Ивазкунанда

Ивазкунанда — дар муносибатҳои ҳуқуқӣ шахсе, ки вазифаи нафари дигарро иваз мекунад; молу маҳсулоте, ки бо таъйиноти вазифавӣ, истеъмол, сифат, нарх ва дигар ҷузъиёт баробари якдигар буда, истеъмолкунанда ҳар якеро метавонад бо дигаре иваз кунад. Дар ҳуқуқи маданӣ ивазкунанда шахсеро мегӯянд, ки ба ҷои каси дигар ҷиҳати иҷрои коре ё вазифае гузошта мешавадоктори илмҳои ба ҳайси васӣ меросхӯри дуввум ба шумор рафта, меросро ҳангоме қабул мекунад, ки агар меросхӯри асосӣ ғайри қобили амал эътироф шуда бошад.

Ивазкунандагони падару модар: васӣ, парастор, фарзандхондагон, шахсоне, ки дар асоси шартнома кӯдакро тарбия мекунанд, намояндагони қонунии онҳо, муассисаҳо, ташкилотҳое, ки кӯдак дар таълиму тарбияи онҳо қарор дорад (муассисаҳои таълимӣ). Ҳуқуқу уҳдадориҳои ивазкунанда: талаби беэътибории ақди никоҳ (агар бо шахси ноболиғ баста бошад); муроҷиат ба суд; ҳифзи ҳуқуқ ва манфиатҳои кӯдак; пешниҳоди ариза барои гирифтани маблағ (алимент) аз падару модари кӯдак ҷиҳати таъминоти ӯ тибқи тартиби муқаррарнамудаи суд; харҷи маблағи алимент, нафақа ва ёрдампулӣ барои таъмин, тарбия ва маълумоти кӯдак. Дар қонунгузории оилавӣ ҳангоми дар ҳолати вазнин гузоштани кӯдак ва вайрон кардани ҳуқуқҳои ӯ, кӯдак ҳуқуқ дорад барои ҳифзи ҳуқуқ ва манфиатҳои худ аз суиистифодаи падару модар (шахсони ивазкунандаи онҳо) ба мақомоти дахлдор ва суд муроҷиат кунад.

 Эзоҳ 

 Адабиёт 

 Қонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон «Дар бораи масъулияти падару модар дар таълиму тарбияи фарзанд» // Ахбори Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон. Д., 2011;
 Ширинҷонов Ф., Абдуллоев Ф. Ҳуқуқи оилавӣ. Д. 2012.

Гурӯҳ:Мафҳумҳои ҳуқуқ
Гурӯҳ:Ҳуқуқи шаҳрвандӣ