జార్విస్ ద్వీపం

జార్విసు ద్వీపం (/ˈdʒɑːrvɪs/; గతంలో బంకరు ద్వీపం లేదా బంకర్సు షోలు అని పిలువబడేది) అనేది దక్షిణ పసిఫికు మహాసముద్రంలో హవాయి, కుక్ దీవులు మధ్య సగం దూరంలో ఉన్న జనావాసాలు లేని 4.5 కిమీ2 (1.7 చదరపు మైళ్ళు) పగడపు ద్వీపం. ఇది యునైటెడు స్టేట్సు ఇన్కార్పొరేటెడు, అసంఘటిత భూభాగం, ఇది నేషనలు వైల్డు లైఫు రిఫ్యూజు వ్యవస్థలో భాగంగా యునైటెడు స్టేట్సు డిపార్ట్మెంటు ‌ఆఫ్ ది ఇంటీరియరు యునైటెడు స్టేట్సు ఫిషు అండు వైల్డు‌లైఫు సర్వీసు ద్వారా నిర్వహించబడుతుంది. చాలా పగడపు అటాల్సు మాదిరిగా కాకుండా జార్విసు‌లోని సరస్సు పూర్తిగా పొడిగా ఉంటుంది.

జార్విసు లైను దీవులలో ఒకటి గణాంక ప్రయోజనాల కోసం, యునైటెడు స్టేట్సు మైనరు అవుట్లైయింగు దీవులలో ఒకటిగా కూడా వర్గీకరించబడింది. బేకరు ద్వీపం, హౌలాండు ద్వీపం వంటి మూడు యుఎస్ భూమధ్యరేఖ ఆస్తులలో జార్విసు ద్వీపం అతిపెద్దదిగా ఉంది.Rauzon, Mark J. (2016). Isles of Amnesia: The History, Geography, and Restoration of America's Forgotten Pacific Islands. University of Hawai'i Press, Latitude 20. Page 38. .

19వ శతాబ్దంలో యుఎస్ దీనిని క్లెయిం చేసింది. గ్వానో కోసం దీనిని తవ్వింది. 20వ శతాబ్దంలో ఇది ఒక చిన్న స్థావరానికి సంబంధించింది. రెండవ ప్రపంచ యుద్ధం సమయంలో దీని మీద దాడి జరిగి ఖాళీ చేయించారు. కొన్ని భవనాలు, ఒక దీపస్తంభం మిగిలిపోయాయి. ఆధునిక కాలంలో దీనిని ప్రకృతి సంరక్షణ కేంద్రంగా నిర్వహిస్తున్నారు.
భూగోళశాస్త్రం - జీవావరణ శాస్త్రం
కొన్ని ఆఫ్షోరు లంగరు ప్రదేశాలు పటాలలో గుర్తించబడినప్పటికీ జార్విసు ద్వీపంలో ఓడరేవులు లేదా నౌకాశ్రయాలు లేవు. వేగవంతమైన ప్రవాహాలు ప్రమాదకరమైనవి. పశ్చిమ తీరం మధ్యలో శిథిలావస్థలో ఉన్న పగటి వెలుగు దగ్గర, ద్వీపం నైరుతి మూల దగ్గర మరొకటి పడవ ల్యాండింగు ప్రాంతం ఉంది. జార్విసు ద్వీపం కేంద్రం ఎండిన లగూన్లో లోతైన గ్వానో నిక్షేపాలు పేరుకుపోయాయి. వీటిని పంతొమ్మిదవ శతాబ్దంలో దాదాపు 20 సంవత్సరాలు తవ్వారు. ఈ ద్వీపంలో ఉష్ణమండల ఎడారి వాతావరణం ఉంది. అధిక పగటి ఉష్ణోగ్రతలు, స్థిరమైన గాలి, తీవ్రమైన ఎండ ఉంటుంది. అయితే రాత్రులు చాలా చల్లగా ఉంటాయి. నేల ఎక్కువగా ఇసుకతో ఉంటుంది. దాని ఎత్తైన ప్రదేశం  ఎత్తుకు చేరుకుంటుంది. తక్కువ ఎత్తులో ఉన్న పగడపు ద్వీపం చిన్న ఓడల నుండి చూడటం కష్టంగా ఉందని. ఇరుకైన అంచున ఉన్న దిబ్బతో చుట్టుముట్టబడి ఉందని చాలా కాలంగా గుర్తించబడింది.

జార్విసు ద్వీపం దక్షిణ అర్ధగోళంలో ఉన్న రెండు యునైటెడు స్టేట్సు భూభాగాలలో ఒకటి (మరొకటి అమెరికను సమోవా). భూమధ్యరేఖకి దక్షిణంగా  దూరంలో ఉన్న జార్విసు‌కు తెలిసిన సహజ మంచినీటి వనరులు తక్కువ, వర్షపాతం అరుదుగా సంభవిస్తుంది.పసిఫిక్ రిమోట్ ఐలాండ్స్ నేషనల్ వైల్డ్‌లైఫ్ రెఫ్యూజ్ కాంప్లెక్స్, జార్విస్ ఐలాండ్ NWR డ్రాఫ్ట్ CCP EA, ఆగస్టు 2007, నవంబరు 25, 2010న తిరిగి పొందబడింది: "జార్విస్ ద్వీపం యొక్క ఉపరితల హైడ్రాలజీపై ఎటువంటి సమాచారం అందుబాటులో లేదు. అయితే, దాని చిన్న పరిమాణం మరియు ప్రస్తుత శుష్క వర్షపాతం పరిస్థితులు త్రాగదగిన భూగర్భ జల లెన్స్ ఏర్పడటానికి దారితీయవు. జార్విస్‌కు సిబ్బంది సందర్శనల సమయంలో, త్రాగునీటిని చిన్న సందర్శనల కోసం కంటైనర్లలో ద్వీపానికి తీసుకువెళతారు." ఇక్కడ పొదల కంటే పెద్ద మొక్కలు లేని చాలా పేలవమైన, చదునైన ప్రకృతి దృశ్యాన్ని సృష్టిస్తుంది. ఈ ద్వీపంలో చెట్లు ఎప్పుడూ ఉన్నట్లు ఎటువంటి ఆధారాలు లేవు. అయినప్పటికీ స్వయం సమృద్ధిగల మానవ జనాభాకు మద్దతు ఇచ్చింది. దాని అరుదైన గుత్తుల గుత్తులుగా పుష్పించే నిటారుగా ఉన్న తీగ, తక్కువ-పెరుగుతున్న పొదలు, ప్రధానంగా సముద్ర పక్షులు, తీర పక్షులు, సముద్ర వన్యప్రాణులకు గూడు కట్టడం, పెంపకం, ఆహారం కోసం నివాసంగా ఉన్నాయి.
సుమారు 1,25,000 సంవత్సరాల క్రితం సముద్ర మట్టాలు నేటి కంటే  ఎక్కువగా ఉన్నప్పుడు జార్విసు ద్వీపం తాజా అంతర్హిమనదీయ ‌కాలంలో నీటి అడుగున మునిగిపోయింది. సముద్ర మట్టం తగ్గడంతో జార్విసు ద్వీపం మధ్యలో గుర్రపునాడా ఆకారపు సరస్సు ఏర్పడింది.రౌజోన్, మార్క్ జె. (2016). ఐల్స్ ఆఫ్ అమ్నీషియా: ది హిస్టరీ, జియోగ్రఫీ, అండ్ రిస్టోరేషన్ ఆఫ్ అమెరికాస్ ఫర్గాటెన్ పసిఫిక్ ఐలాండ్స్. హవాయి విశ్వవిద్యాలయ ప్రెస్, అక్షాంశం 20. పేజీ 48. .

 స్థలాకృతి ఐసోలేషను 
జార్విసు ద్వీపం ఎత్తైన ప్రదేశం స్థలాకృతి వైశాల్యం 380.57 కిమీ కలిగి ఉంది. కిరీటిమతి మీద ఉన్న జోసు హిల్ సమీప ఎత్తైన పొరుగు ప్రాంతం.

 సమయ మండలం 
జార్విసు ద్వీపం సమోవా సమయ మండలం (యుటిసి -11:00) లో ఉంది. ఇది అమెరికను సమోవా, కింగ్మను రీఫు, మిడ్వే ‌వే అటోలు, పాల్మైరా అటోలులతో సమానమైన సమోవా సమయ మండలంలో ఉంది.

పక్షులు
జార్విసు ద్వీపం ఒకప్పుడు ఉష్ణమండల సముద్రంలో అతిపెద్ద సముద్రపక్షుల సంతానోత్పత్తి కాలనీలను కలిగి ఉంది. అయినప్పటికీ గ్వానో మైనింగు, ఎలుకల పరిచయం ద్వీపంలోని స్థానిక వన్యప్రాణులను చాలావరకు నాశనం చేశాయి. 1982లో ఎనిమిది సంతానోత్పత్తి జాతులు నమోదయ్యాయి. 1996లో పదమూడు, 2004లో పద్నాలుగు నమోదు చేయబడ్డాయి. పాలినేషియను తుఫాను పెట్రెలు జార్విసు ద్వీపంలో 40 సంవత్సరాలకు పైగా గైర్హాజరీ తర్వాత తిరిగి వచ్చింది బ్రౌను నోడీలు 1982లో కొన్ని పక్షుల నుండి దాదాపు 10,000కి గుణించబడ్డాయి. 1982లో కేవలం 
టెర్నులు మాత్రమే నమోదయ్యాయి. కానీ 2004 నాటికి అక్కడ 200 కంటే ఎక్కువ గూళ్ళు కనుగొనబడ్డాయి.రౌజోన్, మార్క్ జె. (2016). ఐల్స్ ఆఫ్ అమ్నీషియా: ది హిస్టరీ, జియోగ్రఫీ, అండ్ రిస్టోరేషన్ ఆఫ్ అమెరికాస్ ఫర్గాటెన్ పసిఫిక్ ఐలాండ్స్. హవాయి విశ్వవిద్యాలయ ప్రెస్, అక్షాంశం 20. పేజీలు 38 మరియు 56. . ఈ ద్వీపాన్ని దాని చుట్టూ ఉన్న సముద్ర జలాలను బర్డు లైఫు ఇంటర్నేషనలు ముఖ్యమైన పక్షి ప్రాంతం (ఐబిఎ) గా గుర్తించింది. ఎందుకంటే ఇది తక్కువ ఫ్రిగేట్బర్డులు, గోధుమ బూబీ, మాస్కుడు బూబీలు, రెడ్-టెయిల్డు ట్రోపిక్బర్డు‌లు, పాలినేషియను స్టార్ము పెట్రెల్సు, బ్లూ నోడీలు, సూటీ టెర్నులకు మద్దతు ఇస్తుంది. అలాగే బ్రిస్టలు-థైగ్డు కర్ల్యూలకు వలస స్టాపు ‌ఓవరు‌గా పనిచేస్తుంది.
 చరిత్ర 
చరిత్రపూర్వ
జార్విస్ ద్వీపం గ్వానో మైనింగ్ కోసం ఉపయోగించబడటానికి ముందు శాశ్వత మానవ ఆక్రమణకు ఆతిథ్యం ఇచ్చే అవకాశం లేదు. అయితే, పాలినేషియన్ వాయేజర్లు ఈ ద్వీపాన్ని వే పాయింట్ లేదా స్టాప్‌ఓవర్ ద్వీపంగా ఉపయోగించుకునే అవకాశం ఉంది. ద్వీపం యొక్క దూరం మరియు మంచినీటి వనరులు లేకపోవడం పెద్ద ఎత్తున పురావస్తు సర్వేలు జరగకుండా నిరోధించాయి.

డిస్కవరీ
1821 ఆగస్టు 21న బ్రిటిషు వారు ఈ ద్వీపాన్ని మొదటిసారిగా చూసినట్లు తెలిసింది, ఎడ్వర్డు, థామసు, విలియం జార్విసు యాజమాన్యంలోని బ్రిటిషు నౌక ఎలిజా ఫ్రాన్సిసు (లేదా ఎలిజా ఫ్రాన్సిసు) , కెప్టెను బ్రౌను నాయకత్వం వహించాడు. 1870ల వరకు ఈ ద్వీపాన్ని తిమింగల వేట నౌకలు సందర్శించాయి.

యు.ఎస్. ఎక్సుఫ్లోరింగు ఎక్స్పెడిషను 1841లో ఈ ద్వీపాన్ని సర్వే చేసింది. 1857 మార్చిలో ఈ ద్వీపం గ్వానో దీవుల చట్టం కింద యునైటెడు స్టేట్సు తరపున క్లెయిం చేయబడింది. 1858 ఫిబ్రవరి 27న అధికారికంగా విలీనం చేయబడింది.

పంతొమ్మిదవ శతాబ్దపు గ్వానో మైనింగ్
1857లో స్థాపించబడిన అమెరికను గ్వానో కంపెనీ, బేకరు ద్వీపం, జార్విసు ద్వీపానికి సంబంధించి వాదనలు స్థాపించింది. ఇది 1856 నాటి యుఎస్ గ్వానో దీవుల చట్టం కింద గుర్తించబడింది. 1858 నుండి జార్విసు ద్వీపంలో అనేక సహాయక నిర్మాణాలు నిర్మించబడ్డాయి. వాటితో పాటు రెండు అంతస్తుల, ఎనిమిది గదుల "సూపరింటెండెంట్ హౌస్" ఒక పరిశీలన కుపోలా, విశాలమైన వరండాలను కలిగి ఉంది. తవ్విన గుయానోను పశ్చిమ తీరానికి తీసుకురావడానికి ట్రాం ట్రాకు‌లు వేయబడ్డాయి. మొదటి లోడు‌లలో ఒకదాన్ని శామ్యుయేలు గార్డనరు విల్డరు తీసుకున్నారు.

మైనింగు కార్యకలాపాల కోసం కార్మికులు పసిఫికు చుట్టూ ఉన్న ప్రాంతాల నుండి వచ్చారు. హవాయి ఒకేయింగు; హవాయి కార్మికులు బేకరు ద్వీపానికి "పౌకియాహో" అని పేరు పెట్టారు. దీని అర్థం 'ఊపిరి ఆడకపోవడం' లేదా 'అలసిపోయింది'. ఇది అవసరమైన కృషిని సూచిస్తుంది.

తరువాతి 21 సంవత్సరాలు జార్విసు వాణిజ్యపరంగా గ్వానో కోసం తవ్వి యునైటెడు స్టేట్సు‌కు ఎరువులుగా పంపబడ్డాడు. అయినప్పటికీ 1879లో ఈ ద్వీపం అకస్మాత్తుగా వదిలివేయబడింది. దీని వలన దాదాపు డజను భవనాలు,  తవ్విన గ్వానో మిగిలిపోయాయి.


న్యూజిలాండు వ్యవస్థాపకులు ఫోటోగ్రాఫరు హెన్రీ వింకెల్మానుతో సహా జార్విసు‌లో గ్వానో వెలికితీత కొనసాగించడానికి విఫల ప్రయత్నాలు చేశారు. 1880ల ప్రారంభంలో రెండంతస్తుల ఇంటిలో అప్పుడప్పుడు నివసించేవారు. స్క్వైరు ఫ్లోక్టను ద్వీపంలో చాలా నెలలు ఒంటరిగా కేరు టేకరుగా ఉండిపోయాడు. 1883 లో అక్కడ (స్పష్టంగా జిన్-ఇంధన నిరాశతో) ఆత్మహత్య చేసుకున్నాడు. ఆయన చెక్క సమాధి మార్కరు ఒక చెక్కిన పలక దీనిని దశాబ్దాలుగా ద్వీపంలోని చిన్న నాలుగు-సమాధి శ్మశానవాటికలో చూడవచ్చు.
జాన్ టి. అరండేలు & కో. 1886 నుండి 1899 వరకు గ్వానో మైనింగు‌ను తిరిగి ప్రారంభించారు. 1889 జూన్ 3న యునైటెడు కింగ్‌డం ఈ ద్వీపాన్ని స్వాధీనం చేసుకుంది. ఫాస్ఫేటు కోప్రా వ్యవస్థాపకుడు జాన్ టి. అరండేలు 1909లో ''ఎస్.ఎస్. తొలి ప్రయాణంలో ఈ ద్వీపాన్ని సందర్శించారు. "ఓషను క్వీను" అనే పేరు గల ఈ ప్రదేశం. పశ్చిమ తీరంలో బీచు ల్యాండింగు దగ్గర, సిబ్బంది సభ్యులు చెక్క పలకలతో తయారు చేసిన పిరమిడలు డే బెకనును నిర్మించారు. దానికి తెల్లగా పెయింటు చేశారు. ఆ బెకను 1935లో నుండి ఉంది.
బార్క్వెంటైన్ అమరాంత్ శిథిలాలు
సముద్రంలో అమరాంత్
 1913 ఆగస్టు 30న, బార్క్వెంటైన్ అమరాంత్ (C. W. నీల్సన్, కెప్టెన్) న్యూ సౌత్ వేల్స్‌లోని న్యూకాజిల్ నుండి శాన్ ఫ్రాన్సిస్కోకు బొగ్గు సరుకును తీసుకువెళుతుండగా, అది జార్విస్ దక్షిణ తీరంలో ధ్వంసమైంది. [22] రెండు లైఫ్ బోట్లలో జార్విస్‌ను విడిచిపెట్టిన పది చెక్క గ్వానో-మైనింగ్ భవనాల శిథిలాలు, వాటిలో రెండు అంతస్తుల ఇల్లు, ఇప్పటికీ అమరాంత్ సిబ్బందికి కనిపించాయి. ఒకటి అమెరికన్ సమోవాలోని పాగో పాగోకు చేరుకుంది మరియు మరొకటి సమోవాలోని అపియాను తయారు చేసింది. ఓడ యొక్క చెల్లాచెదురుగా ఉన్న అవశేషాలు చాలా సంవత్సరాలుగా గుర్తించబడ్డాయి మరియు తొలగించబడ్డాయి మరియు అమరాంత్ హోల్డ్ నుండి గుండ్రని బొగ్గు శకలాలు 1930ల చివరలో దక్షిణ బీచ్‌లో కనుగొనబడ్డాయి.[29][30]
 మిల్లర్సు‌విల్లే (1935–1942) 
ప్రధాన వ్యాసం: అమెరికను ఈక్వటోరియలు ఐలాండ్సు కాలనైజేషను ప్రాజెక్టు
అమెరికను ఈక్వటోరియలు ఐలాండ్సు కాలనైజేషను ప్రాజెక్టు సమయంలో జార్విసు ద్వీపంలో స్థిరనివాసులు తాత్కాలిక శిబిరాలను నిర్మించారు.
నలుగురు నివాసితులు వీడ్కోలు పలికారు.
జార్విస్ ద్వీపాన్ని యునైటెడు స్టేట్సు ప్రభుత్వం తిరిగి స్వాధీనం చేసుకుంది. 1935 మార్చి 26 నుండి అమెరికను ఈక్వటోరియలు ఐలాండ్సు కాలనైజేషను ప్రాజెక్టు కింద వలసరాజ్యం చేసింది. [31] అధ్యక్షుడు ఫ్రాంక్లిను డి. రూజ్‌వెల్టు 1936 మే 13న ఈ ద్వీపం పరిపాలనను యుఎస్ డిపార్ట్మెంటు ‌ఆఫ్ ది ఇంటీరియర్‌కు అప్పగించారు.[2] ఇప్పటికీ నిలబడి ఉన్న తెల్లటి చెక్క డే బీకను పక్కన పెద్ద, బహిరంగ గుడారాల సమూహంగా ప్రారంభమై, ద్వీపం పశ్చిమ తీరంలోని మిల్లర్స్‌విల్లే స్థిరనివాసానికి యునైటెడు స్టేట్సు డిపార్ట్మెంటు ఆఫ్ ఎయిర్ కామర్సు‌లోని ఒక అధికారి పేరు పెట్టారు. ఈ స్థావరం అమరాంతు శిథిలాలతో నిర్మించిన గుడిసెల సమూహంగా మారింది (యువ హవాయి వలసవాదులు సర్ఫుబోర్డు నిర్మించడానికి కలపను కూడా ఉపయోగించారు), కానీ తరువాత రాతి, కలప నివాసాలను నిర్మించారు. శీతలీకరణ, రేడియో పరికరాలు, వాతావరణ కేంద్రంతో అమర్చారు. [32] ద్వీపం ఈశాన్య వైపున ఒక ముడి విమాన ల్యాండింగు ప్రాంతాన్ని క్లియరు చేశారు. గాలి నుండి చూడటానికి ఉద్దేశించిన టి (T) -ఆకారపు మార్కరు‌ను సేకరించిన రాళ్లతో తయారు చేశారు. కానీ ఏ విమానం కూడా అక్కడ దిగినట్లు తెలియదు. 1940 యుఎస్ జనాభా లెక్కల ప్రకారం జార్విసు ద్వీపంలో ముగ్గురు జనాభా ఉన్నారు.[33]
రెండవ ప్రపంచ యుద్ధం ప్రారంభంలో ఇంపీరియలు జపనీసు నేవీ జలాంతర్గామి ద్వీపం, పశ్చిమ తీరం నుండి వచ్చింది. యుఎస్ నేవీ జలాంతర్గామి వారిని తీసుకురావడానికి వచ్చిందని నమ్మి, నలుగురు యువ వలసవాదులు మిల్లర్సు‌విల్లే ముందు ఉన్న నిటారుగా ఉన్న పశ్చిమ బీచు‌లోకి ఒడ్డుకు పరుగెత్తారు. జలాంతర్గామి దాని డెక్ గన్ నుండి కాల్పులతో వారి అలలకు సమాధానం ఇచ్చింది. కానీ దాడిలో ఎవరికీ గాయాలు కాలేదు. 1942 ఫిబ్రవరి 7 న యుఎస్‌సిజిసి టానీ వలసవాదులను ఖాళీ చేయించి, ఆపై షెల్లు వేసి నివాసాలను తగలబెట్టింది. ద్వీపం ఈశాన్య చివరన సుమారుగా క్లియరు చేయబడిన ల్యాండింగు ప్రాంతం తరువాత జపనీయులు షెల్లు వేశారు. బిలం రంధ్రాలను వదిలివేశారు.[34]
జార్విసు, పొరుగు దీవులను చూపించే మధ్య పసిఫికు మహాసముద్రం మ్యాపు.
అంతర్జాతీయ జియోఫిజికలు ఇయరు
అంతర్జాతీయ జియోఫిజికలు ఇయరు
1957 జూలై నుండి 1958 నవంబరు వరకు అంతర్జాతీయ జియోఫిజికలు ఇయరు సందర్భంగా జార్విసు‌ను శాస్త్రవేత్తలు సందర్శించారు. 1958 జనవరిలో పంతొమ్మిదవ శతాబ్దపు గ్వానో తవ్వకాల నుండి 1935–1942 వలసరాజ్యాల ప్రయత్నం నుండి చెల్లాచెదురుగా ఉన్న భవన శిథిలాలన్నీ చాలా రోజులు కొనసాగిన తీవ్రమైన తుఫాను ద్వారా తుడిచిపెట్టుకుపోయాయి. శాస్త్రవేత్తలు దీనిని చూశారు. ఐజివై పరిశోధన ప్రాజెక్టు ముగిసినప్పుడు ద్వీపం మళ్ళీ వదిలివేయబడింది.IGY స్టేషన్ చీఫ్ ఒట్టో హెచ్ హోముంగ్ (మ. 1958), అతను స్పష్టంగా ద్వీపంలో మరణించాడు మరియు అక్కడే ఖననం చేయబడి ఉండవచ్చు. 1960ల ప్రారంభం నాటికి కొన్ని షెడు‌లు, ఒక శతాబ్దం పేరుకుపోయిన చెత్త 1950ల చివరి నాటి శాస్త్రవేత్తల ఇల్లు, రెండు దశాబ్దాల క్రితం నిర్మించిన దృఢమైన, చిన్న లైట్‌హౌస్ లాంటి పగటి బెకను మాత్రమే జార్విసు‌లో మానవ నివాసానికి సంకేతాలుగా ఉన్నాయి.
జాతీయ వన్యప్రాణుల ఆశ్రయం

1974 జూన్ 27న అంతర్గత వ్యవహారాల కార్యదర్శి రోజర్సు మోర్టను జార్విసు ద్వీపంలోని జాతీయ వన్యప్రాణుల ఆశ్రయాన్ని సృష్టించారు. దీనిని 2009లో ద్వీపంలోని 12 నాటికలు మైళ్ళు పరిధిలో మునిగిపోయిన భూములను జోడించడానికి విస్తరించారు. ఆశ్రయంలో ఇప్పుడు  భూమి,  నీరు ఉన్నాయి. ఆరు ఇతర దీవులతో పాటు ఈ ద్వీపాన్ని పసిఫికు రిమోటు ఐలాండ్సు నేషనలు వైల్డు‌లైఫు రెఫ్యూజు కాంప్లెక్సు‌లో భాగంగా యు.ఎస్. ఫిషు అండు వైల్డు‌లైఫు సర్వీసు నిర్వహిస్తుంది. 2009 జనవరిలో ఆ సంస్థను అధ్యక్షుడు జార్జి డబ్ల్యూ. బుషు, పసిఫికు రిమోటు ఐలాండ్సు మెరైను నేషనలు మాన్యుమెంటుగా అప్గ్రేడు చేశారు.

1937లో వలసవాదులు తీసుకువచ్చిన పిల్లుల వారసులు ఒక ఫెరలు క్యాటు జనాభా ఉది. అవి ద్వీపం వన్యప్రాణులు, వృక్షసంపదకు అంతరాయం కలిగించాయి. అవి పూర్తిగా ఎలుకలను కూడా తొలగించాయి. కానీ చిట్టెలుకలను మాత్రం కాదు. వీటిని గతంలో ఈ ద్వీపానికి పరిచయం చేశారు. 1960ల మధ్యలో ప్రారంభమైన ప్రయత్నాల ద్వారా ఈ పిల్లులను తొలగించారు. 1990 వరకు ప్రయత్నంలో కొనసాగారు. ఆ తర్వాత అవి పూర్తిగా నిర్మూలించబడ్డాయి. పిల్లులను తొలగించినప్పటి నుండి, సముద్ర పక్షుల సంఖ్య, వైవిధ్యం పెరిగాయి. గ్రే-బ్యాక్డు‌తో జార్విసు ద్వీపానికి తిరిగి వచ్చిన సముద్ర పక్షులలో టెర్ను త్వరగా పునర్నిర్మించబడుతున్నాయి. పెట్రెల్లు ద్వీపంలో తమను తాము తిరిగి స్థాపించుకోవడానికి ఎక్కువ సమయం తీసుకుంటాయి.
ద్వీపం మధ్యలో ఎండిన సరస్సు పడకలో పంతొమ్మిదవ శతాబ్దపు ట్రాం ట్రాకు అవశేషాలను చూడవచ్చు. 1930ల చివరి నాటి లైట్హౌసు ఆకారంలో ఉన్న పగటి బెకను ఇప్పటికీ మిల్లర్సు‌విల్లే ప్రదేశంలో పశ్చిమ తీరంలో ఉంది.
జార్విసు ద్వీపంలో యుఎస్ పౌరులతో సహా ఎవరికైనా ప్రజా ప్రవేశానికి ప్రత్యేక వినియోగ అనుమతి అవసరం. సాధారణంగా శాస్త్రవేత్తలు విద్యావేత్తలకు మాత్రమే అనుమతి పరిమితం చేయబడింది. యుఎస్ ఫిషు అండు వైల్డులైఫు సర్వీసు, యునైటెడు స్టేట్సు కోస్టు గార్డు క్రమానుగతంగా జార్విసు‌ను సందర్శిస్తారు.
 రవాణా 
ద్వీపంలో విమానాశ్రయం లేదు. ద్వీపంలో పెద్ద టెర్మినలు లేదా ఓడరేవు లేదు. పశ్చిమ తీరం మధ్యలో ఉన్న ఒక పగటి బెకను పరిస్థితి బాగాలేదు ఇక మీద పెయింటు చేయబడలేదు. కొంత ఆఫ్షోరు లంగరు అందుబాటులో ఉంది.

 మూలాలు