Ибни Наҷҷор

Ибни Наҷҷор (), Абуабдуллоҳ Муҳиббуддин Муҳаммад ибни Маҳмуд… ибни Маҳосин () — , муҳаддис, риҷолшинос ва адиби шофеӣ.

 Зиндагинома 
Илмҳои маъмули рӯзгорро нахуст дар мадрасаи Низомияи Бағдод, сипас аз Ибни Ҷавзӣ, Абдулваҳҳоб ибни Сукайнаи Бағдодӣ ва Зокир ибни Комили Хаффоф омӯхт. Соли 1211 дар Макка ва муддате дар Мадина ҳадис шунид. Соли 1212 дар Шом назди Абулюмни Киндӣ (фавт 1217) ба таҳсили илм пардохт. Дар Ҳалаб низ каме диранг карда, ҳангоми бозгашт ба Бағдод аз шайхҳои Ҳаррон, Мавасил, Тикрит ва дигар манотиқи Ироқ ҳадис шунид. Ибни Наҷҷор барои такмили илм ба Ҳамадон, Исфаҳон ва сипас ба Хуросон рафт. Дар Нишопур аз донишмандоне чун Муайяд ибни Муҳаммади Тӯсӣ ва дар Марв аз Абдурраҳим фарзанди Абдулкарими Самъонӣ баҳраҳо ҷуст. Ҳангоми бозгашт ба Бағдод дар Бастом, Домғон, Рай, Сова, Ҳамадон ва дигар шаҳрҳо ҳадис омӯхт ва дониши худро такмил дод. Соли 1224 ба Миср рафт ва аз илми шайхҳои он ҷо ва Искандария баҳравар шуд. Дар Миср мавриди эҳтироми султон Комили Айюбӣ (ҳукмронӣ 1218—1238) қарор гирифт. Ибни Наҷҷор ба ирфон ҳам гароиш дошт ва аз маҳзари орифон Ибни Арабӣ ва Шиҳобуддини Суҳравардӣ истифода кардааст. Ӯ шеър низ месуруд. Ибни Наҷҷор охири умри худро дар Бағдод ба таълиф ва тадрис гузаронд. Пас аз таъсиси мадрасаи Мустансирия (1233) дар он ҷо ба тадрис машғул шуд. Муҳимтарин таълифи Ибни Наҷҷор «Зайлу Таърихи Бағдод» буда, он такмилаест бар китоби «Таърихи Бағдод»-и Хатиби Бағдодӣ. Китоб фарогири маълумоти арзишмандест дар бораи шарҳи аҳволи халифаҳо, вазирон, қозиён, фақеҳон, муҳаддисон, хатибон, шоирон, адибон, пизишкон ва суфиёне, ки дар Бағдод мезистанд ё ба он ҷо омада буданд.

 Эзоҳ 

 Адабиёт