Ҷаҳонгир Ғаффорӣ

Ҷаҳонгир Ғаффорӣ (; ) — ҳунарпешаи филм ва таҳиякунандаи эронӣ аст, ки бо «Шаётин» (1973), «Дик Турпин» (1974) ва «Варзиши хунин»(1988) маъруф аст.

 Зиндагинома 
Ҷаҳонгир Ғаффорӣ 9 сентябри 1940 дар Боку дар хонаводае бо асолати Озарбойҷони Ҷанубӣ ба дунё омадааст.

 Корнома 
Ҷаҳонгир Ғаффорӣ теъдоди зиёде аз тавлидоти синамои Туркия, умдатан дар даҳаи 1970 бозӣ кард. Маҳбубияти ӯ дар синамои он кишвар ӯро водор кард, то гурӯҳи бозигарони байнуламилалӣ монанди «Имтиёзи бузурги Шафт» (1972) тавассути Гурдун Поркс, «Шаётин» (1973) тавассути Хесус Фронку, «Кӯҳи ҷодугарон» (1974) тавассути Раул Артигот, «Дик Турпин» (1974) тавассути Фернандо Мерино, «Ҳундро» (1983) тавассути Мат Симбер, «Шаҳри тарс» (1984) тавассути Абел Феррара ва «Варзиши хунин» (1988) тавассути Нют Арнолд ворид шавад.

Ӯ ҳамчунин ба унвони таҳиякунанда дар филмҳое монанди «Ҳундро» (1983), «Мӯҳои зард ва қалъаи тило» (1984) ва «Салиби Ибериё» (1990) хидмат кард. Дар 1975 вай дар сериёли телевизиюни Маркази пизишкии Амрико ҳузури кӯчаке дошт. Дар аввалҳои даҳа 1990, Ҷаҳонгир Ғаффорӣ аз саҳнаи филм канорагирӣ кард.
 Филмнома 
 Мутолеаи шаҳри мо (1965) 
 Қаҳрамонони Қаҳрамонон (1965)
 Имрӯз ва фардо (1966)
 Адолати Худо (1968)
 Сарзамини диловарон (1969)
 Насли далер (1969)
 Ҷаҳони сиёҳ (1970)
 Фадима (1970)
 Духтари фирорӣ (1970)
 Духтари бераҳмии бело (1970)
 Ин гурӯҳи ахлот (1970)
 Меваи гуноҳ (1971)
 Кӯчаи беқонунӣ (1971)
 Офтоби хашмгин (1972)
 Шаётин (1973)
 Ҳундро (1983)
 Варзиши хунин (1988)

 Эзоҳ 

Гурӯҳ:Ҳунарпешаҳои Эрон
Гурӯҳ:Ҳунарпешамардони синамои Испониё