Муҳоҷирати чиниҳо

Равандҳои зиёди  муҳоҷирати чиниҳо дар тӯли таърих ба амал омадаанд. Муҳоҷирати оммавӣ, ки аз асри 19 то соли 1949 рух дода аст, асосан аз сабаби фасод, гуруснагӣ ва ҷанг дар  чини марказӣ ва имкониятҳои иқтисодӣ дар хориҷа ба мисли шитоби тиллои Калифорния дар соли 1848 ба вуҷуд омадааст. Аксарияти муҳоҷир деҳқонони бесавод ва коргарони дастикор буданд, ки барои кор дар Амрико, Австралия, Африқои Ҷанубӣ, Осиёи Ҷанубу Шарқӣ ва Зеландияи Нав рӯ ба ҳиҷрат оварда буданд.

 Гоҳшумории давраҳои таърихӣ 

 Соли 210 пеш аз милод: Син Шихуанди ( хитоӣ : 秦始皇 ) фиристодаи Сю Фу ( Chinese ) барои ҷустуҷӯи эликсирҳои ҷовидонӣ дар хориҷа 3000 писарону духтарони бокираро ҳамроҳӣ кард. Сарчашмаҳои  торихӣ  нишон медиҳанд, ки экспедитсияи Сю Фу дар Хоншуи Ҷопон ҷойгир шудааст.
 Аз сулолаи Хан, колонияҳои ҳарбӣ ва кишоварзии чинӣ ( Chinese ) дар замонҳои гуногун дар минтақаҳои ғарбӣ таъсис ёфтаанд, ки дар давраҳои аввал заминҳое буданд, ки асосан аз ҷониби халқи ҳиндуаврупоӣ бо номи тохарҳо ишғол карда шуда буданд.
 Соли 661 эраи мо: зери сулолаи Тан, Чжэн Гуо Си аз Нан Ан, Фуҷиан дар ҷазираи Филиппин дафн карда шуд. 
 Асрҳои 7–8: Арабҳо шумораи зиёди тоҷирони Тангро сабт карданд, ки дар лаби дарёҳои Даҷла ва Фурот зиндагӣ мекарданд ва дар он ҷо оилаҳои зиёде барпо карда буданд.  .
 Асри 10: Савдогари араб Масуоти дар Лей тиллоии худ сабт кардааст, ки дар соли 943-и милод, вай аз Сривиҷая гузашта, дид, ки мардуми зиёде дар он ҷо, махсусан дар Палембанг, деҳқонӣ мекарданд. Ин одамон ба Нанян (南洋) муҳоҷират карданд, то аз бесарусомонӣ, ки дар давраи сулолаи Танги Чин ба вуҷуд омадаанд, раҳоӣ ёбанд.
Гурӯҳ:Таърихи Чин