Азиз Афзалзода

Азиз Афзалзода — шоир, нависанда, узви Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон (2012), «Аълочии маорифи Тоҷикистон».

 Зиндагинома 
Азиз Афзалзода 15 январи соли 1937 дар деҳаи Пуштаи Зардолуҳои Сари Хосори ноҳияи Балҷувон ба ҷаҳон омадааст. Соли 1951 баъди хатми мактаби ҳафтсолаи деҳа, муҳассили Омӯзишгоҳи омӯзгории Кӯлоб шуда, соли 1955 ба итмом расондааст. Соле дар мактаби таҳсилоти ҳамагонии № 31 ноҳияи Фархор кор кардааст. Баъдан, соли 1956 шомили факултаи таъриху филологияи Донишкадаи давлатии омӯзгории Кӯлоб шуда, соли 1961 хатм  кардааст. Солҳои 1961—1966 ҷонишинии директори мактаб будааст. Солҳои 1966—1968 ҷонишини раиси колхоз ва  ҳамзамон, котиби якуми Кумитаи Ҳизби коммунистии хоҷагии ба номи В. И. Ленини ноҳияи Восеъ, солҳои 1968—1970 нозир, 1970—1983 мудири маорифи ноҳияи Восеъ ва ноҳияи Фархор будааст. Аз апрели соли 1983 нафақагир аст.

 Эҷодиёт 
Ба кори эҷодӣ аз солҳои 80-уми асри гузашта иштиғол варзидааст. Маҷмӯаҳои ашъораш «Як шаб биё» (1986), «Марди Сомон» (1988), «Нолаи дил» (2002), «Мешиносам паймонаҳои ту» (2010), «Нигоҳи дил» (2011), «Садои дил» (2013) ва асарҳои насрияш «Раис Афзалӣ» (2009), «Калиди бахт» (2012), «Сарнавишт» (2013), дастраси хонандагон гардидаанд.

 Ҷоизаҳо 
 «Аълочии маорифи Иттиҳоди Шӯравӣ»;
 «Аълочии маорифи Тоҷикистон»;
 Дорандаи 3 медали «Меҳнати шоён».Адибони Тоҷикистон (маълумотномаи мухтасари шарҳиҳолӣ)./Таҳия ва танзими Асрори Сомонӣ ва Маҷид Салим. — Душанбе, «Адиб», 2014, — с. 46 ISBN 978-99947-2-379-9

 Эзоҳ 

Гурӯҳ:Шоирон аз рӯи алифбо
Гурӯҳ:Шоирони Тоҷикистон
Гурӯҳ:Нависандагони Тоҷикистон
Гурӯҳ:Дорандагони нишони Аълочии маорифи ИҶШС
Гурӯҳ:Дорандагони нишони Аълочии маорифи ИҶШС
Гурӯҳ:Аъзои Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон