Монтсит

МОНАCИТ (нем. Monazit, аз юн. monazo — танхо зиндагӣ мекунам), минерал, фосфати элементҳои нодир-замин, мансуби гурӯҳи церий; тар-киби химиявиаш (Се, La...) [POJ. Аксар омехтаҳои ТпО2 (то 10% ва баъзан зиёдтар), UO2 (то 6,6%), ZrOj, CaO, инчунин SiO2, SOa ва г. дорад. Системаи кристаллбандиаш моноклинӣ. Кристаллҳояш пластинка ва тахтачамонанд буда, дар шакли дона-дона ва массаҳои донадор низ вомехурад. Рангаш зард, зарди бур, чигари, сурх, баъзан сабз; чилояш шишагун. Сахтиаш 5—5,5; зичиаш (вобаста ба таркиб) аз 4900 то 5500 кг/м3. Дорой хосияти баланди радиоактивист. Монатсит дар пегматитхр, гвейсхр, рагх,ои карбонатии гидро-термалӣ ва граниту сиенитҳои иш-цорӣ аксар хамрохи шпатхри даш-тӣ, циркон, магнетит, ильменит ва диг. минералхр ёфт мешавад. Монатситро асосан аз конҳои пошхӯрдаи дарёи ва баҳрӣ мегиранд (масалан, дар Ҳиндустон, Шри-Ланка, Бразилия). Аз Монатсит серий ва торий чудо карда мегнранд.

 Пайвандҳо 
Monazite