Антуан Анри Беккерел

Антуа́н Анри́ Беккере́л (; 15 декабрӣ 1852 — 25 августи 1908) — намояндаи сулолаи физикадонҳои фаронсавӣ, яке аз кашшофони радиоактивият. Узви АИ Париж (1889) ва Президенти он (1908), узви якчанд академияи илмҳои кишварҳои дунё буд.

 Зиндагинома 
Антуан Анри Беккерел писари А. Э. Беккерел ва набераи А. С. Беккерел. Соли 1874 мактаби политехникии Парижро хатм намуда, аз соли 1876 муаллим ва аз соли 1895 профессор он буд. Аз соли 1892 мудири кафедраи физикаи Осорхонаи миллии таърихи табиат. Самтҳои асосии таҳқиқоташ ба оптика (магнитооптика, фосфорессенсия) ва ҳодисаи радиоактивият бахшида шудаанд. Б. соли 1896 ҳодисаи радиоактивияти табиии қабатҳои уранро ҳангоми таҳқиқоти фосфорессенсия дар намакҳои уран тасодуфан кашф карда, барои ин кашфиёт соли 1903 Антуан Анри Беккерелякҷо бо П. Кюри ва М. Кюри ба гирифтани Ҷоизаи Нобел мушарраф гардид. Соли 1900 заряди хосси бета-зарраҳоро муайян кард (баъд маълум гардид, ки ин зарраҳо электронҳо будаанд). Соли 1901 (новобаста ба П. Кюри) таъсири физиологии афканишоти радиоактивиро муайян намуд. Ба шарафи ӯ воҳиди радиоактивият беккерел (Бк), танӯраи Моҳ, танӯраи Миррих номгузорӣ шудаанд. Номи Антуан Анри Беккерел дар рӯйхатти бузургтарин олимони Фаронса дар ошёнаи якуми Манораи Эйфел сабт карда шудааст.

 Эзоҳ 

 Адабиёт 
 Капустинская К. А. Анри Беккерел. М., 1965.

 Сарчашма 


Гурӯҳ:Олимони Фаронса
Гурӯҳ:Олимони асри XIX