Зарфи миқдору дараҷа

Зарфи миқдор ва дараҷа ба ҳамдигар хеле наздик мебошанд. Ба зарфи миқдор калимаҳои зерин дохил мешаванд: бисёр (бисёртар), бисёр-бисёр, зиёда, зиёд (зиёдтар), андак (андаке), кам (камтар), камубеш, яктагӣ, қадре, як миқдор, хеле (хело), басе (басо), лаболаб, танҳо-танҳо, гурӯҳ-гурӯҳ ва ғайра.

Мисолҳо
 Дили одам ҳамин хел-дия, андаке ғам ё хурсандӣ кифоя аст,ки оби дидааш шашқатор шавад (Фазлиддин Муҳаммадиев).
 Азимшоҳ аз ҷойи нишондодаи қозӣ қадре поёнтар нишаста, ба ҳаққи ҷаноби олӣ дуо кард (Садриддин Айнӣ).
Зарфҳои дараҷа инҳо мебошанд:бағоят, мутлақо, басе, беҳад, бисёр, камакак, торафт, тамоман, тамоман, як дараҷа ва ғайра.

Мисолҳо 
 Бояд эътироф кард,ки мардуми оддию ранҷбари япон басе серғайрат, меҳнатдӯст ва ҷонсахт аст (Абдусалом Деҳотӣ).
...гоҳ чун марди ҳалими бағоят орому солор пеши назараш ҷилвагар мешавад (Фазлиддин Муҳаммадиев).

 Нигаред низ 
 Зарф (дастури забон)

 Адабиёт 
 Грамматикаи забони адабии ҳозираи тоҷик. Қисми 1: Фонетика ва морфология. — Душанбе: Дониш, 1985. — 270 саҳ.

Гурӯҳ:Забони тоҷикӣ