Кироми Бухороӣ

Абдулатиф Кироми Бухороӣ (; садаи XVII) — и форс-тоҷик.

 Зиндагинома 
Кироми Бухороӣ дар мадрасаҳои Бухоро таҳсил карда, ба камол расид, аммо ба иллати беқадрию хориву зорӣ маҷбур тарки ватан кард. Дар оворагию дарбадарӣ умр ба сар мебурд. Пас аз саргардониҳо боз ба Бухоро баргашта, боқии умрашро дар кунҷи узлат гузаронд. Кироми Бухороӣ шоири соҳибдевон будааст. Ҳоло 4 нусхаи девони ӯ пайдост, ки комилтарини он 1000 ғазалро дар бар мегирад. Кироми Бухороӣ яке аз беҳтарин сухансароёни қарни XVII ба шумор меравад. Дар ашъори ӯ муҳимтарин масъалаҳои ҳаёти иҷтимоии давр инъикос ёфтааст. Ашъори ӯ аз ҷиҳати тасвири вазъи ноҳинҷори замон ва танқиди он бо эҷодиёти Саййидои Насафӣ ҳамоҳангӣ дорад. Кироми Бухороӣ ғамхору дилсӯзи халқи ҷафокаш буда, аз хусумату низои табақаи ҳукмрон, куштору хенрезиҳои подшоҳон, бешафқатии аҳли ҷоҳ ғусса хӯрдааст. Кироми Бухороӣ дар ғазалиёташ ба мавзуи ишқу ошиқӣ камтар тавваҷҷуҳ карда, бештар масъалаҳои иҷтимоию ахлоқиро ба миён гузоштааст. Ӯ сабки қадима ва суннатии ғазалсароиро дар шакли ниҳоят сода давом дода, ба Соиб ва Ҳофиз пайравӣ кардааст. Ғазалиёти ӯ дар забон ва тарзи баён ба завқу салиқаи шеършиносону шеърдонон мувофиқ буд. Аз калимаву таъбирҳои омиёна истифода кардааст.

Абёти зер аз ӯст: 

 Эзоҳ 

 Адабиёт 


Гурӯҳ:Шоирони форсу тоҷик