Густав Ҳенрих Видеман

Густав Ҳенрих Видеман (; ) — и олмонӣ, узви вобастаи АИ Берлин (1879) ва Петербург (1883), асосгузори Ҷамъияти физикҳои Берлин.

 Зиндагинома 
Хатмкардаи Донишгоҳи Берлин (1847). Профессори Донишгоҳи Базел (аз 1854), политехникумҳои Брауншвейг (аз 1863) ва Карлсруэ (аз 1866), Донишгоҳи Лейпсиг (аз 1871). Корҳои илмии асосиаш ба омӯзиши соҳаҳои электрик, магнетизм, гармӣ, оптика бахшида шудаанд. Соли 1853 ҳамроҳи физикдони олмонӣ Р. Франс муқаррар кард, ки таносуби байни гармигузаронӣ ва ноқилияти электрикӣ дар ҳамаи намудҳои филиззот доимӣ аст (нигар Қонуни Видеман-Франс). Соли 1858 ҳодиса (эффект)-и тобхӯрии милаи ферромагнитиро, ки аз он ҷараёни электрикӣ мегузарад, кашф намуд. Густав Ҳенрих Видеман ҳодисаҳои флуорессенсия, фотопадида (фотоэффект), нурҳои катодиро низ таҳқиқ кардааст. Аз соли 1877 сармуҳаррири маҷ. «Таърихи физика ва кимиё» буд. Муаллифи маълумотномаи бунёдии нахустин доир ба ҳодисаҳои электрикист.

 Эзоҳ 

 Адабиёт