Ҳарриет Бичер Стоу

Ҳа́рриет Эли́забет Би́чер-Сто́у (; , Литчфилд, Коннектикут, ИМА — , Ҳартфорд, Коннектикут, ИМА) — нависанда, педагоги амрикоӣ.

 Зиндагинома 
Аз оилаи рӯҳонӣ. Дар оилаашон ҳама мардон рӯҳонӣ буданд, худи Бичер-Стоу ҳам ба профессори. фиқҳу илоҳиёти насронӣ К. Стоу ба шавҳар баромад.

 Осор 
Масъалаи ғуломдорӣ дар Амрико ӯро мутаваҷҷеҳ сохта буд ва ба ҳар василае барои аз байн бурдани он мубориза мебурд. Махсусан, романаш «Кулбаи Томамак» (1982; тарҷ. тоҷикиаш 1959) барои аз байн бурдани ғуломдорӣ замина муҳайё кард. Дар ҳаёти ҷамъиятии Амрико ин асар таъсири зиёде дошт ва он дар тамоми ҷаҳон машҳур гардид. Президенти ИМА А. Линколн Бичер-Стоуро «зани хурди сабабгори ҷанги калон» (Ҷанги шаҳр­вандӣ дар ИМА 1861-65) ном бурдааст. Соли 1853 Бичер-Стоу ба романи «Кулбаи Томамак» тафсире бо номи «Калиди кулбаи Томамак» навишт, ки дар он санадҳои бисёреро оид ба ғуломдорӣ дастраси ҷомеа кард. Дар романи «Дред, қиссаи ботлоқи наҳс» (1856) боз ҳам ба масъалаи ғуломдорӣ таваққуф намудааст, вале ӯ нависандаест насиҳатгар, пандомӯз. Аз пешниҳоди роҳи зӯрӣ ва инқилобии ҳалли масъалаи ғуломдорӣ худдорӣ кардааст. Бичер-Стоу инчунин муаллифи якчанд романи дигар ва памфлети «Ба дастгирии леди Байрон» (1870) мебошад, ки дар он рафтори завҷаи Байронро, ки аз ӯ ҷудо шуда буд, маъқул шуморидааст.

 Эзоҳ 

 Адабиёт 
 Орлова Р. Д. Г. Бичер-Стоу: Очерк жизни и творчества. М., 1971.

 Сарчашма 


Гурӯҳ:Адабиёти Амрико