รางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม

รางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม  (, ) เป็นรางวัลโนเบลหนึ่งในห้าสาขา ที่ริเริ่มโดยอัลเฟรด โนเบล ตั้งแต่ ค.ศ. 1895 โดยรางวัลนี้บริหารจัดการโดยมูลนิธิโนเบลและมอบให้โดยคณะกรรมการที่ประกอบด้วยสมาชิกห้าคนที่ได้รับเลือกจากบัณฑิตยสถานสวีเดน มีพิธีมอบเป็นครั้งแรก เมื่อ ค.ศ. 1901 ผู้รับรางวัลแต่ละคนจะได้รับเหรียญ ประกาศนียบัตร และเงินรางวัลที่มีการปรับเปลี่ยนมาแล้วหลายครั้ง พิธีมอบรางวัลมีขึ้นในวันที่ 10 ธันวาคม ของทุกปี ซึ่งตรงกับวันคล้ายวันเสียชีวิตของอัลเฟรด โนเบล ที่กรุงสต็อกโฮล์ม 

ในปี 2025 รางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรมได้มอบให้แก่บุคคลแล้ว 122 ราย ในปี 1958 เมื่อบอริส ปัสเตร์นัค ชาวรัสเซียได้รับรางวัลเขาถูกบังคับให้ปฏิเสธรางวัลต่อสาธารณชนภายใต้แรงกดดันจากรัฐบาลของสหภาพโซเวียต ในปี 1964 ฌ็อง-ปอล ซาทร์ประกาศว่าเขาไม่ประสงค์จะรับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม เนื่องจากเขาเคยปฏิเสธการให้เกียรติอย่างเป็นทางการทั้งหมดในอดีตมาโดยตลอด อย่างไรก็ตาม คณะกรรมการโนเบลไม่ยอมรับการปฏิเสธ และรวมปัสเตร์นัค และซาทร์ ไว้ในรายชื่อผู้ได้รับรางวัลโนเบลด้วย

มีผู้หญิงสิบแปดคนที่ได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม ซึ่งเป็นจำนวนรางวัลโนเบลของสตรีสูงสุดอันดับสองรองจากรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพ มีสี่กรณีที่มอบรางวัลให้กับคนสองคน (1904, 1917, 1966, 1974) ไม่มีการมอบรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรมในเจ็ดปี (1914, 1918, 1935, 1940–1943) เป็นเวลาสามปีที่รางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรมถูกเลื่อนออกไปหนึ่งปี: รางวัลสำหรับปี 1915, 1949 และ 2018 โดยมีการรับรางวัลแต่ละรางวัลพร้อมกับของปีถัดไป ในเดือนตุลาคมของปีต่อมา

 รายชื่อผู้ได้รับรางวัล 
 ค.ศ. ชื่อ สัญชาติ ภาษา หมายเหตุ  1901  ซูว์ลี พรูว์ดอม (Sully Prudhomme)   ฝรั่งเศส "ในการรับรู้เป็นพิเศษขององค์ประกอบบทกวีของเขาซึ่งให้หลักฐานของอุดมคติอันสูงส่ง ความสมบูรณ์แบบทางศิลปะและการผสมผสานที่หายากของคุณสมบัติของทั้งหัวใจและสติปัญญา"  1902   เทโอดอร์ ม็อมเซิน (Theodor Mommsen)  เยอรมัน "ผู้ทรงคุณวุฒิด้านศิลปะการเขียนประวัติศาสตร์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่ยังมีชีวิต โดยมีการอ้างอิงพิเศษถึงงานชิ้นสำคัญของเขา " 1903  บีเยินส์จาเนอ มัตตีนียึส บีเยินซ็อน (Bjørnstjerne Martinius Bjørnson)   นอร์เวย์ "เพื่อเป็นการแสดงความเคารพต่อกวีนิพนธ์อันสูงส่ง งดงาม และหลากหลายของเขา ซึ่งมีความโดดเด่นอยู่เสมอด้วยความสดชื่นของแรงบันดาลใจและความบริสุทธิ์ที่หาได้ยากของจิตวิญญาณ" 1904 เฟรเดริก มิสทราล (Frédéric Mistral)  ภาษาถิ่นพรอว็องส์ "ในการรับรู้ถึงความคิดริเริ่มที่สดใหม่และแรงบันดาลใจที่แท้จริงของการผลิตบทกวีของเขา ซึ่งสะท้อนอย่างซื่อสัตย์ถึงทิวทัศน์ธรรมชาติและจิตวิญญาณดั้งเดิมของผู้คนของเขา และนอกจากนี้ยังเป็นผลงานที่สำคัญของเขาในฐานะนักปรัชญาชาวพรอว็องส์" โฆเซ เอเชกาไร อี เอย์ซากีร์เร (José Echegaray y Eizaguirre)  สเปน "ในการรับรู้ถึงองค์ประกอบมากมายและยอดเยี่ยมของลักษณะที่เป็นปัจเจกและเป็นต้นฉบับ ได้รื้อฟื้นประเพณีอันยิ่งใหญ่ของละครสเปน" 1905 แคนรึก แชงกีเยวิตช์ (Henryk Sienkiewicz)   โปแลนด์ "เนื่องด้วยคุณความดีอันโดดเด่นของเขาในฐานะนักเขียนบทประพันธ์มหากาพย์" 1906   โจซูเอ คาร์ดุชชี (Giosue Carducci)    อิตาลี "ไม่เพียงแต่พิจารณาจากการเรียนรู้เชิงลึกและการวิจัยเชิงวิพากษ์ของเขาเท่านั้น แต่นอกเหนือจากนั้นเพื่อเป็นการยกย่องพลังงานสร้างสรรค์ ความสดใหม่ของสไตล์ และพลังแห่งบทกวีซึ่งเป็นลักษณะเฉพาะของผลงานกวีนิพนธ์ของเขา" 1907  รัดยาร์ด คิปลิง (Rudyard Kipling)  อังกฤษ "โดยคำนึงถึงพลังของการสังเกต ความคิดริเริ่มของจินตนาการ ความสามารถทางความคิด และความสามารถที่โดดเด่นในการเล่าเรื่อง ซึ่งเป็นลักษณะเฉพาะของการสร้างสรรค์ของนักเขียนที่มีชื่อเสียงระดับโลกคนนี้" 1908   รูด็อล์ฟ คริสท็อฟ อ็อยเคิน (Rudolf Christoph Eucken)  เยอรมัน "ในการตระหนักถึงการค้นหาความจริงอย่างจริงจัง พลังความคิดที่ทะลุปรุโปร่ง วิสัยทัศน์ที่กว้างไกลของเขา และความอบอุ่นและความแข็งแกร่งในการนำเสนอ ซึ่งเขาได้พิสูจน์และพัฒนาปรัชญาชีวิตในอุดมคติในผลงานมากมายของเขา"  1909   เซลมา ลอเกร์เลิฟ (Selma Lagerlöf)   สวีเดน "ในความซาบซึ้งในอุดมคติอันสูงส่ง จินตนาการอันเจิดจ้า และการรับรู้ทางจิตวิญญาณที่เป็นลักษณะเฉพาะของงานเขียนของเธอ"  1910   เพาล์ ไฮเซอ (Paul Heyse)  เยอรมัน "เพื่อเป็นบรรณาการแก่ศิลปะที่สมบูรณ์ เปี่ยมด้วยอุดมการณ์ ซึ่งเขาได้แสดงให้เห็นในอาชีพการงานอันยาวนานของเขาในฐานะกวี ผู้แต่งเนื้อร้อง นักเขียนบท นักประพันธ์ และนักเขียนเรื่องสั้น ที่มีชื่อเสียงระดับโลก" 1911  มอริส มาแตร์แล็งก์ (Maurice Maeterlinck)   ฝรั่งเศส "ในความชื่นชมกิจกรรมทางวรรณกรรมหลายด้านของเขา และโดยเฉพาะอย่างยิ่งผลงานบทละครของเขา ซึ่งโดดเด่นด้วยจินตนาการอันล้ำค่าและรูปแบบของบทกวี ซึ่งเผยให้เห็นบางด้านที่ซ่อนอยู่ของเทพนิยาย, แรงบันดาลใจที่ลึกซึ้ง ในขณะที่นำเสนอด้วยวิธีที่ซ่อนเร้นดึงดูดความรู้สึกของผู้อ่านและกระตุ้นจินตนาการของพวกเขา" 1912  แกร์ฮาร์ท เฮาพท์มัน (Gerhart Hauptmann)  เยอรมัน "โดยหลักเพื่อการตระหนักรู้ถึงผลงานการประพันธ์ที่ประสบความสำเร็จ, หลากหลาย และโดดเด่นของเขา ในขอบเขตของศิลปะการละคร" 1913   รพินทรนาถ ฐากุร (Rabindranath Tagore)   เบงกอล "เพราะบทกวีที่ละเอียดอ่อน สดใหม่ และงดงามของเขา ด้วยทักษะที่สมบูรณ์ เขาได้รังสรรค์บทกวี แสดงออกด้วยถ้อยคำภาษาอังกฤษของเขาเอง จึงนับเป็นส่วนหนึ่งของวรรณกรรมตะวันตก" 1914  ไม่มีการมอบรางวัล เงินรางวัลมอบคืนแก่กองทุนพิเศษของรางวัลสาขานี้ 1915   รอแม็ง รอล็อง ()    ฝรั่งเศส "เพื่อเป็นการยกย่องจินตนาการอันสูงส่งของการผลิตวรรณกรรมของเขา ตลอดจนความเห็นอกเห็นใจและความรักในความจริงซึ่งเขาได้บรรยายถึงมนุษย์ประเภทต่าง ๆ" 1916   คาร์ล กุสตัฟ แวร์เนอร์ ฟอน ไฮเดินสตัม ()  สวีเดน "ในการรับรู้ถึงความสำคัญของเขา ในฐานะตัวแทนผู้นำของยุคใหม่ในด้านวรรณกรรม" 1917* คาร์ล แอดอล์ฟ เกลเลอโรป (Karl Adolph Gjellerup)  เดนมาร์ก "สำหรับบทกวีที่หลากหลายและสมบูรณ์ซึ่งได้รับแรงบันดาลใจจากอุดมคติอันสูงส่ง" 1917* เฮนริก พอนทอปปีดัน ()  เดนมาร์ก "สำหรับการพรรณาความจริงแท้ของชีวิตปัจจุบันในเดนมาร์ก" 1918  ไม่มีการมอบรางวัล เงินรางวัลมอบคืนแก่กองทุนพิเศษของรางวัลสาขานี้ 1919  คาร์ล ชปิทเทอเลอร์ ()   เยอรมัน "ในความนิยมเป็นพิเศษของมหากาพย์ Olympian Spring" 1920   คนุท ฮัมซุน (Knut Hamsun)  นอร์เวย์ "สำหรับงานที่สำคัญของเขา  " 1921   อานาตอล ฟร็องส์ (Anatole France)  ฝรั่งเศส "ในการตระหนักถึงความสำเร็จทางวรรณกรรมอันยอดเยี่ยมของเขาซึ่งมีลักษณะตามแบบผู้สูงศักดิ์, ความเห็นอกเห็นใจมนุษย์อย่างลึกซึ้ง, ความสง่างาม และอารมณ์แบบฝรั่งเศสที่แท้จริง" 1922   ฆาซินโต เบนาเบนเต ()  สเปน "สำหรับบุคลิกที่มีความสุข ซึ่งเขาได้สานต่อประเพณีอันโด่งดังของละครสเปน" 1923   วิลเลียม บัตเลอร์ เยตส์ (William Butler Yeats)   อังกฤษ "สำหรับกวีนิพนธ์ที่ให้แรงบันดาลใจมาโดยตลอดของเขา ซึ่งมีรูปแบบศิลปะชั้นสูงในการแสดงออกถึงจิตวิญญาณของคนทั้งชาติ" 1924   ววาดึสวัฟ แรย์มอนต์ ()  โปแลนด์ "สำหรับมหากาพย์ระดับชาติอันยิ่งใหญ่ของเขา  " 1925   จอร์จ เบอร์นาร์ด ชอว์ (George Bernard Shaw)   อังกฤษ "สำหรับงานของเขาซึ่งมีทั้งอุดมคตินิยมและความเป็นมนุษย์ การเสียดสีที่กระตุ้นอารมณ์มักถูกผสมผสานด้วยความงดงามของบทกวีที่โดดเด่น" 1926   กราเซีย เดเลดดา ()   อิตาลี "สำหรับงานเขียนในอุดมคติที่สร้างแรงบันดาลใจของเธอ ซึ่งแสดงรูปแบบที่ชัดเจนของภาพชีวิตบนเกาะบ้านเกิด และการจัดการกับปัญหาของมนุษย์โดยทั่วไปอย่างเห็นอกเห็นใจและลึกซึ้ง" 1927  อ็องรี แบร์กซอน ()   ฝรั่งเศส "ในการรับรู้ถึงแนวความคิดที่รุ่มรวยและมีชีวิตชีวาของเขา และทักษะอันยอดเยี่ยมในการนำเสนอ" 1928   ซีกรี อึนเซ็ต ()   นอร์เวย์ "โดยสำคัญสำหรับคำอธิบายที่ทรงพลังของเธอเกี่ยวกับชีวิตในพื้นที่ทางเหนือในยุคกลาง" 1929 โทมัส มันน์ ()  เยอรมัน "นัยสำคัญยิ่งสำหรับนวนิยายยอดเยี่ยมของเขา Buddenbrooks ซึ่งได้รับการยอมรับเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องว่าเป็นหนึ่งในผลงานคลาสสิกของวรรณคดีร่วมสมัย" 1930  ซินแคลร์ ลูอิส ()  อังกฤษ "สำหรับคำบรรยายและเลขนศิลป์ที่มีพลัง และความสามารถในการสร้างตัวละครประเภทใหม่ที่มีไหวพริบและอารมณ์ขัน" 1931   เอริก เอเซล คาร์ลเฟลด์ ()   สวีเดน "บทกวีของเอริก เอเซล คาร์ลเฟลด์" 1932  จอห์น กอลส์เวอร์ธี (John Galsworthy)    อังกฤษ "สำหรับศิลปะการบรรยายที่โดดเด่นของเขาซึ่งมีรูปแบบสูงสุดใน The Forsyte Saga " 1933  อีวาน บูนิน (Ivan Bunin) (ลี้ภัย) รัสเซีย "สำหรับศิลปะที่เคร่งครัดซึ่งเขาได้สืบสานประเพณีคลาสสิกของรัสเซียในการเขียนร้อยแก้ว" 1934  ลุยจี ปีรันเดลโล ()   อิตาลี "สำหรับการฟื้นฟูอย่างกล้าหาญและชาญฉลาดในศิลปะการละครและการแสดง" 1935  ไม่มีการมอบรางวัล  เงินรางวัล 1/3 มอบคืนแก่กองทุนหลัก และเงินรางวัล 2/3 มอบคืนแก่กองทุนพิเศษของรางวัลสาขานี้ 1936   ยูจีน โอนีล ()   อังกฤษ "สำหรับพลัง ความบริสุทธิ์ใจ และอารมณ์ความรู้สึกลึก ๆ ของผลงานละครของเขา ซึ่งรวบรวมแนวคิดดั้งเดิมของโศกนาฏกรรม" 1937  รอเฌ มาร์แต็ง ดูว์ การ์ ()   ฝรั่งเศส "สำหรับพลังทางศิลปะและความจริงซึ่งเขาได้พรรณนาถึงความขัดแย้งของมนุษย์ตลอดจนแง่มุมพื้นฐานของชีวิตร่วมสมัยในนวนิยายชุด Les Thibault ของเขา" 1938   เพิร์ล เอส. บัก (Pearl S. Buck)    อังกฤษ "สำหรับการบรรยายชีวิตชาวนาที่มั่งคั่งและยิ่งใหญ่ในจีน และวรรณกรรมชีวประวัติชิ้นเอกของเธอ" 1939   ฟรันส์ เอมิล ซิลลันแป ()  ฟินแลนด์ "สำหรับความเข้าใจอย่างลึกซึ้งเกี่ยวกับชาวชนบทในประเทศของเขาและศิลปะอันประณีตงดงาม ซึ่งเขาได้พรรณาให้เห็นวิถีชีวิตของกลุ่มชนเหล่านั้นและความสัมพันธ์ของพวกเขากับธรรมชาติ" 1940  ไม่มีการมอบรางวัล  เงินรางวัล 1/3 มอบคืนแก่กองทุนหลัก และเงินรางวัล 2/3 มอบคืนแก่กองทุนพิเศษของรางวัลสาขานี้ 1941  ไม่มีการมอบรางวัล  เงินรางวัล 1/3 มอบคืนแก่กองทุนหลัก และเงินรางวัล 2/3 มอบคืนแก่กองทุนพิเศษของรางวัลสาขานี้ 1942  ไม่มีการมอบรางวัล  เงินรางวัล 1/3 มอบคืนแก่กองทุนหลัก และเงินรางวัล 2/3 มอบคืนแก่กองทุนพิเศษของรางวัลสาขานี้ 1943  ไม่มีการมอบรางวัล  เงินรางวัล 1/3 มอบคืนแก่กองทุนหลัก และเงินรางวัล 2/3 มอบคืนแก่กองทุนพิเศษของรางวัลสาขานี้ 1944  โยฮันเนส วิลเฮล์ม เยนเซน ()  เดนมาร์ก "สำหรับความแข็งแกร่งและความสมบูรณ์ที่หาได้ยากของจินตนาการในบทกวีของเขาซึ่งผสมผสานความอยากรู้อยากเห็นทางปัญญาของขอบเขตที่กว้าง, สไตล์ที่กล้าหาญและการสร้างสรรค์ที่สดใหม่" 1945   กาบริเอลา มิสตรัล (Gabriela Mistral)    สเปน "สำหรับเนื้อหาในบทกวีของเธอซึ่งได้รับแรงบันดาลใจจากอารมณ์อันทรงพลัง ทำให้ชื่อของเธอเป็นสัญลักษณ์ของแรงบันดาลใจในอุดมคติของลาตินอเมริกาทั้งหมด" 1946  แฮร์มัน เฮ็สเซอ (Hermann Hesse)  ,1923:  เยอรมัน "สำหรับงานเขียนที่สร้างแรงบันดาลใจของเขา ซึ่งเติบโตด้วยความกล้าหาญและชาญฉลาด เป็นตัวอย่างคลาสสิกของอุดมคติด้านมนุษยธรรมและรูปแบบที่มีคุณภาพสูง" 1947  อ็องเดร ฌีด ()  ฝรั่งเศส "สำหรับงานเขียนที่ครอบคลุมและมีนัยสำคัญทางศิลปะ ซึ่งปัญหาและเงื่อนไขของมนุษย์ได้ถูกนำเสนอด้วยความรักที่แน่วแน่ในความจริงและความเข้าใจทางจิตวิทยาที่เฉียบแหลม" 1948   ที. เอส. เอเลียต () ,1927:  อังกฤษ "สำหรับผลงานที่โดดเด่นและเป็นผู้บุกเบิกในกวีนิพนธ์ในปัจจุบัน" 1949   วิลเลียม ฟอกเนอร์ (William Faulkner)   อังกฤษ "สำหรับผลงานอันทรงพลังและมีเอกลักษณ์ทางศิลปะของเขาในนวนิยายอเมริกันสมัยใหม่" 1950   เบอร์ทรันด์ รัสเซลล์ (Bertrand Russell)   อังกฤษ "ในการรับรู้ถึงงานเขียนที่หลากหลายและมีความสำคัญของเขา ซึ่งสนับสนุนอุดมคติด้านมนุษยธรรมและเสรีภาพในการคิด" 1951   แพร์ ลาเกอร์กวิสต์ ()   สวีเดน "เพื่อพลังทางศิลปะและความเป็นอิสระของจิตใจอย่างแท้จริง ซึ่งพยายามนำเสนอในบทกวีของเขาในการค้นหาคำตอบของคำถามนิรันดร์ที่มนุษยชาติกำลังเผชิญอยู่" 1952  ฟร็องซัว โมรียัก (François Mauriac)   ฝรั่งเศส "สำหรับความเข้าใจที่ลึกซึ้งทางจิตวิญญาณและความเข้มข้นทางศิลปะที่เขามี ซึ่งนวนิยายของเขาได้แทรกผ่านบทละครชีวิต" 1953  วินสตัน เชอร์ชิลล์ (Winston Churchill)    อังกฤษ "สำหรับความเชี่ยวชาญในการบรรยายประวัติศาสตร์และชีวประวัติ ตลอดจนคำปราศรัยอันยอดเยี่ยมในการปกป้องคุณค่าที่สูงส่งของมนุษย์" 1954   เออร์เนสต์ เฮมิงเวย์ (Ernest Hemingway)   อังกฤษ "สำหรับความเชี่ยวชาญด้านศิลปะการเล่าเรื่อง ล่าสุดได้แสดงให้เห็นใน The Old Man and the Sea และสำหรับอิทธิพลที่เขามีต่อรูปแบบร่วมสมัย" 1955 ฮัลโตร์ คิลยัน ลัฆส์แนส (Halldór Kiljan Laxness)  ไอซ์แลนด์ "สำหรับพลังอันยิ่งใหญ่ที่สดใสของเขา ซึ่งได้ฟื้นฟูศิลปะการเล่าเรื่องที่ยิ่งใหญ่ของไอซ์แลนด์" 1956   ฆวน รามอน ฆิเมเนซ ()   สเปน "สำหรับงานกวีนิพนธ์ ซึ่งในภาษาสเปนถือเป็นตัวอย่างของจิตวิญญาณที่สูงส่งและความบริสุทธิ์ทางศิลปะ" 1957   อาลแบร์ กามูว์ (Albert Camus)   ฝรั่งเศส "สำหรับการสร้างสรรค์วรรณกรรมที่สำคัญของเขาด้วยสายตาที่ชัดเจนเอาจริงเอาจัง ได้ส่องสว่างปัญหาของมโนธรรมของมนุษย์ในยุคสมัยของเรา" 1958  บอริส ปัสเตร์นัค ()   รัสเซีย "สำหรับความสำเร็จที่สำคัญของเขาทั้งในกวีนิพนธ์ร่วมสมัย และบทประพันธ์มหากาพย์ในขนบประเพณีของชนชาติรัสเซีย" 1959  ซัลวาโตเร กวาซีโมโด ()    อิตาลี "สำหรับบทกวีนิพนธ์ของเขา ซึ่งจุดประกายการแสดงออกอย่างคลาสสิกถึงประสบการณ์ที่น่าเศร้าของชีวิตในยุคสมัยของเรา" 1960  แซ็ง-จอน แปร์ส ()   ฝรั่งเศส "สำหรับภาพการโผบินและการปลุกเร้าในบทกวีของเขา ซึ่งเป็นรูปแบบที่มีวิสัยทัศน์สะท้อนถึงเงื่อนไขเวลาของเรา" 1961  อีวอ อานดริช ()    บอสเนีย-โครเอเชีย-มอนเตเนโกร-เซอร์เบีย "สำหรับพลังในมหากาพย์ซึ่งเขาได้วางแนวแก่นเรื่องและพรรณนาถึงชะตากรรมของมนุษย์ ที่นำมาจากประวัติศาสตร์ประเทศของเขา" 1962 จอห์น สไตน์เบ็ก (John Steinbeck)   อังกฤษ "สำหรับงานเขียนที่สมจริงและเต็มไปด้วยจินตนาการ ผสมผสานกับอารมณ์ขันที่เห็นอกเห็นใจและความเข้าใจสังคมที่หลักแหลม" 1963  โยร์โกส เซเฟริส ()  กรีก "สำหรับงานกวีนิพนธ์ที่มีชื่อเสียงของเขา ซึ่งได้รับแรงบันดาลใจจากความรู้สึกลึกล้ำของอาณาวัฒนธรรมกรีก" 1964   ฌ็อง-ปอล ซาทร์ (Jean-Paul Sartre) (ไม่รับรางวัล)  ฝรั่งเศส "สำหรับงานของเขาที่อุดมด้วยความคิดและเต็มไปด้วยจิตวิญญาณแห่งอิสรภาพและการแสวงหาความจริง ซึ่งมีผลกระทบที่แผ่กว้างในยุคสมัยของเรา" 1965   มิคาอิล โชโลคอฟ (Michail Sholokhov)  รัสเซีย "สำหรับพลังทางศิลปะและการมีบูรณภาพ ซึ่งในมหากาพย์เรื่อง Don เขาได้แสดงออกถึงช่วงสำคัญในประวัติศาสตร์ของชีวิตชาวรัสเซีย" 1966* ชมูเอล โยเซฟ อักนอน ()   ฮีบรู "สำหรับศิลปะการเล่าเรื่องที่มีลักษณะเฉพาะอย่างลึกซึ้งพร้อมเกร็ดจากชีวิตของชาวยิว" 1966* เน็ลลี ซัคส์ (Nelly Sachs) ,1952:  เยอรมัน "สำหรับกวีนิพนธ์และบทละครอันโดดเด่นของเธอ ซึ่งตีความชะตากรรมของชาวอิสราเอลด้วยการนำส่งสารที่มีพลัง" 1967  มิเกล อังเฮล อัสตูเรียส ()   สเปน "สำหรับความสำเร็จทางวรรณกรรมที่มีสีสันของเขา หยั่งรากลึกในคุณลักษณะประจำชาติและประเพณีของชาวอินเดียนในลาตินอเมริกา" 1968  ยาซูนาริ คาวาบาตะ (Yasunari Kawabata)    ญี่ปุ่น "สำหรับความเชี่ยวชาญในการเล่าเรื่องของเขา ซึ่งตอบสนองต่อสุนทรียภาพที่ดีในการแสดงออกแก่นแท้ของจิตใจชาวญี่ปุ่น" 1969  ซามูเอล เบ็คเค็ทท์ (Samuel Beckett)  อังกฤษ/ฝรั่งเศส "สำหรับงานเขียนของเขา ซึ่งเป็นรูปแบบใหม่ของนวนิยายและบทละคร ซึ่งนำเสนอความอัตคัดของมนุษย์ในยุคใหม่ซึ่งได้รับการยกระดับ" 1970 อะเลคซันดร์ โซลเซนิตซิน (Aleksandr Solzhenitsyn)   รัสเซีย "สำหรับพลังทางจริยธรรมซึ่งเขาได้สืบทอดประเพณีที่สำคัญของวรรณคดีรัสเซีย" 1971  ปาโบล เนรูดา (Pablo Neruda)  สเปน "สำหรับบทกวีที่แสดงพลังพื้นฐานซึ่งนำสู่โชคชะตาของทวีปและความฝันที่มีชีวิตชีวา" 1972  ไฮน์ริช เบิล (Heinrich Böll)   เยอรมัน "สำหรับงานเขียนของเขาซึ่งรวมเอามุมมองที่กว้างขวางเกี่ยวกับเวลาและทักษะที่ละเอียดอ่อนในการกำหนดบุคลิกตัวละคร ได้เป็นส่วนหนึ่งในการฟื้นฟูวรรณคดีเยอรมัน" 1973   แพทริก ไวต์ ()   อังกฤษ "สำหรับมหากาพย์และจิตวิทยาในศิลปะการเล่าเรื่อง ซึ่งได้นำทวีปใหม่เข้าสู่โลกวรรณกรรม" 1974* เอย์วินด์ จอห์นสัน (Eyvind Johnson)  สวีเดน "สำหรับศิลปะการเล่าเรื่อง, การมองการณ์ไกลในดินแดนและยุคสมัย, ในประโยชน์ต่อเสรีภาพ" 1974* แฮร์รี มาร์ตินสัน (Harry Martinson)   สวีเดน "สำหรับงานเขียนที่สัมผัสความสดชื่นและสะท้อนถึงจักรวาล" 1975   เออูเจนีโอ มอนตาเล ()    อิตาลี "สำหรับบทกวีของเขาที่โดดเด่นและมีความอ่อนไหวทางศิลปะอย่างมาก ได้ตีความคุณค่าของมนุษย์ภายใต้สัญลักษณ์ของมุมมองต่อชีวิตที่ปราศจากภาพลวงตา" 1976  ซอล เบลโลว์ (Saul Bellow) ,1941: Elinor Slater and Robert Slater, "Saul Bellow: Winner of the Nobel Prize for Literature", Great Jewish Men (Jonathan David Company, 1996) 41, : "Bellow became a naturalized American citizen in 1941." อังกฤษ "เพื่อปัญญาของมนุษย์และการวิเคราะห์ที่ละเอียดอ่อนของวัฒนธรรมร่วมสมัย ที่รวมอยู่ในงานของเขา" 1977   บิเซนเต อาเลย์กซันเดร ()  สเปน "สำหรับการเขียนบทกวีเชิงสร้างสรรค์ที่ส่องให้เห็นสภาพของมนุษย์ในจักรวาลและในสังคมปัจจุบัน ในขณะเดียวกันก็แสดงถึงการสืบสานที่สำคัญของจารีตกวีนิพนธ์สเปนช่วงระหว่างสงคราม" 1978  อิซาค บาเชวิส ซิงเกอร์ ()  ,1943:  ยิดดิช "สำหรับศิลปะการเล่าเรื่องที่เร้าอารมณ์ของเขาซึ่งมีรากฐานมาจากวัฒนธรรมประเพณีของชาวยิวโปแลนด์ ซึ่งนำเสนอสภาพความเป็นสากลของมนุษย์" 1979  โอดีเซอัส เอลีติส ()    กรีก "สำหรับบทกวีของเขาซึ่งแย้งกับประเพณีพื้นฐานของกรีก แสดงออกด้วยความความรู้สึกที่แข็งแกร่งและการมองภาพที่ชัดเจนในปัญญาของมนุษย์สมัยใหม่ที่ต่อสู้เพื่ออิสรภาพและความคิดสร้างสรรค์" 1980   ตแชสวัฟ มีวอช () ,1970: ,1992:  (กิตติมศักดิ์) โปแลนด์ "ผู้ที่มีมุมมองที่ชัดเจนแน่วแน่ในการป่าวประกาศสภาวะของมนุษย์ในโลกแห่งความขัดแย้งที่รุนแรง" 1981  อิไลอัส คาเนตติ () ,1952:  เยอรมัน "สำหรับงานเขียนที่มองการณ์ไกล อุดมด้วยความคิด และพลังทางศิลปะ" 1982   กาบริเอล การ์ซิอา มาร์เกซ (Gabriel García Márquez)   สเปน "สำหรับนวนิยายและเรื่องสั้นของเขา ที่ซึ่งความมหัศจรรย์และความสมจริงถูกรวมเข้าด้วยกันในโลกแห่งจินตนาการที่รังสรรค์ขึ้นอย่างเข้มข้น สะท้อนถึงชีวิตในทวีปและความขัดแย้ง" 1983  วิลเลียม โกลดิง (William Golding)   อังกฤษ "สำหรับนวนิยายของเขาซึ่งประกอบด้วยความเฉียบแหลมของศิลปะการเล่าเรื่องที่สมจริงและความหลากหลายและเป็นสากลของตำนาน ให้ความกระจ่างของสภาพมนุษย์ในโลกปัจจุบัน" 1984 ยาโรสลัฟ ไซเฟิร์ต ()  เช็ก "สำหรับกวีนิพนธ์ของเขาที่เปี่ยมด้วยความสดชื่น และการสร้างสรรค์อันล้ำเลิศ ให้จินตภาพที่ปลดเปลื้องจิตวิญญาณความไม่ย่อท้อและความเก่งกาจของมนุษย์" 1985  โกลด ซีมง ()   ฝรั่งเศส "นวนิยายของเขาได้รวมเอาความคิดสร้างสรรค์อย่างกวีและอย่างจิตรกรเข้ากับการตระหนักรู้อย่างลึกซึ้งถึงเวลา ในการพรรณนาถึงสภาพของมนุษย์" 1986  วอเล โชยิงกา ()  อังกฤษ "ในมุมมองของโลกทัศน์ทางวัฒนธรรมและด้วยบทกวีที่หวือหวา สร้างรูปแบบของละครแห่งการดำรงอยู่" 1987  โจเซฟ บรอดสกี ()  ,1977:  รัสเซีย/อังกฤษ "เพื่อการประพันธ์ที่โอบอ้อมอารี เปี่ยมด้วยความชัดเจนของความคิดและความเข้มข้นของบทกวี" 1988  นะญีบ มะห์ฟูซ (Naguib Mahfouz)   อาหรับ "ผู้ซึ่งผ่านผลงานที่อุดมไปด้วยความแตกต่าง - บัดนี้เห็นความสมจริงกระจ่างชัด, บัดนี้นำมาซึ่งความคลุมเครือ - ได้ก่อร่างศิลปะการเล่าเรื่องแบบอาหรับที่ประยุกต์เข้ากับมวลมนุษยชาติ" 1989  กามิโล โฆเซ เซลา ()   สเปน "สำหรับร้อยแก้วที่รุ่มรวยและเข้มข้น ด้วยความกรุณาปราณีที่ผูกมัดทำให้เกิดวิสัยทัศน์ที่ท้าทายเกี่ยวกับความอ่อนแอของมนุษย์" 1990  ออกตาบิโอ ปัซ ()     สเปน "สำหรับการเขียนที่เร้าอารมณ์ด้วยขอบเขตที่กว้างไกล โดดเด่นด้วยความรู้สึกที่ชาญฉลาดและบูรณภาพของความมีมนุษยธรรม" 1991  นาดีน กอร์ดิเมอร์ (Nadine Gordimer)    อังกฤษ "สำหรับผู้อ่านงานเขียนมหากาพย์อันงดงามของเธอ ได้รับ - ในคำพูดของ อัลเฟรด โนเบล - ประโยชน์อย่างมากที่มีต่อมนุษยชาติ" 1992  เดริก วอลคอต ()   อังกฤษ "สำหรับชุดผลงานบทกวีที่เปล่งแสงยิ่งใหญ่ ซึ่งสนับสนุนโดยทรรศนะทางประวัติศาสตร์ เป็นผลลัพธ์จากความมุ่งมั่นของพหุวัฒนธรรม" 1993  โทนี มอร์ริสัน (Toni Morrison)    อังกฤษ "ผู้ประพันธ์นวนิยายที่โดดเด่นด้วยพลังแห่งวิสัยทัศน์และความหมายของบทกวี ได้มอบความมีชีวิตให้กับแง่มุมที่สำคัญของความเป็นจริงแบบอเมริกัน" 1994  เค็นซาบูโร โอเอะ (Kenzaburō Ōe)     ญี่ปุ่น "ผู้ซึ่งพลังกวีได้สร้างโลกแห่งจินตนาการ ที่ซึ่งชีวิตและตำนานมารวมกัน ถ่ายทอดภาพที่น่าอึดอัดใจในสภาพการณ์ปัจจุบันของมนุษย์" 1995  เชมัส ฮีนีย์ ()    อังกฤษ "สำหรับงานเขียนที่งดงามในถ้อยคำและลึกซึ้งทางจริยธรรม ซึ่งเชิดชูปาฏิหาริย์ในชีวิตประจำวันและอดีตที่มีชีวิต" 1996  วิสวาวา ชึมบอร์สกา (Wisława Szymborska)    โปแลนด์ "สำหรับกวีนิพนธ์ที่เหน็บแนมอย่างแม่นตรง ช่วยให้บริบททางประวัติศาสตร์และชีวภาพปรากฏชัดในส่วนประกอบของสภาพที่เป็นจริงของมนุษย์" 1997  ดาริโอ โฟ (Dario Fo)    อิตาลี "ผู้ที่จำลองแบบตัวตลกของยุคกลางในอำนาจการลงทัณฑ์ และการรักษาศักดิ์ศรีของผู้ซึ่งถูกกดขี่" 1998  ฌูแซ ซารามากู ()   โปรตุเกส "ผู้ที่มีอุปมาอุปมาซึ่งจินตนาการ ความเห็นอกเห็นใจ และการประชดประชันอย่างต่อเนื่องช่วยให้เราเข้าใจความจริงที่เข้าใจยากได้อีกครั้ง" 1999  กึนเทอร์ กรัส (Günter Grass)  เยอรมัน "ผู้ที่นำความสนุกของนิทานชาวผิวสี ซึ่งพรรณนาถึงใบหน้าที่ถูกลืมเลือนของประวัติศาสตร์" 2000   เกา ซิงเจี้ยน (Gao Xingjian)  ,1998:  จีน "สำหรับชุดผลงานที่มีเหตุผลสากล การมองทะลุความขมขื่น และความเฉลียวฉลาดทางภาษา ซึ่งได้เปิดเส้นทางใหม่สำหรับนวนิยายและบทละครจีน" 2001   วี. เอส. ไนพอล (V. S. Naipaul) , อังกฤษ "สำหรับการเล่าเรื่องที่เข้าใจได้เป็นหนึ่งเดียว และการพิเคราะห์อย่างซื่อตรงในงานที่กะเกณฑ์ให้เราเห็นการปรากฏตัวของประวัติศาสตร์ที่ถูกระงับ" 2002   อิมแร แกร์เตส (Imre Kertész)  ฮังการี "สำหรับการเขียนที่สนับสนุนประสบการณ์อันเปราะบางของบุคคลซึ่งต่อต้านความป่าเถื่อนปราศจากเหตุผลของประวัติศาสตร์" 2003   จอห์น แมกซ์เวล คุตซี (John Maxwell Coetzee)  ,2006: "JM Coetzee Becomes an Australian Citizen", Mail & Guardian, 6 มีนาคม ค.ศ. 2006, เรียกดู 14 สิงหาคม ค.ศ. 2007. อังกฤษ "ผู้พรรณนาการแสร้งสวมหน้ากากนับครั้งไม่ถ้วน ซึ่งแสดงให้เห็นถึงการมีส่วนร่วมที่น่าประหลาดใจของคนนอก" 2004   เอ็ลฟรีเดอ เย็ลลีเน็ค (Elfriede Jelinek)   เยอรมัน "สำหรับความไพเราะของกระแสบทพูดและบทโต้ตอบในนวนิยายและบทละครซึ่งมีความกระตือรือร้นทางภาษาที่ไม่ธรรมดา เผยให้เห็นความไร้เหตุผลของการพร่ำบ่นและอำนาจในการควบคุมที่มีของสังคม" 2005 ฮาโรลด์ พินเทอร์ (Harold Pinter)   อังกฤษ "ผู้ซึ่งในบทละครของเขาได้เปิดโปงวิกฤติการณ์ภายใต้การพูดพร่ำในชีวิตประจำวัน และกดดันให้เข้าไปสู่มุมอับของการบังคับข่มเหง" 2006 ออร์ฮัน พามุค (Orhan Pamuk)  ตุรกี "ผู้ซึ่งในการแสวงหาจิตวิญญาณที่เศร้าโศกของเมืองบ้านเกิดของเขาได้ค้นพบสัญลักษณ์ใหม่สำหรับการปะทะและการผสมผสานกันของวัฒนธรรม" 2007 ดอริส เลสซิง (Doris Lessing)  อังกฤษ "ผู้ประพันธ์มหากาพย์ของประสบการณ์สตรีผู้มีความสงสัย อัคคี และพลังแห่งการมองเห็น ได้นำอารยธรรมที่ถูกแบ่งแยกมาสู่การพินิจ" 2008 ฌ็อง-มารี กุสตาฟว์ เลอ เกลซีโย (Jean-Marie Gustave Le Clézio)  ฝรั่งเศส "ผู้เขียนการออกเดินทางครั้งใหม่ การผจญภัยในบทกวีและความปีติยินดีที่เย้ายวน นักสำรวจความเป็นมนุษย์ที่อยู่นอกเหนือและภายใต้อารยธรรมที่ปกครอง" 2009 แฮร์ทา มึลเลอร์ (Herta Müller)  เยอรมัน "ผู้ที่มีความเข้มข้นของกวีนิพนธ์และความตรงไปตรงมาของร้อยแก้ว ซึ่งพรรณนาถึงภูมิทัศน์ของผู้ถูกลิดรอน" 2010 มาริโอ บาร์กัส โยซา (Mario Vargas Llosa) / สเปน "สำหรับการทำแผนที่โครงสร้างอำนาจและภาพที่แหลมคมของเขาในการต่อต้าน การขบถ และความพ่ายแพ้ของปัจเจกชน" 2011ทูมัส ทรานสเตรอเมอร์ (Tomas Tranströmer)  สวีเดน "โดยผ่านภาพที่กระชับและโปร่งแสงของเขา ทำให้เราเข้าถึงความเป็นจริงได้อย่างสดใหม่" 2012 โม่เหยียน (Mo Yan)  จีน "ผู้นำเสนอภาพมายาสมจริงซึ่งผสานนิทานพื้นบ้าน ประวัติศาสตร์ และความร่วมสมัยเข้าด้วยกัน" 2013 อลิซ มุนโร (Alice Munro)  อังกฤษ "ปรมาจารย์ของเรื่องสั้นร่วมสมัย" 2014 ปาทริก มอดียาโน (Patrick Modiano)  ฝรั่งเศส "สำหรับศิลปะแห่งความทรงจำซึ่งเขาได้นำมาซึ่งชะตากรรมของมนุษย์ที่ไม่อาจเข้าใจได้มากที่สุดและค้นพบประสบการณ์ทั้งหมดของการครองชีวิต" 2015 สเวตลานา อะเลคซีเอวิช (Svetlana Alexievich) (เกิดใน 20px ยูเครน) รัสเซีย "สำหรับงานเขียนที่หลากแนวของเธอ ซึ่งเป็นอนุสรณ์แห่งความทุกข์ทรมานและความกล้าหาญในสมัยของเรา" 2016 บ็อบ ดิลลัน (Bob Dylan)  อังกฤษ "สำหรับการสร้างสรรค์บทกวีใหม่ภายใต้ธรรมเนียมที่สำคัญยิ่งของบทเพลงอเมริกัน" 2017 คาซูโอะ อิชิงูโระ (Kazuo Ishiguro) (เกิดใน 20px ญี่ปุ่น) อังกฤษ "ผู้ซึ่งประพันธ์นวนิยายที่มีพลังทางอารมณ์อันยิ่งใหญ่ ค้นพบก้นบึ้งใต้ความรู้สึกเหลวไหลที่เชื่อมโยงเราเข้ากับโลก" 2018 ออลกา ตอการ์ตชุก (Olga Tokarczuk)  โปแลนด์ "สำหรับจินตนาการเป็นเรื่องเล่าที่มีความหลงใหลครอบคลุมโดยรอบแสดงถึงการข้ามพรมแดนของรูปแบบชีวิต"   2019 เพเทอร์ ฮันท์เคอ (Peter Handke)  เยอรมัน "สำหรับงานที่ทรงอิทธิพลด้วยความเฉลียวฉลาดทางภาษา ซึ่งได้สำรวจขอบเขตและความจำเพาะของประสบการณ์มนุษย์"   2020 ลูอีส กลิก (Louise Glück)  อังกฤษ "สำหรับถ้อยคำกวีที่ไร้ที่ติของเธอที่เปี่ยมด้วยความงามที่เคร่งครัด ทำให้การดำรงอยู่ของปัจเจกบุคคลเป็นสากล"   2021 อับดุลราซัก เกอร์นาห์ (Abdulrazak Gurnah)  อังกฤษ "สำหรับการมองทะลุอย่างเด็ดขาดและเห็นใจต่อผลของลัทธิอาณานิคม และชะตาของผู้ลี้ภัยในภูมิภาคอ่าวระหว่างวัฒนธรรมและภาคพื้นทวีป"   2022 อานี แอร์โน (Annie Ernaux)  ฝรั่งเศส "สำหรับความกล้าหาญและความเฉียบแหลมที่เธอเปิดเผยให้เห็นถึงรากเหง้า ความห่างเหินและสิ่งเหนี่ยวรั้งร่วมของความทรงจำส่วนตัว"  } 2023 ยุน อูลัฟ ฟ็อสเซอ (Jon Olav Fosse)  นอร์เวย์ "สำหรับบทละครและร้อยแก้วเชิงนวัตกรรม ซึ่งสามารถเป็นเสียงให้กับสิ่งที่ไม่อาจพูดได้"  } 2024 ฮัน คัง (Han Kang)  เกาหลี "สำหรับร้อยแก้วแนวร้อยกรองอันทรงพลังของเธอที่เผชิญหน้ากับความบอบช้ำทางประวัติศาสตร์ และเปิดเปลือยความเปราะบางของชีวิตมนุษย์"  } 2025 ลาสโล กราสนาฮอร์ไก (László Krasznahorkai)  ฮังการี "สำหรับผลงานอันน่าประทับใจและเปี่ยมด้วยวิสัยทัศน์ ท่ามกลางความน่าสะพรึงกลัวจากแนวคิดวันสิ้นโลก และตอกย้ำถึงพลังของงานศิลปะ  

 อ้างอิง 

 แหล่งข้อมูลอื่น 


 The Nobel Prize in Literature - Laureates 


หมวดหมู่:รางวัลโนเบล
หมวดหมู่:รางวัลวรรณกรรม