Фирӯзаи Саид

Фирӯзаи Саид (зод. 9 сентябри 1975, Тоҷикистон) — , ровӣ ва муаллифи барномаҳои радиову телевизиони Тоҷикистон. Барандаи Ҷоизаи ба номи Абулқосим Лоҳутӣ (2012).

 Зиндагинома 
Фирӯзаи Саид 9 сентябри соли 1975 ба дунё омадааст. Ӯ аз овони мактабхонӣ ба калому шеър дилбастагии зиёд дошт ва дар чорабиниҳои мактабӣ нақши ровиро иҷро мекард. Соли 1992, бо вуҷуди вазъияти ноустувори сиёсӣ дар кишвар, ӯ ба факултаи филологияи тоҷики Донишгоҳи миллии Тоҷикистон дохил шуд. Дар ҳамон давраи мушкили таърихӣ, муҳаббат ба сухан ӯро ба Хонаи радио овард, ки ин оғози масири тӯлонии касбии ӯ гардид. Ӯ дар ибтидо ҳамчун коромӯз дар барномаи «Хоки Ватан» фаъолият карда, қиссаҳои ғамангези мардумро, ки дар ҷустуҷӯи пайвандонашон буданд, бо садои раҳму шафқат ба гӯши шунавандагон мерасонд.

 Фаъолият 
Дар тӯли фаъолияти худ дар радио ва телевизион, Фирӯзаи Саид садҳо барномаи хотирмон офаридааст, ки бисёре аз онҳо дар хазинаи тиллоии радио маҳфузанд. Барномаи «Ҳамсолон»-и ӯ, ки ба масъалаҳои мубрами ҷавонон, аз ҷумла нашъамандӣ ва ҷинояткорӣ бахшида шуда буд, ҷасорати касбии ӯро нишон дод. Инчунин, барномаҳои «Асолати миллӣ» ва «Рисолати муқаддас» ҳамчун ҳуҷҷатҳои таърихӣ дар шинохти донишмандони кишвар нақши муҳим доранд. Яке аз барномаҳои маҳбуби ӯ «Шабзиндадор» ба шумор меравад, ки дар дили шаб бо шунавандагон суҳбатҳои самимиву фалсафӣ барпо мекард ва робитаи ӯро бо мардум боз ҳам қавитар сохт.

Фирӯзаи Саид дар вазифаҳои сармуҳаррири идораи ҷавонони Радиои Тоҷикистон, сармуҳаррири идораи фарҳангии ТВ Сафина, муовини аввали директори Радиои Тоҷикистон ва муовини директори ТВ Тоҷикистон фаъолият намудааст. Барои боло бурдани сатҳи касбият, ӯ дар ширкатҳои бузурги Токио, Анқара, Истанбул ва «Мавҷи Олмон» (Deutsche Welle) курсҳои такмили ихтисос гузашта, инчунин курси «Зан — роҳбар»-ро дар дохили кишвар хатм кардааст.

 Таълифот 
Истеъдоди ӯ дар соҳаи адабиёт низ ҳувайдост ва ӯ муаллифи китобҳои «Инқилоби орзуҳо», «Пайғоми рӯшноӣ» ва «Меҳроби сухан» мебошад.

 Ҷоизаҳо 
 Ҷоизаи Иттифоқи журналистони Тоҷикистон ба номи Абулқосим Лоҳутӣ (2012);
 Нишони «Сухан»-и Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон;
 Аълочии матбуоти Тоҷикистон;
 Аълочии фарҳанги Тоҷикистон;
 Аълочии радио ва телевизиони Тоҷикистон;
 Ифтихорномаи Ҷумҳурии Тоҷикистон.

 Эзоҳ