Имом

Имом ( - пешдаро) — пешдаро дар на­мози ҷамоат. 

 Пешдаро дар намоз 
Имоми ҷумъа ва ҷамоат касест, ки дигарон дар намозҳои ҷамоат, бахусус дар намози ҷумъа бар ӯ иқтидо мекунанд. Дар имом чаҳор чиз ба эътибор ги­рифта мешавад:Донишномаи фарҳанги мардуми тоҷик, Ҷилди 1. А-М – Душанбе: Муассисаи давлатии Сарредаксияи илмии Энсиклопедияи Миллии Тоҷик, 2015, - саҳ. 650 // У. Камолов.
 аз дигарон олимтар бошад
 қиро­атро хубтар донад
 парҳезгортар бошад
 ба синни балоғат расида бошад
Имомии фосиқ, валадуззино ва занҳо дар ҷа­моати занон макрӯҳ аст. Касе, ки истода намоз мехонад, наметавонад ба касе, ки нишаста намоз мехонад, иқтидо кунад. Касоне, ки аз паси имом нияти намоз мекунанд, бояд ба имом дар нияти худ иқтидо кунанд.

 Имом дар мазҳаби аҳли суннат 

 Имом дар мазҳаби шиа 

 Эзоҳ 

Гурӯҳ:Сарварони дини ислом
Гурӯҳ:Нақши роҳбарияти динӣ
Гурӯҳ:Унвонҳои роҳбарии миллӣ ё қавмӣ

Гурӯҳ:Маъмулони дини ислом