Ганҷи арӯс

«Ганҷи арӯс» ():

 Аз ганҷҳои ҳафтгонаи Хусрави Парвиз, ки ба ифтихори маҳбубааш номгузорӣ кардааст.
 Аз суруду оҳангҳои мавсимию маросимии куҳани тоҷикон.
 Навои хосса дар таркиби ҳафт дастони «Хусравонӣ»-и Борбад, ки барои ҷашни Хусрави Парвиз тасниф намудааст.
 Гӯшаи мусиқӣ дар таркиби парда (мақом)-и «Зерафкан» (12-парда, «Дувоздаҳмақом») аст, ки онро Мирсайид Алии Ҷурҷонӣ дар «Мақолиду-л-улум» аз таснифоти маъмул ва гӯшаи тараннумӣ дар таркиби шуъбаи «Гулистон» ном бурдааст. Аммо «Ганҷи арӯс» дар таълифоти адабию мусиқии асрҳои баъдӣ чун гӯша ва ё қитъаи мусиқӣ дар таркиботи мақомҳо ёдрас нашудааст.

 Эзоҳ 

 Адабиёт 
 Энциклопедияи адабиёт ва санъати тоҷик. Ҷ. 1. Д., 1988;
 Борбаднома. Д., 1989; Нағмаи ниёкон. Д., 1989;
 Раҷабов А. Эҷод ва иҷрои мусиқӣ дар садаҳои IV—VII. Д., 2011;
 فرهنگآنندراج. کلکته٬١۸۸٧؛برهانقاطع. نولکشور٬١۸۸۹؛
 رضاقلیخانهدایت. مجمعالفصحا. چاپسنگی١۸۹٧٬
 ابومنصور ابن طاهر ابن زیله. کتاب الکافی الموسیقی. بغداد، ١۹۶۴؛
 ابن خوردادبه. کتاب اللهو و الملا هی. بیروت، ١۹٥٧؛
 محمد علی امام ششتری. شعر و موسیقی و ساز و آواز در ادبیات فارسی. تهران٬ ١۳۴۶هـ. ش؛
 نصرت الله حدادی. فرهنگنامۀ موسیقی ایران. تهران٬ ١۳٧۶هـ. ش.؛
 مهدئ ستایشگر. واژه نامۀ موسیقی ایران زمین. جلد 1. تهران، ١۳۸١ هـ. ش.ر

 Сарчашма