Авазҷонӣ

Авазҷонӣ - навъе аз харбузаҳои миёнсолӣ; ба навъҳои амирӣ мансуб аст. Асосан дар ноҳияи Бобоҷон Ғафуров ва маҳалҳои гирду атрофи он мепарваранд. Баъди 80 – 85 рӯзи кишт мепазад. Ҳар палакаш 1 – 2 харбуза мебандад. Авазҷонӣ харбузаи байзашакл (дарозиаш 33 – 40 см, вазнаш 3 – 5 кг) буда, пӯсташ суфтаи рах-рах, тунук, баъзан чин-чин ё тӯрдори зебо аст; рангаш сабзи сафедча. Мағзаш (3,5 – 4,5 см) сафеди сабзтоб, сахти карсосӣ, сероб, ширин, хуштаъм ва хушбӯй; 6 – 8% қанд ва 7,3 – 9,4% моддаҳои хушк дорад. Тухмаш паҳни дароз­рӯя, калон-калон, зарди сафедтоб, тухмпаллаҳояш ба мағз часпидаанд. Аз ҳар га андаряк 140 – 160 сентнер, ҳангоми ба заминҳои навкорам кишт кардан, 260 – 290 сентнер ҳосил гирифтан мумкин аст. Авазҷониро асосан тар мехӯранд, карҷ-карҷ бурида мехушконанд ва мураббо мепазанд.  Авазҷонӣ барои ба ҷойҳои дур кашондан ва нигоҳ доштан мувофиқ аст. Бештар аз касалии пажмурдашавии фузариозӣ ва гарда зарар мебинад.
 Сарчашма 
 Гулмамадов М. Зироатҳои полизии Тоҷикистон, Д., 1985.
 Энсиклопедияи Миллии Тоҷик. Ҷилди I (А – АСОС)|| 2012 || ЭМТ. Ҷилди I 
 Справочник бахчевода. — Душанбе, 1987.
 Нигаред низ 
 Харбуза 
Сарчашма
 Энсиклопедияи хоҷагии қишлоқи Тоҷикистон (ҷилди 1) 


Гурӯҳ:Навъҳои харбуза‎