Мақомоти манзум

Мақомоти манзум – мусиқидононе, ки табъи шеъргӯӣ, салиқаи хуби шеърфаҳмӣ доранд, шоироне, ки мусиқӣ ва таркиботи онро дарк менамуданд, 12-мақом, 6-овоза, 24-шӯъбаро ба шеър адо мекарданд. Масалан, дар ин замина Кавкабии Бухороӣ (ваф. 1535) «Рисола дар баёни дувоздаҳмақом», «Назми дувоздаҳмақом»-ро ба назм навишта, махсусиёти мақомҳоро бисёр рангин ба қалам овардааст:

Илми мусиқӣ ар ҳамедонӣ, 
Субҳдам бар «Раҳовӣ» соз. 
Бисоз пардаи «Ҳусайнӣ»-ро 
Кун ба вақти тулӯъи субҳ оғоз

Чун сари найза гашт офтоб баланд, 
Пардаи хуб «Рост»-ро бинвоз.
Ба гаҳи чошт «Бусалик» гузин, 
Пас ба шодию лаҳв сар бифароз...

 Эзоҳ 

Адабиёт
 Фарҳанги форсӣ. – Теҳрон, 1961; 
 Фарҳанги Амид. – Теҳрон, 1966; 
 Фарҳанги Деҳхудо. – Теҳрон, 1377; 
 Номномаи мусиқии Эронзамин. – Теҳрон, 1376.Донишномаи Шашмақом./Зери  таҳрири Олимов К., Абдувалиев А., Азизӣ Ф., Раҷабов А., Ҳакимов Н.  –  Душанбе, 2009. -  с. 136  ISBN 978-99947-49-13-3

Гурӯҳ:Шашмақом