Абулмасали Бухороӣ

Абулмасали Бухороӣ (соли таваллуд ва вафот номаълум) — шоири тоҷик (асри 10).

 Зиндагинома 
Ӯ аз ҳамасрону ҳамсуҳбатони Абулмуайиди Балхӣ ва Сипеҳрии Бухороӣ будааст. Аз ашъори ӯ ҳамагӣ 20 байти пароканда боқӣ мондааст. Аз абёти парешони ӯ бармеояд, ки вай асосан дар навъҳои ғазал, қасида ва маснавӣ шеър эҷод мекардааст. Ашъораш аз лиҳози мазмун панду ахлоқӣ ва ишқӣ мебошанд. Чанд намуна аз абёти ӯ:

 Касе беайб набвад дар замона,
 Рутабро раста бошад дар миёнасри

 Нуқли мо хӯшаи ангур буду соғар — сафҷ,
 Булбулу сулсул ромишгар бар даст асир.

 Чу гардад огаҳ хоҷа зи корномаи ман,
 Ба шаҳриёр расонад сабук чакомаи ман.

 Эзоҳ 

 Адабиёт 

 Ашъори ҳамасрони Рӯдакӣ, Д., 2007.