Зиёи Кобулӣ

Зиёуддин Маҳмуд Зиёи Кобулӣ (; қарни XIII) — и форс-тоҷик.

 Зиндагинома 
Дар илму адаб устод буд ва аз ин рӯ ӯро «ҳаким» унвон дода будаанд. Дар давраи Салҷуқиён пас аз Санҷар (ҳукмронӣ 1118—1158) дар Ғазнин рӯз гузарондааст. Сипас ба Мовароуннаҳр рафта, дар он ҷо бо Муҳаммад Авфӣ вохӯрд ва як қитъаву чанд рубоӣ ба ӯ пешкаш намуд. Он қитъа ва рубоиҳо аз ҳунари баланди шоирии Зиёи Кобулӣ гувоҳӣ медиҳанд. Ин ашъор ва чанд абёти дигар дар «Лубобу-л-албоб» ва нусхаҳои хаттиву баёзҳо нақл шудаанд.

Намунае аз ашъори ӯ:

 Эзоҳ 

 Адабиёт