Таърихи нофеъ

«Таърихи нофеъ» () — асари таърихиии Муҳаммадалии Балҷувонӣ, ки дар байни солҳои 1923—1927 навишта шудааст.

Асар яке аз маъхазҳои равшанкунандаи таърихи сиёсии аморати Бухоро дар қарнҳои 19 — ибтидои қарни 20 ба шумор меравад. Олими тоҷик Аҳрор Мухторов соли 1994 нашри ин асарро дар Душанбе ба табъ расонд. Муҳаммадалии Балҷувонӣ ба навиштани ин асар соли 1923 дар Мадрасаи Тиллокории Самарқанд шурӯъ карда, соли 1927 дар Балҷувон ба итмом расонидааст. Асар аз 15 боб ва хотима иборат аст. Дар бобҳои 1-11 дар бораи равандхои сиёсие, ки дар ибтидои асри 20 дар аморати Бухоро ба амал омада буданд, маълумот медиҳад. Дар асари «Таърихи нофеъ» дар бораи рӯйдодҳои дар давраи ҳукмронии амир Абдулаҳадхон ва амир Олимхон бавуқӯъомада, сарнагун шудани Аморати Бухоро ва барқарор гардидани Ҳокимияти Шӯравӣ, ёдгориҳои харобшуда дар вақти ҳуҷуми Артиши Сурх, ба Афғонистон рафтани амир Олимхон ва дигар маълумот оварда шудаанд.

 Эзоҳ 

 Адабиёт 



Гурӯҳ:китобҳо аз рӯи алифбо
Гурӯҳ:Китобҳои таърих