Зайнулъобидини Шуштарӣ

Зайнулъобидини Шуштарӣ (; ? — 1756-99) — фақеҳ,  ва и форсизабони Ҳинд.

 Зиндагинома 
Падараш Мирмуҳаммад Ризо Ҷазоирии Шуштарӣ (1716-80; тахаллусаш Ақдас) фақеҳ, хушнавис ва шоир, бародараш Миръолам (1753—1809) таърихнигор, шоир ва вазири дарбори Осифҷоҳиёни Ҳайдаробод (1720—1948) буданд. Зайнулъобидини Шуштарӣ чанд муддат дар Ҳайдаробод зиндагӣ карда, боқимондаи умрашро дар дарбори султонҳои Майсур — Ҳайдаралихон (ҳукмронӣ 1761-82) ва Типпу-султон (1782-99) гузаронид. Аз осори Зайнулъобидини Шуштарӣ асарҳои манзуму мансури зиёд, аз қабили «Фатҳу-л-муҷоҳидин» (таълиф 1784; дар бораи низоми артиши Типпу-султон), «Муваййиду-л-муҷоҳидин» (маҷмӯаи хутбаҳои намози ҷумъа ва идайн), «Забарҷад дар ахтарбинӣ ва ҷодуву ҷузъи он», «Султону-т-таворих» ва «Қавоиди Типпу-султон» боқӣ мондаанд. Дар миёни осори Зайнулъобидини Шуштарӣ китоби «Султону-т-таворих», ки дар асоси асноду ҳуҷҷатҳои дарборӣ ва мушоҳидаҳои шахсии муаллиф навишта шудааст, барои омӯзиши таърихи муфассали Майсур маъхази асосӣ мебошад. Зайнулъобидини Шуштарӣ бо тахаллуси Карим (Каримо) шеър месуруд.

 Эзоҳ 

 Адабиёт