Никола Аббаняно

Нико́ла Аббаня́но  (; 15 июли соли 1901, Салерно, Италия — 9 сентябр 1990, Милан) — файласуфи идеалист-экзистенсиалисти итолиёвӣ, академик, профессори Донишгоҳи ТуринАббаньяно Никола / С. А. Эфиров // А — Ангоб. — М. : Советская энциклопедия, 1969. — С. 13. — (Большая советская энциклопедия : [в 30 т.] / гл. ред.  А. М. Прохоров ; 1969—1978, т. 1)..

 Зиндагинома 
Фалсафаро дар Донишгоҳи Неапол омӯхта дар донишгоҳҳои Салерно, (1923), Неапол (1926 – 35) ва Турин (1945 – 76) устод буд. ӯ асосан намояндаи равияи экзистенсионализм дар фалсафа будааст. Ин равия як намуди идеализми субъективӣ буда, муддаист, ки мавриди таҳқиқи фалсафа фақат инсон аст ва он мабдаю маншаи ҳама чиз мебошад. Аббаняно ҳамчун асосгузори экзистенсионализми позитивӣ (равияи идеалистии фалсафа, ки донишро маҳсули илмҳои махсус шуморида, фалсафаро ҳамчун илм инкор мекунад), майл мекард, ки ғояҳои экзистенсионализми позитивиро бо неопозитивизм созиш диҳад. Ба ин асос Аббаняно кӯшиш кард, ки амсилаи мувофиқу муносиби экзистенсионализмро созад. Тибқи андешаи ӯ, фард доиман метавонад аз байни ҳар гуна имкониятҳо ҳамонеро интихоб кунад, ки асоси «вуҷудияти солим ва пойдор» дошта бошад. Лоиҳаи ҷараёни инкишофи ояндаро арзёбӣ карда Аббаняно муқобили капитализм бо волоияти фардияташ ва ҳам зидди сотсиализм бо коллективизмаш баромада, дар чанд андешӣ замонати озодии инсонро мебинад. Аббаняно муаллифи «Фарҳанги фалсафӣ» (1961) ва як идда таҳқиқоти илмӣ доир ба таърихи илм ва фалсафа аст.

 Китобшиносӣ 
 Le sorgenti irrazionali del pensiero, Napoli, 1923
 Il problema dell’arte, Napoli, 1925
 Il nuovo idealismo inglese e americano, Napoli, 1927
 La filosofia di E. Meyerson e la logica dell’identità, Napoli-Città di Castello, 1929
 Guglielmo di Ockham, Lanciano, 1931
 La nozione del tempo secondo Aristotele, Lanciano, 1933
 La fisica nuova. Fondamenti di una nuova teoria della scienza, Napoli, 1934
 Il principio della metafisica, Napoli, 1936
 La struttura dell’esistenza, Torino, 1939
 Introduzione all’esistenzialismo, Milano, 1942
 Filosofia religione scienza, Torino, 1947
 L’esistenzialismo positivo, Torino, 1948
 Possibilità e libertà, Torino, 1956
 Storia della filosofia, Torino, 1966
 Per o contro l’uomo, Milano, 1968
 Fra il tutto e il nulla, Milano, 1973
 Questa pazza filosofia ovvero l’Io prigioniero, Milano, 1979
 La saggezza della filosofia. I problemi della nostra vita, Milano, 1987
 Dizionario di filosofia, Torino, 1987
 Ricordi di un filosofo, Milano, 1990
 Scritti neoilluministici, Torino, 2002
 Тарҷумашуда ба русӣ
 Мудрость философии и проблемы нашей жизни. СПб., 1998
 Мудрость жизни. СПб., 1996
 Введение в экзистенциализм. СПб., 1998

 Эзоҳ 

 Сарчашма 


Гурӯҳ:Файласуфон аз рӯи алифбо