Исмҳои воқеӣ ва мафҳум

Исмҳои воқеӣ ва мафҳум (маьнӣ) гурӯҳи махсусро ташкил медиҳанд.
Исмҳое, ки инсон ва ашеи олами ҳастиро ифода менамоянд, воқеӣ ном доранд: модар, донишҷӯ,хона, даст ва ғайра. Исмҳои воқеӣ шумурдашаванда буда, миқдори онҳо бо адад низ таъйин карда мешавад: як муаллим, ду хона, панҷ китоб.'''Исмҳои мафҳум мафҳумҳои амал, аломат ва ҳолатро номбар мекунанд: шуҳрат, хониш, некӣ, тайерӣ ва ғ.Исмҳои мафҳум бештар аз сифат, феьл, исм ва сифати феьлӣ ба воситаи пасвандҳои -ӣ (гӣ) (мардӣ , нестӣ, нависандагӣ); -гарӣ (одамгарӣ, калонгарӣ, ҳомигарӣ) ; -иш (сабзиш, хониш) ; -ор (сӯхтор, куштор) ;-гор (ёдгор); -ос(-ас):аккос,фишшос.'''

 Нигаред низ 
 Исм (дастури забон)

 Адабиёт 
 Грамматикаи забони адабии ҳозираи тоҷик.- Душанбе:Дониш,1985. - 356с.

Гурӯҳ:Забони тоҷикӣ