Хуршед Зиёӣ

Хуршед Махшулзода Зиёӣ (Хуршедҷон Махшулович Зиёев; зод. 26 августи 1963, ноҳияи Калъаихум, ҶШС Тоҷикистон) — файласуфи тоҷик, доктори илмҳои фалсафа (2006), профессор (2010).

 Зиндагинома 
Соли 1985 Донишгоҳи давлатии Тоҷикистон ба номи В. И. Ленинро хатм кардааст. Аз соли 1988 то соли 1991 дар шуъбаи рӯзонаи аспирантураи Институти фалсафа ва ҳуқуқи Академияи илмҳои Ҷумҳурии Тоҷикистон таҳсил карда, рисолаи номзадиашро дар мавзуи «Ҷаҳонбинии Баҳоуддини Валад ва нақши он дар ташаккули тариқати тасаввуфии мавлавия» дар соли 1991 дифоъ намудааст. Соли 2006 дар ҳамин институт рисолаи докторӣ дар мавзуи «Тариқати тасаввуфии мавлавия ва таҳаввули фалсафаи назариявӣ ва амалии он (асри ХШ — ибтидои асри ХХ)» дифоъ намудааст.

 Корнома 
Фаъолияти кориашро аз соли 1985 то соли 1988 ҳамчун муҳандис-тарҷумони Вазорати саноати мудофиаи собиқ ИҶШС дар мамлакати арабии Ливия шуруъ кардааст. Солҳои 1991—1993 ба ҳайси ходими хурди илмӣ, ходими илмӣ ва ходими калони илмии Институти фалсафа ва ҳуқуқи АИ ҶТ фаъолият дошт.

Аз соли 1993 дар Донишкадаи давлатии забонҳои Тоҷикистон ба номи С.Улуғзода ҳамчун мудири кафедраи фанҳои ҷамъиятӣ ва аз соли 1998 ба ҳайси муовини ректор оид ба таълими фаъолият кардааст.

Солҳои 2009—2011 дар мансаби Сардори Хадамоти давлатии назорат дар соҳаи маорифи Вазорати маорифи ҶТ фаъолият намудаастПостановление Правительства Республики Таджикистан № 632 от 1.7.2009..

Аз соли 2011 то соли 2015 дар вазифаи ректори Донишкадаи давлатии забонҳои Тоҷикистон ба номи С.Улуғзода фаъолият доштааастПостановление Правительства Республики Таджикистан № 350 от 1.8.2011..

Аз соли 2015 то соли 2017 дар мансаби Сардори Раёсати илм ва инноватсияи Вазорати маориф ва илми ҶТ, аз соли 2017 то соли 2019 ба ҳайси директори Пажӯҳишгоҳи рушди маориф ба номи А.Ҷомии Академияи таҳсилоти Тоҷикистон фаъолият дошт.

Бо Амри Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон аз 17.09.2019 муовини якуми директори Маркази тадқиқоти стратегии назди Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон ва бо Фармони Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон аз 04.02.2020 директори Маркази тадқиқоти стратегии назди Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон таъйин гардида, то 26 январи соли 2022 дар ҳамин вазифа фаъолият намудааст.

Аз 1 марти соли 2022 то 7 ноябри соли 2022 мудири шуъбаи фалсафаи иҷтимоии Институти фалсафа, сиёсатшиносӣ ва ҳуқуқи ба номи А. Баҳоваддинови АМИТ ва аз 8 ноябри соли 2022 то имрӯз муовини директор оид ба илм ва таълими ҳамин Институт мебошад.

Раиси Ҷамъияти дӯстии «Тоҷикистон — Чин» (аз 2011 то 2015)), аъзои Президиуми Кумитаи сулх ва ризоияти миллии Чумхурии Точикистон.

 Таълифот 
Муаллифи зиёда аз 160 кори илмӣ буда, аз онҳо 11 монография, 21 китоби дарсӣ ва дастури таълимӣ, беш аз 130 мақола мебошанд.

 Ҷоизаҳо 
Бо «Ифтихорнома»-и Вазорати маориф ва илми Ҷумҳурии Тоҷикистон (соли 2000), унвони «Аълочии маорифи Тоҷикистон» (соли 2004), туҳфаи хотиравии Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон (соли 2006), «Ифтихорнома»-и Федератсияи сулҳ ва ваҳдати ИДМ (соли 2012), «Сипоснома»-и Кумитаи иҷроияи Ҳаракати ваҳдати миллӣ ва эҳёи Тоҷикистон" (соли 2021), мукофоти давлатӣ — медали «30-солагии Истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон» (соли 2021), медали «20-солагии Созмони Ҳамкории Шанхай» (соли 2021) ва"Ифтихорнома"-ҳои Академияи миллии илмҳои Тоҷикистон (солҳои 2015 ва 2022) қадр шудаааст.

 Осор 
 Мировоззрение Бахоуддина Валада, Душанбе: Дониш, 1992;
 Мавлавия ва таърихи таҳаввули он, Душанбе: Ирфон, 2004;
 Суфийский орден мавлавия, Душанбе: Хумо, 2007;
 Мавлоно (Ҳаёт, таълимот ва сарнавишти таърихии андешаҳои Ҷалолуддини Румӣ), Душанбе: Дониш, 2007;
 Традиции и право, Душанбе: Эҷод, 2009;
 Баррасиҳо оид ба ҳаёт ва эҷодиёти Ҷалолуддини Румӣ. Душанбе: Бухоро, 2013;
 Мавлоно ва мутафаккирони бузурги Шарқ, Душанбе: Аржанг, 2022;
 Мавлоно ва мавлавия , Душанбе: Абдурахмон-Р, 2022.

 Эзоҳ 

 Пайвандҳо 


Гурӯҳ:Фалсафашиносони Тоҷикистон
Гурӯҳ:Зодагони ноҳияи Дарвоз
Гурӯҳ:Олимони Тоҷикистон
Гурӯҳ:Дорандагони нишони Аълочии маорифи Тоҷикистон