Баййина

Сура дар Мадина нозил шудааст ва иборат аз 8 оят аст. Ба тартиби нузул сураи 92 мебошад. Номи Баййина аз ояти 1 гирифта шудааст.

 Мазмун 
Мазмуни Баййина чунин аст: аҳволи аҳли Китоб (яҳудиёну насрониён) ва мушрикон (бутпарастон) пеш аз баъсати пайғамбар (с) ва баъди баъсат. Бархе аз ин гурӯҳҳо пайғамбарро (с) барҳақ шинохтанду имон оварданд ва онҳо «беҳтарини халқ» номида шуда, подошашон биҳишти ҷовидону хушнудии Худо аз онҳо ва хушнудии онҳо аз Худост. Баъзе нашинохтанду дар дини собиқи худ аз рӯйи нодорӣ монданд. Бархе дигар пайғамбар (с) ва таълимоти ӯро донистанд, вале аз рӯйи саркашию якравӣ аз ақидаи ботили худ даст бознадоштанд. Ин гурӯҳ кофир монданд ва «бадтарини халқ» номида шуда, ҷазои онҳо ба таври ҳамешагӣ дар оташи ҷаҳаннам мондан аст.

 Мундариҷа 

 Тафсир 

 Эзоҳ 

 Сарчашма