Карл Дейвид Андерсон

Ка́рл Де́йвид А́ндерсон (; 3 сентябри 1905,  Ню-Йорк, — 11 январи 1991, Калифорния) — и амрикоӣ.
 Биография 
Соли 1927 Донишкадаи технологии Калифорнияро хатм карда, сипас дар худи ҳамон ҷо дарс гуфтааст, аз соли 1939 профессори донишкадаи мазкур.

 Таҳқиқот 
Таҳқиқоташ асосан ба омӯзиши гамма-афканишот, шуоъҳои рентгенӣ ва кайҳонӣ бахшида шудаанд. Таҳти роҳбарии Р. Милликен ба омӯзиши шуоъҳои кайҳонӣ оғоз кард. Дар натиҷаи таҳқиқот изҳои ғайриоддии зарраи массааш ба массаи электрон баробар ва зарядаш мусбатро ошкор сохт. Ин кашфиёт, ки соли 1932 эълон шуда буд, ақидаҳои назариявии Пол Диракро оид ба мавҷудияти позитрон собит намуд. Андерсон бори аввал мавҷудияти позитронро бо роҳи бо гамма-афканишот нурборон кардани карбиди торий (ThC) ва маводи дигар бевосита исбот кард, ки боиси ба вуҷуд омадани ҷуфтҳои электронию позитронӣ гардиданд. Барои ин кор Андерсон соли 1936 бо Мукофоти Нобел (якҷоя бо В. Ф. Гесс) сарфароз гардид. Ҳамон сол Андерсон бо шогирдаш С. Недермейер мюонро кашф кард, ки солҳои тӯлонӣ бо номи мю-мезон маълум буд. Андерсон дар давраи Ҷанги дуюми ҷаҳонӣ дар соҳаи техникаи ракетӣ таҳқиқот бурдааст.

 Эзоҳ 

 Сарчашма