Ҷомеъа

Ҷaмъият () - ин:
 маҷмӯи мардум, ки дар шароити муайяни тараққиёти таърихӣ дар асоси тарзи истеҳсоли неъматҳои моддӣ ва муносибатҳои муайяни истеҳсолӣ ба ҳам омадаанд, ҷомеа: ҷамъияти ибтидоӣ, ҷамъияти ғуломдорӣ, ҷамъияти феодалӣ.  
 гурӯҳи одамон, ки аз рӯи мақсад, манфиат, ихтисос ё ягон ҷиҳати дигар ҷамъ омадаанд, созмон: ҷамъияти ихтиёрӣ, ҷамъияти саҳомӣ, ҷамъияти китобдӯстон.  
 доираи одамон, ки бо умумияти шароити иҷтимоӣ, баромад ва мансубияти табақавӣ муайян шудааст: ҷамъияти коргарон.  
 нуфус, аҳолии шаҳре ё маҳаллае.  
 гурӯҳ (ҷомеа), тӯда, доира, иҳота: ҷамъияти дӯстон; ҷамъияти хотир, хотири ҷамъacademic.ru Ҷaмъият  

 Эзоҳ 

 Пайвандҳо 
 Фарҳанги мукаммали забони тоҷикӣ 

Гурӯҳ:Мафҳумҳои сотсиология
Гурӯҳ:Ҷамъият