Алкимиёгар (роман)

«Алкимиёгар» () — романи Пауло Коэло аст, ки соли 1988 нашр шуда, ба бестселлерҳои байналмилалӣ табдил ёфтааст. Дар зиёда аз 117 кишвари ҷаҳон нашр шуда, ба 81 забон, аз ҷумла High Valyrian Роман ҳамчун китоби пурфурӯштарин дар таърихи Бразилия ва аз ҳама бештар тарҷумашуда дар ҷаҳон (аз рӯи соли 2008) ба Китоби рекордҳои Гиннесс шомил шудааст.

 Сужет 
Муаллиф тадқиқоти худро дар соҳаи алкимиё дар миёнаҳои солҳои 70-ум оғоз кардааст. Аммо натиҷаи меҳнатдустӣ ва ғайрати худро надида, соли 1973 тадқиқоташро қатъ кард. Соли 1981 муаллиф бо муаллиме вохӯрд, ки алкимёгарҳоро ба се намуд тақсим кард: яке номуайяниро дӯст медоранд, зеро онҳо мавзӯи худро намедонанд; дигарон медонанд ва мефаҳманд, ки «забони алкимиё ба ақл не, балки ба дил равона шудааст»; дигарон дар бораи алкимиё намедонанд, «вале дар тӯли умри худ тавонистаанд санги файласуфиро кашф кунанд».

Қаҳрамони асосии китоб чӯпон Сантяго аз Андалусия мебошад. Рӯзе ӯ хоберо мебинад, ӯро даъват мекунад, ки аҳромҳои Мисрро бубинад ва ганҷе, ки дар онҳо пинҳон аст, пайдо кунад.

Зани лулӣ розӣ мешавад, ки ба ивази даҳяки ганҷҳои дар оянда ёфтааш орзуашро ҳал кунад. Вай бо як пирамард, Малкисиддиқ, подшоҳи Салим вомехӯрад, ӯро бовар мекунонад, ки ба Миср биравад ва ба ӯ ду санг, Урим ва Туммимро медиҳад, ки бояд ба Сантяго барои бартараф кардани озмоишҳо кӯмак кунад, бар ивази даҳяки чорвои худ.

Қаҳрамон гӯсфандони худро мефурӯшад, ба Африқо шино мекунад ва тамоми пулашро аз даст медиҳад. Ӯ ба ҳайси ёвари тоҷири булӯр кор мекунад ва пули ба даст овардаашро барои рафтан ба пирамидаҳо сарф мекунад. Дар сафар ӯ бо як инглис вомехӯрад, ки ба ӯ дониши алкимиёро ошкор мекунад ва сипас алкимёгарро дар воҳаи Эл-Файум пайдо мекунад.

Дар воҳа бо Фотима вомехӯрад ва онҳо ошиқ мешаванд. Ба ӯ хостгорӣ мекунад ва мехоҳад он ҷо бо ӯ бимонад, ки Фотима ба ин розӣ мешавад, аммо мехоҳад, ки ӯ аввал ба ҳадафаш, ба орзуяш бирасад. Ишқи ҳақиқӣ ба роҳ ва орзуи шахсии шумо халал намерасонад. Сипас ӯ ва алкимёгар ба Миср ва пирамидаҳо мерасанд. Вақте ки ӯ ба кофтани замин дар назди пирамидаҳо барои ҷустуҷӯи ганҷ шурӯъ мекунад, дуздон ба онҳо ҳамла мекунанд ва мехоҳанд бидонанд, ки чаро ӯ заминро кофта истодааст. Пас аз посух дар бораи ганҷҳо дар хоб, раҳбари гурӯҳ мегӯяд, ки ӯ низ боре дар хоб дар бораи ганҷҳо дар зери дарахт дар калисои харобшуда дар Испания дидааст. Сантяго дарк мекунад, ки ганҷ дар тамоми ин муддат дар Испания буд. Пас аз он ҳикоя бо мурури замон ба пеш ҳаракат мекунад ва Сантяго ба кофтани сӯрох дар пояи дарахте оғоз мекунад, ки орзуи аввалини худро дидааст. Сандуқи пур аз тилло пайдо мекунад — бас аст, ки ӯ ва Фотима хушбахтона зиндагӣ кунанд.

 Эзоҳ 

 Пайвандҳо 


Гурӯҳ:Романҳои Пауло Коэло