Дибоҷ

Дибоҷ (    ҳамчунин ба забони румӣ, чун Dibadj; дар расмият ҳамчун Qal'eh (форсӣ: قلعه) маълум аст, Chahārdeh, Chārdeh ва Ҷарде)  шаҳр дар  Бахши марказии шаҳристони Домғон, Шаҳристони Домғон, Устони Симнони, Эрон. Дар барӯйхатгирии соли 2016, шумораи аҳолии он 5,647 нафар буд.

Дибоҷ дар  шимоли Домғон, дар маркази кӯҳҳои Албурз воқеъ аст. Он дар роҳи Устони Мозандарон ҷойгир шудааст ва яке аз шаҳрҳои асосии  Шаҳристони Домғон мебошад. Он қаблан Chahardeh номида шуда буд, яъне маҷмӯаи деҳаҳое буд, ки ба мақоми шаҳрдорӣ дар соли 1995 гузаронда шуда буданд.

 Ҷуғрофия 
Дар маркази Албурз, дар наздикии сарчашмаи дарёи Домғон, ки аз ин ҷо сар мешавад ва баъдтар бо обҳои Али Баҳор (Чашмаи Алӣ) ҳамҷоя мешавад, аз шаҳри Домғон то Дашти Кавир мегузарад. Иқлим дар зимистон хеле хунук, аммо дар тобистон мӯътадил аст. Баҳорони сербориши  Сари Чашма, ин минтақаро барои кишоварзӣ ва боғдорӣ ҳосилхез месозад.

 Этимология 
Қаблан,Chahardeh  (Чаҳордеҳ) номидбар мешуд, зеро он иборат аз маҷмӯи 4 деҳа: Қалеҳ, Варзон, Зардаван ва Аминобод буд. Чаҳордеҳ маънои чор деҳаро дорад, "Чаҳор" вожаи  ҳинду эронӣ мебошад. Аммо дар асл, имрӯз танҳо 3 деҳа боқӣ мондааст, зеро деҳаи Аминобод бо сабабҳои табиӣ, мисли заминҷунбӣ, обхезӣ ва / ё ҳамлаҳои низомӣ хароб шудааст. Имрӯз, номгузории Аминобод, ки онро пеш мардуми маҳаллӣ меномидад, чун Хараб Деҳ  деҳаи харобшуда / харобгашта  номгузорӣ шудааст.

Вақте ки Чаҳордеҳ ба шаҳр табдил дода шуд, номи Дибоҷ-ро гирифтааст. Мақбараи Имомзода дар ҷанубу ғарби шаҳр, дар деҳаи Қалеҳ ҷойгир шудааст. Инҷо қабристони (оромгоҳи)  Муҳаммад ибни Имоми Саъд (Ҷаъфари Содиқ) бо номи Муҳаммади Дибоҷи воқеъ мебошад. Дибоҷ (Dibaj) маънояш ба забони арабӣ Diba ( абрешим ) аст.

 Аҳолӣ 
Мардум мусулмонони шаҳр асосан ба мазҳаби шиа эътиқод доранд. Забони онҳо ба забони Мозандаронӣ наздик аст, аммо калимаҳои зиёде мавҷуданд, ки ба забони дамғониҳои инҷо бо забонҳои дигари эронӣ  истифода мекунад. Масалан, калимаҳои монанди Khin ( ,  ), Ди ( , ), Bashim ( , ), дигарашон (     , ) -ро дар забонҳои Лори дидан мумкин аст.

 Кишоварзӣ, боғдорӣ ва саноат 
Маҳсулоти асосии боғдорӣ инҳо мебошанд: чормағз, себ, гелос, гелос ва зардолу. Деҳқонон инчунин гандум ва картошка парвариш мекунанд.

Дар наздикии ин шаҳр як корхонаи рехтагарии алюминий мавҷуд аст, ки қисмҳои муҳаррики мошин истеҳсол мекунад. Инчунин бунёди як корхонаи нав дар назар аст.

 Адабиёт 
 Тарихи Дамган - Кешаварз, Муҳаммад Алӣ, Нашриёти Қомес, Теҳрон, 1993

 Эзоҳ 

Гурӯҳ:Шаҳрҳои Эрон
Гурӯҳ:Шаҳрҳои устони Симнон
Гурӯҳ:Маҳалҳои аҳолинишин аз рӯи алифбо
Гурӯҳ:Саҳифаҳое, ки бо тарҷумаҳои ношинос оварда шудаанд