Саъдуддини Ҳамавӣ

Саъдуддини Ҳамуя ё Ҳамавӣ (; ) — ориф, сӯфӣ,  ва и форс-тоҷик, аз шогирдони биловоситаи Наҷмуддини Кубро.

 Зиндагинома 
Давраи ҷавониаш дар Ҷувайни Хуросон гузаштааст. Саъдуддини Ҳамуя барои такмили сулуки худ муддатеро дар ҷабали Қосиун (Димишқ) гузаронд ва сипас дар Баҳрободи Хуросон дар дашти Ҷувайн дар маҳалли таваллуди хеш иқомат гузид.

 Таълифот 
Аз осори ӯ китоби «Латоифу-т-тавҳид фӣ ғароиби-т-тафрид», «Алмисбоҳ фӣ-т-тасаввуф», «Биҳору-л-ғариб» асарҳои тасаввуфии Саъдуддини Ҳамавӣ мебошанд. Рисолаи «Улуму-у-ҳақоиқ ва ҳукми-д-дақоиқ» ба назарияи маърифати тасаввуф оид аст.

Мувофиқи маълумоти муҳаққиқи эрони Қосим Ғанӣ дар «Таърихи тасаввуф» Саъдуддини Ҳамавӣ маърифати инсониро ба маърифати ақлӣ ва тасаввуфӣ ҷудо намуда, эълом дошт, ки маърифати ақлӣ ба воситаи истидлол ва маърифати тасаввуфӣ тавассути кашфу шуҳуд амал мепазиранд.

 Эзоҳ 

 Адабиёт