Изобутилен

мини
Изобутилен (изобутен, 2-метилпропан, карбоҳидриди беҳад) (СН3)2С=СН2 — гази беранг, ҳарорати ҷӯшишаш 6,9°С, зичиаш 0,6266 г/см3 (–6,6°С), nγ-25 1.3814. 

Изобутиленро дар натиҷаи деҳидрогенонии изобутан бо иштироки катализаторҳои оксидӣ (мас., Сr2O3, Al2O3 ва ғ.) дар ҳарорати 500–600°С ё деҳидрататсияи спирти изобутил ҳосил мекунанд. Изобутилен хусусияти хуби полимеризатсия ва сополимеризатсия шуданро дорад. Бинобар ин аз он дар истеҳсоли полиизобутилен ва бутилкаучук истифода мекунанд. Изобутилен барои алкилонидани пайвастҳои ароматӣ ва изобутан (бо мақсади ҳосил кардани изооктан) ба кор бурда мешавад. Изобутилен-ро соли 1825 Фарадей дар дурдаи гази равшанидиҳанда (омехтаи метан ва ҳидроген) кашф кардааст.

 Эзоҳ 

 Адабиёт 


Гурӯҳ:Алкенҳо