Ҷонишинҳои номуайянӣ

Мисолҳо:
 — Не, бояд ягон гап бошад... (Сорбон);
 Кадом рӯз, ки қадаматро беҷо мондӣ, ҳамон рӯз бо дастёрии ин хат туро ба кӯрқозиҳо ошно хоҳам кард (Садриддин Айнӣ).
Ҷонишини баъзе ҷузъи номуайяниро аз кулл ҷудо мекунад.

Мисол:
 Баъзе аз инҳо ғилофи корд медӯхтанд (Садриддин Айнӣ).
Ҷонишинҳои чанд,чандин ва якчанд миқдори номуайянро далолат мекунанд.

Мисолҳо:
 Бо ин чанд бех сабзӣ нафсашро ором дод (Садриддин Айнӣ);
 Якчанд бех сабзиро аз замин кашида гирифт (Садриддин Айнӣ).
Ҷонишинҳои фалон, бисмадон, фалонӣ, бисмадонӣ шахси номуайянро далолат мекунанд.

Мисол:
 Дар деҳа овоза паҳн шуд, ки босмачиҳо фалониро дастгир кардаанд, фалониро тирборон кардаанд, фалониро бо шамшер зада куштаанд (Сотим Улуғзода).

 Нигаред низ 
 Ҷонишин (дастури забон)

 Адабиёт 
 Грамматикаи забони адабии ҳозираи тоҷик. — Душанбе: Дониш, 1985. — 170саҳ.

Гурӯҳ:Забони тоҷикӣ