Брадикардия

Брадикардия (аз юн. βραδυ — суст ва καρδιά — дил) — сустшавии басомади кашишхӯрии дил ба камтар аз 60 зарба дар як дақиқа дар калонсолоне, ки атлетҳои тамриндида намебошанд, ё камтар аз 100—60 дар кӯдакону наврасон вобаста ба синну сол. Дар таҳқиқоти популятсионӣ одатан нишондиҳандаи 59 зарба дар як дақиқа истифода мешавад. Брадикардия метавонад дар натиҷаи патология дар гиреҳи синусӣ, бофтаи  ё дар системаи гузаронандаи Ҳис — Пуркинйе ба вуҷуд ояд. Тағйирот дар ритми дил бо баъзе тағйироти ғайрипатологӣ, масалан, дар атлетҳо ё дар ҷараёни пиршавии табиӣ монанд мебошанд, бинобар ин арзёбии нишонаҳо нақши муҳим мебозад. Брадикардия як навъи паҳншудаи аритмия ва сабаби зуд-зуд муроҷиат кардан ба кардиологҳо мебошад.

Набзи паст метавонад дар варзишгарони хуб тамриндида ва баъзе ҷавонони солим бошад (масалан, дучархасавор Мигель Индурайн набзи 28 зарба/дақ дар ҳолати оромӣ доштL'Équipe, France, 2 July 2004). Ин дар сурати набудани дигар нишонаҳои патологӣ, ба монанди хастагӣ, сустӣ, чарх задани сар, аз ҳуш рафтан, нороҳатӣ дар қафаси сина ё душвории нафаскашӣ, падидаи муқаррарӣ ба ҳисоб меравад.

Вайроншавии ночизи ритми дил метавонад ягон эҳсоси субъективиро дар инсон ба вуҷуд наорад. Агар сустшавии назарраси набз (камтар аз 40 зарба дар як дақиқа) мушоҳида шавад, пас инсон метавонад аз сустӣ, чарх задани сар, арақи хунук, аз ҳуш рафтан дар натиҷаи гипоксияи мағзи сар (гуруснагии оксигенӣ) шикоят кунад, зеро хунрасонии мағзи сар ба таври кофӣ сурат намегирад. Дар ҳар сурат, гузаштани муоинаи духтур-кардиолог муфид хоҳад буд.

 Таснифот 

 Брадикардияи синусӣ 
Зери мафҳуми брадикардияи синусӣ чунин тағйирёбии ритми дил фаҳмида мешавад, ки дар он камшавии басомади кашишхӯрии дил то камтар аз 60 зарба дар як дақиқа ба амал меояд, ки он бо паст шудани вазифаи гиреҳи синусӣ вобаста аст. Ин як намуди вайроншавии ритми синусӣ мебошад, ки аз ҷониби гиреҳи синусӣ (ин ба ном пешбарандаи ритми дараҷаи аввал аст) назорат карда мешавад. Он дар даҳонаи рагҳои ковоки болоӣ ва поёнӣ, яъне дар ҷои рехтани онҳо ба даҳлези рости дил ҷойгир аст.

Сабабҳои ин ҳолат гуногунанд:

 тағйироти склеротикӣ дар миокард, ки ба гиреҳи синусӣ таъсир мерасонанд;
 таъсири сармо;
 баланд шудани тонуси системаи асаби парасимпатикӣ;
 баланд шудани фишори дохили косахонаи сар (ҳангоми варами мағзи сар, омос, менингит, хунрезӣ дар мағзи сар);
 таъсири доруворӣ (дигиталис, хинидин, бисопролол);
 заҳролудшавӣ аз сурб, никотин;
 гипотиреоз (паст шудани вазифаи ғадуди сипаршакл);
 гуруснагӣ, тифи шикам, зардпарвин ва ғайра.

 Нишонаҳо дар ЭКГ 
Ин намуди аритмияро на танҳо аз рӯи манзараи клиникӣ, балки дар электрокардиограмма низ муайян кардан мумкин аст.

 Кам шудани басомади кашишхӯрии дил то 59—40 дар як дақиқа.

 Нигоҳ доштани ритми дурусти синусӣ.

 Дандонаи мусбати P дар сурбҳои I, II, aVF, V4-V6.

Барои брадикардияи синусии пайдоиши экстракардиалӣ, ки дар натиҷаи ваготония инкишоф ёфтааст, зиёд шудани БКД ҳангоми бори ҷисмонӣ ва гузаронидани атропин, инчунин пайвасти зуд-зуд бо аритмияи нафаскашии синусӣ хос аст. Ҳангоми брадикардияи синусии органикӣ (шакли интракардиалӣ) аритмияи нафаскашӣ дида намешавад, пас аз гузаронидани атропин ритм тез намешавад, ва ҳангоми бори ҷисмонӣ БКД ночиз зиёд мешавад.

 Хатар барои организм 

Агар камшавии басомади кашишхӯрии дил ночиз бошад, пас ин хатари мустақим барои ҳаёти инсон надорад. Вале чунин тағйирот метавонанд ҳамчун сигнали аввалин дар бораи оғози ягон раванди патологӣ дар организм аз ҷониби дигар узвҳо ва системаҳо (масалан, тағйири вазифаи ғадуди сипаршакл) хизмат кунанд. Агар вайроншавии ритми синусӣ ба таври назаррас зоҳир шавад, пас ҳолатҳои аз ҳуш рафтан хеле хатарнок мешаванд, зеро дар ин давраҳо хавфи ногаҳон бозмондани дил меафзояд. Дар шаклҳои вазнини беморӣ, ки ба ҳаёт таҳдид мекунанд, насб кардани кардиостимулятор тавсия дода мешавад.

 Сабабҳои пайдоиш 
Сабабҳои пайдоиши брадикардияи патологиро метавон шартан ба якчанд гурӯҳ тақсим кард:

 вобаста ба патологияҳои дилу раг,
 бемориҳои ғадуди сипаршакл,
 баъзе бемориҳои сироятӣ,
 истеъмоли доруворӣ.

Инчунин брадикардияи физиологӣ вомехӯрад. Он дар варзишгароне, ки ба бори ҷисмонии мунтазам ва пуршиддат одат кардаанд, дар наврасон дар давраи рушди ҳадди аксар ва дигаргуниҳои гормоналӣ, инчунин дар пиронсолон зоҳир мегардад.

 Сабабҳои паҳншудаи брадикардия 

 синдроми заифии гиреҳи синусӣ (СЗГС)
 бемории ишемиявии дил
 стенокардия
 норасоии дил
 инфаркти миокард
 кардиомиопатия
 миокардит
 нуқсонҳои пайдошудаи дил
 заҳролудшавии шадиди ғизоӣ
 гипотиреоз
 диабети қанд
 бемориҳои сироятӣ — дифтерия, токсоплазмоз, бемории Лайм;
 бемориҳои системавии бофтаи пайвандкунанда — сурхбоди системавӣ, склеродермия, табларзаи ревматикӣ;
 бемории Менер
 фишори баланди дохили косахонаи сар
 ҷароҳатҳои мағзи сар;
 гиперкальциемия
 заҳролудшавӣ аз пайвастҳои фосфорорганикӣ (онҳо барои мубориза бар зидди ҳашароти хонагӣ ва зараррасонҳои растанӣ истифода мешаванд).
Дар бемороне, ки доруҳои гурӯҳи бета-блокаторҳо, антагонистҳои калий, воситаҳои зиддиаритмиро истеъмол мекунанд, брадикардия зуд-зуд мушоҳида мешавад. Ин ҳолат одатан хатарнок нест, вале набояд онро сарфи назар кард — беҳтар аст бо духтур машварат намоед. Шояд ӯ вояи доруро ислоҳ кунад ё онро бо дигар дору иваз намояд.

 Нишонаҳо 

 таваққуф дар кори дил;
 кӯтоҳшавии нафас ва сустӣ ҳангоми бори ҷисмонии мӯътадил;
 гипотензияи шараёнӣ;
 ҳолатҳои аз ҳуш рафтан;
 ҳолатҳои чарх задани сари гузаранда;
 эҳсоси зуд-зуди хастагии бесабаб, мондашавии зиёд ва хоболудӣ;
 набзи кам (камтар аз 50 дар ҳолати оромӣ, агар шахс аз ҷиҳати ҷисмонӣ тамрин надида бошад).

Нишонаҳо метавонанд ба дараҷаҳои гуногун, аз ҳадди ақал то возеҳ зоҳир шаванд, вале одатан танҳо баъзе аз онҳо ба қайд гирифта мешаванд.

Нишонаҳои дар боло зикршуда (ба ғайр аз худи факти брадикардия), инчунин метавонанд дар бисёр бемориҳои дигар вохӯранд. Нишонаҳои брадикардия зуд-зуд аз ҷониби беморон ҳамчун нишонаи пиршавӣ ё хастагӣ қабул карда мешаванд.

 Инчунин нигаред 

 Системаи гузаронандаи дил
 Тахикардия
 Дили варзишӣ

 Эзоҳ 
 Адабиёт 



Гурӯҳ:Нишонаҳо аз рӯи алифбо
Гурӯҳ:Вайроншавии ритми дил