Аҳмади Тафаззулӣ

Аҳмади Тафаззулӣ (احمد تفضلی; зод. 7 декабри 1937, Исфаҳон — 12 январи 1997, Теҳрон, Эрон) — забоншинос, эроншинос, пажӯҳишгар, мутарҷим ва мутахассиси забонҳои порсиг, форсӣ ва устоди забонҳои бостонии Донишгоҳи Теҳрон буд. Аз соли 1987 узви Шурои илмии Маркази доиратулмаорифи бузурги исломӣ ва аз соли 1991 муовини илмии Фарҳангистони забону адаби форсӣ буд. Тафаззулӣ аз андаке коршиносони риштаи забонҳои эронии миёна, ба хусус порсиг ва портӣ дар сатҳи байналмилалӣ маҳсуб мешуд.

 Зиндагинома 
Аҳмади Тафаззули 7 декабри соли 1937 дар Исфаҳон зода шуд. Таҳсилоти муқаддамотиро дар Теҳрон гузаронид ва соли 1957 бо дарёфти медали дараҷаи аввали фарҳанг аз Дорулфунун диплом гирифт. Ӯ 14 январи соли 1997 ҳангоми рондани мошин аз донишгоҳ ба самти хонааш ғайб зад ва ҷасади ӯро баъди чанд соат пайдо карданд. Ин куштор дар баробари куштори теъдоде аз пажӯҳишгарон ва рӯшанфикрон рух додааст. Ӯ ҳамчун қурбонии куштори силсилавӣ номида мешавад.

 Осор 
 Вожаномаи «Минуи хирад». Бунёди фарҳани Эрон, 1348.
 Тарҷумаи «Минуи хирад». Чопи аввал. Бунёди фарҳанги Эрон. 1354.
 Намунаҳои нахустин инсон ва нахустин шаҳриёр дар таърихи афсонаии Эрон. Ҷилди 1 аз Артур Кристенсен бо ҳамкории Жола Омӯзгор. Теҳрон, Нашри нав. 1364.
 Устураи зиндагии Зардушт. Бо ҳамроҳии Жола Омӯзгор. Теҳрон. Нашри чашма. 1370.
 Забони паҳлавӣ, адабиёт ва дастури он. Бо ҳамроҳии Жола Омӯзгор. Теҳрон, 1373.
 Таърихи адабиёти Эрони пеш аз ислом.

 Эзоҳ