కైలాసనాథర్ దేవాలయం, కాంచీపురం

కైలాసనాథర్ ఆలయం  కాంచీపురంలో ఉన్న  పల్లవుల కాలానికి చెందిన ఒక ప్రసిద్ధ హిందూ దేవాలయం. ఇది తమిళనాడు రాష్ట్రంలోని కాంచీపురంలో ఉంది. శివుడికి అంకితమైన ఈ ఆలయం కాంచీపురంలో ఇప్పటికీ నిలిచిన అత్యంత పురాతన దేవాలయాలలో ఒకటి. ఇది ద్రావిడ శైలిలో నిర్మించబడింది. ఈ ఆలయాన్ని సుమారు క్రీ.శ. 700 ప్రాంతంలో పల్లవ రాజైన నరసింహవర్మన్ II నిర్మించాడు.Emma Stein (2017), All Streets Lead to Temples: Mapping Monumental Histories in Kanchipuram, Yale University Press, pp. 23–25, 41–44 తరువాత మహేంద్రవర్మన్ III కొన్ని అదనపు నిర్మాణాలు చేశాడు.K.R. Srinivasan (1972), Temples of South India (Editor: B.V. Keskar), National Book Trust, p. 115–116 ఈ ఆలయం చదరపు ఆకారంలో నిర్మించబడింది. ఇందులో ముఖ మండపం (ప్రవేశ మందిరం), మహా మండపం (సభా మందిరం)  తో పాటు ప్రధాన గర్భగృహం (పరిశుద్ధ గది) ఉన్నాయి.

గర్భగృహం మీద నాలుగు అంతస్తుల విమానము (గోపురం) ఉంది. ప్రధాన గర్భగృహాన్ని చుట్టూ మొత్తం తొమ్మిది చిన్న దేవాలయాలు ఉన్నాయి — ఏడు బయట, రెండు గర్భగృహ ప్రవేశం వద్ద లోపల ఉన్నాయి. ఇవన్నీ శివుని వివిధ రూపాలను ప్రతిష్ఠిస్తాయి.

ఆలయపు ప్రాకారపు గోడల చుట్టూ కూడా అనేక చిన్న గదులు (కోశాలు) ఉన్నాయి.K.R. Srinivasan (1972), Temples of South India (Editor: B.V. Keskar), National Book Trust, p. 115–116

కైలాసనాథర్ ఆలయం 7వ శతాబ్దం చివరి కాలం,  8వ శతాబ్దం ప్రారంభానికి చెందిన తమిళ హిందూ కళా సంప్రదాయానికి అద్భుతమైన ఉదాహరణగా నిలుస్తుంది. ఇక్కడ కనిపించే సూక్ష్మంగా చెక్కబడిన శిల్పకళ ఎక్కువగా శైవ మతానికి సంబంధించినది. అయితే ఇందులో వైష్ణవం, శక్తి సంప్రదాయం, అలాగే వేద దేవతలకు సంబంధించిన అంశాలు కూడా గణనీయంగా ఉన్నాయి.

ఈ ఆలయం తమిళనాడులో లభించే ప్రారంభ కాల హిందూ గోడచిత్ర కళకు (మ్యూరల్ ఆర్ట్) అతి మంచి నమూనాలలో ఒకటిగా కూడా ప్రసిద్ధి చెందింది. ఈ చిత్రాలు ఆలయ ప్రాకారంలోని లోపలి గోడలపై ఉన్న చిన్న గదులలో కనిపిస్తాయి. ఈ చిత్రశైలి అజంతా గుహల చిత్రకళకు, అలాగే కాంచీపురంలోని 8వ శతాబ్దానికి చెందిన వైకుంఠపెరుమాళ్ ఆలయ చిత్రాలకు చాలా సమానంగా ఉంటుంది.

ఆలయ గోడలపై ఉన్న అనేక ప్రాచీన లిపుల్లో శాసనాలు ప్రాంతీయ చరిత్ర,  తమిళ ఆలయ సంప్రదాయాలను అధ్యయనం చేయడానికి ఎంతో ముఖ్యమైనవి.

ఈ ఆలయ నిర్మాణంలో మొత్తం 58 చిన్న దేవాలయాలు ఉన్నాయి. ఇవి శివుని వివిధ రూపాలకు అంకితమైనవి. ఇవన్నీ ఆలయాన్ని చుట్టుముట్టే ప్రదక్షిణ మార్గంలోని ఎత్తైన ప్రాకార గోడ లోపలి భాగంలోని గుహలలో నిర్మించబడ్డాయి.

కైలాసనాథర్ ఆలయం కాంచీపురం నగరంలోని అత్యంత ప్రముఖ పర్యాటక ఆకర్షణలలో ఒకటి.

 భౌగోళికం 
ఈ ఆలయం కాంచీపురం నగరానికి పశ్చిమాన ఉంది. ఇది  చెన్నై నుండి సుమారు 75 కిలోమీటర్ల (47 మైళ్ళు) దూరంలో ఉంది. మత విశ్వాసాల ప్రకారం విభజించబడిన దీని ప్రదేశం, రెండు "కంచి లలో" ఒకటైన శివ కంచిలో ఉంది; మరొకటి విష్ణు కంచి. కైలాసనాథర్ ఆలయం కాంచీపురంలోని అనేక ముఖ్యమైన దేవాలయాలలో ఒకటి, ఇతరాలు ఏకాంబరనాథ, కచాపేశ్వరర్, కామాక్షి అమ్మన్, కుమారకోట్టం ఆలయం, వరదరాజ పెరుమాళ్.

 చరిత్ర 
కైలాసనాథర్ ఆలయం (అర్థం: “కైలాస పర్వతాధిపతి”) హిందూ మతంలో స్మార్త సంప్రదాయం ప్రకారం నిర్మించబడింది. ఇందులో శివుడు, విష్ణువు, దేవి, సూర్యుడు, గణేశుడు, కార్తికేయుడు వంటి దేవతల పూజ సంప్రదాయం ఉంటుంది.

ఈ ఆలయ నిర్మాణం వల్ల పల్లవ వంశానికి కీర్తి దక్కుతుంది.  పల్లవులు తమ రాజధానిగా కాంచీపురం (కాంచి లేదా “శివ విష్ణు కాంచి” అని కూడా పిలుస్తారు)ను స్థాపించారు. హిందూ మతంలో కాంచీపురం ఏడు పవిత్ర నగరాలలో ఒకటిగా భావించబడుతుంది.

పల్లవ రాజైన నరసింహవర్మన్ I కాలంలో పల్లవ సామ్రాజ్యం తమిళం, ఆంధ్ర, కన్నడ ప్రాంతాలలో ఉత్తరం, పడమర, దక్షిణ దిశలలో విస్తరించింది. దాంతో పాటు వారు తమ రాజధాని కాంచీపురాన్ని కూడా విస్తరించి, అనేక అద్భుతమైన దేవాలయాలను నిర్మించారు.

క్రీ.శ. 640 నుండి 730 మధ్య కాలానికి చెందిన దేవాలయ నిర్మాణ శైలిలో రెండు ప్రత్యేకమైన ఉదాహరణలు ఉన్నాయి. అవి:

 తిరు పరమేశ్వర విన్నగరం (ఇది వైకుంఠ పెరుమాళ్ ఆలయంగా కూడా ప్రసిద్ధి),
 మరియు కైలాసనాథర్ ఆలయం.

ఈ రెండు ఆలయాలు పల్లవుల కాలపు గొప్ప శిల్పకళా సంపదను ప్రతిబింబిస్తాయి.
link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Kanchi_Kailasanathar_Temple_9.jpg|ఎడమ|thumb|250x250px|ఆలయం వెలుపలి దృశ్యం
ఈ ఆలయం సుమారు క్రీ.శ. 700 ప్రాంతంలో నిర్మించబడింది. 8వ శతాబ్దంలో కొన్ని అదనపు నిర్మాణాలు చేయబడ్డాయి. తరువాతి శతాబ్దాల్లో పునరుద్ధరణ పనులు కూడా జరిగాయి. ఇది నరసింహవర్మన్ II (రాజసింహుడు) నిర్మించిన దక్షిణ భారతదేశంలోని మొదటి రాతి నిర్మాణ (స్ట్రక్చరల్) ఆలయంగా భావించబడుతుంది. దీనిని రాజసింహ పల్లవేశ్వరమ్ అని కూడా పిలుస్తారు.

ఆయన కుమారుడు మహేంద్రవర్మన్ III ఆలయ ముందుభాగంతో పాటు గోపురం (టవర్) నిర్మాణాన్ని పూర్తి చేశాడు. గతంలో దేవాలయాలు చెక్కతో నిర్మించబడేవి లేదా మహాబలిపురంలో కనిపించే విధంగా గుహలలోని రాతి గోడలపై లేదా బండరాళ్లపై చెక్కబడేవి.

కైలాసనాథర్ ఆలయం దక్షిణ భారతదేశంలోని ఇతర సారూప్య దేవాలయాలకు ఒక ఒరవడిని సృష్టించింది. స్థానిక నమ్మకం ప్రకారం, యుద్ధాల సమయంలో ఈ ఆలయం రాజ్య పాలకులకు సురక్షితమైన ఆశ్రయంగా ఉండేది. రాజులు నిర్మించిన ఒక రహస్య సొరంగం తప్పించుకునే మార్గంగా ఉపయోగించబడింది. అది ఇప్పటికీ కనిపిస్తుంది. మొదటి రాజరాజ చోళుడు (క్రీ.శ. 985–1014) ఈ ఆలయాన్ని సందర్శించి, బృహదీశ్వర ఆలయాన్ని నిర్మించడానికి దీని నుండి ప్రేరణ పొందారని నమ్ముతారు.

ప్రస్తుతం కాంచీ కైలాసనాథర్ ఆలయాన్ని ఆర్కియాలజికల్ సర్వే ఆఫ్ ఇండియా నిర్వహిస్తోంది.

 నిర్మాణ శైలి 
link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:A_floor_plan_of_the_Kailasanatha_temple,_Kanchipuram_Tamil_Nadu.jpg|thumb|కైలాసనాథర్ ఆలయ ఫ్లోర్ ప్లాన్
ఈ ఆలయం పల్లవుల వాస్తుశిల్పాన్ని దాని అసలైన శైలిలో నిలుపుకుంది, దీనిపై చోళ రాజవంశం,  విజయనగర చక్రవర్తులు అభివృద్ధి చేసిన తరువాతి శైలుల ప్రభావం కూడా ఉంది. ఇది మహాబలిపురంలోని పవిత్ర గుహలలో నిర్మించిన లేదా రాతి శిలలపై చెక్కబడిన రాతి కట్టడాల వలె కాకుండా, రాతితో నిర్మించబడిన వాస్తుశిల్పం. పొడవైన గోపురం ఎడమ వైపున, ఆలయ సముదాయం కుడి వైపున ఉన్నాయి. ఆలయ పునాదులు గ్రానైట్‌తో నిర్మించబడ్డాయి, ఇవి ఆలయం యొక్క బరువును తట్టుకోగలవు, అయితే శిల్పాలతో సహా పై నిర్మాణం మొత్తం ఇసుకరాయితో తయారు చేయబడింది. ప్రారంభంలో, పిరమిడ్ ఆకారపు విమానం, విడిగా ఉన్న మండపంతో కేవలం ప్రధాన గర్భగుడి మాత్రమే ఉండేది.

ఈ ఆలయ సముదాయం గర్భగృహం, అంతరాలయం, మండపం, ఎత్తైన ప్రాకారపు గోడ, ప్రవేశ ద్వారం అయిన గోపురంతో అన్ని విధాలుగా సంపూర్ణంగా ఉంది. మొదట విడిగా ఉన్న మండపాన్ని, అర్ధమండపాన్ని (చిన్న హాలు) మధ్యలో చేర్చడం ద్వారా ప్రధాన మందిరంలో భాగంగా చేశారు. మండపంలోని స్తంభాలు పౌరాణిక సింహాల ఆకృతులను పదేపదే కలిగి ఉన్నాయి.

ఈ నిర్మాణంలో సముదాయం మధ్యలో ఒక గోపురం లేదా విమానంతో సరళమైన ప్రణాళిక ఉంది. ప్రధాన మందిరం (గర్భగుడి) పైన ఉన్న ఆలయ విమానం, ప్రణాళికలో చతురస్రాకారంలో ఉండి, పిరమిడ్ ఆకారంలో పైకి లేస్తుంది. ఈ గోపురం అనేక అంతస్తులను కలిగి, అనుపాతంలో పైకి పెరుగుతుంది. ఈ గోపురం పైభాగంలో, గోపురం ఆకారంలో ఒక చిన్న పైకప్పు ఉంది. పౌరాణిక జంతువుల ఆకారాలు (అడుగుభాగంలో సింహాలు) ఉన్న స్తంభాల అంశాలు పల్లవ శైలిలో అదనపు ప్రత్యేకతలు. ప్రవేశ ద్వారం వద్ద, గోపురం గోడలకు ప్లాస్టర్ చేయబడింది. దాని ప్రవేశ ద్వారం గోడపై ఎనిమిది చిన్న మందిరాలు ,  ప్రధాన గోపురానికి పూర్వగామి అయిన ఒక గోపురం ఉన్నాయి. కొంత కాలం తరువాత, మండపం, గర్భగుడిని అర్ధమండపం అని పిలువబడే ఒక మధ్యంతర హాలుతో కలిపారు, ఇది ఆలయం యొక్క అందాన్ని కొంతవరకు దెబ్బతీసిందని చెబుతారు. ఈ ఆలయం దీర్ఘచతురస్రాకారపు ప్రాకారపు గోడల లోపల ఉంది.

ప్రధాన గర్భగుడిలో నల్ల గ్రానైట్ రాయితో చేసిన 16 ముఖాల శివలింగం ప్రతిష్ఠించబడింది. ప్రధాన ఆలయ గోడల లోపల, దేవతల చిత్రాలతో చాలా సుందరంగా చెక్కబడిన పాదబంధ అధిష్ఠానం (ప్రధాన పీఠం) ఉంది, దానికి కొద్ది దూరంలో విగ్రహానికి కాపలాగా ఒక నంది విగ్రహం ఉంది. ప్రధాన ఆలయం యొక్క బయటి గోడల ప్రతి ముఖంపై దేవతల అనేక శిల్పాలు ఉన్నాయి.

దక్షిణం వైపు గోడపై ఉన్న శిల్పంలో శివుడు ఉమామహేశ్వరునిగా (తన భార్య పార్వతితో కలిసి ఉన్న శివుడు) చిత్రీకరించబడ్డాడు, దిగువ స్థాయిలో బ్రహ్మ, విష్ణువు, ఎగురుతున్న దేవతలతో చుట్టుముట్టబడిన లింగోద్భవ (శివుడు అగ్ని స్తంభంగా ఆవిర్భవించడం) దృశ్యం ఉంది.

పడమర వైపు ఉన్న మండపంలో శివుడు సంధ్యా తాండవమూర్తి,  ఊర్ధ్వ తాండవమూర్తి రూపాలలో ఉన్న శిల్పాలు ఉన్నాయి.  నృత్య భంగిమలలో ఉన్న గణాల చిత్రాలతో పాటు బ్రహ్మ, విష్ణువు, నంది, పార్వతి చిత్రాలతో ఈ సమూహం పూర్తవుతుంది.

ఉత్తరం వైపు గోడపై ఉన్న శివుని శిల్పం, ముగ్గురు గణాలతో ఉన్న త్రిపురాంతకుడు, ముగ్గురు గణాలతో ఉన్న దుర్గాదేవి,, భైరవి, కౌశికి, జ్యేష్ఠ దేవతల సమ్మేళనంగా ఉంది.

విమానం (గోపురం) యొక్క బాహ్య ముఖాలపై శివుని వివిధ రూపాలైన భిక్షాటన, సోమస్కంద, సంహార-తాండవ (వినాశకరమైన నృత్యం) భంగిమలో ఉన్న చిత్రాలు ఉన్నాయి.
link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Kailasanathar_temple_central_shrine.jpg|thumb|300x300px|మధ్యలో ఉన్న విగ్రహం
ప్రాకారపు (ప్రదక్షిణ మార్గం) లోపలి గోడలపై దుర్గ, కార్తికేయ, భవతి, త్రిపురాంతక, గరుడారూఢ-విష్ణువు, అసుర సంహారం, నరసింహుడు (విష్ణువు అవతారం), త్రివిక్రముడు (విష్ణువు యొక్క మరో అవతారం), శివ తాండవం (నృత్య భంగిమలో శివుడు), బ్రహ్మ యొక్క ఐదవ తలను ఖండిస్తున్న శివుడు, దక్ష యజ్ఞ విధ్వంసం, బ్రహ్మ తో పాటు అతని భార్య, గంగాధర, ఊర్ధ్వ తాండవం, భూదేవి  శ్రీదేవితో కూడిన విష్ణువు, లింగోద్భవ, భిక్షాటన, రావణుడు,  ఆత్మలింగ చండికేశ్వరునికి ప్రార్థనలు చేస్తున్న వాలి వంటి అనేక చిత్రాలు ఉన్నాయి. అన్ని చిత్రాలలో, వృషభంపై కూర్చున్న అర్ధనారీశ్వర విగ్రహం అత్యంత ముఖ్యమైనదిగా పరిగణించబడుతుంది.

విమానం యొక్క దక్షిణాభిముఖ గోడపై ప్రశాంతమైన కూర్చున్న భంగిమలో ఉన్న శివుని యొక్క అత్యంత సుందరమైన చిత్రం ఉంది, దీనిని దక్షిణామూర్తి అని పిలుస్తారు,, దాని పశ్చిమ గోడపై లింగోద్భవ రూపంలో ఉన్న శివుడు ఉన్నాడు. 

గోపురం యొక్క అన్ని బాహ్య ముఖాలపై చిన్న దేవాలయాల వలె కనిపించే బహుళ మందిరాలు పొందుపరచబడ్డాయి. ఈ మందిరాలు శాల (దీర్ఘచతురస్రాకార), కూట (చతురస్రాకార),  పంజర (అర్ధ వృత్తాకార) శైలులు అనే మూడు లక్షణాలను కలిగి ఉన్నాయి. ప్రవేశ ద్వారం గోడను కూడా ఎనిమిది చిన్న మందిరాలు అలంకరిస్తున్నాయి. ప్రధాన మందిరాన్ని చుట్టుముట్టిన ప్రాకారపు గోడ యొక్క గూళ్ళలో 58 చిన్న మందిరాలు నిర్మించబడ్డాయి; అవి శివుడు, అతని భార్య పార్వతి ల అనేక నృత్య రూపాలలో సోమస్కంద శిల్పాలను వర్ణిస్తాయి.

ఈ ఆలయాన్ని ఇసుకరాయిలా కనిపించే జియోపాలిమర్‌ను ఉపయోగించి నిర్మించి ఉండవచ్చు.

 ఇతర లక్షణాలు 

ఈ శిల్పాల యొక్క విశిష్ట లక్షణం ఏమిటంటే, అనేక దిశలలో బయటకు పొడుచుకు వచ్చినట్లుగా ఉండే నిటారుగా నిలబడిన సింహాల చిత్రణ విరివిగా ఉండటం. ఇక్కడ శివుని యొక్క రెండు శిల్పాలు ఉన్నాయి, వాటిలో ఆయన చేతిలో ఆలపిని వీణను పట్టుకుని ఉన్నట్లు కనిపిస్తాడు. ఈ శిల్పాలలో కనిపించే వీణలకు, ప్రస్తుత కాలపు వీణకు మధ్య చాలా వ్యత్యాసం ఉంది. మతవిలాస ప్రహసనానికి సంబంధించిన అందమైన శిల్పాలు కూడా ఇక్కడ ఉన్నాయి. ఈ ఆలయంలోనే అత్యంత పురాతనమైన శిలాశాసనం కూడా ఉంది, ఇది ఇరవై ఎనిమిది శైవాగమాల గురించి నమోదు చేస్తుంది, దీనిలో పల్లవ రాజు రాజసింహవర్మన్ శైవమతంపై తనకున్న విశ్వాసాన్ని తెలియజేస్తాడు.  లోపలి గోడలపై ఉన్న కుడ్యచిత్రాలు చక్కగా సంరక్షించబడ్డాయి.

 ప్రదక్షిణ మార్గం 
ఆలయ ప్రాంగణ గోడ వెంబడి ప్రతీకాత్మక అర్థం కలిగిన ఒక ప్రదక్షిణ మార్గం ఉంది. ప్రదక్షిణ చేయడానికి, భక్తులు పాకుతూ వెళ్లవలసిన ఒక ఇరుకైన ప్రవేశ మార్గం ఉంది. ఆ మార్గాన్ని చేరుకోవడానికి ఏడు మెట్లు ఎక్కాలి. ఆ ఇరుకైన మార్గం గుండా వెళ్లడం జీవిత ప్రయాణానికి సూచిక. ప్రదక్షిణ చేసిన తర్వాత, మరణానికి ప్రతీకగా ఉన్న ఒక గుంట లేదా మరొక ఇరుకైన మార్గం గుండా బయటకు రావాలి. ఈ మార్గానికి ప్రవేశ ద్వారాన్ని మరణ ద్వారం  అని పిలుస్తారు. వివిధ దేవతల చుట్టూ ప్రదక్షిణ చేయడం స్వర్గాన్ని సందర్శించినంతటి ఆశీర్వాదాలను అందిస్తుందని నమ్ముతారు. ప్రదక్షిణ పూర్తి చేసి, పాకుతూ ఆ మార్గం నుండి బయటకు రావడం తల్లి గర్భం నుండి బయటకు రావడాన్ని సూచిస్తుంది. హిందువుల పునర్జన్మ సిద్ధాంతాన్ని కూడా వివరిస్తుంది. అందుకే, బయటకు వచ్చే ద్వారాన్ని జన్మ ద్వారం  అని పిలుస్తారు. ఈ ప్రదక్షిణ మార్గాన్ని పూర్తి చేయడం ద్వారా పునర్జన్మ చక్రం విచ్ఛిన్నమై మోక్షం లభిస్తుందని మరో నమ్మకం ఉంది. ఈ మార్గం వృద్ధాప్యం, మరణం, పునర్జన్మతో సహా జీవిత చక్రాన్ని వివరిస్తుంది. మహాశివరాత్రి ఈ ఆలయంలో జరిగే అతిపెద్ద పండుగ, ఈ సమయంలో వేలాది మంది భక్తులు సాయంత్రం వేళల్లో ఆలయానికి తరలివచ్చి ప్రధాన దైవానికి ప్రార్థనలు అర్పిస్తారు.    

 ఇవి కూడా చూడండి 

 అనేకధంగావదేశ్వర ఆలయం
 కల్లలగర్ ఆలయం
 కల్లేశ్వర ఆలయం, అంబాలి
 కళ్యాణసుందరేశర్ దేవాలయం, నల్లూరు
 కంపహేశ్వరర్ ఆలయం, తిరుబువనం

 మూలాలు 

 ఆధారాలు 



వర్గం:హిందూ దేవాలయాలు
వర్గం:శివాలయాలు
వర్గం:తమిళనాడు దేవాలయాలు
వర్గం:తమిళనాడు పర్యాటక ప్రదేశాలు
వర్గం:కాంచీపురం జిల్లా