Хати Авесто

Хати Авесто «дин – дабира» ном дошт. Вай асосан, аз хати оромӣ сар задааст ва аз рост ба чап навишта мешуд. 
Шакли навишти ҳарфҳои авестоӣ ба ҳарфҳои паҳлавӣ монанд аст.
 Хати «виши дабира» - бо чунин хат асвот, оҳангҳо,  аломату  ишорот ва таъбири хобро сабт мекарданд.
 Хати «гушаки дабира» - ки бо он аҳдномаҳо, қитъаҳо, номаҳо, рамзҳо бар ангуштариҳо  ва  бар сиккаҳо менавиштанд.
 Хати «пораи гушак» ё «нимгушак»- ки аз 28 ҳарф иборат буда бо он ҳуҷчатҳои тиб, фалсафа  навишта  мешуд.
 Хати «шоҳи дариа», ки  ихтисос ба подшоҳон ва хонадони шоҳаншо таълуқ доштааст.
 Хати  «роз-сухрия», ки подшоҳон бо он номаҳоро барои пошоҳони миллати дигар менавиштанд таъллуқ доштааст.
 Нигаред низ   
 Хат 
 Хати оромӣ 
 Авесто

 Адабиёт
 Афсаҳов А., Қаҳҳоров Ҳ. Хат ва пайдоиши он.- Душанбе: Маориф, 1994.- С.32-34.
 Ахмедов Б., Юнусов А. Аз таърихи  ихтирои хат. // Китобдор.- 2006.- №1.- С.17.
 Пиктография //Энсиклопедияи советии тоҷик. - Душанбе, 1984.- Ҷ.5.- С.509.
 Хат //Энсиклопедияи советии тоҷик. - Душанбе, 1987.- Ҷ.7.- С. 613-619
 Коғаз //Энсиклопедияи советии тоҷик. – Душанбе,1981.- Ҷ.З.- С. 498.
 Ахмедов Б. Китоб ва пайдоиши он // Китобдор.- 2007.- №1.- С.34-35.
 Матншиносӣ //Энсиклопедияи советии тоҷик. - Душанбе,1983.- Ҷ.4.- С.268.
 Манбаъшиносӣ //Энсиклопедияи советии тоҷик. - Душанбе, 1983.- Ҷ.4.- С. 177-178.
 Адабиёт 


Гурӯҳ:Хат
Гурӯҳ:Матн
Гурӯҳ:Авесто