Захираҳои меҳнатӣ (дар корхонаҳо)

Захираҳои меҳнатӣ — қисми аҳолии аз ҷиҳати ҷисмонӣ, зеҳнӣ инкишофёфта, дорои маълумот ва тахассус, ки барои иҷрои амали зарурӣ дар истеҳсолот қобилият дорад. 

 Тавсиф 
Мафҳуми «захираҳои меҳнатӣ»-ро соли 1922 академик С. Струмилин ба илм ворид намудааст. Дар баъзе мамлакатҳо мафҳуми «захираҳои инсонӣ» низ истифода мешавад. Захираҳои меҳнатӣ мақула (категория)-и васатии мафҳуми иқтисодии «аҳолӣ» ва «маҷмӯи қувваи корӣ» мебошад. Ин меъёр вобаста ба дараҷаи умри миёнаи шаҳрвандон дар давлатҳои алоҳида гуногун аст. Аз ин рӯ, ба захираҳои меҳнатӣ аҳолии қобили кори то синни нафақа, нафақагироне, ки дар истеҳсолоти ҷамъиятӣ кор мекунанд, наврасони то синни қобилияти корӣ нарасидае, ки дар ҷамъият фаъолият карданӣ ҳастанд, дохил карда мешаванд. 

Захираҳои меҳнатӣ вобаста ба дараҷаи иштирокашон дар истеҳсолоти ҷамъиятӣ ба ду қисм ҷудо мешаванд: 

 Фаъол;
 Ғайрифаъол. 

Дар шароити муосир манбаи асосии зиёдшавии захираҳои меҳнатӣ ҷавонони синну соли қобили кор мебошанд. Захираҳои меҳнатӣ омили муҳимми истеҳсолот буда, истифодаи оқилонаи он на танҳо сатҳи истеҳсолот ва самаранокии он, балки инкишофи тамоми низоми иҷтимоиро таъмин мекунад. Тибқи маълумоти охирини оморӣ соли 2014 захираҳои меҳнатии Ҷумҳурии Тоҷикистон 4 млн 983 ҳазор нафарро ташкил мекард, ки 59,7 дарсади шумораи умумии аҳолӣ мебошад.

 Эзоҳ 

 Адабиёт