Вишневский, Александр Василевич

Вишневский Александр Василевич (, , авули Чирюрт, Доғистон — 13 ноябри 1948, Маскав) — ҷарроҳ, узви ҳақиқии АИТ ИҶШС (1947), Арбоби шоистаи илми ҶШФСР (1934). Асосгузори беҳиссозии узвҳои алоҳида қабл аз ҷарроҳӣ ва дигар анвоъи табобат.

 Зиндагинома 
Хатмкардаи факултаи тиббии Донишгоҳи Қазон (1899). Мудири клиникаи ҷарроҳии ҳоспиталӣ (1914-25) ва клиникаи ҷарроҳии факултативии Қазон (1926-34). Соли 1947 директори Институти ҷарроҳии АИТ ИҶШС таъйин шуд (аз соли 1948 номи Александр Вишневскийро дорад). Александр Вишневский оид ба роҳҳои беҳиссозии мавзеӣ бо усули инфилтрати хазанда ва таъсири шифобахши ангезиши сусти силсилаи асаб бо маҳлули новокаин ҳангоми баъзе бемориҳо пажӯҳиш анҷом дод, навъҳои гуногуни блокадаи новокаинӣ ва истифодаи онро дар пайвастагӣ бо бандинаи баласонӣ пешниҳод намуд. Ӯ марҳаме кашф намудааст (ба номи «Марҳами Вишневский» маъруф аст), ки таркиби он аз зифт, ксероформ, равғани беданҷир иборат буда, шифои захмро метезонад, барои табобати ҷароҳат, сӯхтагӣ ва ғ. манфиатбахш аст.

 Осор 
 Собрание трудов. Т. 1-5. М., 1950—1952.

 Эзоҳ 

 Сарчашма