Раҳим Ҳайдар

Раҳим Ҳайдар — Раҳим Ҳайдар аъзои Иттифоқи журналистони СССР (аз соли 1958) буд.

 Зиндагинома 
Раҳим  Ҳайдар  10-уми марти  соли  1923  дар  деҳаи Қалъачаи  Калони  ноҳияи Ӯротеппа дар оилаи деҳқони камбағал  таваллуд  ёфтааст. Вай  аз  модар дар  синни  дусолагӣ  ва  аз падар дар синни ҳафтсолагӣ  маҳрум гаштааст. Раҳим  дар  тарбияи  бародараш  монда, дар  соли  1941 мактаби ҳафтсолаи қишлоқро
хатм  менамояд.

Фаъолияти  кории  ӯ соли  1941  ҳамчун  табелчии колхози  «Правда» ҳозира с/х Ӯротеппа» оғоз ёфтааст. Феврали соли  1943 ба  фронт рафта  дар  сафи  Армияи  Советӣ хидмат  мекунад  ва  ба  муқобили  гитлерчиёни  фашистӣ далерона  меҷангад. Дар яке аз муҳорибаҳо сахт ярадор мешавад ва  баъди дар  госпитал  муолиҷа  ёфтан  ҳамчун  инвалиди  гурӯҳи дуюм  бармегардад. Соли  1944 дар колхоз котиб  ва  кассир шуда кор  мекунад. Соли  1945 Раҳим  Ҳайдарро  ба  аъзогии  партияи коммунистӣ  қабул  менамоянд. Баъд аз он  ӯро ба  курси  яксолаи партиявии назди  КМ ПК Тоҷикистон мефиристанд. Баъди хатмимкурси партиявӣ ӯ аз соли  1946  инструктори  комитети  партиявии шаҳр  шуда  кор  мекунад. Дар  айни  замон  дар  соли  1946-1949 ғоибона  дар  омӯзишгоҳи  педагогии  шаҳри  Ӯротеппа  таҳсил менамояд. Соли  1950  ходими  адабии  газетаи  районӣ, соли  1951 мудири  шуъбаи  маданияти  комиҷроияи Совети районӣ  шуда кор  кардааст.

Солҳои  1951-1953 дар шаҳри Душанбе шунавандаи  мактаби ҳукуқшиносӣ буд. Аз соли  1953 то соли  1955 дар райони Ленинобод ба  вазифаи  раиси  суд кор карда, баъд ба  кори  журналистӣ мегузарад. Аз соли  1955 то соли  1958  ба  вазифаи  ходими  адабӣ ва  мудири  шуъбаи  газетаи  «Паёми  Истаравшан»  шуда  кор  мекунад.

Солҳои  1958-1962  дар  шуъбаи  журналистии  мактаби  олии партиявии шаҳри Тошканд хонда  онро бомуваффақият ба  итмом расонд. Аз  соли  1962  то соли  1983  муҳаррири  газетаи  «Паёми Истаравшан»  буд.

 Эҷодиёт
Раҳим Ҳайдар аъзои Иттифоқи журналистони СССР (аз соли 1958)  буд. Се  китоби  қиссаву  ҳикояҳояш  «Ду дилдода»  (1964), «Духтари  бебок»  (1983) ва «Хати  беимзо»  (1992) дар  ҷумҳуриамон  нашр ёфтаанд.

Якчанд ҳикояҳои  ӯ  ба  забонҳои  русӣ, ӯзбекӣ, қазоқӣ  ва  арманӣ тарҷума  шудаанд. Песаҳои «Зафар» ва «Шаҳид» дар Театри халқии  шаҳри  Ӯротеппа ба  саҳна  гузошта  шудаанд. 4  ҳикояи ӯро  инстсенировка  карда  якчанд сол ба  воситаи  радиои  ҷумҳурӣ шунавондаанд.

 Ҷоизаҳо 
Раҳим  Ҳайдар  барои  хидматҳояш  бо  медали  «Барои  хидматҳои  ҷангӣ», ордени  «Ҷангн  Бузурги  Ватанӣ» дараҷаи  1, медали «Барои меҳнати шуҷоатнок». Ба  муноснбати  100-солагии  рӯзи таваллуди  В.И. Ленин ва  медалу грамотаҳои фахрии Президиуми Совети  Олии  Ҷумҳурии  Тоҷикистон  мукофотонида  шудааст.

Ӯ соли  1973 соҳиби  унвони  фахрии  «Ходими  шоистаи  маданияти  Ҷумҳурии  Тоҷикистон»  шуда  буд.

 Эзоҳ 

Баёзи адибони Истаравшан - Душанбе: "Эҷод", 2009.- 288 саҳ.