Давлатхӯҷа Исмоилов

Давлатхӯҷа Исмоилов (зод. 21 июни 1936, деҳаи Муллотемур, ноҳияи Тоҷикобод) — овозхони тоҷик, Ҳофизи халқии Тоҷикистон (1996).

 Зиндагинома 
Аз давраи мактабхонӣ узви фаъоли дастаҳои ҳаваскорони санъат буд, баъди адои хидмат дар Артиши Шӯравӣ (1960) дар Хонаи маданияти ноҳия аз корманд то роҳбари бадеӣ фаъолият намуда, беш аз чил сол дар рушди санъати зодгоҳ саҳм гузоштааст. Аз хонандагони хуби фалаки роғӣ ба шумор меравад, ки аз рӯи оҳанг ва кашиши овоз нисбат ба фалакхонии дигар манотиқи ҷумҳурӣ тафовут дорад.

 Сурудаҳо 
«Имшаб», «Гулҷабин», «Аз дасти ту», «Эй парӣ», «Хусрави хубон», «Як сабоҳе», «Ҷигаррешам», «Баҳор омад», «Садои дил», «Тоҷикистон», «Бесару сомон меравад», «Худо дорад», «Эй ошиқон», «Ошёни баланд», «Гулшани роз», «Таронаи гул», «Оҳуе дар кӯҳсор», «Рози дил», «Нури хуршед», «Кавгак», «Медонӣ» намунае аз таронаҳояш ҳастанд.

 Эзоҳ 

 Адабиёт 
 Арбобони фарҳанги тоҷик. Донишнома / Муаллиф-мураттиб Ёрмуҳаммади Сучонӣ. — Душанбе, 2016. — 863 с.

Гурӯҳ:Овозхонҳои Тоҷикистон
Гурӯҳ:Ҳофизони мардумии Тоҷикистон