Тағоймурод Хушвақт

Тағоймурод Хушвақт (Тағоймурод Хушвахтов, маъруф ба Қории Ёвонӣ; 2 апрели 1949, ноҳияи Ёвон — 11 майи 2002, ҳамон ҷо) — овозхони тоҷик, Ҳофизи халқии Тоҷикистон (1998), Корманди шоистаи маданияти Тоҷикистон (1991).

 Зиндагинома 
Тағоймурод Хушвақт 2 апрели соли 1949 дар ноҳияи Ёвон аз модар нобино ба дунё омадааст. Нобиноӣ дар ниҳодаш қувваи истеъдоду нерӯи ҳофиза афзун сохт, дили бино, ақлу шуур, дарку эҳсоси баланди мусиқӣ дошт. Ангуштони панҷааш зеру бами тору рубоб, ғиҷҷаку сеторро ба навозиш оварда, оҳангро тавлид менамуданд. Ӯ ба касе тақлид намекард, балки дигарон тақлидаш менамуданд.

Қории Ёвонӣ солҳои 1970—1990 бо сароидани таронаҳои мардумӣ ва мазҳабӣ бештар шуҳрат ёфт. Дар он давра таронаҳои ӯ пайваста аз радиову телевизион пахш мешуданд. Тағоймурод Хушвахтов дар ҳамин давра дар фестивали мусиқии «Фаҷр» дар Эрон иштирок кард ва борҳо ба Афғонистон ва кишварҳои дигари минтақа сафарҳои ҳунарӣ дошт.

 Таронаҳо 
Мероси ҳунарии сабтшудаи Тағоймурод Хушвахтов зиёда аз 600 таронаро дар бар мегирад. «Шамси ман», «Гардиши айём», «Чароғи анҷуман», «Ту садбарги кадом боғӣ», «Чашми ман», «Кошонаи хаёл», «Афсун кунам», «Хуршеди ҷамол», «Навҳаи Кова», «Зулфи анбар», «Тамошо кун», «Ба сомон намеравад», «Печии он зулф», «Доғи ту», «Эй фалак», «Манол, эй андалеб», «Ранҷидаӣ», «Айб макун», «Нолаи модар» аз беҳтарин таронаҳояш мебошанд.

 Даргузашт 
Тағоймурод Хушвахтов 11 майи соли 2002 бар асари сактаи дил даргузашт.

 Некдошт 
Барои поси хотири ин овозхон, соли 2005 Кохи фарҳангу ҳунари ноҳияи Ёвонро ба номи Тағоймурод Хушвахтов гузоштанд ва соли 2006 нимпайкараи ӯ дар назди ин Кох насб гардид. Дар ноҳияи Ёвон ҳамасола маросими ёдбуди Қории Ёвонӣ дар доираи ёрону наздикон ва ҳаводорони таронаҳояш баргузор мешавад.

 Эзоҳ 

 Адабиёт 
 Арбобони фарҳанги тоҷик. Донишнома / Муаллиф-мураттиб Ёрмуҳаммади Сучонӣ. — Душанбе, 2016. — 863 с.
 Абдуллоева С. Чашми дил, Д., 2009.

Гурӯҳ:Овозхонҳои Тоҷикистон
Гурӯҳ:Ҳофизони мардумии Тоҷикистон