Ибни Саҳл

Ибни Саҳл (; ) — , физикдон,  ва нуршиноси форсEnterprise of Science in Islam: New Perspectives - J. P. Hogendijk, A. I. Sabra "The first clear evidence we have of a correct understanding of Ptolemy's theory of refraction does not appear in the Arabic sources available to us until the second half of the tenth century, when the Persian mathematician al-Ala ibn Sahl was able to put Ptolemy's ideas to use in formulating entirely original geometrical arguments for the construction of burning instruments by means of refraction"http://www.iranicaonline.org/articles/optics,"There are a number of optical texts by authors with a Persian ethnicity or association. The earliest is Abu Saʿd al-ʿAlāʾ Ebn Sahl at the Persian Buyid court (945–1055), better known for his early conception of the “sine law of refraction” and burning mirrors (Rashed, 1990, pp. 464-68; 1993; 2005) than his work on optics proper (Sabra, 1989, pp. lix-lx; 1994)."https://ijhpm.org/index.php/IJHPM/article/download/111/62,"Exploiting the 10th-century Persian mathematician Ibn Sahl’s development on Ptolemy’s studies of refraction,48 he generalized the relationship between incident and refracted rays in a form that presaged Snell’s law."https://www.sciencelearn.org.nz/resources/1867-light-ideas-and-technology-timeline,"Persian scientist Ibn Sahl writes On burning mirrors and lenses, which sets out his understanding of how curved mirrors and lenses bend and focus light. He discovers a law of refraction mathematically equivalent to Snell’s law (1615)."-тоҷик, муаллифи «Китобу-л-ҳаракот» ва «Фӣ-л-муҳриқа».

 Зиндагинома 
Ӯ бо дарбори Хилофати Аббосӣ дар Бағдод робита дошт. Ибни Саҳл дар сол 363 ҳиҷрии шамсӣ рисолаи бисёр муҳимме ба номи "Дар боби оинаҳо ва адасиҳои сӯзон" навишт ва дар он ташреҳ кард, ки чигуна оинаҳои хамида ва адасиҳо метавонанд нурро конунӣ кунанд. Бинобар манобеъи мутааддиде, ӯ пеш аз Виллеброрд Снелл, донишманди нидерландӣ, қонуни шикасти нурро кашф карда буд.

Ӯ бо истифода аз қонуни шикасти нур ба шакле аз адасиҳо даст ёфт, ки метавонистанд нурро ба хубӣ конунӣ кунанд. Соири бахшҳои рисолаи ӯ ба оинаҳои саҳмавӣ, оинаҳои байзавӣ, адасиҳои ҳамгиро ва равишҳое барои расми камони ҳазлулӣ мепардозад.

 Эзоҳ