Муҳаммад

Муҳа́ммад ( ; Абулқосим Муҳаммад ибни Абдуллоҳ ибни Абдулмутталиб, ;  Уламо ва риёзидонони машҳур ба ин назаранд, ки Расули акрам (с) рӯзи душанбе нуҳуми рабиъулаввали (соли Фил), ки мутобиқ ба бистуми апрели соли 570 мелодӣ аст, таваллуд шудааст. //   Муҳаммадиқболи Садриддин. Саду як қисса аз ҳаёти Муҳаммад (с). — С. 6.,  — , ) — паёмбари ислом ва охирин паёмбар дар силсилаи паёмбарони илоҳӣДар сураи Аҳзоб, ояи 40: «Муҳаммад падари ҳеч кас аз мардони шумо нест; валекин пайғамбари Худо ва Мӯҳри пайғамбарон аст. Ва Худо ба ҳар чиз Доно аст». , таҳвилдиҳандаи китоби Қуръон, таҷдидкунандаи ойини аслӣ ва таҳрифнашудаи яктопарастӣ. Ӯ ҳамчунин ба унвони сиёсатмадор, раиси давлат, бозаргон, файласуф, хатиб, қонунгузор, ислоҳгар, фармондеҳи ҷангӣ ва барои мусулмонон ва пайравони бархе мазоҳиб маъмури таълими фармонҳои Худо ба шумор меравад.

 Номи пурра 
Номи пурраи пайғамбар: Абулқосим Муҳаммад ибни Абдуллоҳ ибни Абдулмутталиб ибни Ҳошим ибни Абдуманноф ибни Қусай ибни Килоб ибни Мурра ибни Каъб ибни Луай ибни Ғолиб ибни Фаҳр ибни Молик ибни Назр ибни Кинона ибни Хузайма ибни Мудрика ибни Илёс ибни Музар ибни Низор ибни Муъад ибни Ъаднон.

()

 Симо  
Ҳазрати Муҳаммад (Салаллоҳу Алайҳи ва Саллам) аз насли пайғамбар Исмоил (Алайҳиссалом) ки аз арабони-аднониҳо буд ва бо симои сафеди худ аз ҳамқабилагон фарқ мекарданд. Аз рӯи шаҳодати ҳамзамонон ҳазрати Муҳаммад (Салаллоҳу Алайҳи ва Саллам) китфи васеъ, қади миёна, банди дастҳо ва кафи пойи барҷаста доштанд. Дар байни тахтапушт муҳри пайғамбарӣ буд, ки аз нақши секунҷаи барҷаста иборат буд.Аль-Бухари (№ 5908), Муслим (№ 2340) Он кас мижгони дароз, абрӯвони ба ҳам пайваст ва гардани дарози зебо доштанд.

Уламои бузурги ислом ва таърихчӣ  Муҳаммад ибн Ҷарир ал-Табарӣ дар китоби худ «Таърихи умумӣ» симои ҳазрати Муҳаммадро ин гуна тавсиф медиҳанд: 
«Он кас қади миёна доштанд: на баланд, на паст. Ранги рӯяшон гандумранг, чашмони сиёҳ, мӯйҳои зич, дурахшон ва бениҳоят зебо. Риш доштанд. Дарозии мӯяшон аз сар то ба китф мерасиданд. Ранги муйҳояш сиёҳ буд... Бо завқ чунон роҳ мегаштанд, ки ҳар бори дидан атрофиён фикр мекарданд, ки пойҳои пайғамбар заминро нарасида истодааст. Аммо дар роҳгардии он кас он фахре ки ба бузургони олам мансуб аст, набуд. Чеҳраи  чунон зебое доштанд, ки чашмро канда кардан номумкин буд. Гурӯснаҳо бо як дидан хӯрокро фаромуш мекарданд. Ситамдидагон дар пеши он кас, аз чеҳраи зебо ва суханҳои нарм аз ғамҳояшон фаромуш мекарданд. Онҳое ки диданд, якдилона буданд, ки ҳеч вақт, на пеш, на баъд, нидида буданд одамеро, ки суҳбат бо ӯ чунин форам бошад. Бинии рост, дандонҳои сирак (тунук). Баъзе вақт мӯйҳо аз сар озод фурӯ меомаданд, баъзе вақт он кас ба ду ё чор кокул мебастанд. Дар сини 62 солагӣ муйҳои сафед умуман надоштанд...»

Ҳазрати Муҳаммад (Салаллоҳу Алайҳи ва Саллам) пушидани либосе ки ранги сафед дошт, дӯст медоштанд ва аксарияти онҳо куртаҳои дарози сафед буданд (камис) ин чунин либоси васеи рахдори беостини рӯйи Яманӣ (ҳибар), салла ва изор, ки дар гирди миён тоб мехӯрад ва то байни анат дарозӣ дошт. Дар даст ангушти нуқрагӣ доштанд, ки дар он  «Муҳаммад — Фиристодаи Аллоҳ» навишта шуда буд. Он кас покиза буданд, ва ҳар лаҳза аз атри хушбӯй истифода мебурданд ва дандонҳоро ҳамеша бо мисвок тоза мекарданд.Мухтасар аш-шамаиль" (№ 97, 188)

 Ҷойи Ҳазрати Муҳаммад дар байни пайғамбарон 
Ҳазрати Муҳаммад (Салаллоҳу Алайҳи ва Саллам) дар байни пайғамбарон ҷоизаи баландро дорад ва барои ин яке аз тафсифи ӯ — Ҷаноби Пайғамбарон аст. Мувофиқи ислом имон овардан ба тамоми инсон ба пайғамбарии ҳазрати Муҳаммад  (Салаллоҳу Алайҳи ва Саллам) фарз мебошад ва на танҳо ба аҳли ислом, балки ба насрониҳо ва яҳудиҳо низ, ки бояд даъвати ӯро нисбати қабул кардани шариат мақбул кунанд.

Аҳмад Саид Рамазони ал-Бутӣ дар боби ҷоизаи Ҳазрати Муҳаммад ва шариати ӯ чунин навишта:

«Фарқияте нест дар байни динҳое, ки фақат як худоро эътироф мекунанд, чун ҳамаи онҳо дар як ҳалқаи Худованд мебошанд ва супориши ҳазрати Муҳаммад авҷи аълои тарақиёти улуми динҳои инсон аст. Аммо фарқият дар қонунбарорӣ (шариатҳо), ки бо ҳар пайғамбар омада буд, ҳаст.»Аль-Буты Р. Фикх ас-сира ан-набавия [Понимание жизнеописания Пророка]. Каир: ас-Салям, 1999, с. 34..

 Таҳсили дини 

 Пешгӯии Инҷил оиди пайдоиши ҳазрати Муҳаммад 


 Арабистон ва Макка то ибтидои возеҳии ҳазрати Муҳаммад 

 Оила 

Авлод
                                Қурайш
                                  |
                                Қусайя
                                  |
                          ____________________
                          |                  |
                      Абд-ад-Дар          Абд-Манаф
                  ______________________________________________________
                  |                                    |               |
              Абд-Шамс                        Ҳошим (назд. соли 510.)      Муттолиб
                  |                                    |
              Умайя                        Абдул-Муттолиб (Шайба)
                  |                                    |
      _________________        ____________________________________________
      |               |        |         |             |        |         | 
   Абдул-Ас         Ҳарб    Ҳамза   Абу-Толиб     Абдулло   Аббос  Абу-Лаҳаб
  ___________         |                  |         + Амина
  |         |         |                  |             |
 Ал-Ҳакам Аффан   Абу Суфян            |      Муҳаммад + Хадича
  |         |         |                  |             |
  |         |         |                  |  ____________________________
 Марван    Усмон   Муавия                |  |        |       |         |
                                   Али + Фотима  Зайнаб   Руқия Умм-Кулсум
                                      солҳои 656-61.
                                         | _____________
                                         |             |
                                       Ҳасан    Ҳусайн

 Солнома 

 Ҳамзамонон 

 Нақш дар таърих 
Нависанда ва донишманди амрикоӣ Майкл Ҳарт дар китоби худ «100 инсони бузург (en)» навиштааст, ки ҳазрати Муҳаммад аз ҳама шахсияти бузургтарин дар таърихи вуҷуди инсоният мебошад.


 Нигаред 
 Шаҷараномаи атрофиёни Муҳаммад

 Эзоҳ 

 Пайвандҳо 


 Сарчашма 

Гурӯҳ:Муҳаммад
Гурӯҳ:Шахсиятҳо:Хилофати Араб
Гурӯҳ:Паёмбари ислом