Зарди моҳтобӣ

Зарди моҳтобӣ — навъи шафтолу. Селексияи халқист.

Дарахташ зудсабз, шохаҳояш борики дароз (рост месабзанд). Баргаш калони тобхӯрда, дарози нӯгтез, сабзи равшан. Мевааш гирдаи миёнаҳаҷм (андозааш 51х49х 47 мм, вазнаш 70-80 г), аз байн чоки амиқ дорад, рангаш лимумонанд, сурхи ҷилодор. Пӯсташ тунуки нафис, зарди равшан, кампашмак. Дилааш ғафс, зарди равшан, хамираки сероб, ширин ва нордон (нахҳои риштамонанд дорад). Донакаш калони кулӯла (то 6 г), нӯгтез, аз дила зуд ҷудо мешавад. Давраи нашваш 145—150 рӯз. Охирҳои март гул карда, мевааш аввалҳои август мепазад. Дар таркибаш 12-13 % қанд ва 0,6 % ҷавҳар мавҷуд аст. Ниҳоли зарди моҳтобӣ баъди 3 сол самар оварда, 10-12 сол ҳосил медиҳад. Нисбатан камсамар аст. Ҳангоми аз рӯи тартиби 5×5 м шинондани ниҳолҳо аз ҳар га 100—120 сентнер ҳосил медиҳад. Ҳосили он дар заминҳои сернам бештар мешавад. Меваашро барои тархӯрӣ, компот, шарбат, мураббо ва хушконидан истифода мебаранд. Ҳангоми хушконидан 16-18 % шафтолуқоқ ҳосил мешавад. Барои ба ҷойҳои дур бурдан мувофиқ аст. Бештар дар ҳаётаи сокинони ноҳияҳои Ҳисор, Панҷакент, Хуҷанд, Конибодом, инчунин вилоятҳои Сурхондарё ва Қашқадарёи Узбекистон парвариш карда мешавад. Дарахташ аз сармои навбаҳорон зарар мебина.

 Эзоҳ 

 Адабиёт 


Гурӯҳ:Навъҳои шафтолу