Абдулҳамиди Муҳманд

Абдулҳами́ди Муҳманд (; 1660—1732) — и афғон (паштузабон). Тахаллусаш Мӯшикоф.

 Зиндагинома 
Дар анвои шеъри классикии форс-тоҷик — ғазал, рубоӣ, маснавӣ ва шакли шеърии мухаммас асар эҷод кардааст. Ақоиду андешаҳои ахлоқӣ ва тасаввуфиаш дар маҷмӯаи ашъораш — «Дурру Марҷон» ифода ёфтаанд. Азбаски дар шеър пайрави Мирзо Абдулқодири Бедил буд, бо номи «Бедили афғон» шуҳрат дорад. Асарҳои шоири форсизабони Ҳинду Покистон Ғанимат — «Қиссаи Шоҳ ва Гадо», «Найранги ишқ»-ро ба забони пашту тарҷума кардааст.

 Эзоҳ 

 Адабиёт 


Гурӯҳ:Шоирони паштузабон