Сулҳ

Сулҳ ин осоиштагӣ ва дӯстӣ дар кишвар ва берун аз он мебошад. Сулҳ ин набудани ҷанг аст, сулҳ маънои зидди ҷангист.
За́мони осоишта (сулҳ), бар хилофи замони ҷангӣ — ҳолати муносибатҳо миёни субъектҳои иҷтимоӣ мебошад, ки дар он барои ҳалли зиддиятҳои мавҷуда аз воситаҳои ғайринизомӣ истифода бурда мешавад.

Сиёсатшиноси маҷорӣ Иштван Кенде ҳисоб кардааст, ки дар солҳои 1945—1986 дар рӯи Замин ҳамагӣ 26 рӯз бе ҷанг гузаштааст.Kende I. Local wars since 1945 // World Encyclopaedia of Peace / Ed. by E. Laszlo and J.Y. Yoo. — New York: Pergamon, 1986. — P. 545—549. Ташкили ҷомеаи осоишта дар айни замон яке аз мушкилоти умумбашарӣ ба ҳисоб меравад. Дар роҳи ҳалли ин мушкилот созмонҳои бузурги байналмилалии сиёсӣ ва мавзуӣ фаъолият кардаанд ва ҳоло низ фаъолият доранд, аз ҷумла Шӯрои ҷаҳонии сулҳ.

Рамзи сулҳ ва шодӣ аз замонҳои қадим Шохаи нахл ба шумор меравад.

Гурӯҳ:Сулҳ