Шаҳобиддин Ҳақназар

Шаҳобиддин Ҳақназар (Шаҳобиддин Ҳақназаров зод. 1954) — ,  ва корманд радиои тоҷик. Корманди шоистаи Тоҷикистон (2011).

 Зиндагинома 
Шаҳобиддин Ҳақназар соли 1973 мактаби миёнаи № 3-и зодгоҳашро хатм кардааст. Солҳои 1973—1975 дар сафи Артиши Шӯравӣ хидмати ҳарбиро ба ҷо оварда, сипас ба факултаи филологияи Донишгоҳи давлатии Тоҷикистон ба номи В. И. Ленин дохил шуда, онро соли 1982 бомуваффақият хатм намудааст.

 Фаъолияти корӣ 
Баъд аз хатми донишгоҳ фаъолияти кории худро дар Кумитаи давлатии телевизион ва радиошунавонии ҶШС Тоҷикистон оғоз кард. Дар идораи гуфторҳои мусиқии радио дар вазифаҳои муҳаррири хурд, муҳаррир, ҷонишини сармуҳаррир ва сармуҳаррир фаъолият намудааст.

 Эҷод 
Шаҳобиддин Ҳақназар ҳам дар соҳаи рӯзноманигории радио ва телевизион ва ҳам дар бахши адабиёти бадеӣ осори назаррас эҷод кардааст.

 Радио 
Ӯ муаллифи гуфторҳои машҳури радиоӣ мебошад, ки аз нигоҳи мавзуъ ва услуби пешниҳод рангоранг буданд. Барномаи театрикунонидашудаи ҷашнӣ ба ифтихори 1100-солагии давлати Сомониён аз беҳтарин корҳои муаллифии ӯ дар радио ба шумор меравад.

Аз ҷумлаи гуфторҳои маъруфи ӯ:
 «Ҳафт ганҷи истиқлол»
 «Чаманзодему аз як бӯстонем»
 «Об агар садпора гардад»
 «Навои чашмасорон»
 «Сафинаи сафед»
 «Суруди зиндагӣ»
 «Садои дили ромишгар»
 «Тоҷикистон — ҷону ҷонон»
 «Кишвари хуршедӣ»
 «Ориёно ориён»
 «Бӯйи Ватан»
 «Суруши истиқлол»
 «Мусиқӣ ва ҷаҳони муосир»
 «Бо Моҳу Парвин»

Соли 2008 ба муносибати бузургдошти Одамушшуаро устод Рӯдакӣ, гуфтори таҳиякардаи ӯ бо номи «Рӯдакӣ чанг бигрифту навохт» дар ҷашнвораи байналмилалӣ дар шаҳри Исфаҳони Эрон дар миёни 54 давлат сазовори ҷойи аввал гардид.

 Телевизион 
Дар телевизиони Тоҷикистон чандин филмҳои мустанад ва барномаҳои телевизионӣ таҳия намудааст, ки машҳуртаринашон инҳоянд:
 «Тоҷикистон — модари ман»
 «Ӯро ёд мекунем»
 «Падруду пайғом»
 «Рӯ ба хуршед» (7 қисм)
 «Навои ниёгон»
 «Кохи нур»
 «Ҳофизи боди сабо»
 «Навои чашмасорон»
 «Ҳамдарди кӯҳистон»
 «Чамани орзу»

 Китобҳо 
Шаҳобиддин Ҳақназар ҳамчун нависандаи соҳибсалиқа муаллифи китобҳои зиёдест, ки аз ҷониби хонандагон гарм истиқбол шудаанд:
 «Чаман» (1988)
 «Найистони наво» (1999)
 «Рӯ ба хуршед» (2001)
 «Садои дили ромишгар» (2006)
 «Сафинаи сафед» (2007)
 «Замини муқаддас» (2014)
 «Фаришта» (2016)
 «Каҳкашони ёд» (2017)
 «Шамъи хаёл» (2018)
 «Анодил» (2018)
 «Рози созҳо» (2020)

 Ҷоиза ва унвонҳо 
Барои хидматҳои шоён дар рушди фарҳанги кишвар бо ҷоизаву унвонҳои давлатӣ қадрдонӣ шудааст:
 «Ифтихорнома»-и Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон (2002)
 Унвони фахрии «Корманди шоистаи Тоҷикистон» (2011)
 Ифтихорномаҳои Кумитаи телевизион ва радиои назди Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон

 Эзоҳ 

Гурӯҳ:Нависандагони тоҷик
Гурӯҳ:Рӯзноманигорони тоҷик
Гурӯҳ:Кормандони шоистаи Тоҷикистон
Гурӯҳ:Шахсиятҳо аз рӯи алифбо