Ибни Ваҳшия

Абубакр Аҳмад ибни Алӣ ибни Қайс ал Ваҳшия ал-Қасдонӣ ал-Қусайнӣ ан-Наботӣ ас-Суфӣ, маъруф ба Ибни Ваҳшия (; ) — кишоварз, донишманд, кимиёдон, нависанда ва мисршинос.

 Зиндагинома 
Дар деҳаи Қусайни ҳаволии Куфаи Ироқ таваллуд шудааст. Ибни Надим дар «ал-Феҳрист» осори Ибни Ваҳшияро оид ба кишоварзӣ, кимиё, физика ва тиб номбар кардааст. «Китобу-л-филаҳа-н-набатия» («Кишоварзии набатӣ»), ки тақрибан соли 904 таълиф шудааст, оид ба рустаниҳо, манбаъҳои об ва сифати онҳо, ҳаво, сабаби буридани дарахтон, ҳосилхезии хок, рӯёндани ҳосил ва ғ. маълумот медиҳад. Китоб дар асоси сарчашмаҳои юнонӣ навишта шудааст.

 Эзоҳ 

 Адабиёт