Пётр Багратион

Княз Пётр Ива́нович Багратио́н (, Пе́тре Иване́с дзе Багратио́ни; , Тифлис — , деҳаи Сима, губернияи Владимир) — княз, генерали рус, қаҳрамони Ҷанги ватании соли 1812.

 Зиндагинома 
Аз оилаи полковник, аз авлоди княз­ҳои қадимии гурҷӣ. Хидмати ҳарбиро соли 1782 дар Қафқоз оғоз намудааст. Дар ҷангҳои русҳову туркҳо (1787-91) ва дарамалиёти ҷангии Полша (1793-94) ширкат доштааст. Дар лашкаркашиҳои А. В. Суворов ба Итолиё ва Швейсария (1799) фармон­деҳи лашкари пешрав (авангард) буд. Ин амалиёт аз диг. муҳориба­ҳои бузург фарқ дошт. Дар Ҷанги Россия бо Фаронса (1805-07) ба қисми асосии лашкари рус сардорӣ кард. Дар Ҷанги русҳову шведҳо (1808-09) сипаҳсолори дивизия ва дар Ҷанги русҳову туркҳо (1810) фармондеҳи лашкар буд. Солҳои 1806-10 фармондеҳи лашкари Молдавия, аз август соли 1811 сарварии лашкари Подолскийро ба уҳда дошт. Барои маҳорат ва шуҷоати ҷангӣ ба ӯ рутбаи генерал-лейтенант ва баъди ҷанг бо шведҳо генерали инфантерия (сипоҳи пиёдагард) доданд. Дар Ҷанги ватании соли 1812 дар муҳорибаи Бородино фармондеҳи лашкар буд. Дар ҳамин муҳориба захмӣ шуда, дар деҳаи Сими губернияи Владимир вафот кард. Соли 1839 бозмондаҳои ҷасади ӯ ба майдони Бородино оварда шуданд.

 Эзоҳ 

 Сарчашма