Бадруддини Заркашӣ

Бадруддин Муҳаммади Заркашӣ () —фақеҳи шофеъӣ, адиб, муфассир, муҳаддис ва котиби мисрии туркии мамлукиасл.

 Зиндагинома 
Илми ҳадисро дар Димишқ аз Ибни Касир ва фиқҳро дар мадрасаи шофеъӣ дар Қоҳира омӯхт. Ба далели онки дар ҷавонӣ гулдузӣ ёд гирифта буд ба аз-Заркашӣ машҳур гаштRippin, A.. «.» Encyclopaedia of Islam, Second Edition. Edited by: P. Bearman, Th. Bianquis, C.E. Bosworth, E. van Donzel, W.P. Heinrichs. Brill Online, 2013..

Заркашӣ яке аз сертаълифтарин уламои ислом дар асри худ буда, аз вай осори зиёде дар риштаҳои мухталифи улуми исломӣ ва адабиёти араб бар ҷой мондааст. Китобҳои «Лақтату-л-аҷлон ва баллату-з-замъон», «Эълому-с-соҷид би аҳкоми-л-масоҷид», «Заҳру-л-ариш фӣ аҳкоми-л-ҳашиш», «ал-Баҳр-л-муҳит» дар усули фиқҳ (дар 3 ҷилд), «Шарҳу-т-„Танбеҳ“-и Абуисҳоқи Шерозӣ», «Шарҳу „Ҷамъи-л-ҷавомеъ“-и Субкӣ» дар фурӯъи фиқҳи шофеӣ, «ад-Дибоҷ фӣ тавзеҳи-л-„Минҳоҷ“-и Нававӣ», «Қавоиду-з-Заркашӣ фӣ-л-фиқҳ», «ат-Танқеҳ ли алфози-л-„Ҷомеи-с-саҳеҳ“» дар адаб, «Уқуду-л-ҷуммон, зайлу Вафаёти-л-аъён» ва «Маҷмӯа» дар фиқҳ аз осори ӯ мебошанд, ки баъзе аз онҳо ба табъ расида ва баъзе ҳанӯз чоп нашудаанд. Дар «Ҳадяту-л-орифин» аз 25 асари Заркашӣ ёд шудааст.

 Эзоҳ 

 Адабиёт 


Гурӯҳ:Шахсиятҳо:Ислом