Ғуломризо Қудсӣ

Ғуломризо Қудсӣ (, тахаллус дар шеър: Қудсӣ; ) — и эронӣ.
мини|алт=gholamreza ghodsi|gholamreza ghodsi
 Зиндагинома 
Ғуломризо Қудсӣ дар соли 1304 дар Машҳад ба дунё омад, насаби ӯ ба Мирзо Муҳаммадҷон Ғуломризо Қудсии Машҳадӣ, шоири машҳур давраи Сафавия мерасад, ки хизонадори остони Қудсро бар уҳда дошт ва дар аҳди Шоҳҷаҳон, ки асри равнақи шеър форсӣ дар Ҳинд буд ба онҷо сафар кард«شعرای امروز خراسان»، مجلهٔ تربیت نوین، ش ۱۲، شهریور ۱۳۴۰، ص ۱۰.«قدسی به حریم قدسیان کرد عروج»، روزنامهٔ قدس، س ۳، ش ۵۷۹، آذر ۱۳۶۸، ص ۲.«درگذشت استاد غلامرضا قدسی» ، مجلۀ ادبستان، دی ۱۳۶۸، ص 57 .«از زبان یاران»، روزنامهٔ قدس، ۲۱ آذر ۱۳۷۱..

Ғуломризо Қудсӣ пас аз гузарондан давраи ибтидоӣ, ба таҳсилоти қадима рӯй овард. Адабиёти араб, фиқҳу усул ва мантиқу фалсафаро аз маҳзари фузалои бузурги Хуросон аз ҷумла Муҳаммадтақӣ Адиби Нишобурӣ (адиби дувум) ва Ҳошим Қазвинӣ фаро гирифт ва сипас дар донишкадаи маъқул ва манқул (донишкадаи илоҳиёт) таҳсил кард.

Аз шонздаҳсолагӣ сурудани шеърро оғоз кард. шоири ғазал буд ва ба сабки ҳиндӣ гароиш дошт ва дар заминаҳои иҷтимоъӣ ва сиёсӣ шеършро ба кор гирифт.

Ғуломризо Қудсӣ бо ангезаи ташаккул бахшидан ба авзоъи адабии хостагоҳаш «Анҷуман адабии Фирдавсӣ»-и Машҳадро бунёд ниҳодخبرهای فرهنگی و هنری ایران، "وداع با سخن سرای وارستهٔ خراسانی"، مجلهٔ کیهان فرهنگی، س ۶، ش ۹، آذر ۱۳۶۸، ص ۴۴.. Ӯ дар соли 1325 ба иттифоқи тане чанд аз дӯстонаш ба таъсиси ин анҷуман ҳиммат гумоштعلی باقرزاده «بقا»، بیست و یک مقاله، مشهد: سخن گستر، ١٣٨٧، ص ٨٨ تا ٩٢..

Ӯ аз замони давлати Муҳаммад Мусаддиқ бо сурудани ашъор иҷтимоъӣ ва инқилобӣ ба мубориза бо ҳукумат пардохт ва дар солҳои 1342 ва 1351 дастгир ва ба зиндон уфтод. Муддат маҳкумияти сиёсии ӯ 5 сол ба тӯл анҷомид.Бахш умдае аз навиштаҳову ашъори Ғуломризо Қудсӣ дар ҳамон даврон аз байн рафт. Чанд дафтари шеър низ дар зиндон суруда буд, ки тавассути маъмурини режем паҳлавӣ забт шуд; Аммо ҳаргиз ба ӯ бозгардонда нашуд.Чунонки борҳо дар ашъораш ба он ишора кардааст:

Вай барои тадвини девони шеъри ҷаддаш Мирзо Муҳаммадҷон Ғуломризо Қудсии Машҳадӣ ба Ҳиндустон рафт, ки ангезаи сафари ӯ ба даст овардани соири нусхаҳои хаттии ин шоир буд«یادی از استاد»، روزنامهٔ اطلاعات، ش ۱۸۹۸۷، اسفند ۱۳۶۸، ص ۷..

Ғуломризо Қудсӣ дар Донишгоҳи Фирдавсии Машҳад ба тадриси забону адабиёти форсӣ ва арабӣ иштиғол дошт.

 Даргузашт 
Дар 21 озари 1368 дар син 64 солагӣ бар асари сактаи қалбӣ даргузашт. Ӯро дар ғурфаи 168 дар ҷавори ҷӯдии шоир, дар саҳни озодии ҳарами Имом Ризо ба хок сипурданд.

 Китобшиносӣ 
 «Маҷмӯъаи шеър», китоби шеъри имрӯзи Хуросон, 1342.
 «Маҷмӯъаи шеър», ғазали муосири Эрон
 Девони ашъори «Нағмаҳои Қудсӣ; Бо муқаддимаи Меҳрдоди Авесто», чопи интишорот Идораи кулли фарҳанг ва иршод, 1370.
 «Маҷмӯъаи шеър», китоби насиме аз диёри Хуросон, 1370.
 «Ёрони паёмбар», дар бораи таърихи ислом, чопи Биъсат

 Намунаи ашъор 
Моро басغلامرضا قدسی، دیوان اشعار، مشهد: ادارهٔ کل فرهنگ و ارشاد، ۱۳۷۰.دیوان قدسی "نغمه‌های قدسی"، صفحهٔ ۶۷Gholamreza Ghodsi, Diwan of Poems, Mashhad: Culture and Guidance General Administration publications, 1991.

Кош будамمجلهٔ خواندنیها. ۳ اسفند ۱۳۵۰، ص ۵۸."Contemporary Poets of Khorassan", Modern Education Journal, issue 12, September 1961, p. 10."Death of Professor Gholamreza Ghodsi" , Adabestan Journal, January 1990, p. 57.Khandaniha, 21 February 1971, p. 58.

 Эзоҳ