Боқии Дарзӣ

Устод Боқии Дарзии Бухороӣ (; ?, Бухоро — 1574, Бухоро) — мусиқидон, навозанда, хонанда,  ва хаттоти форс-тоҷик.

 Зиндагинома 
Пешааш косибӣ буда, тахаллуси «Дарзӣ» низ аз ҳамин ҷост. Маълумоти ибтидоии мусиқиро дар зодгоҳаш гирифта, сипас маҳорати созандагию навозандагиро дар ш-ҳои Самарқанду Ҳирот назди Хоҷа Ҷаъфари Қонунӣ, Устод Амир Алиакбари Қонунӣ ва Бобои Қонунӣ сайқалу такмил додааст. Дар ҳунари сознавозӣ (барбату қонун, танбӯр) сабки хоссе дошта, дар Бухорову Самарқанд ва Ҳироту Балх машҳур будааст. Барои ин созҳо дар шаклу анвои мусиқии «пешрав», «кор», «амал», «савт», «қавл», «қавли мустахалл» асарҳо эҷод намудааст. Бахусус асарҳои ӯ «Кор», «Кор ба усул», «Пешрав», «Савт», «Қавл», «Кори наво», «Амали рост», «Пешрави Дарзӣ», «Қавли Гуландом» ва ғ. дар назди аҳли ҳунар шуҳрат доштаанд. Боқии Дарзӣ барои дастаи мутрибони Нақорахонаи Бухоро як силсила асарҳои созию овозӣ дар вазни мақомҳои «Ушшоқ», «Рост», «Исфаҳон», «Ҳиҷоз» тасниф намудааст. «Пешрави меҳтариён», «Пешрави нақора» дар барномаҳои ҳунарӣ мавриди истифода будаанд.

Боқии Дарзӣ санъати китобат (хаттотӣ) ва ороиши китобро низ хуб медонист. Дар шарҳи мушкилоти «Юсуфу Зулайхо»-и Абдурраҳмони Ҷомӣ рисола навишта, оид ба қавоиди қофия, санъатҳои бадеии тарсеъ, таҷнис, ташбеҳ, саҷъи мутавозӣ, мутарраф, мутавозана, иҳом, миръотунназир ва ғ. баҳс оростааст. Боқии Дарзӣ табъи шоирӣ дошта, ғазалу рубоиҳои некӯ гуфтааст. Ин абёт аз ӯст:

Боқии Дарзӣ дар охири умр ба зодгоҳаш омада, шогирдони бисёре тарбия намудааст.
	.

 Эзоҳ 

 Адабиёт 


Гурӯҳ:Оҳангсозони форсу тоҷик