Қай кардан

Қай кардан () — хуруҷи рефлектории мундариҷа (эвакуатсия)-и меъда (баъзан рудаи дувоздаҳангушта) тавассути даҳон (кам тавассути бинӣ).

Қай кардан асосан аз сабаби кашишхӯрии мушакҳои шикам ба амал меояд; дар айни замон, баромади меъда сахт пӯшида мешавад, бадани меъда истироҳат мекунад, даромадгоҳи меъда боз мешавад, сурфа ва пуфаки даҳон васеъ мешаванд. Ин тамоми амали рефлекториро маркази қайкунӣ, ки дар медулла облонгата ҷойгиранд, танзим мекунад. Одатан пеш аз қай кардан дилбеҳузурӣ, ҳаракатҳои ғайриихтиёр фурӯ бурдан, нафасгирии зуд, зиёд шудани оби даҳон ва ашк пеш меоянд. Вусит одатан аз партовҳои хӯрокворӣ, афшураи меъда, луоб иборат аст; метавонад дорои сафро ва дигар наҷосат (хун, чирк) бошад.

Қай кардан дар як қатор сироятҳо (таби скарлатин, домана ва ғайра), заҳролудшавӣ (хӯрок, доруворӣ, машрубот, нашъамандӣ), ҷамъшавии маҳсулоти заҳролуди метаболизм дар хун (қайкунӣ бо осеби гурда, инчунин ҳангоми ацетонемия дар мушоҳида мешавад) кӯдакон ва (камтар аксар вақт) калонсолон), дар занони ҳомила, бо хашми перитонеум, гастрит, захми меъда (бо сабаби асабоният) ва ғайра.  Дар баъзе ҳолатҳо, қайкунӣ баданро аз моддаҳои зарарнок раҳо мекунад, аммо аксар вақт ин танҳо як аломати нохуши дигар бемориҳо мебошад.  Бегӣ инчунин метавонад бо ҳаяҷони шадид, фобия, эҳсосоти манфӣ ба амал ояд, аломати ихтилоли марказҳои системаи асаб аст (садамаи мағзи сар, меларзиш, менингит ва ғ.), Ҳангоми асабонияти дастгоҳи вестибуляр ба амал меояд (масалан, бо бемории баҳр).

Соҳаи тиб, ки дилбеҳузурӣ ва қайкуниро меомӯзад, эметология номида мешавад.

 Эзоҳ