Шаҳри пойдор

Шаҳри пойдор, экошаҳр () — шаҳрест, ки бо назардошти таъсири он ба муҳити зист лоиҳакашӣ шудааст. Сокинони чунин шаҳрҳо кӯшиш мекунанд, ки истеъмоли энергия, об ва маҳсулоти ғизоиро ба ҳадди ақал расонанд, ихроҷи гармии беҳуда, ифлосшавии ҳаво бо гази карбонат (CO_2) ва метан, инчунин ифлосшавии обро пешгирӣ намоянд. Истилоҳи «экошаҳр»-ро бори аввал Ричард Регистер соли 1987 дар китоби худ «Экошаҳри Беркли: сохтмони шаҳр барои ояндаи солим» истифода бурдааст. Дар сохтмони чунин шаҳрҳо усулҳои экологияи индустриалӣ ва меъмории сабз истифода мешаванд.

 Принсипҳои асосӣ 
Шаҳри пойдор метавонад худро бо вобастагии ҳадди ақал аз муҳити атроф таъмин кунад ва энергияро бо истифода аз манбаъҳои таҷдидшаванда истеҳсол намояд. Ҳадафи асосӣ гузоштани «пайи экологии» (ecological footprint) ҳадди ақал ва коҳиш додани ифлосшавӣ мебошад.Барои ин корҳои зерин анҷом дода мешаванд:

 Истифодаи самараноки замин; 
 Зичии баланди аҳолӣ барои коҳиш додани масоҳати истифодашуда ва ҳифзи табиати атроф;
 Идоракунии партовҳо; 
 Компост кардани бақияи маводҳо, коркарди дубораи партовҳо (recycling) ё табдил додани онҳо ба энергия.Нақлиёти сабз;
 Афзалият додан ба нақлиёти ҷамъиятии барқӣ, велосипедронӣ ва пиёдагардӣ;
 Энергетика;
 Истифодаи панелҳои офтобӣ, турбинаҳои бодӣ ва дигар манбаъҳои тозаи энергия дар дохили биноҳо.

 Аҳамият 
Тибқи ҳисобҳо, тақрибан 50%-и аҳолии сайёра дар шаҳрҳо ва маҳалҳои аҳолинишини шаҳрӣ зиндагӣ мекунанд. Ин ҷомеаҳои бузург ҳам мушкилот ва ҳам имкониятҳои хубро барои рушди устувор ба вуҷуд меоранд. Агар ин таҷрибаҳо риоя шаванд, саҳми шаҳр дар тағйирёбии иқлим камтарин хоҳад буд.

 Нигаред низ 
Рушди устувор

Меъмории сабз

Манбаъҳои таҷдидшавандаи энергия

Нақлиёти ҷамъиятӣ

 Эзоҳ 

 Адабиёт 
 Richard Register. Ecocity Berkeley: Building a City for a Healthy Future. 1987.Timothy Beatley. Green Urbanism: Learning from European Cities. 2000.

Гурӯҳ:Экологияи шаҳр
Гурӯҳ:Урбанистика
Гурӯҳ:Рушди устувор