Ғитриф ибни Ато

Ғитриф ибни Ато () — волии Хуросон (792—793).

 Зиндагинома 
Му­во­фиқи маълумоти маъхазҳои таърихӣ, Ғитриф зодаи Яман бу­да, баъди аз ғуломӣ озод шуданаш дар токзоре мар­ди­корӣ мекард. Ғитриф тағои Ҳорунаррашид буда, дар аҳди хилофати ӯ волии Хуросон таъйин гардид. Дар аҳди ҳукм­ронии Ғитриф вазъияти сиёсии Хуросон ноором буд. Ба қавли Гардезӣ, дар аҳди ҳукумати Ғитриф Ҳусайн (ё Ҳузайн)-и Хо­риҷӣ дар Сиис­тон саркашӣ карда, баъди шикаст додани Усмон иб­ни Умар (амири Сиистон) Ҳиротро ишғол намуд. Ғитриф дар чунин вазъия­ти мураккаб бо дастури Ҳорун­аррашид барои барқарор кардани амният дар Хуросон ба муборизаи зидди Ҳусайн равона гардид. Дар набарди асо­сӣ бо шӯ­риш­га­рон лашкари дувоздаҳҳазораи Ғитриф бо сардории бародараш ши­каст хӯрд. Шояд бад-ин сабаб бо дастури Ҳо­рун­ар­ра­шид Ғитриф аз мансаби волии Хуросон са­букдӯш гардид (соли 793). Дар аҳди ҳукмронии Ғитриф дар Бухоро сиккаи наве ба муо­милот бароварда шуд, ки бо но­ми ғит­рифӣ маъмул гардид. Мувофиқи ри­вояти Му­қад­дасӣ Ғитриф, Му­ҳаммад ва Мусайяб се бародар буданд, ки ҳар кадом дар Бухоро бо номи худ дирҳам сикка заданд. Ин ривоят аз воқеияти таърихӣ дур буда, онҳо ҳар кадом дар алоҳи­дагӣ амиру волӣ буданд: Муҳаммад — амири ма­ҳал­лии Бухоро, Ғитриф ва Мусайяб (ҳукм­ронӣ 780-83) волии Хуросон.

 Эзоҳ 

 Адабиёт 

 Абубакр Муҳаммад ибни Ҷаъфари Наршахӣ. Таърихи Бу­хоро. Д., 2012.