ఎరిపాథ నాయనార్

ఎరిపాథ నాయనార్ (ఎరిపాథర్, ఎరిపతార్, ఎరిబట్టర్, ఎరిపట్టన్, ఎరిపత్త నాయనార్ అని కూడా పిలుస్తారు), హిందూ మతంలోని శైవ శాఖలో పూజలందుకునే ఒక నాయనార్ సాధువు. 63 మంది నాయనార్ల జాబితాలో ఇతను సాధారణంగా ఎనిమిదవ వాడిగా పరిగణించబడతాడు.

 జీవితం 
ఎరిపాథ నాయనార్ జీవితం 12వ శతాబ్దానికి చెందిన సేక్కిళార్ రచించిన పెరియ పురాణంలో వర్ణించబడింది, ఇది 63 మంది నాయనార్ల జీవిత చరిత్ర. ఎరిపాథ నాయనార్ కరువూరుకు చెందినవాడు, దీనిని సాధారణంగా భారతదేశంలోని కరూర్ నగరంగా గుర్తిస్తారు. శైవ మతానికి మూల దైవమైన శివునికి అంకితం చేయబడిన పశుపతీశ్వర ఆలయానికి ఈ నగరం ప్రసిద్ధి చెందింది. అప్పట్లో చోళ రాజ్య ప్రధాన కేంద్రాలలో కరువూరు ఒకటి. నాయనార్‌గా గౌరవించబడే పుగళ్ చోళ ఈ ప్రాంతాన్ని పరిపాలించాడు. విద్యా దేహేజియా అభిప్రాయం ప్రకారం, ఇతని చారిత్రకత "సాధ్యమే". పెరియ పురాణంలో కులం ప్రస్తావించబడని కొద్దిమంది నాయనార్లలో ఇతను ఒకడు. ఈ నాయనార్ కరువూరులోని శివాలయంలో పనిచేశాడు.

ఎరిపాథ శివుని భక్తుడని, పశుపతీశ్వరాలయంలో ప్రతిరోజూ పూజించేవాడని చెబుతారు. అతను శివునికి, అతని భక్తులకు సేవ చేస్తూ కాలం గడిపాడు. శివ భక్తుల రక్షణ కోసం అతను ఎల్లప్పుడూ తన వెంట ఒక గొడ్డలిని తీసుకెళ్లేవాడు. భక్తులకు హాని చేసే ఎవరినైనా తన గొడ్డలితో శిక్షించేవాడు. శివకామి అండార్ అనే భక్తుడికి శివ పూజ కోసం పూలమాలలు చేయడానికి ఉదయాన్నే తాజా పూలు సేకరించే అలవాటు ఉండేది. ఒకసారి మహానవమి రోజున, చోళుల రాజ ఏనుగును పట్టణంలో ఊరేగిస్తున్నారు. ఆ ఏనుగు శివకామి అండార్‌ను చూసి, అతని చేతుల్లోని పూల బుట్టను లాక్కుని పూలను నలిపివేసింది. ఆ భక్తుడు ఏనుగును వెంబడించాడు, కానీ వృద్ధాప్యం కారణంగా వేగంగా పరిగెత్తలేకపోయాడు. అటుగా వెళుతున్న ఎరిపాథ రోదిస్తున్న భక్తుడిని చూసి, ఏనుగును శిక్షించడానికి దానిని వెంబడించాడు.

అతను ఏనుగును పట్టుకుని ఆ జంతువును మాత్రమే కాకుండా ఏనుగును నియంత్రించడంలో విఫలమైన దాని మావటిని, తోడుగా ఉన్న గార్డులను కూడా వధించాడు.
రాజ ఏనుగు హత్య వార్త పుగళ్ చోళకు చేరింది. కోపోద్రిక్తుడైన రాజు సంఘటనా స్థలానికి చేరుకున్నాడు. తన అధికారాన్ని సవాలు చేసే సైన్యం ఉంటుందని రాజు ఊహించగా, ఏనుగు మృతదేహంపై ఒంటరి వీరుడు నిలబడి ఉండటం చూశాడు. విచారించగా, గార్డులు ఎరిపాథను చూపిస్తూ ఏనుగును చంపినవాడిగా పరిచయం చేశారు. పుగళ్ చోళ తన గుర్రం దిగి, కోపంతో ఉన్న ఎరిపాథకు భక్తితో నమస్కరించి, తన ఏనుగు, మనుషులు చేసిన నేరం గురించి అడిగాడు. ఆ హత్యకు దారితీసిన సంఘటనలను ఎరిపాథ అతనికి తెలియజేసి, శివునికి వ్యతిరేకంగా చేసిన పాపానికి తాను వారిని శిక్షించానని చెప్పాడు. ఆ చోళ రాజు అది తన నైతిక బాధ్యతగా భావించాడు. అతను నాయనార్ ముందు తలవంచి, తన కత్తిని అందిస్తూ తనను కూడా చంపమని నాయనార్‌ను కోరాడు, ఎందుకంటే ఏనుగు, సైన్యం చర్యలకు అంతిమంగా రాజే బాధ్యుడు. రాజు భక్తికి, చర్యలకు ఎరిపాథ ఆశ్చర్యపోయి పశ్చాత్తాపం చెందాడు. ఆ హత్యలకు ప్రాయశ్చిత్తంగా కత్తితో ఆత్మహత్య చేసుకోవడమే ఉత్తమమని భావించాడు. ఎరిపాథ తన తలను నరుక్కోవడానికి కత్తిని పైకెత్తగా, భయాందోళనకు గురైన రాజు అతన్ని ఆపడానికి అతని చేతులను పట్టుకున్నాడు. వారు తమ ప్రాణాలను అర్పించడానికి కత్తితో పోరాడుతుండగా, శివుడు వారి భక్తికి సంతోషించి ప్రత్యక్షమై వారిని ఆశీర్వదించాడు. అతను ఏనుగును, రాజు మనుషులను కూడా బతికించాడు. శివకామి అండార్ బుట్ట కూడా తిరిగి పూలతో నిండింది. బానిస వలె రాజు ఎరిపాథ తలపై రాజ గొడుగు పట్టుకోగా, ఎరిపాథకు రాజ ఏనుగుపై కూర్చునే గౌరవం లభించింది. ఇద్దరూ కలిసి పశుపతీశ్వరాలయానికి వెళ్లి శివుడిని పూజించారు. మరణానంతరం ఎరిపాథ శివుని నివాసమైన కైలాసానికి చేరుకుని అతని గణాలకు నాయకుడు అయ్యాడని చెబుతారు.

 స్మరణ 
ఎరిపాథ నాయనార్ గుండుతో, చేతులు జోడించి నమస్కరిస్తున్నట్లు, చేతి పక్కన గొడ్డలిని (పరశువు) పట్టుకుని ఉన్నట్లు చిత్రీకరించబడ్డాడు. ఇతని గౌరవార్థం తమిళ మాఘ మాసంలో (మాసి) పదిహేనవ రోజున (సాధారణంగా ఫిబ్రవరి 27న వస్తుంది) ఒక పవిత్రమైన రోజును జరుపుకుంటారు. ఇతను 63 మంది నాయనార్లలో భాగంగా సామూహిక పూజలు అందుకుంటాడు. తమిళనాడులోని అనేక శివాలయాలలో వీరి విగ్రహాలు, ఇతని పనుల గురించిన సంక్షిప్త ఖాతాలు కనిపిస్తాయి. పండుగలలో వీరి విగ్రహాలను ఊరేగింపుగా తీసుకువెళతారు.

అత్యంత ప్రముఖ నాయనార్లలో ఒకరైన సుందరార్ (8వ శతాబ్దం) వివిధ నాయనార్ సాధువుల గురించిన పద్యంలో ఎరిపాథ నాయనార్‌ను ప్రస్తావించాడు (ఇక్కడ ఎరిపట్టన్ యువరాజు అని పిలుస్తారు, అతను ఈటెను ధరించి ఉన్నట్లు వర్ణించబడ్డాడు).

 మూలాలు 

వర్గం:నాయనార్లు
వర్గం:శైవం