Садри Хуҷандӣ

Садри Хуҷандӣ (), Садруддин Абдуллатиф ибни Муҳаммад Собити Хуҷандӣ (; ? — 1196) — и қасидасарои зуллисонайни форс-тоҷик.

 Зиндагинома 
Авфии Бухороӣ дар «Лубобу-л-албоб» хислатҳои неки инсонии Садри Хуҷандиро ситоиш намуда, дар бораи шоирин ӯ менависад: «Ва бо ин ҳама фазоилу шамоил ӯро шеърест матбӯъ ва дар тозию порсӣ ва назму наср қудрати ӯ комил». Ашъори форсии ӯ дар баёзу тазкираҳо бисёр дучор меоянд, аммо намунаи осори насрӣ, ҳамчунин шеърҳои арабии шоир камёбанд.

 Намунаи ашъор 
Намунае аз шеъри Садри Xуҷандӣ:

 Эзоҳ 

 Адабиёт