Дабири Лакҳнавӣ

Мирзо Саломаталӣ Дабири Лакҳнавӣ (; ) —  ва донишманди форсизабони Ҳиндустон.

 Зиндагинома 
Аз наберагони Аҳлии Шерозӣ. Дар ҳафтсолагӣ ҳамроҳи волидайнаш аз Деҳлӣ ба Лакҳнав кӯчида, дар ин шаҳр аз устодони барҷастаи замонаш илмҳои сарфу наҳв, маонию баён, мантиқу фалсафа, тафсир, ҳадис, фиқҳ ва усули он­ро омӯхт. Бо тахаллуси «Дабир» ба се забон — форсӣ, ара­бӣ ва урду шеър мегуфт. Дабири Лакҳнавӣ аз бузургтарин марсиясароёни шибҳиқораи Ҳинд ба забонҳои форсию урду аст. Ӯ беш аз се ҳазор марсия навиштааст, ки шуҳрати зиёд доранд. Куллиёти ашъори форсию урдуи ӯ дар Покистон ва Эрон ба чоп расидааст. Роҷеъ ба зиндагиномаи Дабири Лакҳнавӣ Мир­зоафзал китобе ба номи «Ҳаёти Дабир» ва пиромуни рӯз­гор ва осори ӯ Муҳаммадзамони Озурда рисолае бо номи «Мирзо Саломаталии Дабир» навиштаанд. Озурда ишора мекунад, ки Дабири Лакҳнавӣ барои шуҳратманд шудан ҳеч гоҳ кӯ­шиш накардааст. Ба гуфтаи ин пажӯҳишгар, марсияҳои Дабири Лакҳнавӣ хонандаро ба кӯи яъс набурда, балки бо суханони ҷон­бахш ба дилҳои ноумед умеди тоза меоранд. Дабири Лакҳнавӣ собит намуд, ки имконоти навиштан ва тасвирҳо дар марсия хеле зиёд аст ва шарт нест, ки аҳволи бе ин ҳам маҳзуни аш­хоси ғамнок боз ғамгинтар шавад. Аз ин ҷост, ки Дабири Лакҳнавӣ бештар дар ҷустуҷӯи мукаммал гардондани мазмуни мар­сия­ҳо мекӯшид ва ашъораш гувоҳи он аст, ки вай дар ин самт муваффақиятҳо ба даст овардааст. Баъдан шоирони зиёде ба мисли Таашшуқ, Ишқ, Рашид, Ориф, Воҳид, Мир Хуршеди Нафис, Мирзо Ҷаъфари Авҷ, Орифи Лақҳнавӣ ва ғайра пайрави мактаби эҷодии Дабири Лакҳнавӣ гардиданд.

 Эзоҳ 

 Адабиёт 


Гурӯҳ:Даргузаштагони соли 1875