Гингивит

Гингиви́т (; аз  — «милк» ва  — «илтиҳоб») — илтиҳоби луобпардаи милки дандонҳо.

Сабаби пайдоиши гингивит сирояти бактерияву вирусҳо, риоя накардани қоидаҳои беҳдошт, милкро захмдор кардани қираи тези дандони шикаста, санги дандон, пломба ва рӯкаш, таъсири кислотаю ишқорҳо ва гармӣ ба милки дандон мебошад. Гингивит мумкин аст дар натиҷаи витаминкоҳиш, аллергия, ихтилоли кори ғадудҳои усораи дохилӣ, бемориҳои роҳи меъдаву рӯда, гурда, хун, заҳролудӣ аз намакҳои филиззот (сурб, руҳ) ва парадонтит низ зуҳур ёбад. гингивит назлавӣ, захмӣ, рушдӣ (гипертрофӣ) ва пажмурдавӣ (атрофиявӣ) мешавад. Ҳангоми гингивити назлавӣ луобпардаи милки дандон сурх шуда, вараму хориш мекунад, аз бехи дандонҳо хун мешорад. Дар мавриди гингивити захмӣ бофтаҳои канори милки дандон мавт (некроз) мешаванд. Бемор беҳол гашта, милки дандонҳо дард мекунад, аз даҳон бӯйи нохуш меояд; ҳарорати бадан ҳам мумкин то 39° баланд шавад. Кам гаштани гӯшти милк ва намоён шудани решаи дандонҳо аломати гингивит-и пажмурдавӣ аст. Дар ин мавридҳо гармиву сардӣ ба дандонҳо таъсири ногувор мерасонанд.

Бо мақсади муолиҷаи гингивит истифодаи доруҳои антисептикӣ, витаминҳо, тоза кардани санги дандон, табобати дандонҳои пӯсида манфиатбахш аст.

 Эзоҳ 

 Адабиёт 
 Груздев Н. А. Острая одонтогенная инфекция. М., 1978;
 Шаров Д. В. Стоматология. М., 2005;
 Луцкая И. К. Основы эстетической стоматологии. Минск, 2005. 

 Сарчашма 


Гурӯҳ:Бемориҳои дандон