Ҷунайдуллоҳи Ҳозиқ

Ҷунайдуллоҳи Ҳозиқ (; ) — пизишк ва и форс-тоҷик.

 Зиндагинома 
Ҷунайдуллоҳи Ҳозиқ дар миёнаи солҳои 80-уми асри XVIII  дар маҳаллаи Кархи Ҳирот ба дунё омадааст. Ҷунайдуллоҳ табъи баланду зеҳни бурро дошта, дар аввалҳои Хукмронии амир Ҳайдар (1800-1827) аз Ҳирот ба Бухоро омадааст. Ӯ дар мадраса яке аз беҳтарин толибилмон буда, осори адибони асримиёнагиро низ хеле дақиқ меомӯзад. Дар баробари ин Ҷунайдуллоҳ илми тибро ҳам хеле хуб омӯхта тахаллуси «Ҳозиқ»-ро аз ҳамин ҷиҳат интихоб менамояд. Ҳозиқ соли 1805 мадрасаро хатм мекунад ва дар мадрасаи Олӣ бо фармони амир Ҳайдар имом таъин карда мешавад. Дере нагузашта Ҷунайдуллоҳи Ҳозиқро ба дарбор даъват мекунанд.

 Мероси адабӣ 
Аз Ҳозиқ осори пурарзише боқӣ мондааст. Он осор аз «Девони ғазалиёт» достони «Юсуф ва Зулайхо», рисолаҳои «Воқеоти исломӣ» ва «Таҳқиқу-л-қавоид» иборат мебошад.

 Эзоҳ