Мигел де Сервантес

Мигел де Сервантес () (29 сентябр, 1547 — 23 апрел, 1616), нависандаи машҳури испанӣ буд, ки бештар бо романи нотакрори худ — "Достони айёри Ламанчи Дон Кихот" шинохта мешавад. Ин асар яке аз бузургтарин офаридаҳои адабиёти ҷаҳонӣ ба шумор меравад. Сервантесро аксаран падари романи муосир мешуморанд. Ба туфайли саҳми ӯ, забони испанӣ ба дараҷае таъсир пазируфтааст, ки онро баъзан "забони Сервантес" низ меноманд. Гарчанде умраш пур аз ранҷу машаққат буд — аз иштирок дар ҷанг ва асорат то тангдастӣ — ӯ бо вуҷуди ҳамаи ин осори мондагоре дар наср, назм ва театр эҷод кард. Дон Кихот, ки дар ду ҷилд (солҳои 1605 ва 1615) ба табъ расид, достонҳои сарбозиро ба таври ҳозиёна танқид мекунад ва то имрӯз яке аз сутунҳои адабиёти ғарбӣ ба шумор меравад.

 Зиндагинома ва фаъолияти эҷодӣ 
Сервантес дар шаҳри Алкала-де-Энарес, воқеъ дар наздикии Мадрид, ба дунё омадааст. Дар ҷавонӣ дар Ҷанги Лепанто (1571) иштирок кард ва маҷрӯҳ шуда, истифодаи дасти чапашро аз даст дод. Соли 1575, ҳангоми бозгашт ба Испания, роҳзанҳои баҳрии алҷазоирӣ ӯро асир гирифтанд. Сервантес панҷ сол дар асорат монд ва пас аз пардохти фидя озод гашт. Баъд аз баргаштан ба ватан, зиндагии содда ва пурмашаққат дошт: борҳо бекор монд, саргарми корҳои ночиз шуд ва пайваста бо мушкилоти молӣ рӯ ба рӯ буд. Бо вуҷуди ин, навиштанро қатъ накард ва дар охир бо офаридани Дон Кихот ҷойгоҳи худро дар таърихи адабиёт абадӣ кард. Соли 1616 дар Мадрид даргузашт — ба ривояте, ҳамон рӯз ё як рӯз пеш аз марги Уилям Шекспир, мувофиқи тақвими Григорианӣ.

"Дон Кихот"-ро ба забони тоҷикӣ нависанда Сотим Улуғзода тарҷума намудааст.
мини|Ҳайкали Мигел де Сервантес дар Китобхонаи Миллии Испания, дар шаҳри Мадрид.

 Эзоҳ