Ягонаи Насафӣ

Ягонаи Насафӣ (қарни XVII) — и форс-тоҷик.

 Зиндагинома 
Ягонаи Насафӣ дар доираи адабии Бухоро камол ёфт. Малеҳои Самарқандӣ ашъори Ягонаи Насафиро бисёр матин ва афкорашро натиҷаи доноию хирадмандӣ гуфта, ба санъати сухани ӯ баҳои баланд додааст. Бино ба қавли ӯ шеърҳои Ягонаи Насафӣ «аз матлаъ то мақтаъ ба бадоеи саноеъ музайян ва аз аввал то ба охир ба наводири мавзунӣ мулавван» будаанд. Ягонаи Насафӣ махсусан маснавӣ ва таъриху муамморо неку месурудааст. 

 Мероси адабӣ 
Ӯ қиссаи ишқии «Сайфулмулук ва Бадеъулкамол»-ро, ки дар байни мардум ба шакли наср машҳур буд, тақрибан дар ҳаҷми 4000 байт бо камоли ҳунармандӣ ба риштаи назм кашидааст. Ягонаи Насафӣ инчунин илмҳои арӯзу қофияро хуб медонистааст. Ашъораш нам боқӣ мондаанд. Малеҳо дар тазкирааш аз як ғазали ӯ ин се байтро намуна овардааст:

 Эзоҳ 

 Адабиёт 


Гурӯҳ:Шоирони асри XVII