Роҳ

Роҳ — роҳи алоқа барои ҳаракати  одамон, рондани чорво ва воситаҳои нақлиёт, қисми асосии инфрасохтори нақлиётӣ ва инфрасохтори нақлиётии (роҳ) давлат. Роҳи алоқаи маҳаллӣ дар дохили маҳалли аҳолинишин, кӯча номида мешавад.

Пайдоиши роҳ ва инфрасохтори бо он алоқаманд сатҳи камбизоатиро коҳиш медиҳад, Тавассути афзоиши тиҷорат, эҳёи соҳибкорӣ ва коҳиши нархи молҳо, инчунин шароити рӯзгори аҳолиро беҳтар мекунад. Бо шарофати роҳҳо, ба аҳолӣ бо мошинҳои ёрии таъҷилии тиббӣ, полис, оташнишонӣ, наҷотдиҳӣ ва дигар корҳои таъҷилии наҷотдиҳӣ, таъмир ва сохтмон хизмат мерасонанд. Шабакаи пешрафтаи роҳҳо имкон медиҳад, ки хизматрасониҳои тиббӣ ва таълимӣ дар минтақаҳои қаблан дастрас набуда паҳн карда шаванд.
 Намудҳои роҳ 
Роҳҳои шаҳрӣ ва деҳотӣ ба се категорияи асосӣ тақсим мешаванд: магистралҳо (, дар шаҳрҳо ин (кӯчаи магистралӣ|кӯчаҳои магистралӣ), роҳҳои аҳамияти ноҳиявӣ (:en:ol:collector road) ва роҳҳои аҳамияти маҳаллӣ. Дар ин ҳолат, роҳҳои автомобилгарди баландсуръатро ҷудо мекунанд, ки бо набудани светофорҳо, гузаргоҳҳои пиёдагард, мавҷудияти гузаргоҳҳои гуногунсатҳии нақлиетӣ, набудани буриш дар як сатҳ бо хатҳои роҳи оҳан бо роҳҳои дигар хос аст, бо гузаргоҳҳои пиёдагард ё роҳҳои велосипедронӣ. 

Дар айни замон, аксари роҳҳо дар кишварҳои пешрафта роҳҳои пӯшоки сахт мебошанд (яъне либоси роҳӣ аз асфалт, бетон ва ғайра ва асосе, ки дар он гузошта шудааст). Аммо, роҳҳои хокӣ, хусусан дар кишварҳои камтар рушдёфта, хеле зиёд боқӣ мондаанд.

 Эзоҳ