Абумансури Мотуридӣ

Абумансур Мотуридии Самарқандӣ (; ) — мутакаллим, фақеҳ, файласуф ва муфассири форс-тоҷик, муассиси фирқаи мотуридия.

 Зиндагинома 
Номи пурраи мутафаккир Абумансур Муҳаммад ибни Муҳаммад ибни Маҳмуд ал-Ҳанафӣ ал-Мотуридии ас-Самарқандӣ мебошад. Соли таваллуди ӯ дақиқ маълум нест, вале тахмин меравад, ки ӯ дар соли 870 мелодӣ дар деҳаи Мотуриди атрофи Самарқанд ба дунё омадааст. Маълумоти ибтидоиро аз падараш Муҳаммад ибни Маҳмуд дар мактаби деҳаи худ Мотурид (ҳоло ноҳияи Ҷомбой) гирифта, сипас таҳсилро дар шаҳри Самарқанд, идома медиҳад. Замони зиндагии Мотуридӣ интиқоли пойтахт аз шахри Самарқанд ба Бухоро (охири қарни IX) рост меояд. Муътамадтарин маълумот дар бораи санаи вафоти ӯ соли 333 ҳиҷрӣ мебошад, ки ба соли 944 мелодӣ рост меояд.

Оромгоҳи ӯ дар қабристони Чокардиза, дар наздикии шаҳри мазкур ҷойгир аст.

 Осор 

 «Китобу-т-тавҳид»;
 «Тавилоту аҳли суннат»;
 «Китобу-л-мақолот»;
 «Баёну ваҳми-л-муътазила»;
 «Радду авили-л-адилати ли-л- Каъбӣ»;
 «Радду ваиди-л-фасоқ ли-л-Каъбӣ»;
 «Радду таҳзиби-л-ҷадал ли-л- Каъбӣ»;
 «Радду усули-л-хамса лил-Боҳилӣ»;
 «Ар-раду ала ал-Қаромата»;
 «Радду-л-имома либаъзи равофиз»;
 «Панднома».

 Эзоҳ