Абоқохон

Абоқохон (; 2 феврали соли 1234, Муғулистон – 1 апрели соли 1286, Ҳамадон, Эрон) — писари калонии Ҳалокухон, дуюмин хони муғул аз силсилаи Ҳалокуиёни Эрон.

 Зиндагинома 
Духтари Саъд ибни Абубакр (ҳукмронӣ 1260) ва Турконхотун. Баъди аз тарафи муғулон қатл шудани Салҷуқшоҳ аз хонадони салғурӣ танҳо Абоқохон дар лашкаркашии падараш ба Эронзамин (1256) ширкат карда, бахусус дар ҷангҳои зидди ӯрдаи Заррин (солҳои 1261 – 62) хеле фаъол буд. Дар замони падараш волии Хуросон ва Мозандарон таъйин шуд. Пас аз марги падараш (1265) байни Абоқохон ва бародараш Яшмут муноқиша рӯй дод. Оқибат Абоқохон 19 июни 1265 ба тахт нишаст ва Шамсуддин Ҷувайниро, ки вазири хирадманди падараш буд, нигоҳ дошта, Табрез пойтахти салтанати худ қарор дод. Иртиботи ӯ бо хонҳои ӯрдаи Заррин ҳамоно душманона буд. Абоқохон ду маротиба ба Бухоро лашкар кашида (1273 ва 1276), шаҳрро ба андозае ғорат намуд, ки то ҳафт сол аз мардум холӣ монд. Оқбак (волии яке аз навоҳии Хуросони Шарқӣ) ва Шамсуддини Курт (ҳокими Ҳирот) алайҳи Абоқохон шӯриданд ва ӯ тавонист қиёми онҳоро фурӯ нишонад. Абоқохон соли 1280 ба Хуросон лашкар кашид ва ин навоҳиро дубора ба итоати худ даровард. Дар мағриби салтанати Абоқохон низ оромӣ набуд ва бо мақсади фурӯ нишондани наҳзатҳои истиқлолталабонаи ин мулкҳо чанд бор ба Миср, Сурия, Арманистони Сағир, Гурҷистон лашкар кашид. Охируламр 20 зулҳиҷҷаи соли 680 Абоқохон ногаҳон фавтид ва дар ҷазираи Шоҳии дарёчаи Ризоия дар канори падараш мадфун шуд.

 Эзоҳ 

 Сарчашма 


Гурӯҳ:Ҳалокуиён