Ҳаким Шоҳмуҳаммади Қазвинӣ

Ҳаким Шоҳшмуҳаммади Қазвинӣ (; ? — 1558, Шероз) — , пизшик ва и форс-тоҷик, тарҷумони асари «Ҳаёту-л-ҳаявон»-и Дамирӣ ба туркӣ.

 Зиндагинома 
Айёми шубоби ӯ дар зодгоҳаш – Қазвин гузашт, аз пайи идомаи таҳсил ба Шероз омад ва дар назди Ҷалолуддин Муҳаммади Давонӣ – аз донишмандони маъруфи ин шаҳр – мантиқ, фалсафа, риёзиёт, ҳадису тафсир, фиқҳу калом ва шеъру ҳикмат омӯхтааст. Ба гуфтаи муаллифони «Шақоиқу-н-Нуъмония»-и Тоши Куброзода, «Кашфу-з-зунун»-и Ҳоҷӣ Халифа ва «Қомусу-л-аълом»-и Шумсуддини Сомӣ, Ҳаким Шоҳмуҳаммади Қазвинӣ то охири умр дар дарбори ҳокимони Шероз – Султон Боязидхон, Султон Салимхон ва Султон Сулаймон чун надиму табиб хидмат кардааст. Ҳаким Шоҳмуҳаммади Қазвинӣ муаллифи тафсири мухтасар ва ҳавошии «Ҳидоя», «Насафӣ», «Шарҳ бар Исоғузӣ», «Кофия», «Муҷаз» буда, асари «Ҳаёту-л-ҳаявон»-и Дамириро ба туркӣ баргардон кардааст. Ҳамчунин, бо тарҷумаи «Маҷолису-н-нафоис»-и Навоӣ (1522–23) шуҳрат дорад. Қитъаи таърихи тарҷумаи мазкур ин аст:

 Эзоҳ 

 Адабиёт