Абдулло Бобохонов

Абдулло Бобохонович  Бобохонов  (8 феврали 1910, Қирғизистон, шаҳри Тӯқмоқ — 10 июни 1990, Маскав) — яке аз аввалин меъморони ӯзбек, профессор (1965). Меъмори халқии СССР (1970).

 Зиндагинома 
Хатмкардаи Институти индустриалии Осиёи Миёна (1933). Сармеъмори Идораи лоиҳакашии шаҳри Тошканд (1938—1944), раиси Раёсати ҷамъияти меъморон (1944—1946, 1964—1986), муовини вазири сохтмони Ӯзбекистон (1955-59), ходими илмӣ ва мудири шуъбаи Академияи меъмории Ӯзбекистон (1960—1963), устоди Институти политехникии Тошканд (1963). Солҳои 1963—1989 ба меъморони ҷавон донишу таҷрибаи худро омӯзонд.

 Корҳо 
Корҳои асосии Абдулло Бобохонов: қисми меъмории маҷмӯаи обамбори Каттақӯрғон (1940—1941) ва Ҷанубии Сурхон (1964—1967), Мақбараи Ҳамза дар Шоҳимардон (1950), расадхонаи Улуғбек дар Самарқанд (1962). Дар Тоҷикистон низ як силсила иморатҳо аз рӯйи лоиҳаи ӯ сохта шудаанд: Театри давлатии академии драмаи тоҷик ба номи А. Лоҳутӣ (1952), собиқ кинотеатри «8-уми март» дар хиёбони Рӯдакии шаҳри Душанбе (1952) ва ғ. Абдулло Бобохонов зиёда аз 100 лоиҳаи биноҳои маъмурӣ, маърифатӣ, маишӣ ва ғайраро кашидааст, ки дар асоси онҳо иморатҳо сохта шудаанд.

 Эзоҳ 

 Сарчашма