Назарияи арзиш

Назарияи арзиш — таълимоти фалсафӣ дар бораи моҳияти ва тарзи вуҷуди арзиш ва арзёбии маърифат .

Таснифоти арзишҳо ва табақабандии онҳоро муқаррар мекунад. Моҳияти мантиқӣ ва мушаххасияти қазоватҳои арзишӣ ва изҳороти деонтиро муқаррар мекунад.

Он дар охири асри XIX пайдо шуд.

Асос — фалсафаи Иммануил Кант . Дар солҳои 1860-ум Г. Лотсе таснифоти арзишро пешниҳод кард. Ӯ инчунин асосҳои назарияи арзишҳоро таҳия кард.

Файласуф ва равоншиноси австриягӣ Алексий Мейнонг назарияи худро дар бораи арзиш таҳия кардааст.

 Арзиш  дар назарияи иқтисодӣ 
Дар илми иқтисодӣ, арзиш дар шакли  назарияи арзиш, яъне арзёбии иқтисодии (пулии) арзишро гирифтааст. Назарияи иқтисодии муосир арзиши субъективиро ба назар мегирад ва дар бораи набудани миқёси универсалии арзишҳо (хароҷот) сухан мегӯяд.

Дар илми иқтисодӣ, вазъияте ба миён омадааст, ки калимаи олмонии Wert ва калимаи англисии Value ҳам ба маънои "арзиш" ва ҳам "нарх" тарҷума шудаанд. Аз ин рӯ, "арзиш" ва "нарх"-ро метавон ҳаммаъно ҳисобид, агар шарҳҳои иловагии муаллифӣ мавҷуд набошанд.

Аз ҷумла, дар аввалин тарҷумаи русии асари " Капитал "-и карл Маркс дар соли 1872 (муаллифони иқтисоддонҳои рус Г. Лопатин ва М. Даниелсон), истилоҳи "арзиш"  истифода шудааст ва дар асарҳои иқтисоддони украинӣ М. И. Сибер, ки асарҳои Д. Рикардо ва К.Марксро омӯхтааст, тарҷумаи "арзиш", аз ҷумла ҳамчун тарҷумаи калимаи англисии "Арзиш" ба "Wert" монанд, истифода бурда шудааст.

Дар тарҷумаи дуюми «Капитал» дар соли 1898 (Э. Гурвич, Л. Зак), бо исрори муҳаррири нашрия П. Струве, он ҳамчун «арзиш» тарҷума шудааст ва ба ин тарҷума аз ҷониби М. Туган-Барановский баҳои баланд гирифт.
 Нигаред низ 
 Арзиш (илми фалсафа)

 Адабиёт  
Гурӯҳ:Истилоҳоти фалсафӣ
Гурӯҳ:Фалсафаи ахлоқ