సచ్చిదానంద

సచ్చిదానంద (సంస్కృతం:सच्चिदानन्द; సత్-చిత్-ఆనంద అని కూడా పిలుస్తారు) అనేది బ్రహ్మం అని పిలువబడే శాశ్వతమైన అంతిమ సత్యాన్ని తెలుసుకునే ఆత్మాశ్రయ అనుభవానికి ఒక విశేషణం, వర్ణన.Devadutta Kali (2005), Devimahatmyam: In Praise of the Goddess, Motilal Banarsidass, , page 365, Quote: "Saccidananda, being-consciousness-bliss, a threefold epithet attempting to describe the unitary, indescribable Brahman". ఇది కొన్ని హిందూ తత్వశాస్త్రం శాఖలలో, ముఖ్యంగా వేదాంతంలో కనిపిస్తుంది. ఇది "ఉనికి, స్పృహ, ఆనందం" లేదా "సత్యం, స్పృహ, ఆనందాలను" సూచిస్తుంది.

 సత్ (): సంస్కృతంలో సత్ అనగా "ఉనికి", "నిజమైనది, వాస్తవమైనది", "సత్యం, మంచి, సరైనది" లేదా "నిజంగా ఉన్నది, సారాంశం, నిజమైన ఉనికి, మంచి, సత్యం".Sir Monier Monier-Williams, Sat, A Sanskrit-English Dictionary: Etymologically and Philologically Arranged with Special Reference to Cognate Indo-European Languages, Oxford University Press (Reprinted: Motilal Banarsidass), , page 1134 
 చిత్ ():Sir Monier Monier-Williams, Cit, A Sanskrit-English Dictionary: Etymologically and Philologically Arranged with Special Reference to Cognate Indo-European Languages, Oxford University Press (Reprinted: Motilal Banarsidass), , page 395 అనగా "స్పృహ", "ఆత్మ".James Lochtefeld (2002), "Ananda" in The Illustrated Encyclopedia of Hinduism, Vol. 1: A-M, Rosen Publishing, , page 35
 ఆనందం (): అనగా "సంతోషం, ఉల్లాసం", "వేదాంత తత్వశాస్త్రంలో ఆత్మ లేదా బ్రహ్మం మూడు లక్షణాలలో ఒకటైన స్వచ్ఛమైన ఆనందం".Sir Monier Monier-Williams, Ananda, A Sanskrit-English Dictionary: Etymologically and Philologically Arranged with Special Reference to Cognate Indo-European Languages, Oxford University Press (Reprinted: Motilal Banarsidass), , page 139 లాక్టేఫెల్డ్, ఇతర పండితులు ఆనంద పదాన్ని "పరమానందం"గా అనువదిస్తారు.

అందువలన సత్-చిత్-ఆనంద, "సత్యం స్పృహ ఆనందం",Gurajada Suryanarayana Murty (2002), Paratattvaganṇitadarśanam, Motilal Banarsidass, , page 303Vasant Merchant (2000), Savitri: A Legend & a Symbol-Sri Aurobindo's Modern Epic, International Journal of Humanities and Peace, vol. 16, no. 1, pages 29-34Jean Holm and John Bowker (1998), Hinduism, in Picturing God, Bloomsbury Academic, , page 71 "వాస్తవికత స్పృహ ఆనందం",Julian Woods (2001), Destiny and Human Initiative in the Mahabharata, State University of New York, , page 201Adrian Hastings et al (2000), The Oxford Companion to Christian Thought, Oxford University Press, , page 324 లేదా "ఉనికి స్పృహ ఆనందం"గా అనువదించబడుతుంది.

చర్చ
వివిధ హిందూ సాంప్రదాయాల పాఠశాలల్లో ఈ పదం "అంతిమ వాస్తవికత"కు సందర్భోచితంగా ముడిపడి ఉంది. ఆస్తిక సంప్రదాయాలలో, సచ్చిదానంద అనేది దేవునితో సమానమైనదిగా అనగా విష్ణువు,Klaus Klostermair (2007), A Survey of Hinduism, 3rd Edition, State University of New York Press, , page 246 శివుడుHilko Wiardo Schomerus and Humphrey Palmer (2000), Śaiva Siddhānta, Motilal Banarsidass, , page 44, శక్తి సంప్రదాయాలలో దేవతగా పరిగణిస్తారు. అద్వైత సంప్రదాయాలలో, సచ్చిదానంద అనేది నిర్గుణ (లక్షణాలు లేని) బ్రహ్మం లేదా "సమస్త జీవుల సార్వత్రిక ఆధారం" నుండి విడదీయరానిదిగా పరిగణించబడుతుంది, ఇక్కడ బ్రహ్మం నిజమైన వ్యక్తిగత ఆత్మ అయిన ఆత్మతో సమానంగా ఉంటుంది. ఒక జీవుడు తనను తాను ఆత్మతో గుర్తించుకోవాలని సూచించబడుతుంది, ఇది ప్రాణిలోని బ్రహ్మం, తద్వారా మానవ జన్మ ఉద్దేశ్యం ప్రజ్ఞ ద్వారా "నేనే బ్రహ్మాన్ని" (అహం బ్రహ్మాస్మి) అని గ్రహించడం, ఇది సత్-చిత్-ఆనందగా సూచించబడే "అంతిమ స్పృహ" స్థితికి, తదనంతరం మోక్షం దశకు దారి తీస్తుంది, అయితే పరిమితమైనది, భౌతికమైనది, స్పష్టమైనది అయిన మాయతో జీవి తనను తాను గుర్తించుకున్నంత కాలం, వారు కర్మను కూడగట్టుకుంటూ సంసారంలోనే ఉండిపోతారు. సచ్చిదానంద లేదా బ్రహ్మం సమస్త వాస్తవికతకు మూలం, చేతన ఆలోచనలకు మూలం, సంపూర్ణ ఆనందానికి మూలం అని నమ్ముతారు. ఇది హిందూ మతంలో అంతిమమైనది, సంపూర్ణమైనది, ఆధ్యాత్మిక అన్వేషణ గమ్యస్థానం.Christopher Key Chapple (2010), The Bhagavad Gita: Twenty-fifth–Anniversary Edition, State University of New York Press, , page xviii

గ్రంథాల మూలాలు
బృహదారణ్యకోపనిషత్తు () 2.4, 3.9, 4.3 విభాగాలలో ఆత్మ (స్వయం), బ్రహ్మం (అంతిమ వాస్తవికత), అవగాహన, సంతోషం, ఆనందాలను అనుసంధానించి చర్చించే ప్రారంభ హిందూ గ్రంథాలలో ఒకటి.Paul Deussen, Sixty Upanishads of the Veda, Volume 1, Motilal Banarsidass, , pages 433-437, 464-475, 484-493Anantanand Rambachan (2006), The Advaita Worldview: God, World, and Humanity, State University of New York Press, , pages 40-43Mariasusai Dhavamony (2002), Hindu-Christian Dialogue: Theological Soundings and Perspectives, Rodopi, , pages 68-70 ఛాందోగ్య ఉపనిషత్తు (), 3.14 నుండి 3.18 విభాగాలలో ఆత్మ, బ్రహ్మం గురించి చర్చిస్తుంది, ఇవి "లోపల, వెలుపల ప్రకాశించేది, మెరిసేది", "ప్రియమైనది", "స్వచ్ఛమైన జ్ఞానం, స్పృహ", "ఒకరి అంతరంగం", "అత్యున్నత కాంతి", "తేజోవంతమైనది" అనేవాటితో సమానం.Paul Deussen, Sixty Upanishads of the Veda, Volume 1, Motilal Banarsidass, , pages 110-117Klaus Witz (1998), The Supreme Wisdom of the Upaniṣads: An Introduction, Motilal Banarsidass, , pages 227-228 క్రీ.పూ 1వ-సహస్రాబ్ది ఇతర గ్రంథాలు, 2.1 విభాగంలోని తైత్తిరీయ ఉపనిషత్తు, ఇతర చిన్న ఉపనిషత్తులు సచ్చిదానంద-సంబంధిత పరిభాషలో ఆత్మ, బ్రహ్మం గురించి చర్చిస్తాయి.

సచ్చిదానంద సమ్మేళన పదం ప్రారంభ ప్రస్తావన తేజోబిందు ఉపనిషత్తు 3.11 శ్లోకంలో ఉంది.; Quote:  ఇది క్రీ.శ 4వ-శతాబ్దానికి ముందు కూర్చబడింది.Mircea Eliade (1970), Yoga: Immortality and Freedom, Princeton University Press, , pages 128-129 తేజోబిందోపనిషత్తులో సచ్చిదానంద సందర్భం ఈ విధంగా వివరించబడింది:

వేదాంత తత్వశాస్త్రం

వేదాంత తత్వశాస్త్రం సచ్చిదానందను బ్రహ్మం మూడు ప్రాథమిక లక్షణాల పర్యాయపదంగా అర్థం చేసుకుంటుంది. అద్వైత వేదాంతంలో ఇది అపరిమితమైన, స్వచ్ఛమైన స్పృహ పరమానందకరమైన అనుభవం, అంతిమ వాస్తవికత ఆధ్యాత్మిక సారాంశం ఐక్యతను సూచిస్తుందని వెర్నర్ పేర్కొన్నారు.

సచ్చిదానంద అనేది బ్రహ్మం వర్ణన, హిందూ మతంలో ఇది వర్ణించలేనిది, ఏకత్వమైనది, అంతిమమైనది, మారని వాస్తవికతగా పరిగణించబడుతుంది.Eliot Deutsch (1980), Advaita Vedanta : A Philosophical Reconstruction, University of Hawaii Press, , Chapter 1

వైష్ణవ తత్వశాస్త్రం
తులసీదాస్ రాముడిని సచ్చిదానందగా గుర్తిస్తాడు.

ఇవి కూడా చూడండి

గమనికలు

మూలాలు

గ్రంథ పట్టిక







వర్గం:హిందూ ఆచారాలు