Ибни Масеҳо

Ибни Масеҳо (), Масеҳои Хонанда (655, Исфаҳон — 715, Бағдод) — овозхон, оҳангсоз, мусанниф, мусиқидон ва шоири арабинависи эронӣ.

 Зиндагинома 
Асосҳои мусиқӣ, шеър, сознавозӣ ва овозхониро асосан аз падараш омӯхта, муддате назди устодони мусиқии Хуросону Мовароуннаҳр сабақ гирифтааст. Ибни Масеҳо дар Мовароуннаҳру Хуросон намунаҳои зиёди фаҳлавиёт — таронаҳои мардумиро гирдоварӣ намуда, бо номи «Китобу-л-ағонӣ» маҷмӯае таҳия кардааст. Баъдан ба Бағдод рафта, бо дастаҳои мутрибони эронитабор ҳамкорӣ намудааст ва дар заминаи дастону навоҳои «Хусравонӣ»-и Борбад ва сабки бостонӣ-аҷамӣ, инчунин бо такя ба мероси мусиқии ниёкон таронаву оҳангҳои тоза эҷод кардааст. Ибни Масеҳо дар Бағдод баробари ромишгарӣ бо таҳқиқи мусиқӣ машғул шуда, осори мусиқидонони юнониро тарҷумаву тафсир ва тасҳеҳ намудааст. Дар натиҷаи таҳқиқот бо номи «Китобу мухтори-л-ағони-л-Аҷам ва-л-Араб», «Китобу мунтахаботи-л-ағонӣ» рисолаҳо нигоштааст. Ибни Масеҳо дар заминаи донишҳои амаливу назарии мусиқии Шаҳдаи Форс, Сулаймони Форс ва дигарон роҷеъ ба мусиқии замони Сосониён (222—651) низ корҳои амаливу назарӣ анҷом додааст. Дар эҷод ва иҷрои мусиқӣ асосан ба суннатҳои эҷодиву иҷроии тоисломии мардуми эронӣ такя намуда, пайравону муқаллидони зиёд пайдо карда буд.

 Эзоҳ 

 Адабиёт 

 Донишномаи Шашмақом./Зери таҳрири Олимов К., Абдувалиев А., Азизӣ Ф., Раҷабов А., Ҳакимов Н. — Душанбе, 2009. — с. 79 ISBN 978-99947-49-13-3

Гурӯҳ:Оҳангсозони форсу тоҷик