Ибни Шубрума

Абдуллоҳ ибни Шубрума ибни Туфайли Заббӣ (; 691, Куфа. — 761, ҳамон ҷо) — адиб, фақеҳ ва қозии Куфа.

 Зиндагинома 
Муҳаддиси сиқа, вале камривоят буд; ҳудуди 70 ҳадис ривоят кардааст. Аз саҳобӣ Анас ибни Молик ва тобеине амсоли Ибни Сирин, Абузуръа, Нӯҳ ибни Дарроҷ, Ҳасани Басрӣ, Солим ибни Абдуллоҳ ва дигарон ҳадис ривоят кардааст. Шаъбӣ, Муҳаммад ибни Фузайл, Суфён ибни Уяйна, Адуллоҳ ибни Муборак ва дигарон аз ӯ ҳадис ривоят кардаанд. Равиши фиқҳии Ибни Шубрума ба мактаби Абуҳанифа ва асҳоби раъй наздикӣ дошт; ӯ аз асли қиёс васеъ истифода ва ба он тавсия мекард. Ибни Шубрума нуктасанҷу суханвар буд ва табъи баланди адабӣ низ дошт.

Ӯ наздикӣ бо ҳокимон ва ҳамкорӣ бо онҳоро бар шӯриш ва ҳамроҳӣ бо ҷараёнҳои мухолифи хилофат тарҷеҳ медод, аз ин рӯ, аз волии Куфа Исо ибни Мусо дархост кард, то ӯро ба қазо (қозигӣ)-и Куфа бигуморад. Вай дар замони ҳокимияти Ҳишом ибни Абдулмалик муддати ду сол дар Куфа ва дар замони Абуҷаъфари Мансур муддате дар Саводи Ироқ ба ҳайси қозӣ фаъолият кардааст. Ибни Шубрума дар охир аз ин ҳама наздикӣ ва омезише, ки бо ҳокимони вақт дошт, изҳори пушаймонӣ кард ва дар насиҳат ба фарзандаш гуфт: «Падарат аз ҳалвои онҳо хӯрд ва дар ҳавасҳои эшон афтод».

 Эзоҳ 

 Адабиёт