Бишоро ал-Хурӣ

Бишоро ал-Хурӣ (1890—1964, ) — сиёсатмадор ва арбоби давлатии Лубнон. Нахустин президенти Лубнон (1943—1952).

 Зиндагинома 
Бишоро ал-Хурӣ дар Решмиеҳ дар Вилояти Кӯҳи Лубнон дар оилаи маронӣ таваллуд шудааст. Дар Байрут ва Порис ҳуқуқ омӯхтааст. Баъди Ҷанги якуми ҷахон вай дар суди Байрут машваратчӣ шуд. Ба ҳайси ҳуқуқшинос Бишоро ал-Хурӣ бо иштирокаш дар мурофиаи соли 1935 маъруф аст, вақте ки ӯ тавонист бегуноҳии Абдулҳамид Карамеҳро (нахуствазири ояндаи Лубнон), ки дар куштор муттаҳам мешуд, исбот кунад.

Аз охири солҳои 1920 бо фаъолияти сиёсӣ машғул буд, дар интихоботи соли 1927 вакили парлумони Лубнон интихоб шуд, дар давраи ваколати Фаронса ду маротиба — аз 5 майи соли 1927 то 10 августи соли 1928 ва аз 9 май то октябри соли 1928 сарвазир буд. Ал-Хурӣ тарафдори истиқлоли Лубнон ва асосгузори ҳизби «Ад-дустур» буд. 21 сентябри соли 1943 вай президенти Лубнон интихоб шуд. 8 ноябри соли 1943 парлумони Лубнон моддаҳоеро, ки соҳибихтиёрии кишварро ба манфиати соҳиби мандат — Фаронса маҳдуд мекунанд ва аз Конститутсияи кишвар хориҷ кард. Ба ин муносибат қӯшунҳои Фаронса 11 ноябр Бишоро ал-Хуриро ҳамроҳи дигар тарафдорони Лубнони мустақил дастгир карда, дар қалъаи Рашая зиндон карданд. Илова бар ин, Голлистҳои фаронсавӣ парлумонро пароканда карданд ва конститутсияро боздоштанд Амалҳои мақомоти Фаронса дар кишвар ва дар тамоми ҷаҳони араб боиси хашму ғазаб шуданд, эътирозҳои оммавӣ дар Лубнон оғоз шуданд, ки мақомоти Фаронсаро маҷбур карданд, ки маҳбусон, аз ҷумла Бишороро 22 ноябри соли 1943 озод кунанд. Аз он вақт инҷониб, ин сана ҳамчун иди миллӣ — Рӯзи истиқлолияти Лубнон ҷашн гирифта мешавад.

Бишоро ал-Хурӣ 22 ноябри соли 1943 ба мансаби президент баргашт ва то 18 сентябри соли 1952 дар ин вазифа буд. Яке аз муҳимтарин дастовардҳои давраи раёсати ӯ ин таҳияи тарҳи Паймони Миллӣ аст, ки созишномаи байни раҳбарони масеҳӣ ва мусалмонии Лубнон аст, ки дар асл асоси сохти конститутсиониро дар ин кишвар ташкил медод, ҳарчанд он ба таври расмӣ дар Конститутсия сабт нашудааст.

Давраи президентии Бишоро ал-Хурӣ бо афзоиши назарраси иқтисодии кишвар назаррас буд, аммо иштироки Лубнон дар ҷанги якуми арабу Исроил дар солҳои 1947—1949, инчунин ба қаламрави он ворид шудани 100 ҳазор гурезаҳои фаластинӣ ба иқтисоди Лубнон осеб расонд. Ин омилҳо дар баробари шубҳаҳои фасод дар маъмурияти президент намоишҳои оммавиро ба амал оварданд, ки 18 сентябри соли 1952 Бишоро ал-Хуриро маҷбур карданд, ки истеъфо диҳад. Баъди ба истеъфо рафтанаш то дами марг дар вазифаи роҳбари ҳизби «Ад-дустур» буд.

 Эзоҳ 

Гурӯҳ:Президентҳои Лубнон
Гурӯҳ:Сиёсатмадорони асри XX