Ваҷҳии Самарқандӣ

Ваҷҳии Самарқандӣ (; охири асри 16 — ибтидои асри 17) — и форс-тоҷик.

 Зиндагинома 
Тазкиранигор Мутрибии Самарқандӣ дар «Тазкирату-ш-шуаро» аз ӯ чун толибилми мадраса, ки ба шеъру шоирӣ майлу рағбат ва бо адибони давраш нишасту хез дошт, ёд мекунад. Номи Ваҷҳии Самарқандӣ ва намунаҳо аз осораш дар тазкираҳои дигар, аз ҷумла, «Мунтахабу-л-латоиф», «Тахаллусномаи ҷовидон», «Гулзори шоирон», «Намунаи адабиёти тоҷик»-и Садриддин Айнӣ омадааст. Ғазали зерин аз ӯст:

 Эзоҳ 

 Адабиёт