Наум Гребнев

Нау́м Иса́евич Гре́бнев (номи хонаводагии аслиаш — Рамбах; ) —  ва тарҷумони рус.

 Зиндагинома 
Хатмкардаи Институти адабии ба номи М. Горкийи Маскав (1949). Дар ҶБВ (1941—1945) ширкат кард. Маҷмӯаи аввалини шеърҳояш «Кори ҳақ» (1947)-ро ба ҳамяроқонаш бахшид. Минбаъд ба кори тарҷумонӣ пардохта, осори шоирони арман, гурҷӣ, қирғиз, тотор, туркман, ӯзбек ва мардумони дигарро ба русӣ баргардонид. Муддате дар Доғистон зиста, забони халқҳои Қафқози Шимолиро омӯхт. Ашъори Расул Ҳамзатов ва дигар шуарои Доғистон, Чеченистон, Кабардину Балқар, Абхозистонро ба русӣ тарҷума кард. Хидмати Наум Гребнев дар тарғибу ташвиқи ашъори адибони форс-тоҷик бузург аст; намунаҳо аз осори Ҷалолуддини Румӣ, дигар намояндагони адабиёти гузашта ва муосирро ба забони русӣ бо маҳорати баланд баргардон кардааст. Дар тарҷумаҳояш мазмунҳои бикру оҳангҳои ғоявии намунаҳои аслро дақиқ ифода намудааст. Осори тарҷумакардааш дар маҷмӯаҳои зиёд ба табъ расидаанд.

 Ҷоизаҳо 
Бо ордену медалҳои ҷангӣ сазовор шудааст.

 Осор 
 Четверостишия. Из таджикской народной лирики. Сталинабад, 1957;
 Что видел ёжик. Стихи. М., 1957; Из таджикской народной поэзии. Д., 1964;
 Истины. Изречения персидского и таджикского народов. М., 1968;
 Песни страны певцов. Из таджикской народной поэзии. Д., 1972;
 Деҳоти А. Озорной барашек. Стихи. Д., 1986;
 Джалаладдин Руми. Поэма о скыртом смысле. М., 1986.

 Эзоҳ 

 Сарчашма