Анатолий Бенедиктов

Анатолий Андреевич Бенедиктов (18 сентябри 1915, губернияи Нижненовгород — 1976) — яке аз муаррихони даврони шӯравӣ, доктори илми таърих (1965), профессор (1966).

 Зиндагинома 
Солҳои 1939—1941 дар факултети таърихи Донишгоҳи давлатии Ленинград таҳсил кардааст. Соли 1948 Институти педагогии Горкийро хатм намуд. Муаллими Институти давлатии педагогии Душанбе ба номи Т. Г. Шевченко (аз соли 1951). Ширкаткунандаи ҶБВ (1941—1945). Бенедиктов дар ҳудуди 10 рисолаи илмӣ ба чоп расондааст. Бештари таҳқиқотҳояш ба мавзӯи вазъи деҳқонони Ҳинди садаи XIX, инкишофи истеҳсолоти истихроҷии Ҳиндустон дар солҳои 1870—1920 ва муборизаи ҳиндухи­тойиҳо ба муқобили истилогарони Фаронса дар садаи XIX бахшида шудаанд.

 Осор 
 Индийское крестьянство в 70-х годах XIX в. (Экономическое положение и борьба против феодального и колониального гнета). Сталинабад, 1953;
 Развитие добывающей капиталистической промышленности Индии в новые время. Душанбе, 1963.

 Эзоҳ 

 Адабиёт 

 Биобиблиографический словарь советских Востоковедов. Москва, 1977.