నింద్ర నారాయణ పెరుమాళ్ దేవాలయం

నిన్ర నారాయణ పెరుమాళ్ ఆలయం (నింద్ర నారాయణ పెరుమాళ్ ఆలయం అని కూడా పిలుస్తారు) లేదా తిరుత్తంకాల్ అనేది తమిళనాడు రాష్ట్రంలోని దక్షిణ భారతదేశంలో శివకాశి సమీపంలోని తిరుత్తంగల్ పట్టణంలో ఉన్న ఒక హిందూ దేవాలయం. ఈ ఆలయం హిందూ దేవుడు విష్ణువుకు అంకితమైంది. ద్రావిడ శిల్పశైలిలో నిర్మించబడిన ఈ ఆలయం, క్రీస్తుశకం 6వ–9వ శతాబ్దాల మధ్య జీవించిన ఆళ్వార్ సంతుల ప్రారంభ మధ్యయుగ తమిళ గ్రంథ సమాహారమైన దివ్య ప్రబంధంలో మహిమాపరచబడింది. ఇది విష్ణువుకు అంకితమైన 108 దివ్యదేశాలులో ఒకటి. ఇక్కడ విష్ణువును నిన్ర నారాయణునిగా, ఆయన సహధర్మిణి లక్ష్మీదేవిను అరుణకమల మహాదేవిగా పూజిస్తారు.

ఈ ఆలయ ప్రస్తుత రూపాన్ని పాండ్య రాజైన దేవేంద్ర వల్లభ నిర్మించాడని నమ్మకం. ఆలయంలో రెండు శిలాగుహలలో మూడు శాసనాలు ఉన్నాయి. వాటిలో రెండు 8వ శతాబ్ద కాలానికి చెందినవిగా పేర్కొనబడుతున్నాయి. ఈ ఆలయం సుమారు 100 అడుగులు (30 మీటర్లు)  ఎత్తుగల గ్రానైట్ కొండపై నిర్మించబడింది. ఆలయాన్ని గ్రానైట్ ప్రాకార గోడ చుట్టుముట్టి ఉంది. దీనిలోని అన్ని ఉప ఉపాలయాలు, జలాశయాలు ఆ గోడలోపల ఉంటాయి. ఇతర ఆలయాల మాదిరిగా ఈ ఆలయానికి ప్రధాన ప్రవేశ రాజగోపురం లేదు. తరువాతి పాండ్య రాజులు, విజయనగర పాలకులు, నాయక రాజులు ఆలయానికి అనేక నిర్మాణాలను జోడించారు. ఈ ఆలయం ప్రసిద్ధ శివ ఆలయమైన కరుణెల్లినాథర్ ఆలయం ఎదురువైపు ఉంది. ఆ ఆలయం నుండి కొండ మార్గం ద్వారా ఇక్కడికి చేరుకోవచ్చు.

నిన్ర నారాయణుడు శ్రీదేవి, భూదేవిలకు దర్శనమిచ్చాడని నమ్మకం. ఆలయంలో రోజుకు నాలుగు పూజా కర్మకాండలు నిర్వహించబడతాయి, సంవత్సరంలో అనేక ఉత్సవాలు జరుపబడతాయి. వాటిలో వైకాసి వసంతోత్సవం, పిళ్ళై లోకాచార్య ఉత్సవం, కూరతాళ్వార్ ఉత్సవం అత్యంత ముఖ్యమైనవి. ఇవి ప్రతి ఒక్కటి పది రోజుల పాటు జరుపబడతాయి. ఈ ఆలయాన్ని తమిళనాడు ప్రభుత్వం ఆధీనంలోని హిందూ మత, ధర్మాదాయ మండలి నిర్వహించి పరిపాలిస్తోంది.

పురాణ కథ
ఆలయ విమానం|240px|thumb|left|alt=ఆలయ గర్భగుడి పైకప్పు
ఆలయానికి సంబంధించిన స్థల పురాణం ప్రకారం, విష్ణువు సహధర్మచారిణులైన  శ్రీదేవి, భూదేవి, నీలాదేవి మధ్య విష్ణుపట్ల ఎవరు ఎక్కువ భక్తి కలిగి ఉన్నారనే విషయంలో ఒక పోటీ జరిగింది. శ్రీదేవి భూమిపైకి అవతరించి, వరి పొలాలతో చుట్టుముట్టబడిన ఒక ఒంటరి ప్రదేశాన్ని శుభ్రపరచింది. ఆమె భక్తితో అక్కడ ధ్యానం చేయగా, ఆమె పూజా శక్తి ప్రభావంతో అనేక ఋషులు ఆ ప్రదేశంలో ఆమెను ఆరాధించడం ప్రారంభించారు. ఒంటరిగా ఉండటం తగదని భావించి, ఆమె ఒక తీర్థం (జలాశయం)ను సృష్టించి విష్ణువును ప్రార్థించింది. ఆమె భక్తికి ప్రసన్నుడైన విష్ణువు ఆ స్థలంలో ప్రత్యక్షమయ్యాడు. భూదేవి, నీలాదేవి కూడా ఆమెను అనుసరించి, శ్రీదేవియే తమలో అత్యంత భక్తిశాలినని అంగీకరించారు. విష్ణువు తన సహధర్మిణులతో పాటు అక్కడ నివసించాలనుకొని అక్కడే స్థిరపడాడు (తమిళంలో తంగల్ అంటే నివసించడం అని అర్థం).  

మరో పురాణ కథనం ప్రకారం, కృష్ణుడు మనవడు అనిరుద్ధుడు ఈ స్థలంలో వివాహం చేసుకున్నాడని చెబుతారు.

ఇంకొక కథనం ప్రకారం, శ్రీరంగం రంగనాథస్వామి ఆలయంలోని రంగనాథుడు ఆండాళ్ భక్తికి ఆకర్షితుడై ఆమెను వివాహం చేసుకోవాలని నిర్ణయించాడు. ఆమెను కోరేందుకు శ్రీవిల్లిపుత్తూర్ దివ్యదేశం వైపు ప్రయాణం ప్రారంభించాడు. ఈ ప్రదేశానికి చేరుకున్నప్పుడు రాత్రి అయింది. అందువల్ల ఆయన అక్కడే రాత్రి గడపాలని నిర్ణయించాడు. ఆయన అక్కడ నిలిచినందున ఈ స్థలం తిరుత్తంగల్గా ప్రసిద్ధి చెందింది, కొండకు తలగిరి అనే పేరు వచ్చింది.

ఈ ఆలయం బ్రహ్మాండ పురాణం ఎనిమిదవ అధ్యాయంలో ప్రస్తావించబడింది. ఇందులో పురూరవ చక్రవర్తి కథ ఉంటుంది. పురూరవుడు భారతవర్షంలోని ధర్మనిష్ఠ రాజు. వృద్ధాప్యానికి చేరుకున్న తరువాత తన రాజ్యాన్ని కుమారులకు అప్పగించాడు. తపస్సు చేయడానికి సరైన స్థలాన్ని సూచించమని ఋషులను ఆశ్రయించగా, వారు అతనిని తిరుత్తంగల్‌కు పంపారు. ఘోర తపస్సు చేసిన తరువాత మహావిష్ణువు అతనికి దర్శనమిచ్చాడు.

పాండ్య వంశానికి చెందిన దేవేంద్ర వల్లభ ఒకసారి పులిని వేటాడుతూ తిరుత్తంగల్‌కు చేరుకున్నాడు. పులిపై బాణం విడిచేటప్పుడు ఒక దైవ స్వరం ఆ పులి చరిత్రను వివరించింది. గత జన్మలో ఆ పులి చంద్రకేతు అనే రాజుగా ఉండి తపస్సు నియమాలను పాటించకపోవడంతో పులిగా పునర్జన్మ పొందాడని చెబుతారు. మహావిష్ణువు దేవేంద్ర వల్లభకు, పులికి దర్శనమిచ్చాడు. ఈ సంఘటనకు స్మారకంగా ఆలయం సమీపంలోని శిలను పులిపరై అని పిలుస్తారు (తమిళంలో పులి అంటే పులి, పరై అంటే కొండ).

ఒకసారి ఒక మర్రిచెట్టు, ఆదిశేషుడు విష్ణువుకు ఎవరు దగ్గరగా ఉండగలరనే విషయంపై వాదించారు. సృష్టికర్త అయిన బ్రహ్మ తీర్పు చెప్పమని కోరగా, ఆయన ఆదిశేషుడి పక్షాన తీర్పునిచ్చాడు. ఆదిశేషుడు విష్ణువు శయనించే సర్పపీఠంగా మారాడు.  

మర్రిచెట్టు తీవ్ర అసంతృప్తి చెంది తిరుత్తంగల్‌లో విష్ణువును ప్రార్థిస్తూ ఘోర తపస్సు ప్రారంభించింది. విష్ణువు ఆ మర్రిచెట్టుకు దర్శనమిచ్చి, తిరుత్తంగల్‌లో తనను మోయే భాగ్యం అందిస్తానని వరమిచ్చాడు. ఆ శిలను మర్రిచెట్టుగా భావించి ఈ కొండను తంగల్గిరిగా పిలుస్తారు. ఈ పురాణం ఆధారంగా, మానసిక అలసట, శారీరక క్లాంతితో బాధపడే భక్తులకు ఈ ఆలయం ఉపశమనం ఇస్తుందని సాధారణ నమ్మకం.
చరిత్ర

నిన్ర నారాయణ పెరుమాళ్ ఆలయాన్ని పాండ్యులు నిర్మించారని నమ్మకం. ఆలయంలో అనేక శాసనాలు లభించాయి. వీటిలో ఆలయానికి సమర్పించిన దానధర్మాల వివరాలు ఉన్నాయి. క్రీస్తుశకం 1032 నాటి ఒక శాసనం ఈ ఆలయ దేవతను పరమస్వామిగా పేర్కొంటూ, ఆయన స్వచ్ఛందంగా ఈ కొండను తన నివాసంగా ఎంచుకున్నాడని చెబుతుంది. ఆలయ పక్కన వల్లభ పేరేరి అనే సరస్సు ఉండేదని కూడా పేర్కొనబడింది.  

మరవర్మన్ కులశేఖర పాండ్యన్ I (1308–1323) పాలన సమయంలో సింహపెరుమాళ్ (నరసింహుడు) విగ్రహం కోసం ఒక ఉప ఆలయం నిర్మించబడింది. పాండ్య సామ్రాజ్య అధికారిగా ఉన్న తిరువేంకటనాథుని ఇద్దరు కుమారులు పడమర ప్రాకారాన్ని నిర్మించారు.  

క్రీస్తుశకం 1220లో వారు ఒక మఠాన్ని నిర్మించి, రామాయణం, మహాభారతం, పురాణాలు పఠనానికి దానధర్మాలు ఏర్పాటు చేశారు. మరవర్మన్ సుందర పాండ్యన్ (1216–1238) పాలన సమయంలో ప్రత్యేక పూజలు ఏర్పాటు చేయబడ్డాయి.  

1227లో సుందర పాండ్యుని మంత్రి గురుకులతరైయన్ గర్భగుడి, మహామండపం, అర్ధమండపం నిర్మాణాన్ని ఏర్పాటు చేశాడు. తరువాతి కాలంలో తిరుమంగై ఆండాళ్ అనే మహిళ కర్మచనై ఎంపెరుమాన్, దేవీమాతల లోహ విగ్రహాలను ప్రతిష్ఠించింది. అమావాస్య రోజున ఉత్సవ విగ్రహాలను ఊరేగింపుగా తీసుకెళ్లే పద్ధతి ఉండేది. ఈ శాసనాలు ఉన్న రాయి పగిలిపోవడంతో వాటి విషయాన్ని మరలా ప్రతిలిపి చేశారు.  

ఆధునిక కాలంలో రామానుజదాస, నారాయణదాస అనే ఇద్దరు దాతలు కల్యాణ మండపం, గరుడ మండపం, ఇతర మండపాల నిర్మాణాన్ని చేపట్టారు.  

1979లో భారీ వర్షాల కారణంగా 120 అడుగుల పొడవు, 30 అడుగుల ఎత్తు గల ఉత్తర ప్రాకార గోడ కూలిపోయింది. స్థానిక ప్రజల సహకారంతో దాన్ని మరమ్మతు చేశారు.  

ప్రస్తుతం ఈ ఆలయాన్ని తమిళనాడు ప్రభుత్వం ఆధీనంలోని హిందూ మత, ధర్మాదాయ మండలి నిర్వహించి పరిపాలిస్తోంది.
స్థాపత్యం
నిన్ర నారాయణ పెరుమాళ్ ఆలయం శివకాశి నుండి 2 కి.మీ  దూరంలో ఉన్న తిరుత్తంగల్ పట్టణంలో మదురై రహదారి పక్కన ఉంది. ఈ ఆలయం 100 అడుగుల (30 మీటర్ల) ఎత్తుగల గ్రానైట్ కొండపై నిర్మించబడింది. ఆలయాన్ని గ్రానైట్ ప్రాకార గోడ చుట్టుముట్టి ఉంది. ఈ గోడలో ఆలయంలోని అన్ని ఉపశ్రైన్లు, జలాశయాలు ఉంటాయి.  

ఈ ఆలయం ప్రసిద్ధ శివాలయమైన కరుణెల్లినాథర్ ఆలయం ఎదురువైపు ఉంది. ఆ ఆలయం నుండి కొండ మార్గం ద్వారా ఇక్కడికి చేరుకోవచ్చు. ప్రధాన ప్రవేశ ద్వారమైన రాజగోపురం ఇతర దక్షిణ భారత ఆలయాల మాదిరిగా సుడిగుండాలా ఎత్తుగా కాకుండా సమతల నిర్మాణంతో ఉంటుంది.  

ప్రధాన దేవత నిన్ర నారాయణుని విగ్రహం ఆలయంలోని మూడవ అంతస్తులో తూర్పు ముఖంగా నిలుచున్న భంగిమలో దర్శనమిస్తుంది. ఆయన అభయ ముద్రలో (భక్తులు శరణు పొందాలని సూచించే భంగిమలో) కుడి పాదాన్ని చూపిస్తాడు.  

అయన భూదేవి, శ్రీదేవికి దర్శనమిచ్చాడని నమ్మకం. వీరి విగ్రహాలు గర్భగుడిలో ఉన్నాయి. ఈ అంతస్తులో మహామండపం, విష్ణువు వాహనమైన గరుడుడు ఉపశ్రైన్ కూడా ఉంది. గరుడుడు తన కుడిచేతిలో అమృతం కుండను, ఎడమచేతిలో ఒక సర్పాన్ని పట్టుకున్న ప్రత్యేక భంగిమలో దర్శనమిస్తాడు. మిగిలిన రెండు చేతులు ప్రార్థనా భంగిమలో ఉంటాయి.  

గర్భగుడిని భారీ రూపంలోని ద్వారపాలక విగ్రహాలు కాపాడుతున్నాయి. ఇవి సత్తూర్ కోలారపట్టి పాలన కాలంలో నిర్మించబడ్డాయని భావిస్తారు. గర్భగుడిలో నின்ற నారాయణ పెరుమాళ్‌కు సంబంధించిన పదకొండు విగ్రహాలు ఉన్నాయి. వీటిలో మార్కండేయుడు, గరుడుడు, అరుణుడు, విశ్వకర్మ, భూదేవి, శ్రీదేవి కుడివైపు, ఎడమవైపు నీలాదేవి, ఉష, అనిరుద్ధుడు, భృగు ఉన్నారు.  

ఉత్సవ లోహ విగ్రహమైన తిరుత్తంగల్ అప్పన్ ఈ విగ్రహాల ముందు ఉంచబడింది. దేవతా విగ్రహాలు స్తుక్కోతో తయారైనందున ఇతర ఆలయాల మాదిరిగా అభిషేకం చేయరు.  

గర్భగుడిపై ఉన్న విమానంను సోమచంద్ర విమానం అని పిలుస్తారు. ఇది శ్రీరంగం రంగనాథస్వామి ఆలయం, అళగర్కోయిల్ విమానాలతో సారూప్యత కలిగి ఉంది. గర్భగుడి పరిసర ప్రాకారంలో నర్దనకృష్ణుడు, ఆండాళ్, దుర్గ, వినాయకుడు విగ్రహాలు ఉన్నాయి. ఆళ్వార్ల విగ్రహాలు గర్భగుడికి తీసుకువెళ్లే మండపంలో ఉన్నాయి.

నిన్ర  నారాయణుని సహధర్మిణి అరుణ మహాదేవి (శేన్బగవల్లి అని కూడా పిలుస్తారు)కు రెండవ అంతస్తులో ప్రత్యేక ఆలయం ఉంది. అరుణకమల మహాదేవి యొక్క ఉత్సవర్ (ఉత్సవ విగ్రహం) శేన్బగవల్లి అని పిలవబడుతుంది, అదే ఆలయంలో ఉంటుంది. ఇతర ఆలయాల మాదిరిగా కాకుండా, తాయార్ విగ్రహం నిలుచున్న భంగిమలో ఉంటుంది. ప్రధాన దేవతకు ముందు తాయార్‌కు పూజలు నిర్వహించడం ఇక్కడి ప్రత్యేకత.  

రెండవ అంతస్తులో నాలుగు స్తంభాల మండపం, వాహన మండపం, అద్దాల గది ఉన్నాయి. దిగువ అంతస్తులో పాండ్య శిల్ప లక్షణాలతో కూడిన ఒక గుహా ఆలయం కల్యాణ మండపానికి పడమర వైపున ఉంది. ఈ గుహలో పల్లికొండ పెరుమాళ్ విగ్రహం ఉంది. ఆయన పాదాల వద్ద శ్రీదేవి, భూదేవి సేవలు చేస్తుండగా, రెండు వైపులా ఋషులు మార్కండేయుడు, భృగు ప్రముఖంగా దర్శనమిస్తారు.  

ఆలయాన్ని చుట్టుముట్టిన దీర్ఘచతురస్ర ప్రాకార గోడలు అన్ని ఉపశ్రైన్లు, జలాశయాలను కలుపుకొని ఉన్నాయి. ప్రధాన ప్రవేశ రాజగోపురం ఇతర దక్షిణ భారత ఆలయాల ఎత్తైన గోపురాల మాదిరిగా కాకుండా సమతల నిర్మాణంతో ప్రత్యేకంగా ఉంటుంది.
మతపరమైన ప్రాముఖ్యత

ఈ ఆలయం 7వ–9వ శతాబ్దాల వైష్ణవ కాండగ్రంథమైన నాలయిర దివ్య ప్రబంధంలో ఒక పాశురంలో భూతత్తాళ్వార్చే, నాలుగు పాశురాలలో తిరుమంగై ఆళ్వార్చే మహిమాపరచబడింది. ఈ ఆలయం గ్రంథంలో పేర్కొనబడిన 108 విష్ణు ఆలయాలలో ఒకటిగా దివ్యదేశంగా వర్గీకరించబడింది.  

కొన్ని ప్రాచీన సంస్కృత గ్రంథాలు ఈ ఆలయాన్ని ఉత్తమక్షేత్రంగా పరిగణించాయి. అంటే, భక్తులకు అత్యుత్తమ ఫలితాలను అందించే పవిత్ర స్థలమని అర్థం. దివ్యకవి పిళ్ళై పెరుమాళ్ అయ్యంగార్ కూడా తన పద్యాలలో ఒకటిలో ప్రధాన దేవతను స్తుతించాడు.

ఈ ఆలయం బ్రహ్మాండ పురాణం ఎనిమిదవ అధ్యాయంలో కూడా ప్రస్తావించబడింది. ఈ అధ్యాయం పురూర చక్రవర్తి కథను వివరిస్తుంది.
పండుగలు, మతాచారాలు
250px|right|thumb|సుబ్రహ్మణియర్ ఆలయం నుండి కనిపించే ఆలయ ప్రవేశ ద్వారం
ఈ ఆలయం వైఖానసాగమంను అనుసరిస్తుంది. ఆలయ పూజారులు పండుగల సమయంలో, ప్రతిరోజూ పూజ (ఆచారాలు) నిర్వహిస్తారు. తమిళనాడులోని ఇతర విష్ణు ఆలయాల మాదిరిగానే, ఇక్కడి పూజారులు బ్రాహ్మణ సమాజానికి చెందిన వైష్ణవ ఉపజాతివారు.  

ఆలయ పూజా కర్మకాండలు రోజుకు నాలుగు సార్లు నిర్వహించబడతాయి: ఉదయం 8:00 గంటలకు కలశాంతి, మధ్యాహ్నం 12:00 గంటలకు ఉచికాలం, సాయంత్రం 6:00 గంటలకు సాయరక్షై, రాత్రి 8:00 గంటలకు అర్ధజామం.  

ప్రతి పూజలో మూడు దశలు ఉంటాయి: అలంకారం (శృంగారం), నైవేదనం (ఆహార సమర్పణ), దీప ఆరాధన (దీపాలు ఊపడం). ఇవి నின்ற నారాయణ పెరుమాళ్, రంగనాథర్, అరుణకమల మహాదేవి దేవతలకు నిర్వహించబడతాయి.  

పూజ చివరి దశలో నగస్వరం (వాయిద్యము), తవిల్ (తాళ వాయిద్యము) వాయించబడతాయి. పూజారులు వేదాలు (పవిత్ర గ్రంథాలు) నుండి మంత్రోచ్ఛారణ చేస్తారు. భక్తులు ధ్వజస్తంభం ముందు సాష్టాంగ నమస్కారం చేస్తారు. ఆలయంలో వారపు, నెలవారీ, పక్షవారీ ప్రత్యేక ఆచారాలు నిర్వహించబడతాయి.

ఆలయంలో, పరిసర గ్రామాలలో అత్యంత ముఖ్యమైన పండుగలు వైకాసి వసంతోత్సవం, పిళ్ళై లోకాచార్య ఉత్సవం, కూరతాళ్వార్ ఉత్సవం. ఇవి ప్రతి ఒక్కటి పది రోజుల పాటు జరుపబడతాయి. వైకాసి వసంతోత్సవం తమిళ మాసమైన వైకాసి (మే–జూన్)లో జరుపబడుతుంది. ఈ సమయంలో భక్తులు తిరుత్తంగల్ వీధులలో ఆలయ రథాన్ని లాగుతారు. నాలయిర దివ్య ప్రబంధం నుండి పాశురాలు పూజారుల బృందం నగస్వరం, తవిల్ సంగీతంతో కలిసి పఠిస్తారు.  

ఇతర ముఖ్య పండుగలలో శ్రీజయంతి ఉరియాడి, పవిత్రోత్సవం, గరుడోత్సవం, నవరాత్రి, కార్తిగై, తిరుమంగై ఆళ్వార్ దినోత్సవం, వైకుంఠ ఏకాదశి, కల్యాణోత్సవం ఉన్నాయి.  

చిత్ర పౌర్ణమి రోజున ఉత్సవ విగ్రహాన్ని అరుజన్ నదిలో పవిత్ర స్నానం చేయించి, అలంకరించి, గుర్ర వాహనంపై ఊరేగింపుగా తిరుత్తంగల్ చుట్టూ ఉన్న పది గ్రామాలలో తీసుకెళ్తారు. ఆడి పూరం పండుగ ఐదవ రోజున ఉత్సవ విగ్రహాన్ని గరుడ వాహనంపై తీసుకొని, మరో నాలుగు ఆలయాల ఉత్సవ దేవతలతో కలిసి శ్రీవిల్లిపుత్తూర్ దివ్యదేశంకు తీసుకెళ్తారు.

మూలాలు

బాహ్య లింకులు


వర్గం:విరుదునగర్ జిల్లాలోని హిందూ ఆలయాలు
వర్గం:భారతదేశంలోని శిలాగుహ శిల్పకళ
వర్గం:తమిళనాడులోని హిందూ దేవాలయాలు
వర్గం:విష్ణు దేవాలయాలు
వర్గం:తమిళనాడు పుణ్యక్షేత్రాలు