Қобилият

Истеъдод ё қобилият — мавҷудияти қобилиятҳои эҳтимолии баланд дар инсон.

Истеъдод муваффақиятро дар ягон фаъолият таъмин намекунад, балки танҳо имконияти ба даст овардани ин муваффақиятро таъмин мекунад. Барои бомуваффақият анҷом додани ягон фаъолият, дар баробари доштани маҷмӯи қобилиятҳо, шахс бояд миқдори муайяни дониш, малака ва маҳорат дошта бошад. Истеъдод инчунин метавонад махсус бошад, яъне истеъдод барои як намуди фаъолият ва умумӣ, яъне истеъдод барои намудҳои гуногуни фаъолият бошад. Аксар вақт истеъдоди умумӣ бо истеъдоди махсус омехта мешавад. Масалан, бисёр композиторон қобилиятҳои дигар низ доштанд: онҳо расм мекашиданд, шеър менавиштанд ва ғайра.

 Эзоҳ 

Гурӯҳ:Қобилият