Абубакри Байҳақӣ

Абубакр Аҳмад ибни Ҳусайни Байҳақӣ (, маъруф ба имом Байҳақӣ; 994, деҳаи Хусравгирд, Байҳақ — 1066, Нишопур) — муҳаддис ва фақеҳи барҷастаи шофеъии хуросонӣ, падари Абуалии Байҳақӣ.

 Зиндагинома 
Дар Исфароин, Тус, Ҳамадон, Нишопур, Рӯдбор, Бағдод, Кӯфа ва Макка такмили илм кардааст. 

 Осори боқимонда 
Аз Байҳақӣ осори илмии арзишманди бисёре ба мерос мондааст, ки китобҳои «Сунани Кубро», «Сунани Суғро», «ал-Маориф», «Асмо ва сифот», «Далоили нубувват», «Одоб», «Тарғибу тарҳиб», «Аҳкому-л-Қуръон» аз ҷумлаи онҳоянд. Китобҳои Байҳақӣ бештар дар таъйиди мазҳаби имом Шофеӣ ва радди назароти уламои мазҳабҳои дигар навишта шудаанд.

 Эзоҳ 

 Адабиёт 


Гурӯҳ:Муҳаддисон
Гурӯҳ:Ашъария