Юозас Балтушис

Юо́зас Балту́шис (, насаб ва номи аслиаш Албертас Юозенас; , Рига — , Вилнюс) — публитсист, нависанда ва ходими ҷамъиятии Литва. Нависандаи халқии Литва (1969). 

 Эҷодиёт 
Асарҳояш аз соли 1932 нашр мешаванд. Солҳои 1959–67 ҷонишини раиси Президиуми Шӯрои Олии ҶШС Литва буд. Муаллифи маҷм. ҳикояҳои «Оғози ҳафта нек аст» (1940), «Юнучқаи сафед» (1943), «Барои Валюса Алексас лозим аст» (1965), «Бо пайраҳаҳои падарону бародарон» (1967). Дар пйесаи «Бонги хурӯсон» (1947) Б. тимсоли воқеии кулакҳо ва дар қиссаҳои «Солҳои фурӯхташуда» (китоби 1–2, 1957–69, ба тоҷикӣ, китоби 1, 1972) ва дар асари «Гуфтор дар бораи Юзасе» (1979) як қатор симоҳои муздурони деҳотро офаридааст. Романи «Духтари оташ»-и Ҷ. Икромиро ба литвонӣ тарҷума кардааст. Бо ду орден ва чанд нишон сарфароз гардидааст.

 Эзоҳ 

Гурӯҳ:Нависандагони Литва