โบอิง

เดอะโบอิงคอมพานี หรือ โบอิง (;  ) เป็นบริษัทข้ามชาติสัญชาติอเมริกันที่ออกแบบ ผลิต และจำหน่ายอากาศยาน อากาศยานปีกหมุน จรวด ดาวเทียม และมิสไซล์ไปทั่วโลก โบอิงเป็นหนึ่งในผู้ผลิตอากาศยานรายใหญ่ที่สุดในโลก เป็นผู้รับเหมาด้านการป้องกันประเทศรายใหญ่อันดับที่สี่ของโลกจากรายได้ ค.ศ. 2022 และเป็นผู้ส่งออกรายใหญ่ที่สุดในสหรัฐ โดยคำนวณจากมูลค่าเงินดอลลาร์ โบอิงก่อตั้งโดยวิลเลียม อี. โบอิง ในซีแอตเทิล รัฐวอชิงตัน เมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม ค.ศ. 1916 บริษัทในปัจจุบันเป็นผลมาจากการควบรวมกิจการของโบอิงกับแมกดอนเนลล์ดักลาสเมื่อวันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 1997

ณ ค.ศ. 2023 สำนักงานใหญ่ของโบอิงตั้งอยู่ที่คริสตัลซิตี ในเทศมณฑลอาร์ลิงตัน รัฐเวอร์จิเนีย บริษัทแบ่งออกเป็นสามแผนกหลัก ได้แก่ โบอิงคอมเมอร์เชียลแอร์เพลนส์ (เครื่องบินพาณิชย์), โบอิงดีเฟนซ์, สเปซแอนด์ซีเคียวริตี (การป้องกันประเทศ อวกาศ และความมั่นคง) และโบอิงโกลบอลเซอร์วิสเซส (บริการทั่วโลก) ใน ค.ศ. 2021 โบอิงมีรายได้จากการขาย 62,300 ล้านดอลลาร์ โบอิงอยู่ในอันดับที่ 54 ของรายชื่อฟอร์จูน 500 (2020) และอันดับที่ 121 ของรายชื่อฟอร์จูนโกลบอล 500 (2020)

 ประวัติศาสตร์ 

 ต้นกำเนิด 
บริษัทโบอิงเริ่มต้นขึ้นใน ค.ศ. 1916 เมื่อวิลเลียม อี. โบอิง นักอุตสาหกรรมค้าไม้ชาวอเมริกันได้ก่อตั้งแปซิฟิกแอโรโปรดักส์คอมพานี (Pacific Aero Products Company) ขึ้นในซีแอตเทิล รัฐวอชิงตัน ก่อนหน้านั้นไม่นาน เขาและคอนราด เวสเตอร์เวลต์ได้ร่วมกันสร้างเครื่องบินทะเล "B&W" ใน ค.ศ. 1917 องค์กรแห่งนี้ได้เปลี่ยนชื่อเป็นโบอิงแอร์เพลนคอมพานี (Boeing Airplane Company) และใน ค.ศ. 1928 วิลเลียม โบอิงได้ก่อตั้งโบอิงแอร์เพลนแอนด์ทรานสปอร์ตคอร์ปอเรชัน (Boeing Airplane & Transport Corporation) ขึ้นมาอีกแห่งหนึ่ง ใน ค.ศ. 1929 บริษัทได้เปลี่ยนชื่อเป็นยูไนเต็ดแอร์คราฟต์แอนด์ทรานสปอร์ตคอร์ปอเรชัน (United Aircraft and Transport Corporation) พร้อมทั้งเข้าซื้อกิจการผู้ผลิตเครื่องบินหลายราย เช่น เอวิออน, แชนซ์ วอต, ซิคอร์สกีเอวิเอชัน, สเตียร์แมนแอร์คราฟต์, แพรตต์แอนด์วิตนีย์ และแฮมิลตันเมทัลเพลน

ใน ค.ศ. 1931 กลุ่มบริษัทได้รวมสายการบินย่อยสี่แห่งเข้าด้วยกันเป็นยูไนเต็ดแอร์ไลน์ ต่อมาใน ค.ศ. 1934 กฎหมายกำหนดให้การผลิตเครื่องบินต้องแยกออกจากการขนส่งทางอากาศ ทำให้โบอิงแอร์เพลนคอมพานีกลายเป็นหนึ่งในสามกลุ่มบริษัทใหญ่ที่แยกตัวออกมาจากการยุบรวมของยูไนเต็ดแอร์คราฟต์แอนด์ทรานสปอร์ต โดยอีกสองบริษัทคือยูไนเต็ดแอร์คราฟต์ (ต่อมาคือยูไนเต็ดเทคโนโลจีส์) และยูไนเต็ดแอร์ไลน์

ใน ค.ศ.1960 บริษัทได้ซื้อกิจการเวอร์ทอลแอร์คราฟต์คอร์ปอเรชัน (Vertol Aircraft Corporation) ซึ่งในขณะนั้นเป็นผู้ผลิตเฮลิคอปเตอร์อิสระรายใหญ่ที่สุด และในช่วงทศวรรษ 1960 และ 1970 บริษัทได้ขยายธุรกิจไปยังอุตสาหกรรมอื่น ๆ เช่น การเดินทางในอวกาศ พาหนะทางทะเล เกษตรกรรม การผลิตพลังงาน และระบบขนส่ง

 ซีลอนช์ 
ใน ค.ศ. 1995 โบอิงได้ร่วมมือกับองค์กรจากรัสเซีย ยูเครน และแองโกล-นอร์เวย์เพื่อก่อตั้งซีลอนช์ (Sea Launch) ซึ่งให้บริการปล่อยดาวเทียมเชิงพาณิชย์ไปยังวงโคจรค้างฟ้าจากฐานปล่อยลอยน้ำ และใน ค.ศ. 2000 โบอิงได้เข้าซื้อกิจการดาวเทียมของฮิวส์อิเล็กทรอนิกส์ (Hughes Electronics)

 รวมกิจการกับแมกดอนเนลล์ดักลาส 
ในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1996 โบอิงได้ประกาศความตั้งใจที่จะรวมกิจการกับแมกดอนเนลล์ดักลาส (McDonnell Douglas) ซึ่งหลังได้รับอนุมัติจากหน่วยงานกำกับดูแล การควบรวมกิจการก็เสร็จสมบูรณ์ในวันที่ 4 สิงหาคม ค.ศ. 1997 ความล่าช้าดังกล่าวเกิดจากการคัดค้านของคณะกรรมาธิการยุโรป ซึ่งในท้ายที่สุดได้กำหนดเงื่อนไขสามข้อสำหรับการควบรวมกิจการ ได้แก่ ต้องยกเลิกข้อตกลงพิเศษกับสายการบินสหรัฐสามแห่ง ต้องจัดทำบัญชีแยกสำหรับธุรกิจเครื่องบินพลเรือนของแมกดอนเนลล์ดักลาส สิทธิบัตรด้านการป้องกันประเทศบางส่วนต้องเปิดเผยแก่คู่แข่ง ใน ค.ศ. 2020 ควอตซ์รายงานว่าหลังการควบรวมกิจการ มี "การปะทะกันทางวัฒนธรรมองค์กรระหว่างวิศวกรของโบอิงและนักบัญชีของแมกดอนเนลล์ดักลาส" ซึ่งฝ่ายหลังเป็นฝ่ายชนะ และสิ่งนี้อาจเป็นส่วนหนึ่งที่นำไปสู่เหตุการณ์วิกฤต 737 MAX ตก

 การย้ายสำนักงานใหญ่ 
ใน ค.ศ. 2001 สำนักงานใหญ่ของโบอิงได้ย้ายจากซีแอตเทิลไปยังชิคาโก และใน ค.ศ. 2018 บริษัทได้เปิดโรงงานแห่งแรกในยุโรปที่เชฟฟีลด์ สหราชอาณาจักร เป็นผลมาจากความร่วมมือด้านการวิจัยกับมหาวิทยาลัยเชฟฟีลด์

ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2020 บริษัทได้ปลดพนักงานกว่า 12,000 คนเนื่องจากการเดินทางทางอากาศลดลงอย่างมากในช่วงการระบาดทั่วของโควิด-19 โดยมีแผนจะลดพนักงานทั้งหมด 10% หรือประมาณ 16,000 ตำแหน่ง ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2020 โบอิงรายงานผลขาดทุน 2,400 ล้านดอลลาร์จากผลกระทบจากการระบาดและเหตุการณ์ที่โบอิง 737 MAX ถูกสั่งห้ามบิน และได้วางแผนลดตำแหน่งงานและการผลิตเพิ่มเติมเพื่อรับมือกับสถานการณ์ดังกล่าว วันที่ 18 สิงหาคม ค.ศ. 2020 เดฟ คาลฮูน ซีอีโอได้ประกาศลดตำแหน่งงานเพิ่มเติม วันที่ 28 ตุลาคม ค.ศ. 2020 พนักงานเกือบ 30,000 คนถูกปลดออก เนื่องจากบริษัทผู้ผลิตอากาศยานแห่งนี้กำลังประสบปัญหาขาดทุนมากขึ้นเรื่อย ๆ จากการระบาดของโควิด-19

ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ.2022 โบอิงได้ประกาศแผนย้ายสำนักงานใหญ่ทั่วโลกจากชิคาโกไปยังอาร์ลิงตัน รัฐเวอร์จิเนีย ชานเมืองวอชิงตัน ดี.ซี. โดยบริษัทระบุว่าการตัดสินใจครั้งนี้ส่วนหนึ่งเพื่อมุ่งเน้นงานด้านการป้องกันประเทศโดย "อยู่ใกล้กับลูกค้าและผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย" มากขึ้น หลังอุบัติการณ์อะแลสกาแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 1282 ในเดือนมกราคม ค.ศ. 2024 และอุบัติการณ์อื่น ๆ ผู้ถือหุ้นรายหนึ่งได้เสนอให้ย้ายสำนักงานใหญ่กลับไปยังพื้นที่ซีแอตเทิล โดยหวังว่าทีมวิศวกรและทีมควบคุมคุณภาพจะสามารถเข้าถึงผู้มีอำนาจตัดสินใจคนสำคัญได้โดยตรง อย่างไรก็ดี คณะกรรมการบริหารของโบอิงได้ปฏิเสธข้อเสนอดังกล่าว

ในเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2023 โบอิงประกาศแผนปลดพนักงานประมาณ 2,000 คนจากแผนกการเงินและทรัพยากรบุคคล

ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2023 โบอิงเข้าซื้อกิจการวิสก์แอโร (Wisk Aero) สตาร์ทอัปด้านแท็กซี่ทางอากาศ eVTOL (เครื่องบินขึ้นลงแนวดิ่งด้วยพลังงานไฟฟ้า) แบบไร้คนขับ

ในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2024 โบอิงได้ตกลงเข้าซื้อกิจการสปิริตแอโรซิสเต็มส์ (Spirit AeroSystems) ผู้จัดหาชิ้นส่วนเครื่องบินที่ทำงานร่วมกันมาอย่างยาวนาน โดยบริษัทนี้ก่อตั้งขึ้นใน ค.ศ. 2005 เมื่อโบอิงแยกแผนกวิชิตาออกไปเป็นบริษัทลงทุน การเจรจาข้อตกลงครั้งนี้เริ่มขึ้นในเดือนมีนาคมปีเดียวกัน ก่อนจะเสร็จสิ้นในวันที่ 30 มิถุนายนด้วยมูลค่า 4,700 ล้านดอลลาร์

 การหยุดงานประท้วง 

วันที่ 12 กันยายน ค.ศ. 2024 มีการลงคะแนนเสียงในหมู่พนักงานช่างเครื่องของโบอิงซึ่งเป็นสมาชิกของสหภาพแรงงาน อินเตอร์เนชันแนลแอสโซซิเอชันออฟแมชชีนิสต์แอนด์แอโรสเปซเวิร์กเกอส์ (IAM) โดย 94.6% ของสมาชิกที่เข้าร่วมปฏิเสธข้อเสนอสัญญาจ้างที่คณะกรรมการเจรจาของสหภาพให้การรับรอง และ 96% ลงคะแนนให้มีการหยุดงานประท้วง เวลา 00:01 น. ของวันที่ 13 กันยายน พนักงานโบอิงจึงเริ่มการหยุดงานประท้วงเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ ค.ศ. 2008

วันที่ 12 ตุลาคม ค.ศ.2024 บริษัทได้ประกาศแผนการลดพนักงาน 17,000 ตำแหน่ง หรือประมาณ 10% ของพนักงานทั่วโลก "เพื่อให้สอดคล้องกับสภาพทางการเงิน" นอกจากนี้ยังจะเลื่อนการส่งมอบ 777X ลำแรกออกไปหนึ่งปี และบริษัทบันทึกผลขาดทุน 5,000 ล้านดอลลาร์ในไตรมาสที่สามของปี วันที่ 28 ตุลาคม โบอิงได้เริ่มการขายหุ้นครั้งใหญ่ มูลค่าเกือบ 19,000 ล้านดอลลาร์ เพื่อแก้ไขปัญหากระแสเงินสดและหลีกเลี่ยงการถูกลดอันดับความน่าเชื่อถือสู่ระดับที่ไม่น่าลงทุน

วันที่ 1 พฤศจิกายน ค.ศ. 2024 IAM ให้การรับรองข้อเสนอสัญญาจ้างที่ดีขึ้น ซึ่งจะเพิ่มค่าจ้าง 38% ในช่วงสี่ปี ได้รับเงินโบนัส 12,000 ดอลลาร์ และมีการฟื้นฟูแผนโบนัสประจำปี วันที่ 5 พฤศจิกายน ค.ศ.  2024 พนักงานโบอิงยอมรับข้อตกลงค่าจ้างดังกล่าว ทำให้การหยุดงานประท้วงที่ยาวนานเจ็ดสัปดาห์สิ้นสุดลง

 แผนก 
โบอิงมีสามแผนกหลัก ได้แก่ เครื่องบินพาณิชย์, การป้องกันประเทศ อวกาศ และความมั่นคง และ บริการทั่วโลก
 โบอิงคอมเมอร์เชียลแอร์เพลนส์ (BCA) สร้างเครื่องบินพาณิชย์ รวมถึง 737, 767, 777, และ 787 พร้อมรุ่นเครื่องบินขนส่งสินค้าและเครื่องบินไอพ่นส่วนตัวสำหรับธุรกิจในเกือบทุกรุ่นของเครื่องบินพาณิชย์ แผนกนี้มีพนักงานเกือบ 35,000 คน ส่วนใหญ่ทำงานอยู่ที่โรงงานผลิตของบริษัทในเอเวอเร็ตต์และเรนตัน รัฐวอชิงตัน (นอกซีแอตเทิล) และที่เซาท์แคโรไลนา
 โบอิงดีเฟนซ์, สเปซแอนด์ซีเคียวริตี (BDS) สร้างเครื่องบินทางทหาร อากาศยานปีกหมุน และมิสไซล์ รวมถึงระบบอวกาศสำหรับลูกค้าทั้งในเชิงพาณิชย์และทางทหาร รวมถึงดาวเทียม ยานอวกาศ และจรวด
 โบอิงโกลบอลเซอร์วิสเซส (BGS) ให้บริการสนับสนุนหลังการขาย เช่น การบำรุงรักษาและการอัปเกรดแก่ลูกค้าที่ซื้ออุปกรณ์จาก BCA, BDS หรือผู้ผลิตรายอื่น


 ข้อบกพร่องด้านความปลอดภัยและอุบัติเหตุเครื่องบินตก 

 อ้างอิง 

 ดูเพิ่ม 
 แอร์บัส

 แหล่งข้อมูลอื่น 

 บริษัทโบอิง จำกัด 


หมวดหมู่:ผู้ผลิตอากาศยานของสหรัฐ
หมวดหมู่:บริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์นิวยอร์ก
หมวดหมู่:บริษัทที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2459
หมวดหมู่:อดีตบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์โตเกียว
หมวดหมู่:บริษัทนานาชาติที่มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่สหรัฐ
หมวดหมู่:บริษัทผู้ผลิตยานพาหนะที่ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2459