Сураи Аз Зилзол

Сура дар Мадина нозил шудааст ва иборат аз 8 оят аст.
Зилзол»  – заминларза, заминҷунбӣ, ҷун­биш), залзала, сураи 99-уми Қуръон дар тартиби навишти мусҳаф ва 93-юми он дар нузул. Зилзолро аксари муфассирон мадинӣ ва баъзе аз онҳо маккӣ гуфтаанд. Он 8 оят дорад; номаш аз маънои ояти якум баргирифта шуда, бо номи «Изо зулзилат» низ маъруф аст. Зилзол яке аз сура­ҳоест, ки дар онҳо аз ҳаводис ва ҷараёни вуқӯи қиёмат ха­бар дода шудааст. Ҳодисаи муҳимме, ки дар Зилзол аз он сухан меравад, ба шиддат такон хӯрдан ва ҷунбонда шудани Замин аст. Бар асари он тамоми сангиниҳои даруни Замин ба берун партофта мешаванд, мардум ба сурати гу­рӯҳ­ҳои пароканда ва ҳайратзада аз он берун меоянд ва барои расидагӣ ба аъмолашон ба сӯи ҳашргоҳ роҳ пеш ме­гиранд. Ин ҳаводис оғози таҳавву­ло­ту рӯйдодҳоест, ки дар ҷараёни бар­пошавии қиёмат ба вуқӯъ меоянд. Дар охир итминон дода шудааст: ҳар кас натиҷаи амали худ ё худи ҳамон амалро – хуб бошад ё бад, мебинад, агарчи он ба андозаи зарра хурд бошад.
 Мундариҷа 

 Тафсир 

 Эзоҳ 

 Сарчашма 


 Адабиёт 


Гурӯҳ:сураҳои Қуръон