Билеҷик

Билеҷик ё Билечик ( тур. Bilecik; то 1302, Белокома ; юн. Βηλοκώμα ) — шаҳр дар шимолу ғарби Туркия, маркази вилояти Билечик мебошад. Дар ибтидо, шаҳри Византия ва баъд аз соли 1302 - шаҳри Имперотурии Усмонӣ дар ғарби нимҷазираи Осиё (минтақаи Битиния) буд. Дар замонҳои қадим, ин шаҳр дар ҳуҷҷатҳои юнонӣ чун Лино (Λινόη) зикр гардидааст. Воқеъ дар водии суқути дарёи Сакария, 22 км шимолу ғарби шаҳри Согут, ки дар он ҷо дар соли 1243 Бейилики Усмонӣ таъсис ёфта буд, минбаъд бейлик ба Импертурии Усмонӣ табдил ёфт.

Айни замон, Билеҷик як шаҳрест дар Ҷумҳурии Туркия. Иқлимаш Баҳри Миёназамин аст бо гузариш ба мӯътадил континенталӣ (бориши барф дар зимистон зуд-зуд рух медиҳад). Ҷойгоҳ: Шайх Эдебалӣ ва худи Орхан-Газӣ, писари Усмони I дар шаҳр дафн карда шуданд ва мақбараҳо борои онҳо сохта шуданд. Дар масофаи 6 км аз Билеҷик деҳаҳои пешини Арманистон (Аббослик, Селез) ва Юнон (Кюплю) мавҷуданд, ки шумораи зиёди ёдгориҳои меъмории фарсуда доранд. Баръакси юнониҳои ба таври оммавӣ гурехта ва / ё омехташуда, ҷомеаи арманиҳои Билеҷики Усмонӣ афзоиш ёфт. То соли 1915, ҳадди аққал 13,600 арманиҳо дар шаҳр ва атрофи он зиндагӣ мекарданд: маҳз ин шумораи арманиҳо, ки ҷониби мақомоти усмонӣ ба Эскишаҳр муҳиҷир карда буданд. Қисме ҳангоми куштори оммавии  арманиҳо ба ҳалокат расидааст. Боқимонда аҳолии юнонӣ дар соли 1923 ҳамчун мубодилаи аҳолии юнонӣ-туркӣ ба Юнон кӯчонида шуданд.

 Эзоҳ 

Гурӯҳ:Шаҳрҳои Туркия
Гурӯҳ:Вилояти Билечик