Ибни Меҳрон

Абубакр Аҳмад ибни Ҳусайн ибни Меҳрони Нишопурӣ (; 908, Нишопур — 992, ҳамон ҷо) — муҳаддис ва қории машҳури Хуросон, аввалин муаллиф дар бораи қироатҳои даҳгона.

 Зиндагинома 
Асли Ибни Меҳрон аз Исфаҳон ва иқоматгоҳи ӯ Нишопур будааст. Ӯ дар Нишопур аз Абубакр ибни Хузайма, Абулаббос Сироҷи Сақафӣ ва Абулаббос Мосарҷасӣ ҳадис шунидааст. Ба Самарқанд, Бағдод, Куфа, Димишқ ва Сур (Тир, шаҳр дар Лубнон) сафар карда, қироатро аз устодони ин фан омӯхт. Сипас ба Нишопур бозгашта, ҳамчун қории Қуръон дар Хуросон шуҳрат ёфт ва ба тадрису таълифи фанни қироат пардохт. Абуисҳоқи Саълабӣ, Абусаъди Ганҷрудӣ, Абуусмони Собунӣ, Абуабдуллоҳ Исмоил ибни Муҳаммади Тифлисӣ аз ӯ ҳадис ривоят кардаанд.

Ҳокими Нишопурӣ дар «Таърихи Нишопур» қариб бист асари Ибни Меҳронро дар улуми Қуръон ном бурдааст. «ал-Ғояту фӣ-л-қироат», «аш-Шомил» ва «ал-Мабсут» (китоби дарсӣ дар усули қироати Қуръон) аз ҷумлаи осори боқимондаи ӯст. Рисолае ба форсӣ дар бораи расмулхатти Мусҳаф ба ӯ нисбат дода шудааст.

 Эзоҳ 

 Адабиёт