సౌందరరాజపెరుమాళ్ ఆలయం, తాడికొంబు

సౌందరరాజపెరుమాళ్ ఆలయం అనేది హిందూ దేవుడు విష్ణువుకు అంకితమైన ఆలయం. ఇది దక్షిణ భారతదేశంలోని తమిళనాడు రాష్ట్రంలో, దిండిగల్ సమీపంలోని తడికోంబు గ్రామంలో ఉంది. ద్రావిడ నిర్మాణశైలిలో నిర్మించబడిన ఈ ఆలయాన్ని క్రీ.శ. 16వ శతాబ్దంలో అచ్యుత దేవ రాయలు నిర్మించారని భావిస్తారు. ఇక్కడ విష్ణువును సౌందరరాజ పెరుమాళ్గా, ఆయన సతీమణి లక్ష్మీ దేవిని సౌందరవల్లిగా ఆరాధిస్తారు.

ఈ ఆలయం అరుదైన జీవ పరిమాణ శిల్పాలతో అలంకరించబడిన రంగ మండపం కారణంగా ప్రసిద్ధి చెందింది. ఆలయంలో నాయకుల కాలానికి చెందిన రెండు శాసనాలు ఉన్నాయి. ఆలయానికి ఐదు అంతస్తుల రాజగోపురం (ప్రవేశ ద్వారం గోపురం) ఉంది. ఇది గ్రానైట్ ప్రాకార గోడలో అంతర్భాగంగా నిర్మించబడింది. ఆలయ సముదాయంలో దీనికి సంబంధించిన అన్ని ఉపఆలయాలు, తీర్థ జలాశయాలు ఉన్నాయి. ఈ ఆలయ ప్రత్యేకతగా ప్రేమ దేవతలైన మన్మథుడు, రతిలకు ప్రత్యేక ఆలయం ఉంది.

సౌందరరాజ పెరుమాళ్ మహర్షి మాండూక్యుడికి దర్శనమిచ్చాడని నమ్మకం. ఈ ఆలయంలో ప్రతిరోజూ ఆరు పూజా క్రమాలు నిర్వహించబడుతాయి, సంవత్సరానికి మూడు ప్రధాన పండుగలు జరుపుతారు. తమిళ నెల ఆడి (జూలై–ఆగస్టు)లో జరిగే రథోత్సవం, బ్రహ్మోత్సవం ఆలయంలో అత్యంత ప్రాముఖ్యమైన పండుగగా భావించబడుతుంది. ఈ ఆలయ నిర్వహణ, పరిపాలన తమిళనాడు ప్రభుత్వముకు చెందిన హిందూ మత ధార్మిక, దానధర్మ బోర్డు ఆధ్వర్యంలో జరుగుతోంది.

పురాణ కథనం
ఆలయానికి సంబంధించిన ప్రాంతీయ పురాణ కథనం ప్రకారం, ఒకసారి ఒక మహర్షి శాపం వల్ల కప్ప (మాండూక్యుడు) రూపంలో ఆలయ పరిసర ప్రాంతంలో నివసించాల్సి వచ్చింది. అతడిని ఒక రాక్షసుడు వేధించగా, ఆ కప్ప విష్ణువును రక్షణ కోసం ప్రార్థించాడు. భక్తితో చేసిన ప్రార్థనకు ప్రసన్నుడైన విష్ణువు రాక్షసుడిని సంహరించి కప్పను రక్షించాడు. విష్ణువు కప్పను రక్షించిన ప్రదేశంలోనే నివసించాలని నిర్ణయించడంతో, ఆ స్థలం ఆలయ స్థలంగా మారింది.
చరిత్ర
200px|left|thumb|ఆలయంలోని ఆండాళ్ దేవి ఆలయం
15వ శతాబ్దంలో దిండిగల్ ప్రాంతం తీవ్రమైన యుద్ధాల కేంద్రంగా మారింది. ఈ పరిస్థితుల వల్ల ప్రజలు పెద్ద సంఖ్యలో తడికోంబు వైపు వలస వెళ్లారు.

ఈ ఆలయం క్రీ.శ. 16వ శతాబ్దంలో, అచ్యుత దేవ రాయలు (1529–1542) పాలనలో నిర్మించబడిందని విశ్వసిస్తున్నారు. ఆయన కృష్ణ దేవ రాయలుకు తమ్ముడు. ఈ నిర్మాణం ఆయనకు ముందున్న అలియ రామ రాయ (1485–1565) కాలంలోనే ప్రారంభమై ఉండవచ్చని భావిస్తారు. బయటి మండపాలు, శిల్పాలు తిరుమలై నాయకు (1623–1659) కాలంలో, క్రీ.శ. 1629లో చేర్చబడినట్లు చెబుతారు. సుందరేశన్ అనే ఒక స్థానిక అధికారి ఆలయ అర్చకులను నియమించాడని కూడా తెలుస్తోంది.

సుందరపాండ్య అనే పేరుతో ఒక మండపం ఉండడం వల్ల ఈ ఆలయం పూర్వపు పాండ్యుల కాలం నుంచే ఉన్నదని, తరువాత విజయనగర రాజులు దీన్ని విస్తరించి ఉండవచ్చని కూడా నమ్ముతారు.

ఆలయ నిర్వహణకు చేసిన విరాళాలు, దానధర్మాలను సూచించే అనేక రాజవంశాల శాసనాలు ఇక్కడ లభిస్తున్నాయి. రామ రాయల కాలానికి చెందిన ఒక దెబ్బతిన్న శాసనం గరుడ మండపంలో కనిపిస్తుంది. సుందరపాండ్య మడపంలో ఉన్న మరో శాసనం మదురైలో కల్లలాగర్ వివాహోత్సవ నిర్వహణను సూచిస్తుంది. ఇతర శాసనాల ప్రకారం, మదురై ప్రజలు తడికోంబును తమ ఉత్తర వసతి ప్రాంతంగా భావించేవారని తెలుస్తోంది.

నిర్మాణశైలి

ఈ ఆలయం దక్షిణ భారతదేశంలోని తమిళనాడు రాష్ట్రంలో, దిండిగల్ నగరానికి అవతల ప్రాంతంలో ఉన్న తడికోంబు గ్రామంలో ఉంది. ఆలయం సుమారు 1.5 ఎకరాల  విస్తీర్ణంలో విస్తరించి ఉంది. ఇది నాలుగు వైపులా దీర్ఘచతురస్ర ఆకారంలో నిర్మించబడిన గ్రానైట్ ప్రాకార గోడలతో చుట్టుముట్టబడి ఉంది. ఆలయానికి సుమారు 90 అడుగుల  ఎత్తైన రాజగోపురం (ఆలయ గోపురం) ఉంది. పండుగ సందర్భాలలో ఆలయ రథం సులభంగా తిరగడానికి అనుకూలంగా ఆలయ చుట్టూ ఉన్న నాలుగు వైపులా రహదారులను ప్రత్యేకంగా సర్దారు. ఆలయ ప్రధాన ప్రవేశ ద్వారం తూర్పు వైపుగా ఉండగా, ద్వారం వద్ద నాలుగు స్తంభాలతో కూడిన తెరిచిన మండపం ఉంది. ఈ ఆలయానికి రెండు ప్రాకారాలు ఉన్నాయి. ఆలయం ఒక మడకోవిల్గా పరిగణించబడుతుంది, ఇందులో పీఠం సుమారు 2 మీటర్ల   ఎత్తైన వేదికపై నిర్మించబడింది. మెట్లపై ఉన్న ప్రాకారాలపై సింహ ముఖంతో కూడిన విజయనగర శిల్పాలైన వంగిన యాళీలు అలంకారంగా చెక్కబడ్డాయి.

మొదటి ప్రాకారంలో ప్రధాన దేవుని సతీమణి సౌందరవల్లి, ఆండాళ్, విశ్వక్సేనర్కు ఆలయాలు కూడా ఉన్నాయి. అంతర్గత ఆలయాలన్నీ తూర్పునకు ముఖం చేసి ఉండగా, విశ్వక్సేనర్ ఆలయం మాత్రమే దక్షిణాభిముఖంగా ఉంటుంది. ధ్వజస్థంభం (పతాక స్థంభం), ఒక మండపం, గోపురం నుంచి గర్భగృహం వరకు సూటిగా ఒకే అక్షంలో అమరికలో ఉన్నాయి. రెండవ ప్రాకారంలోని నైరుతి మూలలో చక్రతాళ్వార్ విగ్రహం స్థాపించబడింది. విష్ణువుకు చెందిన పది దశావతార విగ్రహాలు అన్న మండపంలో ఉన్నాయి.

ప్రధాన దేవుడు గర్భగృహంలో నిలుచున్న భంగిమలో ప్రతిష్ఠించబడి ఉండి, ఆయన ఎత్తు సుమారు 5 అడుగుల  ఉంటుంది. ఆయన రెండు వైపులా భూదేవి, శ్రీదేవి ఉంటారు. ఉత్సవ దేవుని విగ్రహం కూడా గర్భగృహంలోనే ఉంచబడింది. కల్యాణ మండపంలో సంగీత స్తంభాలు ఉన్నాయి. ప్రతి స్తంభం వేరువేరు సంగీత ధ్వనులను ఉత్పత్తి చేస్తుంది. ఇలాంటి స్తంభాలు మీనాక్షి అమ్మన్ ఆలయం, తానుమలయన్ ఆలయం, కాశీ విశ్వనాథర్ ఆలయం, తెంకాసి, కృష్ణపురం వెంకటాచలపతి ఆలయం, ఆళ్వార్ తిరునగరి ఆలయంలో కూడా ఉన్నాయి. చేతిలో అంకుశం పట్టుకున్న నిలుచున్న గణేశ విగ్రహం, విష్ణు దుర్గ,, స్తంభాలపై ఉన్న అంజనేయ శిల్పాలు ముఖ్యంగా గమనించదగినవి. సుందరపాండ్య మండపంలోని పద్నాలుగు జీవ పరిమాణ విగ్రహాలలో వైకుంఠనాథ, స్తుణనరసింహ, మహావిష్ణు, చక్రతాళ్వార్, మదనగోపాల, మన్మథుడు, రతి, త్రివిక్రమ, నటరాజు, కాళి, అఘోర వీరభద్రుడు, రాముడు, కర్తవీర్య అర్జునుడు ఉన్నారు.

రంగ మండపం (అన్న మండపం అని కూడా పిలుస్తారు) విష్ణువు యొక్క వివిధ రూపాల అద్భుత శిల్ప ప్రతినిధ్యాలకు ప్రసిద్ధి చెందింది. ఇది సౌందరవల్లి ఆలయం సమీపంలో గర్భగృహానికి వెళ్లే మార్గంలో ఉంది. విజయనగర రాజ్యానికి చెందిన ఇలాంటి శిల్ప నమూనాలు అళగర్ కోయిల్, కృష్ణపురం వెంకటాచలపతి ఆలయం, శ్రీవిల్లిపుత్తూర్ దివ్య దేశం, జలకందేశ్వర ఆలయం, వేలూరులో కూడా ఉన్నాయని భావిస్తారు.

ఖడ్గం, శంఖాన్ని పట్టుకున్న వీరభద్రుడు యొక్క సమ్మిళిత స్తంభాలు 1500ల ప్రారంభంలో విజయనగర రాజులచే జోడించబడినవిగా భావిస్తారు. ఇలాంటి వీరభద్ర స్తంభాలు ఆదికేశవ పెరుమాళ్ ఆలయం (తిరువట్టారు), మీనాక్షి ఆలయం (మధురై), నెల్లయప్పర్ ఆలయం (తిరునెల్వేలి), కాశీ విశ్వనాథర్ ఆలయం (తెంకాసి), కృష్ణపురం వెంకటాచలపతి ఆలయం, రామనాథస్వామి ఆలయం (రామేశ్వరం), శ్రీవిల్లిపుత్తూర్ ఆండాళ్ ఆలయం, శ్రీవైకుంటనాథన్ పెరుమాళ్ ఆలయం (శ్రీవైకుంటం), అవుదయార్ కోవిల్,, తిరుక్కురుంగుడిలోని వైష్ణవ ఆలయాలలో కూడా కనిపిస్తాయి.
పండుగలు, ఆరాధనా విధానాలు
200px|left|thumb|ఆలయంలోని శిల్ప చిత్రం
ఈ ఆలయం వైష్ణవ సంప్రదాయంలోని తెంకలై శాఖ సంప్రదాయాలను అనుసరిస్తుంది, పాంచరాత్ర పద్మసంహిత విధానాన్ని పాటిస్తుంది. ఆలయ పూజారులు పండుగల సమయంలోనూ, రోజువారీగా కూడా పూజ (ఆరాధనా కర్మలు) నిర్వహిస్తారు. తమిళనాడులోని ఇతర విష్ణు ఆలయాల మాదిరిగానే, ఇక్కడి పూజారులు బ్రాహ్మణ వర్గానికి చెందిన వైష్ణవ సమాజానికి చెందినవారు.

ఆలయంలో రోజుకు నాలుగు సార్లు ముఖ్య పూజా క్రమాలు నిర్వహిస్తారు: ఉదయం 8:00 గంటలకు కలశాంతి, మధ్యాహ్నం 12:00 గంటలకు ఉచికాలం, సాయంత్రం 6:00 గంటలకు సాయరక్షై, రాత్రి 10:00 గంటలకు అర్ధజామం. ప్రతి పూజా క్రమంలో మూడు దశలు ఉంటాయి: అలంకారం (అలంకరణ), నైవేద్యం (భోగ సమర్పణ),, దీపారాధన (దీపాల ఊపడం). ఈ విధులు సౌందరరాజన్, సౌందరవల్లికి నిర్వహించబడతాయి.

ఆరాధన యొక్క చివరి దశలో నాదస్వరం (వాయిద్య పరికరం), తవిల్ (తాళ వాయిద్యం) వినిపించబడతాయి. పూజారులు వేదాలు (పవిత్ర గ్రంథాలు) నుండి మంత్రోచ్ఛారణ చేస్తారు. భక్తులు ఆలయ ధ్వజస్తంభం ముందు సాష్టాంగ నమస్కారం చేస్తారు. ఆలయంలో వారపు, పక్షవారీ, నెలవారీ ప్రత్యేక ఆచారాలు కూడా నిర్వహించబడతాయి.

తమిళ నెల చిత్తిరై సమయంలో ఉత్సవ మూర్తిని ఆలయ మాడ వీధుల చుట్టూ ఊరేగింపుగా తీసుకెళ్తారు. ఇదే విధమైన ఊరేగింపులు తమిళ నెల ఆడి (జూలై–ఆగస్టు)లో కూడా నిర్వహించబడతాయి.

మూలాలు

బాహ్య లింకులు

Category:దిండిగల్ జిల్లాలో హిందూ ఆలయాలు
వర్గం:విష్ణువు యొక్క అభిమాన ఆలయాలు
వర్గం:విష్ణు దేవాలయాలు
వర్గం:తమిళనాడులోని హిందూ దేవాలయాలు
వర్గం:తమిళనాడు పర్యాటక ప్రదేశాలు