Ҳабибулло Абдуллоев

Ҳабибулло Абдуллоев (19 августи 1946, Ваҳдат — 14 майи 2020, Душанбе) — , доктори илмҳои физикаю математика (1992), профессор (1996), узви вобастаи АМИ Тоҷикистон (2017), дорандаи медали «Хидмати шоиста» (2002) ва унвони фахрии «Арбоби илм ва техникаи Ҷумҳурии Тоҷикистон» (2009).

 Зиндагинома 
Абдуллоев Ҳабибулло Одинаевич 19 августи соли 1946 дар шаҳри Ваҳдаи Ҷумҳурии Тоҷикистон ба дунё омадааст. Соли 1968 Университети давлатии Тоҷикистон ба номи В. И. Ленинро ба ихтисоси «физика» хатм намудааст. Фаъолияти кориаш дар Донишгоҳи миллии Тоҷикистон аз вазифаи ассистенти кафедраи физикаи назариявӣ (1968—1972) оғоз гардида, минбаъд дар вазифаҳои дотсент (1972—1994), профессор (1994—1996), мудири кафедра (1996—2011) ва аз соли 2011 то моҳи майи соли 2020 профессори ҳамин кафедра, идома кардааст.

 Фаъолияти илмӣ 
Рисолаи докториашрот зери роҳбарии яке аз поягузорони илми физика дар Тоҷикистон, узви вобастаи АИ ҶТ Фотеҳ Ҳакимов соли 1992 дар мавзӯи «Таҳқиқотҳои назариявӣ ва моделсозии математикии ҳодисаҳои ғайрихаттӣ дар системаҳои магнитӣ» дар Институти муттаҳидаи таҳқиқотҳои ядроии шаҳри Дубна (Федератсияи Русия) дифоъ кардааст.
Таҳқиқоти илмии Абдуллоев Ҳ.О. ба назарияи сохторҳои ғайрихаттии системаҳои магнитӣ бахшида шудааст. Аввалин бор аз тарафи Абдуллоев Ҳ.О. зарбахӯрии ғайричандирии солитонҳо муайян карда шуд, ки дар илми ҷаҳонӣ бо номи эффекти Абдуллоев-Боголюбский-Маханков машҳур аст. ӯ ҳамчунин намуди беҳтари муодилаи Кортовет-де Вризро пешниҳод намуд, ки бо ёрии ин муодила зарбахӯрии ғайричандирии солитонҳоро айнан тавсиф намудан мумкин аст. Ҳамчунин Абдуллоев Ҳ.О. системаи муодилаҳоеро пешкаш намудааст, ки паҳншавии мавҷҳои спиниро дар мавриди ҷой доштани омехтагӣ ва ҳолатҳои анизотропӣ ифода мекунад ва муодилаҳои ғайрихаттии Шрёдингер, синус-Горден, Ландау-Лифщитс ҳамчун ҳолатҳои хусусӣ аз ин системаи муодилаҳо бармеоянд.
Бо сарварии бевоситаи Абдуллоев Ҳ.О. 6 рисолаи номзадӣ ва 3 рисолаи докторӣ дифоъ гардидаанд. Натиҷаи фаъолияти илмии Абдуллоев Ҳ.О. дар 256 мақолаи илмӣ, 3 монографияи илмӣ ба нашр расида, ӯ ҳамчунин муаллифи 6 китоби дарсӣ барои донишҷӯёни мактабҳои олии Ҷумҳурии Тоҷикистон мебошад.

 Осор 
 Усулҳои физикаи математикӣ. — Душанбе: «Ирфон», 2008, 352 с. (китоби дарсӣ);
 Консепсияи табиатшиносии муосир. — Душанбе: «Собириён», 2010, 200 с. (китоби дарсӣ);
 Курси мухтасари муодилаҳои физикаи математикӣ. Душанбе: «Сино», 2007, 236 с. (китоби дарсӣ); Классические нелинейные модели в теории конденсированных сред. — Душанбе: «Дониш», 1989, 189 с. (монография);
 Введение в теории солитонов. — Душанбе: «Сино», 1996, 148 с. (монография).[ http://www.tnu.tj/index.php/tj/2012-02-15-09-31-10/10-tajik-categories/74-2014-04-04-13-45-49#kafjs ]
 Классические нелинейные модели в теории конденсированных сред, Д., 1989.

 Эзоҳ 

 Пайвандҳо 
 Ҳабибулло Абдуллоев дар BIBLUS 
 Факултети Физикаи Донишгоҳи миллии Тоҷикистон 

Гурӯҳ:Олимони Тоҷикистон
Гурӯҳ:Физикони Тоҷикистон
Гурӯҳ:Олимони Донишгоҳи миллии Тоҷикистон
Гурӯҳ:Аъзои вобастаи АИ Тоҷикистон
Гурӯҳ:Дорандагони нишони Аълочии маорифи Тоҷикистон