Зоҳидаи Хонанда

Зоҳидаи Хонанда (; ? — қарни XII) — хонанда ва ромишгари форс-тоҷик.

 Эзоҳ 
Зиндагӣ ва фаъолияти эҷодию иҷрои Зоҳидаи Хонанда дар Ҳироту Ғазна гузаштааст. Асосҳо ва но­зукиҳои шеъру мусиқиро аз падару модараш фаро гирифта буд. Дар сароидани шаклу навъҳои шеърию муси­қӣ ва тарона номвар шуда, дар сурудани ашъори ирфонӣ низ назди дӯстдорони шеъру мусиқӣ эътибори хосса дошт. Ӯ дар санъати сарояндагӣ сабки махсус дошта, ба сун­нат­ҳои деринаи эҷоду иҷрои ҳавзаҳои Хуросону Мо­ва­роун­наҳр низ такя мекард. Муҳаммад Авфии Бу­хороӣ дар китоби «Лубобу-л-албоб» чунин навиштааст: "Дар Ҳарӣ зани мутрибае бо номи Зоҳидаи Хонанда номвар буда. Дар маҷ­лиси Амир Носируддини Санҷарӣ ҳозир буд. Тӯти­сухане, ки чун шакар аз писта равон кар­дӣ, тарбияти қув­вати равон кардӣ ва чун даҳ ангуштро барои мадади қав­лу ғазал дар амал овардӣ, ғоратгари ин­су ҷон кардӣ. Ва он амир ин рубоӣ дар ҳаққи ӯ гуфтааст:

Зоҳидаи Хонанда дар сароидани жанру шаклҳои шеърию мусиқии тарона, қавл, ғазал ва маҷмӯаи мусиқии устодонаи «Хус­равонӣ» дар ҳавзаҳои ҳунарии Ҳироту Ғазна ва берун аз он шуҳрати зиёд дошт.

 Эзоҳ 

 Адабиёт 

 حدادی‌ نصرت‌الله. فرهنگنامه موسیقی ایران. تهران، ۱٣٧٦ ش