ఆండ్రూ జాన్సన్

'’ఆండ్రూ జాన్సను (డిసెంబరు 29, 1808 జూలై 31, 1875) 17వ యునైటెడు స్టేట్సు అధ్యక్షుడు, 1865 నుండి 1869 వరకు సేవలందించారు. 16వ ఉపాధ్యక్షుడు. అబ్రహం లింకన్ హత్య తర్వాత ఆయన అధ్యక్ష పదవిని చేపట్టారు. జాన్సను వార్ డెమొక్రాటు, 1864 అధ్యక్ష ఎన్నికలలో నేషనలు యూనియను పార్టీ టికెట్టు మీద లింకను‌తో పోటీ చేసి, అమెరికను అంతర్యుద్ధం ముగియడంతో పదవికి వచ్చారు. బానిసలుగా ఉన్న కొత్తగా విముక్తి పొందిన ప్రజలకు రక్షణ లేకుండా యూనియను‌కు త్వరిత పునరుద్ధరణను జాన్సను ఇష్టపడ్డాడు. అలాగే మాజీ కాన్ఫెడరేటు‌లను క్షమించడం. ఇది రిపబ్లికను పార్టీ ఆధిపత్యం వహించిన యుఎస్ కాంగ్రెసుతో వివాదానికి దారితీసింది. 1868లో హౌసు ఆఫ్ రిప్రజెంటేటివ్సు ఆండ్రూ జాన్సను‌ మీద అభిశంసనకు దారితీసింది. సెనేటులో ఒక ఓటుతో ఆయన నిర్దోషిగా విడుదలయ్యాడు.

జాన్సను పేదరికంలో జన్మించాడు. ఎప్పుడూ పాఠశాలకు వెళ్లలేదు. ఆయన దర్జీగా శిక్షణ పొంది గ్రీన్‌విల్లే, టేనస్సీలో స్థిరపడటానికి ముందు అనేక సరిహద్దు పట్టణాల్లో పనిచేశాడు. 1835లో టెన్నెస్సీ ప్రతినిధుల సభకు ఎన్నికయ్యే ముందు ఆల్డరు‌మ్యాను, మేయరు‌గా పనిచేశాడు. టెన్నెస్సీ సెనేటులో కొంతకాలం పనిచేసిన తర్వాత జాన్సను 1843లో యుఎస్ ప్రతినిధుల సభకు ఎన్నికయ్యాడు. అక్కడ ఆయన ఐదు సంవత్సరాల పదవీకాలం పనిచేశాడు. ఆయన నాలుగు సంవత్సరాలు టేనస్సీ గవర్నరు‌గా ఉన్నాడు. 1857లో శాసనసభ ద్వారా యుఎస్ సెనేటు‌కు ఎన్నికయ్యాడు. తన కాంగ్రెసు సేవలో ఆయన హోంస్టడు బిల్లును ఆమోదించాలని ప్రయత్నించాడు. ఇది 1862లో తన సెనేటు స్థానాన్ని విడిచిపెట్టిన వెంటనే అమలులోకి వచ్చింది. స్లేవు రాష్ట్రాలు టేనస్సీతో సహా దక్షిణ యుఎస్‌లో, కాన్ఫెడరేటు స్టేట్సు ఆఫ్ అమెరికాను ఏర్పాటు చేయడానికి విడిపోయారు. కానీ జాన్సను యూనియను‌తో దృఢంగా కొనసాగాడు. తన రాష్ట్రం విడిపోయినట్లు తెలుసుకున్న వెంటనే తన పదవికి రాజీనామా చేయని కాన్ఫెడరేటు రాష్ట్రం నుండి వచ్చిన ఏకైక సిట్టింగు సెనేటరు ఆయన. 1862లో లింకను టేనస్సీలో ఎక్కువ భాగాన్ని తిరిగి స్వాధీనం చేసుకున్న తర్వాత ఆయనను మిలిటరీ గవర్నరు‌గా నియమించాడు. 1864లో లింకను‌కు పోటీదారుగా జాన్సను తార్కిక ఎంపిక అయ్యాడు. ఆయన తన తిరిగి ఎన్నికల ప్రచారంలో జాతీయ ఐక్యత సందేశాన్ని పంపాలని కోరుకున్నాడు. 1864లో విజయవంతమైన ఎన్నికల తర్వాత ఉపాధ్యక్షుడయ్యాడు.

జాన్సను తన సొంత రూపంలోని అధ్యక్ష పునర్నిర్మాణంను అమలు చేశాడు. విడిపోయిన రాష్ట్రాలు వారి పౌర ప్రభుత్వాలను సంస్కరించడానికి సమావేశాలు, ఎన్నికలను నిర్వహించాలని నిర్దేశించే ప్రకటనల శ్రేణి. దక్షిణాది రాష్ట్రాలు వారి పాత నాయకులలో చాలా మందిని తిరిగి ఇచ్చి, బ్లాకు కోడు‌లు ఆమోదించి, విముక్తి పొందిన వారికి అనేక పౌర స్వేచ్ఛలను హరించాయి. కానీ కాంగ్రెషనలు రిపబ్లికన్లు ఆ రాష్ట్రాల నుండి శాసనసభ్యులను కూర్చోబెట్టడానికి నిరాకరించారు. దక్షిణాది చర్యలను తోసిపుచ్చడానికి చట్టాన్ని ముందుకు తెచ్చారు. జాన్సను వారి బిల్లులను వీటో చేశారు. కాంగ్రెషనలు రిపబ్లికన్లు ఆయనను అధిగమించారు. ఆయన అధ్యక్ష పదవిలో మిగిలిన కాలానికి ఒక నమూనాను ఏర్పాటు చేశారు. జాన్సను యు.ఎస్ రాజ్యాంగాన్ని వ్యతిరేకిస్తూ మాజీ బానిసలకు పౌరసత్వం ఇచ్చాడు. 1866లో రిపబ్లికను వ్యతిరేకతను విచ్ఛిన్నం చేయడానికి ప్రయత్నిస్తూ తన కార్యనిర్వాహక విధానాలను ప్రచారం చేస్తూ అపూర్వమైన జాతీయ పర్యటనకు వెళ్లాడు. ప్రభుత్వ శాఖల మధ్య వివాదం పెరిగేకొద్దీ కాంగ్రెసు పదవీకాల చట్టం (1867)ను ఆమోదించింది. ఇది జాన్సను క్యాబినెటు అధికారులను తొలగించే సామర్థ్యాన్ని పరిమితం చేసింది. సెక్రటరీ ఆఫ్ వార్, ఎడ్విను స్టాంటనును తొలగించాలని ఆయన పట్టుదలతో ప్రయత్నించారు. కానీ చివరికి ప్రతినిధుల సభ అభిశంసనకు గురై సెనేటు‌లో దోషిగా తేలకుండా తృటిలో తప్పించుకున్నారు. ఆయన 1868లో డెమోక్రటికు ప్రెసిడెంటు నామినేషను గెలవలేదు. మరుసటి సంవత్సరం పదవిని విడిచిపెట్టారు.

జాన్సను తన అధ్యక్ష పదవి తర్వాత టేనస్సీకి తిరిగి వచ్చాడు. 1875లో సెనేటు‌కు ఎన్నికైనప్పుడు కొంత సమర్థనను పొందాడు. ఆ తర్వాత సెనేటు‌లో పనిచేసిన ఏకైక అధ్యక్షుడిగా నిలిచాడు. తన పదవీకాలంలో ఐదు నెలలకే ఆయన మరణించాడు. ఆఫ్రికను అమెరికన్లకు సమాఖ్య హామీ ఇచ్చిన హక్కులకు జాన్సను తీవ్ర వ్యతిరేకత విస్తృతంగా విమర్శించబడింది. చరిత్రకారులు ఆయనను అమెరికా అధ్యక్షులలో ఒకరిగా స్థిరంగా పేర్కొన్నారు.

 ప్రారంభ జీవితం

 బాల్యం 
ఆండ్రూ జాన్సను 1808 డిసెంబరు 29న రాలీ నార్తు కరోలినాలో జాకబు జాన్సను (1778–1812), మేరీ ("పాలీ") మెక్‌డొనఫ్ (1783–1856) దంపతులకు జన్మించాడు. ఆయన ఇంగ్లీషు, స్కాట్సు-ఐరిషు, స్కాటిషు వంశపారంపర్యంగా ఉన్నాడు. ఆయనకు తనకంటే నాలుగు సంవత్సరాలు పెద్దవాడైన విలియం అనే సోదరుడు. చిన్నతనంలోనే మరణించిన ఒక అక్క ఎలిజబెతు ఉన్నారు. 19వ శతాబ్దం మధ్యలో రెండు గదుల గుడిసెలో జాన్సను జననం ఒక రాజకీయ ఆస్తిగా  ఆయన తరచుగా ఓటర్లకు తన వినయపూర్వకమైన మూలాలను గుర్తు చేసేవాడు. జాకబు జాన్సను ఆయన తండ్రి విలియం జాన్సను కూడా పేదవాడు. కానీ వివాహం చేసుకుని కుటుంబాన్ని ప్రారంభించే ముందు ఆయన రాలీ పట్టణ కాస్టేబులు అయ్యాడు. జాకబు జాన్సను స్టేటు బ్యాంకు ఆఫ్ నార్తు కరోలినాకి పోర్టరుగా విలియం పోల్కు నియమించారు. అధ్యక్షుడు జేమ్స్ కె. పోల్క్ బంధువు. జాకబు మేరీ ఇద్దరూ నిరక్షరాస్యులు. వారు టావెర్ను సేవకులుగా పనిచేశారు. అయితే జాన్సను ఎప్పుడూ పాఠశాలకు వెళ్లలేదు  పేదరికంలో పెరిగారు. జాకబు తన కుమారుడు ఆండ్రూకు మూడు సంవత్సరాల వయసులో  మునిగిపోతున్న ముగ్గురు పురుషులను రక్షించిన కొద్దిసేపటికే పట్టణ గంట మోగిస్తున్నప్పుడు గుండెపోటుతో మరణించాడు. పాలీ జాన్సను బట్టలు ఉతికే స్త్రీగా పనిచేసి ఆమె కుటుంబానికి ఏకైక ఆధారమైంది. ఆమె వృత్తిని అప్పట్లో చిన్నచూపు చూశారు. ఎందుకంటే అది తరచుగా ఆమెను తోడు లేకుండా ఇతర ఇళ్లకు తీసుకువెళుతుంది. ఆండ్రూ తన తోబుట్టువులను పోలి లేనందున ఆయన మరొక వ్యక్తి ద్వారా తండ్రి అయి ఉండవచ్చని పుకార్లు ఉన్నాయి. పాలీ జాన్సను చివరికి టర్నరు డౌట్రీ అనే వ్యక్తిని తిరిగి వివాహం చేసుకున్నది, ఆయన కూడా ఆమెలాగే పేదవాడు.

జాన్సను తల్లి తన కొడుకు విలియం‌ను జేమ్సు సెల్బీ అనే దర్జీ దగ్గర అప్రెంటిసు‌గా చేర్చింది. ఆండ్రూ కూడా పదేళ్ల వయసులో సెల్బీ దుకాణంలో అప్రెంటిసు‌గా చేరాడు. ఆయన 21వ పుట్టినరోజు వరకు చట్టబద్ధంగా సేవ చేయడానికి కట్టుబడి ఉన్నాడు. జాన్సను తన సేవలో కొంత భాగం తన తల్లితో నివసించాడు. సెల్బీ ఉద్యోగులలో ఒకరు ఆయనకు ప్రాథమిక అక్షరాస్యత నైపుణ్యాలను నేర్పించారు. దర్జీగా పనిచేసేటప్పుడు సెల్బీ దుకాణానికి వచ్చే పౌరుల ద్వారా ఆయన విద్య పెరిగింది. ఆయన అప్రెంటిసు‌గా మారడానికి ముందే జాన్సను వినడానికి వచ్చాడు. ఆ పఠనాలు ఆయనలో జీవితాంతం నేర్చుకోవాలనే ప్రేమను నింపాయి. ఆయన జీవిత చరిత్ర రచయిత అన్నెటు గోర్డాను-రీడ్ జాన్సను తరువాత ఒక ప్రతిభావంతుడైన ప్రజా వక్త, సూదులు దారం వేయడం, వస్త్రాన్ని కత్తిరించడం ద్వారా ఈ కళను నేర్చుకున్నాడని సూచిస్తున్నారు.

"ఆండ్రూ జాన్సన్ ఇండెంట్" (ఆష్విల్లె న్యూస్, ఆగస్టు 20, 1869, పేజీ 4)
జేమ్సి సెల్బీసు వద్ద జాన్సను పట్ల అసంతృప్తిగా ఉన్నాడు. దాదాపు ఐదు సంవత్సరాల తర్వాత, ఆయన, ఆయన సోదరుడు పారిపోయారు. సెల్బీ వారి తిరిగి వచ్చినందుకు ఒక బహుమతిని ఇస్తూ ప్రతిస్పందించాడు: "పది డాలర్ల బహుమతి. చట్టబద్ధంగా కట్టుబడి ఉన్న ఇద్దరు అప్రెంటిసు అబ్బాయిలు చందాదారుడి నుండి పారిపోయారు, విలియం, ఆండ్రూ జాన్సను అనేవారు... [చెల్లింపు] రాలీలో నాకు చెప్పిన అప్రెంటిసు‌లను అందించే వ్యక్తికి, లేదా నేను ఆండ్రూ జాన్సను‌కు మాత్రమే పైన పేర్కొన్న బహుమతిని ఇస్తాను." సోదరులు కార్తేజు, నార్తు కరోలినాకి వెళ్లారు. అక్కడ జాన్సను చాలా నెలలు దర్జీగా పనిచేశాడు. తాను అరెస్టు చేయబడతాడనే భయంతో  రాలీకి తిరిగి వచ్చిన జాన్సను లారెన్సు, సౌతు కరోలినాకి వెళ్లాడు. ఆయన త్వరగా ఉద్యోగం సంపాదించాడు. తన మొదటి ప్రేమికురాలు మేరీ వుడ్‌ను కలుసుకున్నాడు. ఆమెకు బహుమతిగా ఒక దుప్పటిని తయారు చేశాడు. అయితే ఆమె ఆయన వివాహ ప్రతిపాదనను తిరస్కరించింది. తన అప్రెంటిస్‌షిపు‌ను కొనుగోలు చేయాలని ఆశతో ఆయన రాలీకి తిరిగి వచ్చాడు. కానీ సెల్బీతో రాజీకి రాలేకపోయాడు. సెల్బీని విడిచిపెట్టినందుకు అరెస్టు చేయబడే ప్రమాదం ఉన్నందున రాలీలో ఉండలేక ఆయన పశ్చిమానికి వెళ్లాలని నిర్ణయించుకున్నాడు.
 టేనస్సీకి తరలింపు 
జాన్సను నార్తు కరోలినా నుండి టేనస్సీకి బయలుదేరాడు. ఎక్కువగా కాలినడకన ప్రయాణించాడు. నాక్సు‌విల్లేలో కొంతకాలం గడిపిన తర్వాత ఆయన “ మూర్సు‌విల్లే, అలబామా” కి మారాడు. ఆ తర్వాత ఆయన “కొలంబియా, టేనస్సీ “ లో దర్జీగా పనిచేశాడు. కానీ ఆయన తల్లి, సవతి తండ్రి రాలీకి తిరిగి పిలిచారు. వారు అక్కడ పరిమిత అవకాశాలను చూసి పశ్చిమానికి వలస వెళ్లాలని కోరుకున్నారు. జాన్సను, ఆయన బృందంబ్లూ రిడ్జి పర్వతాలు గుండా గ్రీన్‌విల్లే, టేనస్సీకి ప్రయాణించారు. ఆండ్రూ జాన్సను మొదటి చూపులోనే ఆ పట్టణాన్ని ప్రేమించాడు. ఆయన సంపన్నుడైనప్పుడు ఆయన మొదట విడిది చేసిన భూమిని కొనుగోలు చేసి జ్ఞాపకార్థం ఒక చెట్టును నాటాడు.

గ్రీన్‌విల్లేలో జాన్సను తన ఇంటి ముందు విజయవంతమైన దర్జీ వ్యాపారాన్ని స్థాపించాడు. 1827లో 18 సంవత్సరాల వయస్సులో ఆయన స్థానిక షూ మేకరు కుమార్తె అయిన 16 ఏళ్ల ఎలిజా మెక్‌కార్డిలును వివాహం చేసుకున్నాడు. ఈ జంటకు జస్టిసు ఆఫ్ ది పీసు మోర్డెకై లింకను(థోమస్ లింకన్ మొదటి కజిన్) వివాహం చేసాడు.  థోమస్ లింకన్ కుమారుడే అధ్యక్షుడు అబ్రహం లింకన్.. జాన్సన్ దంపతులకు దాదాపు 50 సంవత్సరాలు దాంపత్య జీవితం గడిపారు. వారికి ఐదుగురు పిల్లలు ఉన్నారు: మార్తా (1828), చార్లెసు (1830), మేరీ (1832), రాబర్టు (1834), ఆండ్రూ జూనియరు (1852). ఆమెకు క్షయవ్యాధి ఉన్నప్పటికీ ఎలిజా తన భర్త ప్రయత్నాలకు మద్దతు ఇచ్చింది. ఆమె ఆయనకు గణిత నైపుణ్యాలను నేర్పింది. ఆయన రచనను మెరుగుపరచడానికి ఆయనకు శిక్షణ ఇచ్చింది. సిగ్గుపడే, స్వతహాగా అలిసిపోయే ఎలిజా జాన్సను జాన్సను రాజకీయ ఎదుగుదల సమయంలో సాధారణంగా గ్రీన్‌విల్లేలోనే ఉండేది. ఆమె భర్త అధ్యక్ష పదవిలో ఉన్నప్పుడు ఆమె తరచుగా కనిపించలేదు; వారి కుమార్తె మార్తా సాధారణంగా అధికారిక హోస్టెసు‌గా పనిచేసేవారు.

వివాహం ప్రారంభ సంవత్సరాల్లో జాన్సను దర్జీ వ్యాపారం వృద్ధి చెందింది. ఆయన సహాయాన్ని నియమించుకునేలా చేసింది. రియలు ఎస్టేటు‌లో లాభదాయకంగా పెట్టుబడి పెట్టడానికి అతనికి నిధులు ఇచ్చింది. తరువాత ఆయన దర్జీగా తన ప్రతిభ గురించి గొప్పగా చెప్పుకున్నాడు. "నా పని ఎప్పుడూ చెడిపోలేదు లేదా దారితప్పలేదు". ఆయన విపరీతమైన పాఠకుడు. ప్రసిద్ధ వక్తల గురించి పుస్తకాలు రాజకీయ సంభాషణ మీద ఆయన ఆసక్తిని రేకెత్తించాయి. వ్యతిరేక అభిప్రాయాలను కలిగి ఉన్న కస్టమరు‌లతో ఆనాటి సమస్యల మీద ఆయన ప్రైవేటు చర్చలు జరిపాడు. ఆయన గ్రీన్‌విల్లే కళాశాలలో చర్చలలో కూడా పాల్గొన్నాడు.

 బానిసలు 
1843లో జాన్సను తన మొదటి బానిస డాలీను కొనుగోలు చేశాడు. ఆ సమయంలో ఆమెకు 14 సంవత్సరాలు. డాలీకి ముగ్గురు పిల్లలు—లిజు, ఫ్లోరెన్సు విలియం. డాలీని కొనుగోలు చేసిన వెంటనే ఆయన డాలీ సవతి సోదరుడు సాంను కొనుగోలు చేశాడు. సాం జాన్సను, ఆయన భార్య మార్గరెట్టు‌కు తొమ్మిది మంది పిల్లలు ఉన్నారు. సాం ఫ్రీడ్మెన్సు బ్యూరోకి కమిషనరు అయ్యాడు. జాన్సను కుటుంబంతో తన పని స్వభావాన్ని చర్చించే గర్వించదగిన వ్యక్తిగా పేరు పొందాడు. ముఖ్యంగా ఆయన తన శ్రమకు కొంత ద్రవ్య పరిహారం పొందాడు. 1867లో జాన్సను ఆయనకు ఉచితంగా ఇచ్చిన భూమిని పొందడానికి ఆండ్రూ జాన్సను‌తో చర్చలు జరిపాడు.


1857లో జాన్సను హెన్రీను కొనుగోలు చేశాడు. ఆ సమయంలో ఆయనకు 13 సంవత్సరాలు. తరువాత జాన్సను కుటుంబంతో పాటు వైట్ హౌస్కి వెళ్ళాడు. చివరికి జాన్సన్ కనీసం పది మంది బానిసలను కలిగి ఉన్నాడు.

ఆండ్రూ జాన్సను 1863 ఆగస్టు 8న తన బానిసలను విడుదల చేశాడు; వారు ఆయన వద్ద జీతం పొందిన సేవకులుగా ఉన్నారు. ఒక సంవత్సరం తరువాత టేనస్సీ సైనిక గవర్నరు‌గా జాన్సను, టేనస్సీ బానిసల స్వేచ్ఛను ప్రకటించాడు. జాన్సను అధ్యక్షుడిగా ఉన్నప్పుడు ఆయన మాజీ బానిసలైన సాం, మార్గరెటు, అద్దె లేకుండా ఆయన దర్జీ దుకాణంలో నివసించారు. స్వాతంత్ర్యాన్ని ప్రకటించినందుకు కృతజ్ఞతా చిహ్నంగా టేనస్సీలో కొత్తగా విముక్తి పొందిన ప్రజలు ఆండ్రూ జాన్సను‌కు "స్వేచ్ఛ కోసం ఆయన అలుపెరుగని శక్తి కోసం" అని చెక్కబడిన గడియారాన్ని ఇచ్చారు.

 రాజకీయ ఎదుగుదల 

 టేనస్సీ రాజకీయ నాయకుడు 
1829 గ్రీన్‌విల్లే మునిసిపలు ఎన్నికలలో మెకానిక్సు (వర్కింగు మెన్సు) టికెట్టు‌ను నిర్వహించడానికి జాన్సను సహాయం చేశాడు. ఆయన తన స్నేహితులు బ్లాక్‌స్టను మెక్డానెలు, మోర్డెకై లింకన్లతో కలిసి పట్టణ ఆల్డర్‌మన్‌గా ఎన్నికయ్యాడు. 1831లో నాట్ టర్నరు తిరుగుబాటు తరువాత ఫ్రాంచైజు‌ని రద్దు అనే నిబంధనలతో సహా కొత్త రాజ్యాంగాన్ని ఆమోదించడానికి ఒక రాష్ట్ర సమావేశం పిలువబడింది. ఈ సమావేశం రియలు ఎస్టేటు పన్ను రేట్లను సంస్కరించాలని టేనస్సీ మౌలిక సదుపాయాలకు మెరుగుదలలకు నిధుల మార్గాలను అందించాలని కూడా కోరుకుంది. రాజ్యాంగాన్ని ప్రజా ఓటు కోసం సమర్పించారు. జాన్సను దానిని స్వీకరించడానికి విస్తృతంగా మాట్లాడారు; విజయవంతమైన ప్రచారం ఆయనకు రాష్ట్రవ్యాప్తంగా బహిర్గతం చేసింది. 1834 జనవరి 4న ఆయన తోటి ఆల్డర్మెను ఆయన గ్రీన్‌విల్లే మేయరు‌గా ఎన్నుకున్నారు.

1835లో జాన్సను "ఫ్లోటరు" (ఓపెను) సీటుకు ఎన్నిక కోసం బిడ్ వేశాడు, దీనిని గ్రీన్ కౌంటీ, టెన్నెస్సీ హౌసు ఆఫ్ రిప్రజెంటేటివ్సులో పొరుగున ఉన్న వాషింగ్టను కౌంటీతో పంచుకుంది. ఆయన జీవిత చరిత్ర రచయిత హాన్సు ఎల్. ట్రెఫౌసు ప్రకారం, జాన్సను చర్చలో ప్రతిపక్షాన్ని "కూల్చివేసాడు", దాదాపు రెండు నుండి ఒకటి తేడాతో ఎన్నికలలో గెలిచాడు.  తన గ్రీన్‌విల్లే రోజుల్లో, జాన్సను టెన్నెస్సీ మిలిషియాలో 90వ రెజిమెంటు సభ్యుడిగా చేరాడు. ఆయన కల్నలు హోదాను పొందాడు. అయితే నమోదు చేసుకున్న సభ్యుడిగా ఉన్నప్పుడు జాన్సను తెలియని నేరానికి జరిమానా విధించబడ్డాడు.  తరువాత ఆయనను తరచుగా ఆయనను హోదాతో సంబోధించారు లేదా ప్రస్తావించారు.

నాష్‌విల్లె రాష్ట్ర రాజధానిలో సమావేశమైన శాసనసభలో తన మొదటి పదవీకాలంలో, జాన్సను డెమొక్రాటికు లేదా కొత్తగా ఏర్పడిన విగు పార్టీతో స్థిరంగా ఓటు వేయలేదు. అయినప్పటికీ ఆయన డెమొక్రాటు సహచరుడు టెన్నెస్సీను అయిన అధ్యక్షుడు ఆండ్రూ జాక్సన్ను గౌరవించాడు. పార్టీ వ్యవస్థ అస్థిర స్థితిలో ఉండటంతో ప్రధాన పార్టీలు ఇప్పటికీ వారి ప్రధాన విలువలు, విధాన ప్రతిపాదనలను నిర్ణయిస్తున్నాయి. ప్రభుత్వ కార్యనిర్వాహక శాఖలో అధికార కేంద్రీకరణకు భయపడి విగు పార్టీ జాక్సను‌కు వ్యతిరేకంగా వ్యవస్థీకృతమైంది; జాన్సను విగ్సు నుండి భిన్నంగా ఉన్నాడు. ఎందుకంటే ఆయను కనీస ప్రభుత్వ వ్యయాన్ని వ్యతిరేకించాడు. రైలు మార్గాలకు సహాయానికి వ్యతిరేకంగా మాట్లాడాడు. అయితే ఆయన నియోజకవర్గాలు రవాణాలో మెరుగుదలలను ఆశించాయి. 1837లో బ్రూకిన్సు కాంప్బెలు, విగ్సు తిరిగి ఎన్నిక కోసం జాన్సను‌ను ఓడించిన తర్వాత జాన్సను ముప్పై సంవత్సరాలు మరో రేసును కోల్పోడు. 1839లో ఆయన మొదట విగు‌గా తన స్థానాన్ని తిరిగి పొందాలని ప్రయత్నించాడు. కానీ మరొక అభ్యర్థి విగు నామినేషను కోరినప్పుడు ఆయన డెమొక్రాటు‌గా పోటీ చేసి ఎన్నికయ్యాడు. ఆ సమయం నుండి అతను డెమొక్రాటికు పార్టీకి మద్దతు ఇచ్చాడు. గ్రీన్ కౌంటీలో శక్తివంతమైన రాజకీయ యంత్రాన్ని నిర్మించాడు. జాన్సను డెమొక్రాటికు పార్టీకి బలమైన న్యాయవాది అయ్యాడు. ఆయన వాక్చాతుర్యానికి ప్రసిద్ధి చెందాడు. బహిరంగ ప్రసంగం రెండూ ప్రజలకు సమాచారం అందించే మరియు దానిని అలరించే యుగంలో, ప్రజలు ఆయన వినడానికి తరలివచ్చారు.

1840లో జాన్సను టేనస్సీకి అధ్యక్ష ఎలక్టరు‌గా ఎంపికయ్యాడు. ఇది ఆయనకు రాష్ట్రవ్యాప్తంగా మరింత ప్రచారం కల్పించింది. డెమోక్రటికు అధ్యక్షుడు మార్టిన్ వాన్ బ్యూరెన్ మాజీ ఒహియో సెనేటరు విలియమ్ హెన్రీ హారిసన్ చేతిలో ఓడిపోయినప్పటికీ, గ్రీన్ కౌంటీని డెమోక్రటికు కాలం‌లో ఉంచడంలో జాన్సను కీలక పాత్ర పోషించాడు. ఆయన 1841లో టెన్నెస్సీ సెనేటుకు ఎన్నికయ్యాడు. అక్కడ ఆయన రెండేళ్ల పదవీకాలం పనిచేశాడు. ఆయన తన దర్జీ వ్యాపారంలో ఆర్థిక విజయాన్ని సాధించాడు. కానీ రాజకీయాల మీద దృష్టి పెట్టడానికి దానిని విక్రయించాడు. ఆయన ఒక పెద్ద ఇల్లు ఒక పొలం (ఆయన తల్లి సవతి తండ్రి నివసించిన ప్రదేశం)తో సహా అదనపు రియలు ఎస్టేటు‌ను కూడా సంపాదించాడు. ఆయన ఆస్తులలో ఎనిమిది లేదా తొమ్మిది మంది బానిసలు ఉన్నారు.

 యునైటెడు స్టేట్సు ప్రతినిధి (1843–1853) 
రాష్ట్ర శాసనసభ ఉభయ సభలలో పనిచేసిన జాన్సను, కాంగ్రెసు ఎన్నికను తన రాజకీయ జీవితంలో తదుపరి దశగా భావించాడు. గ్రీన్‌విల్లేలో విగు పోస్టు‌మాస్టరు‌ను స్థానభ్రంశం చేయడంతో సహా డెమోక్రటికు మద్దతు పొందడానికి ఆయన అనేక రాజకీయ ఎత్తుగడలలో పాల్గొన్నాడు. జోన్సు‌బరో న్యాయవాది జాన్ ఎ. ఐకెన్‌ను 5,495 ఓట్లతో 4,892 ఓట్లతో ఓడించాడు. వాషింగ్టను‌లో ఆయన ప్రతినిధుల సభలో కొత్త డెమోక్రటికు మెజారిటీలో చేరాడు. జాన్సను పేదల ప్రయోజనాల కోసం వాదించాడు. యునైటెడు స్టేట్సు‌లో అబాలిషనిజం వ్యతిరేక వైఖరిని కొనసాగించాడు. ప్రభుత్వం పరిమిత ఖర్చులకు మాత్రమే వాదించాడు. రక్షణాత్మక సుంకాలను వ్యతిరేకించాడు. ఎలిజా గ్రీన్‌విల్లేలోనే ఉండటంతో కాంగ్రెసు సభ్యుడు జాన్సను లైబ్రరీ ఆఫ్ కాంగ్రెసులో అధ్యయనానికి అనుకూలంగా సామాజిక విధులను విస్మరించాడు. 1844లో తోటి టేనస్సీ డెమొక్రాటు జేమ్స్ కె. పోల్క్, అధ్యక్షుడిగా ఎన్నికయ్యారు, జాన్సను ఆయన తరపున ప్రచారం చేసినప్పటికీ ఇద్దరి మధ్య సంబంధాలు కఠినంగా ఉన్నాయి. అధ్యక్షుడు పోల్కు ఆయన కొన్ని పోషక సూచనలను తిరస్కరించాడు.

చాలా మంది దక్షిణ డెమొక్రాట్లు చేసినట్లుగానే జాన్సను కూడా రాజ్యాంగం బానిసలను ప్రైవేటు ఆస్తిగా నమ్మాడు. అందువలన సమాఖ్య, రాష్ట్ర ప్రభుత్వాలు బానిసత్వం రద్దు చేయకుండా నిషేధించాయి. . ఆయన 1845లో విలియం జి. బ్రౌన్లో మీద రెండవసారి గెలిచాడు. తనను తాను కులీనులకు వ్యతిరేకంగా పేదల రక్షకుడిగా చూపించుకున్నాడు. తన రెండవ కాలంలో జాన్సను పోల్క్ పరిపాలన మెక్సికను యుద్ధంతో పోరాడాలనే నిర్ణయాన్ని సమర్థించాడు. కొంతమంది ఉత్తరాది వాసులు బానిసత్వాన్ని పశ్చిమ దిశగా విస్తరించడానికి భూభాగాన్ని పొందే ప్రయత్నంగా భావించారు. మెక్సికో నుండి పొందిన ఏదైనా భూభాగంలో బానిసత్వాన్ని నిషేధించే ప్రతిపాదన విల్మోటు ప్రొవిసోను వ్యతిరేకించారు. భూమిలో స్థిరపడి దాని మీద హక్కును పొందాలనుకునే వ్యక్తులకు  భూమిని మంజూరు చేయడానికి ఆయన మొదటిసారిగా తన హోం‌స్టెడు బిల్లును ప్రవేశపెట్టారు. ఈ సమస్య జాన్సను‌కు చాలా ముఖ్యమైనది ఎందుకంటే అతని స్వంత వినయపూర్వకమైన ప్రారంభం.

1848 అధ్యక్ష ఎన్నికలలో డెమొక్రాట్లు బానిసత్వ సమస్య మీద విడిపోయారు. నిర్మూలనవాదులు ఫ్రీ సాయిలు పార్టీను ఏర్పాటు చేశారు. మాజీ అధ్యక్షుడు వాన్ బ్యూరెన్ వారి నామినీగా ఉన్నారు. జాన్సను డెమొక్రాటికు అభ్యర్థి, మాజీ మిచిగాను సెనేటరు లూయిసు కాసుకు మద్దతు ఇచ్చారు. పార్టీ చీలికతో విగు నామినీ జనరలు జాకరీ టేలర్ సులభంగా విజయం సాధించి టేనస్సీని తన ఆధీనంలోకి తీసుకున్నాడు.  జాన్సను, పోల్కు మధ్య సంబంధాలు పేలవంగానే ఉన్నాయి; 1849లో తన చివరి నూతన సంవత్సర వేడుక గురించి అధ్యక్షుడు ఇలా నమోదు చేసుకున్నాడు:

జాన్సను, కొత్త రైలు‌రోడు నిర్మాణం మీద జాతీయ ఆసక్తి కారణంగా, తన సొంత జిల్లాలో మెరుగైన రవాణా అవసరానికి ప్రతిస్పందనగా, తూర్పు టేనస్సీ, వర్జీనియా రైల్రోడ్డు కోసం ప్రభుత్వ సహాయానికి కూడా మద్దతు ఇచ్చాడు..


నాల్గవసారి ఎన్నికైనందుకు ప్రచారం చేస్తున్నప్పుడు, జాన్సను మూడు అంశాల మీద దృష్టి సారించాడు: బానిసత్వం, గృహ స్థలాలు, న్యాయ ఎన్నికలు. ఆయన 1849 ఆగస్టులో తన ప్రత్యర్థి నాథనియలు జి. టేలరును మునుపటి ప్రచారాల కంటే ఎక్కువ తేడాతో ఓడించాడు. డిసెంబరు‌లో సభ సమావేశమైనప్పుడు, ఫ్రీ సాయిలు పార్టీ కారణంగా ఏర్పడిన పార్టీ విభజన స్పీకరు‌ను ఎన్నుకోవడానికి అవసరమైన మెజారిటీ ఏర్పడకుండా నిరోధించింది. బహుళత్వం ద్వారా స్పీకరు‌ను ఎన్నుకోవడానికి అనుమతించే నియమాన్ని జాన్సను ప్రతిపాదించాడు; కొన్ని వారాల తర్వాత ఇతరులు ఇలాంటి ప్రతిపాదనను చేపట్టారు.  డెమొక్రాటు హోవెలు కాబు ఎన్నికయ్యారు.

స్పీకరు ఎన్నికలు ముగిసి, కాంగ్రెసు శాసనసభ వ్యవహారాలను నిర్వహించడానికి సిద్ధంగా ఉన్న తర్వాత బానిసత్వం సమస్య ప్రధాన దశకు చేరుకుంది. ఉత్తరాది వాసులు కాలిఫోర్నియాను స్వేచ్ఛా రాష్ట్రంగా యూనియను‌లో చేర్చుకోవాలని ప్రయత్నించారు. కెంటుకీకి చెందిన హెన్రీ క్లే సెనేటు‌లో కాలిఫోర్నియాను అంగీకరించడానికి, ప్రతి పక్షం కోరుకునే చట్టాన్ని ఆమోదించడానికి 1850 రాజీ అనే తీర్మానాల శ్రేణిని ప్రవేశపెట్టారు. దేశ రాజధానిలో బానిస వ్యాపారాన్ని రద్దు చేయడం మినహా మిగతా అన్ని నిబంధనలకు జాన్సను ఓటు వేశారు. సెనేటర్లు (అప్పుడు రాష్ట్ర శాసనసభల ద్వారా ఎన్నికైనవారు), అధ్యక్షుడి (ఎలక్టోరలు కాలేజు ద్వారా ఎంపిక చేయబడినవారు) ప్రజాదరణ పొందిన ఎన్నికలను అందించడానికి, సమాఖ్య న్యాయమూర్తుల పదవీకాలాన్ని 12 సంవత్సరాలకు పరిమితం చేయడానికి రాజ్యాంగ సవరణల కోసం ఆయన తీర్మానాలను ఒత్తిడి చేశారు (ఇవన్నీ వీగిపోయాయి).

 టేనస్సీ గవర్నరు (1853–1857) 
జాన్సను తిరిగి ఎన్నికకు పోటీ చేయకూడదని నిర్ణయించుకున్న తర్వాత రాజకీయాల నుండి రిటైరు కావాలని అనుకున్నా త్వరలోనే ఆయన తన మనసు మార్చుకున్నాడు. ఆయన రాజకీయ స్నేహితులు ఆయనకు గవర్నరు నామినేషను పొందడానికి వ్యూహాలు ప్రారంభించారు. డెమోక్రటికు సమావేశం ఆయన పేరును ఏకగ్రీవంగా ప్రకటించింది. అయితే కొంతమంది పార్టీ సభ్యులు ఆయన ఎంపిక మీద సంతోషంగా లేరు. విగ్సు గత రెండు గవర్నరు ఎన్నికలలో గెలిచారు. ఇప్పటికీ శాసనసభను నియంత్రించారు. ఆ పార్టీ హెన్రీని నామినేటు చేసింది. దీనితో మొదటి జిల్లా "హెన్రీ-మాండరింగు" తక్షణ సమస్యగా మారింది. హెన్రీ కుటుంబంలో అనారోగ్యం కారణంగా ఆగస్టు 1853 ఎన్నికలకు రెండు వారాల ముందు సమావేశాలు రద్దు చేయబడటానికి ముందు ఇద్దరు వ్యక్తులు టేనస్సీ కౌంటీ సీట్లలో చర్చించారు. జాన్సను ఈ ఎన్నికల్లో 63,413 ఓట్లతో 61,163 ఓట్లతో గెలిచారు; కాంగ్రెసు‌లో తన పాత సీటు కోసం విగు నాథనియలు టేలరుకు మద్దతు ఇస్తానని ఇచ్చిన హామీకి బదులుగా ఆయనకు కొన్ని ఓట్లు వేయబడ్డాయి.

టేనస్సీ గవర్నరు‌కు తక్కువ అధికారం ఉంది: జాన్సను చట్టాన్ని ప్రతిపాదించగలడు కానీ దానిని వీటో చేయలేకపోయాడు. చాలా నియామకాలు విగు-నియంత్రిత శాసనసభ ద్వారా చేయబడ్డాయి. అయినప్పటికీ ఆ కార్యాలయం "బుల్లీ పల్పిటు", ఇది తనను తన రాజకీయ అభిప్రాయాలను ప్రచారం చేసుకోవడానికి అతనికి వీలు కల్పించింది. రాష్ట్రంలోని యుఎస్ సెనేటు స్థానాల్లో ఒకదానికి విగ్ అయిన జాన్ బెల్‌ను ఆమోదించినందుకు బదులుగా ఆయన కోరుకున్న నియామకాలను పొందడంలో విజయం సాధించాడు. తన మొదటి ద్వైవార్షిక ప్రసంగంలో, జాన్సను రాష్ట్ర న్యాయ వ్యవస్థను సరళీకరించాలని బ్యాంకు ఆఫ్ టేనస్సీని రద్దు చేయాలని, తూనికలు, కొలతలలో ఏకరూపతను అందించడానికి ఒక ఏజెన్సీని ఏర్పాటు చేయాలని కోరారు; చివరిది ఆమోదించబడింది. జాన్సను టేనస్సీ ఉమ్మడి పాఠశాల వ్యవస్థను విమర్శనాత్మకంగా భావించాడు. రాష్ట్రవ్యాప్తంగా లేదా కౌంటీ వారీగా పన్నుల ద్వారా నిధులను పెంచాలని సూచించాడు - రెండింటి మిశ్రమాన్ని ఆమోదించారు.  జాన్సను గవర్నరు‌గా ఉన్న సమయంలో చేపట్టిన సంస్కరణలలో రాష్ట్ర ప్రజా గ్రంథాలయం (అందరికీ పుస్తకాలను అందుబాటులో ఉంచడం), దాని మొదటి ప్రభుత్వ పాఠశాల వ్యవస్థ స్థాపన, చేతివృత్తులవారు, రైతులకు ప్రయోజనం చేకూర్చేలా సాధారణ రాష్ట్ర ఉత్సవాలను ప్రారంభించడం ఉన్నాయి. 

విగు పార్టీ జాతీయంగా చివరి క్షీణతలో ఉన్నప్పటికీ, అది టేనస్సీలో బలంగా ఉంది. 1855లో అక్కడ డెమొక్రాట్ల దృక్పథం పేలవంగా ఉంది. గవర్నరు‌గా తిరిగి ఎన్నిక కావడం తాను కోరుకునే ఉన్నత పదవులలో అవకాశం కల్పించడానికి అవసరమని భావించిన జాన్సను పోటీ చేయడానికి అంగీకరించాడు. మెరెడితు పి. జెంట్రీ విగు నామినేషను అందుకున్నాడు. డజనుకు పైగా తీవ్రమైన చర్చలు జరిగాయి. ప్రచారంలో సమస్యలు బానిసత్వం, మద్యపాన నిషేధం, నో నథింగు పార్టీ నేటివిస్టు వైఖరులు. జాన్సను మొదటి దానికి మద్దతు ఇచ్చాడు. కానీ ఇతరులను వ్యతిరేకించాడు. జెంట్రీ మద్యం ప్రశ్న మీద మరింత అస్పష్టంగా ఉన్నాడు. జాన్సను రహస్య సమాజంగా చిత్రీకరించబడిన నో నథింగ్సు అనే సమూహం మద్దతు పొందాడు.  జాన్సను ఊహించని విధంగా విజయం సాధించాడు. అయినప్పటికీ 1853 కంటే తక్కువ తేడాతో. 

1856 అధ్యక్ష ఎన్నికలు సమీపిస్తున్నప్పుడు, జాన్సను నామినేటు అవుతాడని ఆశించాడు; కొన్ని టేనస్సీ కౌంటీ సమావేశాలు ఆయనను "అభిమాన కుమారుడు"గా పేర్కొన్నాయి. కొన్ని ప్రాంతాలలో బానిసత్వం ద్వారా యూనియను ఉత్తమ ప్రయోజనాలకు సేవ జరుగుతుందనే ఆయన వైఖరి ఆయన అధ్యక్ష పదవికి ఆచరణాత్మక రాజీ అభ్యర్థిగా చేసింది. ఆయన ఎప్పుడూ ప్రధాన పోటీదారుడు కాదు; నామినేషను మాజీ పెన్సిల్వేనియా సెనేటరు జేమ్స్ బుకానన్ కు పడింది. ఆయన రెండింటినీ ఆకట్టుకోకపోయినా జాన్సను బుకానను, ఆయన సహచరుడు జాన్ సి. బ్రెకిన్రిడ్జి తరపున ప్రచారం చేశాడు. వారు ఎన్నికయ్యారు.

జాన్సన్ యుఎస్ సెనేట్‌కు ఎన్నిక కావాలనే లక్ష్యంతో గవర్నర్‌గా మూడవసారి పోటీ చేయకూడదని నిర్ణయించుకున్నాడు. 1857లో, వాషింగ్టన్ నుండి తిరిగి వస్తుండగా, అతని రైలు పట్టాలు తప్పింది, అతని కుడి చేతికి తీవ్ర నష్టం వాటిల్లింది. ఈ గాయం రాబోయే సంవత్సరాల్లో అతన్ని ఇబ్బంది పెడుతుంది.

 యునైటెడు స్టేట్సు సెనేటరు 

 హోమ్‌స్టెడ్ బిల్ న్యాయవాది 
1857 రాష్ట్ర శాసనసభ ప్రచారంలో విజేతలు అక్టోబరు‌లో సమావేశమైన తర్వాత యునైటెడు స్టేట్సు సెనేటరు‌ను ఎన్నుకుంటారు. మాజీ విగ్ గవర్నరు విలియం బి. కాంప్బెలు తన మామకు ఇలా వ్రాశాడు. "సెనేటరు‌గా ఆండ్రూ జాన్సను‌ను ఓడించడానికి శాసనసభలో మెజారిటీని ఎన్నుకోవాలనేది విగ్సు గొప్ప ఆందోళన. డెమొక్రాట్లకు మెజారిటీ ఉంటే ఆయన ఖచ్చితంగా వారి ఎంపిక అవుతాడు. అమెరికన్లు విగ్సు జాన్సను‌కు వ్యతిరేకత ఉన్న వ్యక్తి జీవించి లేడు."  గవర్నరు ప్రచారంలో విస్తృతంగా మాట్లాడారు. ఆయన పార్టీ గవర్నరు పోటీని, శాసనసభ మీద నియంత్రణను గెలుచుకుంది.  గవర్నరు‌గా జాన్సను చేసిన చివరి ప్రసంగం ఆయన ఓటర్లను ప్రభావితం చేసే అవకాశాన్ని ఇచ్చింది. ఆయన డెమొక్రాట్లలో ప్రజాదరణ పొందిన ప్రతిపాదనలను చేశాడు. రెండు రోజుల తర్వాత శాసనసభ ఆయనను సెనేటు‌కు ఎన్నుకుంది. ప్రతిపక్షాలు ఆశ్చర్యపోయాయి. రిచ్మండు విగు వార్తాపత్రిక ఆయనను "యూనియను‌లో అత్యంత నీచమైన రాడికలు, అత్యంత నిష్కపటమైన ప్రజాస్వామికవాది" అని పేర్కొంది.

టేనస్సీ ఓటర్లలో ఎక్కువ మంది ఉన్న చిన్న రైతులు, స్వయం ఉపాధి పొందిన వ్యాపారులలో ప్రజాదరణ పొందిన వ్యక్తిగా జాన్సను ఉన్నత పదవిని పొందాడు. ఆయన వారిని "ప్లీబీయన్లు" అని పిలిచాడు; రాష్ట్ర డెమోక్రటికు పార్టీకి నాయకత్వం వహించిన ప్లాంటర్లలో, న్యాయవాదులలో ఆయనకు అంత ప్రజాదరణ లేదు కానీ ఓటు సేకరించేవారిగా ఎవరూ ఆయనకు సరిపోలలేదు. ఆయన మరణం తరువాత ఒక టేనస్సీ ఓటరు ఆయన గురించి ఇలా వ్రాశాడు, "జాన్సను ఎల్లప్పుడూ అందరికీ ఒకేలా ఉండేవాడు... ఆయన మీద కురిపించిన గౌరవాలు ఆయనను అత్యంత వినయపూర్వకమైన పౌరుడి పట్ల దయ చూపడం మర్చిపోలేదు." ఎల్లప్పుడూ నిష్కళంకమైన దుస్తులలో కనిపించే ఆయన ఆకట్టుకునే ఆకృతిని కలిగి ఉన్నారు,  చెడు రోడ్ల మీద రోజువారీ ప్రయాణంతో సుదీర్ఘ ప్రచారాలను భరించే శక్తిని కలిగి ఉన్నారు. ఇది మరొక ప్రసంగం లేదా చర్చకు దారితీస్తుంది. పార్టీ యంత్రాంగాన్ని ఎక్కువగా తిరస్కరించి, ఆయన స్నేహితులు, సలహాదారులు, పరిచయాల నెట్వర్కు మీద‌ ఆధారపడ్డాడు. ఒక స్నేహితుడు, హ్యూ డగ్లసు, ఆయనకు రాసిన లేఖలో, "మీరు చాలా కాలంగా మా గొప్ప వ్యక్తుల మార్గంలో ఉన్నారు. మాలో చాలా మంది హృదయపూర్వకంగా మీరు గవర్నరు కావాలని ఎప్పుడూ కోరుకోలేదు. కానీ మాలో మిగిలిన వారెవరూ  ఆ సమయంలో ఎన్నుకోబడలేదు. మేము మిమ్మల్ని ఉపయోగించుకోవాలనుకున్నాము. అప్పుడు మీరు సెనేటు‌కు వెళ్లాలని మేము కోరుకోలేదు కానీ ప్రజలు మిమ్మల్ని పంపుతారు."

1857 డిసెంబరులో కాంగ్రెసు సమావేశమైనప్పుడు కొత్త సెనేటర్ తన స్థానాన్ని పొందాడు (ఆయన పూర్వీకుడు జేమ్సు సి. జోన్సు పదవీకాలం మార్చిలో ముగిసింది). ఆయన తన భార్య, కుటుంబం లేకుండా ఎప్పటిలాగే వాషింగ్టను‌కు వచ్చాడు; 1860లో జాన్సను మొదటిసారి సెనేటరు‌గా ఉన్నప్పుడు ఎలిజా వాషింగ్టను‌ను ఒక్కసారి మాత్రమే సందర్శించేది. జాన్సను వెంటనే హోం‌స్టెడు బిల్లును సెనేటు‌లో ప్రవేశపెట్టడం ప్రారంభించాడు. కానీ దానిని సమర్ధించిన చాలా మంది సెనేటర్లు నార్తర్ను (కొత్తగా స్థాపించబడిన రిపబ్లికన్ పార్టీతో సంబంధం కలిగి ఉన్నారు) కావడంతో బానిసత్వ సమస్య మీద ఈ విషయం అనుమానాలలో చిక్కుకుంది. హోం‌స్టెడు బిల్లు నిబంధనలను సద్వినియోగం చేసుకునే వారు ఉత్తరాది బానిసలు కాని వారుగా ఉండే అవకాశం ఉందని దక్షిణాది సెనేటర్లు భావించారు. బానిసత్వం సమస్య ఈ సంవత్సరం ప్రారంభంలో సుప్రీంకోర్టు డ్రెడ్ స్కాటు వర్సెసు శాండ్ఫోర్డులో భూభాగాలలో బానిసత్వాన్ని నిషేధించలేమని తీర్పు ఇవ్వడం ద్వారా సంక్లిష్టంగా మారింది. దక్షిణాది రాష్ట్రానికి చెందిన బానిస యాజమాన్య సెనేటర్ జాన్సను, హోమ్‌స్టెడ్ బిల్లు, బానిసత్వం అననుకూలమైనవి కాదని తన సహచరులను ఒప్పించే ప్రయత్నంలో తరువాతి మే నెలలో సెనేట్‌లో ఒక ప్రధాన ప్రసంగం చేశాడు. అయినప్పటికీ, చట్టాన్ని ఓడించడంలో దక్షిణాది వ్యతిరేకత కీలకం, 30–22.  1859లో ఉపాధ్యక్షుడు బ్రెకిన్‌రిడ్జు బిల్లుకు వ్యతిరేకంగా టైను విరమించుకున్నప్పుడు అది విధానపరమైన ఓటులో విఫలమైంది. 1860లో నీరుగారిన సంస్కరణ రెండు సభలు ఆమోదించాయి. కానీ దక్షిణాది ప్రజల విజ్ఞప్తి మేరకు జేమ్స్ బుకానన్ (యుఎస్ అధ్యక్షుడు) దానిని వీటో చేశాడు.  జాన్సను ఖర్చుకు తన వ్యతిరేకతను కొనసాగించాడు. దానిని నియంత్రించడానికి ఏర్పాటు చేసిన ఒక కమిటీకి అధ్యక్షత వహించాడు.

వాషింగ్టను, డి.సి.లో మౌలిక సదుపాయాల నిర్మాణానికి నిధులను వ్యతిరేకిస్తూ అది ప్రభుత్వ స్థానం అయినప్పటికీ, నగర వీధులకు రాష్ట్ర పౌరులు చెల్లించాలని ఆశించడం అన్యాయమని ఆయన వాదించారు. ఉటా భూభాగంలో మోర్మన్లు ​​చేసిన తిరుగుబాటును అణిచివేసేందుకు దళాలకు డబ్బు ఖర్చు చేయడాన్ని ఆయన వ్యతిరేకించారు. యునైటెడు స్టేట్సు‌కు స్టాండింగు ఆర్మీ ఉండకూడదని తాత్కాలిక స్వచ్ఛంద సేవకుల కోసం వాదించారు.

 వేర్పాటు సంక్షోభం 
1859 అక్టోబరులో నిర్మూలనవాది జాన్ బ్రౌను, సానుభూతిపరులు వర్జీనియా (నేడు వెస్ట్ వర్జీనియా)లోని హార్పర్సు ఫెర్రీ వద్ద ఫెడరలు ఆయుధశాల మిద దాడి చేశారు. వాషింగ్టను‌లో బానిసత్వ అనుకూల, వ్యతిరేక శక్తుల మధ్య ఉద్రిక్తతలు బాగా పెరిగాయి. డిసెంబరు‌లో జాన్సను సెనేటు‌లో ఒక ప్రధాన ప్రసంగం చేస్తూ, బానిసత్వాన్ని చట్టవిరుద్ధం చేయాలని ప్రయత్నించడం ద్వారా యూనియను‌ను ప్రమాదంలో పడేసే ఉత్తరాదివారిని ఖండించారు. డిక్లరేషను ఆఫ్ ఇండస్పెండెన్సు నుండి "అందరూ సమానంగా సృష్టించబడ్డారు" అని టేనస్సీ సెనేటరు పేర్కొన్నారు. ఎందుకంటే ఇల్లినాయిసు రాజ్యాంగం ఆ పదబంధాన్ని కలిగి ఉంది—ఆ పత్రం ఆఫ్రికను అమెరికన్ల ఓటును నిషేధించింది. ఈ సమయానికి జాన్సను 14 మంది బానిసలను కలిగి ఉన్న ధనవంతుడుగా ఉన్నాడు.1860 US ఫెడరల్ సెన్సస్, నాష్‌విల్లే యొక్క 7వ వార్డు, డేవిడ్సన్ కౌంటీ, టేనస్సీ కోసం బానిస షెడ్యూల్

డెమోక్రటికు పార్టీ బానిసత్వ సమస్య మీద తనను తాను చీల్చుకున్నందున, అధ్యక్ష నామినేషను‌కు తాను రాజీ అభ్యర్థి అవుతానని జాన్సను ఆశించాడు. చార్లెస్టను, సౌత్ కరోలినాలో జరిగిన 1860 డెమోక్రటికు నేషనలు కన్వెన్షను సమయంలో హోం‌స్టెడు బిల్లుతో బిజీగా ఉన్న ఆయన, తన ఇద్దరు కుమారులను, తన ప్రధాన రాజకీయ సలహాదారుడిని బ్యాక్‌రూం ఒప్పంద తయారీలో తన ప్రయోజనాలను సూచించడానికి పంపారు. అవసరమైన మూడింట రెండు వంతుల ఓటును పొందలేకపోయిన అభ్యర్థితో సమావేశం ప్రతిష్టంభనకు గురైంది. కానీ పార్టీలు జాన్సను‌ను రాజీగా పరిగణించలేనంత దూరంగా ఉన్నాయి. పార్టీ విడిపోయింది. ఉత్తరాది వాసులు ఇల్లినాయిసు సెనేటరు స్టీఫెను డగ్లసుకు మద్దతు ఇవ్వగా. జాన్సను‌తో సహా దక్షిణాది వాసులు వైసు ప్రెసిడెంటు బ్రెకిన్‌రిడ్జు‌కు అధ్యక్ష పదవికి మద్దతు ఇచ్చారు. మాజీ టేనస్సీ సెనేటరు జాన్ బెల్ నాల్గవ పార్టీ అభ్యర్థిత్వాన్ని పోటీ చేసి ఓటును మరింత విభజించడంతో, రిపబ్లికను పార్టీ తన మొదటి అధ్యక్షుడిని, మాజీ ఇల్లినాయిసు ప్రతినిధి అబ్రహం లింకన్ను ఎన్నుకుంది. బానిసత్వం వ్యాప్తికి వ్యతిరేకంగా ఉన్న లింకను ఎన్నిక దక్షిణాదిలో చాలా మందికి ఆమోదయోగ్యం కాదు. యూనియను నుండి విడిపోవడం ప్రచారంలో ఒక సమస్య కాకపోయినప్పటికీ  దక్షిణాది రాష్ట్రాలలో దాని గురించి చర్చ ప్రారంభమైంది.

ఎన్నికల తర్వాత జాన్సను సెనేటు అంతస్తులోకి వెళ్లి ఉత్తరాదిలో మంచి ఆదరణ పొందిన ప్రసంగం చేస్తూ, "నేను ఈ ప్రభుత్వాన్ని వదులుకోను... లేదు; నేను దానికి మద్దతుగా నిలబడాలని అనుకుంటున్నాను..., దేశభక్తుడైన ప్రతి వ్యక్తిని నేను... మన ఉమ్మడి దేశం బలిపీఠం చుట్టూ ర్యాలీ చేయమని, మన దేవునితో, పవిత్రమైన, పవిత్రమైన ప్రతిదానితో, రాజ్యాంగం రక్షించబడుతుందని, యూనియను సంరక్షించబడుతుందని ప్రమాణం చేయమని ఆహ్వానిస్తున్నాను." దక్షిణాది సెనేటర్లు తమ రాష్ట్రాలు విడిపోతే రాజీనామా చేస్తామని ప్రకటించినప్పుడు ఆయన మిస్సిస్సిప్పి సెనేటరు జెఫర్సనుకి గుర్తు చేశాడు. డేవిసు దక్షిణాది ప్రజలు తమ స్థానాలను మాత్రమే నిలుపుకుంటే డెమొక్రాట్లు సెనేటు‌ను నియంత్రిస్తారని, లింకను చేసే ఏదైనా ఉల్లంఘన నుండి దక్షిణాది ప్రయోజనాలను కాపాడుకోగలరని చెప్పారు. విడదీయరాని యూనియను ‌మీద జాన్సను నమ్మకం నిజాయితీగా ఉన్నప్పటికీ ఆయన దక్షిణాది నాయకులను దూరం చేశాడని గోర్డాను-రీడ్ ఎత్తి చూపారు, డేవిసు త్వరలో విడిపోయే రాష్ట్రాలచే ఏర్పడిన కాన్ఫెడరేటు స్టేట్సు ఆఫ్ అమెరికా అమెరికా సమాఖ్య అధ్యక్షుడు అవుతారు. టేనస్సీయను సమాఖ్యకు మద్దతు ఇచ్చి ఉంటే, దాని ప్రభుత్వంలో ఆయనకు తక్కువ ప్రభావం ఉండేది.

జాన్సను తన రాష్ట్రం విభజన సమస్యను చేపట్టినప్పుడు స్వదేశానికి తిరిగి వచ్చాడు. గవర్నరు‌గా ఆయన వారసుడు ఇషాం జి. హారిసు, శాసనసభ విభజనకు అధికారం ఇవ్వడానికి రాజ్యాంగ సమావేశం నిర్వహించాలా వద్దా అనే దాని మీద ప్రజాభిప్రాయ సేకరణను నిర్వహించాయి; అది విఫలమైనప్పుడు, వారు యూనియను‌ను ప్రజాభిప్రాయానికి వదిలివేయాలనే ప్రశ్నను ఉంచారు. జాన్సను ప్రాణాలకు బెదిరింపులు, వాస్తవ దాడులు ఉన్నప్పటికీ ఆయన రెండు ప్రశ్నలకు వ్యతిరేకంగా ప్రచారం చేశాడు. కొన్నిసార్లు ఆయన ముందు ఉన్న ఉపన్యాసం మీద తుపాకీతో మాట్లాడాడు. జాన్సను టేనస్సీ తూర్పు ప్రాంతం ఎక్కువగా వేర్పాటుకు వ్యతిరేకంగా ఉన్నప్పటికీ, రెండవ ప్రజాభిప్రాయ సేకరణ ఆమోదించబడింది. 1861 జూన్‌లో టేనస్సీ సమాఖ్యలో చేరింది. ఆయన అక్కడే ఉంటే చంపబడతాడని నమ్మి, జాన్సను కంబర్లాండు గ్యాపు గుండా పారిపోయాడు. అక్కడ ఆయన పార్టీ మీద కాల్పులు జరిగాయి. ఆయన తన భార్య, కుటుంబాన్ని గ్రీన్‌విల్లేలో విడిచిపెట్టాడు.

విడిపోయిన రాష్ట్రం నుండి సెనేటు‌లో కొనసాగిన ఏకైక సభ్యుడిగా  అత్యంత ప్రముఖ దక్షిణ యూనియను‌వాదిగా, జాన్సను యుద్ధం ప్రారంభ నెలలలో లింకను‌ను ఆదరించాడు. టేనస్సీలోని ఎక్కువ భాగం కాన్ఫెడరేటు చేతులలో ఉండటంతో జాన్సను కెంటుకీ, ఒహియోలలో కాంగ్రెసు విరామాలను గడిపాడు. తూర్పు టేనస్సీలో ఆపరేషను నిర్వహించమని వినే ఏ యూనియను కమాండరు‌ను ఒప్పించడానికి ఫలించలేదు.

 టేనస్సీ సైనిక గవర్నరు 
సెనేటు‌లో జాన్సను మొదటి పదవీకాలం 1862 మార్చిలో లింకను ఆయనను టేనస్సీ సైనిక గవర్నరు‌గా నియమించినప్పుడు ముగిసింది. ఆ విడిపోయిన రాష్ట్రంలోని మధ్య, పశ్చిమ భాగాలలో ఎక్కువ భాగం తిరిగి పొందబడ్డాయి. ఒక ప్రాంతంలో కాన్ఫెడరేట్లు ఓడిపోయిన తర్వాత పౌర ప్రభుత్వం తిరిగి ప్రారంభించాలని కొందరు వాదించినప్పటికీ లింకను కమాండరు ఇన్ చీఫు‌గా తన అధికారాన్ని ఉపయోగించి యూనియను నియంత్రణలో ఉన్న దక్షిణ ప్రాంతాల మీద సైనిక గవర్నరు‌లను నియమించాలని ఎంచుకున్నాడు. సెనేటు త్వరగా జాన్సను నామినేషను‌ను బ్రిగేడియరు జనరలు హోదాతో పాటు ధృవీకరించింది. ప్రతిస్పందనగా కాన్ఫెడరేట్లు ఆయన భూమిని, ఆయన బానిసలను జప్తు చేసి ఆయన ఇంటిని సైనిక ఆసుపత్రిగా మార్చారు. తరువాత 1862లో ఆయన సెనేటు నుండి నిష్క్రమించిన తర్వాత, చాలా మంది దక్షిణాది శాసనసభ్యులు లేనప్పుడు, హోం‌స్టెడు బిల్లు చివరకు అమలు చేయబడింది. ల్యాండు-గ్రాంటు కాలేజీలు, ట్రాన్సు కాంటినెంటలు రైల్రోడు కోసం చట్టంతో పాటు, హోమ్స్టెడు బిల్లు పశ్చిమ యునైటెడు స్టేట్సును పరిష్కారానికి తెరిచిన ఘనత పొందింది.

సైనిక గవర్నరు‌గా జాన్సను రాష్ట్రంలో తిరుగుబాటు ప్రభావాన్ని తొలగించడానికి ప్రయత్నించాడు. ఆయన ప్రభుత్వ అధికారుల నుండి విధేయత ప్రమాణాలను డిమాండు చేశాడు. కాన్ఫెడరేటు సానుభూతిపరుల యాజమాన్యంలోని అన్ని వార్తాపత్రికలను మూసివేసాడు. తూర్పు టేనస్సీలో ఎక్కువ భాగం కాన్ఫెడరేటు చేతులలోనే ఉంది. 1862లో యుద్ధం తగ్గుముఖం పట్టడం కొన్నిసార్లు కాన్ఫెడరేటు నియంత్రణను నాష్విల్లేకు దగ్గరగా తీసుకువచ్చింది. అయినప్పటికీ కాన్ఫెడరేటు‌లు ఆయన భార్య, కుటుంబాన్ని తనతో చేరడానికి లైన్ల గుండా వెళ్ళడానికి అనుమతించారు. జాన్సను నాష్విల్లే  రక్షణను తనకు సాధ్యమైనంత బాగా చేపట్టాడు, అయినప్పటికీ జనరలు నాథను బెడ్ఫోర్డు ‌ఫారెస్టు నేతృత్వంలోని అశ్వికదళ దాడుల ద్వారా నగరం నిరంతరం వేధించబడుతోంది. 1863 ప్రారంభంలో ముర్ఫ్రీసు‌బోరోలో జనరలు విలియం ఎస్. రోస్‌క్రాన్సు కాన్ఫెడరేటు‌లను ఓడించే వరకు యూనియను రెగ్యుల‌ర్ల నుండి ఉపశమనం లభించలేదు. ఆ సంవత్సరం తరువాత తూర్పు టేనస్సీలో ఎక్కువ భాగం స్వాధీనం చేసుకున్నారు.

1863 జనవరిలో లింకను విముక్తి ప్రకటన జారీ చేసినప్పుడు. కాన్ఫెడరేటు ఆధీనంలో ఉన్న ప్రాంతాలలోని బానిసలందరికీ స్వేచ్ఛను ప్రకటిస్తూ, జాన్సను అభ్యర్థన మేరకు ఆయన టేనస్సీని మినహాయించాడు. ఈ ప్రకటన యుద్ధం తర్వాత బానిసలు ఏమి కావాలో చర్చను పెంచింది. ఎందుకంటే అందరు యూనియను వాదులు రద్దుకు మద్దతు ఇవ్వలేదు. బానిసత్వాన్ని అంతం చేయాలని జాన్సను చివరకు నిర్ణయించుకున్నాడు. "బానిసత్వ సంస్థ ... దానిని ప్రభుత్వాన్ని పడగొట్టడానికి ప్రయత్నిస్తే, దానిని నాశనం చేయడానికి ప్రభుత్వానికి స్పష్టమైన హక్కు ఉంది" అని ఆయన రాశారు. యుద్ధం చేయడం నుండి తెల్ల అమెరికన్లను విడుదల చేయడానికి ఆఫ్రికను-అమెరికన్లు నీచమైన పనులు చేయాలని భావించి మాజీ బానిసలను యూనియను ఆర్మీలో చేర్చుకునే ప్రయత్నాలను ఆయన అయిష్టంగానే సమర్ధించారు. అయినప్పటికీ, యూనియను‌కు సేవ చేయడానికి 20,000 మంది నల్లజాతి సైనికులను నియమించడంలో ఆయన విజయం సాధించారు.
 వైస్ ప్రెసిడెన్సీ (1865) 
1860లో లింకను రన్నింగు మేటు మైనే సెనేటరు హన్నిబాలు హామ్లిను. హామ్లిను సమర్థవంతంగా పనిచేసినప్పటికీ మంచి ఆరోగ్యంతో ఉన్నాడు. మళ్ళీ పోటీ చేయడానికి సిద్ధంగా ఉన్నప్పటికీ జాన్సను 1864లో లింకను పునః ఎన్నిక బిడ్‌కు రన్నింగు మేటు‌గా ఉద్భవించాడు.

లింకను 1864లో టికెట్టు కోసం అనేక వార్ డెమొక్రాటులను పరిశీలించాడు. జనరలు బెంజమిను బట్లరును పోటీకి పంపడానికి ఒక ఏజెంటు‌ను పంపాడు. 1864 మేలో అధ్యక్షుడు జనరలు డేనియలూ సికిల్సును వాస్తవాలను కనుగొనే లక్ష్యంతో నాష్విల్లేకు ‌ పంపాడు. సైనిక గవర్నరు‌ను దర్యాప్తు చేయడానికి లేదా ఇంటర్వ్యూ చేయడానికి తాను అక్కడ లేనని సికిల్సు తిరస్కరించినప్పటికీ, జాన్సను జీవిత చరిత్ర రచయిత హాన్సు ఎల్. ట్రెఫౌసు సికిల్సు పర్యటన జాన్సను తదుపరి ఉపాధ్యక్ష నామినేషను‌తో ముడిపడి ఉందని నమ్ముతున్నాడు. చరిత్రకారుడు ఆల్బర్టు కాస్టెలు జాన్సను అధ్యక్ష పదవి గురించి తన ఖాతాలో పేర్కొన్న ప్రకారం, టేనస్సీలో జాన్సను పరిపాలన పట్ల లింకను ఆకర్షితుడయ్యాడు. 1860లో లింకను-హామ్లిను టికెట్ భౌగోళికంగా సమతుల్యంగా పరిగణించబడి ఉండవచ్చు, "దక్షిణ యుద్ధ ప్రజాస్వామ్యవాది అయిన జాన్సను‌ను టికెట్టు‌లో ఉంచడం వల్ల విభజన మూర్ఖత్వం, దేశంలో యూనియను కోసం నిరంతర సామర్థ్యం గురించి సరైన సందేశం పంపబడిందని గోర్డాను-రీడ్ ఎత్తి చూపారు. మరొక అంశం ఏమిటంటే, విదేశాంగ కార్యదర్శి విలియం సెవార్డు నిరాశపరచాలనే కోరిక. తోటి న్యూయార్కరు. మాజీ సెనేటరు డేనియలు ఎస్. డికిన్సను, వార్ డెమొక్రాటు ఉపాధ్యక్ష అభ్యర్థిత్వం, మరొక న్యూయార్కరు ఉపాధ్యక్షుడైతే సెవార్డు తన స్థానాన్ని వదులుకోవాల్సి వచ్చేది. సికిల్సు సందర్శన ఉద్దేశ్యం గురించి విలేకరులు చెప్పిన తర్వాత జాన్సను తన తరపున చురుకుగా ఉన్నాడు. ప్రసంగాలు చేస్తూ, తన అభ్యర్థిత్వాన్ని పెంచడానికి తన రాజకీయ స్నేహితులను తెరవెనుక పని చేయమని కోరాడు. 

1864లో ఐక్యత ఇతివృత్తాన్ని వినిపించడానికి, లింకను రిపబ్లికన్ల కంటే నేషనలు యూనియను పార్టీ బ్యానరు కింద పోటీ చేశాడు.  జూన్‌లో బాల్టిమోరు‌లో జరిగిన పార్టీ సమావేశంలో లింకను సులభంగా నామినేటు చేయబడ్డాడు. అయినప్పటికీ ఆయన స్థానంలో క్యాబినెటు అధికారి లేదా మరింత విజయవంతమైన జనరల్‌లలో ఒకరిని నియమించాలనే చర్చ జరిగింది. సమావేశం లింకను‌ను నామినేటు చేయడానికి ఒక తీర్మానాన్ని ప్రతిపాదించిన తర్వాత, మాజీ యుద్ధ కార్యదర్శి సైమను కామెరాను హామ్లిను‌ను నామినేటు చేయడానికి ఒక తీర్మానాన్ని ప్రతిపాదించారు. కానీ అది వీగిపోయింది. జాన్సను‌ను ఇండియానాకు చెందిన సీఎం అల్లెను ఉపాధ్యక్షుడిగా నామినేటు చేయగా అయోవా ప్రతినిధి దానిని బలపరిచారు. మొదటి బ్యాలెటు‌లో జాన్సను 200 ఓట్లతో ఆధిక్యంలో ఉన్నాడు. హామ్లిను‌కు 150, డికిన్సను‌కు 108 ఓట్లు వచ్చాయి. రెండవ బ్యాలెటు‌లో కెంటుకీ తన ఓటును జాన్సను‌కు మార్చింది. దీనితో తొక్కిసలాట ప్రారంభమైంది. రెండవ బ్యాలెటు‌లో జాన్సను పేరు 491 ఓట్లతో హామ్లిను‌కు 17, డికిన్సను‌కు ఎనిమిది ఓట్లు వచ్చాయి; నామినేషను ఏకగ్రీవంగా ప్రకటించబడింది. ఫలితం పట్ల లింకను సంతోషం వ్యక్తం చేశాడు. "ఆండీ జాన్సను, నేను అనుకుంటున్నాను. మంచి వ్యక్తి." ఈ వార్త నాష్విల్లేకు చేరినప్పుడు, ఒక జనసమూహం గుమిగూడింది. సైనిక గవర్నరు దక్షిణాది వ్యక్తిగా ఆయన ఎంపికను వాదిస్తూ ప్రసంగం చేయడం అంటే తిరుగుబాటు రాష్ట్రాలు వాస్తవానికి యూనియను‌ను విడిచిపెట్టలేదని అర్థం.


ఆ సమయంలో ఒక జాతీయ అభ్యర్థి చురుకుగా ప్రచారం చేయడం అసాధారణమైనప్పటికీ జాన్సను టేనస్సీ, కెంటుకీ, ఒహియో, ఇండియానాలో అనేక ప్రసంగాలు చేశాడు. విశ్వాస ప్రమాణాన్ని మరింత పరిమితం చేయడం ద్వారా పౌర ప్రభుత్వాన్ని తిరిగి స్థాపించడంతో పాటు టేనస్సీలో తన అవకాశాలను పెంచుకోవడానికి కూడా ఆయన ప్రయత్నించాడు. దీనిలో ఓటర్లు ఇప్పుడు సమాఖ్యతో ఒప్పందం కుదుర్చుకోవడాన్ని వ్యతిరేకిస్తున్నట్లు ప్రమాణం చేయాల్సి ఉంటుంది. డెమొక్రాటికు అధ్యక్ష అభ్యర్థి జార్జి మెక్‌క్లెల్లను, చర్చల ద్వారా అదనపు రక్తపాతాన్ని నివారించాలని ఆశించారు. కాబట్టి కఠినమైన విశ్వాస ప్రమాణం తన మద్దతుదారుల ఓటు హక్కును సమర్థవంతంగా తొలగించింది. లింకను జాన్సను‌ను అధిగమించడానికి నిరాకరించాడు. వారి టికెట్టు రాష్ట్రాన్ని 25,000 ఓట్ల తేడాతో కైవసం చేసుకుంది. టేనస్సీ ఎన్నికల ఓట్లను లెక్కించడానికి కాంగ్రెసు నిరాకరించింది. కానీ లింకను జాన్సను‌లకు అవి అవసరం లేదు. ఎందుకంటే ఓటు వేసిన చాలా రాష్ట్రాలలో గెలిచి సులభంగా ఎన్నికలను సాధించారు.

ఇప్పుడు ఉపాధ్యక్షుడిగా ఎన్నికైన జాన్సను, టేనస్సీలో పౌర ప్రభుత్వాన్ని తిరిగి స్థాపించే పనిని పూర్తి చేయడానికి ఆసక్తిగా ఉన్నాడు. అయితే కొత్త గవర్నరు ఎన్నిక కోసం షెడ్యూలు మార్చి 4న ప్రారంభోత్సవం తర్వాత వరకు అది జరగలేదు. ఆయన తన పనిని పూర్తి చేయడానికి నాష్విల్లేలోనే ఉండాలని ఆశించాడు. కానీ లింకను సలహాదారులు ఆయన ఉండలేడని కానీ లింకను‌తో ప్రమాణ స్వీకారం చేస్తానని చెప్పారు. ఈ నెలలలో యూనియను దళాలు గ్రీన్‌విల్లేతో సహా తూర్పు టేనస్సీని తిరిగి స్వాధీనం చేసుకున్నాయి. ఆయన నిష్క్రమణకు ముందు, టేనస్సీ ఓటర్లు 1865 ఫిబ్రవరి 22న బానిసత్వాన్ని రద్దు చేసిన కొత్త రాజ్యాంగాన్ని ఆమోదించారు. సైనిక గవర్నరు‌గా జాన్సను చివరి చర్యలలో ఒకటి ఫలితాలను ధృవీకరించడం.

జాన్సను ప్రమాణ స్వీకారం చేయడానికి వాషింగ్టను‌కు వెళ్లారు. అయితే గోర్డాను-రీడ్ అభిప్రాయం  ప్రకారం "1865 మార్చి 4న జరిగిన దాని దృష్ట్యా, జాన్సను నాష్విల్లేలో ఉండి ఉంటే బాగుండేది." జాన్సను అనారోగ్యంతో ఉండవచ్చు; కాస్టెలు టైఫాయిడు జ్వరాన్ని ఉదహరించారు. అయితే ఆ రోగ నిర్ధారణకు స్వతంత్ర ఆధారాలు లేవని గోర్డాను-రీడ్ పేర్కొన్నాడు. మార్చి 3 సాయంత్రం, జాన్సను తన గౌరవార్థం ఒక పార్టీకి హాజరయ్యాడు. అందులో ఆయన విపరీతంగా మద్యం సేవించాడు. హ్యాంగోవరు మరుసటి రోజు ఉదయం కాపిటలు‌లో ఆయన ఉపాధ్యక్షుడు హామ్లిను‌ను కొంత విస్కీ కోసం అడిగాడు. హామ్లిను ఒక బాటిలు తయారు చేశాడు. జాన్సను రెండు గట్టి పానీయాలు తాగాడు "నాకు ఈ సందర్భానికి అన్ని బలం కావాలి" అని అన్నాడు. సెనేటు చాంబరు‌లో జాన్సను అల్లరి ప్రసంగం చేశాడు లింకను, కాంగ్రెసు, ప్రముఖులు చూస్తున్నారు. కొన్నిసార్లు దాదాపుగా అసంబద్ధంగా ఆయన చివరికి ఆగిపోయాడు. ఆ తర్వాత హామ్లిను తొందరపడి ఉపాధ్యక్షుడిగా ప్రమాణ స్వీకారం చేశాడు. పరాజయం సమయంలో విచారంగా చూసిన లింకను కాపిటలు వెలుపల తన సొంత ప్రమాణ స్వీకారానికి వెళ్లి, తన ప్రశంసలు పొందిన రెండవ ప్రారంభ ప్రసంగం ఇచ్చాడు.

ప్రారంభోత్సవం తర్వాత వారాలలో, జాన్సన్ కొద్దిసేపు మాత్రమే సెనేట్‌కు అధ్యక్షత వహించాడు. మేరీల్యాండు‌లోని తన స్నేహితుడు ఫ్రాన్సిసు ప్రెస్టను బ్లెయిరు ఇంట్లో ప్రజల అపహాస్యం నుండి దాక్కున్నాడు. ఆయన వాషింగ్టను‌కు తిరిగి వచ్చినప్పుడు, గ్రీన్‌విల్లేలో తన కుటుంబాన్ని తిరిగి స్థాపించడానికి టేనస్సీకి వెళ్లాలనే ఉద్దేశ్యంతో ఉన్నాడు. బదులుగా జనరలు యులిస్సెస్ ఎస్. గ్రాంటు “రిచ్మండు, వర్జీనియా” కాన్ఫెడరేటు రాజధానిని స్వాధీనం చేసుకున్నాడని ఇది యుద్ధం ముగింపును ముందే సూచిస్తుందని వార్త వచ్చిన తర్వాత కూడా ఆయన అక్కడే ఉన్నాడు. జాన్సను ప్రవర్తన మీద విమర్శలకు ప్రతిస్పందనగా లింకను ఇలా అన్నాడు, "నాకు చాలా సంవత్సరాలుగా ఆండీ జాన్సను తెలుసు; ఆయన ఇతర రోజు చెడు తప్పు చేసాడు కానీ మీరు భయపడాల్సిన అవసరం లేదు; ఆండీ తాగుబోతు కాదు."

 ప్రెసిడెన్సీ (1865–1869) 
 ప్రవేశం 
1865 ఏప్రిల్ 14 మధ్యాహ్నం లింకను, జాన్సను మొదటిసారి కలుసుకున్నారు. జాన్సను "లింకను‌ను దేశద్రోహుల పట్ల చాలా దయతో ఉండకూడదని" ప్రేరేపించాలనుకున్నాడని ట్రెఫౌసు పేర్కొన్నాడు; గోర్డాను-రీడ్ అంగీకరిస్తున్నాడు.

ఆ రాత్రి, అధ్యక్షుడు లింకను‌ను ఫోర్డ్సు థియేటరు వద్ద కాన్ఫెడరేటు సానుభూతిపరుడు జాను విల్క్సు బూతు కాల్చి చంపాడు. లింకను, జాన్సను, సెవార్డు‌లను హత్య చేయడానికి జరిగిన కుట్రలో భాగంగా అధ్యక్షుడిని కాల్చి చంపడం జరిగింది. సెవార్డు తన గాయాల నుండి చాలా తక్కువగా బయటపడ్డాడు. జాన్సను దాడి నుండి తప్పించుకున్నాడు ఎందుకంటే ఆయన కాబోయే హంతకుడు జార్జి అట్జెరాడు ఉపాధ్యక్షుడిని చంపడానికి తాగి ఉన్నాడు. కిర్క‌వుడు హౌసులో తోటి బోర్డరు అయిన లియోనార్డు జె. ఫార్వెలు లింకను కాల్పుల వార్తతో జాన్సను‌ను మేల్కొన్నాడు. జాన్సను అధ్యక్షుడి మరణశయ్య వద్దకు పరుగెత్తాడు. అక్కడ ఆయన కొద్దిసేపు ఉన్నాడు. తిరిగి వచ్చినప్పుడు, "వారు దీని కోసం బాధపడతారు. వారు దీని కోసం బాధపడతారు" అని హామీ ఇచ్చాడు. లింకను మరుసటి రోజు ఉదయం 7:22 గంటలకు మరణించాడు; జాన్సను ప్రమాణ స్వీకారం ఉదయం 10 - 11 గంటల మధ్య జరిగింది. ప్రధాన న్యాయమూర్తి సాల్మను పి. చేజు క్యాబినెటు‌లోని చాలా మంది సమక్షంలో అధ్యక్షత వహించారు. జాన్సను ప్రవర్తనను వార్తాపత్రికలు "గంభీరమైన, గౌరవప్రదమైన"గా అభివర్ణించాయి. కొంతమంది క్యాబినెటు సభ్యులు జాన్సను‌ను చివరిసారిగా ప్రారంభోత్సవంలో తాగి ఉన్నట్లు చూశారు. మధ్యాహ్నం, జాన్సను ట్రెజరీ సెక్రటరీ కార్యాలయంలో తన మొదటి క్యాబినెటు సమావేశాన్ని నిర్వహించారు, సభ్యులందరినీ వారి స్థానాల్లో ఉండమని కోరారు.

హత్య సంఘటనలు జాన్సను కుట్రదారులు ఆయన కోసం ఏమి ఉద్దేశించారో అనే దాని మీద తరువాత ఊహాగానాలకు దారితీశాయి. పట్టుబడిన తర్వాత తన ప్రాణాలను కాపాడతామనే వ్యర్థ ఆశతో, అట్జెరోడు కుట్ర గురించి ఎక్కువగా మాట్లాడాడు. కానీ జాన్సను హత్యకు కుట్ర పన్నడం కేవలం ఒక కుట్ర అని సూచించడానికి ఏమీ చెప్పలేదు. హత్య జరిగిన రోజున బూత్ కిర్క్వుడు హౌసు‌కు వచ్చి జాన్సను ప్రైవేటు కార్యదర్శి విలియం ఎ. బ్రౌనింగు వద్ద తన కార్డులలో ఒకదాన్ని వదిలి వెళ్ళాడని కుట్ర సిద్ధాంతకర్తలు ఎత్తి చూపారు. దాని మీద ఉన్న సందేశం: "మిమ్మల్ని ఇబ్బంది పెట్టకూడదనుకుంటున్నాను. మీరు ఇంట్లో ఉన్నారా? జె. విల్క్స్ బూత్."

జాన్సను వాషింగ్టను‌లో లింకను అంత్యక్రియలకు గౌరవప్రదంగా అధ్యక్షత వహించాడు. ఆయన పూర్వీకుడి మృతదేహాన్ని స్ప్రింగు‌ఫీల్డు ఇల్లినాయిసుకి ఖననం కోసం ఇంటికి పంపే ముందు. లింకను మరణించిన కొద్దికాలానికే యూనియను జనరలు విలియం టి. షెర్మాను వాషింగ్టను‌ను సంప్రదించకుండానే, ఉత్తర కరోలినాలో కాన్ఫెడరేటు దళాల లొంగిపోవడానికి ప్రస్తుత రాష్ట్ర ప్రభుత్వం అధికారంలో ఉండటానికి బదులుగా ప్రైవేటు ఆస్తి హక్కులను (బానిసలు) గౌరవించబడటానికి కాన్ఫెడరేటు జనరలు జోసెఫు ఇ. జాన్‌స్టనుతో యుద్ధ విరమణ ఒప్పందాన్ని కుదుర్చుకున్నట్లు నివేదించాడు. ఇది బానిసత్వంలో ఉన్నవారికి స్వేచ్ఛను కూడా ఇవ్వలేదు. రాజకీయ ఒప్పందాలు చేసుకోకుండా లొంగిపోవాలని షెర్మాను‌కు  జాన్సను పంపిన  సందేశం క్యాబినెటు‌కు  ఆమోదయోగ్యం కాదు. అయినప్పటికీ ఆయన దానిని చేశాడు. ఇంకా జాన్సను $100,000  బహుమతిని (2024 నాటికి 2.02 మిలియన్లకు సమానం) కాన్ఫెడరేటు అధ్యక్షుడు డేవిసు మీద ప్రకటించాడు. ఆయన అప్పట్లో పారిపోయాడు. ఇది జాన్సనుకు దక్షిణాది మీద కఠినంగా వ్యవహరించే వ్యక్తిగా పేరు తెచ్చిపెట్టింది. మరింత వివాదాస్పదంగా లింకను హత్యలో ఆమె పాత్రకు మేరీ సురాటును ఉరితీయడానికి ఆయన అనుమతించాడు. 1865 జూలై 7న అట్జెరోడ్టుతో సహా మరో ముగ్గురితో పాటు సురాటును ఉరితీశారు.

 పునర్నిర్మాణం 
 నేపథ్యం 
అధ్యక్ష బాధ్యతలు స్వీకరించిన తర్వాత, జాన్సను మునుపటి సమాఖ్యతో ఏమి చేయాలనే ప్రశ్నను ఎదుర్కొన్నాడు. అధ్యక్షుడు లింకను వర్జీనియా, అర్కాన్సాసు, లూసియానా, టేనస్సీలలో విశ్వాసపాత్ర ప్రభుత్వాలకు అధికారం ఇచ్చాడు. ఎందుకంటే యూనియను ఆ రాష్ట్రాలలో ఎక్కువ భాగాలను నియంత్రించింది. ఏదైనా రాష్ట్రంలో పది శాతం ఓటర్లు భవిష్యత్తులో యూనియను‌కు విధేయత ప్రమాణం చేసిన తర్వాత ఎన్నికలను అనుమతించే పది శాతం ప్రణాళికను సమర్థించాడు. కాంగ్రెసు దీనిని చాలా తేలికగా భావించింది; దాని స్వంత ప్రణాళికగా మెజారిటీ ఓటర్లు విశ్వాసపాత్ర ప్రమాణం చేయవలసి వచ్చింది, 1864లో రెండు సభలు ఆమోదించాయి. కానీ లింకన్ దానిని పాకెటు వీటో చేశారు.

పునర్నిర్మాణంలో జాన్సను‌కు మూడు లక్ష్యాలు ఉన్నాయి. రాష్ట్రాల పునరుద్ధరణను త్వరగా కోరాడు. ఎందుకంటే అవి నిజంగా యూనియను‌ను విడిచిపెట్టలేదని అందువలన విశ్వాసపాత్రులైన పౌరులు ప్రభుత్వాన్ని ఏర్పాటు చేసిన తర్వాత మళ్ళీ గుర్తించబడాలని ఆయన కోరుకున్నారు. జాన్సను‌కు, ఆఫ్రికను-అమెరికను ఓటు హక్కు ఆలస్యం, పరధ్యానం; ఎవరు ఓటు వేయాలో నిర్ణయించడం ఎల్లప్పుడూ రాష్ట్ర బాధ్యత. రెండవది, దక్షిణాది రాష్ట్రాలలో రాజకీయ అధికారం ప్లాంటరు తరగతి నుండి తన ప్రియమైన "ప్లీబియన్లకు" బదిలీ చేయబడాలి. స్వేచ్ఛావాదులు వీరిలో చాలామంది ఇప్పటికీ వారి మాజీ యజమానులకు ఆర్థికంగా కట్టుబడి ఉన్నారని, వారి దిశలో ఓటు వేయవచ్చని జాన్సను భయపడ్డాడు. జాన్సను మూడవ ప్రాధాన్యత 1868లో తన స్వంత హక్కులో ఎన్నిక మరణించిన అధ్యక్షుడి తర్వాత వచ్చిన ఎవరూ దక్షిణాదిలో డెమొక్రాటికు వ్యతిరేక కాంగ్రెసు పునర్నిర్మాణ సంకీర్ణాన్ని పొందేందుకు ప్రయత్నించి సాధించలేకపోయిన ఘనత ఇది. 

రిపబ్లికన్లు అనేక వర్గాలను ఏర్పరచుకున్నారు. రాడికలు రిపబ్లికనులు ఆఫ్రికను అమెరికన్లకు ఓటింగు ఇతర పౌర హక్కులను కోరింది. విముక్తికి కృతజ్ఞతగా స్వేచ్ఛావాదులు రిపబ్లికను‌కు ఓటు వేయడానికి ప్రేరేపించబడతారని నల్లజాతి ఓట్లు రిపబ్లికను‌లను అధికారంలో ఉంచవచ్చని, మాజీ తిరుగుబాటుదారులు సహా దక్షిణ డెమొక్రాట్లను ప్రభావం నుండి దూరంగా ఉంచవచ్చని వారు విశ్వసించారు. అగ్రశ్రేణి కాన్ఫెడరేటు‌లను శిక్షించాలని వారు విశ్వసించారు. మితవాద రిపబ్లికన్లు జాతీయ స్థాయిలో డెమొక్రాట్లను అధికారం నుండి దూరంగా ఉంచడానికి, మాజీ తిరుగుబాటుదారులు తిరిగి అధికారంలోకి రాకుండా నిరోధించడానికి ప్రయత్నించారు. వారి స్వంత స్థానిక రాజకీయ ఆందోళనల కారణంగా లేదా స్వేచ్ఛా వ్యక్తి తన ఓటును చెడుగా వేసే అవకాశం ఉందని వారు విశ్వసించడం వల్ల వారు తమ రాడికలు సహోద్యోగుల వలె ఆఫ్రికను-అమెరికను ఓటు హక్కు ఆలోచన పట్ల అంత ఉత్సాహంగా లేరు. ఉత్తరాది డెమొక్రాట్లు దక్షిణాది రాష్ట్రాల బేషరతు పునరుద్ధరణకు అనుకూలంగా ఉన్నారు. దక్షిణాదిలో ప్రజాస్వామ్య నియంత్రణకు ముప్పు కలిగించే ఆఫ్రికను-అమెరికను ఓటు హక్కును వారు సమర్థించలేదు.

 అధ్యక్ష పునర్నిర్మాణం 
కాంగ్రెసు 1865 డిసెంబరు వరకు మళ్ళీ సమావేశం కాకపోవడంతో జాన్సను మొదట శాసనసభ జోక్యం లేకుండా పునర్నిర్మాణ విధానాన్ని రూపొందించాల్సి వచ్చింది. దక్షిణాది రాష్ట్రాలు ఆర్థికంగా గందరగోళ స్థితిలో ఉన్నాయని రాడికలు రిపబ్లికన్లు అధ్యక్షుడికి చెప్పారు. యూనియను‌కు పునరుద్ధరణకు షరతుగా విముక్తి పొందినవారికి హక్కులను పట్టుబట్టడానికి తన పరపతిని ఉపయోగించమని ఆయనను కోరారు. కానీ జాన్సను, సెవార్డు‌తో సహా ఇతర అధికారుల మద్దతుతో ఫ్రాంచైజు ఒక రాష్ట్రం, సమాఖ్య విషయం కాదని పట్టుబట్టారు. ఈ అంశం మీద మంత్రివర్గం విభజించబడింది.

జాన్సను మొదటి పునర్నిర్మాణ చర్యలు మే 29న ఆయన మంత్రివర్గం ఏకగ్రీవ మద్దతుతో రెండు ప్రకటనలు. ఒకటి తాత్కాలిక గవర్నరు ఫ్రాన్సిసు పియర్పాంటు నేతృత్వంలోని వర్జీనియా ప్రభుత్వాన్ని గుర్తించింది. రెండవది $20,000 లేదా అంతకంటే ఎక్కువ విలువైన ఆస్తిని కలిగి ఉన్నవారిని మినహాయించి, అన్ని మాజీ తిరుగుబాటుదారులకు క్షమాభిక్షను అందించింది; ఇది ఉత్తర కరోలినాకు తాత్కాలిక గవర్నరు‌ను కూడా నియమించింది. ఎన్నికలకు అధికారం ఇచ్చింది. ఈ ప్రకటనలలో నల్లజాతి ఓటు హక్కు లేదా విముక్తి పొందినవారి హక్కులకు సంబంధించిన నిబంధనలు లేవు. ఇతర మాజీ తిరుగుబాటు రాష్ట్రాలలో రాజ్యాంగ సమావేశాలను అధ్యక్షుడు ఆదేశించారు.

దక్షిణాది రాష్ట్రాలు ప్రభుత్వాలను ఏర్పాటు చేసే ప్రక్రియను ప్రారంభించినప్పుడు జాన్సను విధానాలకు ఉత్తరాదిలో గణనీయమైన ప్రజా మద్దతు లభించింది. దీనిని దక్షిణాదిని త్వరగా పునరుద్ధరించడానికి ఆయన బేషరతు మద్దతుగా తీసుకున్నాడు. దక్షిణాది తెల్లవారి నుండి ఆయనకు అలాంటి మద్దతు లభించినప్పటికీ యుద్ధం వ్యర్థంగా జరగలేదని నిర్ధారించుకోవడానికి ఉత్తరాది వారి దృఢ సంకల్పాన్ని ఆయన తక్కువ అంచనా వేశాడు. ఉత్తరాది ప్రజాభిప్రాయంలో దక్షిణాది దాని ఓటమిని అంగీకరించడం, బానిసత్వాన్ని అంతం చేయడం, ఆఫ్రికను అమెరికన్ల విధిని మెరుగుపరచడం ముఖ్యం. ఆ సమయంలో ఓటింగు హక్కులు అంత ముఖ్యమైనవి కావు - కొన్ని ఉత్తర రాష్ట్రాలు (ఎక్కువగా న్యూ ఇంగ్లాండు‌లో) మాత్రమే ఆఫ్రికను-అమెరికను పురుషులకు శ్వేతజాతీయుల మాదిరిగానే ఓటు హక్కును ఇచ్చాయి. 1865 చివరిలో కనెక్టికటు, విస్కాన్సిను, మిన్నెసోటా ఆఫ్రికను-అమెరికను ఓటు హక్కు ప్రతిపాదనలను పెద్ద తేడాతో తిరస్కరించాయి. నల్లజాతి ఓటు హక్కు మీద జాన్సను నిష్క్రియాత్మకతను ఉత్తరాది ప్రజాభిప్రాయం ఒక ప్రయోగంగా సహించింది. ఇది దక్షిణాది ఓటమిని త్వరగా అంగీకరిస్తే అనుమతించబడుతుంది. బదులుగా తెల్లజాతి దక్షిణాదివారు ధైర్యంగా భావించారు. అనేక దక్షిణాది రాష్ట్రాలు బ్లాకు కోడ్‌లును ఆమోదించాయి. ఆఫ్రికను-అమెరికను కార్మికులను వారు విడిచిపెట్టలేని వార్షిక ఒప్పందాల మీద పొలాలకు బంధించాయి. చట్ట అమలు చేసేవారు వారిని ఇష్టానుసారంగా నిర్బంధించి వారి శ్రమను అద్దెకు తీసుకోవడానికి అనుమతించాయి. కాంగ్రెసు‌కు ఎన్నికైన చాలా మంది దక్షిణాది ప్రజలు మాజీ కాన్ఫెడరేటు‌లు, వీరిలో ప్రముఖులు జార్జియా సెనేటరు-నియమించబడిన, మాజీ కాన్ఫెడరేటు వైసు ప్రెసిడెంటు అలెగ్జాండరు స్టీఫెన్సు. 1865 డిసెంబరు  ప్రారంభంలో కాంగ్రెసు సమావేశమైంది; వారికి జాన్సను రాజీ వార్షిక సందేశం బాగా స్వీకరించబడింది. అయినప్పటికీ కాంగ్రెసు దక్షిణ శాసనసభ్యులను కూర్చోబెట్టడానికి నిరాకరించింది. తగిన పునర్నిర్మాణ చట్టాన్ని సిఫార్సు చేయడానికి ఒక కమిటీని ఏర్పాటు చేసింది.

యుద్ధం వల్ల కలిగిన భావోద్వేగ గాయాలు పచ్చిగా ఉన్న సమయంలో స్టీఫెన్సు వంటి పశ్చాత్తాపం చెందని సమాఖ్య నాయకులు సమాఖ్య ప్రభుత్వంలో తిరిగి చేరడం పట్ల ఉత్తరాది వాసులు ఆగ్రహం వ్యక్తం చేశారు. బ్లాక్ కోడు‌లు ఆఫ్రికను అమెరికన్లను బానిసత్వం కంటే కొంచెం పైన ఉంచడాన్ని వారు చూశారు. దక్షిణాది రాష్ట్రాల పునరుద్ధరణ డెమొక్రాట్లను తిరిగి అధికారంలోకి తీసుకువస్తుందని రిపబ్లికన్లు కూడా భయపడ్డారు. అదనంగా జాన్సను అభిశంసన మీద తన పుస్తకంలో డేవిడు ఓ. స్టీవర్టు అభిప్రాయం ప్రకారం, "దక్షిణాదిని అణచివేసిన హింస, పేదరికం జాన్సను పట్ల వ్యతిరేకతను పెంచుతాయి".

 రిపబ్లికన్లతో తెగతెంపులు: 1866 
కాంగ్రెసు అధ్యక్షుడిని ఎదుర్కోవడానికి ఇష్టపడలేదు. ప్రారంభంలో దక్షిణాది పట్ల జాన్సను విధానాలను చక్కగా తీర్చిదిద్దడానికి మాత్రమే ప్రయత్నించింది. ట్రెఫౌసు ప్రకారం "జాన్సను రిపబ్లికను పార్టీ మితవాదులతో ఒక ఒప్పందానికి రాగల సమయం ఉంటే అది కాంగ్రెసు తిరిగి వచ్చిన తర్వాతి కాలం." దక్షిణాది రాష్ట్రాల రెచ్చగొట్టే చర్యల పట్ల అక్కడి ఉన్నత వర్గాల నిరంతర నియంత్రణ పట్ల అధ్యక్షుడు అసంతృప్తి చెందాడు. కానీ బహిరంగంగా ఎటువంటి ప్రకటన చేయలేదు. దక్షిణాది వారికి వారు చేసినట్లుగా వ్యవహరించే హక్కు ఉందని నమ్మాడు. అలా చేయడం అవివేకం అయినప్పటికీ. జనవరి 1866 చివరి నాటికి పునర్నిర్మాణం విజయవంతం కావడానికి 1868లో తిరిగి ఎన్నిక కావడానికి రాడికల్ రిపబ్లికన్లతో ఘర్షణ గెలవడం తన రాజకీయ ప్రణాళికలకు అవసరమని అతను నమ్మాడు. కొలంబియా జిల్లాలో ఆఫ్రికను అమెరికన్లకు ఓటు హక్కు కల్పించే శాసనసభ ప్రయత్నాల మీద వివాదం తలెత్తాలని అతను ఇష్టపడేవాడు. ఈ ప్రతిపాదన పూర్తిగా శ్వేతజాతీయుల ప్రజాభిప్రాయ సేకరణలో అత్యధికంగా ఓడిపోయింది. దీనిని సాధించడానికి ఒక బిల్లు ప్రతినిధుల సభలో ఆమోదం పొందింది. కానీ జాన్సను నిరాశ చెందుతూ దానిని వీటో చేయకముందే సెనేటు‌లో నిలిచిపోయింది.


మోడరేటు రిపబ్లికన్ల నాయకుడు. న్యాయవ్యవస్థ కమిటీ ఛైర్మను అయిన ఇల్లినాయిసు సెనేటరు లైమాను ట్రంబులు అధ్యక్షుడితో ఒక అవగాహనకు రావాలని ఆత్రుతగా ఉన్నారు. 1867లో ఫ్రీడ్మె‌న్సు బ్యూరోను దాని షెడ్యూల్ రద్దుకు మించి విస్తరించే బిల్లును. విముక్తి పొందినవారికి పౌరసత్వం మంజూరు చేసే మొదటి పౌర హక్కుల బిల్లును ఆయన కాంగ్రెసు ద్వారా ప్రవేశపెట్టారు. ట్రంబులు జాన్సను‌ను చాలాసార్లు కలిశాడు. అధ్యక్షుడు ఈ చర్యల మీద సంతకం చేస్తాడని నమ్మాడు (జాన్సను అరుదుగా సందర్శకులను వ్యతిరేకించేవాడు, తరచుగా తనను కలిసిన వారిని తాను అంగీకరిస్తున్నానని నమ్మేలా మోసం చేసేవాడు). నిజానికి, అధ్యక్షుడు రెండు బిల్లులను రాష్ట్ర సార్వభౌమత్వాన్ని ఉల్లంఘించే బిల్లులుగా వ్యతిరేకించారు. అదనంగా, ట్రంబులు బిల్లులు రెండూ తెల్ల దక్షిణాది వారిలో ప్రజాదరణ పొందలేదు, జాన్సను వారిని తన కొత్త పార్టీలో చేర్చుకోవాలని ఆశించారు. 1866 ఫిబ్రవరి 18న జాన్సను ఫ్రీడ్‌మ్యాన్సు బ్యూరో బిల్లును వీటో చేశాడు, ఇది తెల్ల దక్షిణాది వారి ఆనందానికి, రిపబ్లికను శాసనసభ్యుల అయోమయ కోపానికి దారితీసింది. మరుసటి రోజు సెనేటు‌లో తన వీటోను అధిగమించే చర్య విఫలమైనప్పుడు తాను సమర్థించబడ్డానని ఆయన భావించాడు. రాడికల్సు ఇప్పుడు ఒంటరిగా, ఓడిపోతారని, మితవాద రిపబ్లికన్లు తన వెనుక ఏర్పడతారని జాన్సన్ నమ్మాడు; మితవాదులు కూడా ఆఫ్రికను అమెరికన్లను న్యాయంగా చూసుకోవాలని కోరుకుంటున్నారని ఆయన అర్థం కాలేదు.

1866 ఫిబ్రవరి 22న వాషింగ్టను పుట్టినరోజున జాన్సను వైట్ హౌస్కు కవాతు చేసిన మద్దతుదారులకు ఆకస్మిక ప్రసంగం ఇచ్చాడు. జార్జి వాషింగ్టను గౌరవార్థం ప్రసంగించాలని పిలుపునిచ్చాడు. తన గంటసేపు ప్రసంగంలో ఆయన బదులుగా 200 సార్లు తనను తాను ప్రస్తావించుకున్నాడు. మరింత హానికరంగా ఆయన దక్షిణాదికి ఇచ్చిన స్నేహ హస్తాన్ని చాచలేని "పురుషులు... ఇప్పటికీ యూనియను‌కు వ్యతిరేకంగా ఉన్నారు" అని కూడా మాట్లాడాడు.  జనసమూహం వారు ఎవరో చెప్పమని పిలిచినప్పుడు, జాన్సను పెన్సిల్వేనియా కాంగ్రెసు సభ్యుడు థాడియసు స్టీవెన్సు, మసాచుసెట్సు సెనేటరు చార్లెసు సమ్నరు, నిర్మూలనవాది వెండెలు ఫిలిప్సు అని పేరు పెట్టాడు. వారు తన హత్యకు కుట్ర పన్నారని ఆరోపించాడు. రిపబ్లికన్లు ఈ ప్రసంగాన్ని యుద్ధ ప్రకటనగా భావించారు. అయితే ఒక డెమోక్రటికు మిత్రుడు జాన్సను ప్రసంగం 1866 కాంగ్రెసు మధ్యంతర ఎన్నికలలో పార్టీకి 2,00,000 ఓట్లను కోల్పోయిందని అంచనా వేశారు.

1866 పౌర హక్కుల చట్టం మీద సంతకం చేయాలని మితవాదులు గట్టిగా కోరినప్పటికీ మార్చి 27న దానిని వీటో చేయడం ద్వారా జాన్సను వారితో నిర్ణయాత్మకంగా విభేదించాడు. 36 రాష్ట్రాలలో 11 రాష్ట్రాలు కాంగ్రెసు‌లో ప్రాతినిధ్యం వహించని సమయంలో స్వేచ్ఛావాదులకు పౌరసత్వాన్ని ఇచ్చినందున, అది ఆఫ్రికను అమెరికన్లకు అనుకూలంగా, శ్వేతజాతీయులకు వ్యతిరేకంగా "వివక్షత" చూపిందని తన వీటో సందేశంలో ఆయన ఈ చర్యను వ్యతిరేకించారు. మూడు వారాల్లోనే కాంగ్రెసు తన వీటోను రద్దు చేసింది. ఇది అమెరికాలో ఒక ప్రధాన బిల్లుపై మొదటిసారి జరిగింది. చరిత్ర. జాన్సను అధ్యక్ష పదవిలో తరచుగా కనిపించే ఈ వీటో, మితవాదులకు ఆయనతో కలిసి పనిచేసే ఆశ లేదని ఒప్పించింది. చరిత్రకారుడు ఎరికు ఫోనరు తన పునర్నిర్మాణం మీద సంపుటిలో దీనిని "అతని రాజకీయ జీవితంలో అత్యంత వినాశకరమైన తప్పుడు లెక్కింపు"గా అభివర్ణించాడు. స్టీవర్టు అభిప్రాయం ప్రకారం వీటో "చాలా మందికి అతని నిర్వచించే తప్పు ఆయన అధ్యక్ష పదవి కాలం అంతా కొనసాగిన కాంగ్రెసు‌తో శాశ్వత ఘర్షణకు దారితీసింది".

కాంగ్రెసు కూడా పద్నాలుగో సవరణను రాష్ట్రాలకు ప్రతిపాదించింది. ట్రంబులు, ఇతరులు రాసిన దీనిని జాన్సను వ్యతిరేకించినప్పటికీ, అధ్యక్షుడు ఎటువంటి పాత్ర పోషించని ప్రక్రియలో రాష్ట్ర శాసనసభల ఆమోదం కోసం పంపారు. పౌర హక్కుల చట్టంలోని కీలక నిబంధనలను రాజ్యాంగంలో చేర్చడానికి ఈ సవరణ రూపొందించబడింది. కానీ మరింత ముందుకు సాగింది. ఈ సవరణ యునైటెడు స్టేట్సు‌లో జన్మించిన ప్రతి వ్యక్తికి (రిజర్వేషన్లలో ఉన్న భారతీయులకు తప్ప), స్వేచ్ఛ పొందినవారికి ఓటు ఇవ్వని రాష్ట్రాలకు శిక్ష విధించబడింది. ముఖ్యంగా, సమాఖ్య కోర్టుల ద్వారా రక్షించబడే కొత్త సమాఖ్య పౌర హక్కులను సృష్టించింది. సమాఖ్య రుణం చెల్లించబడుతుందని కూడా ఇది హామీ ఇచ్చింది. సమాఖ్య యుద్ధ రుణాలను తిరిగి చెల్లించడాన్ని నిషేధించింది. అంతేకాకుండా, వైకల్యాన్ని తొలగించగలిగినప్పటికీ, అనేక మంది మాజీ సమాఖ్యలను పదవుల నుండి అనర్హులుగా చేసింది - అధ్యక్షుడు కాదు. కాంగ్రెసు ద్వారా. రెండు సభలు ఫ్రీడ్మెన్సు బ్యూరో చట్టాన్ని రెండవసారి ఆమోదించాయి. మళ్ళీ అధ్యక్షుడు దానిని వీటో చేశారు; ఈసారి వీటోను రద్దు చేశారు. 1866 వేసవి నాటికి కాంగ్రెసు చివరకు వాయిదా వేసినప్పుడు, స్వేచ్ఛ పొందినవారికి రక్షణ లేకుండా, కార్యనిర్వాహక ఫియటు ద్వారా రాష్ట్రాలను యూనియను‌కు పునరుద్ధరించే జాన్సను పద్ధతి తీవ్ర ఇబ్బందుల్లో పడింది. అధ్యక్షుడి వ్యతిరేకత ఉన్నప్పటికీ ఆయన సొంత రాష్ట్రం టేనస్సీ పద్నాలుగో సవరణను ఆమోదించింది. టేనస్సీ అలా చేసినప్పుడు. కాంగ్రెసు వెంటనే తన ప్రతిపాదిత ప్రతినిధి బృందాన్ని కూర్చోబెట్టింది, జాన్సను‌ను ఇబ్బంది పెట్టింది.

రాజీ పడటానికి చేసిన ప్రయత్నాలు విఫలమయ్యాయి.  ఒక వైపు ఐక్య రిపబ్లికన్లు, మరోవైపు జాన్సను, డెమోక్రటికు పార్టీలోని అతని ఉత్తర మరియు దక్షిణ మిత్రుల మధ్య రాజకీయ యుద్ధం జరిగింది. అతను నేషనలు యూనియను పార్టీ సమావేశం అని పిలిచాడు. రిపబ్లికన్లు తమ మునుపటి ఐడెంటిఫైయరు‌ను ఉపయోగించడం ప్రారంభించారు; 1868లో తన మద్దతుదారులను ఏకం చేయడానికి, పూర్తి కాలానికి ఎన్నికను పొందేందుకు జాన్సను విస్మరించబడిన పేరును ఉపయోగించాలని అనుకున్నాడు.  యుద్ధభూమి 1866 ఎన్నిక; దక్షిణాది రాష్ట్రాలకు ఓటు వేయడానికి అనుమతి లేదు. జాన్సను తీవ్రంగా ప్రచారం చేశాడు, "స్వింగు అరౌండు ది సర్కిలు" అని పిలువబడే బహిరంగ ప్రసంగ పర్యటనను చేపట్టాడు. చికాగో, సెయింట్ లూయిస్, ఇండియానాపోలిసు, కొలంబసు‌లలో ప్రసంగాలతో సహా ఈ పర్యటన రాజకీయంగా వినాశకరమైనదిగా నిరూపించబడింది. అధ్యక్షుడు తనకు, యేసుకి మధ్య వివాదాస్పద పోలికలు చేయడం మరియు హేక్లర్లతో వాదనలలో పాల్గొనడం జరిగింది. ఈ మార్పిడులు అధ్యక్ష పదవి గౌరవానికి తక్కువ అని దాడి చేయబడ్డాయి. రిపబ్లికన్లు అఖండ మెజారిటీతో గెలిచారు, కాంగ్రెస్‌లో వారి మూడింట రెండు వంతుల మెజారిటీని పెంచుకున్నారు. పునర్నిర్మాణాన్ని నియంత్రించడానికి ప్రణాళికలు రూపొందించారు. నేషనలు యూనియను ఉద్యమానికి కేవలం మోస్తరు మద్దతు మాత్రమే ఇచ్చినందుకు జాన్సను డెమొక్రాట్లను నిందించాడు.

 రాడికలు పునర్నిర్మాణం 
1866 నవంబరులో రిపబ్లికను విజయం సాధించినప్పటికీ జాన్సను తనను తాను బలమైన స్థితిలో ఉన్నట్లు భావించాడు. పద్నాలుగో సవరణ ఇంకా అమలులోకి రావడానికి తగినంత రాష్ట్రాలు ఆమోదించలేదు. దక్షిణ లేదా సరిహద్దు రాష్ట్రాలు దీనికి అనుకూలంగా ఓటు వేయడంలో టేనస్సీ మాత్రమే ఉంది. ఈ సవరణకు రాజ్యాంగంలో భాగం కావడానికి మూడు వంతుల రాష్ట్రాలు ఆమోదం పొందవలసి ఉన్నందున ప్రతిష్టంభన తనకు అనుకూలంగా తొలగిపోతుందని ఆయన నమ్మాడు. ఇది 1868లో ఆయన ఎన్నికకు దారితీసింది. 1866 డిసెంబరులో ఇది తిరిగి సమావేశమైన తర్వాత ఉత్సాహభరితమైన కాంగ్రెసు చట్టాన్ని ఆమోదించడం ప్రారంభించింది. తరచుగా అధ్యక్ష వీటో మీద; ఇందులో డిస్ట్రిక్టు ఆఫ్ కొలంబియా ఓటింగు బిల్లు కూడా ఉంది. కాంగ్రెసు వీటో ద్వారా నెబ్రాస్కాను యూనియను‌లో చేర్చింది. రిపబ్లికన్లు ఇద్దరు సెనేటర్లను సవరణను వెంటనే ఆమోదించిన రాష్ట్రాన్ని పొందారు. కొలరాడో టెరిటరీకి రాష్ట్ర హోదా కోసం బిల్లు మీద జాన్సను వీటో కొనసాగించబడింది; 30,000 జనాభా ఉన్న జిల్లాకు రాష్ట్ర హోదా లభించదని తగినంత మంది సెనేటర్లు అంగీకరించారు.

1867 జనవరిలో కాంగ్రెసు సభ్యుడు స్టీవెన్సు దక్షిణ రాష్ట్ర ప్రభుత్వాలను రద్దు చేసి మార్షలు లా కింద ఐదు సైనిక జిల్లాలుగా పునర్నిర్మించడానికి చట్టాన్ని ప్రవేశపెట్టారు. రాజ్యాంగ సమావేశాలను నిర్వహించడం ద్వారా రాష్ట్రాలు మళ్లీ ప్రారంభమవుతాయి. ఆఫ్రికను అమెరికన్లు ప్రతినిధులుగా ఓటు వేయవచ్చు లేదా మారవచ్చు; మాజీ సమాఖ్యలు కాలేరు. శాసన ప్రక్రియలో పద్నాలుగో సవరణను రాష్ట్రం ఆమోదించిన తర్వాత దానిని రాజ్యాంగంలో చేర్చే ప్రక్రియ పూర్తయిన తర్వాత యూనియను‌కు పునరుద్ధరణ జరుగుతుందని కాంగ్రెసు బిల్లుకు జోడించింది. జాన్సను దక్షిణాది వాసులు రాజీకి ప్రయత్నించారు. దీని ద్వారా దక్షిణాది మాజీ సమాఖ్యలను అనర్హులుగా ప్రకటించకుండా పరిమిత నల్లజాతి ఓటు హక్కు కోసం సవరణను సవరించి సంస్కరణకు అంగీకరిస్తారు. రిపబ్లికన్లు సవరణ పూర్తి భాష మీద పట్టుబట్టారు. ఒప్పందం విఫలమైంది. మొదటి పునర్నిర్మాణ చట్టం ముప్పై తొమ్మిదవ కాంగ్రెసు ముగియడానికి పది రోజుల కంటే తక్కువ సమయం ముందు జాన్సను‌కు సమర్పించబడినందున దానిని వీటో చేయగలిగినప్పటికీ ఆయన 1867 మార్చి 2న దానిని నేరుగా వీటో చేయాలని ఎంచుకున్నాడు; అదే రోజు కాంగ్రెసు ఆయనను తోసిపుచ్చింది. మార్చి 2న కాంగ్రెసు అధ్యక్షుడి వీటో మీద పదవీకాల చట్టంను ఆమోదించింది. స్వింగు అరౌండు ది సర్కిలు సందర్భంగా ఆయన తనతో ఏకీభవించని క్యాబినెటు కార్యదర్శులను తొలగించాలని యోచిస్తున్నట్లు చేసిన ప్రకటనలకు ప్రతిస్పందనగా. వారిని నియమించిన అధ్యక్షుడి పదవీకాలం తరువాత ఒక నెల పాటు క్యాబినెటు సభ్యుల తొలగింపుకు సెనేటు ఆమోదం అవసరమయ్యే ఈ బిల్లు వెంటనే వివాదాస్పదమైంది కొంతమంది సెనేటర్లు (కీలక క్యాబినెటు అధికారులు లింకను హోల్డోవర్లు) ఇది రాజ్యాంగబద్ధమైనదా లేదా దాని నిబంధనలు జాన్సను‌కు వర్తిస్తాయా అని అనుమానించారు.

 అభిశంసన 
సెక్రటరీ ఆఫ్ వార్ ఎడ్విను స్టాంటను ఒక సమర్థుడు, కష్టపడి పనిచేసే వ్యక్తి, కానీ ఆయనతో వ్యవహరించడం కష్టం. జాన్సను తన వార్ సెక్రటరీని మెచ్చుకున్నాడు. ఆయన కోపంగా ఉన్నాడు. ఆయన జనరలు ఆఫ్ ది ఆర్మీ గ్రాంటు‌తో కలిసి తన సొంత పరిపాలన నుండి అధ్యక్షుడి దక్షిణ విధానాన్ని అణగదొక్కడానికి పనిచేశాడు. జాన్సను స్టాంటను‌ను తొలగించాలని భావించాడు. కానీ కార్యదర్శిగా ఆయన యుద్ధకాల సేవకు ఆయనను గౌరవించాడు. స్టాంటను తన వంతుగా, జాన్సను తన వారసుడిని నియమించడానికి అనుమతిస్తారని భయపడ్డాడు. తన అధ్యక్షుడితో బహిరంగంగా విభేదాలు ఉన్నప్పటికీ రాజీనామా చేయడానికి నిరాకరించాడు. 

కొత్త కాంగ్రెసు మార్చి 1867లో కొన్ని వారాల పాటు సమావేశమైంది. తరువాత వాయిదా పడింది. న్యాయవ్యవస్థ మీద హౌసు కమిటీని వదిలివేసింది. జాన్సను ‌మీద మొదటి అభిశంసన విచారణలో జాన్సను‌ను అభిశంసించడానికి కారణాలు ఉన్నాయా అని పూర్తి సభకు నివేదించే పనిని అప్పగించింది. ఈ కమిటీ సరిగ్గా సమావేశమై అధ్యక్షుడి బ్యాంకు ఖాతాలను పరిశీలించింది. సాక్ష్యం చెప్పడానికి క్యాబినెటు సభ్యులను పిలిచింది. ఫెడరలు కోర్టు మే 13న మాజీ కాన్ఫెడరేటు అధ్యక్షుడు డేవిసు‌ను బెయిలు మీద ‌ విడుదల చేసినప్పుడు (యుద్ధం తర్వాత కొంతకాలం తర్వాత ఆయనను అరెస్టు చేశారు), అధ్యక్షుడు ప్రాసిక్యూషను‌ను అడ్డుకున్నాడా అని కమిటీ దర్యాప్తు చేసింది. డేవిసు‌ను ప్రయత్నించమని జాన్సను ఆసక్తిగా ఉన్నాడని తెలిసింది. కమిటీలోని ద్వైపాక్షిక మెజారిటీ అభిశంసన ఆరోపణలను తిరస్కరించింది; కమిటీ జూన్ 3న వాయిదా పడింది.

జూన్‌ తరువాత దక్షిణాదికి నాయకత్వం వహించే సైనిక అధికారులు పౌర అధికారులను అధిగమించగలరా అనే ప్రశ్న మీద జాన్సను, స్టాంటను వాదించుకున్నారు. అధ్యక్షుడు అటార్నీ జనరలు హెన్రీ స్టాన్బరీ తన వైఖరికి మద్దతుగా ఒక అభిప్రాయాన్ని జారీ చేయమని ఆదేశించారు. దానిని వారు చేయలేరు. స్టాంటను‌ను జాన్సను స్థానాన్ని సమర్థించడానికి లేదా వ్యతిరేకంగా తన అధ్యక్షుడికి మిగిలిన క్యాబినెటు‌ వ్యతిరేకమని చూపించడానికి ప్రయత్నించాడు. సమావేశాలు వ్రాతపూర్వక సమాచారాలలో స్టాంటను ఈ విషయంలో తప్పించుకున్నాడు. జూలైలో కాంగ్రెసు తిరిగి సమావేశమైనప్పుడు. అది జాన్సను స్థానానికి వ్యతిరేకంగా పునర్నిర్మాణ చట్టాన్ని ఆమోదించింది. ఆయన వీటో కోసం వేచి ఉండి దానిని రద్దు చేసి ఇంటికి వెళ్ళింది. జనరల్సు అధికారాలను స్పష్టం చేయడంతో పాటు ఈ చట్టం దక్షిణాదిలో సైన్యం మీద అధ్యక్షుడి నియంత్రణను కూడా కోల్పోయింది. నవంబరు వరకు కాంగ్రెసు విరామంలో ఉండటంతో జాన్సను స్టాంటను‌ను తొలగించి, సైనిక కమాండర్లలో ఒకరైన  (టెక్సాసు గవర్నరు‌ను తొలగించి తక్కువ ప్రజాదరణ పొందిన వ్యక్తిని నియమించిన) జనరలు ఫిలిపు షెరిడానును పదవి నుండి తప్పించాలని నిర్ణయించుకున్నాడు. గ్రాంటు నుండి వచ్చిన తీవ్ర అభ్యంతరంతో జాన్సను మొదట్లో నిరుత్సాహపడ్డాడు. కానీ ఆగస్టు 5న అధ్యక్షుడు స్టాంటను రాజీనామా చేయాలని డిమాండు చేశాడు; కాంగ్రెసు సెషను నుండి వైదొలగడంతో కార్యదర్శి వైదొలగడానికి నిరాకరించాడు. తర్వాత జాన్సను పదవీకాల చట్టం ప్రకారం అనుమతించబడిన కాంగ్రెసు తదుపరి సమావేశం వరకు ఆయనను సస్పెండు చేశాడు; సైన్యాన్ని నడిపిస్తూనే తాత్కాలిక ప్రత్యామ్నాయంగా పనిచేయడానికి గ్రాంటు అంగీకరించాడు.

గ్రాంటు నిరసన వ్యక్తం చేస్తూ షెరిడాను మరొక జిల్లా కమాండరు డేనియలు సికిల్సును బదిలీ చేస్తూ జాన్సను ఆదేశాన్ని అనుసరించాడు. ఆయన కాంగ్రెసు ప్రణాళికను దృఢంగా పాటించడం ద్వారా జాన్సను‌ను ఆగ్రహించాడు. కాన్ఫెడరసీ కింద పదవులు నిర్వహించిన వారిని లేదా యుద్ధానికి ముందు సమాఖ్య పదవులలో పనిచేసిన వారిని మినహాయించి. చాలా మంది సమాఖ్య సభ్యులను క్షమిస్తూ అధ్యక్షుడు ఒక ప్రకటన జారీ చేశారు. రిపబ్లికన్లు ఆయన చర్యలతో ఆగ్రహం వ్యక్తం చేసినప్పటికీ 1867 ఎన్నికలు సాధారణంగా డెమోక్రటికు‌గా మారాయి. కాంగ్రెసు‌లో ఏ సీట్లు నేరుగా పోలింగు‌లో ఎన్నిక కాలేదు కానీ డెమోక్రాట్లు ఒహియో జనరలు అసెంబ్లీ మీద నియంత్రణ సాధించారు. జాన్సను బలమైన ప్రత్యర్థులలో ఒకరైన సెనేటరు బెంజమిను వాడేను ఓడించారు. ఒహియో, కనెక్టికటు, మిన్నెసోటాలోని ఓటర్లు ఆఫ్రికను అమెరికన్లకు ఓటు వేయడానికి చేసిన ప్రతిపాదనలను తిరస్కరించారు.

ఎన్నికల ద్వారా సంతోషించిన జాన్సను‌ను అభిశంసించాలన్న రిపబ్లికను పిలుపులకు ప్రతికూల ఫలితాలు క్షణికంగా అడ్డుపడ్డాయి. అయినప్పటికీ నవంబరు‌లో కాంగ్రెసు సమావేశమైన తర్వాత. న్యాయవ్యవస్థ కమిటీ తనను తాను తిప్పికొట్టి జాన్సను ‌మీద అభిశంసన తీర్మానాన్ని ఆమోదించింది. అధ్యక్షుడు చేసిన ఏదైనా చర్య రాజ్యాంగం ప్రకారం ఒక పెద్ద నేరమా లేక దుష్ప్రవర్తననా అనే దాని మీద చాలా చర్చ తర్వాత 1867 డిసెంబరు 7న ప్రతినిధుల సభ ఈ తీర్మానాన్ని తిరస్కరించింది. అనుకూలంగా 57 ఓట్లు వ్యతిరేకంగా 108 ఓట్లు వచ్చాయి. 
జాన్సను స్టాంటను సస్పెన్షను, గ్రాంటు తాత్కాలిక నియామకాన్ని కాంగ్రెసు‌కు తెలియజేశాడు. 1868 జనవరిలో సెనేటు ఆయన చర్యను తిరస్కరించింది. అధ్యక్షుడు పదవీకాల చట్టాన్ని ఉల్లంఘించారని వాదిస్తూ స్టాంటను‌ను తిరిగి నియమించింది. జాన్సను అభ్యంతరం వ్యక్తం చేయడంతో గ్రాంటు పక్కకు తప్పుకున్నాడు. దీనితో వారి మధ్య పూర్తిగా తెగతెంపులు అయ్యాయి. ఆ తర్వాత జాన్సను స్టాంటను‌ను తొలగించి. ఆయన స్థానంలో లోరెంజో థామసును నియమించాడు. స్టాంటను తన పదవిని విడిచిపెట్టడానికి నిరాకరించాడు. 1868 ఫిబ్రవరి 24న అధ్యక్షుడిని ఉద్దేశపూర్వకంగా పదవీకాల చట్టాన్ని ఉల్లంఘించినందుకు హౌసు అభిశంసనకు గురైంది. దీనికి 128 నుండి 47 ఓట్ల ఓట్లు వచ్చాయి. ఆ తరువాత హౌసు పదకొండు అభిశంసన వ్యాసాలును ఆమోదించింది. వీటిలో ఎక్కువ భాగం ఆయన పదవీకాల చట్టాన్ని ఉల్లంఘించాడని, కాంగ్రెసు చట్టబద్ధతను ప్రశ్నించాడని ఆరోపించింది.


1868 మార్చి 5న అభిశంసన విచారణ సెనేటు‌లో ప్రారంభమై దాదాపు మూడు నెలలు కొనసాగింది; కాంగ్రెసు సభ్యులు జార్జి ఎస్. బౌట్వెలు, బెంజమిను బట్లరు, థాడియసు స్టీవెన్సు హౌసు‌కు మేనేజర్లుగా లేదా ప్రాసిక్యూటర్లుగా వ్యవహరించారు. విలియం ఎం. ఎవార్ట్సు, బెంజమిను ఆర్. కర్టిసు, మాజీ అటార్నీ జనరలు స్టాన్బరీ‌ జాన్సను న్యాయవాదిగా ఉన్నారు; చీఫు జస్టిసు చేజు ప్రిసైడింగు జడ్జిగా పనిచేశారు.

ప్రస్తుత పరిపాలనలో నియమించబడిన వారికి మాత్రమే వర్తించే పదవీకాల కార్యాలయ చట్టం నిబంధన మీద డిఫెన్సు ఆధారపడింది. లింకను స్టాంటను‌ను నియమించినందున, జాన్సను చట్టాన్ని ఉల్లంఘించలేదని డిఫెన్సు వాదించింది. కాంగ్రెసు చట్టం రాజ్యాంగబద్ధతను పరీక్షించే హక్కు అధ్యక్షుడికి ఉందని కూడా వాదించింది. జాన్సను న్యాయవాది విచారణకు హాజరుకావద్దని, విచారణల గురించి బహిరంగంగా వ్యాఖ్యానించవద్దని పట్టుబట్టారు. ఏప్రిల్‌లో ఒక జత ఇంటర్వ్యూలు తప్ప, ఆయన దానికి కట్టుబడి ఉన్నాడు.

జాన్సను నిర్దోషిగా విడుదల పొందేందుకు వ్యూహరచన చేశాడు; ఉదాహరణకు, ఆయన కాంగ్రెసు పునర్నిర్మాణ ప్రయత్నాలలో జోక్యం చేసుకోనని ఐయోవా సెనేటరు జేమ్సు డబల్యూ . గ్రిమ్సుకి ప్రతిజ్ఞ చేశాడు. గ్రిమ్సు మితవాదుల బృందానికి నివేదించాడు. వారిలో చాలామంది నిర్దోషిగా విడుదలకు ఓటు వేశారు.అధ్యక్షుడు తన మాటను నిలబెట్టుకుంటారని ఆయన నమ్ముతున్నాడు. జాన్సను గౌరవనీయమైన జాన్ స్కోఫీల్డును యుద్ధ కార్యదర్శిగా నియమిస్తానని కూడా హామీ ఇచ్చాడు. కాన్సాసు సెనేటరు ఎడ్మండు జి. రాసు దక్షిణ కరోలినా అర్కాన్సాసు‌లో ఆమోదించబడిన కొత్త రాడికలు-ప్రభావిత రాజ్యాంగాలను ఆలస్యం లేకుండా కాంగ్రెసు‌కు ప్రసారం చేస్తారని హామీ ఇచ్చారు. ఈ చర్య ఆయన, ఇతర సెనేటరు‌లకు నిర్దోషిగా విడుదలకు ఓటు వేయడానికి రాజకీయ కవచాన్ని ఇస్తుంది.

అధ్యక్షుడిని తొలగించడానికి సెనేటర్లు ఇష్టపడకపోవడానికి ఒక కారణం ఏమిటంటే ఆయన వారసుడు ఒహియో సెనేటరు వాడే ప్రెసిడెంటు ప్రో టెంపోరు అయి ఉండేవాడు. 1869 ప్రారంభంలో పదవిని విడిచిపెట్టిన కుంటి బాతు అయిన వాడే, మహిళల ఓటు హక్కు వంటి చర్యలకు మద్దతు ఇచ్చిన ఒక రాడికలు, ఆయన దేశంలోని చాలా ప్రాంతాలలో రాజకీయంగా అసమర్ధుడై ఉన్నాడు. అదనంగా గ్రాంటు ఆశయాలకు అధ్యక్షుడు అడ్డంకిగా కనిపించాడు.

ఒప్పందం కుదిరినప్పుడు తీర్పుకు ముందే జాన్సను ఫలితం మీద నమ్మకంగా ఉన్నాడు. బ్యాలెటు‌కు ముందు రోజులలో స్టీవెన్సు, ఆయన రాడికల్సు వదులుకున్నారని వార్తాపత్రికలు నివేదించాయి. మే 16న సెనేటు 11వ అభిశంసన వ్యాసం మీద ఓటు వేసింది. సెనేటు ఆయన సస్పెన్షను‌ను రద్దు చేసిన తర్వాత జాన్సను స్టాంటను‌ను పదవీకాల చట్టాన్ని ఉల్లంఘించి తొలగించారని ఆరోపించింది. ముప్పై ఐదుగురు సెనేటర్లు "దోషి" అని, 19 మంది "నిర్దోషి" అని ఓటు వేశారు. తద్వారా రాజ్యాంగం ప్రకారం దోషిగా నిర్ధారించబడటానికి అవసరమైన మూడింట రెండు వంతుల మెజారిటీలో ఒక్క ఓటు తేడాతో ఓడిపోయారు. పది మంది రిపబ్లికన్లు - సెనేటర్లు గ్రిమ్స్, రాస్, ట్రంబులు, జేమ్స్ డిక్సన్, జేమ్స్ రూడ్ డూలిటిల్, డేనియల్ షెల్డన్ నార్టన్, విలియం పిట్ ఫెస్సెండెన్, జోసెఫు ఎస్. ఫౌలరు, జాన్ బి. హెండర్సను, పీటరు జి. వాన్ వింకిలు - అధ్యక్షుడిని నిర్దోషిగా ప్రకటించడానికి ఓటు వేశారు. ఫలితం మీద  స్టీవెన్సు తీవ్ర నిరాశ చెందడంతో, సెనేటు రిపబ్లికను నేషనలు కన్వెన్షను కోసం వాయిదా పడింది; గ్రాంటు అధ్యక్షుడిగా నామినేటు అయ్యారు. సెనేటు మే 26న తిరిగి వచ్చి రెండవ, మూడవ ఆర్టికలు‌ల మీద ఓటు వేసింది. 35–19 ఫలితాలు ఒకేలా ఉన్నాయి. ఆ ఫలితాలను ఎదుర్కొన్న జాన్సను ప్రత్యర్థులు తమ వాదనలను వదులుకుని, కార్యకలాపాలను తోసిపుచ్చారు. మే 26న స్టాంటను తన పదవిని "వదిలిపెట్టాడు", సెనేటు తరువాత స్కోఫీల్డు‌ను ధృవీకరించింది. డిఫెన్సు మేనేజరు‌గా తన సేవ తర్వాత జాన్సను స్టాన్బరీ అటార్నీ జనరలు‌గా తిరిగి నియమించినప్పుడు సెనేటు ఆయనను ధృవీకరించడానికి నిరాకరించింది.

ఆ సమయంలో తరువాత లంచం విచారణ ఫలితాన్ని నిర్దేశించిందని ఆరోపణలు వచ్చాయి. అది పురోగతిలో ఉన్నప్పుడు కూడా ప్రతినిధి బట్లరు దర్యాప్తు ప్రారంభించాడు. వివాదాస్పద విచారణలు నిర్వహించాడు. మరే ఇతర కాంగ్రెసు సభ్యుడి ఆమోదం లేకుండా ఒక నివేదికను విడుదల చేశాడు. బట్లరు న్యూయార్కు‌కు చెందిన "ఆస్టరు హౌసు గ్రూపు" మీద దృష్టి సారించాడు. దీనికి రాజకీయ బాసు ఎడిటరు థర్లో వీడ్ నాయకత్వం వహిస్తున్నారని భావిస్తున్నారు. ఈ సంస్థ జాన్సను‌ను నిర్దోషిగా విడుదల చేయడానికి సెనేటర్లకు లంచం ఇవ్వడానికి సిన్సినాటి న్యాయవాది చార్లెసు వూలీ ద్వారా విస్కీ ఆసక్తుల నుండి పెద్ద మొత్తంలో డబ్బును సేకరించిందని చెప్పబడింది. బట్లరు వూలీని కాపిటలు భవనంలో  ఖైదు చేసేంత వరకు వెళ్ళాడు. ఆయన ప్రశ్నలకు సమాధానం ఇవ్వడానికి నిరాకరించాడు. కానీ లంచం నిరూపించడంలో విఫలమయ్యాడు.

 విదేశాంగ విధానం 
అధ్యక్షుడిగా బాధ్యతలు స్వీకరించిన వెంటనే జాన్సను విదేశాంగ విధానంలో ఎటువంటి మార్పు ఉండదని విదేశాంగ కార్యదర్శి విలియం హెచ్. సెవార్డుతో ఒక ఒప్పందం కుదుర్చుకున్నాడు. ఆచరణలో దీని అర్థం లింకను హయాంలో సెవార్డు తనలాగే పనులను కొనసాగిస్తాడు. 1860లో నామినేషను కోసం సెవార్డు, లింకను ప్రత్యర్థులుగా ఉన్నారు; 1869లో సెవార్డు తన తర్వాత అధ్యక్షుడిగా వస్తాడని విజేత ఆశించాడు. జాన్సను అధికారంలోకి వచ్చే సమయంలో మెక్సికోలో ఫ్రెంచు జోక్యం చేసుకోవడంతో అక్కడికి దళాలను పంపాడు. చాలా మంది రాజకీయ నాయకులు మెక్సికను విషయంలో కత్తితో దాడి చేయడంలో మునిగిపోయినప్పటికీ సెవార్డు నిశ్శబ్ద దౌత్యాన్ని ఇష్టపడ్డాడు. మెక్సికోలో వారి ఉనికి ఆమోదయోగ్యం కాదని దౌత్య మార్గాల ద్వారా ఫ్రెంచు వారిని హెచ్చరించాడు. అధ్యక్షుడు మరింత దూకుడు విధానాన్ని ఇష్టపడినప్పటికీ, సెవార్డు ఆయన తన మార్గాన్ని అనుసరించమని ఒప్పించాడు. 1866 ఏప్రిల్‌లో ఫ్రెంచు ప్రభుత్వం సెవార్డు‌కు తన దళాలను దశలవారీగా స్వదేశానికి తీసుకువెళతామని 1867 నవంబరు  నాటికి ముగుస్తుందని తెలియజేసింది.  1866 ఆగస్టు 14న జాన్సను ఆయన మంత్రివర్గం బ్రిటను, యూరపు పర్యటన తర్వాత హవాయికి తిరిగి వస్తున్న హవాయి రాణి ఎమ్మాకి స్వాగతం పలికారు.

సెవార్డు ఒక విస్తరణవాది. యునైటెడు స్టేట్సు కోసం భూభాగాన్ని పొందేందుకు అవకాశాలను వెతుకుతున్నాడు. 1850లలో క్రిమియను యుద్ధం కోల్పోయిన తర్వాత రష్యను ప్రభుత్వం దాని ఉత్తర అమెరికా కాలనీ (నేటి అలాస్కా)ను ఆర్థిక బాధ్యతగా భావించింది. భవిష్యత్తులో ఏదైనా వివాదంలో పొరుగున ఉన్న కెనడా నుండి భూభాగాన్ని సులభంగా ఆక్రమించుకునే బ్రిటను‌కు నియంత్రణ కోల్పోతుందని భయపడింది. అలాస్కా అమ్మకం మీద రష్యా, అమెరికా మధ్య చర్చలు అంతర్యుద్ధం ప్రారంభం కారణంగా ఆగిపోయాయి. కానీ యుద్ధంలో అమెరికా విజయం తర్వాత చర్చలు తిరిగి ప్రారంభమయ్యాయి. రష్యా వాషింగ్టను‌లోని తన మంత్రి బారను ఎడ్వర్డు డి స్టోయెక్లును అమ్మకం మీద చర్చలు జరపమని ఆదేశించింది. డి స్టోయెక్లు అలా చాకచక్యంగా చేసాడు. సెవార్డు తన ఆఫరు‌ను $5 మిలియన్ల నుండి (యాదృచ్ఛికంగా, రష్యా డి స్టోయెక్లు అంగీకరించమని ఆదేశించిన కనీస) $7 మిలియన్లకు పెంచాడు. ఆపై వివిధ అభ్యంతరాలను లేవనెత్తడం ద్వారా $2,00,000 జోడించాడు. ఈ $7.2 మిలియన్ల మొత్తం (ప్రస్తుత విలువ $162 మిలియన్లు)కు సమానం.  1867 మార్చి 30న డి స్టోయెక్లు, సెవార్డు ఒప్పందం మీద సంతకం చేశారు. సెనేటు వాయిదా వేయబోతున్నందున త్వరగా పనిచేశారు. జాన్సను,  సెవార్డు సంతకం చేసిన పత్రాన్ని కాపిటలు‌లోని అధ్యక్షుడి గదికి తీసుకెళ్లారు, వాయిదాకు ముందు ఈ విషయాన్ని పరిష్కరించడానికి సమయం లేదని చెప్పబడింది. అధ్యక్షుడు ఏప్రిల్ 1న సమావేశం కావడానికి సెనేటు‌ను సమావేశానికి పిలిచాడు; ఆ సంస్థ ఒప్పందాన్ని ఆమోదించింది, 37–2. అలాస్కాలో తన విజయంతో ధైర్యం పొందిన సెవార్డు వేరే చోట కొనుగోళ్లను కోరాడు. ఆయన ఏకైక విజయం పసిఫికు‌లోని జనావాసాలు లేని వేక్ ద్వీపం మీద అమెరికను దావా వేయడం దీనిని అధికారికంగా యుఎస్ 1898లో క్లెయిం చేసింది. డెన్మార్కు విక్రయించడానికి అంగీకరించడంతో, స్థానిక జనాభా ప్రజాభిప్రాయ సేకరణలో బదిలీని ఆమోదించడంతో ఆయన డానిషు వెస్టిండీసుతో దగ్గరికి వచ్చాడు. కానీ సెనేటు ఒప్పందం మీద ఎప్పుడూ ఓటు వేయలేదు (గడువు ముగిసింది) 

బ్రిటిషు-నిర్మిత కాన్ఫెడరేటు రైడర్ల నుండి అమెరికను షిప్పింగు‌కు జరిగిన నష్టాలకు సంబంధించి అలబామా క్లెయిమ్సు పరిష్కారంలో చర్చించబడిన జాన్సను-క్లారెండను సమావేశం చెడుగా సాగిన మరో ఒప్పందం. 1868 చివరలో బ్రిటను‌లో యునైటెడు స్టేట్సు మంత్రి, మాజీ మేరీల్యాండు సెనేటరు రెవర్డీ జాన్సను చర్చలు జరిపారు. అధ్యక్షుడి మిగిలిన పదవీకాలంలో దీనిని సెనేటు విస్మరించింది. ఆయన పదవీవిరమణ చేసిన తర్వాత ఈ ఒప్పందం తిరస్కరించబడింది. గ్రాంటు పరిపాలన తరువాత బ్రిటను నుండి మెరుగైన నిబంధనలను చర్చించింది.

 పరిపాలన - క్యాబినెటు 

 అధికారం  పేరు  ప్రారంభం -ముగింపు అధ్యక్షుడు  ఆండ్రూ జాన్సను  1865-1869 ఉపాధ్యక్షుడు  ఎవరూ లేరు  1865-1869 స్టేటు సెక్రెటరీ విలియం హెచ్. సెవార్డ్  1865-1869 ట్రెజరీ సెక్రెటరీ  హ్యూ మెక్‌కల్లోచు 1865-1868 వార్ సెక్రెటరీ   ఎడ్విను స్టాంటను1865-1868 వార్ సెక్రెటరీ 2  జాన్ స్కోఫీల్డు 1868-1869 అటార్నీ జర్నలు  జేమ్సు స్పీడు1895-1866 అటార్నీ జర్నలు 2  హెన్రీ స్టాన్‌బరీ1866-1868 అటార్నీ జర్నలు 3  విలియం ఎం. ఎవార్ట్సు1868-1869 పోస్టు మాస్టరు జనరలు  విలియం డెన్నిసను జూనియరు1865-1866 పోస్టు మాస్టరు జనరలు 2 అలెగ్జాండరు రాండాలు1866-1869 నేవీ సెక్రెటరీ  గిడియను వెల్లెసు1865-1869 ఇంటీరియరు సెక్రెటరీ  జాన్ పామరు అషరు1865 ఇంటీరియరు సెక్రెటరీ 2  జేమ్సు హర్లాను1865-1866 ఇంటీరియరు సెక్రెటరీ 3  ఓర్విల్లే హిక్మాను బ్రౌనింగు1866-1869
 న్యాయ నియామకాలు 
జాన్సను తన అధ్యక్ష పదవిలో తొమ్మిది మంది 3వ ఆర్టికలు సమాఖ్య న్యాయమూర్తులను నియమించారు (అందరూ యునైటెడు స్టేట్సు జిల్లా కోర్టులకు); ఆయన సుప్రీంకోర్టులో పనిచేయడానికి న్యాయమూర్తిని నియమించలేదు. ఏప్రిల్ 1866లో జాన్ కాట్రాను మరణంతో మిగిలిపోయిన ఖాళీని భర్తీ చేయడానికి ఆయన హెన్రీ స్టాన్‌బరీని నామినేటు చేశాడు. కానీ నియామకాన్ని నిరోధించడానికి, తదుపరి ఖాళీని కూడా తొలగించే నియామకాలను ఆయన నిర్వహించకుండా చూసుకోవడానికి కాంగ్రెసు ఆ స్థానాన్ని తొలగించింది. మరొక న్యాయమూర్తి పదవి నుండి నిష్క్రమించినప్పుడు కోర్టులో ఒక న్యాయమూర్తి తగ్గుముఖం పట్టవచ్చని హామీ ఇచ్చింది. జాన్సను తన గ్రీన్‌విల్లే బంధువు సామ్యూలు మిల్లిగానుని యునైటెడు స్టేట్సు కోర్టు ఆఫ్ క్లెయిమ్సుకి నియమించాడు. అక్కడ ఆయన 1868 నుండి 1874లో మరణించే వరకు పనిచేశాడు.

 సంస్కరణలు ప్రారంభించబడ్డాయి 
1866 జూన్‌లో జాన్సను సదరను హోం‌స్టెడు చట్టం మీద సంతకం చేసి ఈ చట్టం పేద శ్వేతజాతీయులకు సహాయపడుతుందని నమ్మాడు. దాదాపు 28,000 భూమి క్లెయిం‌లకు విజయవంతంగా పేటెంట్లు లభించాయి. అయితే కొంతమంది మాజీ బానిసలు చట్టం నుండి ప్రయోజనం పొందారు. మోసం ప్రబలంగా ఉంది. చాలా వరకు ఉత్తమ భూమి పరిమితికి దూరంగా ఉంది. అనుభవజ్ఞులకు లేదా రైలు మార్గాలకు గ్రాంటు‌ల కోసం రిజర్వు చేయబడింది. 1868 జూన్‌లో జాన్సను కాంగ్రెసు ఆమోదించిన ఎనిమిది గంటల చట్టం మీద సంతకం చేశాడు. ఇది ఫెడరలు ప్రభుత్వం నియమించిన కార్మికులు, మెకానికు‌లకు ఎనిమిది గంటల పనిదినాన్ని ఏర్పాటు చేసింది. జాన్సను బాల్టిమోరు‌లోని వర్కింగు‌మెన్ పార్టీ ప్రతినిధి బృందంలోని సభ్యులకు ఎనిమిది గంటల పని దినానికి తాను నేరుగా కట్టుబడి ఉండలేనని చెప్పినప్పటికీ "అందరి ప్రయోజనాలకు అనుగుణంగా అతి తక్కువ గంటల పని దినాలను" తాను ఎక్కువగా ఇష్టపడుతున్నానని అదే ప్రతినిధి బృందానికి చెప్పాడు. అయితే రిచర్డు ఎఫ్సె. ల్సరు అభిప్రాయం ప్రకారం చట్టం వెనుక ఉన్న మంచి ఉద్దేశాలు వేతనాలు "" 20% తగ్గడం కారణంగా ఫలితాలు వెంటనే నిరాశపరచాయి.

 పదవీకాలం పూర్తి చేయడం 
1868 జూలైలో న్యూయార్కు‌లో జరిగిన 1868 డెమోక్రటికు నేషనలు కన్వెన్షను ద్వారా జాన్సను నామినేషను కోరాడు. ఆయన దక్షిణాది శ్వేతజాతీయులలో బాగా ప్రాచుర్యం పొందాడు. సమావేశానికి ముందు ఇప్పటికే నేరారోపణ చేయబడని ఏ కాన్ఫెడరేటు ‌పైన నేరారోపణల అవకాశాన్ని ముగించే క్షమాపణను జారీ చేయడం ద్వారా ఆ ప్రజాదరణను పెంచాడు. అంటే డేవిసు, మరికొందరు మాత్రమే ఇప్పటికీ విచారణను ఎదుర్కోవలసి ఉంటుంది. మొదటి బ్యాలెటు‌లో జాన్సను మాజీ ఒహియో ప్రతినిధి జార్జి హెచ్. పెండ్లెటను తర్వాత రెండవ స్థానంలో ఉన్నాడు. ఆయన 1864లో వైసు ప్రెసిడెంటు‌గా ఆయన డెమోక్రటికు ప్రత్యర్థిగా ఉన్నాడు. జాన్సను మద్దతు ఎక్కువగా దక్షిణాది నుండి వచ్చింది. బ్యాలెటు‌లు ఆమోదించడంతో అది తగ్గిపోయింది. 22వ బ్యాలెటు‌లో న్యూయార్కు మాజీ గవర్నరు హోరాషియో సేమౌరు నామినేటు అయ్యారు. అధ్యక్షుడు టేనస్సీ నుండి నాలుగు ఓట్లను మాత్రమే పొందారు.


కాంగ్రెసు‌తో వివాదం కొనసాగింది. అధ్యక్షుడిని ఒకే ఆరు సంవత్సరాల పదవీకాలానికి పరిమితం చేయడానికి, అధ్యక్షుడిని, సెనేటు‌ను నేరుగా ఎన్నుకునేలా చేయడానికి, న్యాయమూర్తుల పదవీకాల పరిమితుల కోసం జాన్సను కాంగ్రెసు ప్రతిపాదనలను పంపారు. కాంగ్రెసు వాటి మీద ఎటువంటి చర్య తీసుకోలేదు. కొత్త దక్షిణ శాసనసభలు పద్నాలుగో సవరణ ఆమోదాలను అధికారికంగా నివేదించడంలో అధ్యక్షుడు నెమ్మదిగా ఉన్నప్పుడు కాంగ్రెసు తన వీటో మీద మళ్ళీ ఒక బిల్లును ఆమోదించింది. అందిన పది రోజులలోపు అలా చేయాలని కోరింది. ఆయన వీలైనంత ఆలస్యం చేసాడు. కానీ జూలై 1868లో సవరణను రాజ్యాంగంలో భాగంగా చేసిన ఆమోదాలను నివేదించవలసి వచ్చింది.

సేమౌరు కార్యకర్తలు జాన్సను మద్దతు కోరారు. కానీ ఆయన అధ్యక్ష ప్రచారం మీద చాలా కాలం మౌనంగా ఉన్నాడు. కొన్ని రాష్ట్రాలలో ఇప్పటికే ఓటింగు జరిగిన అక్టోబరు వరకు ఆయన సేమౌరు గురించి ప్రస్తావించలేదు. ఆయన సేమౌరును ఎప్పుడూ ఆమోదించలేదు. అయినప్పటికీ గ్రాంటు విజయం పట్ల జాన్సను చింతించాడు. దీనికి కారణం స్టాంటను వ్యవహారం పట్ల వారి ద్వేషం. డిసెంబరు‌లో కాంగ్రెసు‌కు తన వార్షిక సందేశంలో, జాన్సను పదవీకాల చట్టాన్ని రద్దు చేయాలని కోరారు. 1865లో తమ దక్షిణాది సహచరులను చేర్చుకుంటే అంతా బాగానే ఉండేదని శాసనసభ్యులతో అన్నారు. డిసెంబరు చివరలో ఆయన తన 60వ పుట్టినరోజును వందలాది మంది పిల్లలకు ఒక పార్టీతో జరుపుకున్నాడు. అయితే అధ్యక్షుడిగా ఎన్నికైన గ్రాంటు పిల్లలు కూడా దీనికి హాజరు కాలేదు కానీ గ్రాంటు ఆయన వెళ్ళనివ్వలేదు.

1868 క్రిస్మసు రోజున, జాన్సను తుది క్షమాభిక్ష జారీ చేశాడు. ఇది డేవిసు‌తో సహా అందరికీ వర్తిస్తుంది. తన పదవిలో చివరి నెలలలో నేరాలకు క్షమాపణలు కూడా జారీ చేశాడు. వాటిలో లింకన్ హత్యలో ప్రమేయం ఉన్నట్లు వివాదాస్పదంగా దోషిగా నిర్ధారించబడిన డాక్టరు సామ్యూలు మడ్ (అతను బూత్ విరిగిన కాలును అమర్చాడు), ఫ్లోరిడాలోని ఫోర్టు జెఫెర్సనులో ఫ్లోరిడాలోని డ్రై టోర్టుగాసులో ఖైదు చేయబడ్డాడు.

మార్చి 3న అధ్యక్షుడు తన పదవిలో చివరి పూర్తి రోజున వైట్ హౌస్‌లో పెద్ద ప్రజా స్వాగత కార్యక్రమాన్ని ఏర్పాటు చేశాడు. జాన్సను లాగానే అదే బండిలో ప్రయాణించడానికి తాను ఇష్టపడనని గ్రాంటు తెలియజేశాడు. ఆచారం ప్రకారం, జాన్సను లాగానే అదే బండిలో ప్రయాణించడానికి తాను ఇష్టపడనని, జాన్సను ప్రారంభోత్సవానికి వెళ్లడానికి అస్సలు నిరాకరించాడని చెప్పాడు. సెవార్డు మనసు మార్చుకోవడానికి ప్రయత్నించినప్పటికీ ఆయన మార్చి 4 ఉదయం చివరి నిమిషంలో వ్యాపారాన్ని ముగించి గడిపాడు. ఆపై మధ్యాహ్నం కొద్దిసేపటి తర్వాత వైట్ హౌస్ నుండి స్నేహితుడి ఇంటికి బైకు‌లో వెళ్ళాడు.
 అధ్యక్ష పదవి తర్వాత (1869–1875) 
అధ్యక్ష పదవిని విడిచిపెట్టిన తర్వాత జాన్సను కొన్ని వారాల పాటు వాషింగ్టను‌లో ఉండి ఎనిమిది సంవత్సరాల తరువాత మొదటిసారి గ్రీన్‌విల్లేకు తిరిగి వచ్చాడు. దారి పొడవునా పెద్ద ప్రజా వేడుకలతో ఆయనను సత్కరించారు. ముఖ్యంగా టేనస్సీలో యుద్ధ సమయంలో ఆయనకు శత్రు నగరాలు స్వాగత బ్యానరు‌లను వేలాడదీశాయి. ఆయన అధ్యక్ష పదవి తర్వాత జీవించడానికి గ్రీన్‌విల్లే సమీపంలో ఒక పెద్ద పొలం కొనుగోలు చేయడానికి ఏర్పాట్లు చేసుకున్నారు.

కొందరు జాన్సను టేనస్సీ గవర్నరు పదవికి లేదా సెనేటు పదవికి మళ్ళీ పోటీ చేస్తారని భావించారు. మరికొందరు ఆయన రైల్వే ఎగ్జిక్యూటివు అవుతాడని భావించారు. జాన్సను గ్రీన్‌విల్లేను బోరింగు‌గా భావించాడు. 1869లో తన కుమారుడు రాబర్టు ఆత్మహత్యతో ఆయన వ్యక్తిగత జీవితం విషాదభరితంగా మారింది. తనను తాను సమర్థించుకోవడానికి తన రాజకీయ శత్రువుల మీద ప్రతీకారం తీర్చుకోవడానికి ఆయన స్వదేశానికి తిరిగి వచ్చిన వెంటనే సెనేటు బిడు‌ను ప్రారంభించాడు. టేనస్సీ రిపబ్లికను వైపు మళ్ళింది. కానీ కోర్టు తీర్పులు కొంతమంది శ్వేతజాతీయులకు ఓటు హక్కును పునరుద్ధరించడం, కు క్లక్సు క్లాను ద్వారా ఆఫ్రికను-అమెరికను ఓటును అణచివేయడం 1869 ఆగస్టులో జరిగిన శాసనసభ ఎన్నికలలో డెమొక్రాటికు విజయానికి దారితీసింది. జాన్సను సెనేటు ఎన్నికల్లో విజేతగా కనిపించాడు. అయితే రాడికలు రిపబ్లికన్లు, కొంతమంది డెమొక్రాట్లు ఆయనను యుద్ధకాల కార్యకలాపాల కారణంగా ద్వేషించారు. శాసనసభ బ్యాలెటు‌లో విజయం సాధించడానికి ఒక దశలో ఉన్నప్పటికీ రిపబ్లికన్లు చివరికి హెన్రీ కూపరును జాన్సను ‌మీద 54–51తో ఎన్నుకున్నారు. 1872లో టేనస్సీకి పెద్ద కాంగ్రెసు సీటు కోసం ప్రత్యేక ఎన్నిక జరిగింది; జాన్సను మొదట డెమోక్రటికు నామినేషను కోసం ప్రయత్నించాడు. కానీ అది మాజీ కాన్ఫెడరేటు జనరలు బెంజమిను ఎఫ్. చీతంకు వెళ్తుందని చూసినప్పుడు. స్వతంత్ర అభ్యర్థిగా పోటీ చేయాలని నిర్ణయించుకున్నాడు. మాజీ అధ్యక్షుడు ఓడిపోయి మూడవ స్థానంలో నిలిచాడు. కానీ డెమోక్రటికు పార్టీలోని చీలిక చీథం‌ను పాత జాన్సను యూనియను మిత్రుడు హోరేసు మేనార్డుకు అనుకూలంగా ఓడించింది.

1873లో జాన్సను ఒక అంటువ్యాధి సమయంలో కలరా బారిన పడ్డాడు కానీ కోలుకున్నాడు; ఆ సంవత్సరం వాషింగ్టను మొదటి జాతీయ బ్యాంకు క్షీణించినప్పుడు ఆయనకు $73,000 డాలర్లు (2024 నాటికి $ 1.73 మిలియన్ల డాలర్లకు సమానం) ఎక్కువ మొత్తంలో తిరిగి చెల్లించబడింది.
 సెనేట్‌కు తిరిగి వెళ్ళుట 
1875 ప్రారంభంలో శాసనసభలో జరగనున్న తదుపరి సెనేటు ఎన్నికల వైపు ఆయన దృష్టి సారించడం ప్రారంభించాడు. జాన్సను రైతుల గ్రాంజు ఉద్యమంను ఆకర్షించడం ప్రారంభించాడు; తన జెఫర్సోనియను మొగ్గుతో ఆయన సులభంగా వారి మద్దతును పొందాడు. ఆయన తన చివరి ప్రచార పర్యటనలో రాష్ట్రవ్యాప్తంగా మాట్లాడాడు. టేనస్సీలో పునర్నిర్మాణం క్షీణించడంతో పెద్ద పట్టణాల వెలుపల కొద్దిమంది ఆఫ్రికను అమెరికన్లు ఇప్పుడు ఓటు వేయగలిగారు. ఇది ఇతర దక్షిణాది రాష్ట్రాలలో పునరావృతమయ్యే నమూనాను ఏర్పాటు చేసింది; తెల్ల ఆధిపత్యం దాదాపు ఒక శతాబ్దం పాటు కొనసాగుతుంది. ఆగస్టులో జరిగిన టేనస్సీ శాసనసభ ఎన్నికలలో డెమొక్రాట్లు రిపబ్లికన్ల ఎనిమిది మందికి 92 మంది శాసనసభ్యులను ఎన్నుకున్నారు. జాన్సను శాసనసభ సమావేశానికి నాష్విల్లెకు వెళ్లారు. 1875 జనవరి 20న సెనేటు స్థానానికి జరిగిన ఓటింగు ప్రారంభమైనప్పుడు ఆయన 30 ఓట్లతో ముందంజలో ఉన్నాడు. కానీ అవసరమైన మెజారిటీని పొందలేదు ఎందుకంటే ముగ్గురు మాజీ కాన్ఫెడరేటు జనరల్సు, ఒక మాజీ కల్నలు, ఒక మాజీ డెమోక్రటికు కాంగ్రెసు సభ్యుడు ఆయనతో ఓటును విభజించారు. జాన్సను ప్రత్యర్థులు మెజారిటీ మద్దతు పొంది ఆయనను ఓడించగల ఒకే అభ్యర్థి మీద ఏకీభవించడానికి ప్రయత్నించారు. కానీ విఫలమయ్యారు. జనవరి 26న 54వ బ్యాలెటు‌లో ఒకే ఓటు తేడాతో ఆయన ఎన్నికయ్యాడు. నాష్‌విల్లే ఆనందంలో మునిగిపోయింది; జాన్సను, "నిరూపణకు దేవునికి ధన్యవాదాలు" అని వ్యాఖ్యానించాడు.

జాన్సను పునరాగమనం జాతీయ దృష్టిని ఆకర్షించింది. సెయింట్.తో. లూయిస్ రిపబ్లికను దీనిని "అమెరికను రాజకీయాల చరిత్ర చూపించగల అత్యంత అద్భుతమైన వ్యక్తిగత విజయం" అని అభివర్ణించారు. 1875 మార్చి 5న సెనేటు‌లో ఆయన ప్రమాణ స్వీకారం చేసినప్పుడు ఆయనను పూలతో స్వాగతించారు. ప్రస్తుత ఉపాధ్యక్షుడు హెన్రీ విల్సన్ (సెనేటరు‌గా జాన్సను తొలగింపుకు ఓటు వేశారు) హామ్లిను (వైస్ ప్రెసిడెంటు‌గా ఆయన ముందున్న వ్యక్తి)తో పాటు ప్రమాణ స్వీకారం చేశారు. చాలా మంది రిపబ్లికన్లు సెనేటరు జాన్సను‌ను విస్మరించారు. అయితే కొందరు, ఒహియో జాన్ షెర్మాను (శిక్ష విధించడానికి ఓటు వేసిన) వంటివారు, ఆయనతో కరచాలనం చేశారు. సెనేటు‌లో పనిచేసిన ఏకైక మాజీ అధ్యక్షుడు జాన్సను. మార్చి 22న లూసియానా పునర్నిర్మాణ ప్రభుత్వానికి మద్దతుగా ఫెడరలు దళాలను ఉపయోగించినందుకు అధ్యక్షుడు గ్రాంటు‌ను విమర్శిస్తూ ఆయన చిన్న సమావేశంలో ఒక్కసారి మాత్రమే మాట్లాడారు. మాజీ అధ్యక్షుడు, "సైనిక నిరంకుశత్వం ఎంత దూరంలో ఉంది?" అని అడిగారు. తన ప్రసంగాన్ని "దేవుడు ఈ ప్రజలను ఆశీర్వదించుగాక, దేవుడు రాజ్యాంగాన్ని కాపాడుగాక" అని ముగించారు.

 మరణం 
ప్రత్యేక సమావేశం ముగిసిన తర్వాత జాన్సను ఇంటికి తిరిగి వచ్చాడు. జూలై 1875 చివరలో, ఒహియో గవర్నరు రేసులో తన ప్రత్యర్థులు కొందరు తనను అపఖ్యాతి పాలు చేస్తున్నారని ఒప్పించి, ప్రసంగాలు ఇవ్వడానికి అక్కడికి వెళ్లాలని నిర్ణయించుకున్నాడు. ఆయన జూలై 28న యాత్రను ప్రారంభించాడు. ఎలిజబెత్టను సమీపంలోని తన కుమార్తె మేరీ పొలంలో ప్రయాణాన్ని ముగించాడు. అక్కడ ఆయన కుమార్తె మార్తా కూడా ఉంది. ఆ సాయంత్రం ఆయనకు స్ట్రోకు వచ్చింది. కానీ మరుసటి రోజు వరకు వైద్య చికిత్సను నిరాకరించాడు. ఆ తర్వాత ఆయన మెరుగుపడలేదు. ఇద్దరు వైద్యులను ఎలిజబెతు పిలిపించింది. వారి పరిచర్యలకు ఆయన స్పందించినట్లు అనిపించింది. కానీ జూలై 30 సాయంత్రం మరొక స్ట్రోకు వచ్చింది. మరుసటి రోజు ఉదయం 66 సంవత్సరాల వయసులో మరణించాడు. మనుగడలో ఉన్న ఏకైక మాజీ అధ్యక్షుడి మరణాన్ని ప్రకటించే "బాధాకరమైన విధి" అధ్యక్షుడు గ్రాంటు‌కు ఉంది. ఉత్తర వార్తాపత్రికలు వారి మరణవార్తలలో యుద్ధ సమయంలో జాన్సను విధేయత మీద దృష్టి సారించాయి. అయితే దక్షిణాది వార్తాపత్రికలు అధ్యక్షుడిగా ఆయన చర్యలకు నివాళులర్పించాయి. జాన్సను అంత్యక్రియలు ఆగస్టు 3న గ్రీన్‌విల్లేలో జరిగాయి. ఆయన కోరికల ప్రకారం, ఆయన మృతదేహాన్ని అమెరికను జెండాలో చుట్టి, యుఎస్ రాజ్యాంగ కాపీని ఆయన తల కింద ఉంచి ఖననం చేశారు. ఈ శ్మశానవాటికను 1906లో ఆండ్రూ జాన్సను జాతీయ స్మశానవాటికగా అంకితం చేశారు. ఆయన ఇల్లు, దర్జీ దుకాణం ఆండ్రూ జాన్సను జాతీయ చారిత్రక ప్రదేశంలో భాగం అయ్యాయి.

 చారిత్రక ఖ్యాతి - వారసత్వం 
కాస్టెలు అభిప్రాయం ప్రకారం "[జాన్సన్ అధ్యక్ష పదవి] చరిత్రకారులు ఆ టైటానికు సంఘటన [పునర్నిర్మాణం]లో ఆయన పాత్ర మీద ఆచరణాత్మకంగా మిగతావన్నీ మినహాయించడం మీద దృష్టి పెట్టారు." 19వ శతాబ్దం మిగిలిన కాలంలో, జాన్సను, ఆయన అధ్యక్ష పదవి గురించి కొన్ని చారిత్రక మూల్యాంకనాలు మాత్రమే ఉన్నాయి. మాజీ ఉపాధ్యక్షుడు హెన్రీ విల్సను  మైనే సెనేటరు జేమ్సు జి. బ్లెయిను వంటి ఆయనతో వ్యవహరించిన ఉత్తరాది వారి జ్ఞాపకాలు, పునర్నిర్మాణంలో దక్షిణాదికి అనుకూలంగా ప్రయత్నించిన కానీ కాంగ్రెసు నిరాశపరిచిన మొండి బూర్‌గా ఆయన చిత్రీకరించాయి. పునర్నిర్మాణం చరిత్ర చరిత్ర గురించి తన జర్నలు వ్యాసంలో చరిత్రకారుడు హోవార్డు కె. బీలు ప్రకారం, "యుద్ధానంతర దశాబ్దాల పురుషులు సత్యం కోసం శ్రమతో కూడిన శోధన కంటే వారి స్వంత స్థానాన్ని సమర్థించుకోవడంలో ఎక్కువ శ్రద్ధ వహించారు. అందువలన అలబామా ప్రతినిధి, చరిత్రకారుడు హిలరీ హెర్బర్టు ఆయన బలపరిచేవారు ఉత్తరాది విధానాల మీద దక్షిణాది నేరారోపణను సమర్పించారు. హెన్రీ విల్సను చరిత్ర ఉత్తరాదికి సంక్షిప్త రూపం ఇచ్చింది."

20వ శతాబ్దం ప్రారంభంలో జాన్సను మొదటి ముఖ్యమైన చారిత్రక మూల్యాంకనాలు జరిగాయి. పులిట్జరు బహుమతి గ్రహీత చరిత్రకారుడు జేమ్సు ఫోర్డు రోడ్సు ఈ తరంగానికి నాయకత్వం వహించాడు. ఆయన మాజీ అధ్యక్షుడి గురించి ఇలా వ్రాశాడు: 

రోడ్సు జాన్సను తప్పులను ఆయన వ్యక్తిగత బలహీనతలకు ఆపాదించాడు, పోస్టు‌బెల్లం సౌతు సమస్యలకు ఆయననే నిందించాడు. జాన్ బర్గెసు, కాబోయే అధ్యక్షుడు వుడ్రో విల్సన్, విలియం డన్నింగు వంటి ఇతర 20వ శతాబ్దపు ప్రారంభ చరిత్రకారులు రోడ్సు‌తో ఏకీభవించారు. జాన్సను లోపభూయిష్టంగా. రాజకీయంగా అసమర్థుడిగా నమ్మారు. కానీ ఆయన దక్షిణాది కోసం లింకను ప్రణాళికలను మంచిగా అమలు చేయడానికి ప్రయత్నించాడని నిర్ధారించారు. రచయిత, పాత్రికేయుడు జే టోల్సను, విల్సను "[పునర్నిర్మాణం]ను పశ్చాత్తాపపడిన దక్షిణాదివారిని కూడా బాధపెట్టే ప్రతీకార కార్యక్రమంగా చిత్రీకరించాడు. అదే సమయంలో ఉత్తర అవకాశవాదులకు, కార్పెటు‌బ్యాగర్సు అని పిలవబడే వారికి, రాజకీయ లాభం కోసం నల్లజాతీయులతో పొత్తులను ఉపయోగించుకున్న విరక్త తెల్ల దక్షిణాదివారికి లేదా స్కాలావాగ్సుకు ప్రయోజనం చేకూర్చాడు" అని సూచిస్తున్నాడు.


రోడ్సు, ఆయన పాఠశాల వ్రాసినట్లుగా, మరొక చరిత్రకారుల బృందం (డన్నింగు స్కూలు) జాన్సను పూర్తి పునరావాసం గురించి మొదటిసారిగా ప్రాథమిక వనరులను ఉపయోగించి 1901లో ఆయన కుమార్తె మార్తా మరణానికి ముందు అందించిన అతని పత్రాలు, 1911లో మొదట ప్రచురించబడిన జాన్సను నేవీ కార్యదర్శి గిడియను వెల్లెసు డైరీలను ఉపయోగించారు. డేవిడు మిల్లరు డెవిటు ది ఇంపీచ్మెంటు అండు ట్రయలు ఆఫ్ ప్రెసిడెంటు ఆండ్రూ జాన్సను (1903) వంటి సంపుటాలు, ఆయనను తొలగించడానికి ప్రయత్నించిన వారి కంటే చాలా అనుకూలంగా ఆయనను ప్రదర్శించాయి. జేమ్సు స్కౌలరు రాసిన 1913 పునర్నిర్మాణ కాలం చరిత్రలో రోడ్సు "జాన్సను‌కు చాలా అన్యాయం" చేశాడని రచయిత ఆరోపించాడు. అయితే మాజీ అధ్యక్షుడు అసమర్థ రాజకీయ ఎత్తుగడల ద్వారా తన స్వంత సమస్యలను సృష్టించుకున్నాడని అంగీకరించాడు. ఈ రచనలు ప్రభావం చూపాయి; చరిత్రకారులు జాన్సను‌ను ఆయన అధ్యక్ష పదవిని దెబ్బతీసే లోతైన లోపాలు ఉన్నట్లుగా చూస్తూనే ఉన్నప్పటికీ వారు ఆయన పునర్నిర్మాణ విధానాలను ప్రాథమికంగా సరైనవిగా భావించారు.

కాస్టెలు ఇలా వ్రాశాడు:

1940లో బీల్ ఇలా ఆశ్చర్యపోయాడు, "కార్పెటు‌బ్యాగర్లు, దక్షిణాది తెల్లజాతి రిపబ్లికన్లు దుష్టులని, నీగ్రోలు నిరక్షరాస్యులు అని, మొత్తం తెల్లజాతి దక్షిణాది 'తెల్లజాతి ఆధిపత్యాన్ని' పునరుద్ధరించేవారికి కృతజ్ఞతతో రుణపడి ఉందని కనీసం ఉపచేతనంగా ఊహించకుండా పునర్నిర్మాణ చరిత్రను అధ్యయనం చేయాల్సిన సమయం ఇది కాదా?" ఈ సందేహాలు ఉన్నప్పటికీ, జాన్సను అనుకూల దృక్పథం కొంతకాలం పాటు కొనసాగింది. 1942లో వాన్ హెఫ్లిను హాలీవుడు చిత్రం టెన్నెస్సీ జాన్సనులో మాజీ అధ్యక్షుడిని ప్రజాస్వామ్య పోరాట యోధుడిగా చిత్రీకరించారు. 1948లో చరిత్రకారుడు ఆర్థరు ఎం. ష్లెసింగరు తన సహచరుల మీద నిర్వహించిన పోల్‌లో జాన్సను‌ను సగటు అధ్యక్షులలో ఒకరిగా భావించారు; 1956లో క్లింటను ఎల్. రోసిటరు నిర్వహించిన ఒక పోల్‌లో ఆయనను దాదాపు గొప్ప చీఫ్ ఎగ్జిక్యూటివు‌లలో ఒకరిగా పేర్కొన్నారు. ఈ సర్వేల సమయంలో "అంతర్యుద్ధం తర్వాత వచ్చిన పునర్నిర్మాణ యుగం నల్లజాతీయులకు ఓటు హక్కును మంజూరు చేయడం వల్ల ఏర్పడిన అవినీతి, దుష్ప్రవర్తన కాలంగా పరిగణించబడిందని" ఫోనరు పేర్కొన్నాడు.

బీలు‌తో సహా పూర్వ చరిత్రకారులు, డబ్బు సంఘటనలను నడిపిస్తుందని నమ్మారు. పునర్నిర్మాణాన్ని ఆర్థిక పోరాటంగా చూశారు. ఉత్తర, దక్షిణాల మధ్య సయోధ్య పునర్నిర్మాణంలో అగ్ర ప్రాధాన్యతగా ఉండాలని వారు కూడా అంగీకరించారు. 1950లలో చరిత్రకారులు పునర్నిర్మాణానికి కేంద్రంగా ఆఫ్రికను-అమెరికను అనుభవం మీద దృష్టి పెట్టడం ప్రారంభించారు. అనేక మునుపటి చారిత్రక రచనలను గుర్తించిన నల్లజాతి న్యూనతా వాదనను వారు పూర్తిగా తిరస్కరించారు. అభివృద్ధి చెందుతున్న పౌర హక్కుల ఉద్యమంను రెండవ పునర్నిర్మాణంగా చూశారు; కొంతమంది నియోఅబాలిషనిస్టు రచయితలు పోస్టు‌బెల్లం యుగంలో వారి పని పౌర హక్కుల లక్ష్యాన్ని ముందుకు తీసుకువెళుతుందని ఆశిస్తున్నట్లు పేర్కొన్నారు. ఈ రచయితలు ఆఫ్రికను అమెరికను‌కు సహాయం చేయాలనే రాడికల్ రిపబ్లికన్ల కోరికకు సానుభూతి వ్యక్తం చేశారు మరియు జాన్సను‌ను విముక్తి పొందిన వ్యక్తి పట్ల నిర్లక్ష్యంగా చూశారు. 1956 నుండి ఫాను బ్రాడీ వంటి చరిత్రకారులు చేసిన అనేక రచనలలో, మాజీ అధ్యక్షుడిని విముక్తి పొందిన వ్యక్తి భవిష్యత్తును మెరుగుపరిచే ప్రయత్నాల విజయవంతమైన విధ్వంసకారిగా చిత్రీకరించారు. ఈ సంపుటాలలో స్టీవెన్సు, స్టాంటను జీవిత చరిత్రలు ఉన్నాయి. విముక్తి పొందిన బానిసలను సమాజంలోకి చేర్చడానికి పునర్నిర్మాణం ఒక గొప్ప ప్రయత్నంగా ఎక్కువగా చూడబడింది.

21వ శతాబ్దం ప్రారంభంలో జాన్సను‌ను అమెరికా చరిత్రలో అత్యంత చెత్త అధ్యక్షులుగా సాధారణంగా ప్రస్తావించబడిన వారిలో ఒకరు. జేమ్స్ బుకానన్ ను చెత్త అధ్యక్షుడిగా విశ్వసించే చరిత్రకారుడు గ్లెన్ డబల్యూ. లాఫాంటాసీ అభిప్రాయం ప్రకారం, "జాన్సను తన అభిశంసన కారణంగా... పునర్నిర్మాణ విధానాన్ని పూర్తిగా తప్పుగా నిర్వహించడం... ఆయన చురుకైన వ్యక్తిత్వం, అతని అపారమైన స్వీయ-ప్రాముఖ్యత భావన కారణంగా ఆయన ఇప్పుడు కుప్ప దిగువన ఉన్నవారికి ప్రత్యేక అభిమానం పొందాడు." టోల్సను "హక్కులు  శ్రేయస్సును భద్రపరచడానికి ఉద్దేశించిన రాడికలు రిపబ్లికను విధానాలను ప్రతిఘటించినందుకు జాన్సను ఇప్పుడు తిరస్కరిస్తున్నాడు" అని సూచిస్తున్నాడు. " జాన్సను, తన సమకాలీనులైన పియర్సు, బుకానను‌లతో పాటు, సాధారణంగా ఐదుగురు చెత్త అధ్యక్షులలో జాబితా చేయబడ్డారని గోర్డాను-రీడు పేర్కొన్నాడు. కానీ "ఈ దేశం జీవితంలో ఇంత కష్టతరమైన సమయాలు ఎప్పుడూ లేవు. ఈ పురుషులు ఎదుర్కోవాల్సిన సమస్యలు అపారమైనవి. వారికి న్యాయం చేయడానికి లింకన్ల వారసత్వం అవసరం ఉండేది." 

ట్రెఫౌసు జాన్సను వారసత్వాన్ని "తెల్ల ఆధిపత్యాన్ని కొనసాగించడం"గా భావిస్తాడు. పునర్నిర్మాణాన్ని అణగదొక్కడం ద్వారా దక్షిణ సంప్రదాయవాదులకు ఆయన ప్రోత్సాహం దేశానికి ఆయన వారసత్వం, ఇది రాబోయే తరాలకు దేశాన్ని ఇబ్బంది పెట్టేది." జాన్సను గోర్డాను-రీడ్ రాష్ట్రాలు:

 మూలాలు 

 ఇతర మూలాలు