Алии Разавӣ

Алии Разавӣ (соли таваллуд ва вафот номаълум) — шоири тоҷик (асри 16).

 Зиндагиома 
Дар Хуросон ба дунё омада, ба синни камолот расидаст. Сипас, боқии умрашро дар Исфаҳон гузаронд. Малеҳои Самарқандӣ дар «Музаккир-ул-асҳоб» аз ӯ чун шоири дорои табъи салим, шеърҳои пурмазмуну мавзун, маъниҳои бикру баланд ёдовар шудааст. Дар шеър ба Шавкати Бухороӣ пайравӣ мекардааст. Намунаҳои ашъораш ба воситаи тазкираҳо (масалан дар «Музакир-ул-асҳоб» 16 байт) то замони мо расидаанд. Абёти зерин аз ӯст:

 Оҳи ман охир ба васли муддаое мерасад,
 Аз сари дил ҳар кӣ мехезад, ба ҷое мерасад.

 Дар синаам афрӯхта ҳиҷрони ту доғе,
 К-аз гармии он шуъла бувад дуди чароғе.
 Наққоши парихонаи тасвири ту нагзошт,
 Ранге ба рухе, бӯ ба гуле, май ба аёғе.

 Эзоҳ 

 Адабиёт 
 Тазкирату-ш-шуарои Малеҳои Самарқандӣ. — Д., 1385 ҳ. ш.

 Сарчашма