Муайидуддини Ҷандӣ

Муайидуддини Муҳаммад ибни Соъид Ҳотими Ҷандӣ (; ? — 1290, Ҷанд) — ориф, сӯфӣ, , муҳаққиқ ва донишманди форс-тоҷик, муаллифи шарҳи «Фусусу-л-ҳикам» ва «Наҳфату-р-рӯҳ ва туҳфату-л-футӯҳ».

 Эзоҳ