Фасеҳуззамони Шерозӣ

Сайид Муҳаммади Шерозӣ (, мулаққаб ба Фасеҳуззамон,  ва мутахаллис ба Ризвонӣ, ; ) — , хатиб ва воизи авохири давраи Қоҷор ва баъд аз он буд.

 Зиндагинома 
Сайид Муҳаммад дар соли 1240 шамсӣ дар шаҳри Фасо мутаваллид шуд. Падараш ба Сайид Абулқосими Фасоӣ шуҳрат дошт. Ӯ дар 16-солагӣ ба Исфаҳон рафт ва ду сол дар он шаҳр ба таҳсили муқаддамот пардохт. Сипас ба Қум рафт ва даҳ сол дар ин шаҳр ба такмили улуми ақлӣ ва нақлӣ машғул буд. Дар бисту ҳаштсолагӣ ё сисолагӣ ба Теҳрон муҳоҷират кард ва ба ваъз ва хитоба пардохт.

Дар Теҳрон ӯ ба дарбори Носируддиншоҳ роҳ ёфт ва аз ӯ лақаби «Фасеҳуззамон» дарёфт кард. Ҳангоми қатли Носируддиншоҳ аз мулозимини ӯ буд ва дар он маҳалл ҳузур дошт ва пас аз он воқеъа дар соли 1313 қамарӣ барои таслият назди валиаҳд Музаффаруддин Мирзо ба Табрез рафт ва ҳамроҳ бо вай ба Теҳрон баргашт ва мулаққаб ба «Султонулвоъизин» шуд. 

Фасеҳуззамон солҳои дароз дар Теҳрон минбар мерафт, ки бисёр бо истиқбол рӯбарӯ мешуд ва бисёре аз хавоссу авом барои шунидани ашъор нағзу гуфтори асаргузораш пойи ваъзи ӯ менишастанд. 

Фасеҳуззамони Шерозӣ дар соли 1324 шамсӣ дар Теҳрон даргузашт. Ӯ дар Ибни Бобуия дафн аст. 

Девони ашъори ӯ бо номи «Девони Фасеҳуззамони Шерозӣ (Ризвонӣ)» муштамил бар ғазалёт, қасоид, қатаъот ва рӯбоиёт ва ҳамчунин мунтахабе аз он ба номи «Гулҳои Фасеҳуззамони Ризвонӣ» ба кӯшиш Сайидҳодӣ Ҳоирӣ дар Шероз ба чоп расидааст.

 Намунаи ашъор 

 Эзоҳ 

 Адабиёт