Эпигонҳо

Эпигонҳо (  - авлодон, пасзодагон) — аз давраи эллинӣ cap карда, авлоди ҷанговарон ва лашкаркашҳои Искандари Макдунй.— Диадохҳо .

 Ривоятҳои қадим 
Дар мифологияи қадим эпигонҳо - писарони қаҳрамононе, ки дар ҳуҷуми зидди Фив ширкат доштанд, пас аз 10 соли ҳуҷуми бебарори падаронашон ба миён омаданд. Онҳо инҳо буданд: Алқмайон фарзанди Амфиарай, Эгиалюс  фарзанди Адрастус, Диомед  фарзанди Тидеюс, Промакус  фарзанди Парфенопей, Стенел  фарзанди Капанюс, Терсандер  фарзанди Полиникис ва Эвриалюс  фарзанди Мекис. Бо фармони Оракул, ҳуҷумроро Алкмаеон сарварӣ мекард, ки бо лашкари зиёди Аргив ба шаҳр наздик шуд; Ба фивиён Лаодамас, писари Этеокл фармонфармоӣ мекард. Вақте ки ӯ дар ҷанг фавтид (дар байни  Эпигонҳо  Эгиалюс фавтид), фивиён ба шаҳр баргаштанд, аммо баъд бо маслиҳати паёмбарашон Тиресиас, онҳо Фивро тарк карданд ва пешниҳоди сулҳ бастанро ба Арҷив фиристоданд. Аргивҳо аз паёми фивиён хабар ёфта, шаҳрро гирифтанд ва хароб карданд. Як қисми ғанимат ва духтари Тиресиас Манто ба Делфи фиристода шуданд ва онҳо худашон ба мулкашон баргаштанд. Ривояти шоиронаи ҷанги Эпигониҳо дар шеъри "Эпигонҳо" ва дар баъзе драмаҳои  Асотири юнонӣ қадим сабт ёфтааст. Дар маъбади Делфи  муҷассамаҳои ба Эпигонҳо ба Аргивҳо бахшида шуда мавҷуданд.

 Дар тафсири имрӯза 
Ба маънои маҷозӣ ва истифодаи забонии имрӯза, эпигонҳо— шахсоне мебошанд, ки дар шароити нав ақида ва воситаҳои бадеии пешгузаштагони худро ба таври механикӣ такрор мекунанд. Эпигонҳоро инчунин пайрави ягон равия (дар сиёсат, илм, санъат ва ғайра), ки мустакилияти эчодӣ надорад ва ақидахои куҳнашударо дар шароити нав ба таври механикӣ такрор мекунад, муайян карда мешавад. ЕПІГО́Н. Словник української мови. Академічний тлумачний словник (1970—1980)

 Эзоҳ 

 Адабиёт 

 Луғати мифологияи қадим . - Киев, Наукова Думка, 1985. — 236 сахифа.

 Пайвандҳо 

 Епігони // Універсальний словник-енциклопедія. — 4-те вид. — К. : Теза, 2006.
 Епігон // Літературознавча енциклопедія : у 2 т. / авт.-уклад. Ю. І. Ковалів. — Київ : ВЦ «Академія», 2007. — А — Л. — С. 336.
 Епігонство // Лексикон загального та порівняльного літературознавства / голова ред. А. Волков. — Чернівці : Золоті литаври, 2001. — С. 180-182. — 634 с.
 Боги і герої М. А. Кун. Легенди і міфи Давньої Греції (Фіванський цикл) 
Гурӯҳ:Асотири Юнони Қадим
Гурӯҳ:Истилоҳоти адабӣ
Гурӯҳ:Pages with unreviewed translations