Сураи Иброҳим

Сура дар Макка нозил шудааст ва иборат аз 52 оят аст.

 Мундариҷа 

 Тафсир 
Сураи Иброҳим аз 52 оят иборат буда, ба истиснои оятҳои 28 ва 29, дигар оятҳои он қабл аз ҳиҷрат, дар Макка нозил шудаанд. Шумораи оятҳои сураи Иброҳим назди қориёни Басра 51, назди куфиён 52, назди шомиён 55 ва назди дигарон 50 оят аст. Сураи Иброҳим, тибқи қавли роҷеҳ (авло), аз 831 калима ва 3434 ҳарф иборат аст. Чун дар он аз маъмурияти Иброҳим (а) ва бинои хонаи Каъба ба василаи ӯ сухан ба миён омадааст, чунин номгузорӣ шудааст. Сураи Иброҳим дорои ҳафт рукӯъ мебошад. Мавзӯъҳои Сураи Иброҳим мушобаҳат ва ҳамгунии зиёде бо матлабҳои сураи «Ҳиҷр» доранд. Сураи Иброҳим бо баёни авсофи Қуръон оғоз шуда, дар он дар бораи Иброҳим, дуо ва ниёишҳои ӯ дар Макка, таърихи анбиё (Нӯҳ, Мусо) ва қавмҳои пешин (Од, Самуд) ва дигар достонҳои ибратбахш сухан меравад. Дар Сураи Иброҳим дар бораи ваҳй, рисолат, тавҳид, қиёмат ва ҳисобу китоби он рӯз низ хабар дода шудааст. 

 Эзоҳ 

 Адабиёт