Имант Зиедонис

И́мант Я́нович Зи́едонис (; ) —  ва и латиш.

 Зиндагинома 
Аз хонаводаи моҳигир. Хатм­кардаи фа­култаи филологияи До­ниш­гоҳи Рига (1959) ва курсҳои олии Ин-ти адабиёти ба но­ми М. Гор­кий (1964). Котиби ИН Латвия (1965-67); Хо­ди­ми шоистаи фарҳанги ҶШС Лит­ва (1972), Шоири хал­қии Латвия (1972). Барандаи му­ко­фоти давлатии ҶШС Латвия (1967). Нахус­тин таълифоташ соли 1956 чоп шудаанд. Муаллифи маҷ­мӯа­ҳои ашъо­ри «Реги замин ва ор­зуҳо» (1961), «Динамити қалб» (1963), «Мототсикл» (1965), «Ба худ меоям» (1968), «Шамъ чӣ гуна месӯзад» (1971), «Пешнавис» (1975). Осори насрии зиёде дорад, аз ҷумла: маҷмӯае аз минётураи фалсафии «Зуҳур ва таҷал­лии Исо» (ҷилди 1-2, 1971-74), «Афсонаҳои рангоранг» (1973), китоби очерк­ҳои «Рӯзномаи шоир» (1965), «Бо ро­ҳи пуркафк» (1967) ва ғ.. Дар очерки сафарии «Чум­чаи ур­фӣ» (бо ҳаммуаллифии Виталий Коротич, Гуннар Янай­тис, баргардони тоҷикияш 1975), ки пас аз саёҳати Тоҷи­кистон таълиф гардидааст, зиндагӣ ва урфу одатҳои мардуми баъзе н-ҳои Тоҷикистон бозтоб шудаанд. Ин асар бо чандин забон дар қаламрави шӯравӣ, аз ҷумла ба русӣ ва украинӣ баргардон шудааст. Чанд шеъри Зиедонис («Рангинхаёл», «Худшинос», «Ёди ту») ба тоҷикӣ тарҷу­ма шудаанд. Аз адибони қаламрави шӯравӣ ва хориҷӣ чандин асарро ба забони латишӣ баргардон кардааст. Ки­тобҳои Зиедонис ба забонҳои гуногун тарҷума шудаанд. Маҷ­мӯаи «Афсона­ҳои рангоранг»-и ӯ дар Феҳристи байналмилалии ифтихории Ҳ. К. Андерсен ҷой дода шудааст. Аз рӯи сенария­ҳои Зиедонис дар киностудияи Рига филмҳои «На­сим» (1973) ва «Писарбача» (1977) ба навор гирифта шудаанд.

 Эзоҳ 

 Адабиёт