Қозӣ Масҷидии Самарқандӣ

Қозӣ Масҷидии Самарқандӣ, мутахаллис ба Зоиб (қарни XVI) — и форс-тоҷик.

 Зиндагинома 
Зодгоҳаш Самарқанд. Зоиб дар аҳди Қосим Муҳаммадхон ибни Хусравхон-султон зиндагӣ карда, муддате аз надимони хосси ӯ буд. Баъди фавти Хусравхон-султон ба дарбори Абдулазизхон (ҳукмронӣ 1645-81) роҳ ёфта, дар мадҳаш қасидаҳо гуфтааст. Баъдтар Зоиб бо дархости Абдулазизхон девони ашъори Қосиммуҳаммадхонро, ки табъи шоирӣ дошт, дар шоҳидии Малеҳои Самарқандӣ мураттаб сохт, Зоиб соли 1591 ҳиҷрӣ тавассути Мулло Муҳаммад Амини Сарафроз дар Самарқанд бо Малеҳо мулоқот кардааст. Малеҳо дар ҷойе овардааст, ки Зоиб яке аз муосирон ва ҳаммашқони Мулло Муфиди Балхӣ буд. Чанд муддат дар н. Анҳори Самарқанд қозӣ будааст. Солҳои охири ҳаёти Зоиб дар Бухоро, дар хидмати духтари Имомқулихон гузаштааст. Эҷодиёти Зоиб ҳам ба адабиёти доираҳои шаҳр ва ҳам ба адабиёти дарборӣ алоқаманд аст, зеро ӯ дар қатори шоирон Мустафид, Ҳоҷӣ Баҳром, Абдулқосим Ҳотам, Салими Бухороӣ, Шоҳиди Самарқандӣ берун аз дарбор зиндагӣ карда, дар мадҳи хон ва атрофиёнаш мадҳияҳо гуфтааст.

Намунаҳо аз ашъори ӯ:

 Эзоҳ 

 Адабиёт