Павел Баранов

Баранов Павел Александрович (27 июли 1892, Маскав – 17 майи 1962, Ленинград) — гиёҳшинос, доктори илмҳои биология (1935), узви вобастаи АИ ИҶШС (1943).

 Зиндагинома 
Хатмкардаи Университети давлатии Маскав (1917). Яке аз ташкилкунандагон ва профессор Университети давлатии Осиёи Марказӣ (Тошканд, 1928). Сардори Экспедитсияи Помир (1933–38), ташкилкунанда ва директори Стансияи биологии Помир (1938–41). Ҷонишини директори Боғи марказии ботаникии Маскав (1944–52). Раиси Президиуми Шуъбаи молдавиягии АИ ИҶШС (1949–51) ва директори Институти ботаникии АИ ИҶШС (1952–62) буд. Оид ба эмбриология, анатомия, биология ва селексияи рустаниҳо зиёда аз 200 асар навиштааст. Б. ангури худрӯи Осиёи Марказиро таҳқиқ намуда, навъҳои гуногуни онро шарҳ додааст. Ӯ исбот кард, ки аз ҷиҳати морфологӣ гуногун будани токзорҳо натиҷаи дубора худрӯй гаштани ангурҳои боғии пештараи Осиёи Марказӣ мебошад.

 Ордену ҷоизаҳо 
Бо орденҳои Ленин, «Ситораи Сурх», Байрақи Сурхи Меҳнат ва медалҳо сарфароз гардидааст.

 Осор 
 Ампелография СССР. Ҷ. 1. М., 1946;
 История эмбриологии растений в связи с развитием представлений о зарождении организмов. М.–Л., 1955.

 Эзоҳ 

 Сарчашма