Бернарду Гимарайнш

Бернарду Жуакин да Силва Гимарайнш (; 15 августи 1825, Ору Прету, иёлоти Минас Жерайс — 10 марти 1884, ҳамонҷо) — нависанда ва шоири бразилии ақидаҳои либералӣ (аболитсионизм). Ӯ муаллифи достони машҳури «Изаура ғуломдухтар» мебошад.

 Зиндагинома 
Бернардо Жуакин да Силва Гимарайнш дар шаҳри Ору Претуи Минас Жерайс, дар оилаи Жуан Жуакин да Силва Гимарайнш (шоир) ва Констанса Беатрис де Оливейра Гимарайнш таваллуд шудааст.

Вай соли 1847 факултети ҳуқуқшиносии донишгоҳи Сан-Паулуро хатм карда, дар он ҷо бо шоирон Алварис ди Азеведу ва Аурелиано Лесса дӯстӣ дошт. Бо инҳо ва дигарон, ӯ дар ҳамон сол "Sociedade Epicureia" ("Ҷамъияти Эпикуриён") таъсис дод ва инчунин бо онҳо як маҷмӯаи нокоми ашъориро бо номи As Três Liras ба нақша гирифт.

Дар соли 1852 вай дар шаҳри Каталони Гояс суд шуд, то соли 1854 дар ин вазифа буд. Дар соли 1858 ба Рио-де-Жанейро кучид ва дар соли оянда дар газетаи «Atualidade» хамчун адабиётшинос кор кард.  Вай соли 1861 ба вазифаи судяи Каталон баргашт, аммо соли 1864 бори дигар ба Рио-де-Жанейро баргашт. Соли 1866 дар Ору Прету муаллими риторика ва поэтика шуд.  Вай соли 1867 оиладор шуд. Соли 1873 дар шаҳри Квелуз (ҳоло бо номи Конселейру Лафаетӣ маъруф аст), дар Минас-Жерайс муаллими забонҳои лотинӣ ва фаронсавӣ шуд. Ӯро монархи Бразилия Педро II дар соли 1881 қадрдонӣ кардааст. Бернарду дар соли 1884 дар Ору Прету фақирона вафот кардааст.

Баъзе аз авлоди машҳури ӯ Хосе Арлим Бернардо Гимарайнш ва Алфонс де Гимарайнс буданд.

 Осори адабӣ 
 Cantos da Solidão (Сурудҳои танҳоӣ — 1852)
 O Ermitão de Muquém (Зоҳиди Мукуем — 1868)
 Lendas e Romances (Афсонаҳо ва достонҳо — 1871)
 O Garimpeiro (1872)
 Histórias da Província de Minas Gerais (Ҳикояҳо аз музофоти Минас Жерайс — 1872)
 O Seminarista (1872)
 O Índio Afonso (Афонсои ҳинду — 1873)
 A Morte de Gonçalves Dias (Марги Гонсалвес Диас — 1873)
 A Escrava Isaura (Изаура ғуломдухтар — 1875)
 Novas Poesias (Шеърҳли нав — 1876)
 Maurício, ou; Os Paulistas em São João Del-Rei (Маурисио, ё;  Паулистаҳо дар Сан Жуао Дел-Рей — 1877)
 A Ilha Maldita (Ҷазираи лаънатшуда — 1879)
 O Pão de Ouro (Брэди тиллоӣ — 1879)
 Rosaura, a Enjeitada (Розаураи беэътиношуда — 1883)
 Folhas de Outono (Баргҳои тирамоҳӣ — 1883)
 O Bandido do Rio das Mortes (Роҳзани дарёи марг — 1904)
 Эзоҳ 

Гурӯҳ:Нависандагони асри XIX
Гурӯҳ:Нависандагони Бразилия
Гурӯҳ:Драматургони Бразилия
Гурӯҳ:Драматургони асри XIX
Гурӯҳ:Драматургони Бразилия
Гурӯҳ:Шоирон аз рӯи алифбо
Гурӯҳ:Шоирони асри XIX
Гурӯҳ:Шоирони Бразилия