Ҳенрих Мартин Вебер

Генрих Мартин Вебер (; ) — и олмонӣ.

 Зиндагинома 
Дар донишгоҳҳои Гейделберг, Лейпсиг ва Кёнигсберг таҳсил намудааст (1860—1966). Професори Политехникуми Сюрих (1870—1973), донишгоҳҳои Кёнигсберг (1873—1983), Гёттинген (1892—1994) ва Страсбург (1895—1913). Дар донишгоҳҳои Гейделбург ва Мирбург низ дарс додааст. Оид ба масъалаҳои назарияи ададҳои алгебравӣ, назарияи функсияҳои алгебравӣ, назарияи функсияҳои абелӣ, геометрияи алгебравӣ, муодилаҳои физикаи математикӣ таҳқиқот анҷом додааст. Дар асари муҳимтарини худ «Китоби дарсии алгебра» натиҷаи инкишофи он ва фанҳои бо он муштаракро дар ибтидои асри 20 ҷамъбаст кардааст. Лексияҳои Г. Ф. Б. Риманро дар бораи физикаи математикӣ аз нав таҳия намуда, бо номи «Муодилаҳои дифференсиалии физикаи математикӣ» нашр кард (1900—1901). Ҳамроҳи И. Велштейн энсиклопедияи математикаи элементариро нашр кард (1903—1907), ки дар ҷилди дуюми он ғояҳои геометрияи Лобачевский пешниҳод карда шудаанд. Теоремаи Конекёр-Вебер ба ифтихори Вебер ва устоди вай — Конекёр номгузорӣ шудааст.

 Эзоҳ 

 Адабиёт