Ренот Блюм

Ренот Блюм (; 1983-89 Ренат Блюм-Рид; ) — ҳунарпешаи театр ва синамои Олмон.

 Зиндагинома 
3 майи соли 1944 дар шаҳри осоишгоҳии Бад-Вильдунген ба дунё омадааст. Ва дар замони донишҷӯӣ нахустин бор дар соли 1964 дар филми «Осмони шикаста» нақши аслиро бозидааст. Соли 1965 Мактаби театрии Берлинро хатм кардааст.

Дар солҳои 1965—1986 вай ҳунарпешаи  дар Дрезден. Дар театр нақшҳои зиёдеро иҷро кардааст, дар зиёда аз 40 филм нақш офаридааст. Соли 1980 вай нақши Ҷенни фон Вестфаленро дар филми Лев Кулиҷонов"Карл Маркс. Солҳои ҷавонӣ"бозид. Барои ин нақш дар соли 1982 вай сазовори ҷоизаи Ленинӣ шуд.

Солҳои 1990—1992 ӯ маҳорати ҳунарпешагиро дарс додааст. Аз соли 1992, ӯ фаъолияташро дубора оғоз кард. Вай ҳамчун ҳунарпешаи театр дар намоишҳои «Театри ҷиноятии Берлинер» иштирок мекунад.

 Хонавода 
Шавҳари аввал (1969—1974) — коргардон Фрэнк Байер. Онҳо писаре доштанд, Александр. Дар солҳои 1981—1986 вай бо Дин Рид, ки Александрро ба фарзандӣ гирифта буд, издивоҷ кард.

 Филмшиносӣ 
 1964 — « Осмони шикаста» / Geteilte Himmel, Der (ҶДО) — Рито Зайдел
 1967 — «Нақшаи яхкардашуда» / Gefrorenen blitze, Die (ҶДО) — Ingrid
 1970 — «Таня» — Таня
 1973 — Apache
 1974 — Улзана — Леона
 1976 — Спартак — Лидия
 1977 — «Пойафзолҳои поймолшуда» / Zertanzten Schuhe, Die (ҶДО) — Малика
 1978—1998 — «Телефони полис — 110»(дар 7 серия дар нақшҳои гуногун нақш офаридааст).
 1979 — «Бойгонии марг»/ Archiv des Todes (ҶДО) — Unterfuehrer Renata Wisner
 1980 — «Карл Маркс. Солҳои ҷавонӣ»- Ҷенни фон Вестфален
 1982 — «Шоҳзода бар ҳафт баҳр» / Der Prinz hinter den sieben Meeren (ҶДО) — Annunziata
 1984 — «Фронти бе раҳм»/ Front ohne Gnade (ҶДО) — Лидия Мессмер
 1983 — Мартин Лютер — Барбара Кранач
 1989—1990 — Алберт Эйнштейн / Алберт Эйнштейн (ҶДО) — Табӣ Мандел
 2005 — «Ман Берлинер» / Ich bin ein Berliner (Олмон)
 2011 — Фурӯпошии Линдбургҳо (сериёл) — Фрау Кампманн

 Эзоҳ 

 Пайвандҳо 



Гурӯҳ:Барандагони Мукофоти ленинӣ
Гурӯҳ:Ҳунарпешазанҳои Олмон