Ғуломҳасан Шаҳиди Мултонӣ

Ғуломҳасан Шаҳиди Мултонӣ (; 1789, Мултон — 1849, ҳамон ҷо) — ориф ва и форсизабони Ҳиндустон, писари муншӣ Муҳаммадсолеҳ Ҷонмуҳаммад.

 Зиндагинома 
Улуми му­тадовили замонро дар зодгоҳаш фаро гирифта, дар назму наср ба дараҷаи устодӣ расид; дар хушнависӣ ва пизиш­кӣ низ моҳир буд. Дар тасаввуф муриди Ҳофиз Муҳам­мад Ҷамолуддини Чиштӣ (фавт 1811) шуд. Дар ҷанги миё­ни англисҳо ва сикхҳо дар Мултон ба дасти як сарбози анг­лис кушта шуд. Ба забони форсӣ, инчунин ара­бӣ, урду, пан­ҷобӣ ва мултонӣ низ шеър мегуфт. «Ху­ло­сату-с-сулук» — дар тасаввуф, фарогири мавзӯъҳои та­риқи дарвешӣ, му­то­биқати зоҳир ва ботин, наваду ду сифати фақр, шоҳид, маротиби вуҷуд, меъроҷи солик, маротиби имкон, ҳақи­қа­ти муҳаммадӣ, меъроҷ, нуҳуф­тани роз, даҳ асли сулук, ишқ, зикри лоҳутӣ, поси анфос; «Ра­фи­қу-л-фуқаро» (таълифаш 1822) — панду андарзҳои суфиёна, хитоб ба писараш Рукнуддин; «Нуру-л-ҳудо» — панду андарзҳои суфиё­на ба писараш Ғуломёсин; маснавии ирфонии «Нури ҳи­доят» дар 1260 байт (1887 чоп шуд); «Гулзори маъно» — на­мунаҳои иншо ва но­ма­ниго­рӣ дар 4 боб; рисолаи «Мав­ҷи дарё», дар тавҳид; рисолаи «Баҳри маввоҷ», дар тавҳид (ба арабӣ); «Ҳусния», дар истилоҳоти суфия; «Калимоту-л-ин­соф» (ба арабӣ); «Анвори ҷамолия», дар 4 бахш; «Дево­ни Ҳасан» (як бор дар асри 13 ҳ. дар Покистон ба нашр ра­сид; шомили мас­на­ви­ҳои «Саропо» ва «Хаёли ҳақи­қат», ға­залиёт, марсия, рубоӣ, моддаи таърих ва ашъори ди­гар аст) аз осори ӯ мебошанд. Шеъри Ғуломҳасан Шаҳиди Мултонӣ содаву ра­вон бу­да, беш­тар дар сайру сулук ва ирфону тариқат аст.

 Эзоҳ 

 Адабиёт 


Гурӯҳ:Даргузаштагони соли 1849