Деҳа

мини|Деҳаи дурдасти Бенин
Деҳа ( ‘деҳ’   >  ‘русто’ >  ‘сарзамин; кишвар’Ҳасандӯст, Муҳаммад. Фарҳанги решашинохтии забони форсӣ. Теҳрон: Фарҳангистони забону адаби форсӣ, Нашри осор, 1393. ISBN 978-600-6143-56-9. ҷ. 2, с. 1408—1409.) — ҳудуди муайяни ҷои зисте, ки бо тартиби муқаррарнамудаи қонунгузории Ҷумҳурии Тоҷикистон ҳамчун маҳалли аҳолинишин ба қайд гирифта шуда, дар он дараҷаи муайяни ободонӣ таъмин карда шудаастҚонуни конститутсионии ҶТ аз 4 ноябри соли 1995 "Дар бораи тартиби ҳалли масъалаҳои сохти марзиву маъмурии ҶТ". Моддаи 1..

Деҳа ё русто ободиест ҷудо аз шаҳр ва маҳалли зиндагонии мардумест, ки маъмулан кишоварз ва чорводоранд, аммо бархе рустоҳо корхонаҳое низ доранд.

Деҳаҳо дар ҷойҳое бунёд мешаванд, ки барои кишоварзӣ ва чорводорӣ шароити мусоид доранд.

 Инчунин нигаред 

 Авул
 Русто
 Посёлок

 Эзоҳ 

алт=Деҳаи Томин, Айнӣ|мини|Деҳаи Томин, Айнӣ

 Пайвандҳо 
 Феҳристи Ҷамоатҳо

Гурӯҳ:Тақсимоти маъмурӣ