Иля Голосов

Иля́ Алекса́ндрович Го́лосов () — меъмори шӯравӣ ва рус.

 Зиндагинома 
Дар Омӯзишгоҳи саноати бадеии Строганов (1896—1907), Омӯзишгоҳи рассомӣ, ҳайкалтарошӣ ва меъмории Маскав (1907-12) ва Академияи санъати Петербург (1912-15) таҳсил намудааст. Аввалин лоиҳаҳои тоинқилобии ӯ бо гуногуншаклии сабк фарқ мекарданд; солҳои 1920 ӯ яке аз меъморони бесобиқаи сабки авангардии рус, пешоҳанги романтизми рамзӣ гардид. Лоиҳаҳои дар ин солҳо офаридааш хеле чашмрас ва муназзам мебошанд (Маркази радио, 1921; Гӯшаи Шарқи Дур дар намоишгоҳи умумируссиягии хоҷагии қишлоқ, 1923; Қасри меҳнат, 1923 ва ғ.). Клуби ба номи Зуев (1928, Маскав), Қасри Шӯроҳо дар Хабаровск (1928-32), маҷмааи хонаҳои иқоматӣ дар шаҳраки коргарнишини Иваново-Вознесенк (1930-32) аз ҷумлаи лоиҳаҳои нисбатан бузурги ӯ мебошанд. Солҳои 30 асри 20 дубора ба шаклу намуди классикии биносозӣ рӯ овард, вале дар иншооти баъдинаи ба сабки неокласситсизм сохтааш нишонаҳои сабки авангардӣ ба назар мерасанд: Қасри Китоб (1935), Мактаби олии Иттифоқҳои касаба (1938), бинои иқоматӣ дар кӯчабоғи Покровскийи Маскав (1936-41) ва ғ.

 Эзоҳ 

 Сарчашма