Владимир Гордлевский

Влади́мир Алекса́ндрович Гордле́вский () — шарқшинос, муаррих ва туркшиноси рус, академики (1946), Ходими хидматнишондодаи илми Туркманистон (1954).

 Зиндагинома 
Хатмкардаи Институти забонҳои Шарқ (1899, аз соли 1918 Институти шарқшиносии Маскав) ва факултаи таъриху филологияи Донишгоҳи Маскав (1904). Аз соли 1918 дар Институти шарқшиносии Маскав (аз соли 1948 профессор) бахши забон ва адабиёти туркро дарс медод. Солҳои 1946-56 мудири шуъбаи Институти шарқшиносии АИ ИҶШС буд. Беш аз 300 мақолаву асар навиштааст, ки асосан ба забон, адабиёт, фолклор, мардумшиносӣ ва таърихи Туркия бахшида шудаанд. Яке аз муаллифони «Грамматикаи забони туркӣ» (1928). Дар солҳои охири фаъолияташ ба таҳқиқу омӯзиши таърихи асрҳои миёнаи Туркия дар аҳди Усмониён машғул шудааст. Муаллифи «Давлати Салҷуқиёни Осиёи Хурд» (1960), «Анатолия» (1962), «Тӯйи Усмониён» (1968).

 Ҷоизаҳо 
Бо ду ордени Ленин ва ордени Байрақи Сурхи Меҳнат сарфароз гардидааст.

 Эзоҳ 

 Сарчашма