Ахбору-л-ахёр фӣ асрори-л-аброр

«Ахбóру-л-ахёр фӣ асрóри-л-абрóр» (), «Хабарҳои некмардон дар баёни асрори накӯкорон») — китоби Абдулҳақ ибни Сайфуддини Деҳлавии Бухороӣ (ваф. 1442) дар баёни зиндагӣ ва ҳолату каромати машоихи тариқат.

 Мундариҷа 
«Ахбору-л-ахёр фӣ асрори-л-аброр» солҳои 1588—1619 ба забони форсӣ таълифу такмил шудааст. Китоб аҳволи бештар аз 230 нафар суфӣ ва машоихи шибҳи қораи Ҳиндро аз оғоз то садаи XVI дар бар мегирад ва бо зикри шарҳи ҳоли Муҳийюддин Абдулқодири Гелонӣ (ваф. 1166) ва Муъинуддини Чиштӣ (ваф.1235) шурӯъ мешавад. Муаллиф аввал дар Маккаи мукаррама ба таълифи ин китоб пардохта, сипас дар Ҳиндустон онро такмилу таҳрир карда, ба анҷом расондааст.

 Нусхаҳо 
Ду нусхаи хуб ва комили дастхати ин асар мутааллиқ ба садаи XVII дар Захираи дастнависҳои Институти забон, адабиёт, шарқшиносӣ ва мероси хаттии АИ Тоҷикистон зери рақамҳои 262 ва 1940 маҳфуз аст.

 Эзоҳ 

 Адабиёт 
 فهرست نسخههای خطی فارسی انستیتوی آثار خطی تاجیکستان. (زیر نظر سید علیموجانیو أمریز دانعلی مردان) ج۲. تهران،۱۳۷۷

 Сарчашма 


Гурӯҳ:Китобҳо аз рӯи алифбо