Соёти Наво

Соёти Наво ( ;  ;  ;   тахаллусаш Ҳарутиюн Сайёдиян () () — шоир ва сарояндаи арманӣ, устоди лирикаи ишқӣ.

Дар имтидоди зиёда 150 сол ҳаёт ва фаъолияти шоири маъруф мавзӯи баҳси нависандагон, забоншиносон, таърихшиносон ва файласуфон мебошад. Бо вуҷуди ин, бисёр ҳолатҳо ва ҷузъиёти муҳимми ҳаёти ӯ то ҳол дақиқ ва омӯхта нашудаанд.

 Зиндагинома 

 Насаб 
Муҳаққиқон санаҳои гуногуни таваллуди шоирро қайд мекунанд — 1712, 1717, 1722  . Бино ба пешниҳоди аввалин муҳаққиқи ҳаёт ва осори ӯ Геворк Ахведиян, ӯ соли 1712 таваллуд шудааст.

Саёти Наво дар оилаи косиби камбағал таваллуд шудааст, ки дар таъмид ӯ номи Артуюн Саядиянро гирифт. Падари ӯ Махтеси Карапет Саядиян дар солҳои ҷавонии худ дар Ҳалаб зиндагӣ мекард ва модараш Соро, аслан аз Санахин (деҳае дар шимоли Арманистон, ки бо дайраи асримиёнагӣ маъруф аст), дар маҳаллаи Арманистони Тифлис — Авлабар ва баъд дар канори Арманистон зиндагӣ мекард. Падари Соёт шахси хеле эътиқодӣ буд: пешванди Махатеси дар номи ӯ маънои шахсеро дорад, ки Байтулмуқаддасро зиёрат кардааст.

 Эзоҳ 

 Адабиёт 

 Брюсов V. Шеъри Арманистон. — М., 1916 .-- S. 59-64.
 Лавонян Г. Шумо дар он ҷо ҳастед — Саят-Нова, ҳаёт ва фаъолияти адабӣ
 Леонидзе. Ашуг Саят-нова. — Тифлис, 1930. (боркаш. )
 Макинцян P. Мақолаи муқаддимавӣ ба «Маҷмӯаи пурраи шеърҳо» Саят-Нова. — Эриван, 1932.
 Налбандян V. Саят Нова. — Ереван, 1987.
 Саркисян H. Саят Нова. — Ереван, 1963.
 Севак П. Хидмати халқ, сарояндаи муҳаббат // Забони адабии Арманистон. — 1963. — № 10. — С. 51-65.
 Севак П. Саятова Нова. — Ереван, 1969 (2. таҳрири 1987).
 Сурхатян. Марворидҳои адабӣ. — Тифлис, 1932. — Т. Ман.






 Пайвандҳо 
 Китобхонаи электронӣ
 Сайат-нова
 Шеърҳои Саят-Нова
 Шеърҳои Саят-Нова
 Корҳои ҷамъшудаи Саят-Нова, ки устодони машҳур иҷро мекунанд