Муваҳҳидун

Муваҳҳидун () — сулола ва давлати феодалӣ (1121/ 1122—1269).

 Таърих 
Дар натиҷаи рақобати динию амалиёти сиёсии қабилаҳои барбари Африқои Шимолӣ ба муқобили Муробитун ба вуҷуд омадааст. Асосгузор ва пешвои ҳаракат Ибни Тумарт, худои ягонаро мепарастид. Тақрибан солҳои 1221 — 22 Муваҳҳидун бар зидди Муробитун қиём карданд. Ибни Тумарт худро маҳдӣ эълон намуд. Баъди марги Ибни Тумарт (1128) ҳамкори наздиктарини вай Абдулмӯъмин халифаи Муваҳҳидун шуд. Таҳти роҳбарии ӯ Муваҳҳидун соли 1146 Марокашро забт намуда, Муробитунро торумор кард ва дар тамоми Африқои Шимолӣ ва Испониёи Ҷанубӣ давлати бузурги худро ташкил дод. Дар садаи XIII ҳокимияти Муваҳҳидун таназзул ёфт. Соли 1269 амирони сулолаи Мариниюн пурқувват гардида, Марокашро ишғол намуданд ва сулолаи Муваҳҳидунро барҳам доданд.

 Эзоҳ 

 Адабиёт 


Гурӯҳ:Сулолаҳои мусалмон