Абдулфаттоҳ Аминзода

Абдулфаттоҳ Аминзода (то соли 2024 Аминов Абдулфатоҳ ҲакимовичАминов Абдулфаттоҳ Ҳакимович // А — Б. — Д. : СИЭМТ, 2023. — (Донишномаи донишмандони Тоҷикистон дар ибтидои қарни XXI / сармуҳаррир Н. Амиршоҳӣ ; 2018—2023, ҷ. 2). — ISBN 978-99985-0-014-3.; 5 апрели 1981, деҳаи Бобои Валӣ, ноҳияи Файзобод) — фолклоршинос ва фарҳангшиноси тоҷик, номзади илмҳои филология (2019).

 Зиндагинома 
Абдуфаттоҳ Аминов 5 апрели соли 1981 дар деҳаи Бобои Валии ноҳияи Файзобод ба дунё омадаастФАЙЗОБОД. Энсиклопедия. — , 2011. СИЭМТ, — 392 саҳ. — ISBN 978-99947-33-48-4. Соли 1998 мактаби миёнаи № 9-и зодгоҳашро хатм намуда, худи ҳамон сол ба факултети филологияи Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон дохил мешавад. Соли 2003 баъди хатми донишгоҳи мазкур дар кафедраи умумидонишгоҳии забони тоҷикӣ ба ҳайси ассистенти кафедра фаъолияти кориро оғоз намудааст.

Оиладор, соҳиби 4 фарзанд.

 Корнома 
Солҳои 2006—2009 дар бахши рӯзонаи аспирантураи шуъбаи фолклори Институти забон ва адабиёти ба номи Рӯдакии АИ ҶТ таҳсил намудааст. Дар замони аспирантияш ба ковишҳои гурӯҳии фолклоршиносони шуъба ҳамроҳ шуда, дар байни солҳои 2007—2008 аз сокинони ноҳияҳои Шаҳритус, Қумсангир, Варзоб, Файзобод, Панҷакент, Фархор ва Дарвоз намунаҳои фолклориро дар шаклҳои сабти хаттию овозӣ ва тасвирӣ гирдоварӣ намудааст.

Соли 2009, баъди хатми аспирантура дубора ба Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ба кор даъват мешавад. Аз моҳи феврали соли 2009 ба ҳайси мутахассиси шуъбаи кор бо ҷавонони донишгоҳ корро оғоз намуда, аз моҳи марти соли 2010 то феврали соли 2012 дар вазифаи мудири шуъбаи фарҳанги донишгоҳи мазкур, ҳамзамон муаллими кафедраи умумидонишгоҳии забони тоҷикӣ фаъолият менамояд. Аз соли 2012 то 2015 ба ҳайси ходими илмии шуъбаи фолклори Институти забон, адабиёт, шарқшиносӣ ва мероси хаттии ба номи Рӯдакии АИ ҶТ ифои вазифа намудааст. Солҳои 2015—2017 дубора дар вазифаи мудири шуъбаи фарҳанги Донишгоҳи давлатии омӯзгории Тоҷикистон ва ҳамзамон ассистенти кафедраи адабиёти тоҷики ҳамин донишгоҳ фаъолият мекунад. Аз моҳи марти соли 2017—2020 дар вазифаи мудири шуъбаи илмӣ-методии Пажӯҳишгоҳи илмӣ-тадқиқотии фарҳанг ва иттилооти Вазорати фарҳанги Ҷумҳурии Тоҷикистон кор намудааст. Аз моҳи августи соли 2020 то сентябри соли 2022 дар вазифаи муовини директор оид ба корҳои илмӣ ва аз моҳи сентябри соли 2022 то имрӯз дар вазифаи директори Пажӯҳишгоҳи илмӣ-тадқиқотии фарҳанг ва иттилооти Вазорати фарҳанги Ҷумҳурии Тоҷикистон ифои вазифа намуда истодааст.

 Фаъолияти илмӣ 
Бо гурӯҳи олимон номинатсияи «Оши палав» ва «Санъати гулдӯзии чакан»-ро таҳия намудааст, ки инҳо солҳои 2016 ва 2018 дар рӯйхатти репрезентативи (намояндагӣ)-и ЮНЕСКО аз номи Ҷумҳурии Тоҷикистон сабт шудаанд.

Бори аввал ҷашни арӯсии мардуми Файзобод дар алоҳидагӣ ҳамчун объекти таҳқиқот мавриди омӯзишу пажӯҳиш қарор гирифтааст.

 Ҷоизаҳо 
 Аълочии фарҳанги Тоҷикистон (2016);
 Медали «Хидмати шоиста» (2025).

 Осор 
 Мероси фарҳанги ғайримоддӣ дар Тоҷикистон. Д., 2017. — 280 с. (ҳаммуаллиф).
 Таҳқиқи равандҳои инноватсионӣ дар шароити ҷаҳонишавии фарҳанги миллӣ. Маҷмуаи мақолаҳо. Д., 2017. — 124 с.
 Ҷойгоҳи гулбазм дар ҷашни арӯсии мардуми то­ҷик. Д., 2018. — 178 с.
 Таронаҳои гулбазм. Маҷмуаи илмӣ-оммавӣ. Д., 2010.

 Эзоҳ 

Гурӯҳ:Олимони Тоҷикистон
Гурӯҳ:Омӯзгорон аз рӯи алифбо
Гурӯҳ:Дорандагони медали «Хидмати шоиста»