Николай Волчков

Волчков Николай Николаевич () — ҳунарпешаи шӯравӣ. Артисти халқии ҶШС Тоҷикистон, Артисти халқии ИҶШС (1974).

 Зиндагинома 
Хатмкардаи Студияи маҳорати актёрии шаҳри Маскав (1935). Ҳунарпешаи Театри драмаи Ленинград (ҳоло Санкт-Петербург). Соли 1937 ба Тоҷикистон омада, дар таъсиси Театри давлатии драмавии русии ба номи Николай Волчков Маяковский иштирок кардааст. Николай Волчков дар саҳнаи театри мазкур зиёда аз сад нақш офаридааст. Ӯ иҷрокунандаи нақшҳои асосии беҳтарин намоишҳои ин театр буд.

 Нақшҳо 
Нақшҳои асосиаш: Миша («Задухӯрд барои ҳаёт»-и М. Волина ва М. Шатров), Лопес («Рӯҳонии испаниягӣ»-и Ҷ. Фолетчер), Миллер («Макр ва муҳаббат»-и Шиллер), Квашнин («Ҷавони сеюм»-и бародарон Тур), Горностаев («Любов Яровая»-и К. Тренёв), Окаёмов («Машенка»-и А. Афиногенов), Лука, Достигиев («Дар қаър» ва «Егор Буличёв ва дигарон»-и М. Горкий), Аким («Дар зулмот»-и Л. Н. Толстой). Қуллаи эҷодии Николай Волчков иҷрои нақши Николай Волчков И. Ленин дар намоишномаҳои театри мазкур мебошад: «Соли пуртӯфон»-и А. Каплер (1957), «Соати бурҷи Кремл»-и Н. Погодин (1970), «Бо номи инқилоб»-и М. Шатров (1973), операи «Дар тӯфон»-и Т. Хренников (Театри давлатии опера ва балети тоҷик ба номи С. Айнӣ, 1972). Николай Волчков аз асарҳои драманависони тоҷик ҳам нақшҳои гуногуни мусбат ва манфӣ офаридааст: раиси колхоз («Шуҳрати нек»-и М. Рабиев, 1957), Эшони Мирзо («Достони Бибизайнаб»-и С. Саидмуродов, 1965), Одина («Пайраҳаҳои оташин»-и М. Назаров, 1973).

 Ҷоизаҳо 
Бо 2 ордени Байрақи Сурхи Меҳнат, ордени «Нишони Фахрӣ» ва медалҳо сарфароз гардидааст.

 Эзоҳ 

 Адабиёт 


Гурӯҳ:Ҳунарпешагони халқии ҶШС Тоҷикистон
Гурӯҳ:Феҳристи ҳунарпешагон
Гурӯҳ:Ҳунарпешаи театр
Гурӯҳ:Ҳунарпешаҳои Тоҷикистон
Гурӯҳ:Ҳунарпешаи Театри давлатии драмаи русии ба номи Владимир Маяковский