Аноргул

Аноргул, гули анор, норгул, гули нор — як навъ нақшест дар санъати ороишию амалӣ ва тасвирӣ.

Аз сабаби зебову нозук ва хушбӯй будан, инчунин иртибот доштан ба тибби қадимаи халқию баъзе урфу одат, нақши гули анор дар санъати наққошӣ мақоми хосе дорад. Аноргул, ки аксар ба нақшу тасвирҳои наботии гули анор ва баъзан меваи анор асос ёфтааст, аз қадимуллайём дар байни мардуми Шарқ маъмул буд. Деворнигораҳои Панҷакенти Қадим (асрҳои 5 – 8), сутунҳои кандакории болооби Зарафшон (асри 10), рафҳои чӯбии пардозёфтаи мақбараи Лангарбобо (деҳаи Чоркӯҳи ноҳияи Исфара, асрҳои 10 – 12), дарвозаҳои кандакории мақбараи Муҳаммади Бошоро (асри 14) ва дигар мадрасаву мақбараҳои Самарқанду Бухоро, Конибодому Исфара гувоҳи бостонӣ будани ин навъи нақшанд. Унсурҳои қадимаи ин навъи нақш то ба даврони мо низ расида, дар санъати наққошиву гулдӯзӣ (сӯзаниҳо, бардевориҳо, тоқиҳову борпӯшҳо ва ғайра) ҳам истифода бурда мешаванд.

 Эзоҳ 

 Сарчашма 


Гурӯҳ:Санъати тасвирӣ
Гурӯҳ:Ҳунарҳои таҷассумӣ