Франс Грилпарсер

Франс Грилпарсер (; ) — шоир, яке аз асосгузорони драматургияи Австрия.

 Зиндагинома 
Дар шаҳри Венаисми ҳуқуқро омӯхт. Ба кори давлат машғул буд, инчунин асарҳои бадеӣ эҷод мекард. Соли 1826 дар Порис бо И. В. Гёте, соли 1836 бо Л. Бёрнс, ки ба асари драмавии «Нахустмодар»-и ӯ (1817) баҳои баланд дода буд ва бо Ҳайне шинос шуд. Дӯсти Л. Бетховен буд. Дар асарҳояш низоми иртиҷоии феодалӣ — ҳукмронии канслер Меттернихро танқид мекард. Ин иқдомаш боиси аз сензура нагузаштан ва ё ба танқиди сахт дучор гардидани драмаҳояш шуданд (мазҳакаи «Вой бар ҳоли дурӯғгӯй» (1838). Дар давраи Инқилоби солҳои 1848-49-и Олмон ҷонибдори ҳукумат шуд. Ба қалами ӯ як силсила шеърҳои лирикӣ, аз ҷумла «Муноҷот ба Понта», (1835) ва ду новеллаи баландмазмун — «Дайри Сендомир» (1828) ва «Мутриби бенаво» (1847) тааллуқ доранд. Франс Грилпарсер шуҳрати худро, пеш аз ҳама, ба шарофати драмаҳояш ба даст овардааст; дар онҳо пайванди хушбинона ва босаодати махсуси классикӣ, романтикӣ ва вуқӯъгароӣ дида мешавад. Дар фоҷианомаи «Сафо» (1818) ба ҳам созгор наомадани санъат ва воқеият тасвир мешавад. Инчунин дар бораи саъю кӯшиши ба даст овардани ҳокимият, ишқи заминии инсонӣ, мазаммати иртиҷои динӣ драмаҳо эҷод кардааст.

 Эзоҳ 

 Адабиёт