Дардӣ (шоир)

Дардӣ, Шоҳдардӣ (қарни XVIII) — и форс-тоҷик.

 Зиндагинома 
Дар деҳаи Ҷирми Бадахшон ба дунё омада, дар ҳамин ҷо вафот кардааст. Таҳсилоти ибтидоиро дар зодгоҳаш гирифтааст. Баъдан барои такмили дониш ба мадрасаҳои Андиҷон, Намангон, Бухоро рафт. Пас аз таҳсили улуми мутадовила ва касби камол ба зодгоҳаш баргашта, ба эҷоди шеър машғул шудааст. Дар манбаъҳои адабӣ аз девонаш иттилоъ дода нашудааст, вале дар тазкираҳову баёзҳо намунаҳо аз эҷодиёташ — ғазалҳо, рубоиҳо, мухаммасҳо ва абёти пароканда вомехӯранд. Аз Дардӣ инчунин маснавие бо номи «Меъроҷнома» боқӣ мондааст. Дардӣ дар шеър худро пайрави шоири форсигӯи Ҳиндустон Аҳмадёрхон мутахаллис ба Яктои Лоҳурӣ (фавт 1735) гуфтааст. Дар зимни ғазалҳои ирфонӣ андешаҳои иҷтимоӣ ва пандуандарзиро низ иброз доштааст.

Абёти зер аз ӯст:

 Эзоҳ 

 Адабиёт