Маъруфхоҷа Баҳодуров

Маъруфхоҷа Баҳодуров () — овозхон ва навозандаи тоҷик, Ҳофизи халқии ҶШС Тоҷикистон (1947).

 Зиндагинома 
Маъруфхоҷа Баҳодуров 18 ноябри соли 1920 дар деҳаи Румони ноҳияи Ғафуров ба дунё омадааст. Яке аз давомдиҳандагони анъанаҳои Содирхон Ҳофиз. Узви дастаи ҳаваскорони қасри маданияти комбинати абрешим (1934—1938), овозхони Филармонияи давлатии Тоҷикистон (1938—1950), роҳбари ансамбли мусиқии тоҷик дар кумитаи садои ҶШС Ӯзбекистон (1950—1956), корманди театри опера ва балети шаҳри Самарқанд (1966—1967), профессори Академияи мусиқии Ҷумҳурии Тоҷикистон (1993—1996).

 Эҷодиёт 
Барномаашро беш аз 100 суруду тарона ташкил медиҳад. Баҳодуров иҷрокунандаи силсилаи сурудҳои «Шашмақом», асарҳои Содирхон Ҳофиз («Гулёр», «Гулёри Содирхон», «Ушшоқ»-и Содирхон) мебошад. Сурудҳои машҳури Баҳодуров «Ба фидои ту», «Тасаддуқ», «Эй дил хомуш шав», «Дилбари ҷонони ман», «Ёрро» ба ганҷинаи тилоии мусиқии халқи тоҷик ворид шудаанд. Аз сарояндагони баландноми мусиқии классикии тоҷик ба шумор меравад. Барномаашро беш аз 100 суруду тарона ташкил медиҳад. Ӯ ба осори мусиқии Содирхон рӯҳия ва ифодаи тоза бахшида, таронаҳои «Шаҳноз», «Шаҳнози Содирхон», «Чапандози Содирхон», «Гулёри Содирхон», «Гулёр», «Баёт», «Ушшоқ», «Чоргоҳ», «Дугоҳ», «Ироқ» «Нимчӯпонӣ» ва ғ-ро бо маҳорати баланди сарояндагӣ иҷро намудааст. Таронаҳои Баҳодуров «Дилбари ҷонони ман» (ғазали Ҳофиз), «Эй дил хомӯш шав» (шеъри Лоҳутӣ), «Фидои ту» (ғазали Бедил), «Тасаддуқ» (ғазали Машраб) ва ғ. ба хазинаи тилоии мусиқии классикии тоҷик дохил шудаанд. Баҳодуров мусаннифи достони шеърию мусиқии «Лайлӣ ва Маҷнун» ва ғ. мебошад. Инчунин муаллифи якчанд барномаҳои ҳунарист.
Иштирокчии Даҳаи адабиёт ва санъати тоҷик дар Москва (1941), Даҳаи санъати ҷумҳуриҳои Осиёи Миёна ва Қазоқистон (Тошкент 1944), ҳамоиши байналхалқии мусиқии мардумони Шарқ (Самарқанд 1988), Анҷумани тоҷикони дунё (Душанбеи 1994), Рӯзҳои адабиёт ва санъати тоҷик дар вилоятҳои Тошканду Фаргона (1997). Ба кишварҳои Афғонистон ва Эрон сафарҳои ҳунарӣ кардааст.Обидпур Ҷ. Луғатномаи тафсирии мусиқӣ / зери назари Б.Қобилова. — Душанбе: Аржанг, 2019. — С. 59-60. — 480 с. ISBN 978-999-47-43-90-2

 Ҷоизаҳо 
 Бо орденҳои Байрақи Сурхи Меҳнат (1957),
 «Нишони фахрӣ»,
 медали «Барои шуҷоати меҳнатӣ» (1954),
 Ифтихорномаи Президиуми ШО ҶШС Тоҷикистон қадрдонӣ шудааст.Донишномаи Шашмақом./Зери таҳрири Олимов К., Абдувалиев А., Азизӣ Ф., Раҷабов А., Ҳакимов Н. — Душанбе, 2009. — с. 39 ISBN 978-99947-49-13-3

 Эзоҳ 

 Адабиёт 
 Энсиклопедияи адабиёт ва санъати тоҷик, ҷ. 1, Д., 1988;
 Таджикская музыка, Д., 2003;

 Пайвандҳо 
 Омӯзгорони ДДХ ба номи Б. Ғафуров
 Шашмаком — Маъруфхуча Баходуров
 Шашмаком — Насруллои — Маъруфхуча Баходуров
 Ҳабиб Саид — YouTube — «Ёде зи он замон»

Гурӯҳ:Овозхонҳои тоҷик
Гурӯҳ:Овозхонҳои Тоҷикистон
Гурӯҳ:Оҳангсозони Тоҷикистон
Гурӯҳ:Ҳофизони халқии ҶШС Тоҷикистон
Гурӯҳ:Ҳунарпешагони хизматнишондодаи ҶШС Тоҷикистон
Гурӯҳ:Мутрибони тоҷик
Гурӯҳ:Мутрибони асри XX