Дузанагӣ ё серзанагӣ

Дузанагӣ ё серзанагӣ — дузана будан ё бисёр зан доштан.

 Дузанагӣ аз дидгоҳи қонунгузорӣ 
Дузанагӣ ё серзанагӣ ҷиноят ба муқобили оила ва ноболиғон буда, дар м. 170 Кодекси Ҷиноятии ҶТ пешбинӣ гардидааст. Дар ҷомеаи ҳуқуқбунёд дузанагӣ ва серзанагӣ баробарҳуқуқии занонро дар муносибатҳои никоҳӣ бо мардҳо вайрон карда, онро дар оила вобаста гардонида, ба шахсияташ зиён мерасонад. Вале чизи асосие, ки моҳияти ҷинояти мавриди назарро муайян месозад, вайрон шуданн тартибу низоми муносибатҳои оилавӣ-никоҳӣ мебошад.

Тарафи объективин ҷиноятро дузанагӣ ё серзанагӣ, яъне бо ду ё якчанд зан зиндагонӣ кардан бо пеш бурдани хоҷагии умумӣ ташкил медихад. Ба роҳ мондани ҳоҷагидории умумӣ аломати ҳатмии дузанагӣ ё серзанагӣ
мебошад.
Ҳамхобагӣ бо ду ё зиёда зан танҳо вақте ҷинояти мавриди назарро ба вуҷуд меоварад, ки ҳамаи иштироккунандагони он оилаи ягонаро ба вуҷуд меоваранд, агар хоҷагии умумӣ набошад, ҷиноят истисност. Ҳолатҳои чудогонаи алоқаи ҷинсии ашхосе, ки дар никоҳ қарор доранд, бо зани бегона чун дузанагӣ дониста намешавад, ҳатто дар сурате, ки шахс ба таври мунтазам кумаки моддӣ ба зан расонида бошад.

Субъекти ҷиноят мардест, ки ба синни никоҳ расида ва дар никоҳ қарор дорад. Тарафи субъективии ҷиноятро қасди бевосита ташкил медиҳад.Фарҳанги истилоҳоти ҳуқуқ / Зери таҳрири Маҳмудов М. А. — Душанбе: ЭР-граф, 2009. — с. 158—159 

 Дузанагӣ аз дидгоҳи шариати Ислом 
Далели бисёрзанӣ дар Қуръон дар сураи Нисо, ояти 3 омадааст:

 Эзоҳ 

Гурӯҳ:Мафҳумҳои ҳуқуқ