Ҷонишинҳои шахсӣ

Ҷонишинҳои шахсӣ — ба се шахс ҷудо мешаванд: шахси якум — гӯянда: ман, мо (моҳо, моён); шахси дуюм — шунаванда:ту, шумо (шумоҳо, шумоён); шахси сеюм — Ғоиб: ӯ, вай, онҳо//онон Ҷонишинҳои мо, шумо баробари маънои аслӣ тобишҳои фурӯтаниву хоксориро ҳам ифода менамоянд. Ҷонишинҳо ду шумора доранд:танҳо ва ҷамъ. Ҷонишинҳои танҳо ман, ту, ӯ (вай) буда, мо, шумо, онҳо ҷонишинҳои ҷамъ ҳастанд. Дар забони тоҷикӣ ибораҳои ин кас ва он кас вазифаи ҷонишини шахси сеюми танҳоро иҷро карда, бо ҷонишинҳои ӯ ва вай муродиф шуда, дар ин маврид ҳамчун воситаи ифодаи эҳтиром зоҳир мешаванд,

Мисол
Дили он кас ҳам ҳамеша ба тарафи шумост (Садриддин Айнӣ)

 Нигаред низ 
 Ҷонишин (дастури забон)

 Адабиёт 
 Грамматикаи забони адабии ҳозираи тоҷик. —  Душанбе: Дониш, 1985. — 157саҳ.

Гурӯҳ:Забони тоҷикӣ