Баҳрини Дарвозӣ

Баҳрини Дарвозӣ (), Нурулҳақ валади Мавлоно Абдулҳай валади Мавлоно Абдулқаҳҳор (1860, деҳаи Сангевни Дарвоз — 1915, ҳамон ҷо) — и тоҷик.

 Зиндагинома 
То 15-солагӣ дар назди падараш таҳсил кард. Баъдан падараш барои идомаи таҳсил ӯро ба назди яке аз шахсони донишманди Дарвоз Махдуми Аълам бурд. Баҳрин аз Махдуми Аълам аксар илмҳо аз қабили риёзиёт, ҳикмат, фалакиёт, ҳандаса, мантиқ, фалсафаро омӯхт ва баъдан устодаш дар назди шогирд оҷиз монд. Бо маслиҳату тавсияи Махдуми Аълам Баҳрин барои идомаи таҳсил ба Бухоро рафт. То ба Бухоро омадан Баҳрин чун шахси донишманд шуҳрат ёфта буд. Баъзе мударрисони мадрасаи Кӯкалтош, ки Баҳрин дар он ҷо ба таҳсил шурӯъ кард, ин ҷиҳати корро эътироф менамуданд. Дар муддати 10 соли таҳсил доираи донишу фазилати Баҳрин боз ҳам васеъ гардид. Пас аз хатми таҳсил ба тадрис машғул шуд. Дар атрофи ӯ чанде аз толибилмон ҷамъ омаданд ва роҷеъ ба масоили илмӣ баҳс меоростанд. Обрӯву эътибор пайдо кардани Баҳрин боиси рашку ҳасади баъзе «уламо» гардид ва сафи душманонаш афзуд. Ба ҳамин сабаб вай Бухороро тарк карда, ба зодгоҳаш баргашт. Мадрасаеро обод кард ва ба тадрис машғул шуд. Дар баробари илму дониш Баҳрин аз шеъру шоирӣ низ огоҳии комил дошт. Девони ашъораш дастрас нагардидааст, вале дар аксар тазкираҳову баёзҳои а. 19 ва ибт. а. 20, дар «Намунаҳои адабиёти тоҷик» (1940) шеърҳои дар анвои гуногуни адабӣ сурудаи Баҳрин сабт гардидаанд. Забони ашъори Баҳрин содаву равон аст. Вай аз пайравони сабки хуросонӣ буд. Мавзӯъҳои ашъораш ирфон, ишқ, баёни баъзе масоили фалсафиву ахлоқӣ ва ғ. мебошад. Абёти зерин аз ӯянд:

 Эзоҳ 

 Адабиёт