Вайнберг Стивен

Вайнберг Стивен () — и амрикоӣ, доктори фалсафа.

 Зиндагинома 
Хатмкардаи Донишгоҳи Корнелл (1954). Соли 1957 дар Донишгоҳи Принстон таҳти роҳбарии С. Трэйман ба дараҷаи илмии доктори фалсафа соҳиб шуд. Аз соли 1973 профессор Донишгоҳи Гарвард ва ҳамзамон ходими калони илмӣ-и расадхонаи астрофизикии Смитсон буд. Аз соли 1982 профессор физика ва астрономия дар Донишгоҳи Техаси шаҳри Остин. Асарҳояш ба таҳқиқи зарраҳои бунёдӣ, назарияи майдон, астрофизика ва астрономия бахшида шудаанд. Вайнберг барои дастгирии суперколлайдери фавқунноқил дар конгресси ИМА баромад кардааст. Дар бораи илм, таърих ва фалсада дар назарияи муттаҳидаи таъсироти мутақобилаи суст ва электромагнитии байни зарраҳои бунёдӣ, аз ҷумла пешгӯии ҷараёнҳои сусти нейтралӣ сазовори Мукофоти Нобел гаштааст (1979, якҷо бо Ш. А. Глэшоу ва Абдуссалом). Дорандаи Медали миллии илмии ИМА (1991).

 Осор 
 Открытие субатомных частиц, М., 1986;

 Эзоҳ 

 Сарчашма 


Гурӯҳ:Олимони ИМА
Гурӯҳ:Олимони асри XX