Нодир Шанбезода

Нодир Шанбезода (номи аслӣ — Ҷамшед Шанбезода; 20 июни 1908 — 7 майи 1990) — шоир, рӯзноманигор, мутарҷим ва арбоби давлатии тоҷик, яке аз асосгузорони шеърияти муаллифӣ ба забони шуғнонӣ. Узви Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон аз соли 1940.

 Зиндагинома 
Нодир Шанбезода 20 июни соли 1908 дар деҳаи Роштқалаи ноҳияи Шуғнони Вилояти Мухтори Кӯҳистони Бадахшон ба дунё омадааст. Маълумоти ибтидоиро дар интернати шаҳри Хоруғ гирифтааст.

Солҳои 1928—1932 дар Донишгоҳи коммунистии халқҳои Шарқ дар шаҳри Тошканд таҳсил намудааст.

Пас аз бозгашт ба Бадахшон дар вазифаҳои гуногуни ҳизбӣ ва маъмурӣ фаъолият карда, дар сохторҳои Ҳизби коммунисти Тоҷикистон кор кардааст.

Солҳои 1935—1937 сармуҳаррири маҷаллаи «Барои адабиёти сотсиалистӣ» ва раиси Шӯрои шаҳрии вакилони халқии шаҳри Сталинобод буд.

Дар солҳои Саркӯбиҳои сталинӣ (1938—1939) ба ҳабс гирифта шудааст.

Баъдан ҳамчун муҳаррири рӯзномаҳои «Бадахшони Советӣ», «Бо роҳи Ленин», директори Осорхонаи ВМКБ ва муҳаррири шуъбаи адабиёти бадеии нашриёти «Ирфон» фаъолият намудааст.

 Эҷодиёт 
Нахустин маҷмӯаи ашъори ӯ «Ғунчаи Бадахшон» соли 1936 бо таҳрири Садриддин Айнӣ нашр шудааст.

Маҷмӯаи «Гулғунча» (1937) аввалин китоби шеър ба забони шуғнонӣ ба ҳисоб меравад.

Маҷмӯаҳои дигари ашъор:
 «Аз боми ҷаҳон» (1961)
 «Навои Бадахшон» (1968)
 «Армуғони дил» (1976)
 «Мунтахабот» (1979)
 «Баҳори умр» (1988)

 Тарҷумонӣ 
Осори Расул Ризо, достони Шота Руставели «Паҳлавони палангинапӯш», ҳамчунин ашъори шоирони халқҳои ИҶШС-ро ба тоҷикӣ тарҷума кардааст. Дар омода намудани нашрҳои осори Фирдавсӣ, Ҳофиз ва Сайидо саҳм гузоштааст.

 Эътироф 
Узви Иттифоқи журналистони ИҶШС. Бо мукофотҳои давлатии ҶШС Тоҷикистон сарфароз гардидааст.

 Эзоҳ