Ҷонишинҳои манфӣ

Ҷонишинҳои манфӣ дорои маънои инкори умумӣ мебошанд. Дар забони тоҷикӣ калимаи ҳеч ҷонишини манфӣ ба шумор меравад. Хабари ҷумла бо ин ҷонишин дар шакли инкорӣ меояд.

Мисолҳо:
 Ҳеҷ ҳаракати аз одат берун дида намешуд (Садриддин Айнӣ).
 Зуд бош, ки ҳеч об намондааст (Садриддин Айнӣ).
Шаклҳои таркибии ҷонишини манфӣ аз ҷонишини ҳеч, ҷонишини саволӣ ва калимаи як ва ё исм таркиб ёфтаанд:ҳеч кӣ, ҳеч чӣ, ҳеч кас, ҳеч чиз, ҳеч гуна, ҳеч кадом, ҳеч як.
Мисолҳо:
 Бо сесад танга ҳеч кас ба сарбозӣ розӣ намешавад (Садриддин Айнӣ).
 Аммо вай, албатта, ҳеч чӣ нагуфт (Пӯлод Толис).
 Ҳеҷ кадоми онҳо дастхушк набуданд (Садриддин Айнӣ).

 Нигаред низ 
 Ҷонишин (дастури забон)

 Адабиёт 
 Грамматикаи забони адабии ҳозираи тоҷик. — Душанбе: Дониш, 1985. — 171саҳ.

Гурӯҳ:Забони тоҷикӣ