Ибни Муҷовир

Ибни Муҷовир (), Абулфатҳ Наҷмуддин Юсуф ибни Яъқуб ибни Муҳаммад ибни Алии Шайбонӣ (1205, Димишқ — 1291, номаълум) — ҷуғрофиёдон ва и араб.

 Зиндагинома 
Даврони кӯдакӣ ва навҷавониаш дар Бағдод гузаштааст. Баъдан ба Ҳиндустон сафар карда, муддате дар Мултон иқомат дошт. Аз он ҷо тавассути роҳи обӣ ба Адан (шаҳр-бандар дар Яман) рафтааст. Солҳои 1028—1036 ба ш-ҳои Забид, Макка ва Ҷидда сафар ва муддате дар бандари Яман ва навоҳии атрофи он зиндагӣ кардааст. Шогирди ҷуғрофиёдонҳои маъруф Абулямини Киндӣ ва Абдухалил ибни Мундавия буд. Асари ягона ва муҳимми ӯ «Таъриху-л-мустабсир» мебошад, ки дар он дар бораи таърих ва одобу русуми мардумони Арабистони Ҷанубӣ ва Ғарбӣ, аз ҷумла дар бораи билоди Ҳиҷоз, Макка, Яман ва ахбори марбут ба онҳо навишта шудааст. Муфассал нигар «Таъриху-л-мустабсир».

 Эзоҳ 

 Адабиёт