Сибт ибни Ҷавзӣ

Шамсуддин Абулмузаффар Юсуф ибни Абдуллоҳ, маъруф ба Сибт ибни Ҷавзӣ (; ) — воиз,  ва донишманди бузурги аҳли суннат, набераи духтарии Абулфараҷ ибни Ҷавзӣ.

 Зиндагинома 
Барои фарогирии улуми маъмули рӯзгор ба Шом, Ҳалаб, Арбил, Мавасил, Ҳаррон, Миср, Байтулмуқаддас, Макка ва дигар манотиқ сафар карда, аз фақеҳон, муҳаддисон ва донишмандони маъруфи замони хеш таълим гирифтааст.

Муҳимтарин таълифи Сибт ибни Ҷавзӣ «Миръоту-з-замон фӣ таърихи-л-аъён» буда, Ибни Халликон онро дар 40 ҷилд ва Юнайнӣ дар 37 ҷилд ба хатти муаллиф дидаанд. «Тазкирату хавосси-л-уммати би зикри хасоиси-л-аимма» (дар зикри маноқиби Алӣ ибни Абитолиб ва имомони исноашарӣ), «ал-Интисор ва-т-тарҷеҳ ли-л-мазҳаби-с-саҳеҳ» (дар маноқиби Абуҳанифа ва бартарии мазҳаби ӯ), «Ҷавҳарату-з-замон», «Мунтаҳа-с-суул фӣ сирати-р-Расул», «Талхису-л-Ҷомеъи-л-кабир», «Шарҳу-л-Бидоя» ва «Шарҳу Рӯҳи-л-орифин» аз ҷумлаи дигар осори ӯ мебошанд.

 Эзоҳ 

 Адабиёт