Билирубин

Билируби́н (аз  — талха ва  — сурх) — пигменти асосии талха; маҳсули ниҳоии таҷзияи гемоглобин ва дигар ҳосилаҳои порфиринҳо.

Тақрибан 70%-и билирубин дар натиҷаи таҷзияи физиологии эритроситҳо ҳосил мешавад; дар 100 мл зардоби хун 0,5-1,2 мг (8,5-21 мкмол/л) билирубин мавҷуд аст. Таносуби мазкур дар мавриди гемолизи барзиёд, ихтилоли нуфузпазирии пардаи ҳуҷайраҳои ҷигар ва илтиҳобу заҳролудии онҳо, ихтилоли ҷараёни муътадили талха ва ғ. халал меёбад. Билирубин ҳангоми бемории гемолизии навзодон дар узву бофта ва ҳуҷайраҳо ғун шуда, миқдори он дар хун ва пешоб меафзояд. Ҳангоми зардпарвин консентратсияи билирубини умумӣ дар зардоби хун метавонад ба 20 мг/100 мл расад (342 мкмол/л). Дар беморони гемолизии навзодон миқдори билирубини хун аз ин ҳам бештар аст.

 Эзоҳ