Александр Герман

Алекса́ндр Петро́вич Ге́рман (22 октябри 1874, Вятка, ҳоло Киров — 30 ноябри 1953, Ленинград, ҳоло Санкт-Петербург) — олими соҳаи механикаи кӯҳкорӣ, профессор (1914), доктори илмҳои техникӣ (1935), академики АИ ИҶШС (1939).

 Зиндагинома 
Хатмкардаи факултаи физика ва математикаи Донишгоҳи давлатии Петербург (1897) ва Институти кӯҳкории Петербург (1903). Аз соли 1907 муаллими Институти кӯҳкории Петербург. Солҳои 1915-18 мудири кафедра, 1918-45 ёвари директор ва аз соли 1945 ноиби ректор оид ба илми Институти кӯҳкории Петроград (минбаъд Ленинград) буд. Бунёдгузори назарияи механикии кӯҳкорӣ оид ба таҷҳизоти конҳо, мошинаҳои термикии филиззот асарҳои илмӣ интишор кардааст. Соли 1912 бори нахуст шароити мусоиди ақибзании термодинамикии турбинаҳои буғиро ба таври таҳлилӣ муайян намуд. Александр Герман динамикаи дар конҳо ба тариқи автоматӣ бардоштани маъданро бо усули таҳлилӣ ҳаматарафа таҳқиқ кард. Дар сохтани лоиҳаи корхонаҳои бузурги кӯҳкории Донбасс, Урал, Кузбасс, Қарағанда ва Ткварчели ширкат варзидааст.

 Ҷоизаҳо 
Бо 2 ордени Ленин, 3 ордени дигар ва медалҳо сарфароз гардидааст.

 Эзоҳ 

 Адабиёт 
 Анисимова З. И. Александр Петрович Герман. М., 1950;
 Зодчие Санкт-Петербурга. XX век/Сост. В. Г. Исаченко. СПб., Санкт-Петербург. 2000.

 Сарчашма