Ибни Абияъло

Ибни Абияъло () Абулҳусайн Муҳаммад ибни Муҳаммад ибни Ҳусайн ибни Муҳаммад ибни Халаф ибни Фарро (1059, Бағдод — 1131, ҳамон ҷо) — , муҳаддис ва фақеҳи ҳанбалӣ. Бо номи Ибни Фарро низ маъруф аст.

 Зиндагинома 
Муқаддамоти улумро дар зодгоҳаш фаро гирифта, илми қироатро аз Абубакри Хайёт ва фиқҳро аз Шариф Абуҷаъфар омӯхтааст. Аз падари худ ва аз Абуҷаъфар Муҳаммад ибни Муслима, Абдуссамад ибни Маъмун, Хатиби Бағдодӣ, Абулҳусайн ибни Муҳтадӣ, Абумузаффар Ҳанноди Насафӣ ва дигарон ҳадис нақл кардааст. Аз Ибни Абияъло низ чанд тан, аз ҷумла Ибни Асокир, Абутоҳир Аҳмад ибни Муҳаммад Салафи Исфаҳонӣ, Абдуллоҳ ибни Аҳмади Бағдодӣ ва ҷамъе дигар ҳадис ривоят кардаанд. Бахусус Ибни Асокир дар китоби «Таърих»-и худ аз ӯ бисёр ҳадис ривоят кардааст. Ибни Абияъло бо ашъария сахт мухолифат дошт ва ба муқобили онҳо муҷодала мекард. «Табақоту-л-ҳанбалия» нахустин тасниф дар табақоти ҳанбалия ва аз муҳимтарин осори ӯст. Инчунин «ал-Масоилу-л-латӣ ҳалафа алайҳа-л-имом Аҳмад ибни Ҳанбали-ш-Шайбонӣ ва рувия анҳу залика» ва «Китобу-л-эътиқод» аз ҷумлаи китобҳои Ибни Абияъло буда, нусхаҳои хаттии онҳо дар китобхонаи Зоҳирияи Димишқ маҳфузанд. Броккелман «ал-Аҳкому-с-султония» ном китобро низ ба Ибни Абияъло нисбат додааст, ки онро ӯ не, балки падараш таълиф кардааст. Ибни Абияъло ба дасти иддае аз ходимони худ кушта шудааст.

 Эзоҳ 

 Адабиёт