Шоҳимардони Розӣ

Шоҳимардони Розӣ (; 1030 — ?) —  ва донишманди форс-тоҷик, муаллифи «Равзату-л-ахтаршиносин» ва «Нузҳатномаи Алоӣ».

 Эзоҳ 

 Адабиёт 
 کوربن، هانری (۱۳۵۸). تاریخ فلسفهٔ اسلامی. انتشارات امیرکبیر. شابک ۹۶۴-۶۱۴۴-۱۹-۵.
 شهمردان بن ابی الخیر رازی، نزهت‌نامه علایی-کتابخانه مجلس شورای اسلامی، نسخه خطی و نیز چاپی
 فرهنگ جهانپور (تابستان ۱۳۶۳)، ایران‌نامه-سال دوم شماره ۸- درباره نزهت‌نامه علایی، ص. بیست صفحه(۵۹۴-۵۸۱)