Владимир Захаров

Захаров Владимир Евгеневич (; ) — и рус, академики АИ Федератсияи Русия (1991). 

 Зиндагинома 
Хатмкардаи Институти энергетикии Маскав (1960) ва Университети давлатии Новосибирск (1963). Солҳои 1966–72 дар Институти физикаи ҳастаи шуъбаи сибирии АИ ИҶШС (Новосибирск), аз 1973 дар Институти физикаи назариявии ба номи Л. Д. Ландау АИ Федератсияи Русия (солҳои 1992–2004 директор), аз соли 2005 дар Институти физикаи ба номи П. Н. Лебедеви АИ Федератсияи Русия, инчунин аз соли 2004 дар Институти таҳқиқоти бунёдӣ дар Принстон (ИМА) кор кардааст. 

 Корнома 
Корҳои асосии Захаров ба соҳаи физикаи плазма, паҳншавии мавҷҳо дар муҳитҳои ғайрихаттӣ, муодилаҳои ғайрихаттии физикаи математикӣ ва усули масъалаи баръакс бахшида шудаанд. Захаров усули тавсифи равандҳои ғайрихаттиро дар плазма таҳия намуда, ҳодисаи сакта (коллапс)-и мавҷҳои легмюриро кашф кард (1972), назарияи ғайрихаттии хомӯшшавии Ландауро таҳия, намудҳои гуногуни солитонҳо ва устувории онҳоро таҳқиқ намуд. Вай инчунин тайфҳои колмогоровии турбулентияти мавҷии заифро дар муҳитҳои ғайрихаттӣ ва дар плазмаҳо кашф кард (1967–68). Захаров параметрҳои ангезиши асоси мавҷҳо (аз ҷумла мавҷҳои сатҳи моеъ), ҳодисаи худконунгирии мавҷҳоро дар муҳити ғайрихаттӣ таҳқиқ кард. Ӯ усули нави амалҳои интегронии муодилаҳои физикаи математикиро таҳия намуда, бо ёрии онҳо ҳалли дақиқи муодилаҳои назарияи умумии нисбият ва муодилаҳои Янг-Миллсро дарёфт. 

 Мукофотҳо 
 Мукофоти давлатии ИҶШС (1987);
 Мукофоти давлатии Федератсияи Русия (1993); 
 Медали П. Дирак (2003).

 Эзоҳ 

 Адабиёт