Ғунча

Ғунча (Doufon), гулғунча, ғунчаи гул, пунбаки гул, гули ношукуфта, гуле, ки ҳанӯз кушода нашудааст. Ғунча, маъмулан, аз муғ­ҷаҳои барги ҳамон рустанӣ калонтар буда, нӯгаш мис­ли нимдоира аст. Дар ғунча ҳамаи узв­ҳои гул (косабарг, гулбарг, гард­­барг, гарддон, гардгирак, гард­найча, тухмдон, шаҳд­дон, тухм­муғҷа ва ғ.) ташак­кул меёбанд. Бо буриши да­роз­рӯяи ғунча нақ­шаи гулро та­ҳия намуда, оид ба миқ­дор ва мав­­қеи қисмҳои гуногуни он маълумот гирифтан мум­кин аст. Дар ғунча метавон тарзи ҳам­дигарро пӯ­шон­дани косабаргу гулбарг (яъне ташаккули ғун­ча) ва усули ба ғунча табдил ёфтани гулбаргҳо (яъне барг­барорӣ)-ро низ омӯхт (он­ҳо ало­мат­ҳои асосии тавсифи морфологии оила­ҳои гуногуни рустаниҳо мебошанд).
Ғунчаи аксарияти рустаниҳо дар тиб, атриёт, саноати хӯ­рокворӣ аҳаммият дорад. Масалан, ҳангоми хушконидани ғунчаи қаранфул маводди хушбӯеро ба даст меоранд, ки бо номи мехак ё қаранфули гардан машҳур аст. Онро дар ис­теҳ­со­ло­ти қаннодӣ, саноати консерв, атриёт, машрубот ва ғайра ис­тифода мебаранд. Мурч, зардчӯба, дорчинӣ ва дигар ад­виёт таомро хуштаъму хушбӯй месозанд. Очори ғунчаи гу­ли кавар низ хӯриши хуб ва давоӣ мебошад.

 Адабиёт 

 Ярыгин Р. Н., Васильева В. И. Биология в 2-х томах. М., 2000; Андреева И. И., Родман Л. С. Ботаника. М., 2005.
 Фарҳанги забони тоҷикӣ (иборат аз 2 ҷилд) Ҷ.2 П — Ҷ./Дар зери таҳрири М. Ш. Шукуров, В. А. Капранов, Р.Ҳошим, Н. А. Маъсумӣ. — Москва 1969, — c. 657

Гурӯҳ:Набототи Тоҷикистон
Гурӯҳ:Гулҳо