Шево Арастуӣ

Шево Арастуӣ (; ) — ,  ва и эронӣمیرعابدینی، حسن (پاییز ۱۳۸۶). «ارسطویی، شیوا». در کاظم فرهادی. فرهنگ داستان‌نویسان ایران، از آغاز تا امروز. تهران: چشمه. شابک ۹۷۸۹۶۴۳۶۲۳۶۲۳..

 Фаъолиятҳо 
Шево Арастуӣ дар соҳаҳои гуногун аз ҷумла адабиёт, тарҷума ва синамо фаъолият кардааст. Ӯ дар як мусоҳиба дар соли 1384 ба вазъияти печидаи занони эронӣ баъд аз Инқилоби Исломӣ, ба вижа занони нависанда ва ҳунарманд ишора карда гуфтааст: «Инсон будан дар ин шароит мушкил аст, зан будан мушкилтар».

 Донишомӯзӣ 
Шево Арастуӣ собиқаи таълими достоннависӣ дар Донишгоҳи ҳунари Теҳрон ва Донишгоҳи Форобиро дошт ва баъдан дар яке аз донишгоҳҳои ғайридавлатии ҳунар дар ҳоли таълим буд. Ҳамчунин, солҳо коргоҳи достоннависии Ванкаро баргузор мекард.

 Синамо 
Шево Арастуӣ аз рӯзҳои нахустини ҷанги ҳаштсола ҳамчун имдодгари довталаб дар ҷабҳа ҳузур дошт ва ба ҳамин далел дар чанд филми Дифои муқаддас ҳамчун мушовири коргардон фаъолият кардааст. Ҳамчунин, дар чанд филми кӯтоҳ нақш офаридааст, аз ҷумла дар филме, ки бар асоси яке аз достонҳои Ҷон Белаҳерӣ сохта шудааст.

 Баёнияи 134 нависанда 
Ӯ яке аз имзокунандагони Баёнияи 134 нависанда буд, ки дар он хостори озодии андеша, баён ва нашри осори худ шуда ва ба сонсур эътироз карда буданд.

 Марг 
Шево Арастуӣ дар шоми чоршанбе 17 урдибиҳишти 1404, дар синни 64-солагӣ даргузашт. Хабари даргузашти ӯ тавассути фарзандаш таъйид шуд ва дар саҳифаи расмии Инстаграмаш низ эълом гардид. Бархе манобеъ эҳтимоли марги худхоста ё худкушӣ ва ҳатто истодагии қалбиро матраҳ кардаанд, ҳарчанд ин мавзӯъ ва иллати марги ин нависанда то кунун ба таври расмӣ таъйид нашуда ва иллати марги вай маълум нест.

 Осор 
 Маҷмӯъаи достон
 Омада будам бо духтарам чой бихӯрам (1994)
 Офтоби моҳтоб (1998)

 Румон
 Ӯро ки дидам зебо шудам (достони баланд) (1991)
 Нусхаи аввал (1998)
 Бибии Шаҳрзод
 Осмон холӣ нест (2003)
 Афюн (чопи Олмон)
 Хавф (2013)
 Нино (2015)
 Вале девонавор… (2018)

 Маҷмӯъаи шеър
 Гум
 Биё тамомаш кунем

 Эзоҳ