Абусаҳл Зуҷоҷӣ

Абусаҳли Зуҷоҷӣ (; ? — 952, Нишопур) — фақеҳи ҳанафимазҳаб.

 Зиндагинома 
Илми фиқҳро дар Бағдод назди имом Абулҳасани Кархӣ (фавт 952) омӯхтааст. Бино ба ривояти маъхазҳо, фақеҳони ҳанафии Нишопур ҳамагӣ дар фиқҳ аз пайравон ва таълимгирифтагони Зуҷоҷӣ ва Абулҳусайни Нишопурӣ (фавт 962) будаанд. Зуҷоҷӣ дар илми калом ва мунозара низ тавоно буд. Қозӣ Саймарӣ дар «Ахбору Абиҳанифа ва асҳобиҳи» овардааст: "Ман аз Соҳиб ибни Аббод шунидам, ки мегуфт: «Абусаҳли Зуҷоҷӣ чун вориди маҷлиси мунозара мешуд, аз ҳайбату тавоноии ҳусни мунозараи ӯ ранги рӯи мухолифон дигаргун мегашт». Абубакри Розии Ҷассос (фавт 980/81) — соҳиби тафсири «Аҳкому-л-Қуръон» аз шогирдони номдори Зуҷоҷӣ дар фиқҳ мебошад. Зуҷоҷӣ муаллифи «Китобу-р-риёз» дар баёни илми кимиё аст. Ҳоҷӣ Халифа дар «Кашфу-з-зунун» навишта, ки ба ҷуз ин китоб боз «Китобу-л-камол» ва «Риёзу-с-сағир»-ро низ тасниф кардааст. Дар китобҳои муътабари фақеҳони ҳанафӣ, хусусан дар «Мабсут»-и имом Сарахсӣ ва «Муҳити бурҳонӣ» якчанд бор аз Зуҷоҷӣ ва ақидаҳои фиқҳии ӯ ёд шудааст. Дар «Мабсут» Зуҷоҷӣ бо нисбаҳои «ал-Ғаззолӣ» ва «ал-Фаразӣ» зикр гардидааст. Соҳиби китоби «ал-Ҷавоҳиру-л-музиа» мегӯяд, ки ба ақидаи баъзе шайхҳои ҳанафӣ мурод аз нисбаҳои мазкур Зуҷоҷӣ мебошад.

 Эзоҳ 

 Адабиёт