Лочин (паранда)

Лочин () — як навъ паррандаи соҳибчангол.

Ғайр аз Антарктика дар ҳамаи китъаҳои олам паҳн шудааст. Дарозии танаш 40— 50 см; вазнаш 500—1000 г. Думи кӯтоҳ, минцори анбуршакл, пойҳои дарози тез-чангол дорад. Лочинҳои модина аз Лочинҳои нарина ҷисман калонтар аст. Рангаш хокистарии сиёҳтоб, дар шикам ва пушташ paxҳои сафедчатобикун даланг дорад, Болҳояш дарози тез. Дар собиқ Шуравӣ аз Тундра то сарҳадҳои ҷануби зиндагй мекунад;дар дарахт, камаря харсаиг, замив, баъазн дар бурч, манораи би-но лона гузотита 2—6 тухм мемонад (асосаи модннааш чуча мебарорад). Чучахо баъди 35—40 шаборуз паррончак мешаванд. Хуроки асосии Лочин парранда (кафтар, кабк ва F.) мебошад (ак-сар вак;т сайди худро дар парйоз мегирад). Дар Точтишстон дар к,-кух;-ҳои Ҳисор, Боботоғ, OK,TOF ва мавзеъҳои ба онҳо хамшафат вомехурад. Дар махалхри эимистонгузаронӣ дар вакти куч ҳамеша ҳамрох.и муртобй, лойхурак ва диг. парран-даҳои наздиобй меботвд. Вак, ту со-ати кучи Л. ба маҳалли зимистонгузаронй, пеш аз ҳама ба микдори хурок вобаста аст. Лочинро дар Осиёи Миёна аз бостон чун паррандаи шикорӣ ром мекунанд. Во Лочин кабк, рубох., харгуш ва кафтар мегиранд. Лочин паррандаи нодир мебошад. Он ба Китоби сурхи Иттифовд байналхалкии муҳофизати табиат дохил кар¬да шудааст.

 Эзоҳ 

Гурӯҳ:Парандаҳо