Сайид Алӣ Қозӣ

мини
Сайид Алӣ Қозии Таботабоии Табрезӣ (тав. 7 Фарвардини 1248 ҳ.ш. дар Табрез — ваф. 8 Баҳман 1325 ҳ.ш. дар Наҷаф ) муҷтаҳиди шиъа, фақеҳ, ҳаким ва орифи қарнҳои 13 ва 14 ҳиҷрӣ буд.

 Насаб 
Вай аз авлоди Абдулваҳҳоби Табрезӣ аст, ки насабаш низ ба Ҳасани Мусанно ибни Ҳасани Муҷтаба бармегардад. 

 Зиндагинома 
Вай 7 фарвардини соли 1248 шамсӣ (13 зиҳаҷҷаи 1285) дар Табрез ба дунё омадааст. Писари Мирзо Ҳусайни Қозӣ Таботабоӣ (вафот 1272 ҳиҷрӣ) буд. Насабашон ба Абдулваҳҳоби Табрезӣ ва тавассути ӯ ба Алӣ ибни Абӯтолиб бармегардад. مصاحبه با آقای سید محمد حسن قاضی فرزند سید علی آقا قاضی ، کنگره بزرگداشت سید علی قاضی (ره Хонаводаи Қозӣ дар Табрез таърихи куҳан дорад ва Сайид Муҳаммад Алии Қозӣ Таботабоӣ ва ҳамчунин Сайид Муҳаммад Ҳусейн Таботабоӣ ва бародараш Сайид Муҳаммад Ҳасан Илоҳии Таботабоӣ аз ин хонаводаанд. 

Падараш Мирзо Ҳусайни Қозӣ худ донишманд ва шогирди Мирзо Муҳаммад Ҳасани Шерозӣ буд. Ӯ дар бораи тафсири сураи Ҳамд ва Аном китобе навишт ва  дар сулуки ирфонӣ шогирди Имомуқлии Нахҷувонӣ будааст.

 Шогирдон 
Аксари устодони маъруфи фалсафаи исломӣ ва ирфони исломӣ шогирдони Сайид Алии Қозӣ буданд. Дар байни шогирдони машҳури ӯ инҳоянд:

 Сайид Абдулкарим Кашмирӣ
 Муҳаммад Тақии Баҳҷат 
 Ҳасаналӣ Наҷобати Шерозӣ 
 Сайид Абдулҳусайн Дастғайб 
 Сайид Муҳаммадҳусайн Таботабоӣ 
 Сайид Ҳошим Ҳаддод  
 Аббос Ғӯчонӣ 
 Мухаммад Таки Амоли 
 Алӣ Муҳаммад Боруҷердӣ 
 Ҳасан Мостафавӣ 
 Сайид Муҳаммадҳасан Илоҳии Таботабоӣ
 Сайид Абулқосим Хуӣ
 Мирзо Амир Ҳодизода 
 Сайид Абдулалии Сабзаворӣ
 Сайид Аббоси Кошонӣ
 Али Акбар Бурҳон
 Мирзо Алӣ Акбар Марандӣ
 Ҷаноби Наҷафии Ҳамадонӣ
 Сайид Ҳусейн Яъқуби Қоёни
 Сайид Ҳасан Масқатӣ
 Сайид Руҳуллоҳ Хумайнӣ

Ӯ Аббоси Қучониро, ки яке аз шогирдонаш буд, дар умури ирфонӣ васии худ таъин карда буд. 

 Ба баёни шогирдон 
Сайид Алии Қозӣ дар тафсири Қуръон ва маънии он маҳорат дошт ва Сайид Муҳаммадҳусайн Ҳусайнии Теҳронӣ бо истинод ба суханони Сайид Муҳаммадҳусайни Таботабоӣ (яке аз шогирдони Сайид Алии Қозӣ) мегӯяд:

 "Мо ҳама чизеро дорем, ки аз Қозӣ дорем."  … Қозӣ дар тафсири Қуръони карим яди тулое дошт ва ба мо ин услуби тафсири оят ба оятро омӯхт ва мо дар тафсири Ал-Мизон аз роҳ ва усули ӯ пайравӣ мекунем. Ў дар фаҳми маънии ривоятҳо аз имомони маъсум (алайҳимуссалом) зеҳни хеле кушоду равшане дошт ва мо аз ў усули дарки ҳадисро омӯхтаем, ки онро фиқҳи ҳадис меноманд.»

Гурӯҳ:Орифони мусалмон
Гурӯҳ:Зодагони соли 1866
Гурӯҳ:Даргузаштагони соли 1947