Иззуддини Шервонӣ

Иззуддини Шервонӣ (, Абуимрон Муҳаммад, мулаққаб ба Абулфазл ва машҳур ба Садри Ашъарӣ, фарзанди Муфарриҷ) — олим, нависанда ва и форс-тоҷик (асри 12). Ҳамзамони Абулаълои Ганҷавӣ ва Муҷири Байлақонӣ. Бо Хоқонии Шервонӣ дӯстии наздик ва ҳамкорӣ дошта, дар дарбори шервоншоҳ Манучеҳр (ҳукмронӣ 1120-60) хидмат кардааст. Хоқонӣ дар як қитъаи шеърӣ шахсияти маънавии И. Ш.-ро ситуда, ӯро устоди хеш хондааст:

Хоқонӣ ҳамчунин дар китоби «Туҳфату-л-Ироқайн» ном, лақаб, куня ва номи падари И. Ш.-ро оварда, дар радифи бузургони даврон зикри хайр кардааст. Ба гуфтаи Хоқонӣ, И. Ш. то поёни умр дар Табрез мударрис буд ва дар ҳамон ҷо даргузашт. Муаллифи «Ҳафт иқлим» ӯро ҳамчун «шоири муъҷазбаёни сеҳрофарин» баҳо додааст. Волаи Доғистонӣ И. Ш.-ро дар «шумори устодони мусалламу-с-сабути фанни балоғати кубро ва аҳли фазлу арбоби камол» ёд кардааст. Аз ашъори барҷомондаи И. Ш. лутфи табъу ҳунари шоирии вай пайдост ва ин ашъор бештар оҳанги ирфонӣ дорад. Аз намунаи осори ӯ бармеояд, ки И. Ш. гоҳ ба сабки хуросонӣ ва гоҳе ба сабки ироқӣ майл кардааст. Намунае аз ашъори И. Ш.:

 Эзоҳ 

 Адабиёт