Гавҳар (мазмунҳо)

Гавҳар, гуҳар (), ҷавҳар:
 марворид, дур(р), — моддаи оҳакии лундашакл, ки дар ҷавф (ковокӣ)-и садаф (баъзе намудҳои моллюскҳо)-и баҳр ё дарё пайдо мешавад
 Санги қиматӣ, ёқут, марҷон, лӯълӯ, бештар алмос. 
 мафҳуми фалсафӣ, нигар Ҷавҳар; Дар фалсафа ба маънои асл, зот, сиришт истифода мешавад.
 дар адабиёт, нигар Ҷавоҳирнома; Ба маънои маҷозӣ — нажод, насаб, фарзанд, ашк, дандон:

Дар адабиёти бадеӣ гавҳар сифатҳои гуногун дорад: гавҳари манзум (гавҳари ба ришта кашидашуда), гавҳари ноб (гавҳари тозаву мусаффо ва холис), гавҳари суроб (гавҳари рахшон), гавҳари фард, гавҳари фурӯзон, гавҳари якто, гавҳари якдона, гавҳари шабфурӯз, гавҳари шабчароғ (гавҳаре, ки дар шаб метобад).

 Эзоҳ 

 Адабиёт 
 Фарҳанги забони тоҷикӣ (иборат аз 2 ҷилд) Ҷ. 1 А-О./Дар зери таҳрири М. Ш. Шукуров, В. А. Капранов, Р.Ҳошим, Н. А. Маъсумӣ. — Москва 1969, — c. 248

 Сарчашма 


Гурӯҳ:Мафҳумҳо