Зимистонгузаронии моҳиҳо

Раванди зимистонгузаронии моҳиҳо 
Дар минтақаҳои арктика, антарктида ва шароити иқ­лимашон муътадил зимистон ҳарорати об паст фуромада, бисёр мавҷудот – ғизои моҳиён нест мешаванд. Дар ра­ван­ди таҳаввулот дар гурӯҳҳои гуногуни моҳиҳо як навъ мутобиқати рафторӣ, морфологӣ ва физиологиву био­ки­миёӣ ба шароити номусоиди зиндагӣ ташаккул ёфтааст. Моҳиҳои баҳр барои зимистонгузаронӣ ба минта­қа­ҳои нис­батан гарм мекӯчанд; бошандагони тунукобҳо дар қабат­ҳои нисбатан амиқи об ҷой мегиранд. Коҳиши суръати му­бодилаи моддаҳо, бинобар паст шудани ҳаро­рат, ба ҳай­воноти сардхун хос буда, талабот ба ғизоро кам мекунад. Бештари моҳиҳо замистон ғизо намехӯ­ранд; он­ҳо дар ҷой­ҳои фурӯхамидаи қаъри об (тосмоҳӣ, зағорамоҳӣ, лақ­қа­моҳӣ) ҷамъ ё худро зери гил (карас, зағорамоҳӣ, ғамбуза ва ғ.) карда, карахт мешаванд (ба хоби зимистона мераванд) ва дар ҳамин ҳолат бо сарфи андаки захираи андомгон қа­ноат мекунанд. Қатъи рушд, бино бар камфаъолиятӣ ё қат­ъи тағзия дар зимис­тон дар устухони моҳиҳо асар гузошта, моддаи онро дурушт (ҳалқаҳои зимистона) мекунад, аз рӯи онҳо синну соли моҳиҳоро муайян кардан мум­кин аст.
Дар ноҳияҳои иқлимашон тропикии тағйирёбанда дар мавсими сармо барои моҳиҳо давраи номусоид фаро мерасад, ки сабаби он хушк шудани оби обанборҳо аст. За­ғо­радандонҳо, ки дар ҳавзу кӯлҳои мавсимии Африқо ва Ам­рикои Ҷанубӣ зиндагӣ мекунанд, бо хушкидани об ме­фавтанд, вале аз тухми гузоштаи онҳо дар мавсими бо­рон­гариҳо моҳичаҳо падид меоянд. Дар давраи хушк­солӣ моҳиҳои дубаҳра дар лонаҳои махсус ба хоби зимистона мераванд.
 Эзоҳ 

 Адабиёт 


Гурӯҳ:Моҳиҳо