Тавфиқ Қодирӣ

Тавфиқ Рафиқзода Қодирӣ (14 январи 1948, Ленинобод — 3 январи 2026, Хуҷанд) — уролог, доктори илмҳои тиб (1993), профессор (1994), Корманди шоистаи Тоҷикистон (2002).

 Зиндагинома 
Хатмкардаи факултаи муолиҷавии ДДТТ ба номи Ибни Сино (1971). Ординатори клиникии кафедраи урологияи ДДТТ (1971—1973), духтури урологи Беморхонаи клиникии ҷумҳуриявии № 3 (ҳоло Маркази миллии тиббии Тоҷикистон; 1973—1976), ассистент (1976—1987), дотсент (1987—1994), профессор (1994—1995) ва мудири кафедраи урологияи ДДТТ (1995—1998), ҳамзамон солҳои 1977—1982 раиси кумитаи иттифоқи касаба, 1986—1990 муовини ректор оид ба равобити байналмилалӣ, 1994—1995 муовини ректор оид ба корҳои муолиҷавӣ ва тарбиявӣ буд. Мудири кафедраи урология (1998—2003), мудири кафедраи урология ва андрология (2003—2008) ва директори шуъбаи Донишкадаи такмили ихтисоси кормандони тибби Тоҷикистон дар шаҳри Хуҷанд (аз 2008) кор кардааст.Арбобони илми тоҷик (асри ХХ-аввали асри ХХI) / Муаллиф-мураттиб Ёрмуҳаммади Сучонӣ; Зери таҳрири Сайфидин Назарзода. — Д., 2016. — 720 с. — С. 258—259.

Тавфиқ Қодирӣ ҳамзамон Раиси Ҷамъияти урологҳои Душанбе (1999—2003), Ассотсиатсияи урологҳои Тоҷикистон (2003—2008) ва Ҷамъияти урологҳо ва андрологҳои вилояти Суғд (аз 2009) буд.

 Фаъолияти илмӣ 
Тавфиқ Қодирӣ дар Тоҷикистон аввалин доктори илм дар соҳаи урология (аз соли 1993) ва профессори соҳаи урология ва андрология мебошад. Дар мавзуи «Кори гурдаи беморони гирифтори уролитиаз пеш ва баъд аз ҷарроҳӣ дар шароити иқлими гарм» рисолаи номзадӣ ва дар мавзуи «Патогенез ва роҳҳои ба эътидол овардани муолиҷаи нефроуретеролитиази гурдаи ягона» рисолаи докторӣ дифоъ намудааст. Бори нахуст тавассути корбасту ҳамоҳангсозии тиб бо усулҳои физикаи ҷисми сахт, гидравлика, оптика ва акустика бори нахуст хосиятҳои физикиву деформатсиявии санги гурдаро ошкор сохта, дар заминаи он усули нави литотрипсияи сангҳоро пешниҳод кард. Феномени нави «мӯйрагҳои лимфавии гирдиғилофӣ»-ро кашф намуд, ҳампайвастии бемориҳои гурда ва ихтилоли мағзи сару бунёди рӯҳиро таҳқиқ кард.

Тавфиқ Қодирӣ муаллифи беш аз 500 асари илмӣ, аз ҷумла муаллифи 34 китоб, 11 дастуруламали таълимӣ, 3 тасниф, ,3 ихтироъ, 4 усули навини табобат (яке аз онҳо аввалин бор дар таҷрибаи ҷаҳонӣ) аст. Дар рӯзномаву маҷаллаҳои ҷумҳуриявӣ беш аз 80 мақолаҳои илмӣ ва оммавиро ба чоп расонидааст.

Таҳти роҳбарии ӯ дар даҳсолаи охир 11 нафар рисолаи номзадӣ ва 3 нафар шогирдонаш берун аз ҷумҳурӣ рисолаи докторӣ ҳимоя намуданд. 

 Унвону ҷоизаҳо 
 Аълочии тандурустии Тоҷикистон
 Ҷоизаи Бунёди Оли Сомон (1995);
 Ҷоизаи Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон «Барои хизмати шоён дар рушди маълумоти олӣ ва илми ҷумҳурӣ» сарфароз гардидааст (1996).

 Осор 
 Санги гурда ва роҳҳои пешоб. — Д., 1975;
 Функциональное состояние почек у больных уролитиазом до и после оперативных вмещательств в условиях жаркого климата. — Киев, 1982;
 Воспалительное заболевание мочеполовых органов. — Д., 1990;
 Ҳаёти ҷинсӣ. — Д., 1991;
 Метафилактика нефролитиаза. — Д., 1991;
 Обструктивная уропатия. — Д., 1992;
 Бемории санги бавл. — Д., 1993;
 Луғати мухтасари русӣ-тоҷикии пешобшиносӣ. — Д., 1994;
 Клинические лекции по урологии. — Д., 1996;
 Омӯзиши бемориҳои аъзои пешобу таносул дар давраи субординатура. — Д., 1998;
 Мунтахаби дарсҳои пешобшиносӣ. Курси лексияҳо. — Д., 2000;
 Онкоурология детского возраста. — Д., 2003;
 Неэндоскопические инструментальные методы исследования в урологии. — Д., 2003;
 Огнестрельные ранения мочевого пузыря. — Д., 2004;
 Опухли почечной лоханки и мочеточника. — Д., 2004;
 Опухли почек у взрослых. — Д., 2004;
 Неотложные состояния в урологии. — Д., 2004;
 Систит. — Д., 2007;
 Метафилактикаи бемории санги пешоб. — Д., 2008;
 Луғати истилоҳоти пешобшиносӣ. — Д., 2008
 Простатит. — Х., 2011.
 Илтиҳоби пешобдон. — Х., 2016;
 Таърихи ташаккул варушди илми урологияи тоҷик. — Х., 2017.

 Эзоҳ 

Гурӯҳ:Кормандони шоистаи Тоҷикистон
Гурӯҳ:Пизишкони Тоҷикистон