Амирӣ (навъи зардолу)

Амирӣ — навъе аз зардолуҳои маҳаллӣ.

 Тавсифоти гиёҳшиносӣ 
Дарахташ  аҳромшакли  хамидашох, навдаҳои яксолааш кӯтоҳу ғафс. Баргаш дилмонанд, нӯгтез, дандонадор. Охири май гул карда, охири июн мепазад. Мевааш майда (26 – 30 г), сафеди зардтоб, дар мобайнаш чок дошта, меваи зардолуи луччакро мемонад. Гӯшташ сероб, ширин ва хеле хуштаъм. Донакаш майда, аз гӯшт зуд ҷудо мешавад; мағзаш ширин. Асосан барои тархӯрӣ истифода мешавад; ғӯлунгаш пастсифат аст. Амирӣ барои консервонӣ хеле мувофиқ мебошад.

Дарахтони алоҳидаи амирӣ дар боғҳои кӯҳнабунёди ноҳияҳои Айнию Мастчоҳ, Панҷакент ва ҳаволии шаҳрҳои Самарқанду Бухоро вомехӯранд.

 Эзоҳ 

 Адабиёт 
 Плодовые Среднего Таджикистана, Л., 1935.

 Сарчашма 


Гурӯҳ:Навъҳои зардолу