Волтер Герлох

Ва́лтер Ге́рлах (, 1 августи 1889, Бибрих — 10 августи 1979, Мюнхен, Олмон) — и олмонӣ, узви АИ Гёттинген (1947).

 Зиндагинома 
Хатмкардаи Донишгоҳи Тюбинген (1911). Солҳои 1916-21 дар донишгоҳҳои Тюбинген ва Гёттинген кор кардааст (1921-25). Проф. Донишгоҳи Франкфурт ва 1929-57 Донишгоҳи Мюнхен. Дар солҳои Ҷанги дуюми ҷаҳонӣ (1939—1945) яке аз роҳбарони лоиҳаи атомии Олмон буд. Дар соҳаҳои спектроскопия (тайфшиносӣ)-и атомӣ ва ҳастаӣ, назарияи квантӣ, магнетизм, таърихи физика таҳқиқот анҷом додааст. Г. барои муайян намудани собитаи қонуни Стефан-Болсман, инчунин бузургиҳои фишори афканишоти электромагнитӣ таҷрибаҳо кардааст. Солҳои 1921-22 ҳамроҳи О. Штерн бо санҷишҳо исбот намуд, ки дар атом моменти магнитӣ (таҷрибаҳои Штерн-Герлах) мавҷуд аст. Ҳамзамон дар мисоли атомҳои нуқра (қабати берунии он як электрон дорад) нишон дод, ки ҳангоми аз майдони магнитии ғайриякҷинсаи баландшиддат гузаштан, атомҳо самти ибтидоии худро тағйир медиҳанд: яъне, моменти магнитии атом ба мавҷудияти моменти магнитии хусусии электрон вобаста мебошад. Самти майдони магнитии атом дар ин маврид ба қимати дискретӣ соҳиб мегардад (дар фазо квантонида мешавад). Г. ба таҳлили ададии спектрӣ (тайфӣ) асос гузошта (1826), анизотропияи монокристаллҳои оҳанро омӯхтааст. Солҳои 1931-32 таносуби таҷрибавии байни муқовимоти электрии хос ва магнитнокии хӯлаҳои оҳанро дар майдони магнитии берунӣ кашф кардааст (формулаҳои Герлах).

Дар бораи зиндагиномаи И. Кеплер, М.Фарадей, О. Ган асарҳо навиштааст.

 Эзоҳ 

 Сарчашма