Устураи офариниш

Устураи офариниш (), ё достони офариниш — ривояте намодин дар як фарҳанг ва дар миёни мардум аст, ки дар бораи оғози ҷаҳон ва чигунаги пайдоиши мардум сухан мегӯяд. Ин устураҳо бештар ба сурати даҳон ба даҳон нақл мегардандWomack, Mari (2005). Symbols and Meaning: A Concise Introduction. AltaMira Press. . ва шоеътарин шакл устура дар миёни фарҳангҳои мухталифи башарӣ ҳастанд.

Бо вуҷуди набуди пуштвонаи таърихӣ, чунин устураҳое дар миён аъзои як ҷомеа ба унвони ҳақоиқе воло дар назар гирифта мешаванд.Kimball, Charles (۲۰۰۸). «Creation Myths and Sacred Stories". Comparative Religion. The Teaching Company Ин устураҳо тақрибан дар тамоми мазоҳиб ба чашм мехӯранд. Бархе вежагиҳо дар миёни устураҳои офариниш муштараканд. Дар ҳамагии ин достонҳо як тарҳи куллӣ ва шахсиятҳое таъсиргузор (худогуна, инсонӣ, ё ҷонвароне, ки дар бештари маворид тавони сухан гуфтан ё тағйири шакли сареъро доранд) вуҷуд доранд ва ҳамагӣ дар гузаштае номушаххас ва мубҳам рух додаанд.Encyclopaedia Britannica 2009 Дар тамоми ин достонҳо саъй бар он аст то ба пурсишҳои амиқе, ки он ҷомеъа бо онҳо даст ба гиребон аст, посух дода шавад. Устураҳои офариниш дидгоҳ ва нигариши афроди он ҷомеъаро нисбат ба ҷаҳон нишон медиҳанд ва чаҳорчуби ҳувияти фарҳангии аъзои ҷомеъаро муайян мекунанд.Leeming, David A. (۲۰۰۹). Creation Myths of the World (2nd ed.). ABC-CLIO. .

 Эзоҳ 

Гурӯҳ:Асотир