Муллобурҳони Бисмил

Муллобурҳон Бисмил (с. тав. ва ваф. номаъ­лум) — шоири тоҷик (а. 19-20).

 Зиндагинома 
Аз зодгоҳаш — Хатлон (Кӯ­­лоб) барои таҳсили улуми мутадовилаи давр ба Бухоро омада, пас аз хатм дар мадрасаи Хоҷа Муҳаммади Порсо (муво­фиқи маълумоти «Тазкират-уш-шуаро»-и Муҳта­рам) ва мадрасаи Саримазори Халифа Худойдод (маъ­лу­моти «Аф­зал-ут-тазкор»-и Афзал Махдуми Пир­мастӣ) ба тадрис машғул шудааст. Шахсияти шинохтае будааст, ки дар аксари тазкираҳои садаи XIX (Муҳтарам, Абдӣ ва диг.) номаш чун шоири малеҳгуфтор, балеғбаён нук­та­дон ва ғ. оварда шудааст. Мувофиқи маълумоти С. Айнӣ дар «Намунаи адабиёти тоҷик» ҳангоми мураттабсозии ин асар дар қайди ҳаёт будааст. Дар оғоз «Муштоқӣ» тахаллус доштааст, вале ба сабаби он ки баъзе латифтабъон ин калимаро «Муши тоқӣ» хонданд, тахаллусашро ба «Бисмил» иваз кард. Яке аз муқал­лидони Мирзо Абдулқодири Бедил, ки дар ин бобат ба мувафаққият ноил гашта буд. Дар тазкираҳову баёзҳои садаи XIX ва ибтидои садаи XX намунаҳои ашъо­раш оварда шудаанд.

 Намунаи ашъор 
Абёти зерин аз ӯст:

 Эзоҳ 

 Адабиёт 
 Абибов А. Ганҷи парешон. Д., 1984.

 Сарчашма