Габриэли, Франческо

Франческо Габриели (; , Рум — , ҳамон ҷо) — шарқшиноси итолиёӣ, исломшинос, пажӯҳишгари таъриху тамаддуни кишварҳои араб.

 Зиндагинома 
Донишгоҳи шаҳри Румро хатм карда, солҳои 1928-35 дар Донишномаи Итолиё ҳамчун муҳаррир кор кардааст. Солҳои 1935-38 устоди Донишгоҳи Шарқи шаҳри Неапол ва солҳои 1938-79 профессор расмии забону адабиёти араб дар донишгоҳи Рим. Таълифоти ӯ «Халифа Маъмун ва алавиҳо» («Al-Mamun e gli Alidi», 1929), «Сафарҳои Синдбод» («Viaggi di Sindibad», 1943), «Таърих ва тамаддуни мусулмонон» («Storia e civiltа musulmane», 1947), «Аз ҷаҳони ислом» («Dal mondo dell’Islàm», 1954) «Аъроб» («Gli Arabi», 1957), «Муҳаммад ва футуҳоти бузурги араб» («Maometto e le grandi conquiste arabe», 1967) ва ғ. пиромуни мамолики ислом, таъриху тамаддуни исломӣ ва фарҳангу таъриху забону адабиёти араб пураҳаммиятанд. Г. ба забону адабиёти форсӣ низ мароқ дошт ва аз ҷумла «Рубоиёти Умари Хайём»-ро («Le Rubaiyyàt di Omar Khayyàm», 1944) мунташир намуд.

 Эзоҳ 

 Сарчашма