Аҳмад ибни Ҳанбал

Абӯабдуллоҳ Аҳмад ибни Ҳанбали Шайбонӣ, маъруф ба Аҳмад ибни Ҳанбал (; ) — муҳаддис, фақеҳ ва мутакаллим, яке аз чаҳор имоми мазҳаби фиқҳии аҳли суннату ҷамоат, бунёнгузор ва пешвои мазҳаби ҳанбалӣ.

 Зиндагинома 
Аҳмад ибни Ҳанбал дар Бағдод ба дунё омада ва дар он ҷо вафот кардааст. Ӯ барои истимои ҳадис ба Шом, Яман ва Ҳиҷоз сафарҳо кардааст. Имом Аҳмад дар масъалаи халқи Қуръон бо муътазилиҳо муқовамати сахт нишон дода, ақидаи онҳоро напазируфт ва дар натиҷа халифа Муътасим ӯро ба ҳабс гирифта, шиканҷа кард ва сипас халифаи баъдӣ, яъне Мутаваккил ӯро аз ҳабс озод кард. Ибни Ҳанбал дар ҳадис китоби «ал-Муснад»-ро таълиф кардааст, ки он 30 ҳазор ҳадиси набавии шарифро дарбар мегирад.

 Эзоҳ