Язидия

Язидия ё язидиён  (эзадия ва эзадиён) — фирқае аз хавориҷ ва пайрави Язид ибни Абуанисаи Басрии Хориҷӣ ҳастанд ва ба Язид ибни Муовия, халифаи уммавӣ ҳеч гуна мансубияте надоранд.

 Густариш 
Язидияи имрӯза аслан тоифае аз курдон ҳастанд, ки дар сарзаминҳои ҳудуди Мавсил, ҷабали Синҷор, Диёрбакр ва перомуни Ҳалаб сукунат ва ойину диёнате хоссе бо ҳамин ном доранд. Шумораашон ҳудуди 70 000 тахмин шуда, расму ойини онҳоро омезае аз ақоиди аҳли ширк, диёнати яҳуд, маҷус, ислом ва собиа ба вуҷуд овардааст.

 Ақидаи язидия 
Язидия ақида доранд, ки Худованд аз мардуми аҷам паёмбаре мефиристад, барояш китобе нозил менамояд ва ба василаи он дини Муҳаммадро мансух (бекор) мегардонад. Дар байни онҳо ҳам акнун ду китобе ба забони арабӣ бо номҳои ал-Ҷилва ва Мусҳаф вуҷуд дорад.

Афкори фирқаи язидия ба усули эътиқодии Ислом ва муқаррароти тавҳидии Қуръон ва суннат комилан мухолиф буда, аз назари аҳли суннат аз ислом хориҷ дониста шудаанд.

 Эзоҳ 

 Адабиёт 
 Доиратулмаорифи форсӣ, ҷ. 2. – Теҳрон, 1380 ш.