దారాబ్ జెహాంగీర్ జుస్సావాలా

దారాబ్ జెహాంగీర్ జుస్సావాలా (1915 – 1999) భారతదేశానికి చెందిన ప్రముఖ వైద్య–శస్త్రచికిత్స క్యాన్సర్ నిపుణుడు (మెడికల్-కమ్-సర్జికల్ ఆంకాలజిస్ట్), వైద్య రచయిత మరియు టాటా మెమోరియల్ సెంటర్ డైరెక్టర్‌గా సేవలందించారు.  

1951లో నావల్ టాటాతో కలిసి ఆయన ఇండియన్ క్యాన్సర్ సొసైటీను సహ–స్థాపకుడిగా ప్రారంభించారు. 1956లో ముంబయిలోని పారెల్ ప్రాంతంలో ఇండియన్ క్యాన్సర్ రిహాబిలిటేషన్ సెంటర్ను స్థాపించారు. ఇది భారతదేశంలోనే తొలి క్యాన్సర్ పునరావాస కేంద్రం కాగా, ఆసియాలోనే అతిపెద్ద కేంద్రంగా గుర్తింపు పొందింది.  

అతను లేడీ రతన్ టాటా మెడికల్ అండ్ రీసెర్చ్ సెంటర్ డైరెక్టర్‌గా, అలాగే బ్రీచ్ క్యాండీ హాస్పిటల్ మరియు జస్లోక్ హాస్పిటల్లలో గౌరవ కన్సల్టెంట్‌గా సేవలందించారు.  

రాయల్ సొసైటీ ఆఫ్ మెడిసిన్, జాతీయ వైద్య శాస్త్ర అకాడమీ, భారత విజ్ఞాన అకాడమీ, భారత జాతీయ విజ్ఞాన అకాడమీ మరియు అమెరికన్ కాలేజ్ ఆఫ్ సర్జన్స్ వంటి ప్రతిష్ఠాత్మక సంస్థలకు ఫెలోగా ఎన్నికయ్యారు. ఆయనకు ధన్వంతరి అవార్డు సహా అనేక ప్రతిష్ఠాత్మక ఉపన్యాస అవార్డులు లభించాయి.  

భారత ప్రభుత్వం వైద్య రంగానికి చేసిన విశేష సేవలకు గాను 1975లో దేశపు మూడవ అత్యున్నత పౌర పురస్కారమైన పద్మభూషణ్ను ప్రదానం చేసింది.

 జీవిత చరిత్ర 
దారాబ్ జుస్సావాలా 1915 ఏప్రిల్ 13న మహారాష్ట్ర రాష్ట్రంలోని బొంబాయి నగరంలో జెహాంగీర్ బెజోంజీ జుస్సావాలా మరియు షిరిన్‌బాయి దంపతులకు జన్మించారు. 1938లో బొంబాయి విశ్వవిద్యాలయం నుండి వైద్య పట్టభద్రులయ్యారు. తరువాత 1942లో అదే విశ్వవిద్యాలయం నుంచి మాస్టర్స్ డిగ్రీ సాధించారు.  

తదుపరి కాలంలో ఎడిన్‌బర్గ్ రాయల్ కాలేజ్ ఆఫ్ సర్జన్స్ నుండి మెడికల్ మరియు సర్జికల్ ఆంకాలజీలో ఫెలోషిప్ పొందారు. 1948లో టాటా మెమోరియల్ హాస్పిటల్లో శస్త్రచికిత్స వైద్యుడిగా తన వైద్య జీవితాన్ని ప్రారంభించి, భారతదేశంలో తొలి శస్త్రచికిత్స క్యాన్సర్ నిపుణుల్లో ఒకరిగా గుర్తింపు పొందారు.  

1973 వరకు శస్త్రచికిత్స వైద్యుడిగా సేవలందించిన ఆయన, ఆ తరువాత ఆసుపత్రి డైరెక్టర్‌గా నియమితులై 1980 వరకు ఆ బాధ్యతలు నిర్వహించారు. 1983 వరకు ఆంకాలజీ ప్రొఫెసర్‌గా పనిచేసి, 1986 వరకు టాటా మెమోరియల్ సెంటర్‌తో అనుబంధం కొనసాగించారు. అనంతరం లేడీ రతన్ టాటా మెడికల్ అండ్ రీసెర్చ్ సెంటర్కు మారారు.  

1951లో స్థాపించిన ఇండియన్ క్యాన్సర్ సొసైటీ ద్వారా భారతదేశంలో క్యాన్సర్ అవగాహన, చికిత్స మరియు పునరావాస సేవలకు వ్యవస్థబద్ధమైన రూపం కల్పించారు. 1963లో భారతదేశపు తొలి జనాభా ఆధారిత క్యాన్సర్ రిజిస్ట్రీకి పరిశోధనా సమాచారాన్ని అందించారు. అదే సంవత్సరంలో ఇండియన్ జర్నల్ ఆఫ్ క్యాన్సర్ను స్థాపించారు.  

టాటా మెమోరియల్ సెంటర్‌లో భారతదేశపు తొలి సైటాలజీ ప్రయోగశాల మరియు తొలి కీమోథెరపీ సదుపాయాలను స్థాపించిన ఘనత కూడా ఆయనకే చెందుతుంది. ప్రపంచ ఆరోగ్య సంస్థ (WHO) నిపుణుల కమిటీలో సభ్యుడిగా కూడా పనిచేశారు.  

హ్యాండ్‌బుక్ ఆఫ్ డయాగ్నోసిస్ అండ్ ట్రీట్‌మెంట్ ఆఫ్ క్యాన్సర్ (1980) అనే ప్రముఖ వైద్య గ్రంథాన్ని రచించారు. అంతేకాక అనేక పీర్-రివ్యూడ్ వైద్య జర్నల్స్‌లో పరిశోధనా వ్యాసాలు ప్రచురించారు.  

1999 జనవరి 29న ఆయన మరణించారు. ఆయన భార్య గెర్ట్రూడ్ ఆయనకు వారసురాలిగా ఉన్నారు.

 పురస్కారాలు మరియు గౌరవాలు 
 జాతీయ వైద్య శాస్త్ర అకాడమీ ఫెలో – 1966
 భారత విజ్ఞాన అకాడమీ ఫెలో – 1975
 భారత జాతీయ విజ్ఞాన అకాడమీ ఫెలో – 1983
 ధన్వంతరి అవార్డు – 1981  
 ICMR రాజా రవి షేర్‌సింగ్ ఆఫ్ కల్సియా స్మారక అవార్డు – 1971  
 పద్మభూషణ్ – 1975  

 మూలాలు 

వర్గం:పద్మభూషణ్ పురస్కార గ్రహీతలు (వైద్యం)
వర్గం:1915 జననాలు
వర్గం:1999 మరణాలు
వర్గం:ఎడిన్‌బర్గ్ రాయల్ కాలేజ్ ఆఫ్ సర్జన్స్ ఫెలోస్
వర్గం:భారత విజ్ఞాన అకాడమీ ఫెలోస్
వర్గం:జాతీయ వైద్య శాస్త్ర అకాడమీ ఫెలోస్
వర్గం:భారత జాతీయ విజ్ఞాన అకాడమీ ఫెలోస్
వర్గం:భారతీయ క్యాన్సర్ నిపుణులు
వర్గం:భారతీయ వైద్య అధ్యాపకులు
వర్గం:భారతీయ వైద్య రచయితలు
వర్గం:ప్రపంచ ఆరోగ్య సంస్థ అధికారులు
వర్గం:ముంబయి నుండి వైద్యులు
వర్గం:ఐక్యరాజ్యసమితి భారతీయ అధికారులు
వర్గం:20వ శతాబ్దపు భారతీయ శస్త్రచికిత్స వైద్యులు
వర్గం:ముంబయి పార్సీ ప్రజలు