Дониш, Мирзо Ҳусайнхони Исфаҳонӣ

Мирзо Ҳусайнхон Дониши Исфаҳонӣ (1875, Истанбул — 1943, Анқара) — пажӯҳишгар, адиб ва  и эронӣ.

 Зиндагинома 
Падараш соли 1840 аз Исфаҳон ба Истанбул кӯчид. Дониш дар ҷавонӣ забонҳои форсӣ, туркӣ, англисӣ ва фаронсавиро хуб омӯхт. Соли 1895 узви ҳайати таҳририяи рӯзномаи форсии «Иқдом» шуда, солҳои зиёд дар ин вазифа кор кард. Дар ҷавонӣ ба якчанд кишвари Осиё ва Аврупо сафар карда, баъди бозгашт ба кори илмию омӯзгорӣ машғул шуд. 14 сол профессори забони форсии Дорулфунуни Истанбул буд. Чанде раёсати «Доруттарҷума»-и Бонки Усмонии Туркияро ба уҳда дошт. Солҳои охири умраш корманди сафоратхонаи Эрон дар Анқара буд. Аз Дониш асарҳои бадеӣ, шеърҳо ба забони форсӣ ва туркӣ дар навъҳои қасида, ғазал, рубоӣ ва ғ., дар сабку услуб ва анъанаҳои адабиёти классикии форс-тоҷик, инчунин асарҳои пажӯҳишии «Саромадони сухан», «Таълими лисони форсӣ» (4 ҷилд), «Харобаи Мадоин», «Рубоиёти Умари Хайём» (тарҷума ва шарҳи ҳол ба забони туркӣ) боқӣ мондаанд. Намунае аз ашъори Дониш:

 Эзоҳ 

 Адабиёт