Муҳаммад Ҳакимхон

Муҳаммад Ҳакимхон () — муаррих, муаллифи «Мунтахабу-т-таворих».

 Зиндагинома 
Муҳаммад Ҳакимхон дар шаҳри Қӯқанд таваллуд шуда, падараш Маъсумхон аз авлоди намояндаи маъруфи тариқати тасаввуфи асри XVI Махдуми Аъзам буд ва дар доираи аҳли дарбор, мансабдорони олимақоми дунявӣ ва динии хонигарӣ обрӯ ва нуфузи зиёд дошт. Муҳаммад Ҳакимхон аз ҷониби модар ба хони Хуқанд Норбутабӣ (1770—1799) набера ва ба ворисони ӯ Олимхон (1799—1810) ва Умархон (1810—1822) хоҳарзода ба ҳисоб мерафт. Дар давраи ҷавонӣ Муҳаммад Ҳакимхон ҳамроҳи тағоҳояш дар муҳорибаҳои ҳарбӣ иштирок кардааст. Ширкат дар шабнишиниҳои адабӣ, мулоқот бо шоирон, адибон, уламо ва маросими дигари дарбор дар ташаккули шахсияти ӯ таъсири амиқ расонид.

 Эзоҳ 

Гурӯҳ:Таърихнигорон