Ҳаракати олимпӣ ва эътирози сиёсӣ

Ҳаракати олимпӣ ва эътирози сиёсӣ — падидаҳоеанд, ки аз нигоҳи диалектика бо ҳам иртиботи зич доранд. Амалҳои намоишии оммавии эътирози сиёсӣ ҳангоми омодагӣ ва/ё баргузории Бозиҳои олимпӣ таваҷҷуҳи афкори умуми ҷаҳонро ҷалб намуда, ба рӯзномаи сиёсӣ таъсир мерасонанд. Аз ин рӯ, чунин эътирозҳо воситаи муассир, ҳарчанд на ҳамеша конвенсионалӣ, барои матраҳ кардани мушкилоти муҳим ба ҳисоб мераванд.

 Мушкил 
Яке аз принсипҳои асосии ҳаракатии олимпии муосир, ки аз ҷониби бунёдгузораш барон Пйер де Кубертен () таҳия шудааст, ҷудо кардани қатъии сиёсат аз олимпизм мебошад. Тибқи Оинномаи олимпӣ, Бозиҳо «…варзишгарони ҳамаи кишварҳоро дар мусобиқаҳои одилона ва баробар муттаҳид мекунанд. Ҳеҷ гуна табъиз аз рӯйи нажод, дин ё сиёсат нисбат ба кишварҳо ё шахсони алоҳида роҳ дода намешавад.»

Бо вуҷуди ин, худи де Кубертен пинҳон намекард, ки эҳёи Бозиҳоро на танҳо бо ҳадафҳои умумибашарӣ, балки бо ангезаҳои миллӣ низ пеш мебарад. Ӯ мегуфт: «Олмон боқимондаҳои Олимпияи қадимро кофта ёфт. Чаро Фаронса натавонад шуҳрати пешинаашро барқарор кунад?» Ба андешаи ӯ, яке аз сабабҳои шикасти фаронсавиҳо дар Ҷанги франко-пруссӣ (1870—1871) заъфи омодагии ҷисмонии сарбозон буд, ва Бозиҳои олимпӣ бояд ин вазъро ислоҳ мекарданд.

Ин дуализм, ки аз ибтидо дар консепсияи олимпӣ ҷой дошт, бо мурури замон рушд ёфт. Бо боло рафтани нуфузи байналмилалии Бозиҳо, онҳо ба майдони рақобати давлатҳо барои нуфуз ва эътирофи ҷаҳонӣ табдил ёфтанд. Натиҷаҳои варзишӣ, ташкили муваффақонаи Бозиҳо ва ҳатто ҳуқуқи мизбонӣ ба абзори баланд бардоштани нуфузи сиёсӣ мубаддал шуданд.

 Ҳадафҳо 
Эътирози сиёсӣ ҳангоми омодагӣ ё баргузории Бозиҳо шакли фишори ахлоқӣ ба кишвари мизбон, КБО ва ҷомеаи ҷаҳонӣ мебошад. Ҳадаф — расонидани мавқеи сиёсӣ нисбат ба рӯйдодҳои муосир ва барангехтани баҳси байналмилалӣ мебошад. Чунин иқдомҳо аксаран бо дигар тадбирҳо, аз ҷумла иқтисодӣ (таҳрим, эмбарго), ё сардшавии муносибатҳои сиёсӣ ҳамроҳ мешаванд.

 Шаклҳо 
Вобаста ба сатҳи ташаббускор, эътироз метавонад шаклҳои гуногун дошта бошад:
 ҷомеаи байналмилалӣ (масалан, СММ, КБО ва дигар созмонҳои байналмилалӣ);
 гурӯҳи давлатҳо;
 давлати алоҳида тавассути Кумитаи миллии олимпӣ;
 гурӯҳи варзишгарон ё варзишгари алоҳида.

Эътирозҳо метавонанд чунин бошанд:
 рафтори ғайриодии сиёсӣ аз ҷониби варзишгар дар маросимҳо;
 намоиши рамзҳои дорои мазмуни сиёсӣ;
 нодида гирифтани маросимҳо ё протокол;
 бойкот — худдорӣ аз иштирок;
 баромадан аз ҳаракати олимпӣ.

250пкс|мини|Парчами олимпӣ

Баъзан бинобар омилҳои ҳуқуқӣ ё сиёсӣ, варзишгарон иҷозаи истифодаи рамзҳои давлатии кишварашонро надоранд. Дар чунин ҳолатҳо КБО баромадро зери Парчами олимпӣ пешниҳод мекунад, то иштироки варзишгарон таъмин гардад ва сатҳи таниш коҳиш ёбад.
 Эзоҳ 

 Адабиёт

 Alfred Erich Senn. Power, politics, and the Olympic Games, ISBN 0-88011-958-6.
 Allen Guttmann. The Olympics: A history of the modern games, ISBN 978-0-252-07046-4.
 Bill Henry. An Approved History of the Olympic Games, ISBN 0-88284-243-9.
 Jerry Caraccioli, Tom Caraccioli. Boycott: Stolen Dreams of the 1980 Moscow Olympic Games, ISBN 978-0-942257-40-3.
 John E. Findling, Kimberly D. Pelle. Encyclopedia of the Modern Olympic Movement, ISBN 0-313-32278-3


 Лорд Мойнихэн, глава Британской олимпийской ассоциации: Унизив Китай, мы ничего не добьёмся — «Новая газета», 14 апреля 2008 года.
 Ю. Бойков. PR-кампании Олимпийских игр на сайте pr-club.com.
 Сергей Арутунян. Олимпийская политика. Спорт-ревю, № 17 (412), 25 апреля-1 мая 2008
 Вивьен Вальт. Почему никто не бойкотирует Пекин — «Тайм», 16 июля 2008 года

 Пайвандҳои беруна 

 Сиёсат ва Бозиҳои олимпӣ
 Бойкоти Бозиҳои олимпӣ, Филаделфия, 1980
 Бозиҳои олимпӣ ва таърихи муосир
 Сиёсати Олимпиадаҳо. Маҷмуаи далелҳо

*
Гурӯҳ:Ҷанҷолҳои байналмилалии сиёсӣ
Гурӯҳ:Таблиғот
Гурӯҳ:Амалиёти эътирозӣ
Гурӯҳ:Шаклҳои эътироз
Гурӯҳ:Дипломатия
Гурӯҳ:Муносибатҳои шӯравӣ-амрикоӣ
Гурӯҳ:Сиёсат ва варзиш