Таҳорат

Таҳорат () — дар ислом шарти ҳатмӣ барои адои намоз аст, як қатор амалҳои расмиро дар бар мегирад, ки шахсро аз ҳолати наҷосат (ҷанобат) мебарорад.

 Анвои поксозӣ
Вузӯ, () — таҳорат дар ислом, ки шарти ҳатмӣ барои адои намоз, тавоф, ламс кардани Қуръон ва ҳангоми иҷрои дигар намудҳои ибодат матлуб аст.

 Намудҳои иловагии поксозӣ 

 Ғусл 
Таяммум () — поксозӣ бо қум ё санги махсус, ки дар ҳолатҳои махсус ба ҷои таҳорат бо об анҷом дода мешавад.

 Истинҷа 

 Таяммум 
Ғусл, ғусул () — амали пурра пок кардани бадан тавассути таҳорат. Бар хилофи вузӯ (таҳорати нопурра) ғусл шустани на танҳо дасту пой ва рӯй, балки тамоми баданро дар бар мегирад. Ғусл дар мавридҳое сурат мегирад, ки таҳорат барои покии бадан кофӣ нест (баъди ифлосиҳои гуногун (ҷаноба), бемории вазнин, сафари душвор ва ғайра).

 Таҳорат 

 Масҳ 
Масҳ () — пок кардан ва тоза кардани либос, пойафзол, мӯй  .
мини| Ҳоҷатхона дар Миср бо душ барои шустан
Одоби ҳоҷатхонаҳои исломӣ, истинҷа () — қоидаҳои рафтор дар ҳоҷатхона (инчунин дар ҳолати ҳамроҳии пешоб ва ҳоҷат), ки аз ҷониби шариат барои мусалмон муқаррар шудааст.

 Истибра 
Истибра () — тартиби тоза кардани худ аз пасмондаҳои пешоб. Истибро мардон пас аз анҷоми пешоб мекунанд. Пайдарҳамии истибро ба вижагиҳои бадани мард вобаста аст. Бе итминон, ки ҷараёни пешоб тамом шудааст, мусалмон наметавонад таҳорат кунад.

 Эҳром 
Эҳром (‎) — ҳолати махсуси покии маънавии зоире, ки адои хач мекунад. Барои дар он мондан бояд таҳорати комили бадан, пӯшидани либоси махсус ва риояи аҳкоми эҳром. Дар ин њолат машѓул шудан ба тиљорат ва корњои марбут ба зиндагии дунё њаром аст; алоқаи ҷинсӣ кардан, инчунин пешниҳод кардан ё издивоҷ кардан; хашмгин шудан ва хафа кардан касеро; ба тамоми мавҷудоти зинда зарар расонидан (ҳайвонот ва ҳашаротро куштан, алафро канда, баргу шохаҳои дарахтонро канда ва ғ.); риштарошӣ, буридани мӯй ва нохунҳо, истифода бурдани бухур, пӯшидани ҷавоҳирот ва сигоркашӣ.

 Ҳолати покӣ 
Ҷаноба (  — ҳолати таҳқири ҷинсӣ, ки пас аз алоқаи ҷинсӣ ё хоби тар ба амал меояд. Шахсе, ки дар ҳолати ифлосии ҷинсӣ қарор дорад, дар ислом ҷунуб номида мешавад.

 Тоҳир 
Тоҳир () — ҳолати покии расму оин аст, ки дар он шахс ба таври расму оин наҷис намешавад ва метавонад ҳама намуди ибодатҳоро анҷом диҳад.

 Узр 
Агар шахсе, ки ба сабаби беморӣ ва ё дигар нотавонӣ, вазъе, ки таҳоратро вайрон мекунад, идома диҳад, пас ҳолати ӯ узр (  .

 Эзоҳ 

 Адабиёт 
 Ализаде А. А. Тахара // Исламский энциклопедический словарь. — М. : Ансар, 2007. — ISBN 978-5-98443-025-8. (CC BY-SA 3.0)

Гурӯҳ:Таҳорат
Гурӯҳ:Истилоҳоти исломӣ