Фридрих Боденштедт

Фридрих Боденштедт (; 22 апрели 1819, Пайне, Саксонияи Поин — 18 апрели 1892, Висбаден) — нависандаи олмонӣ, .

 Зиндагинома 
Дар шаҳрҳои Гёттинген, Мюнхен ва Берлин илмҳои фалсафа, таърих ва забонҳоро омӯхт. Солҳои 1841—1943 дар Маскав, 1844—1945 дар Тифлис муаллим буд. Дар Тифлис аз Мирзо Шафеи Возеҳ забонҳои форсӣ, гурҷӣ, арманиро омӯхт. Солҳои 1846—1947 ба Қафқоз, Осиёи Хурд сафар кардааст. Дар таассуроти ин сафар китоби «Ҳазору як рӯз дар Шарқ»-ро (2 ҷ., 1849—1950) навишт. Дар ин китоб тарҷумаи олмонии баъзе ғазалҳои Ҳофиз, ки Боденштедт аз забони Возеҳ навишта буд, ҷой дода шудаанд. Дар маҷм. «Сурудҳои Мирзо Шафеъ» (1851) низ ашъори баъзе шоирони озарбойҷонӣ ва форс-тоҷик, аз ҷумла рубоиёти Умари Хайёмро (маҷм. «Сурудҳо ва тамсилоти Хайём», 1881) ба забони олмонӣ тарҷума ва нашр кардааст.

 Китобшиносӣ 
 1843 — «Koslow, Puschkin und Lermontow»
 1845 — «Poetische Ukraine».
 1862 — «Russische Fragmente»
 1875 — «Shakspears Frauencharaktere»
 1882 — «Vom Atlantischen zum Stillen Ocean»

 Эзоҳ 

 Адабиёт 
 Lexikon deutschpiachicher Sriftsteller. Leipzig, 1967.

 Сарчашма