกินีของเยอรมนี
หมวดหมู่:แปซิฟิกใต้ในอาณัติ
หมวดหมู่:ดินแดนในภาวะทรัสตีหมู่เกาะแปซิฟิก
หมวดหมู่:กลุ่มเกาะในมหาสมุทรแปซิฟิก
หมวดหมู่:ประเทศที่ใช้ภาษาอังกฤษเป็นภาษาทางการ