Мулло Бобур Ишқӣ

Ишқӣ, Мулло Бобур писари Ҳидоятуллоҳ (1792, деҳаи Ворӯи Панҷакент — 1863, ҳамон ҷо) — и форс-тоҷик.

 Зиндагинома 
Аз оилаи деҳқон. Дар мактаби деҳа саводи ибтидоӣ гирифта, баъд дар мадрасаҳои Бухоро ва Самарқанд таҳсил кардааст. Ба зодгоҳаш баргашта, асосан, аз касби деҳқонӣ рӯз мегузаронд ва гоҳе барои дуктарошон ва шохагарони Самарқанду Ургут аз кӯҳистон чӯбу дуку тирак (барои шоха сохтан) мебурд. Ашъори Ишқӣ дар девоне фароҳам омадааст, ки тақр. 3500 байтро дар бар гирифта, ду сол пеш аз фавти шоир мураттаб шудааст. Дар девони Ишқӣ ғазалу мухаммас ва рубоию қитъаҳои шоир ҷой гирифтаанд. Ишқӣ дар ашъораш бештар аз баҳору зебоиҳои табиат, васфи нигор, гулу лола, ишқу муҳаббат, аҳволи вазнин, зиндагии қашшоқона ва ноободии кӯҳистони тоҷик сухан рондааст. Ғазалҳои Ишқӣ дар пайравии Ҳофизи Шерозӣ, Камоли Хуҷандӣ, Абдурраҳмони Ҷомӣ, Шавкати Бухороӣ ва Саййидои Насафӣ навишта шуда, ба ғазалҳои ҳамин шоирон мухаммас бастааст. Сабки ашъори Ишқӣ содаву равон аст. Дар онҳо таъбирҳои халқӣ, луғати зиндаи мардуми маҳаллӣ, ташбеҳу истиораҳои равшан истифода бурда шудаанд.

 Эзоҳ 

 Адабиёт