Наҷмуддини Кубро

Наҷмуддини Кубро (; 1145, Хоразм — 1221, Урганҷ) — ориф, мутакаллим, файласуф ва и форс-тоҷик, бунёнгузори равияи кубравия.

 Зиндагинома 
Наҷмуддини Кубро дар овони ҷавонӣ ба Миср рафта, муддати зиёде дар тарбияи шайх Рӯзбехони Мисрӣ буда, баъд ба Табрез баргашта, илми шарҳи суннаро аз имом Абумансур меомӯзад. Дар омӯзиши илмҳои шаръӣ конеъ нагашта рӯ ба тасаввуф меова- рад ва хидмати ду-се шайхи замонашро адо карда, боз ба Миср бармегардад. Наҷмуддини Кубро бо фармоиши шайх Рӯзбеҳон бо аҳли байташ бо Хоразм баргашта, фирқаи нав — Кубравияро таъсис мекунад.

Ҳангоми истилои муғул дар муҳорибаи Хоразм кушта шудааст.

 Осор 
Аз осори гуногунмавзӯи Наҷмуддини Кубро, ки масъалаҳои мухталифи динӣ, фалсафӣ ва тасаввуфро дар бар мегиранд. Асарҳои зерро номбар кардан мумкин аст: «Фӣ одоби соликин» («Дар одоби соликон»), «Рисолату-л-хоиф-ул-ҳоим ан лавматил-лоим» («Рисолаи тарсандаи ово­ра дар бораи маломати маломаткунанда»), «Фавотеҳу-л-ҷамол» («Фатҳкунандаи зебоӣ»), «Рубоиёти сӯфиёна» ва ғайра Наҷмуддини Розӣ, Саъдуддини Ҳамавӣ, Маҷдуддини Бағдодӣ, Баҳоуддини Валад, Сайфуддини Бохарзӣ ва дигарон аз ҷумлаи шогирдони Наҷмуддини Кубро мебошанд.

 Эзоҳ 

 Адабиёт