Замони содир кардани ҷиноят

Замони содир кардани ҷиноят — дар ҳуқуқи ҷиноятӣ вақте, ки дар тӯли он ҷинояткор ба воситаи ҳаракат ё беҳаракатӣ ягон амали сазовори ҷазо содир кардааст.

Байни ҷинояти содиршуда ва оқибати он мумкин аст фосила бошад, аммо замони содир кардани ҷиноят вақти содир шудани кирдори барои ҷамъият хавфнок, сарфи назар аз вақти фаро расидани оқибатҳои он, эътироф карда мешавад (КҶ Ҷумҳурии Тоҷикистон, моддаи 12). Ҳолатҳое мешаванд, ки дар замони содир кардани ҷиноят қонуни дигар ва дар вақти пайдо шудани оқибат қонуни нав амал мекунад.

Дар чунин ҳолатҳо бояд: 1) қонуне татбиқ шавад, ки дар замони содир кардани ҷиноятамал мекард, на дар вақти пайдо шудани оқибат (ба истиснои ҳолатҳое, ки ба қонун қувваи бозгашт дода мешавад). Мас., агар шахс дар синни 13-солагиву 11-моҳагиву 26-рӯзагиаш ба касе захми вазнин расонад ва ҷабрдида баъди 6 рӯз вафот кунад, он гоҳ чунин шахсро барои одамкушӣ ба ҷавобгарӣ кашидан мумкин нест, чунки кирдори ба ҷамъият хавфнок замоне содир шудааст, ки ӯ субъекти ҷиноят эътироф намешуд, ҳол он ки оқибати вазнин дар вақти ба синни 14-солагӣ расидани шахс ба вуқӯъ омадааст; 2) ҷараёни муҳлати ба ҷавобгарии ҷиноятӣ кашидан аз вақти содир кардани кирдор оғоз шавад (КҶ Ҷумҳурии Тоҷикистон, моддаи 75).

 Эзоҳ 

 Адабиёт 


Гурӯҳ:Мафҳумҳои ҳуқуқ
Гурӯҳ:Ҳуқуқи ҷиноятӣ