Умеда Ғаффорова

Умеда  Ғаффорова (19.04.1964, Душанбе) —  шарқшинос-филолог, доктори илмҳои филологӣ (2005).

 Зиндагинома 
Умеда Ғаффорова  факултаи забонҳои шарқи ДДТ ба номи В.И. Ленинро хатм кардааст (1985). Аспиранти кафедраи филологияи араби ДДТ ба номи В.И. Ленин (1985-90), ходими хурди илмии шуъбаи тамаддуни Осиёи Марказии Пажуҳишгоҳи шаркшиносии Академияи илмҳои ҶТ (1990-1992), дотсенти кафедраи забоншиносии умуми ва таърихи забон (1992-1998), дотсенти кафедраи адабиёти классикии тоҷик (1998-1999), мудири кафедраи филологияи араб (1999-2002), нахустин декани факултаи забонҳои шарк (2002-2006), профессори кафедраи филологияи араб (аз с.2006), мудири кафедраи грамматикаи забони араби (2006-2007), ноибректори Донишгоҳи давлатии Хуҷанд ба номи академик Бобоҷон Ғафуров оид ба робитаҳои байналхалқӣ (2007-2012); Солҳои 2015-2017
декани факултети забонҳои Шарқи Донишгоҳи давлатии Хуҷанд ба номи академик Бобоҷон Ғафуров; Аз солҳои 2012-2015 директори Институти илмҳои ҷомеашиносӣ дар назди Донишгоҳи давлатии Хуҷанд ба номи академик Бобоҷон Ғафуров (2017 то ҳол).
 Фаъолияти илмӣ 
Муаллифи 2 монография, 1 маҷмуаи мақолот, 2 дастурҳои таълимӣ-методӣ ва беш аз 200 мақолаи илмӣ-тахқиқотӣ оид ба масоили шарқшиносӣ, робитаҳои адабиву фарҳангии арабу аҷам аст. Ӯ дар таҳияи матни «Таърихи Табарӣ» (Душанбе, 2000, ҷ.2), «Девони Махфӣ» (Хуҷанд, 1998), тарчумаи китоби «Фозилони Хуҷанд»-и Райҳона Хотун (Хуҷанд, 2000) ҳиссагузор аст. У "Ахлоқи Носирӣ"-и Насируддини Тӯсиро ба забони русӣ тарҷума кардааст (2015) ва бо ҳаммуаллифӣ бо академик Носирҷон Салимов "Ахлоқи Носирӣ"-ро ба забони тоҷикӣ(2009), ҳамчунин "Хатму-л-авлиё"(2016) ва "Наводиру-л-усул"-и Ҳаким Тирмизиро (2016) аз забони арабӣ ба забони тоҷикӣ тарҷума кардааст. Иштироккунандаи як катор конфронсу ҳамоишҳои байналхалқӣ (Душанбе, 1996; Табрез, 1996; Техрон, 1999, 2001; 2011; Ироқ, 2002; Дехли, 2006, 2008, 2010, 2012, 2015; Лакҳнав, 2017; Хуҷанд, 2007, Милан, 2014, 2017; Москва, 2015; Берлин, 2010,2015; 2017; Вена, 2015, Прага, 2015; Сантйяго де Кампастелла, 2010, Фаро, 2014; Тарту, 2017; Алмаато, 2014, 2017; Астана, 2014;2017; Ашқобод, 2014, 2015 ва ғайра) мебошад.
http://elbibhgu.narod.ru/TavcifnomaiOmuzgoron/TavsifnomaiOmuzgoron.html
 Осор  
 Арабское красноречие (хутба) в ранние века ислама. - Худжанд: Гос. из-во им. Р.Джалила, 1995;
 Киссаҳои Куръон дар «Тарҷумаи тафсири Табарӣ» (таҳқиқи муқоисавӣ-таърихӣ). - Хуҷанд: Ношир, 2004; 
 Сказание Корана в персидском переводе «Тафсира Табарӣ» (историко-сравнительное исследование): Дисс...доктора филол. наук. – Д., 2004; 
 Робитаҳои адабии арабу аҷам. Маҷмӯаи мақолаҳо. – Хуҷанд, 2015.
 Инкишофи нутқи шифоҳии араб. - Хуҷанд: Нури маърифат, 2004 (бо ҳаммуаллиф А.Ҳамдан).Арбобони илми тоҷик (асри ХХ-аввали асри ХХI) / Муаллиф-мураттиб Ёрмуҳаммади Сучонӣ. – Душанбе, 2017. – С. 151-152.

 Эзоҳ 

Пайвандҳои беруна 
 Донишгоҳи давлатии Хуҷанд ба номи академик Бобоҷон Ғафуров

Гурӯҳ:Филологони Тоҷикистон
Гурӯҳ:Омӯзгорони Тоҷикистон
Гурӯҳ:Олимони Тоҷикистон
Гурӯҳ:Олимони Донишгоҳи давлатии Хуҷанд
Гурӯҳ:Дорандагони унвонҳои фахрӣ аз Тоҷикистон
Гурӯҳ:Дорандагони унвонҳои фахрии байналмилалӣ аз Тоҷикистон
Гурӯҳ:Занҳо-олимаҳо