Аҳмадбеки Гурҷӣ

Аҳмадбеки Гурҷӣ (мутхаллис ба Ахтáр  ? — 1816, Исфаҳон) — шоир ва тазкиранависи эронӣ.

 Зиндагинома 
Ахтар дар оилаи Фаромурзбек ном шахсе, ки аҷдодаш гурҷӣ буданд, таваллуд ёфтааст. Дар ҷавонӣ илмҳои гуногуни замонашро аз худ кард. Ба хаттотӣ низ шуғл меварзид. Пас аз касби камол ба хидмати дарбори Каримхони Занд ва баъд ба дарбори Қоҷориён (ҳукмронӣ 1796—1925) омад. Дар ин ҷо дар шеъру шоирӣ шуҳрат ёфт. Ба сабаби бадгӯиҳои ҳосидон ба хашми ҳоким гирифтор шуд ва аз Шероз ба Исфаҳон ба анҷумани адабие, ки Нишоти Исфаҳонӣ сарварӣ мекард, дохил шуд ва бо шоирони шаҳр шиносоӣ пайдо кард. Соли 1807 Ахтар ба тартиб додани тазкирае дар бораи шоирони муосири худ бо унвони «Анҷуманоро» шурӯъ намуд.
Ахтар аз худ девони ашъоре гузоштааст, ки аз қасоид, ғазалиёт, рубоиёт, қитъаот ва соқинома иборат аст.

 Намунаи ашъор 
Абёти зерин намунаи шеъри ӯст:

 Осор 
 Тазкире Ахмада Горджи Ахтара «Анджоманара» // Публи­кация факсимиле текста и исследование Л. Г. Ахмедзяновой, М., 1986.

 Эзоҳ 

 Сарчашма 


Гурӯҳ:Тазкиранависон аз рӯи алифбо