Зафар (навъи шафтолу)

Зафар — навъе аз шафтолуҳои дерпазак. 

 Тавсиф 
Зафарро дар филиали Инстити таҳқиқоти илмии боғу токдории ба номи Р. Р. Шредер (ш. Самарқанд) бо роҳи гардолуд кардани навъҳои Элберт ва Заъфарон ба вуҷуд овардаанд. Дарахташ миёнақад (баландиаш то 4 м), парешоншох. Гулаш гулобии сурхтоб. Мевааш калон (110–115 г), байзашакл, зарди сурхча. Дилаи мевааш зард, ширадор, хуштаъм; аз донак ба осонӣ ҷудо мешавад. Зафар моҳҳои март – апрел гул карда, мевааш нимаи аввали август мепазад. Ниҳоли Зафар баъди 2–3 соли шинондан самар оварда (дарахташ солбар нест), то 12–13 сол ҳосили хуб медиҳад. Аз ҳар бех дарахти он то 40–60 кг ва аз ҳар га шафтолузор то 244 сентнер ҳосил мегиранд. Барои серҳосил шудани Зафар шохчаҳои куҳнаро бурида, навдаҳои навро нигоҳ доштан лозим аст. Аз камобӣ ва бисёр ҳосил овардан меваи Зафар хурд ва пастсифат мешавад. Зафарро бештар барои тархӯрӣ, тайёр кардани мураббо, нӯшоба, ҷем, мармалод истифода мебаранд.	

 Эзоҳ 

 Адабиёт