Абуюсуф

Абуюсу́ф Яъқу́би Ансорӣ ибни Иброҳим ибни Ҳабиб ибни Асъади Куфӣ, бештар маъруф ба Абуюсу́ф Ансорӣ (; 731, Куфа — 798, Бағдод) — фақеҳ ва донишманди бузурги ислом. Шогирди содиқи Абуҳанифа. Аз хурдӣ дар назди Абуҳанифа дарс омӯхтааст. ӯ дар давраи хилофати Ҳорунуррашид қозии Бағдод буд ва 18 сол ин вазифаи пурмасъулро адо кардааст. Вай аввалин фақеҳест, ки соҳиби унвони қозиюлқузот гардидааст.

 Осор 
Абуюсуф мусаннифи осори фаровонест, ки китобҳои зерин аз намунаи онҳоянд: 
 «Китобу-с-салот»
 «Китобу-з-закот»
 «Китобу-с-сиём»
 «Китобу-л-фароиз»
 «Китобу-л-ваколат»
 «Китобу-л-васоё»
 «Китобу-с-сайд ва-з-забоеҳ»
 «Китобу-л-ҷавомеъ»
Баъзе муҳаққиқон китобҳои ӯро аз 36 то 40 ҷилд номбар кардаанд.

 Эзоҳ 

 Адабиёт 


  — (существует репринт: 1993, ISBN 90-04-09787-2).





 Пайвандҳо