Зарғилдоқӣ

Зарғилдоқӣ, зарғалдоқӣ, залғамхӯрак — навъи шафтолуи маҳаллии миёнапаз.

Селексияи халқист. Дарахташ миёнасабз. Баргаш калон, сабзи равшан. Гулаш калони гулобӣ буда, аз шафтолуи навъҳои Элберт, Вамант ва Ветеран гардолуд мешавад. Охирҳои март гул карда, мевааш аввалҳои август мепазад. Давраи нашваш 135—150 рӯз. Ниҳоли пайвандиаш баъди 2-3 соли шинондан самар оварда, 7-9 сол ҳосили хуб медиҳад. Мевааш калони лӯнда (то 380 г), зарди сурхтоб; пӯсти тунуки бепашмак дорад. Дилааш бунафш, хамираки серобу сершира ва баъзан нахдор. Донакаш майда, қаҳваранги сурхтоб. Аз ҳар бех дарахти 5-7-солааш 120—150 кг ҳосил мегиранд. Дар таркиби меваи З. 11-12 % қанд, 0,6-08 г/л ҷавҳар мавҷуд аст. Дарахташ ба сармо тобовар нест. Парваришаш дар минтақаҳои ҷанубии ҷумҳурӣ мувофиқтар аст. Ба касалиҳои занбӯруғӣ тоб меорад.

 Эзоҳ 

 Адабиёт 

 Яковлев П. И. Сорта плодовых культур в Таджикской ССР/ Плодоводство Таджикистана. Сталинабад. 1948.

Гурӯҳ:Навъҳои шафтолу