Иван Бодуэн де Куртенэ

Ива́н Алекса́ндрович Бодуэ́н де Куртенэ́ (ё Ян Несислав Игнасий Бодуэ́н де Куртенэ́; , , Радзимин — , Варшава) — забоншиноси русБодуэн де Куртенэ, Иван Александрович // Новая иллюстрированная энциклопедия. — Кн. 3. Би-Ве. — : Большая российская энциклопедия, 2003. — С. 27—28. — ISBN 5-85270-195-5 (кн. 3), ISBN 5-85270-218-8. и лаҳитабор, узви вобастаи АИ Петербург (1897). Яке аз намояндагони маъруфи забоншиносии умумӣ ва муқоисавӣ, саромади мактабҳои забоншиносии Қазон ва Ленинград. Профессори донишгоҳҳои Қазон (1875–83), Юрйевск (Тарту; 1883–93), Краков (1893–99), Петербург (1900–18).

 Зиндагинома 
Солҳои охири умрашро дар Варшава гузарондааст. Ба таҳқиқи масъалаҳои забоншиносии умумӣ, муқоисавӣ-таърихӣ, таърихи забонҳои русӣ, полшагӣ ва диг. забонҳои славянӣ, фонология, назарияи хат ва ғ. машғул шудааст. Б. де К. забонро иборат аз маҷмӯи аломатҳо, падидаи иҷтимоӣ ва равонӣ медонист. Бо истифода ва дарки мафҳумҳои «статика» ва «динамика» мавҷудияти ҳадди синхрония ва диахронияро дар забон таъкид кардааст. Хидмати бузурги Б. де К. таҳияи назарияи фонема мебошад. Ӯ таснифи табодули фонетикиеро таҳия кард, ки онҳоро чун муносибати фонемаҳои гуногун дар таркиби морфемаҳои забонҳои ба ҳамдигар хеш мефаҳмид. Таълимоти Б. де К. барои пешрафти омӯзиши фонетика, забоншиносии умумӣ мусоидат намуданд.

 Эзоҳ 

 Адабиёт 
 Алпатов В. М. История лингвистических учений. М., 2001.

 Сарчашма