అన్బిల్ సత్యవాకీశ్వరార్ ఆలయం

అన్బిల్ అలంతరై ఆలయం (సత్యవాహీశ్వరర్ ఆలయం అని కూడా పిలుస్తారు) అనేది లాల్గుడి సమీపంలోని అన్బిల్ అనే చిన్న గ్రామంలో కొల్లిడం నది ఒడ్డున ఉన్న శివునికి అంకితం చేయబడిన ఒక ఆలయం. ఇది భారతదేశంలోని తమిళనాడులోని తిరుచోత్రుత్తురై గ్రామంలో ఉన్న శివునికి అంకితం చేయబడిన ఒక హిందూ దేవాలయం.  ఇక్కడ శివుడు సత్యవాహీశ్వరర్‌గా పూజించబడతూ లింగ రూపంలో కొలువై ఉంటాడు, ఆయన భార్య పార్వతి సౌందరనాయకిగా కొలువై ఉంటుంది. ఈ ప్రధాన దైవాన్ని 7వ శతాబ్దపు తమిళ శైవ ప్రామాణిక గ్రంథమైన తేరవారంలో కీర్తించారు, దీనిని నాయనార్లుగా ప్రసిద్ధి చెందిన తమిళ కవి సాధువులు రచించారు. ఇది పాడల్ పెట్ర స్థలంగా వర్గీకరించబడింది.

ఈ దేవాలయానికి సంబంధించి అనేక శాసనాలు ఉన్నాయి, ఇవి చోళులు, తంజావూరు నాయకులు, తంజావూరు మరాఠా రాజ్యాల నుండి అందిన విరాళాలను సూచిస్తున్నాయి. ప్రస్తుత రాతి కట్టడంలో అత్యంత పురాతన భాగాలు 9వ శతాబ్దంలో చోళుల రాజవంశం కాలంలో నిర్మించబడ్డాయి, అయితే తర్వాతి విస్తరణలు 16వ శతాబ్దంలో తంజావూరు నాయకుల కాలం వరకు ఉన్న తరువాతి కాలాలకు ఆపాదించబడ్డాయి.

ఈ ఆలయంలో గోపురాలు అని పిలువబడే ఐదు అంతస్తుల ద్వార గోపురం ఉంది. ఈ ఆలయంలో అనేక ఉపాలయాలు ఉన్నాయి, వాటిలో సత్యవాహీశ్వరర్, సౌందరనాయకి దేవతల ఆలయాలు అత్యంత ప్రముఖమైనవి. ఆలయ సముదాయంలో అనేక మండపాలు, మూడు ప్రాంగణాలు ఉన్నాయి. ఈ ఆలయంలో ఉదయం 6:30 నుండి రాత్రి 8 గంటల వరకు వివిధ సమయాల్లో నాలుగు పూజలు జరుగుతాయి. దాని క్యాలెండర్‌లో ఐదు వార్షిక ఉత్సవాలు ఉన్నాయి. ఈ ఆలయాన్ని ప్రస్తుతం తమిళనాడు ప్రభుత్వ హిందూ మత, ధర్మాదాయ శాఖ నిర్వహిస్తోంది.

 పురాణం 
హిందూ పురాణాల ప్రకారం, ఈ ఆలయంలోని వినాయకుడిని “సెవి సైత వినాయగర్” అని పిలుస్తారు, అంటే “చెవులు ఒగ్గి విన్న వినాయకుడు”. ఆయన సంబందర్ అనే సాధువు యొక్క భక్తి గీతాలను శ్రద్ధగా విన్నారని నమ్మకం.

సంబందర్ సిర్కాళిలో పార్వతీ దేవిచే ఆశీర్వదించబడిన ఒక దైవాంశ సంభూతుడైన బాలుడు. చిన్నతనం నుండే అతను శివుని స్తుతిస్తూ అందమైన పాటలు పాడాడు అతడు కావేరీ నది వెంబడి అనేక దేవాలయాలను సందర్శించాడు.

సంబందర్ ఈ ప్రదేశానికి చేరుకున్నప్పుడు, కొల్లిడం నదికి అవతలి ఒడ్డున ఉన్న శివాలయాన్ని చూశాడు. శివుడు అతని భక్తిని పరీక్షించాలనుకుని, నదిలో వరద సృష్టించాడు, దాంతో సంబందర్ నదిని దాటడం అసాధ్యమైంది. అవతలి ఒడ్డున నిలబడి, ఆ యువ సాధువు శివుని కీర్తిస్తూ పాటలు పాడటం ప్రారంభించాడు.

శివుని కుమారుడైన వినాయకుడు ఆ పాటలు విని చాలా సంతోషించాడు. ఆయన తల వంచి, ఎంతో భక్తితో విన్నాడు. ఈ కారణంగానే, ఆయనను సెవి సైత వినాయగర్ — అంటే చెవులు ఒగ్గి విన్న వినాయకుడు — అని పిలుస్తారు. ఆలయం లోపల, వినాయకుడు ఈ వినే భంగిమలో ఉన్న ఒక ప్రత్యేక విగ్రహం ఉంది.

చాలా కాలం క్రితం, ఈ ఆలయం చుట్టూ చాలా మంది బ్రాహ్మణులు నివసిస్తూ ప్రతిరోజూ సామవేదాన్ని పఠించేవారు. వినాయకుడు వారి పవిత్ర పఠనాన్ని విన్నందున, ఆయనను “సామగానం కెట్ట వినాయగర్” అని కూడా పిలుస్తారు, అంటే “సామవేదాన్ని విన్న వినాయకుడు”.

ఈనాటికీ, ఈ ఆలయం చుట్టూ బ్రాహ్మణులు నివసిస్తూ, ఈ ప్రాచీన సంప్రదాయాన్ని సజీవంగా ఉంచుతూ సామవేదాన్ని పఠిస్తున్నారు.

 చరిత్ర 
అన్బిల్ అనేది తిరుచి జిల్లాలోని ఒక గ్రామం, ఇక్కడ వరదరాజ పెరుమాళ్ ఆలయం, శివాలయం, మరియమ్మన్ ఆలయం, ఆచ్చి రామవల్లి అమ్మన్ ఆలయంతో సహా అనేక చోళ దేవాలయాలు ఉన్నాయి. ఈ ఆలయంలో 1902, 1938 సంవత్సరాలకు సంబంధించిన అనేక శాసనాలు నమోదు చేయబడ్డాయి. 1902 నాటి 13 శాసనాలు 595 నుండి 601 వరకు సంఖ్యలతో నమోదు చేయబడ్డాయి. 1938 నాటి ఆరు శాసనాలు ఉన్నాయి. మొత్తం శాసనాలలో, ఏడు శాసనాలు సుందరరాజ పెరుమాళ్ ఆలయం నుండి నమోదు చేయబడ్డాయి. మొత్తంలో ఏడు సుందరరాజ పెరుమాళ్ ఆలయం నుండి నమోదు చేయబడ్డాయి. మొదటి పరాంతక చోళుడు ఈ ఆలయాన్ని నిర్మించాడని నమ్ముతారు. శాసనాలు ప్రధాన దేవతను బ్రహ్మపురీశ్వరర్ గా పేర్కొన్నాయి. ఈ శాసనాలు మొదటి మారవర్మన్ కులశేఖర పాండ్యన్, మూడవ రాజేంద్ర చోళుడు, హొయసల వీరమాదేవర్, పరకేశరివర్మన్, రాజరాజదేవన్ వంటి వివిధ రాజుల నుండి వచ్చాయి. ఈ ఆలయాన్ని ఇప్పుడు తమిళనాడు ప్రభుత్వ హిందూ మత, స్వచ్ఛంద ఎండోమెంట్స్ విభాగం నిర్వహిస్తోంది.

 ఆర్కిటెక్చర్ 
ఈ ఆలయం తమిళనాడులోని తంజావూరు జిల్లాలో ఉన్న అన్బిల్ గ్రామంలో ఉంది. ఇది కొల్లిడం నదికి ఉత్తర ఒడ్డున, తిరుచ్చి నుండి సుమారు 15 కిలోమీటర్ల దూరంలో,  లాల్గుడి నుండి 3 కిలోమీటర్ల దూరంలో, తిరుచ్చి–తిరుమళపాడి రహదారిపై ఉంది.

ఈ ఆలయానికి మూడు ప్రాకారాలు (ఆలయం చుట్టూ ఉన్న మూసి ఉన్న మార్గాలు),  అనేక మండపాలు ఉన్నాయి. ఆలయం తూర్పు ముఖంగా ఉంటుంది.  భక్తులు ఐదు అంతస్తుల రాజగోపురం (ప్రధాన గోపురం) ద్వారా లోపలికి ప్రవేశిస్తారు.

ప్రధాన దైవం శివుడు, లింగ రూపంలో చతురస్రాకార గర్భగుడిలో కొలువై ఉన్నాడు. దాని ముందు అర్ధమండపం ఉంది, ఇది గర్భగుడి అంత వెడల్పు ఉండి, దాని పొడవుకు రెట్టింపు ఉంటుంది,  తూర్పు వైపుకు విస్తరించి ఉంటుంది. దాని తర్వాత ముఖమండపం ఉంది, ఇది కూడా చతురస్రాకారంలో ఉంటుంది.

గర్భగుడి యొక్క బయటి గోడలపై, దేవకోష్ఠాలు అని పిలువబడే దేవతల కోసం ఐదు గూళ్లు ఉన్నాయి. ప్రస్తుతం, అక్కడ దక్షిణామూర్తి, బ్రహ్మ విగ్రహాలు మాత్రమే మిగిలి ఉన్నాయి.

అర్ధమండపం ప్రవేశ ద్వారం వద్ద, ఇరువైపులా ఒక్కొక్కటి చొప్పున రెండు పెద్ద ద్వారపాలక విగ్రహాలు ఉన్నాయి.

ఈ ఆలయానికి గాయత్రీ తీర్థం, కొల్లిడం నది అనే రెండు పవిత్ర జల వనరులు ఉన్నాయి.

ఆలయంలోని స్తంభాలలో ఒకదానిపై ఒక ప్రత్యేకమైన పాము శిల్పం ఉంది, దాని తల స్తంభం ఒక వైపు, తోక మరొక వైపు ఉంటుంది.

ఆలయం లోపల బ్రహ్మ దేవుడికి ప్రత్యేక మందిరం కూడా ఉంది. . 

 ఆరాధన పద్ధతులు, మతపరమైన ప్రాముఖ్యత 
ఆలయ పూజారులు ప్రతిరోజూ,  పండుగలలో పూజలు నిర్వహిస్తారు. తమిళనాడులోని చాలా శివాలయాల మాదిరిగానే, ఇక్కడి పూజారులు కూడా శైవ బ్రాహ్మణ సమాజానికి చెందినవారు.

ఆలయంలో ప్రతిరోజూ ఐదు పూజలు జరుగుతాయి:

 ఉషత్కాలం – ఉదయం 6:30 గంటలకు
 కాలసంధి – ఉదయం 8:00 గంటలకు
 ఉచ్చికాలం – మధ్యాహ్నం 12:00 గంటలకు
 సాయరక్షై – సాయంత్రం 5:00 గంటలకు
 అర్థజామం – రాత్రి 8:00 గంటలకు

ప్రతి పూజలో నాలుగు ప్రధాన భాగాలు ఉంటాయి:

 అభిషేకం – పవిత్ర ద్రవాలతో దేవునికి స్నానం చేయించడం
 అలంకారం – దేవుని అలంకరించడం
 నైవేద్యం – ఆహారాన్ని సమర్పించడం
 దీపారాధన – దేవుని ముందు దీపాలను ఊపడం

ఈ ఆచారాలు శ్రీ సత్యవాగీశ్వర స్వామి (శివుడు),  సౌందరనాయకి అమ్మవారికి ఇద్దరికీ నిర్వహిస్తారు.

పూజ సమయంలో, నాదస్వరం (ఒక వాయిద్యం), తవిల్ (ఒక డప్పు) వాయిస్తారు. పూజారులు వేద మంత్రాలను పఠిస్తారు.  భక్తులు ఆలయ ధ్వజస్తంభం ముందు సాష్టాంగ నమస్కారం చేస్తారు.

ఆలయంలో ఈ క్రిందివి కూడా పాటిస్తారు:

 సోమవారం,శుక్రవారం వంటి వారపు పూజలు
 ప్రదోషం వంటి పక్షం రోజుల పూజలు
 అమావాస్య, కృత్తిక, పౌర్ణమి, చతుర్థి వంటి నెలవారీ పండుగలు
 ఆలయ ప్రధాన పండుగ మహాశివరాత్రి, దీనిని ఫిబ్రవరి-మార్చి నెలల్లో జరుపుకుంటారు.     

7వ శతాబ్దపు తమిళ శైవ కవులు తిరుగ్నన సంబందర్,  అప్పర్, తిరుమురై సంకలనం చేసిన <i id="mwuQ">తేవరం</i> సత్యవీశ్వరార్ను పూజించారు. ఈ ఆలయం తేవరంలో గౌరవించబడినందున, ఇది శైవ కానన్ లో ప్రస్తావించబడిన 275 దేవాలయాలలో ఒకటైన పాదల్ పెట్రా స్థలం వర్గీకరించబడింది.Census of India, 1961, Volume 7; Volume 9

 మూలాలు 

 బాహ్య లింకులు 

వర్గం:Coordinates on Wikidata
వర్గం:తమిళనాడు దేవాలయాలు