Имон дар Ислом

Имон () — эътиқод ба ҳақиқати ислом; имон ба Аллоҳ, фариштагон, Китобҳои Муқаддас, паёмбарон, Рӯзи қиёмат ва ҷазои некиву бадӣ.

 Мафҳум 

 Аркони Имон 
Дар ҳадиси Ҷабраил (а) омадааст, ки имон аз шаш рукн иборат аст:

 имон ба Аллоҳ,
 имон ба фариштагон,
 имон ба Китобҳои Муқаддас,
 имон ба паёмбарон,
 эътиқод ба Рӯзи қиёмат,
 эътиқод ба Қазову қадар.

 Ҳамчунин нигаред 

 Сабр

 Эзоҳ 

 Адабиёт 

 Ализаде А. А. Иман // Исламский энциклопедический словарь. — М. : Ансар, 2007. — ISBN 978-5-98443-025-8. (CC BY-SA 3.0)


 Прозоров С. М. Иман // Ислам: энциклопедический словарь / Отв. ред. С. М. Прозоров. — М. : Наука, ГРВЛ, 1991. — С. 100. — 315 с. — 50 000 экз. — ISBN 5-02-016941-2.
Гурӯҳ:Истилоҳоти исломӣ