Мирзо Ҷалолуддини Саёдат

Мирзо Ҷалолуддини Саёдат (қарни XVII) — и форсизабони Ҳиндустон, ҳамзамони Бедил ва Зебуннисо.

 Зиндагинома 
Дар зодгоҳаш — Лоҳур илмҳои расмии замонашро омӯхта, ба шоирӣ пардохтааст (се бародари ӯ низ шоир будаанд). Саëдат дар чанд тазкира («Калимоту-ш-шуаро», «Риёзу-ш-шуаро» ва ғайра) чун шоири забардаст, баландтабъ ва маънипарвару хубгӯ ёд мешавад. Ҳақиқати суханони тазкиранигоронро сурудаҳои Саëдат, ки тавассути тазкираҳо ва баёзҳо то замони мо расидаанд, тасдиқ менамоянд. Саëдат шоири соҳибдевон будааст, вале аз девонаш иттилое нест. Саëдат дар мавзӯъҳои ишқ, ҳасби ҳол, панду насиҳат, накӯҳиши шоирони сухандузд ва ғайра дар навъҳои адабии анъанавии адабиёти классикон форс-тоҷик шеър гуфта, ба қавли худаш, кӯшидааст дар сухан оини наве пеш бигирад.

Абёти зерин аз сурудаҳои Саëдат мебошанд:

 Эзоҳ 

 Адабиёт