Ибни Шаҳрошӯб

Абуҷаъфар Муҳаммад ибни Алӣ ибни Шаҳрошӯби Саравии Мозандаронӣ (), маъруф ба Рашидуддини Шиа () — муҳаддис, усулӣ, фақеҳ ва аз уламои бузурги шиа.

 Зиндагинома 
Дар ҷавонӣ Қуръонро ҳифз карда, дар улуми мухталиф нубуғи фикрӣ дошт, аз ин рӯ, ҳокими Мозандарон аз вай хавф бурд ва ӯро аз он ҷо берун кард. Ибни Шаҳрошӯб нахуст ба Бағдод, сипас ба Мавасил ва аз он ҷо ба Ҳалаб рафт. Ибни Шаҳрошӯб дар заминаи фиқҳ, усул, ҳадис, калом, таърих, риҷол ва тафсир осори фаровон нигоштааст.

 Таълифот 
Мударриси Табрезӣ дар «Райҳонату-л-адаб» аз 17 асари Ибни Шаҳрошӯб ном бурдааст. «ал-Фусул фӣ-н-наҳв» (дар наҳв), «Асбобу нузули-л-Қуръон», «Таъвилу муташобеҳи-л-Қуръон», «Маноқибу оли Абитолиб», «ал-Макнуну-л-махзун фӣ уюни-л-фунун», «Маолиму-л-уламо» (дар шарҳи аҳвол ва таснифот), «ал-Муташобеҳ ва-л-мухталиф», «ал-Арбаин» (дар маноқиби Фотимаи Заҳро), «ал-Эълом ва-т-тароиқ фӣ-л-ҳудуди ва-л-ҳақоиқ», «ал-Масолиб» ё «Масолибу-н-навосиб» ва «ал-Моида ва-л-фоида» аз ҷумлаи осори ӯст.

 Эзоҳ 

 Адабиёт