Розиқи Фонӣ

Розиқи Фонӣ (; ) — , достоннавис ва танзнигори афғон.

 Зиндагинома 
Розиқи Фонӣ дар замистони соли 1943 дар гузари Борона, аз маҳаллоти қадимии шаҳри Кобул ба дунё омадааст. Таҳсилоти олиашро дар соли 1977 дар ришта иқтисоди сиёсӣ дар кишвари Булғория ба поён расонд. Ӯ сурудани шеър ба шеваи қудаморо аз навҷавонӣ оғоз кард ва ба ҳамкории қаламӣ бо шуморе аз нашрияҳои Кобул пардохт.

Розиқи Фонӣ дар сол 1988 ҳамроҳ бо хонаводааш роҳи муҳоҷират дар пеш гирифт ва дар шаҳри Сан-Диегои иёлати Калифорния зиндагӣ кард. 

 Эҷод 
Бо онки Розиқи Фонӣ тақрибан ҳама қолабҳои шеърии дирӯзу имрӯз ва ҳамчунин навиштани достону танзро озмудааст, бештарин шефтагиҳояш ба ғазалу маснавӣ аст. 

Ӯ аз ғазали ошиқона оғозидааст ва ба маснавии ирфонӣ расидааст ва дар шеъри ӯ се гуна гароишро ба равшанӣ метавон гувоҳ буд: 

 гароишҳои ғиноӣ;
 гароишҳои иҷтимоъӣ;
 гароишҳои ирфонӣ.

Бархе аз ашъори вай аз сӯйи овозхонони афғон бо мусиқӣ низ иҷро шудааст.

 Намунаи ашъор 

 Даргузашт 
Розиқи Фонӣ 25 апрели соли 2007 (мутобиқ ба 2 савр соли 1386) бар асари бемории саратон дар шаҳри Сан-Диегои Калифорния даргузашт.

 Осор 

 Назм 
 «Армуғони ҷавонӣ» (гузинаи сурудаҳо): Кобул, 1966.
 «Паёмбари борон» (гузинаи сурудаҳо): Кобул, 1986.
 «Обир ва офтоб» (гузинаи сурудаҳо): Калифорния, 1994.
 «Шикасти шаб» (гузинаи сурудаҳо): Калифорния, 1997.
 «Дашти ойина ва тасвир» (гузинаи сурудаҳо): Калифорния, 1383.

 Наср 

 «Борона» (достони миёна): Кобул, 1983.
 «Омири бесалоҳият» (гузинаи танзҳо): Кобул, 1987.

 Эзоҳ