Шабакаи иҷтимоӣ

Шабакаи иҷтимоӣ — сохтори иҷтимоӣ аст, ки аз гурӯҳҳои (умуман фарде ё созмоне) ташкил шудааст, ки тавассути як ё чанд навъи хосс аз вобастагии монанди идеяҳо ва табодулоти молӣ, дӯстон, хешовандон, линкҳои веб, ва сирояти бемориҳо (эпидемология) ба ҳам васл ҳастанд.

Таҳлили шабакаҳои иҷтимоӣ равобити иҷтимоиро бо истилоҳоти раъс ва ёл менигарад. Ба баёни дигар, дар содатарин шакл, як шабакаи иҷтимоӣ нигоште аз тамоми ёлҳои марбут, миёни раъсҳои мавриди мутолиа аст. Раъсҳои бозигарони фардии даруни шабакаҳо ва ёлҳои равобитӣ миёни ин бозигарон ҳастанд. Анвоъи зиёде аз ёлҳо метавонад миёни раъсҳо вуҷуд дошта бошад.

300px|мини|Диаграммаи шабакаҳои иҷтимоӣ

 Мафҳуми шабакаи иҷтимоӣ 
Худи мафҳуми "шабакаи иҷтимоӣ" доираи шиносони шахс ва робитаҳои иҷтимоии байни онҳоро дар бар мегирад. Бар хилофи сохторҳои иҷтимоӣ, ки "чаҳорчӯба"-и хеле сахти муносибатҳои иҷтимоии муқарраршударо ифода мекунанд, шабакаҳои иҷтимоӣ сохторҳои чандир ё "бофтаҳои нарм" мебошанд, ки қодиранд муоширати иҷтимоии хурдро идора кунанд. Пайвандҳои иҷтимоии пароканда дар фазои иҷтимоӣ, вақте ки якҷоя мешаванд, як таркиби пуриқтидори субъективиро ташкил медиҳанд. Шабакаи мураккаб пайдо мешавад, ки шумораи ҳадди аксари афродро дар бар мегирад (масалан, тиҷорати онлайн, алоқаи телефонӣ, Интернет, телевизиони интерактивӣ). Дар замонҳои таърихӣ, пеш аз телекоммуникатсияи муосир, онҳо шабакаҳои оддии муносибатҳои инсониро ифода мекарданд. Ин робитаҳо на он қадар афродро, балки мавқеъҳоро - бофтаи ғояҳо, қоидаҳо, амалҳо ва манфиатҳоро мепайванданд. Шабакаҳои иҷтимоӣ бо ворид шудан ба фазои иҷтимоӣ бо доираи пурраи пайвастҳои амудӣ ва уфуқӣ, сармояи назарраси иҷтимоиро дар асоси эътимод, дастгирии мутақобила, ҳамдардӣ, афзалиятҳо ва иштирок дар фаъолиятҳои умумӣ ҷамъ мекунанд. Ин шабакаҳои иҷтимоӣ мебошанд, ки "матои зинда"-и ҳаёти ҷамъиятиро ташкил медиҳанд ва ба иштирокчиён имкон медиҳанд, ки барои ноил шудан ба ҳадафҳои умумӣ самаранок ҳамкорӣ кунанд.

Ин падидаро метавон бо таъсири ҷаҳони маҳдуд дар назарияи шаш дараҷаи дастфишорӣ нишон дод. Танҳо шаш дастфишорӣ маро ва шуморо аз як аборигени австралиягӣ, аз вохӯрӣ бо маликаи Англия, Билл Гейтс ё Мадонна ҷудо мекунад. Муаллифи он, Стэнли Милграм, исбот кард, ки ҳар ду нафар дар рӯи замин, ба таври маҷозӣ, тавассути шаш дастфишорӣ якдигарро мешиносанд . Дар шабакаҳои иҷтимоии муосир ба монанди Facebook ё VK.com, масофаи байни корбарон одатан дар ҳудуди 3-4 аст..

Модели математикии шабакаи иҷтимоӣ шабакаи бидуни миқёс аст.

Ду намуди шабакаҳои иҷтимоӣ мавҷуданд:

 шабакаи шахсӣ ё худпарастӣ (personal, egocentric);
 шабакаи пурра ё сотсиоментрикӣ (whole, sociocentric).
 Таърих 

Истилоҳи "шабакаи иҷтимоӣ" бори аввал аз ҷониби сотсиологи англис Ҷеймс Барнс соли 1954 дар асари худ "Синфҳо ва вохӯриҳо дар як маҳаллаи ҷазираи Норвегия " , ки дар маҷмӯаи " Муносибатҳои инсонӣ " дохил карда шудааст, муаррифӣ шудааст ва сипас он дар соҳаҳои гуногуни донишҳои гуманитарӣ васеъ паҳн шудааст. Аммо ҳатто пеш аз ин, бисёр сотсиологҳо дар бораи аҳамияти баррасии ҷомеа ҳамчун як омехтаи мураккаби робитаҳои гуногуни иҷтимоӣ ва конфигуратсияҳои онҳо, на танҳо мустаҳкам кардани сохторҳои иҷтимоии муқарраршудаи "сахт" дар он, изҳори назар мекарданд. Равиши шабакавӣ ва назарияи шабакавӣ решаҳои худро аз асосҳои сотсиология ( Г. Симмел, Э. Дюркгейм ), психологияи иҷтимоӣ ( Д. Морено, Т. Нюкомб, А. Бавелас) ва антропологияи иҷтимоӣ ( Ҷ. Барнс, Э. Ботт, К. Митчелл, А. Рэдклифф-Браун ) мегиранд. Дар солҳои 1930-ум, муҳаққиқони амрикоӣ муносибатҳои байни одамонро бо истифода аз сотсиограммаҳо, диаграммаҳои визуалӣ, ки дар онҳо афрод ҳамчун нуқтаҳо ва робитаҳои байни онҳо ҳамчун хатҳо нишон дода шудаанд, омӯхтанд. Ҷ. Л. Морено, аз ҷумла, дар ин кор саҳм дошт.J. L. Moreno, Who Shall Survive?, Beacon House, Beacon, NY, 1934. Дар асл, Ҷ. Л. Мореноро метавон асосгузори фанни таҳлили шабакаҳои иҷтимоӣ номид. Таҳлили воқеии "шабакаҳои иҷтимоӣ" дар асоси таҳқиқоти сохтории антропологи машҳур Рэдклифф-Браун инкишоф ёфт ва аз солҳои 1930-ум инҷониб, бисёр инсоншиносҳо, ҷомеашиносҳо ва равоншиносони иҷтимоӣ ба истифодаи консепсияи ӯ шурӯъ карданд.

Мафҳуми "шабакаи иҷтимоӣ" дар нимаи дуюми асри 20 дар байни олимони ҷомеашиноси Ғарб маъмул гашт; он дар забони англисӣ  маъмул гаштааст. Ибораҳо ба монанди "шабакаи корофаринии касе" дар забони англисӣ маъмулан фаҳмида мешаванд: ин мисол ба доираи шиносони шахсе дахл дорад, ки ба онҳо (ва то андозае ва конфигуратсия ба якдигар) таваҷҷӯҳи соҳибкорӣ доранд, инчунин ба ҳамаи доираҳои шабеҳи шиносони он одамон ва ғайра то сатҳи муайяни аҳамият ишора мекунад. Дар забони русӣ мафҳуми монанд " «блат» " вуҷуд дорад, ки муносибатҳои ғайрирасмӣ ва аз ҷиҳати иҷтимоӣ муҳими инсониро ифода мекунад.

Дар созмонҳои байналмилалӣ намудҳои муайяни шабакаҳои мураккаби сиёсӣ инкишоф меёбанд, ки ба наздикӣ таваҷҷӯҳи бештари муҳаққиқони русро ба худ ҷалб кардааст. Аз ҷумла, мақолаи А.С. Бояшов намудҳои зерини шабакаҳоро баррасӣ мекунад: дипломатӣ (байни давлатҳо ташаккул ёфтааст), институтсионалӣ (байни созмонҳои байналмилалӣ) ва ташкилӣ (байни созмонҳои ғайриҳукуматӣ.
 Намудҳои шабакаҳои иҷтимоӣ 
Шабакаҳои иҷтимоӣ бар асоси манфиатҳо, ниёзҳо, захираҳо ва доираи таъсир, мақом ва мавқеъҳои иҷтимоӣ ташаккул меёбанд.

Шабакаҳои гуногун мавҷуданд, аз қабили шабакаҳои сиёсӣ, иқтисодӣ, тиҷоратӣ, молиявӣ, фарҳангӣ, фароғатӣ ва коммуникатсионӣ.

Ташаккули шабакаҳои иҷтимоӣ барои фаъолияти шаҳрвандӣ аз ҷамоатҳои хурд бо бунёди сармояи иҷтимоӣ оғоз мешавад. Эътимод ба шахсоне, ки якдигарро хуб мешиносанд, метавонад ҳамчун нуқтаи ибтидоии табиии ташаккули чунин шабакаҳо хизмат кунад. Муносибатҳо бо дигар ҷамоатҳо ва агентҳо тавассути сохтани «пулҳо» ба мақомоти давлатӣ, созмонҳои сиёсӣ, муассисаҳои молиявӣ, иттиҳодияҳои саноатӣ, иттифоқҳои касаба, матбуот, созмонҳои динӣ ва дигар гурӯҳҳои шаҳрвандон, фароҳам овардани шароит барои тамосҳои мунтазам, эҷоди эътимод, муҳокимаҳои судманд ва таъсири мутақобила барқарор карда мешаванд.

Шабакаҳои иҷтимоӣ инчунин ба расмӣ ва ғайрирасмӣ, амудӣ ва уфуқӣ тақсим мешаванд.

Шабакаҳои иҷтимоии ғайрирасмӣ бар пояи муносибатҳои ғайрирасмӣ сохта мешаванд, дар ҳоле ки шабакаҳои иҷтимоии расмӣ ҳуқуқ ва масъулиятҳои ҳар як шахсро дар дохили иттиҳодияи шабакавӣ ба таври возеҳ муайян мекунанд.

Дар шабакаҳои амудӣ, қулла аз ҷониби "дастае" ташкил карда мешавад, ки аз роҳбарон ва шарикони наздиктарини онҳо иборат аст, ки стратегияи гурӯҳ, меъёрҳои дохилӣ ва рамзҳои рамзии онро, инчунин тактикаи онро барои муошират, муқовимат ва ҳамкорӣ бо дигар гурӯҳҳо ташаккул медиҳад. Принсипи "ҳар кӣ бо мо нест, бар зидди мост" ҳам муттаҳидкунанда ва ҳам муайянкунандаи марзҳои чунин шабакаҳо боқӣ мемонад.

Шабакаҳои уфуқӣ, бар хилофи шабакаҳои амудӣ, ки бо тафовути возеҳи тобеият, салоҳият ва масъулияти худ нишон медиҳанд, ҷомеаи агентҳои иҷтимоиро бо мақоми иҷтимоии тақрибан баробар, қудрат ва нуфуз ифода мекунанд.

 Таҳлили шабакаҳои иҷтимоӣ 

Таҳлили шабакаҳои иҷтимоӣ, берун аз аҳамияти назариявии худ, арзиши амалии назаррас дорад. Таҳқиқоти муосир дар бораи иқтисоди ғайрирасмӣ, шабакаҳои дастгирии байни оилавӣ ва сохторҳои фарҳангӣ ва сиёсӣ маълумоти эмпирикӣ аз нигоҳи шабакаҳои иҷтимоиро таҳлил мекунанд. Таҳлили шабакаҳои иҷтимоӣ барои ҳалли мушкилот дар бахшҳои хусусӣ ва давлатӣ, инчунин дар фаъолиятҳои иктишофӣ, зиддиразведка ва мақомоти ҳифзи ҳуқуқ истифода мешавад. Асоси математикии таҳлили шабакаҳои иҷтимоӣ назарияи граф аст - як шохаи пуриқтидори математикаи дискретӣ. Таваҷҷӯҳи зиёд ба омӯзиши мисолҳои ҳалли масъалаҳои мушаххас равона карда мешавад.

Барои таҳлили шабакаҳои иҷтимоӣ як қатор мафҳумҳои миқдорӣ ва сифатӣ, аз қабили дараҷаи марказонидан, дараҷаи кластеризатсия, пайвастшавӣ ва ғайра истифода мешаванд. Яке аз мисолҳои машҳуртарини ин таҳлил дар солҳои 1970 аз ҷониби сотсиологи амрикоӣ Марк Грановеттер гузаронида шудааст. Ӯ нишон дод, ки барои бисёр вазифаҳои иҷтимоӣ, ба монанди ҷустуҷӯи кор, робитаҳои заиф нисбат ба вазифаҳои қавӣ хеле самараноктаранд. Ӯ ин таъсирро " қувваи робитаҳои заиф " номид. Як қатор нақшҳои функсионалии иштирокчиён, ба монанди брокерҳои иттилоот, коршиносон ва дигарон, барои самаранокӣ ва устувории шабакаи иҷтимоӣ муҳиманд 

Манбаъҳо ду ё се сатҳи таҳлилро фарқ мекунанд, ки дар онҳо усулҳои гуногун истифода мешаванд :

 сатҳи хурд - сатҳи субъектҳои алоҳида ё шабакаҳои хурд;
 мезосатҳ - сатҳи ҷомеъаҳои нисбатан калон (на ҳамеша фарқкунанда);
 сатҳи макро - сатҳи ҷомеъаҳои калон ва ҷаҳонӣ.

Қайд карда мешавад, ки усулҳои якхелаи таҳлил барои сатҳҳои гуногун метавонанд натиҷаҳои мухолиф ба бор оранд; аммо, умуман, онҳо бо ҳамдигар рақобат намекунанд ва қодиранд, ки тасвири куллиро барои ҳама сатҳҳо тавсиф кунанд . Тақсим ба сатҳҳои таҳлил низ аз ҷиҳати техникӣ аст, зеро таҳлили муфассали шабакаи калон вақти хеле тӯлонӣ талаб мекунад.

Барои таҳлил нармафзори махсус истифода мешавад (нигаред ба Нармафзори таҳлили шабакаҳои иҷтимоӣ ).

Нигаред
Ҷоизаҳои муаллифони YouTube
YouTube
Блог
Лайк
Интернет
Шабакаҳои иҷтимоӣ
 Сомона
 Рӯзноманигории бархат

 Эзоҳ 


Гурӯҳ:Сомонаҳои иҷтимоӣ