Мирзо Остонақул Дабирӣ

Мирзо Остонақул Дабирӣ (; қарни XIX — қарни XX) — и форс-тоҷик.

 Зиндагинома 
Ба гуфтаи Айнӣ дар замони таълифи «Намунаи адабиёти тоҷик» дар қайди ҳаёт буда­аст. Дабирӣ аз ӯ бо нисбаи «Каттақӯрғонӣ», Ҳо­ҷӣ Неъ­­­ма­туллоҳи Муҳтарам «Миёнколӣ» ёд кардаанд. Ҷуз­ъиёти тарҷумаи ҳолаш оварда нашудааст. Зоҳиран, аз зодгоҳаш ба Бухоро омада, таҳсили илм намуда, сокини ҳа­мин шаҳр гардидааст. Шоири хушбаёну «суханнигори хуш­тақ­рир, тӯтии шакаргуфтори боғи ширинмақолӣ, бул­­були ҳа­зор­дас­тони гулзори хушхаёлӣ» (Муҳтарам) буд. Чанде бо тахаллуси Мино эҷод мекард, вале боз ба тахаллуси Да­бирӣ баргашт. Намунаҳои ашъораш дар анвои гуногуни шеър дар тазкираҳову баёзҳо зикр шудаанд.
Абёти зер аз ӯст:

 Эзоҳ 

 Адабиёт 

 Каталог восточных рукописей Академии наук Таджикской ССР. Т. 5. Д., 1974;
 Абибов А. Ганҷи Зарафшон. Д., 1991;
 Айнӣ С. На­му­наи адабиёти тоҷик. Д., 2010.

Гурӯҳ:Шоирони асри XIX
Гурӯҳ:Шоирони асри XX