Васарға

Васарға — навъи ангури миёна ва дерпазак.
Селексияи халқӣ. Бештар дар вилояти Суғд, водии Ҳисор,
инчунин дар вил — ҳои Самарқанд, Бухоро, водии Фарғона,
Қашқадарёи Ӯзбекистон ва баъзе ноҳияҳои Туркманистон (Чорҷӯй) паҳн
шудааст. Хелҳои сафед ва сиёҳ дорад. Рушди токаш
миёна, 27 — 35 % — и навдаҳояш ҳосилдеҳ. Баргаш 5 -
парра, мудаввар, сабзи баланд (дарозиаш 17 см, бараш
18см), гулаш як ва дуҷинса, хӯшааш миёна ва калон
(дарозиаш 13 — 26 см, бараш 7 — 22см), мудаввар, зичиаш
миёна, 240 — 350 г. Донааш миёна ва калон (қутраш аз
17 то 22мм), сершира, ширин, пӯсташ тунуки шаффоф
ва ғафси доғдор, 2 — 4 тухм (вазни 100 — тоаш 3,8 -
5,6г) дорад. Баъди пухтан зарди қаҳраборанг ва сиёҳи
бунафштоб, 20 — 23 % қанд ва 5 — 7 % туршӣ дорад.
В. гармидӯст ва серҳосил, дар нишебӣ ва заминҳои
лалмии офтобрӯя нағз месабзад. Даври нашъунамояш
140—200 рӯз. Май гул карда, авг — дек мепазад. Ба
ҳисоби миёна 110—200 с/га ҳосил медиҳад. Асосан
барои тархӯрӣ ва май истифода мекунанд. Васарға асосан аз
ҷел ва баргпечонаки хӯшаи ток зарар мебинад.
Донишномаи Ҳисор. — Душанбе: «Ирфон», 2015, — С. 191

 Эзоҳ 

 Адабиёт 
 Раҷабов А. Маълумотномаи токпарвар. — Д., 1986;
 Ампелография СССР. Малораспространенные сорта винограда, т. 1. — М., 1963;
 Кисилев Н. А. Винодельческие районы и вина Таджикистана. — М., 1967;
 Кирилов И. Ф.(ва диг.). Виноградарство Таджикистана. — Д., 1969.

Гурӯҳ:Ангурҳо