Ахбору-л-қузот

Ахбóр-ул-қузот  — асари қозии Аҳвоз Абубакр Муҳаммад ибни Халафи Вақеъ дар ахбор ва тарҷимаи қузот. Муаллиф аз донишмандони илми таърих ва ҷуғрофиё буд ва «Ахбор-ул-қузот»-ро ба сурати табақот тадвин кардааст. Китоб аз 1366 ҳиҷрӣ то 1369 ва дар се муҷаллад дар Миср ба табъ расидааст.

 Эзоҳ 

 Адабиёт 
 محمد علی طبری. زبدةالاثار. تهران، ۱۳۷۲

 Сарчашма