Бонсай

Бонсай (— фурӯзон. «парваришёфта дар синӣ») санъати парвариши як нусхаи дақиқи дарахти воқеӣ дар миниётураҳо мебошад. Яке аз минтақаҳои dendroart . Рушди растанӣ тавассути буридан, пинҷ кардан ва маҳдуд кардани андозаи системаи реша танзим карда мешавад.

Шаклҳои бадеии алоқаманд инҳоянд: арбоскулптура, икебана, тарроҳии аквариум ва хоннонбо . Дар Чин низ чунин санъате вуҷуд дорад, ки " Панҷинг " ном дорад. Шохахои санъати бонсай: кокедама, ,  .

 Таърих 
Услуби бонсай дар Чин пайдо шуда, ба давраи сулолаи Тан (асрҳои VIII—X) рост меояд. . Дар байни расмҳои деворӣ тасвири пензаӣ пайдо шудааст — растание, ки аз табиат гирифта, ба синӣ шинонда шудааст.

Калимаи «бонсай» аз калимаи чинии «pencai» (хониши чинии ҳамон ҳарфҳо) омадааст ва маънои «дар табақа парваришшуда»    .

Яке аз ривоятҳо мегӯяд, ки як император фармон додааст, ки бо тамоми дарахтон, шаҳрҳо, дарёҳо ва кӯҳҳо як империяи хурд таъсис дода шавад. Бо ин максад дарахтони миниатюрй сохта шудаанд. .

Гумон меравад, ки санъатро ба Ҷопон дар асри VI роҳибони буддоӣ овардаанд. Растаниҳои парваришшуда барои ороиши чароғҳои хона истифода мешуданд, бинобар ин, баландии максималии дарахтон тақрибан ним метр буд . Пас аз чанд вақт, дар робита ба рушди техникаи мафтуни бонсай, онҳо онро дар маросими чой истифода мебаранд. . Дар айни замон, санъат хачи-но-ки номида мешавад — «дарахт дар дег» . Аз асри 18 инҷониб япониҳо ин техникаро ба санъат табдил доданд ва услубҳои зиёде пайдо шуданд. . Дар давраи Токугава тарҳрезии боғ як такони нав гирифт: парвариши азалия ва чинор як вақтхушии одамони сарватманд гардид.

Ин санъатро буддоҳо низ таҳия кардаанд, ки бовар доштанд, ки шахсе, ки бонсай парвариш мекунад, бо Худо баробар аст, зеро дар диди онҳо ҷаҳон ба боғи Буддо монанд аст, ки дар он боғбон аст. .

Дар айни замон, дарахтони оддӣ барои бонсай истифода мешаванд, онҳо ба шарофати навдаро мунтазам ва усулҳои гуногун хурд мешаванд; Дар айни замон, таносуби андозаи системаи реша, ки бо ҳаҷми косаи маҳдуд ва қисми заминии бонсай ба таносуби дарахти калонсолон дар табиат мувофиқат мекунад.

Сими мис танҳо пас аз Ҷанги Дуюми Ҷаҳонӣ истифода мешуд, то он риштаҳо истифода мешуданд.

Нахустин намоишгоҳи бонсай соли 1914 дар Токио баргузор шуд .

То асри 21 аллакай зиёда аз 1200 китоб дар бораи бонсай ба 26 забон навишта шудааст .

 Услубҳо 

 Анъанавӣ 
+Традиционные стилипайванд=Файл: Bonsai_streng_aufrechte_Form.svg|88x88пксПрямой ствол, который становится толще ближе к корням.пайванд=Файл: Bonsai_locker_aufrechte_Form.svg|88x88пксВетки или ствол могут быть немного искривлены, но верхушка ствола всегда находится на прямой линии перпендикулярно земле.пайванд=Файл: Bonsai_Doppelstamm-Form.svg|88x88пксКомпозиция из двух стволов, которые могут быть различны по размеру и образовывать одну крону.пайванд=Файл: Bonsai_geneigte_Form.svg|75x75пксПрямой ствол, растущий под углом к земле.пайванд=Файл: Bonsai_Kaskaden-Form.svg|84x84пксИмитируется рост деревьев у воды или в горах. В полном каскаде вершина дерева растёт за границей горшка и опускается значительно ниже почвы, находящейся в горшке.пайванд=Файл: Bonsai_Halbkaskaden-Form.svg|70x70пксВерхушка дерева остаётся на уровне почвы плошки.Имитируется вид деревьев, у которых часть ствола затоплена или засыпана землёй. Ветки такого растения растут, напоминая отдельные деревья.пайванд=Файл: Bonsai_Literaten-Form.svg|83x83пксПрямой ствол, на котором находится минимальное число веток.пайванд=Файл: Bonsai_über-Felsen-Form.svg|92x92пксСтвол находится на выступающем над поверхностью земли камне, который оплетён корнями.пайванд=Файл: Bonsai-auf-Felsen-Form.svg|105x105пксКорни дерева растут в расщелинах камня. Этот стиль используется для иллюстрации выносливости дерева (по причине ограниченности места для корней).пайванд=Файл: Bonsai_Besen-Form.svg|105x105пксСтвол прямой, ветки раскидываются вокруг него примерно на ⅓ высоты дерева, образуя шар.пайванд=Файл: Bonsai_Wald-Form.svg|70x70пксВ плошке находится группа деревьев, как правило нечётное (ментальные особенности японцев), но никогда не равно четырём (слово «четыре» на японском созвучно со словом «смерть»). Часто в горшке оказываются деревья одного вида. Красота композиции заключается в сочетании высот и возрастов этих деревьев.пайванд=Файл: Bonsai_Floss-Form.svg|70x70пксИмитируется упавшее в болото дерево. Имеет форму плота и образуется за счёт лежащего на земле ствола, от которого отходят различной длины деревца.

 Вижагӣ 
+Услубҳои махсуси бонсай Якчанд танаи аз як реша, худи реша хамишҳоро ташкил медиҳад. Ба шакли каҷ монанд аст. Шоха ва танаи хамшуда чунин хиссиётро ба вучуд меорад, ки дарахт зери фишори шамол хам шудааст. Дар майдони калони ҳамвор ҷангали миниатюрии шумораи тоқ дарахтон мавҷуд аст. Санги истифодашуда санги санг монанд аст. Дарахт асосан дар болои санг ҷойгир шудааст. Манзараи миниатюрӣ, ки гӯшаҳои гуногуни табиатро тасвир мекунад.

 Таснифи андоза 
Бузургӣ Синфи Ном Андоза, см ночиз Мама Кеши-цубу то 2,5 ночиз Мама ҷумбонидан 2,5—7,5 ночиз Мама Гафу 13-20 хурд Шоҳин Комоно пеш аз 18 хурд Шоҳин Мяби 15-25 миёна Кифу Катаде-мочи то 40 калон Тю/Тюхин Катаде-мочи 40—60 калон Тю/Тюхин Омоно то 120 бузург Дай/дайза Бонжу бештар аз як метр

 Технологияи кишоварзӣ 

 Ҷойгиршавӣ 
Дар аксари мавридҳо, бонсайҳо растаниҳои дарунӣ нестанд, бинобар ин онҳо бояд дар берун ҷойгир карда шаванд, гарчанде ки баъзан онҳоро метавон ҳамчун ороиши дохилӣ дар дохили хона овардан мумкин аст  .

Баъзе дарахтон дар фасли зимистон муҳофизати махсусро талаб мекунанд ва шиддатнокии усулҳои дар ҳавои сард истифодашаванда пеш аз ҳама ба он вобаста аст, ки дарахт ба иқлим то чӣ андоза мувофиқ аст. Агар растанӣ давраи зимистонгузаронӣ дошта бошад, пас онро дар ҳеҷ сурат набояд қатъ кард, хусусан дар растаниҳои баргрез. Барои аз хунукии берун муҳофизат кардани растанӣ, шумо метавонед онро дар як контейнери иловагӣ ҷойгир кунед ё хокро дар дег бо қабати гумус, ки то шохаи аввал мерасад, пӯшонед.

 Сарчашмаҳои мавод 

 Растаниҳои мувофиқ 
Растаниҳои гуногун бо баргҳои хурд ва шохаҳои зич барои парвариш ҳамчун бонсай мувофиқанд.

Растаниҳои зерин барои парвариши бонсай мувофиқанд:

 Дарахтони ваҳшӣ 
Бонсай аз намудҳои дарахтони ватанӣ сохтан хеле осон аст. Аммо дар бораи давраи зимистонгузаронии онҳо фаромӯш накунед. Ҳангоми интихоби ниҳол, шумо бояд ба саволҳои зерин ҷавоб диҳед:

 Дарахт дар кадом замин мерӯяд?
 Он чӣ қадар нур лозим аст?
 Ҷойгиршавии дарахт равшан аст ё сояафкан?
 Кадом ҷойҳоро афзалтар медонад — хушк ё тар? 

 Ниҳолгирӣ аз хадраҳо 
Бурида яке аз усулҳои паҳншавии вегетативии растанӣ мебошад .

Дарахт асосан бо буридани поя ё реша паҳн мешавад . Барои решакан кардани буридани бисёр растаниҳо душвор аст, бинобар ин нигоҳ доштани шароити оптималӣ зарур аст: намии баланди ҳаво дар якҷоягӣ бо намии пасти хок .

Синну соли беҳтарини растании модарӣ (аз он буридани сабзро гирифта мешавад) аз панҷ то даҳ сол ва онҳое, ки решакан карданашон душвортар аст: аз растаниҳои ду-сесола .

Барои ҳар як намуди растании чӯбӣ, муҳим аст, ки давраи мусоидтарин барои буридан муқаррар карда шавад . Масалан, дар минтақаи марказии қисми аврупоии Русия, давраи оптималии решакан кардани буридани баргҳои сабз аз охири моҳи май то аввали июл аст ва навъҳои сӯзанбаргро дар баҳор, пеш аз варам кардани навдаҳо буридан мумкин аст. ё дар тобистон, вақте ки афзоиши фаъол ба охир мерасад .

Навдаҳоро танҳо онҳое, ки ҳанӯз сабз ва чандир доранд, бурида мешаванд, буридани қисми мобайни навдаро афзалтар медонанд, қисми болоии хеле нарм ва қисми поёнии хеле чӯбӣ .

Беҳтар аст, ки навдаҳоро ба буридани субҳи барвақт ё дар рӯзи абрнок буридан (барои кам кардани бухоршавӣ аз буридани); баргҳои калонро нисфи кӯтоҳ карда, навдаҳои буридашударо бо нуғҳои поёни худ дар зарфе бо об мегузоранд .

Барои ташаккули бомуваффақияти реша, ҳам дарозӣ ва ҳам ғафсии буридан муҳим аст. Дарозӣ аз рӯи андозаи байни гиреҳҳо муайян карда мешавад (бо тангҳои байни гиреҳҳо 3-4 ва дарозии байни гиреҳҳо ду доранд) . Одатан, дарозии буридани сабз аз 3 то 12 сантиметр ва ба ҳисоби миёна 8-10 сантиметрро ташкил медиҳад . Бланкаи буриданро дар соябон нигоҳ дошта, онро бо корди тез буред: буридани болоӣ, барои кам кардани сатҳи бухоршавӣ, рост — перпендикуляр ба майдони тулонӣ; баргҳои поёнӣ хориҷ карда мешаванд; буриши поёни кунҷӣ карда мешавад. Пеш аз шинондан, қисмҳои коркардро дар зарфе бо об гузошта, бо матои намӣ мепӯшанд . Пеш аз кишт, шумо бояд буридани поёниро нав кунед .

 Кишти бо тухмиҳо 
Парвариши бонсай аз тухмҳо дарозтарин усули ташаккули бонсай мебошад. Барои ба даст овардани растании бонсай монанд 12—15 сол лозим аст. Ин усулро ҳангоми парвариши навъҳои дарахтон истифода бурдан лозим аст, ки дар онҳо ташаккул аз рӯзҳои аввали ҳаёташон ба вуҷуд меояд, масалан, илм. Ҳангоми парвариши бонсай аз растаниҳои сӯзанбарг, имкон пайдо мекунад, ки пояҳо бидуни тарси осеб дидани онҳо пайдо шаванд.

 Қабати ҳаво 

 Хок, дренаж, деги 
мини|200x200пкс| Дегҳои бонсай
Баъзе хаваскорон танхо хоки гайриорганикиро истифода мебаранд, дигархо хоки мукаррариро истифода мебаранд, дигарон хокро бо реактивхо ба таври озод нурй меандозанд ва хамаи ин техникахо хукуки мавчудият доранд. Ҳама хокҳо барои бонсай бояд сабук ва ба об гузаранда бошанд, аксар вақт омехта дар асоси шағал, пораҳои сафолӣ, пӯст, реги дацал, хоки вулкании гил-памза ё кокс гирифта мешавад.

 Трансплантатсия ва ташаккули системаи реша 
мини| Трансплантатсия кардани растанӣ
Ба ғайр аз ташаккули тана ва тољ, системаи решаро низ ташкил кардан лозим аст.

Трансплантатсия дар ҳар ду сол дар баҳор (ҷавонҳо бештар, барои барангехтани афзоиши решаҳои нав), пеш аз оғози ҷараёни шира гузаронида мешавад . Инчунин, такроран кишт хангоми пусида шудани реша, решакан кардани реша гузаронида мешавад .

Пеш аз тартиб, дарахт хушк мешавад ва як ё ду рӯз об дода намешавад. Агар лозим бошад, ба шумо лозим аст, ки сими мустаҳкамро дар зери поён ва болои хок буред . Бонсай аз ҷониби пояи танаи хориҷ карда мешавад, агар лозим бошад, шумо метавонед тӯби гилинро аз сӯрохиҳои дренажӣ тела диҳед ва атрофи периметр сайр кунед. Пас аз он, шумо бояд зарфро бо оби ҷӯшон бишӯед.

Пас аз истихроҷ, шумо метавонед тафтиш кунед:

 Хок дар атрофи периметр ва поён хушк шудааст ва худ аз худ мерезад — решаҳо контейнерро пурра пур накардаанд;
 Тӯби реша ба матои шустани шакли контейнер монанд аст — шумо бояд решаҳоро паҳн кунед.

Решаро бо чӯбчаи чӯбӣ рост карда, пораро аз боло то поён 1-3 см аз тана сӯрох карда, ба канор ҳаракат мекунанд. Решаҳои дароз бурида мешаванд. Агар бонсай тамом шавад, он гоҳ майдонҳои афзоиш бурида мешаванд. Одатан то сеяки ҳаҷм хориҷ карда мешавад.

Агар фиксатсия зарур бошад (шасқад ва моил), шумо метавонед варианти классикиро истифода баред, вақте ки фиксатсия тавассути сӯрохиҳои дренажӣ ва танаи анҷом дода мешавад. Фаровонии субстрат фишурдашуда низ растаниро боэътимод ислоҳ мекунад.

 Буридани шоха 
Буридани як роҳи зарурии ташаккул додани бонсай мебошад. Бо ёрии он якчанд масъалахо хал карда мешаванд: андозаи растаниро кам мекунанд, чойгиршавии шохахои скелетиро шакл медиханд ва ба афзоиши навдахои нав мусоидат мекунанд. Буридани растанӣ бори гарон аст, аз ин рӯ он бояд дар намунаҳои солим ва онҳое, ки ба наздикӣ бурида нашудаанд, гузаронида шавад.

Растаниҳо ногузир нашъунамо меёбанд ва шакли онҳоро нигоҳ доштан лозим аст, вагарна пас аз беэътиноии тӯлонӣ, бонсай ваҳшӣ мешавад ва ба дарахт монанд шуданро қатъ мекунад. Барои ин, буридани радикалӣ гузаронида мешавад, ки ба шарофати он шакли ниҳоии растанӣ ба вуҷуд меояд.

Барои он ки хангоми буридани шоха ба хато рох надихад, як усули одди мавчуд аст: шохаи лозимиро дастй мебанданд ва баъд натичаи онро бодиккат меомузанд, агар он ба хохиш ва максад мувофик бошад, онгох шохаро безарар кашондан мумкин аст.

Қувваи асосии нашъунамои дарахтон ба боло равона карда мешавад, то ки нашъунамои якхела ба боло равад, ки навдаҳои навро дар ин ҷо қатъ кардан ва ба ҷойҳои дигар интиқол додан лозим аст.

 Намудҳои буридани шоха 
 Буридани шаклгиранда — буридани шохаҳои калони скелетӣ, буридани танаи, ташаккули «поя» -и дарахт.
 Буридани шохаҳо дарозии онҳоро кам мекунад ва ташаккули нуқтаҳои нави афзоишро ҳавасманд мекунад ва шохаҳоро ҳавасманд мекунад.
 Буридани навдаҳо контури тоҷи растаниро ташкил медиҳад.
 Пичинг (пинч кардан) барои маҳдуд кардани афзоиши навдаҳо хизмат мекунад.
 Буридани баргҳо (дефолиатсия) барои нав кардани тоҷ хизмат мекунад, дар ҳоле ки шумораи баргҳо зиёд ва андозаи онҳо кам мешавад.
 Буридани реша барои навсозӣ ва ташаккули системаи реша зарур аст.

 Принсипҳои асосӣ 
 Яке аз шохаҳое, ки дар муқобили ҳамдигар ҷойгиранд, бурида мешавад.
 Шохаҳои гузаранда хориҷ карда мешаванд.
 Шохахои заиф ва борик, ки аз тана мебароянд, канда мешаванд.

 Хатогиҳои ташаккул 
Ҳангоми ташкили бонсай хатогиҳои зерин мавҷуданд:
+мини|361x361пкс1 — кулоҳ нест.

2 — шохањое, ки ба сухангӯи чарх шабоҳат доранд.

3 — шохае, ки «шахл»-ро ​​ташкил медиҳад.

4 — шохаи рост афзоянда.

5 — шохаҳои монанд ба кундаи.

6 — филиалҳо дар як сатҳ ҷойгиранд.

7 — шоха ба боло мерӯяд.

8 — шохаи кӯтоҳ байни шохаҳои калон.

9 — шохаҳои параллелӣ.

10 — шоха дар самти нодуруст афзоиш меёбад.

11 — шохае, ки аз танаи убур мекунад.

12 — шохае, ки «зону» -ро ташкил медиҳад.

13 — шохаҳои тасодуфӣ афзоянда.

14 — шоха бо ғафсшавӣ.

15 — шохаҳои бурида.

16 — шохаи мудавваршуда.

17 — шоха ба поён меафзояд.

18 — шохаи шакли U

 Истифодаи нуриҳо 
Давраи бордоршавӣ аз аввали баҳор то охири тирамоҳ, бо танаффус дар моҳҳои июл — август давом мекунад.

 Дар зимистон ба растаниҳо ғизо надиҳед.
 Ба дарахтони бемор ва сустшуда ғизо надихед.
 Бонсайҳои нав кӯчонидашударо ғизо надиҳед.

 Пайванд 

 Оббёрӣ 
Аз сабаби андозаи маҳдуди деги растанӣ, нигоҳубини бонсай метавонад хеле душвор бошад. Контейнерҳои чуқур аксар вақт имкон намедиҳанд, ки системаи реша дуруст инкишоф ёбад ва об додани чунин ниҳол ба кори душвор табдил меёбад. Усулҳои гуногуни обдиҳӣ ё обёрии мустақим аз чойник ё кӯзаи обкашӣ ё ғарқ кардани контейнери бонсай дар як контейнери калони пур аз об иборатанд. Баъзе намудҳои растаниҳо метавонанд ба хушксолӣ таҳаммул кунанд, дар ҳоле ки дигарон ба обдиҳии доимӣ ниёз доранд. Агар шумо хокро хушк гузоред ё онро зуд-зуд об диҳед, системаи решаи он метавонад бимирад. Офтоб ва шамол заминро зуд хушк карда метавонанд, аз ин рӯ растаниҳои берунӣ бояд ҳар рӯз тафтиш карда шаванд ва дар ҳолати зарурӣ об дода шаванд. Хок набояд тамоман хушк шавад, хатто дар муддати кутох хам. Баъзе растаниҳое, ки дар бонсай истифода мешаванд, дар хок ҳеҷ гуна норасоии обро нишон намедиҳанд, ҳатто вақте ки системаи решаи онҳо комилан мурдааст, сабз мемонанд.

Барои обьёрй аз оби борон истифода бурдан бехтар аст. Аммо, агар шумо танҳо оби лӯла дошта бошед, беҳтар аст, ки онро ду рӯз гузоред, то шустагар ҳал шавад. Беътараш оби хунук, инчунин оби ҷўшонидаро истифода набаред.

Дар фасли баҳор, шумо танҳо лозим аст, ки миқдори зимистонаи обро зиёд кунед. Дар фасли тобистон аз сабаби фаровонии офтоб ва иқлими хушк бештар об додан лозим аст. Дар тирамох боз во-сита кам карда мешавад, ки замин хушк нашавад; Дар фасли зимистон дарахт ба қадри имкон камтар об лозим аст. Субстрат набояд хушк шавад, аммо шумо бояд онро то ҳадди имкон камтар об диҳед.

 Рутубати ҳаво 
Барои нигоҳ доштани сатҳи зарурии намӣ, растаниҳо дар як рӯз якчанд маротиба пошида мешаванд, дар ҳоле ки зарраҳои чанг аз баргҳо шуста мешаванд.

Аксар вақт, барои тақлид кардани алаф, сатҳи хок бо мос пӯшонида мешавад, ки пошидани ҳаррӯза ва намии баланди ҳаворо талаб мекунад.

 Эзоҳ 

 Адабиёт 





 Пайвандҳо 


Гурӯҳ:Рустанипарварӣ