Арғунчак

330пкс|right|thumb|А. С. Степанов — «Арғунчаки чӯбӣ»
Арғунчак — таноб ё арғамчине, ки ду сари он ба шохи дарахт ё ба ҷойе баланд баста мешавад.

Баланд ё паст бастани арғунчак ба синну соли кӯдак вобаста аст. Барои қулайтар шудани нишастгоҳи арғунчак онро бо матои пахтагин мепечонанд. Бачаҳо ба арғунчак савор шуда, ба пешу ақиб дар ҳаво алвонҷ мехӯранд. Шакли дар саноат истеҳсолшудаи арғунчак мураккабтар аст. Ҳангоми сохтани арғунчак аз чӯб ва металл истифода мекунанд. Дар Тоҷикистон арғунчак номҳои бисёр дорад, аз қабили алвонҷ, бод, бодпеч, бозпеч, ҳой, ҳайбод, ҳаючак, ҳулчак ва ғ.

 Эзоҳ 

 Адабиёт 


Гурӯҳ:Танобҳо