Ҷабраил

Ҷабраил () ё Ҷабраил, Ҷибраил () — яке аз чор малоики муқарраби Аллоҳ.

Калимаи Ҷабраил аз ду калимаи сомии бостонӣ ташкил шудааст — ҷабр («ғулом», «хизматгор») ва ил («Худо»), ва маънояш «Ғуломи Худо».

Ҷабраилро бо номҳои зер низ додашудааст:

Амин ул-Ваҳӣ (расули амини ваҳӣ),

Руҳ ул-Амин (рӯҳи содиқ),

Руҳ ул-Қудус (рӯҳи муқаддас),

Намус Акбар (дорандаи қадру қиммати олӣ)
Ва Тавус Малаика (фариштаи товус)


 Суннат 
Дар муддати 23 сол ба Муҳаммад (с.а.в) Қуръонро қисм-қисм Ҷаброил оварда расонидааст.

Мувофиқи ривоятҳо, Аллох Ҷабраилро ба Замин барои офаридани Одам ва Ҳаво фиристод. Баъди аз Ҷаннат рондани Одам алаҳиссаломро Ҷабраил таҳти ҳимояти худ гирифт. Ҷабраил Нӯҳ ва писари Иброҳим — Исмоилро наҷот дод, Юсуфро бисёр забонҳоро омӯзонд, ба Сулаймон ёрӣ расонд, таваллуди Яҳёро ба Закариё пешгӯӣ кард ва ғайра.

Мувофиқи ривоятҳо, Ҷабраил ба Замин якчанд маротиба фаромад:
 даҳбор ба Одам ва Ҳаво ;
 чорбор ба Идрис;
 бисту се бор ба Нӯҳ;
 чилу се бор ба Ибраҳим;
 чорсаду ҳаштод бор ба Мусо;
 бисту чор ҳазор бор ба Муҳаммаду.

 Эзоҳ 


 Адабиёт 

 бо забони русӣ



 дар дигар забонҳо


Гурӯҳ:Фариштаҳо
Ҷабраил
Гурӯҳ:Фариштагони муқарраб