Сафии Яздӣ

Сафии Яздӣ (; ? — қарни XII) — и форс-тоҷик.

 Зиндагинома 
Сафии Яздӣ пас аз касби камол ба дарбори ҳукмрони давр Туғошоҳ ибни Алп-Арслон роҳ ёфт ва чанде дар хидмати ӯ буд. Муҳаммад Авфӣ дар «Лубобу-л-албоб» аз таваҷҷӯҳи ӯ ба тасаввуф хабар медиҳад. Аз эҷодиёти Сафии Яздӣ якчанд ғазал, рубоиҳо ва абёти пароканда ба воситаи тазкираҳо то замони мо расидааст, ки асосан ба мавзӯи ишқӣ ирфонӣ ва ишқу муҳаббати поки инсонӣ оиданд. Дар як ғазалаш мегӯяд:

Ин ғазали Сафии Яздӣ мавриди татаббуъи шуарои баъдина қарор гирифтааст. Аз ҷумла, шоири асри 14 Фахруддини Ироқӣ дар як ғазалаш чунин менигорад:

 Эзоҳ 

 Адабиёт