Равшани Ҳамроҳ

Равшани Ҳамроҳ (Ҳамроев Равшанқул Замонович; зод. 18 сентябри 1960, деҳаи Вашан, ноҳияи Айнӣ) — ,  ва омӯзгор, номзади илмҳои филология (2021), узви Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон (2001).

 Зиндагинома 
Равшани Ҳамроҳ соли 1960 дар деҳаи Вашани ноҳияи Айнӣ ба дунё омадааст. Соли 1976 мактаби 8-солаи деҳаро хатм намуда, ба Омӯзишгоҳи омӯзгории шаҳри Панҷакент дохил шуд. Соли 1980, пас аз хатми омӯзишгоҳ, донишҷӯи факултаи филологияи Донишкадаи давлатии омӯзгории шаҳри Хуҷанд шудааст .

 Корнома 
Солҳои 1984-1989 дар мактаби миёнаи №35 ноҳияи Ёвон омӯзгорӣ, солҳои 1989-1992 дар шуъбаи маорифи ноҳия мушовирӣ кардааст. Аз соли 1992 дар мактаби миёнаи зодгоҳаш муаллим буда, аз соли 1994 дар Коллеҷи омӯзгории Панҷакент дарс мегӯяд.

 Таълифот 
Шеърҳояш дар рӯзномаву маҷаллаҳои ҷумҳуриявӣ ва вилоятию ноҳиявӣ, маҷмӯаҳои дастҷамъӣ ба табъ расидаанд. Муаллифи маҷмӯаҳои «Гарди ситора» (1990), «Гули абр» (1997), «Андешаҳо аз решаҳо» (1999), «Таронаҳо ва хонаҳо» (2001), «Забони чашм» (2003), «Тафсири фиғони мурғ» (2004), «Оҳанги бедорӣ» (2006), «Ташнаи дидор» (2007), «Саду як ғазал» (2009), «Солнома» (2011), «Дарахти оҳ» (2013), «Аз чароғи хона то шамъи мазор» (2016), «Ниҳоли сабзи борон»(2020) ва Шасти Равшан»(2023) мебошад.

Як маҷмӯаи ашъори ҳаҷвӣ дорад, ки бо номи «Витамини ханда» (1999) чоп шудааст.

 Сабки шеър ва мавқеъ дар адабиёт 
Мувофиқи баррасии муҳаққиқон, шеърҳои Равшани Ҳамроҳ бо эҳсоси амиқи ватандӯстӣ, самимият ва завқи зебоипарастӣ фарқ мекунанд. Сабки ӯ ғолибан лирикӣ буда, шеъру ғазалҳояш пур аз танзу зарофати нозуканд. Ӯ дар ғазал инчунин ибораҳои фарҳангитаборро бо диди тоза ва пухта истифода мекунад. Аз назари танқидӣ, баъзе шеъраш дорои калимаҳоест, ки шояд барои баъзе хонандагон бегона намоянд, вале шоир бо малакаи суханварӣ тавонистааст онҳоро шево ва муътадил истифода барад.

 Фаъолияти илмӣ 
Равшани Ҳамроҳ дар мавзӯи «Поэтикаи ашъори Гулназар» соли 2019 рисолаи номзадӣ дифоъ кардааст.

Муаллифи чанд рисолаи илмию методӣ, аз ҷумла, «Саргузашти Ҳазрати Муҳаммад» (2009), «Қиссаҳо аз рӯзгори Имоми Аъзам» (2010), «Таълимгоҳи бузургон» (2010), «Қонуни зар ва дарёи пургуҳар» (2010), «Фарзанди қарни ХХ» (2011) ва «Рӯзгори омӯзгор» (2013) буда, бештар аз 50 мақолааш дар матбуоти маҳалливу марказӣ ба табъ расидаанд.

Соли 2013 «Тазкирату-л-авлиё»-и Шайх Атторро бо хати кириллӣ ба чоп расондааст.

 Ҷоизаҳо ва узвиятҳо 

 Барандаи Ҷоизаи ба номи Қутбӣ Киром (2010).
 Аълочии маорифи Тоҷикистон 1989. 
 Ҷоизаи адабии ба номи Мирзо Турсунзода 2025 .

Аз соли 2001 узви Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон аст.

 Эзоҳ 

Гурӯҳ:Шоирони тоҷик
Гурӯҳ:Адибони тоҷик
Гурӯҳ:Омӯзгорон
Гурӯҳ:Узвони Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон
Гурӯҳ:Зодагони ноҳияи Айнӣ