Абдуллатифи Ҷомӣ

Абдуллати́фи Ҷомӣ  (; асри 16) — шоир ва сӯфии форс-тоҷик.

 Зиндагинома 
Дар зодгоҳаш шаҳри Ҷом таҳсил намуда, ба камол расидааст. Аз авлоди Аҳмади Ҷомӣ буд. Бино ба маълумоти сарчашмаҳо Абдуллатифи Ҷомӣ аз улуми мутадовили замон — адабиёт, фиқҳ, иншо, забони арабӣ ва ғайра баҳраманд гардида, дар муҳити худ шуҳрати зиёде доштааст. Барои такмили таҳсил ба кишварҳои Шарқ сафар карда, бо аҳли илму адаб ҳамсуҳбат шудааст. Дар як байташ мегӯяд:

 Дар сафар гаштану ин бесарусомонии мо,
 Баҳри ҷамъияти дилҳост парешонии мо.

Мувофиқи маълумоти тазкиранигори садаи XVI Хоҷа Ҳасани Нисории Бухороӣ («Музаккир-ул-аҳбоб») Абдуллатифи Ҷомӣ ба туркӣ низ шеър мегуфтааст. Абдуллатифи Ҷомӣ бо нигоштаҳои худ дар адабиёти тоҷики садаи XVI мақоми баланд дорад. Рубоии зерин аз ӯст:

 Хуршеди ҷамоли дӯст тобон шудааст,
 Олам зи фурӯғи ӯ гулистон шудааст.
 Ҳар зарра, ки дар кавну макон мебинӣ,
 Аз партави рӯи дӯст рахшон шудааст.

 Эзоҳ 

 Адабиёт 


Гурӯҳ:Шоирони тоҷик
Гурӯҳ:Шоирони асри XVI