Вилҳелм Вундт

Вилҳе́лм Максимилиа́н Вундт (; 16 августи 1832, Некарау, ҳозира дар Манҳейм, Подшоҳии Вюртемберг — 31 августи 1920, Лейпзиг, Олмон) — равоншинос, файласуф ва забоншиноси олмонӣ.

 Фаъолияти илмӣ 
Профессори физиология дар Ҳайделберг (1864-74) ва фалсафа дар Лейпсиг (1875), ки соли 1978 дар ин ҷо нахустин озмоишгоҳи таҷрибавии равоншиносӣ дар ҷаҳонро (баъдан пажӯҳишгоҳ) поягузорӣ кард. В. нақшаи рушди фанни нав («Асосҳои физиологии равоншиносӣ», 1880-81)-ро пешниҳод намуд. Дар озмоишгоҳи худ эҳсосот, ассотсиатсия, таваҷҷуҳ, замони вокуниш ба барангезандагони мухталиф, яъне, ба истилоҳ имконоти худназоратии шуурро таҳқиқ кард ва онҳоро мавзӯъҳои илми равоншиносӣ шумурд. Вилҳелм Вунд бо такя бар дигар усулҳо — таҳлили асотир, ойину русум, тасаввуроти динӣ, забон (дар асари 10-ҷилдааш «Психологияи ақвом», 1900-20) дар таҳқиқи функсияҳои олии равонӣ кӯшишҳои судманде ба харҷ дод.

 Эзоҳ 

 Сарчашма