Аҳлии Шерозӣ

Мавлоно Муҳаммад Аҳлии Шерозӣ (;  1454, Шероз — 1535, Шероз ) — шоир ва машшоқи форс-тоҷик.

 Зиндагинома 
Дар ҷавонӣ ба Ҳирот омада, ба хидмати дарбори Ҳусайни Бойқаро (ҳукмронӣ 1469–1506) дохил шуд. Пас аз муддате ба зодгоҳаш баргашт. Алишери Навоӣ дар «Маҷолис-ун-нафоис» ва Соммирзои Сафавӣ дар «Туҳфаи Сомӣ» аз истеъдоду ҳунари шоирии Аҳлии Шерозӣ дарак додаанд. Аз эҷодиёти Аҳлии Шерозӣ девони ашъор (6 ҳазор байт) боқӣ мондааст, ки дар он ғазалҳо, қасидаҳо, қитъаҳо, таркиббандҳову тарҷеъбандҳои ӯ фароҳам омадаанд.

Ба қалами Аҳлии Шерозӣ инчунин маснавии «Шамъу Парвона», маҷмӯаи рубоиҳои ахлоқӣ бо номи «Зубдат-ул-ахлоқ», соқиномаи рубоӣ (иборат аз 120 рубоӣ) ва як қасидаи маснӯъ дар мадҳи Навоӣ тааллуқ доранд. Аҳлии Шерозӣ мусаннифи чанд асари мусиқӣ, аз ҷумла «Рости панҷгоҳ» мебошад. Аз ӯ инчунин нақшҳо ва савтҳои бисёре низ мондааст.

 Намунаи ашъор 
Абёти зерин намунае аз шеъри ӯянд

 Гар дар пайи қавлу феъл санҷида шавӣ, 
 Дар дидаи халқ мардуми дида шавӣ. 
 Бо халқ чунон макун, ки гар феъли туро 
 Ҳам бо ту амал кунанд, ранҷида шавӣ.

 Гар кашад хасм ба зӯр аз кафи ман домани дӯст, 
 Чӣ кунад бо кашиши дил, ки миёни ману ӯст. 	

 Эзоҳ 

 Сарчашма