Зарура

Зарура — як шакли дору, ки ба шакли хокаи алоҳида ё омехта бо дигар моддаҳо истеҳсол карда мешавад. 

 Хусусияти табобатӣ 
Зарураро барои табобат, беҳдошт ва ороиши пӯст истифода мебаранд. Барои тайёр кардани зарура, маъмулан, аз маводди кимиёии нофаъоли хокамонанди рустанӣ (мас., оҳар ё нишостаҳои гуногун) ва минералҳо (талқ, оксиди руҳ, гили сафед) истифода мекунанд. Зарура пӯстро хушк ва хунук карда, падидаҳои илтиҳобро рафъ менамояд, зеро зарраҳои гигроскопии он арақу равғани пӯстро ҷаббида, бухор ва гармидиҳиро меафзоянд. Дар мавриди зарурат ба таркиби зарура моддаҳои дармонбахш низ илова карда мешаванд. Зарураро бо мақсади беҳдошт, ҳангоми илтиҳоби шадиди пӯст, ҳангоми ихроҷи зиёди арақу равған, барои муҳофизати пӯст аз таъсироти берунӣ (мас., нури офтоб), баъзан барои дар пӯст хубтар нишастани марҳаму хамираҳо истифода мебаранд. Дар кӯдаки ширмак ва одамони гирифтори диабети қандӣ барои пешгирии бемориҳои римнок ва занбӯруғии пӯст зарураи беоҳар ё камоҳарро истифода бурдан беҳтар аст. Ҳангоми илтиҳоби шадид, ки ҷойҳои иллатии пӯст тар мешаванд, истифодаи зарура ҷоиз нест. Ба Зарураи ороишӣ равғанҳои гуногун, рангҳои махсус, моддаҳои бӯйдор ва равғанҳои эфирӣ низ илова карда мешаванд.

 Эзоҳ 

 Адабиёт 


Гурӯҳ:Доруҳо