Минтақа

Минтақа ( — мулк, салтанат) — дар замонҳои қадим, замин, мулк, минтақа, салтанат ва ғайра, имрӯз — воҳиди марзию маъмурӣ, воҳиди бузурги ҳудудӣ. Дар ҷуғрофияи табиӣ — номи умумӣ барои воҳидҳои минтақабандии табиӣ ва ҷуғрофии ҳама гуна дараҷаи таксономӣ, дар таърихнигорӣ — минтақаи таърихӣ ва ҷуғрофӣ, дар иқтисодиёт муодили он ноҳияи иқтисодӣ аст. Инчунин назарияи ҷуғрофии рушди минтақавӣ вуҷуд дорад.

 Пайдоиши истилоҳ 

Истилоҳ аз , яъне маънояш кишвар, вилоят аст.

Аз нигоҳи таърихӣ, Минтақа — номи мавзеъ мебошад, ки юнониҳо дар ҷануби Итолиё бо номи итол.  дар давраи Имперотурии Рум  таъсис додаанд. Ҳоло он Реҷо ди Калабрия номида мешавад.

 Хусусият 
Минтақа — воҳиди калони инфиродии ҳудудии (масалан, табиӣ, иқтисодӣ, сиёсӣ ва ғайра), ки аз тақсимоти воҳиди марзию маъмурӣ кунунӣ каме фарқ мекунад. Ғайр аз ин, минтақа баъзан ҳамчун қаламрави муайяне фаҳмида мешавад, ки аз дигар қаламравҳо бо як қатор хусусиятҳо фарқ мекунад ва дорои якпорчагӣ ва пайвастагии муайяни унсурҳои таркибии худ мебошад. Минтақавӣ — мансуб будан ба қаламрави мушаххас (ноҳия, вилоят, кишвар, гурӯҳи кишварҳо).

Бисёре аз кишварҳо онро ҳамчун истилоҳ барои ишора ба тақсимоти воҳиди марзию маъмурӣ як давлат истифода мебаранд (масалан, Фаронса ). Дар робита ба Тоҷикистон, ин истилоҳ аксар вақт барои ишора ба қаламравҳо аз якчанд минтақаҳои маъмурӣ истифода мешавад: Минтақаи Ҷанубӣ, Минтақаи Шарқӣ, Минтақаи Ғарбӣ.


 Адабиёт 
 В. Нагребелний. Минтақа // Політична енциклопедія / муҳаррирон: Ю. Левенец (раис), Ю. Шаповал (муовини раис). — К. : Нашриёти Парлумонӣ, 2011. — С. 628. — ISBN 978-966-611-818-2 .
 Асосҳои омӯзиши минтақавӣ: дастури таълимӣ ва методӣ / Степан Злупко; таҳрири доктори илмҳои иқтисодӣ, профессор О. ДАР Стефанишин. - Лвов: Донишгоҳи миллии Иван Франко, 2011. — 234 саҳ.
 Эзоҳ 

Гурӯҳ:Минтақабандӣ
Гурӯҳ:Давлат
Гурӯҳ:Минтақаҳои ҷаҳон
Гурӯҳ:Тақсимоти маъмурӣ