అరోతి దత్

ఆరోతి దత్ (1924–2003) భారతదేశానికి చెందిన ఒక సామాజిక కార్యకర్త . ఆమె 1965 నుండి 1971 వరకు రెండు పర్యాయాలు అసోసియేటెడ్ కంట్రీ ఉమెన్ ఆఫ్ ది వరల్డ్  కు ప్రపంచ అధ్యక్షురాలిగా, ఆ తరువాత గౌరవ సభ్యురాలిగా పనిచేశారు. ఆమె ఇంటర్నేషనల్ అలయన్స్ ఆఫ్ ఉమెన్ కు అంతర్జాతీయ ఉపాధ్యక్షురాలిగా కూడా ఉన్నారు. భారతదేశంలో, ఆమె 1970 నుండి 2003 వరకు మహిళా పనికి అంకితమైన సంస్థ అయిన సరోజ్ నళిని దత్ మెమోరియల్ అసోసియేషన్ కు అధ్యక్షురాలిగా ఉన్నారు. ఆమె 1942 నుండి ఆ సంస్థలో వివిధ హోదాల్లో పనిచేశారు. ఆమె భారతదేశంలో అనేక ఇతర సామాజిక సంక్షేమ సంస్థలను కూడా స్థాపించింది, అనేక ఇతర సంస్థలతో అనుబంధం కలిగి ఉంది. ఆమె కలకత్తా విశ్వవిద్యాలయం నుండి పట్టభద్రురాలైంది, నెదర్లాండ్స్‌లోని ది హేగ్‌లోని ఇన్స్టిట్యూట్ ఆఫ్ సోషల్ స్టడీస్ నుండి సోషల్ వెల్ఫేర్‌లో డిప్లొమా పొందింది.

 నేపథ్యం 
అరోతి మిత్రా 1924 సెప్టెంబరు 23 న సత్యేంద్ర చంద్ర మిత్ర, ఉమా మిత్ర దంపతులకు జన్మించింది. ఆమె వారి ఏకైక సంతానం. ఆమె తండ్రి స్వాతంత్ర్య సమరయోధుడు, రాజకీయ నాయకుడు. కొంతకాలం ఆమె తండ్రి న్యూఢిల్లీలోని సెంట్రల్ లెజిస్లేటివ్ అసెంబ్లీ సభ్యుడిగా ఉన్నారు, భారతదేశంలో బ్రిటిష్ పాలనకు వ్యతిరేకంగా రాజకీయ కార్యకలాపాలకు బ్రిటిష్ భారత ప్రభుత్వం చేత జైలుకు కూడా వెళ్ళారు,, యువ అరోతి తన బాల్యాన్ని భారతదేశంలోని అనేక ప్రదేశాలకు ప్రయాణించి గడిపింది, ప్రధానంగా ఇంట్లోనే విద్యనభ్యసించింది. చివరికి, ఆమె తండ్రి బెంగాల్ లెజిస్లేటివ్ కౌన్సిల్ అధ్యక్షుడైనప్పుడు, అరోతి కలకత్తా విశ్వవిద్యాలయం నుండి తత్వశాస్త్రంలో ప్రధానమైన పట్టభద్రురాలు.

ఆమె 1942 లో గురుసదయ్ దత్, ఐసిఎస్ యొక్క ఏకైక కుమారుడు బీరేంద్రసదయ్ దత్ ను వివాహం చేసుకుంది. తనను సామాజిక సేవలోకి తీసుకెళ్లిన ఏ 'అంతర్గత పిలుపు'ను తాను చెప్పుకోలేనని, తాను పెళ్లి చేసుకున్నానని ఆమె చెప్పేవారు. ఆమె మామ తన భార్య జ్ఞాపకార్థం సరోజ్ నళినీ దత్ మెమోరియల్ అసోసియేషన్ ను స్థాపించారు, ఇది మహిళల సంక్షేమం కోసం అంకితమైన మహిళా సంస్థ. దత్ కుటుంబం సాంఘిక సంక్షేమ రంగంలో వారి కృషికి ప్రసిద్ధి చెందింది, కాబట్టి అరోతి తన 18 సంవత్సరాల వయస్సులో వివాహం అయిన వెంటనే దానిని స్వీకరించింది. ఆమె ఏకైక సంతానం దేవసడే 1948లో జన్మించాడు. ఆమె మనుమలు రాజ్సడే (జననం 1974), శివసడే (జననం 1978)

1958లో నెదర్లాండ్స్ లోని ది హేగ్ లోని ఇన్ స్టిట్యూట్ ఆఫ్ సోషల్ స్టడీస్ లో డిప్లొమా ఇన్ ఇంటర్నేషనల్ సోషల్ వెల్ఫేర్ చేయడానికి స్కాలర్ షిప్ పొందారు. 1959లో "సోషల్ వెల్ఫేర్ ప్లానింగ్ ఫర్ అల్పాదాయ దేశాలు" అనే వ్యాసానికి డిప్లొమా పొందారు.

 అంతర్జాతీయ సామాజిక సేవ 
ఆమె 1959లో ఎడిన్‌బర్గ్‌లో జరిగిన అసోసియేటెడ్ కంట్రీ ఉమెన్ ఆఫ్ ది వరల్డ్ యొక్క ఆసియాకు ఏరియా వైస్-ప్రెసిడెంట్ అయ్యారు,  , 1962లో మెల్‌బోర్న్‌లో జరిగిన ప్రపంచ సమావేశంలో తిరిగి ఎన్నికయ్యారు. ఇంగ్లాండ్‌లో వయోజన విద్యపై యునెస్కో సెమినార్, మ్యూనిచ్‌లో పక్షపాత నిర్మూలనపై యునెస్కో సెమినార్, ఇస్తాంబుల్, బ్యాంకాక్‌లో జరిగిన అంతర్జాతీయ మహిళా సమావేశాల మండలి, పారిస్‌లో యునెస్కో యొక్క ఎన్జిఓ సమావేశం, అడిస్ అబాబా, బ్యాంకాక్, మనీలాలో జరిగిన వారి బోర్డు సమావేశాలలో ఆమె ACWWకి ప్రాతినిధ్యం వహించారు. ఆమెను ఎఫ్ఎఓ డైరెక్టర్ జనరల్ ఆకలి నుండి విముక్తి ప్రణాళిక కోసం సలహాదారుగా ఆహ్వానించారు.

1965లో డబ్లిన్లో జరిగిన వారి ప్రపంచ సదస్సులో అసోసియేటెడ్ కంట్రీ ఉమెన్ ఆఫ్ ది వరల్డ్ కు ప్రపంచ అధ్యక్షురాలిగా ఎన్నికయ్యారు, 1968లో తిరిగి ఏకగ్రీవంగా ఎన్నికయ్యారు.

1983లో, అసోసియేటెడ్ కంట్రీ ఉమెన్ ఆఫ్ ది వరల్డ్ ఆమెను "మెంబర్ ఆఫ్ హానర్" గా ఎన్నుకుంది.

ఆమె ఇంటర్నేషనల్ అలయన్స్ ఆఫ్ ఉమెన్ కు ఉపాధ్యక్షురాలిగా కూడా పనిచేశారు, వరల్డ్ వ్యూ ఇంటర్నేషనల్తో అనుసంధానించబడ్డారు.

 భారతదేశంలో సామాజిక సేవ 

 సరోజ్ నళిని దత్ మెమోరియల్ అసోసియేషన్ 
సరోజ్ నళిని దత్ (ఆరోటి అత్తగారు) 1916లో గ్రామీణ బెంగాల్‌లో మహిళా సమితిలను (మహిళా సంస్థలు) ప్రారంభించారు. సరోజ్ నళిని మరణం తరువాత, ఆమె భర్త గురుసదయ్ దత్, ఆమె జ్ఞాపకార్థం సరోజ్ నళిని దత్ మెమోరియల్ అసోసియేషన్‌ను ప్రారంభించారు, ఆమె చేసిన విలువైన సామాజిక సంక్షేమ పనులను సజీవంగా ఉంచడానికి. ఈ సంఘం మహిళల స్వచ్ఛంద సేవ ద్వారా నడుస్తుంది.

1942లో వివాహం అయిన వెంటనే, ఆరోతి ఈ సంఘంలో పనిచేయడం ప్రారంభించింది, 1970 వరకు వివిధ హోదాల్లో పనిచేసింది, ఆమె అధ్యక్షురాలైంది, 2003లో ఆమె మరణించే వరకు కొనసాగింది. మహిళా సమితి భావన మహిళల అభివృద్ధిపై ఆధారపడి ఉంటుంది - వారికి ఒక వృత్తిని ఇవ్వడం ద్వారా వారిని అక్షరాస్యులుగా, స్వావలంబనగా మార్చడం, అలాగే వారి ఆరోగ్యం, పోషకాహారం, కుటుంబం, సంక్షేమం, పిల్లల సంరక్షణ అవసరాలకు సహాయం చేయడం. ప్రతి మహిళా సమితికి దాని స్వంత నియమాలు ఉన్నాయి, అయితే సంఘం సాధారణ పర్యవేక్షణ, సహాయం, మార్గదర్శకత్వాన్ని అందిస్తుంది. ఆమె పదవీకాలంలో, ఆమె ప్రాథమిక సంస్థాగత మహిళా సమితిల సంఖ్యను 67కి పెంచింది.

అసోసియేషన్ యొక్క లక్ష్యాలు ఈ క్రింది విధంగా పెంచబడ్డాయిః

 పట్టణ, గ్రామీణ ప్రాంతాల్లోని తక్కువ ఆదాయ వర్గాల మహిళలకు విద్యను అందించడం
 తల్లి, పిల్లల ఆరోగ్య సంరక్షణ కోసం సౌకర్యాలను ఏర్పాటు చేయడం, గ్రామీణ, పట్టణ మహిళలకు పరిశుభ్రత, ప్రాథమిక ఆరోగ్యం, పిల్లల సంరక్షణ సూత్రాలను బోధించడం
 జీవన నాణ్యతను మెరుగుపరచడానికి పోషకాహారం, కుటుంబ ప్రణాళికను నేర్పడం
 మహిళల ఆర్థిక పరిస్థితిని మెరుగుపరచడానికి వృత్తి శిక్షణ కేంద్రాలను ఏర్పాటు చేసి, నిర్వహించడం
 పిల్లల ఆరోగ్యం, విద్య, ఇతర వృత్తి-నిర్మాణ కార్యకలాపాలకు సంబంధించిన వారి సంక్షేమం కోసం పనిచేయడం
 వృద్ధ మహిళలు, వితంతువులు, విడిచిపెట్టిన భార్యలను, స్త్రీలను చూసుకోవడం
 మహిళలకు ఉపాధ్యాయులుగా శిక్షణ ఇవ్వడం, తద్వారా వారు తమ గ్రామాలకు తిరిగి వెళ్లి అక్కడ ఉపాధ్యాయులుగా ఉండటానికి వీలు కల్పించడం.

ఆమె అసోసియేషన్ కార్యకలాపాలను విస్తృతంగా విస్తరించింది, ఇందులో ఒక పారిశ్రామిక శిక్షణా పాఠశాల, ఒక ప్రాథమిక ఉపాధ్యాయ శిక్షణా సంస్థ, ఒక ప్రాథమిక పాఠశాల, ఒక వయోజన ఉన్నత పాఠశాల, కంప్యూటర్ శిక్షణా సౌకర్యాలు, ఒక ఉత్పత్తి, "కాంత" కేంద్రం (విద్యార్థుల ఉత్పత్తులను వారి ద్వారా నేరుగా విక్రయించడానికి వీలు కల్పించడం), ఒక అనధికారిక విద్య, అక్షరాస్యత కార్యక్రమం, ఒక పట్టణ కుటుంబ సంక్షేమ కేంద్రం, ఒక ప్రింటింగ్ ప్రెస్, ఒక కుటుంబ కౌన్సెలింగ్ కేంద్రం, కొనసాగుతున్న ప్రాతిపదికన ఒక "సేవ్ సైట్" కార్యక్రమం, ఒక వర్కింగ్ ఉమెన్స్ హాస్టల్, రెండు వృద్ధాశ్రమాలు, ఒక లైబ్రరీ, ఒక తల్లి, శిశువు క్లినిక్ ఉన్నాయి. ఈ కార్యకలాపాలన్నీ కలకత్తా కేంద్రంగా ఉన్నాయి.

కానీ ఆమెకు అత్యంత సంతృప్తినిచ్చిన కార్యాచరణ ఏమిటంటే, మీర్పూర్ చుట్టుపక్కల 100 గ్రామాలలో అక్షరాస్యత, ఆదాయ ఉత్పత్తి, ఆరోగ్యం, పోషకాహారం, కుటుంబ నియంత్రణ, స్వచ్ఛమైన నీరు, పారిశుధ్యాన్ని ప్రోత్సహించడానికి బెంగాల్‌లోని ఒక గ్రామంలో కేంద్రీకృత గ్రామీణ శిక్షణా కేంద్రాన్ని ప్రారంభించడం - మీర్పూర్ శిక్షణా కేంద్రం. దీనిలో, ఆమె నార్వే, ఆస్ట్రేలియాలోని ACWWలోని సోదరి సంఘాల నుండి ఆర్థిక సహాయం పొందింది.

 ఇతర సంస్థలు 
అరోటి దత్

 కంట్రీ ఉమెన్స్ అసోసియేషన్ ఆఫ్ ఇండియా వ్యవస్థాపక అధ్యక్షురాలు
 కలకత్తాలోని సోరోప్టమిస్ట్ ఇంటర్నేషనల్ క్లబ్ వ్యవస్థాపక అధ్యక్షుడు
 సోరోప్టమిస్ట్ ఇంటర్నేషనల్ ఆఫ్ ఇండియా మొదటి జాతీయ అధ్యక్షుడు, 
 ఇన్నర్ వీల్ క్లబ్ ఆఫ్ ఇండియా వ్యవస్థాపక అధ్యక్షుడు

ఆమె కూడా -

 సెంట్రల్ సోషల్ వెల్ఫేర్ బోర్డు సభ్యుడు 1978-80
 1988 నుండి పశ్చిమ బెంగాల్ రాష్ట్ర సాంఘిక సంక్షేమ బోర్డు సభ్యుడు
 పశ్చిమ బెంగాల్ కుటుంబ ప్రణాళిక సంఘం చైర్మన్
 బెంగాల్ బ్రాటాచారి సొసైటీ అధ్యక్షుడు & ట్రస్టీ
 వైస్ చైర్మన్, గురుసదయ్ దత్ ఫోక్ ఆర్ట్ సొసైటీ, గురుసదాయ్ మ్యూజియం
 నేషనల్ ఇండియన్ అసోసియేషన్ ఆఫ్ ఉమెన్ యొక్క పోషకుడు
 సిల్హెట్ యూనియన్ అధ్యక్షుడు.

కేంద్ర, రాష్ట్ర ప్రభుత్వాల వివిధ కమిటీలలో పనిచేశారు.

 సాహిత్య రచనలు 
ఆమె తరచుగా బెంగాలీ, ఆంగ్లంలో, భారతదేశం, విదేశాలలో పత్రికల కోసం వ్యాసాలు వ్రాసేది. ఆమె జీవితకాలంలో, ఆమె ఈ క్రింది పుస్తకాలను ప్రచురించిందిః

 బ్రిఖసాఖే ఏక్ రాత్ (1977-బెంగాలీలో) 
 విచిత్ర పృథ్వీ, అజాన మనోష్ (1985-బెంగాలీలో) 
 ఓవర్ ది రెయిన్బో (1999) 
 జిబనేర్ నానా దిగంత (2003-బెంగాలీలో).

 మూలాలు 

వర్గం:20వ శతాబ్దపు భారతీయ రచయిత్రులు
వర్గం:కలకత్తా విశ్వవిద్యాలయం పూర్వ విద్యార్థులు
వర్గం:భారతీయ నవలా రచయిత్రులు
వర్గం:2003 మరణాలు
వర్గం:1924 జననాలు