Абусаиди Гургонӣ

Абусаиди Гургонӣ (соли таваллуд ва вафот номаълум) — шоири форс-тоҷик (асри 12).

 Ашъор 
Ҷузъиёти тарҷумаи ҳолаш маълум нагардидааст. Аз ашъори боқимондааш бармеояд, ки ӯ дар онҳо андешаву матлабҳои иҷтимоӣ-сиёсӣ, танқиди зулму золимӣ, мубориза ба муқобили бемаърифативу мардумозории баъзе аъёну ашроф инъикос ёфтаанд. Мувофиқи маълумоти сарчашмаҳои адабӣ дар эҷоди навъҳои шеър — маснавӣ, қасида, ғазал, рубоӣ, қитъаҳо ва ғайра маҳорати хос доштааст. Намунаҳои ашъораш дар тазкираву баёзҳо оварда шудаанд. Абёти зерин аз ӯст:

 Он қавм, ки эшон раҳи аҳрор супурданд,
 Аҳволи ҷаҳон ботилу бозича шумурданд.
 Меҳнатзадагонро ба карам даст гирифтанд,
 Чун даст гирифтанд, бар он пой фишурданд.
 Эшон ҳама рафтанду ҷаҳон ҷумла ба муште
 З-ин нокасу номардуму номард супурданд…
 Қавме ҳама нокисаву навкиса, ки аз бухл,
 Номи карам аз номаи ҳастӣ бисутурданд…

 Эзоҳ 

 Адабиёт