Суннатулло Бобохоҷаев

Суннатулло Бобохоҷаев (Бобохоҷаев Суннатулло Мадвалиевич; 25 майи 1929, деҳаи Пӯлодони ноҳияи Конибодом — 30 сентябри 2003, Душанбе) — геологи тоҷик, доктори илмҳои геологияю минерология (1973), профессор (1990), Ходими шоистаи илми ҶТ(1996), узви вобастаи Академияи муҳандисии Тоҷикистон. Дорандаи Мукофоти давлатии Тоҷикистон ба номи Абуалӣ ибни Сино (1971).

 Зиндагинома 
Хатмкардаи Институти давлатии Осиёи Миёна дар шаҳри Тошканд (1950). Дар Институти геологияи АИ ҶШС Тоҷикистон ба ҳайси ходими хурди илмӣ, ходими калони илмӣ, мудири лаборатория, мудири осорхона, мудири шуъбаи петрография, ходими калони илмӣ (1950-1986) кор кардааст. Солҳои 1986-1989 мудири кафедраи гидравлика, аз соли 1998 мудири лаб. гидравлика ва геологияи Донишгоҳи аграрии Тоҷикистон  буд. Дар соҳаи петрография ва геокимиёи конҳо таҳқиқот бурда, 10 рисола, зиёда аз 200 мақолаву асари илмӣ таълиф кардааст, харитаи ҷойгиршавии конҳои маъдани Қаромазорро тартиб додааст. Бо ташаббуси ӯ асари 4-ҷилдаи «Петрографияи Тоҷикистон» ба чоп расид.

 Ҷоизаҳо 
Суннатулло Бобохоҷаев бо ордени «Нишони фахрӣ» (1971) ва медалҳо сарфароз гардидааст.

 Осор 
 Петрография и особенности геохимической специализации интрузивных компонентов Восточного Карамазара. Д., 1975;
 Интрузивные комплексы Западного Карамазара. Д., 1982, 
 Эволюция магматизма Средней Азии. М., 1986;
 Петрография Таджикистана. Д., 1986; 
Магматизм полезных ископаемых и геохимия Карамазара (библиография). Д., 1997;
 Луғати русӣ ба тоҷикиии истилоҳоти геология ва гидрогеология. Д., 2001; 
 Ганҷҳои кишвари тоҷикон. Д., 2003.

 Эзоҳ 

 Сарчашма