Зарбулфатҳ

«Зарбулфатҳ» — вазн ва зарб (давр)-и ҳафтдаҳгонаи маъмули мусиқӣ дар анъанаи эҷодию иҷроии мусиқии классикии форс-тоҷик, ки таснифи онро ба мусиқидони номӣ Хоҷа Абдулқодири Гӯянда нисбат медиҳанд. Хоҷа Абдулқодир дар асараш «Мақосиду-л-алҳон» навиштааст, ки «Зарбулфатҳ»-ро бо дастури Шоҳзода Шайхалӣ ибни Султон Увайс пас аз фатҳ гардидани Шероз тасниф кардааст ва Шоҳзода онро «Зарбу-л-фатҳ» ном ниҳодааст;

Зарбулфатҳ навъе аз сабки навозиш дар созҳои зарбӣ (кӯс, нақораҳои хурду бузург), ки дар ҷашну маросимҳо, майдони ҷанг менавохтанд ва аз таркибҳои авзонию зарбии шодиёна ва фатҳӣ иборат буд. Хоҷа Абдулқодир таркиботи онро аз 50 зарб иборат донистааст, ки танини он «танан танан тананан танан танан танан тананан танан танан тананан тананан тананан тананан тананан» мебошад;

Зарбулфатҳ вазн ва зарби махсус дар навохтани созҳои зарбии мусиқӣ, ки муаллифи рисолаи мусиқии «Баҳҷату-р-руҳ» («Болидагии руҳ») таркиботи зарбии онро аз 24 зарб (12 зарби гарон ва 12 зарби сабук) иборат донистааст:

«Зарбулфатҳ» бар муқобили усули «Сақил» буда, барои нақоранавозон ва ҳарбиён тасниф шудааст ва онро «Зарби шодиёна» ё «Зарби нақоранавозон» низ мегӯянд.

 Эзоҳ 

 Адабиёт 


Гурӯҳ:Мусиқии тоҷикӣ