Зарфи сабаб

Зарфи сабаб сабаби ба вуҷуд омадани ё наомадани амалу ҳолатро ифода мекунад. Ин гурӯҳи зарфҳо миқдоран хеле каманд: ночор, ноилоҷ, саҳван, маҷбуран, беихтиёр, тасодуфан.

Мисолҳо
 Ночор сари аспро аз он тараф гардонда ба сари дигар кӯча нигоҳ карда давондам (Садриддин Айнӣ).
 Берунӣ ва донишмандони дигар ҳам ноилоҷ ба онҳо пайравӣ намуданд (Сотим Улуғзода).
Зарфи сабаб аз ҳисоби таркибҳои устувор пурра гашта истодааст: чор-ночор, хоҳу-нохоҳ, хоҳам-нахоҳам, бечуну чаро, баҳудаву беҳуда.

Мисолҳо
 Сад бор ба худ қавл додааст, ки забонашро нигоҳ дорад, ба одамон беҳудаву баҳуда пичинг нагӯяд (Фазлиддин Муҳаммадиев).
 Маҳмуд китобро кушода хоҳаму нахоҳам варақ задан мегирад (Сотим Улуғзода).

 Нигаред низ 
 Зарф (дастури забон)

 Адабиёт 
 Грамматикаи забони адабии ҳозираи тоҷик. Қисми 1: Фонетика ва морфология. — Душанбе: Дониш, 1985. — 274 саҳ.

Гурӯҳ:Забони тоҷикӣ