วิทยาศาสตร์การอาหาร

วิทยาศาสตร์การอาหาร () วิทยาศาสตร์ประยุกต์ที่เน้นการศึกษาของอาหาร เริ่มตั้งแต่เก็บเกี่ยวจนถึงการบริโภคมีส่วนคาบเกี่ยวกับวิชาเกษตรศาสตร์ ". ตำราวิทยาศาสตร์การอาหารกำหนดวิทยาศาสตร์การอาหารว่า เป็นการประยุกต์ใช้วิทยาศาสตร์ขั้นพื้นฐานและวิศวกรรมเพื่อการศึกษาทางกายภาพเคมีและลักษณะทางชีวเคมีของอาหารและหลักการของการแปรรูปอาหาร Potter, Norman N.; Hotchkiss, Joseph H. (1998). Food Science. Food science texts series (5th ed.). Springer.ISBN 9780834212657. " วิทยาศาสตร์การอาหาร มีสาขาย่อยดังนี้ 
 ความปลอดภัยของอาหาร (Food safety)
 วิศวกรรมอาหาร (Food engineering)
 การพัฒนาผลิตภัณฑ์อาหาร (Product development)
 โภชนาการ (Nutrition)
 การวิเคราะห์ทางประสาทสัมผัส (Sensory analysis)
 เคมีอาหาร (Food chemistry)

นักวิทยาศาสตร์การอาหารมีหน้าที่ดังนี้
พัฒนาผลิตภัณฑ์อาหารใหม่
ออกแบบกระบวนการผลิต ผลิตภัณฑ์อาหารใหม่
เลือกบรรจุภัณฑ์
ศึกษาอายุการเก็บรักษา (shelf-life) ของอาหาร
ประเมินผลความนิยมของผู้บริโภค  
ตรวจสอบทางเคมีและจุลชีววิทยา 

วิทยาศาสตร์การอาหารมีเนื้อหาหลักๆดังนี้
คุณสมบัติของอาหาร
ความเป็นกรด (Acidity-pH)
ปริมาณน้ำในอาหาร (Water activity)
อายุการเก็บรักษา (Shelfการ

เบราว์นิ่ง
เบราว์นิ่งคือการเปลี่ยนสีอาหารให้เข้มขึ้นโดยการผลิตสารสีน้ำตาลเมลานิน (melanin) มี 2 วิธีคือ
เบราว์นิ่งโดยไม่ใช้เอ็นไซม์ (Non-enzymatic browning)
การทำคาราเมล (caramelization)
ปฏิกิริยาเมล์ลาร์ด (Maillard reaction)
แอสคอร์บิกแอซิด ออกซิเดชั่น (ascorbic-acid oxidation)
เบราว์นิ่งโดยใช้เอ็นไซม์ (Enzymatic browning) ตัวอย่าง เอ็นไซม์ ที่ใช้เช่น พอลิฟีนิล ออกซิเดส (polyphenyl oxidase)

การหมัก
การหมักเป็นที่นิยมกันอย่างแพร่หลายเพื่อใช้ถนอมอาหารและปรับปรุงรสชาติ โดยเฉพาะการหมักทำให้
เกิดรสอูมามิ (umami) ที่มีเฉพาะในกระบวนการหมัก อาหารหมักที่นิยมกันมากได้แก่
เนยแข็ง
โยเกิร์ต 
ขนมปัง
เบียร์ 
ไวน์
น้ำส้มสายชู 
ของดอง 
ซีอิ้ว 
กิมจิ

การพาสเจอไรซ์
การพาสเจอไรซ์ คือกระบวนการทำลายเชื้อโรคทั้งหมดในผลิตภัณฑ์อาหาร แต่ไม่ได้ทำลายจุลินทรีย์ที่ทำให้อาหารเสื่อมคุณภาพ อาหารที่ผ่านการพาสเจอไรซ์จึงต้องแช่เย็น เพื่อชลอการเจริญเติบโตของจุลินทรีย์ที่ทำลายคุณภาพอาหาร