Нақшбандия

Нақшбанди́я (, ) — яке аз машҳуртарин силсилаҳои тасаввуфро гӯянд, ки дар садаи XIV таъсис ёфтааст. Асосгузораш Баҳоуддини Нақшбанд. Дар Осиёи Миёна ба вуҷуд омада, дар ҳаёти иҷтимоӣ нақши муҳим бозидааст. Дар интишори нақшбандия Хоҷа Муҳаммади Порсо, Мавлоно Яъқуби Чархӣ ва дигарон саҳми муҳим доштанд. Нақшбандия давоми мантиқии силсилаи хоҷагон мебошад.

 Асоси таълимот 
Асоси таълимоти нақшбандияро 11 нуқта ташкил медиҳад:
 «Вуқуфи замонӣ» ()
 «Вуқуфи ададӣ» ()
 «Вуқуфи қалбӣ» ()
 «Ҳуш дар дам» ()
 «Назар дар қадам» ()
 «Сафар дар ватан» ()
 «Хилват дар анҷуман» ()
 «Ёдкард» ()
 «Бозгашт» ()
 «Нигоҳдошт» ()
 «Ёддошт» ()

Нақшбандия пайравонашро ба риояи қоидаҳои шариат тарғиб карда, касбу ҳунарро барои онҳо ҳатмӣ мешуморад ва аз ҳамин нуқтаи таълимоташ даъвати «дил ба ёру даст ба кор» ба вуҷуд омад. Дар ибтидо пайравони нақшбандия мардумро ба зӯҳду тақво тарғиб карда бошанд ҳам, онҳо минбаъд на фақат ба ҳаёти иҷтимоӣ фаъолона иштирок мекарданд, балки ба ҳаёти сиёсии мамлакат низ даст заданд ва ақидаҳои иҷтимоию сиёсиашон тавассути аҳкоми динӣ ифода мешуданд.

 Эзоҳ 

 Сарчашма 
 Абдулҳусайни Зарринкӯб. Ҷустуҷӯ дар тасаввуфи Эрон. — : Ирфон, 1992. — С. 377. — 398 с.