భాయి పరమానంద్

భాయ్ పరమానంద్ (1876 నవంబరు 4 - 1947 డిసెంబరు 8) భారత స్వాతంత్ర్య పోరాటంలో గొప్ప విప్లవకారుడు. భాయ్ బహుముఖ వ్యక్తిత్వం కలిగిన వ్యక్తి. ఆయన ఆర్య సమాజం. వైదిక మతం యొక్క అంకితమైన ప్రచారకుడిగా ఉంటూనే, చరిత్రకారుడిగా, సాహిత్య పండితుడిగా విద్యావేత్తగా కూడా కీర్తిని సంపాదించారు. సర్దార్ భగత్ సింగ్, సుఖ్‌దేవ్, పండిట్ రామ్ ప్రసాద్ 'బిస్మిల్', కర్తార్ సింగ్ శరాభా వంటి లెక్కలేనన్ని దేశభక్తిగల యువకులు ఆయన నుండి ప్రేరణ పొంది త్యాగ మార్గాన్ని అనుసరించారు.

దేశభక్తి, రాజకీయ సంకల్పం, స్వతంత్ర ఆలోచనాపరుడిగా భాయ్ పేరు ఎల్లప్పుడూ గుర్తుండిపోతుంది. వీరు కష్టమైన సంక్షోభ పరిస్థితులను ధైర్యంగా ఎదుర్కొన్నారు, ఎప్పుడూ నిరుత్సాహపడలేదు. వీరు భారతదేశ చరిత్రను హిందీలో రాశారు. చరిత్ర రాయడంలో, రాజులు, యుద్ధాలు గొప్ప వ్యక్తుల జీవిత చరిత్రలకు మాత్రమే ప్రాముఖ్యత ఇవ్వకుండా సామాజిక నేపధ్యంలో ఈ పుస్తకాన్ని రచించారు. చరిత్రలో, జాతి భావాలు, కోరికలు, ఆకాంక్షలు, సంస్కృతి, నాగరికతకు కూడా ప్రాముఖ్యత ఇవ్వాలనేది వీరి స్పష్టమైన అభిప్రాయం. వీరు తన జీవిత జ్ఞాపకాలను కూడా రాశారు, అవి నేటి యువతకు కూడా స్ఫూర్తినిస్తాయి.

 జీవిత విశేషాలు 

భారతదేశ ప్రాచీన సంస్కృతి, వైదిక మతం పట్ల మీకున్న ఆసక్తిని చూసి, మహాత్మా హన్సరాజ్ 1905 అక్టోబర్‌లో భారతీయ సంస్కృతిని ప్రచారం చేయడానికి భాయిని ఆఫ్రికాకు పంపారు. అప్పుడు ఆయన డర్బన్‌లో గాంధీజీని కలిశారు. ఆఫ్రికాలో, వీరికి అప్పటి ప్రముఖ విప్లవకారులు సర్దార్ అజిత్ సింగ్, సూఫీ అంబాప్రసాద్ మొదలైన వారితో పరిచయం ఏర్పడింది. ఈ విప్లవ నాయకులతో సంబంధాలు విప్లవ పార్టీ కార్యకలాపాలు పోలీసుల దృష్టి నుండి దాచబడలేకపోయాయి. భాయ్ ఆఫ్రికా నుండి లండన్ వెళ్ళారు. ఆ రోజుల్లో, శ్రీ శ్యామ్ జీ కృష్ణ వర్మ వినాయక్ దామోదర్ సావర్కర్ విప్లవాత్మక కార్యకలాపాలలో చురుగ్గా ఉన్నారు. అప్పుడే భాయ్ కి వారిద్దరితోనూ పరిచయం ఏర్పడ్డాడు.

భాయ్ 1907 లో భారతదేశానికి తిరిగి వచ్చారు. దయానంద్ వేద కళాశాలలో బోధించడంతో పాటు, యువతను విప్లవం కోసం ప్రేరేపించడంలో ఆయన చురుకుగా ఉన్నారు. ఆయనకు సర్దార్ అజిత్ సింగ్, లాలా లజపతి రాయ్ లతో సన్నిహిత సంబంధాలు ఏర్పడ్డాయి. ఇంతలో లాహోర్ పోలీసులు అతనిని వెంబడించడం ప్రారంభించారు. 1910 లో భాయ్ ని లాహోర్‌లో అరెస్టు చేశారు. కానీ త్వరలోనే అతను బెయిల్‌పై విడుదలయ్యారు. దీని తరువాత భాయ్ అమెరికా వెళ్ళారు. అక్కడ ఆయన ప్రవాస భారతీయులలో వైదిక (హిందూ) మతాన్ని ప్రచారం చేశాడు. అక్కడ మార్టినిక్ కాలనీలో, వీరు ప్రసిద్ధ విప్లవకారుడు లాలా హర్ దయాల్‌ను కలిశారు. భారతదేశంలో విప్లవం తీసుకురావడానికి ఇక్కడ ప్రముఖ కార్మికుల బృందం ఏర్పాటు చేయబడుతోంది. లాలా హరదయాళ్ ప్రేరణతో, వీరు కూడా ఈ గుంపులో చేరారు. ఆయన ప్రేరణతో , కర్తార్ సింహ్ సరభా, విష్ణు గణేష్ పింగలే  ఇంకా ఇతర యువకులు భారతదేశ స్వాతంత్ర్యం కోసం తమ జీవితాలను అంకితం చేస్తామని ప్రతిజ్ఞ చేశారు. 1913 లో భారతదేశానికి తిరిగి వచ్చిన తర్వాత, భాయ్ మళ్ళీ లాహోర్‌లో యువతను విప్లవానికి ప్రేరేపించే పనిలో చురుగ్గా పాల్గొన్నాడు.

భాయ్ పర్మానంద్ దక్షిణ అమెరికాలోని అనేక బ్రిటిష్ కాలనీలను సందర్శించారు.శాన్ ఫ్రాన్సిస్కోలో లాలా హర్ దయాల్‌ను మళ్లీ కలిశారు. ఆయన గదర్ పార్టీ వ్యవస్థాపకులలో కూడా ఒకరు. 1914 లో అతను లాలా హర్ దయాళ్‌తో కలిసి పోర్ట్‌ల్యాండ్‌కు ఉపన్యాస పర్యటనకు వెళ్లి, గదర్ పార్టీ కోసం 'తవారిఖ్-ఎ-హింద్' (భారతదేశ చరిత్ర) అనే పుస్తకాన్ని రాశాడు. భాయ్  రాసిన "తవారిఖ్-ఎ-హింద్" పుస్తకం  ఆయన వ్యాసాలు యువతను సాయుధ విప్లవానికి ప్రేరేపించాయి.

భారతదేశంలో విప్లవం ('గదర్ కుట్ర' అని పిలవబడేది) ప్రారంభించే లక్ష్యంతో అతను భారతదేశానికి తిరిగి వచ్చాడు. తనతో పాటు ఐదు వేల మంది విప్లవకారులు (గదారీలు) భారతదేశానికి వచ్చారని ఆయన పేర్కొన్నారు. ఆయన గదర్ విప్లవ నాయకులలో కూడా ఒకరు. పెషావర్‌లో విప్లవానికి నాయకత్వం వహించే బాధ్యత అతనికి ఇవ్వబడింది. 1915 ఫిబ్రవరి 25 న లాహోర్‌లో గదర్ పార్టీ సభ్యులతో పాటు భాయ్ కూడా అరెస్టయ్యాడు. అమెరికా  ఇంగ్లాండ్‌లలో బ్రిటిష్ పాలనకు వ్యతిరేకంగా కుట్ర పన్నడం, కర్తార్ సింగ్ సరబా  అనేక మంది యువకులను సాయుధ విప్లవానికి ప్రేరేపించడం అభ్యంతరకరమైన సాహిత్యం రాయడం వంటి అభియోగాలపై అతనికి మరణశిక్ష విధించబడింది. శిక్ష వార్త విన్న తర్వాత దేశవ్యాప్తంగా ప్రజలు ఆందోళన చెందారు. చివరికి, భాయ్ మరణశిక్ష రద్దు చేసి, జీవిత ఖైదు విధించారు. 1915 డిసెంబరులో అండమాన్ (కాలా పానీ) కు పంపబడ్డారు.

ఒక వైపు, భాయ్ జైలులో అమానుష హింసను భరిస్తున్నారు, మరోవైపు, అతని భార్య శ్రీమతి భాగ్యసుధి ఆర్థిక పరిమితులు ఉన్నప్పటికీ పూర్తి ఆత్మగౌరవం ధైర్యంతో తన కుటుంబాన్ని చూసుకొనేవారు.

అండమాన్ జైలులో కూడా గీత బోధనలు భాయ్ ని శ్రద్ధగా ఉంచాయి. శ్రీమద్ భగవద్గీతకు సంబంధించి జైలులో రాసిన భాగాల ఆధారంగా, తరువాత ఆయన "మేరా అంత్య సమయ్ కా ఆశ్రయ్" అనే పుస్తకాన్ని రచించారు. రాజకీయ ఖైదీలను కఠినంగా జైలులో పెట్టడాన్ని వ్యతిరేకిస్తూ భాయ్ రెండు నెలల నిరాహార దీక్ష చేశారు. కాలాపానీలో తనను అమానుషంగా హింసిస్తున్నారనే వార్త గాంధీజీకి తెలియగానే, ఆయన 1919 నవంబరు 19న " యంగ్ ఇండియా "లో ఒక వ్యాసం రాసి, ఆ హింసను తీవ్రంగా ఖండించారు. భాయ్  ని విడుదల చేయాలని కూడా ఆయన డిమాండ్ చేశారు. 1920 ఏప్రిల్ 20న, భాయ్  కాలాపానీ జైలు నుండి విడుదలయ్యాడు.

భాయ్ రాసిన "మేరీ ఆప్ భీతి" పుస్తకంలో ఐదు సంవత్సరాలుగా కాలాపానీ చెరసాలలో భాయ్ అనుభవించిన అమానుష హింసల వర్ణన చదివిన తర్వాత ఎవరైనా దిగ్భ్రాంతి అవుతారు. ఈ హింసల గురించి ఉత్కంఠభరితమైన వర్ణన ప్రొఫెసర్ ధరమ్‌వీర్ రాసిన "క్రాంతికారి భాయ్ పరమానంద్" పుస్తకంలో కూడా ఇవ్వబడింది.

జైలు నుండి విడుదలైన తర్వాత, భాయ్ మళ్ళీ లాహోర్‌ను తన పని ప్రాంతంగా మార్చుకున్నారు. లాలా లజపతి రాయ్ భాయ్ సన్నిహితులలో ఒకరు. ఆయన రాష్ట్రీయ విద్యాపీఠ్ (నేషనల్ కాలేజ్) స్థాపించినప్పుడు, దాని బాధ్యతను భాయ్ కి అప్పగించారు. భగత్ సింగ్, సుఖ్‌దేవ్ మొదలైన వారు ఈ కళాశాలలోనే చదువుకున్నారు. సాయుధ విప్లవ యజ్ఞంలో త్యాగాలు చేయడానికి కూడా భాయ్ అతన్ని ప్రేరేపించారు. భాయ్ "వీర్ బందా వైరాగి" అనే పుస్తకాన్ని రాశారు, అది దేశవ్యాప్తంగా ప్రాచుర్యం పొందింది.

కాంగ్రెస్ గాంధీజీ ముస్లింలను సంతృప్తిపరిచే ప్రమాదకరమైన విధానాన్ని అవలంబించినప్పుడు, భాయి దానిని తీవ్రంగా వ్యతిరేకించారు. అందుకే ఆయన కాంగ్రెస్ ఉద్యమాలకు దూరంగా ఉన్నారు. ఆయన వివిధ ప్రదేశాలలో హిందూ సంస్థ యొక్క ప్రాముఖ్యతను నొక్కి చెప్పేవారు. భాయ్ "హిందూ" వార్తాపత్రికను ప్రచురించి దేశాన్ని విభజించడానికి జరిగిన కుట్రలను బయటపెట్టారు. ముస్లిం నాయకుల అంతిమ లక్ష్యం మాతృభూమిని విభజించి పాకిస్తాన్‌ను సృష్టించడం అని భాయ్ 1930 లోనే ఊహించారు. కాంగ్రెస్ నాయకులను నమ్మవద్దు, ఒకరోజు వారు దేశాన్ని మోసం చేసి విభజిస్తారని భాయ్ హెచ్చరించారు.
కుడి|thumb|338x338px|1979 లో విడుదల చేయబదిన భాయ్ పరమానంద్ తపాలా బిళ్ళ।

తరువాత వీరు హిందూ మహాసభలో చేరారు. మీరు మహామణ పండిట్ మదన్ మోహన్ మాలవ్య నుండి కూడా మార్గదర్శకత్వం మద్దతు పొందారు. 1933లో, ఆయన అఖిల భారత హిందూ మహాసభ అజ్మీర్ సమావేశానికి అధ్యక్షుడిగా ఎన్నికయ్యారు.

భాయ్ ప్రవచనం నిజమై, భారతదేశ విభజన పాకిస్తాన్ సృష్టి ప్రకటించబడినప్పుడు, భాయ్ హృదయంలో ఎంత బాధ కలిగిందంటే అతను దాని నుండి కోలుకోలేకపోయారు. అతను 1947 డిసెంబరు 8 న మరణించారు.

భాయ్ కుమారుడు డాక్టర్ భాయ్ మహావీర్ కూడా తన తండ్రి అడుగుజాడల్లో నడిచి దేశ సేవలో, హిందూ సమాజ సేవలో చురుకుగా ఉన్నారు. ఆయన జ్ఞాపకాలను సజీవంగా ఉంచడానికి, ఢిల్లీలోని ఒక వ్యాపార అధ్యయన సంస్థకు ఆయన పేరు పెట్టారు. 1979 లో భారత ప్రభుత్వం అతని జ్ఞాపకార్థం ఒక తపాలా బిళ్ళను విడుదల చేసింది.

 రచనలు 
భాయ్ జీ రాసిన "హిందూ సంఘటన్", "భారత్ కా ఇతిహాస", "దొ లహరోంకి టక్కర్", "మేరె అంత్ సమయ్ కా ఆశ్రయ్", "పంజాబ్ కా ఇతిహాస్", "వీర్ బంద వైరాగి", "మేరె ఆప్ భీతి" మొదలైన సాహిత్యం ఇప్పటికీ ఆ గొప్ప వ్యక్తి పవిత్ర జ్ఞాపకాలను చెక్కుచెదరకుండా ఉంచుతోంది.
వర్గం:భారత స్వాతంత్ర్యోద్యమం
వర్గం:భారత స్వాతంత్ర్య సమర విప్లవ యోధులు

మూలములు
 భాయ్ పరమానంద్