Тахикардия

Тахикардия (аз  — тез ва  — дил) — зиёдшавии басомади кашишхӯрии дил (БКД) аз 100 ва зиёда зарба дар як дақиқа. Тахикардияро ҳамчун падидаи патологӣ (яъне зиёдшавии БКД дар ҳолати оромӣ) ва тахикардияро ҳамчун падидаи муқаррарии физиологӣ (зиёдшавии БКД дар натиҷаи бори ҷисмонӣ, ҳаяҷон ё тарс) фарқ мекунанд .

Тахикардия — ин беморӣ нест, балки нишона (симптом) мебошад, зеро он метавонад ҳамчун зуҳуроти бисёр бемориҳо пайдо шавад. Сабабҳои маъмултарини тахикардия халалдоршавии системаи асаби вегетативӣ, халалдоршавии системаи эндокринӣ, вайроншавии гемодинамика ва шаклҳои гуногуни аритмия мебошанд.

Тахикардияи патологӣ ба оқибатҳои номатлуб оварда мерасонад. Аввалан, ҳангоми метапиши зиёди дил самаранокии кори он паст мешавад, зеро батнчаҳо фурсат намеёбанд, ки бо хун пур шаванд, ки дар натиҷа фишори шараёнӣ паст шуда, ҷараёни хун ба узвҳо кам мегардад. Сониян, шароити хунрасонии худи дил бадтар мешавад, зеро он дар воҳиди вақт кори зиёдеро иҷро карда, оксигени бештар талаб мекунад, ва шароити бади хунрасонии дил хавфи бемории ишемиявии дил ва инфаркти миокард-ро зиёд мекунад.

 Эзоҳ 

 Адабиёт 

Гурӯҳ:Вайроншавии ритми дил