Фарсанг

Фарса́нг, фарса́х (парса́нг, параса́нг, параса́нга, фарса́нг, фарса́г, санг, таш, йигач) (, ,  ё ) — ченаки масофа.

 Тахрих 
Маълумоти аввалин оид ба фарсанг дар Авесто, инчунин дар асарҳои мулллифони асрҳои 9—10 мавҷуд аст. Дар замонҳои қадим ба ҷои фарсанг сангро кор мефармуданд.

Аксари олимон дарозии 1 фарсангро 6—8 км муайян кардаанд. Аммо фарсанг дар мавзеъҳои мухталиф гуногун буд: дар садаи XIX дар Бухоро, Самарқанд, Тошканд, Фарғона, Хоразм ва Хуҷанд 1 фарсанг баробари 8 чақрим, яъне тақрибан 8,5 км, дар раёнҳои ҷануби Тоҷикистонн имрӯза 1 фарсанг ба 10 ҳазор қадам, тақрибан ба 6—7 км баробар аст.

Аҳолии ҳавзаи дарёи Хингоб, инчунин тоҷикони Қаротегин ва Дарвоз ба ҷои фарсанг ба сифати ченаки дарозӣ масофаи овозрасро истифода мебурданд.

 Эзоҳ 

 Адабиёт 
 Рахимов М. Р., Земледелис таджиков бассейна раён Хингоу в дореволюсионный период, Сталинабад. 1957.

 Сарчашма 


Гурӯҳ:Ченакҳои дарозӣ