Зиёд намудани сармоя

Зиёд намудани сармоя — раванди афзун гардонда­ни сармоя. 

 Таърих 
Дар асри 19 Карл Маркс сармояро ҳамчун арзиши аз ҳисоби истисмори аҳли меҳнат афзуншаванда таснифу маънидод карда буд. Мувофиқи нишондоди Маркс сармоя доим дар гардиш аст ва зери таъсири ин гардиш афзоиш мекунад. Роҳҳои гуногуни зиёд намудани сармоя вуҷуд доранд, ки ду роҳи он бештар маъмул мебошад: 

 андух­ти сармоя, ки дар давоми фаъолият сармоя зиёд шуда, боиси ба ҳаҷми пе­шинаи вай зам шудани ҳиссаи намоёни фоида мегардад; 
 дисконт кардан, яъне сармояро бо афзоишу тағйироти бо­зории он ҳисоб кардан. 

Ҳуҷҷатҳои зиёди молиявӣ, аз ҷумла васиқа, вомбаргҳо бо гузашти муҳлати муайян ба соҳибонашон фоида меоваранд. Нархи коғазҳои қимат­до­ри дар захираи коргоҳу ташкилот мавҷуд низ бо иловаи фоизи солонаашон ҳаҷми сармояи воқеии ташкилоту кор­гоҳ­ҳоро зиёд мекунад.

зиёд намудани сармоя низоми воқеии ҷаҳонии сармоядориву хоҷаги­дорӣ мебошад. Ин низом аз тарафи стандартҳои байналмилалии ҳисобдорӣ (СБҲ) низ ҷонибдорӣ шудааст. Ба зиёд намудани сармоя аз рӯи ҷараёни мавҷудаи бозорӣ ва меъёри фоида ба­ҳо дода мешавад.

Дар замони ҳозира роҳи дигари зиёд намудани сармоя интишори саҳ­мия­ҳои наву иловагӣ мебошад, ки онҳоро дар бозори озод мефурӯшанд ва ё дар ихтиёри худи ташкилот нигоҳ медоранд. Раванди дигари зиёд намудани сармоя сармоягардонии ҳиссаи ало­ҳида ё тамоми фоидаи ҳосилшуда ба ҳисоб меравад. Шир­катҳои ҷудогона баъзан ҳангоми тақсимоти фоидаи давраи ҷорӣ маблағҳоро барои зиёд намудани сармоя истифода бурда, саҳ­мия­ҳои захиравиро ба саҳомон тақ­сим мекунанд. Дар фаъолияти ширкатҳо ҳолатҳое дучор меоянд, ки муво­фиқи қарордод тамоми фоидаи ҳосил­шуда барои зиёд намудани сармоя истифода ва саҳомон ба саҳмияҳои иловагӣ соҳиб мешаванд. Зиёд намудани сармоя аз ҳисоби амонатҳои ми­зоҷон, қарзи муас­сисаҳои мо­лиявӣ ва дигар сарчаш­маҳо амалӣ мешавад.	

 Эзоҳ 

 Адабиёт 


Гурӯҳ:Сармоя