Давлати соҳибихтиёр

1. Давлати соҳибихтиёр, дар ҳуқуқи байналмилалӣ, — ин сиёсатест, ки аз ҷониби як ҳукумати мутамарказ намояндагӣ мекунад, ки соҳибихтиёрӣ бар қаламрави муайянро (кишвар) дорад.

Ҳуқуқи байналмилалӣ давлатҳоро ҳамчун дорои аҳолии доимӣ, ҳудуди муайян, як ҳукумат ва қобилияти муносибат кардан бо дигар давлатҳо муайян мекунад  . — «So far as States are concerned, the traditional definitions provided for in the Montevideo Convention remain generally accepted.». . Ҳамчунин, чунин ақида ҳаст, ки давлати соҳибихтиёр ба ягон ҳокимияти сиёсӣ ё давлати дигар вобаста нест ва зери таъсири бевоситаи онҳо қарор надорад. — «A sovereign state is generally defined to be any nation or people, whatever may be the form of its internal constitution, which governs itself independently of foreign powers.».

Тибқи назарияи декларатсияи давлатдорӣ, давлати соҳибихтиёр метавонад бидуни эътирофи дигар давлатҳои соҳибихтиёр вуҷуд дошта бошад Thomas D. Grant, The recognition of states: law and practice in debate and evolution (Westport, Connecticut: Praeger, 1999), chapter 1.. Ба давлатҳои эътирофнашуда аксар вақт иҷрои пурраи ваколатҳои шартномавӣ  ё бастани муносибатҳои дипломатӣ бо дигар давлатҳои соҳибихтиёр душвор аст.

2. Давлати соҳибихтиёр — давлате, ки қаламрави возеҳ муайяншуда дорад, ки он ҳокимияти соҳибихтиёрии дохилӣ ва беруниро амалӣ мекунад, аҳолии доимӣ, ҳукумат дорад, аз дигар давлатҳо мустақил аст ва ваколат ва қобилияти ворид шудан ба равобити байналмилалӣ бо дигар давлатҳои соҳибихтиёрро дорад..

Ғайр аз ин, одатан истилоҳи соҳибихтиёрӣ ҳамчун давлате фаҳмида мешавад, ки аз ягон давлати дигар ё иттиҳодияи давлатҳо мустақил аст. Гарчанде ки дар маънои абстрактӣ як давлати соҳибихтиёр метавонад бидуни эътирофи он аз ҷониби дигар давлатҳои соҳибихтиёр вуҷуд дошта бошад, дар ҷаҳон давлатҳои эътирофнашудае ҳастанд, ки аксар вақт дар истифодаи тамоми ваколатҳои аҳдномабандӣ ва робитаҳои дипломатӣ бо дигар давлатҳои соҳибихтиёр душворӣ мекашанд.

 Таърих 
Аз охири асри XIX, қариб тамоми кураи замин ба қисмҳо (кишварҳо) тақсим карда шуд, ки бо қаламравҳои каму беш муайяншуда бо давлатҳои гуногун муайян карда шуда буданд. Пештар заминҳои ба қадри кофӣ азхуднашуда ё биёбони беодам буданд ва ё дар байни халқҳои кӯчии бодиянишин, ки ба давлат муттаҳид нашуда буданд, зиндагӣ мекарданд. Бо вуҷуди ин, ҳатто дар давлатҳои муосир, минтақаҳои зиёди биёбонӣ мавҷуданд, ки одамон зиндагӣ намекунанд, ба монанди ҷангали тропикии Амазонка, онҳо беодаманд, ё асосан танҳо аҳолии таҳҷоӣ зиндагӣ мекунанд (ва бо баъзеи онҳо то ҳол алоқаи доимӣ вуҷуд надорад) . Давлатҳое низ ҳастанд, ки дар тамоми қаламрави хеш амалан (Де-факто) назорат намекунанд ва ё дар он ҷое, ки чунин назорат мавриди баҳс қарор дорад.

Замони муосир ҷомеаи ҷаҳонӣ зиёда аз 200 давлати соҳибихтиёрро дар бар мегирад, ки аксарияти онҳо дар Созмони Милали Муттаҳид намояндагӣ доранд. Ин давлатҳо дар системаи равобити байналмилалӣ ҳузур доранд, ки дар он ҳар як давлат сиёсати давлатҳои дигарро ба назар гирифта, нақшаҳои хешро муайан мекунад.  Давлатҳо ба системаи байналмилалии амнияти махсуси дохилию берунӣ ва қонуниятҳои марбут дохил карда шудаанд. Дар вақтҳои охир мафҳуми ҷомеаи байналмилалӣ ташаккул ёфтааст, ки барои гурӯҳи давлатҳое дахл дорад, ки қоидаҳо, тартибот ва институтҳои хешро мукаррар кардаанд, ки барои амалисозии муносибатҳо мусоидат мекунанд. Ҳамин тариқ, заминаи ҳуқуқи байналмилалӣ, дипломатияи байни давлатҳои соҳибихтиёри расман эътирофшуда, созмонҳои онҳо ва сохторҳои расмӣ гузошта мешавад.

 Таъриф 
Соҳибихтиёрӣ ( ё Истиқлол) — истилоҳест, ки аксар вақт нодуруст фаҳмида мешавад "Sovereignty: organized hypocrisy, Stephen D. Krasner, Princeton University Press, 1999, ISBN 069100711X . Дар асри XIX мафҳумҳои нажодии  «стандарти тамаддун» баъзе халқҳои ҷаҳонро, ки ҷомеаи муташаккил надоштанд, ҳамчун «ғайритамаддун» муайян мекарданд Ralph Wilde, ‘From trusteeship to self-determination and back again: the role of the Hague Regulations in the evolution of international trusteeship, and the framework of rights and duties of occupying powers,’ Fall, 2009, 31 Loy. L.A. Int’l & Comp. L. Rev. 85, page 94,  Sovereignty in cases of Mandated Territories, in «International law and the protection of Namibia’s territorial integrity», By S. Akweenda, Martinus Nijhoff Publishers, 1997, ISBN 9041104127, page 40 . Ин мавқеъ дар он ифода меёбад, ки «хокимияти»-и онҳо нисбат бо халқҳои «ботамаддун» ё тамоман вуҷуд надорад ва ё аз ҷиҳати табиат аз ҷиҳати табиат пасттар аст.

Соҳибихтиёрӣ ( ё Истиқлолият) инчунин бо рушди асоси худмуайянкунӣ ва манъи таҳдид ё истифодаи қувва ҳамчун Jus cogens меъёрҳои ҳуқуқи байналмилалии муосир мазмуни дигар пайдо кард. Оинномаи Созмони Милали Муттаҳид, Эъломия дар бораи ҳуқуқ ва ӯҳдадориҳои давлатҳо ва оинномаҳои созмонҳои байналмилалии минтақавӣ дар ин ё он шакл чунин ақидаро дар бораи он, ки ҳама давлатҳо аз ҷиҳати ҳуқуқӣ баробаранд ва ҳуқуқу ӯҳдадориҳои якхела доранд, дар асоси худи далели худ мавҷудият ҳамчун институтҳо мутобиқи ҳуқуқи байналмилалӣ  . Ҳуқуқи байналмилалӣ инчунин ҳуқуқи миллатҳоро барои муайян кардани мақоми сиёсии худ ва татбиқи соҳибихтиёрии доимӣ дар доираи салоҳияти худ ба таври васеъ эътироф мекунад  Schwebel, Stephen M., The Story of the U.N.'s Declaration on Permanent Sovereignty over Natural Resources, 49 A.B.A. J. 463 (1963)  .

 Эътироф кардани соҳибихтиёрии давлатӣ 
Эътироф кардани мақоми ҳуқуқии давлат маънои қарори як давлати соҳибихтиёр дар бораи барқарор кардани муносибат бо давлати дигар бо назардошти он, ки онро низ соҳибихтиёр мешуморад «Recognition» , Encyclopedia of American Foreign Policy. . Эътироф метавонад баён ё дар назар дошта бошад ва одатан баръакс амал мекунад. Эътироф инчунин маънои хоҳиши барқарор кардан ё нигоҳ доштани муносибатҳои дипломатиро надорад.                     

Мафҳуми мушаххасе вуҷуд надорад, ки аз рӯи меъёрҳои давлатдорӣ чӣ барои ҳамаи аъзои ҷомеаи ҷаҳонӣ ҳатмӣ аст. Дар амал, меъёрҳо бештар сиёсӣ мебошанд, на ҳуқуқӣ B. Broms, «IV Recognition of States», pp 47-48 in International law: achievements and prospects, UNESCO Series, Mohammed Bedjaoui(ed), Martinus Nijhoff Publishers, 1991, ISBN 9231027166 . Аммо дар ҳуқуқи байналмилалӣ якчанд назарияҳо мавҷуданд, ки кай давлат бояд соҳибихтиёр эътироф карда шавад Thomas D. Grant, The recognition of states: law and practice in debate and evolution (Westport, Connecticut: Praeger, 1999), chapter 1. .

Аксарияти давлатҳои соҳибихтиёр де-юре ва де-факто мебошанд (яъне онҳо ҳам дар қонун ва ҳам дар ҳақиқат вуҷуд доранд). Аммо баъзе давлатҳо танҳо де-юре ҳамчун давлатҳо вуҷуд доранд, онҳо ҳамчун соҳибихтиёр эътироф карда мешаванд ва ҳукумати қонунӣ доранд, аммо аз болои қаламрав назорати воқеӣ надоранд. Бисёре аз давлатҳои Аврупоӣ  дар давраи Ҷанги Дуюми Ҷаҳонӣ аз ҳукумати бадарғашуда пуштибонӣ карданд ва ҳукумати бадарғашуда бо вуҷуди он ки кишвари онҳо дар зери истилои фашистӣ буд, муносибатҳои дипломатиро бо иттифоқчиён идома дод.

Масалан, Ордени Соҳибихтиёри Ҳарбии Малта, ки нозири Маҷмаи Умумии Созмони Милали Муттаҳид мебошад, бо 104 давлат муносибатҳои дипломатии дуҷониба дорад, ки  он вақт аз соли 1798 қаламрави хеш надошта буд ва танҳо ҳамчун намояндаи миллӣ, сафоратхонаҳо ва консулгариҳо дошт Bilateral relations with countries , Retrieved 2009-12-22 .

Дигар давлатҳо метавонанд ба  қаламрав соҳибихтиёрӣ дошта бошанд, аммо эътирофи байналмилалӣ надоранд, онҳо танҳо давлатҳои де-факто эътирофшуда мебошанд.

 Эзоҳ 

Гурӯҳ:Соҳибихтиёрӣ
Гурӯҳ:Ҳуқуқи байналмилалӣ
Гурӯҳ:Сиёсат
Гурӯҳ:Pages with unreviewed translations