Аршӣ (шоир)

Аршӣ (қарни XVI) — и форс-тоҷик.

 Зиндагинома 
Мувофиқи маълумоти тазкиранигорон Мутрибӣ («Тазкирату-ш-шуаро») ва Хоҷа Ҳасани Нисорӣ («Музаккиру-л-аҳбоб») Аршӣ дар Бухорову Самарқанд таҳсил карда, улуми расмии даврро аз худ намуд. Дар айёми таҳсил ба шеър гуфтан оғоз кард. Дар анвои гуногун шеър мегуфт. Дар ибтидо «Субҳӣ», баъдан ба маслиҳати Хоҷа Ҳасани Нисорӣ «Аршӣ» тахаллус гирифт. Дар ин хусус вай гуфтааст:

Аз осори Аршӣ куллиёти ашъор, як девон ва як маснавӣ боқӣ мондааст. Нусхаи дастнависи куллиёти Аршӣ дар шаҳри Банкипур (Ҳиндустон), як нусхаи девону маснавиаш дар Институти забон, адабиёт, шарқшиносӣ ва мероси хаттии ба номи Абуабдуллоҳи Рӯдакии АИ ҶТ маҳфузанд. Ғазали зерин (ҷавоб ба ғазали Муҳташами Кошонӣ) намунае аз шеъри Аршӣ мебошад:

 Эзоҳ 

 Адабиёт