Сураи Ғофир

Сура дар Макка нозил шудааст ва иборат аз 85 оят аст.

 Мундариҷа 

 Тафсир 
Ба тартиби нузул сураи 78 буда, номи Ғофир аз ояти дуюми сура гирифта шудааст. Ин сура бо истинод ба вожаи «муъмин» дар оятҳои 28-уми он бо номи «ал-Муъ­мин» низ ёд мешавад. Ғофир яке аз сураҳои ҳафтгонаест (40–46), ки бо ҳарфҳои муқаттааи «Ҳо. Мим» оғоз меёбанд. 

Ғофир мавзӯъҳои гуногунро дар бар гирифтааст, аз ҷумла: баёни ягонагӣ, тавоноӣ, бахшояндагӣ ва меҳ­ру­бо­нии Ху­до, камоли қудрати офаридгории Ӯ, дурӯғ донис­та­ни оят­ҳо (китобҳо, нишонаҳо)-и Худо аз тарафи кофирон аз замони Нуҳ (а) то аҳди паёмбар (с), ҳамду сано гуфтани фариш­тагон Худоро ва дуову ниёиши онҳо барои мардум, пур­сиш­ҳое, ки рӯзи растохез ба кофирон муваҷҷаҳ хо­ҳанд шуд, даъвати муосирон ба шинохту парастиши Худои ягона, ад­ли илоҳӣ дар рӯзи растохез ва баёни ҳоли муо­сирон, бахусус кофирон, панд додани он­ҳо бо рӯзи қиё­мат ва бо баё­ни ҳоли қавмҳои гузашта, фиристода шудани Мусо (а) ба сӯйи Фиръавн ва ҷавобу саркашии Фиръавн, зикри паём­барон ва қавмҳои пешин (Юсуф (а), Од, Самуд) ҳам­чун ибрат, баёни аҳволи дӯ­захиён ва нолаву фарёди онҳо ба якдигар ва нигоҳ­бонони дӯзах, хитоб ба паёмбар (с) ва ҳа­маи мардум ва даъвати онҳо ба сабр ва бовар ба он ки Ху­до паём­барону имоновардагонро нусрат ва ситамгоронро лаънат мекунад; далелу нишонаҳои Худо барои камоли қудрати офарандагии Ӯ, ишора ба қудрати зинда кардан ва миронидан ва тамоми ҳастиро бо як амри «бишав» офаридани Ӯ.

 Эзоҳ 

 Сарчашма