Ҷонпос (филм, 1992)

«Ҷонпос» () — филми коргардон Мик Ҷексон, ки соли соли 1992 наворбардорӣ шуда, дар он Кевин Костнер ва Уитни Ҳюстон нақшҳои асосиро бозидаанд. Сужаи филм дар бораи фидокории муҳофизи касбӣ ва қиссаи ишқие, ки байни ӯ ва муштарӣ пайдо шудааст, нақл мекунад.

Филм аз ҳисоби сурудҳои «Ҳамеша ошиқат хоҳам буд» ва "Ман чизе надорам " шуҳрати беандоза касб кард. Сурудҳои « Ба сӯи ту меравам» ва «Ман чизе надорам» ба ҷоизаи Оскар барои беҳтарин суруди филм пешбарӣ шуданд. Суруди «Ҳамеша ошиқат хоҳам буд» ба рӯйхатти 50 албоми серхаридори асри 20 ворид карда шуд.

 Tagline 
«Як нафас аз назар ғоибаш магузор. Ҳушёрии худро як сония аз даст мадеҳ. Ҳеч гоҳ ошиқ нашав»

 Сужа 
Воқеаҳо дар Иёлоти Муттаҳида солҳои 1990—1991 сурат мегирадВ конце фильма упоминается об участии Рейчел в 63-церемонии вручения «Оскара», которая состоялась в 1991 году.

Дар оғози филм муҳофиз Фрэнк Фермер қотиле, ки мехост муштарии ӯро бикушад, мепаронад. Муштарӣ аз ӯ хоҳиш мекунад, ки шартномаро нав кунанд, аммо Фермер, ки мутахассиси собиткор аст, бартарӣ медиҳад, ки соле як маротиба муштариашро иваз кунад. Азбаски ӯ бо президентҳо Картер ва Рейган кор кардааст (пас аз сӯиқасд ба ҷони Рейган, аз Хадамоти махфӣ ба истеъфо рафт), ба ӯ талабот зиёд аст. Ӯро ба кор Билл Девани, менеҷер ва дӯсти сарояндаи машҳур Рейчел Маррон даъват мекунад. Девани хабар медиҳад, ки ӯро як қотили номаълуме таъқиб мекунад ва бо таҳдид мактуб мефиристад: вай аллакай муваффақ шудааст, ба хонаи Рейчел ворид шавад, дафъаи дигар ҳуҷраи либосивазкунияшро тарконад.

Пас аз шурӯъи кор, Франк фавран амнияти муштариашро тақвият медиҳад. Муҳофизи пешин Тони Фермерро дӯст намедорад, аммо пас аз чанд задухӯрд ӯро ҳамчун як муҳофизи касбӣ шинохтааст ва бо ӯ ҳамкорӣ мекунад. Ронанда Ҳенри низ ёвари ӯ мешавад. Писари ягонаи Рейчел, Флетчери ҳаштсола, ки бепадар калон мешавад, Франкро дӯст дошта, ӯро тимсол (кумир) барои худ медонад. Никки, хоҳари Рейчел низ кӯшиш мекунад (номуваффақ), бо муҳофиз ишқварзӣ кунад. Ягона шахсе, ки бо ӯ робитаи хубе надорад, худи Рейчел аст. Франк барои хубтар муҳофизат кардани Рейчел барои ӯ баъзе маҳдудиятҳо мегузорад. Аз ин рӯ, Рейчел чунин мешуморад, ки муҳофизи нав озодии ӯро маҳдуд мекунад ва ба ӯ менигарад. Фрэнк, кӯшиш мекунад, ки кори худро иҷро кунад, бо мушкилоте рӯ ба рӯ мешавад: вай бояд ҳамеша бо шахси муҳофизатшаванда бошад, аммо дар айни замон амалҳои ӯро маҳдуд накунад ва ба ҳаёти шахсии ӯ халал нарасонад. Дар айни замон, ҳам Фрэнк ва ҳам Рейчел эҳсос мекунанд, ки чизе онҳоро ба якдигар ҷазб мекунад. Аммо Фрэнк ҳамеша кӯшиш мекунад, ки масофаро нигаҳ дорад. Боре Рейчел ӯро ба мулоқот даъват мекунад. Онҳо ба тамошои филм мераванд ва шабро шабро якҷоя рӯз мекунанд. Фермер дарк мекунад, ки иртиботи ӯ бо Рейчел қобилияти ҳимояи ӯро суст мекунад ва овозхонро даъват мекунад, ки бо ӯ кор карданро бас кунад. Рейчел аз ин амали Фрэнк ба хашм омада, ба ҳар роҳу восита мехоҳад аз ӯ қасос гирад. Боре дар як сафари ҳунари қотили номаълум тавассути занги телефон Рейчелро таҳдид мекунад ва Рейчел розӣ мешавад, ки аз ин ба баъд ба ҳама ҳарфҳои Фрэнк гӯш диҳад.

Фрэнк Рейчел оилаи ӯро ба ҷои амн, ба хонаи падараш мебарад. Рӯзи дигар, ӯ изи пойро дар назди хона меёбад. Инчунин писари Рейчелро, ки дар қаиқи бобмхобонда нишаста буд, наҷот медиҳад. Мошинҳо кор намекунанд, иртибот қатъ шудааст. Фрэнк дарк мекунад, ки бо як қотили ботаҷриба рӯ ба рӯ аст. Никки, ки аз сӯиқасд ба Флетчер ба ваҷд омадааст, ба Франк иқрор мешавад, ки вай қотилро таҳти таъсири ҳасад барои муваффақиятҳои Рейчел, ки ӯро сояафкан кардааст, киро кардааст. Шабона қотил ба хона ҳамла мекунад, аммо танҳо Никкиро мекушад ва пинҳон мешавад. То он вақт, полис девонаеро, ки мактубҳоро ба Рейчел фиристода буд, дастгир мекунад.

Рейчел пас аз маросими дафни Никки ба Франк мегӯяд, ки вай хатари рӯйдодҳоро дарк мекунад, аммо наметавонад аз ширкат дар ҷоизасупории Оскар даст кашад.

Ниҳоят, рӯзи ҷоизасупорӣ фаро мерасад. Фрэнк ҳис мекунад, ки қотил кӯшиш дорад, то Рейчелро ҳангоми ба саҳна ворид шудан, парронад. Дар канор, Фрэнк бо Портман (ҳамкори собиқи худ) вомехӯрад ва бо лағжиши забонаш тахмин мезанад, ки қотили кироя ӯ мебошад. Портман худро ҳамчун оператор муаррифӣ карда, силоҳи дар камера пинҳоншударо мепартояд, аммо Франк ба саҳна давида, Рейчелро бо баданаш аз тирҳо муҳофизат мекунад. Бо истифода аз ғавғо, Портман дубора ҳадаф мегирад, аммо Фрэнк ӯро бо зарбаи ҷавобӣ бозмедорад.

Рейчел ба ҳавопаймо савор мешавад, аммо дарк мекунад, ки бо Франк абадӣ хайрухуш карда наметавонад, аз ин рӯ халабонҳоро боздошта, ба сӯи шахси дӯстдоштааш медавад.

Навори охирин ба кори минбаъдаи Франк ҳамчун муҳофиз бахшида шудааст, инчунин Рейчел суруди нави таронаи I Will Always Love Youро месарояд.

 Дар нақшҳо 
 Кевин Костнер — Франк Фермер
 Уитни Ҳюстон — Рейчел Маррон
 Ҳари Кемп — Сай Спектор
 Томас Арана — Грег Портман
 Билл Коббс — Билл Девани
 Ралф Вайт — Ҳерб Фермер
 Мишел Ламар Ричардс — Никки Маррон
 Натаниэл Паркер — Клайв Ҳили
 Этел Эйлер — Эмма
 Майк Стар — Тони Скиппелли
 Ричард Шифф — Партофтани Томас

 Ҷоизаҳо 
 1993 — Ҷоизаи MTV Movie дар ду бахш
 1993 — Ҷоизаҳои Grammy дар ду бахш
 1993 — Номзадии Оскар (Суруди беҳтарин).
 1993 — Барои ҷоизаи тилоии Малина барои бадтарин ҳунарпешаи мард, бадтарин ҳунарпешаи зан ва панҷ категорияи дигар пешбарӣ шудааст.

 Саундтрек 

 Инчунин нигаред 
 Дискографияи Whitney Houston

 Истинод 
 Баррасии филм ва саундтрек дар rus.delfi.lv
 Шарҳи филм ва танқиди  Роҷер Эберт )
 Аз китоби «3500 филми Шарҳҳо» -и Сергей Кудрявцев

 Эзоҳ