Бобонасиб

Бобонасибуддин Ғозии Кашмирӣ (, маъруф ба Бобонасиб, ; 1569, Кашмир — 1637, қа­са­баи Биҷбиҳараи Сринагари Кашмир) — донишманд,  ва и форсигӯи Ҳиндустон.

 Зиндагинома 
Яке аз шогирдони шоир ва адиби мутасаввиф Бобо Довуди Хокӣ. Му­во­фи­қи маълумоти «Таърихи Аъзамӣ»-и Хоҷа Аъзами Ди­да­ма­рӣ, аз шайхони машҳури диёри Кашмир ва пайрави тари­қа­ти суҳравардия будааст. Тарки дунёи моддӣ намуда, тамоми умр ба иршод, ҳидояти халқ ва тарвиҷи аҳкоми шариат машғул буд ва фақирону мискинонро даст­гирӣ мекард. Ба ҳамин сабаб ба нисбаи «Абулфуқаро» низ машҳур аст. Оромгоҳаш дар канори чапи рӯди Ҷҳелам, назди масҷиди ҷо­меъ воқеъ ва зиёратгоҳ аст. Аз осораш «Нурнома» дар шар­ҳи ҳоли шоиру орифи Кашмир Шайх Нуруддини Решӣ (тар­ҷума аз санскрит ба форсӣ, нусхаҳояш дар Музейи миллии Покистон ва китобхонаи Ганҷбахш маҳфуз аст), тазкираи «Дарвешнома» ё «Решинома» дар шарҳи ҳоли машоихи аср­ҳои 14−15, ки дар Кашмир зиндагонӣ карда, чун решӣ (ҳа­ким, ориф) маъруф буданд (нусхаҳояш маҳфуз дар Калкатта, дар Китобхонаи Маҷлиси осиёии Бангол ва Китобхонаи Дониш­гоҳи Панҷоби Лоҳур), то имрӯз боқӣ мондаанд.

Намунае аз ашъори Ғозӣ:

 Эзоҳ 

 Адабиёт 

 Ivanov W. Concise descriptive catalogue of the Persian Manu­scripts in the Curzon Collection of the Asiatic Society of Bengal.-Calcutta, 1924.