Василий Владимиров

Владимиров Василий Сергеевич (9 январи 1923, деҳаи Дяглевои губернияи Петроградский, Русия ‒ 3 ноябри 2012, Одинсово, вилояти Маскав) — и рус, академики АИ ИҶШС (1970), АИ Русия (1991), Қаҳрамони Меҳнати Сотсиалистӣ (1983), доктори илмҳои физика ва математика (1959).

 Зиндагинома 
Хатмкардаи Университети Ленинград (1948). Иштирокчии ҶБВ. Аз соли 1948 дар Институти математикаи ба номи В. А. Стеклови АИ Русия кор кардааст. Василий Владимиров, асосан, дар соҳаи муодилаҳо ва моделҳои физикаи математикӣ, функсияҳои умумиятдодашуда, функсияҳои комплексии бисёртағйирёбанда, назарияи тауберии бисёрчена, назарияи ададҳо, усулҳои ададӣ, назарияи квантии майдон тахқиқот анҷом додааст. Ҳамроҳ бо Н. Н. Боголюбов (1958-71) бо таҳқиқоте марбут ба сарҳадди назарияи функсияҳои комплексии бисёртағйирёбанда ва назарияи функсияҳои умумиятдодашуда (ба истилоҳ «теорема дар бораи тезии фона») машғул буд. Теоремаи Боголюбов — Владимиров дар бораи ковариантнокии функсияҳои голоморфӣ, ки аксиомаҳои назарияи квантии майдонро қонеъ мекунад, машҳур аст. Теоремаи тауберии Харди-Литлвудро барои ҳолати бисёрчена умумият дода (1976), назарияи таубериро дар назарияи квантии аксиоматикӣ татбиқ кард.

 Ҷоизаҳо 
Дорандаи Мукофоти сталинӣ (1953), Мукофоти давлатии ИҶШС (1987). Бо 2 ордени Ленин (1975, 1983) ва дигар ордену медалҳо сарфароз гардидааст.

 Осор 
 Методы теории функций многих комплексных переменных. М., 1964;
 Обобщенные функции в математической физике. М., 1979;
 Уравнения математической физики. М., 1988.

 Эзоҳ 

 Адабиёт 
 В. С. Владимиров. М., 1987.