Ахлоқу-н-Набӣ

Ахлоқу-н-Набийи ва одобуҳу () — асари Абумуҳаммад Абдуллоҳ ибни Ҳайёни Исфаҳонӣ роҷеъ ба таърих.

Дар садаи XI таълиф шудааст. Дар он дар бораи шарҳи ҳол, одобу рафтор ва аъмоли Пайғамбари ислом ва он чи ба ӯ нисбат дошт (зану фарзанд, либос, асп, астар (хачир) ва мутааллиқоти дигар) иттилоъ дода шудааст. «Ахлоқу-н-Набӣ» яке аз маъхазҳои аҳли таҳқиқ маҳсуб мешавад. Соли 1378 ҳ. қ. дар Миср аз чоп баромадааст.

 Эзоҳ 

 Адабиёт 


Гурӯҳ:Китобҳо аз рӯи алифбо