షెబా ఛచ్చి

షెబా ఛచ్చి (జననం 1958), ఇథియోపియాలో జన్మించిన భారతీయ ఫోటోగ్రాఫర్, మహిళా హక్కుల కార్యకర్త, రచయిత్రి, చిత్రనిర్మాత,  ఇన్‌స్టాలేషన్ కళాకారిణి. ఆమె న్యూఢిల్లీలో స్థిరపడి భారతదేశంలో,  అంతర్జాతీయంగా తన రచనలను విస్తృతంగా ప్రదర్శించింది.

మహిళలపై కేంద్రీకృతమై ఉన్న సమస్యలు,  పట్టణ పరివర్తనల ప్రభావం చాచ్చి యొక్క సైట్-నిర్దిష్ట సంస్థాపనలు,  స్వతంత్ర కళాకృతులను ఎక్కువగా తెలియజేస్తాయి .  చాచ్చి తన రచనలను 18 దేశాలలో 9 సోలో గ్యాలరీ ప్రదర్శనలలో ప్రదర్శించారు, ఆమె రచనలు 4 వేలంలో అమ్ముడయ్యాయి. ఆమె 5 ప్రత్యేక ప్రాజెక్టులలో కూడా భాగమైంది,  5 మ్యూజియం/పబ్లిక్ సేకరణలలో ప్రచురించబడింది. 2011లో, ఆమెకు సింగపూర్ ఆర్ట్ మ్యూజియం ద్వారా సమకాలీన కళకు జ్యూరర్ బహుమతి లభించింది,  2017లో, ఆమె కళ,  నీతి కోసం ప్రతిష్టాత్మక ప్రిక్స్ థన్‌ను అందుకుంది.

 ప్రారంభ జీవితం, విద్య 
చాచి 1958లో ఇథియోపియా హరార్ జన్మించారు, అక్కడ ఆమె తండ్రి భారత సైన్యంచే నియమించబడ్డారు,  3 సంవత్సరాల వయస్సులో భారతదేశానికి తిరిగి వచ్చారు. ఆమె తండ్రి ఉద్యోగం కారణంగా కుటుంబం తరచుగా ఒక ప్రదేశం నుండి మరొక ప్రదేశానికి మారుతుండేది. స్త్రీవాద ఉద్యమంలో పాల్గొనడానికి ముందు, "నేను నా టీనేజ్ సంవత్సరాల్లో కొన్నింటిని జానపద గాయకులు,  ఆధ్యాత్మిక నిపుణులతో సమావేశమయ్యి గడిపాను" అని ఆమె తన టీనేజ్ సంవత్సరాల గురించి గుర్తు చేసుకున్నారు. ఆమె ఢిల్లీ విశ్వవిద్యాలయం చదువుకుంది, ఆ తరువాత ఆమె చిత్రబాని, కోల్కతా,  నేషనల్ ఇన్స్టిట్యూట్ ఆఫ్ డిజైన్ (ఎన్ఐడి) అహ్మదాబాద్ చదువుకుంది.

 ప్రధాన రచనలు 
ఛచ్చి 1980లలో డాక్యుమెంటరీ ఫోటోగ్రఫీతో తన కెరీర్‌ను ప్రారంభించింది, భారతదేశంలో మహిళా ఉద్యమాన్ని వివరిస్తుంది.  అదే సమయంలో ఢిల్లీలో జరిగిన సామూహిక నిరసనలను ఛచ్చి రికార్డ్ చేసింది.

ఆమె మొదటి అంతర్జాతీయ ప్రదర్శన "ఫోర్ ఉమెన్ ఫోటోగ్రాఫర్స్" పేరుతో 1988లో స్పెక్ట్రమ్ ఫోటోగ్రఫీ ఫెస్టివల్‌లో భాగంగా లండన్‌లోని హారిజన్ గ్యాలరీలో ప్రారంభమైంది .  సెవెన్ లైవ్స్ ఇన్ ఎ డ్రీమ్ (1998) ఆమె కళ యొక్క అంశాలతో సన్నిహిత సహకారాల శ్రేణిలో మొదటిది. 2011లో ఆర్ట్ ఆసియా పసిఫిక్‌కి ఇచ్చిన ఇంటర్వ్యూలో ఆమె ఇలా చెప్పింది, "ఇది నా అభ్యాస విధానాన్ని, ఈ అంతర్-ఆత్మాశ్రయతను మార్చివేసింది, ఇక్కడ విషయం,  ఫోటోగ్రాఫర్ కలిసి సృష్టిస్తారు. ఒక విధంగా, అది 'కళ' వైపు నా ఉద్యమం."

ఆమె తన కళా అభ్యాస విధానాన్ని ఫోటోగ్రాఫ్‌లు, టెక్స్ట్, శిల్పం, దొరికిన వస్తువులను ఉపయోగించి ఫోటో ఆధారిత ఇన్‌స్టాలేషన్‌లకు వెళ్లడం ద్వారా తిరిగి ఆవిష్కరించింది, వీటిని ఆమె "ఇది ఫోటోగ్రఫీ, టెక్స్ట్,  శిల్పాన్ని కలిపినందున ఇది పరిపూర్ణ రూపం" అని పిలుస్తుంది.  ఈ మల్టీమీడియా ఇన్‌స్టాలేషన్‌లు చరిత్ర, స్త్రీ అనుభవం, దృశ్య సంస్కృతి, పట్టణ పర్యావరణాలు, వ్యక్తిగత,  సామూహిక జ్ఞాపకశక్తి ప్రశ్నలను అన్వేషిస్తాయి,  ఉపాంత ప్రపంచాలను తిరిగి పొందుతాయి: మహిళలు, భిక్షువులు,  మరచిపోయిన శ్రమ రూపాలు,  పౌరాణిక,  సామాజిక మధ్య ఆట. చాచ్చి లీనమయ్యే వాతావరణాలను సృష్టిస్తుంది, సైట్-నిర్దిష్ట ప్రజా కళ,  స్వతంత్ర రచనలలో ఆలోచనాత్మకతను రాజకీయాల్లోకి తీసుకువస్తుంది.  

రచయిత్రి సోనియా జబ్బర్‌తో కలిసి ఆమె చేసిన ఫోటో ఇన్‌స్టాలేషన్, 'వెన్ ది గన్ ఈజ్ రైజ్డ్, డైలాగ్ స్టాప్స్', ఈ ప్రాంతాన్ని పీడిస్తున్న హింసపై కాశ్మీర్ మహిళల గొంతు వినిపించే "మూడవ స్థలం"ను సృష్టించడానికి ప్రయత్నిస్తుంది.  ఇది 2000లో ఇండియా హాబిటాట్ సెంటర్, న్యూఢిల్లీలో సోలో ఎగ్జిబిషన్‌గా ప్రారంభమైంది. హింసలో అస్పష్టంగా ఉన్న "మానవుడిని తిరిగి ప్రసంగంలోకి తీసుకురావడానికి" చాచీ,  సోనియా జబ్బర్ కాశ్మీర్,  శరణార్థి శిబిరాలకు అనేకసార్లు సందర్శించారు.  2004లో, చాచీ భారతదేశంలోని మహిళా సన్యాసుల చిత్రాల శ్రేణిని రూపొందించారు. 'గంగాస్ డాటర్స్: మీటింగ్స్ విత్ ఉమెన్ అస్సెటిక్స్, 1992-2004' అనే పేరుతో ఇది న్యూఢిల్లీలోని నేచర్ మోర్టేలో ప్రదర్శించబడింది .  ఆమె ఈ మహిళా సాధువులను తెలుసుకోవడంలో,  వారి జీవితాలను డాక్యుమెంట్ చేయడంలో ఒక దశాబ్దానికి పైగా గడిపింది. పురాతన,  మధ్యయుగ భారతదేశం నాటి మహిళా సన్యాసుల కవిత్వం పట్ల ఆమె ఆకర్షితురాలైంది,  ఈ మహిళలు సామాజిక క్రమం యొక్క క్రోడీకరించబడిన పరిమితుల నుండి బయటపడిన ప్రపంచానికి పరిచయం చేయబడింది. అందువలన, ఆమె ఉత్తర,  తూర్పు భారతదేశంలోని మహిళా సన్యాసులను దగ్గరగా అనుసరించింది,  దాని ఫలితం 'గంగా కుమార్తెలు'. ఆమె వివరిస్తుంది, "వారు భార్యలు కాదు, వారు తల్లులు కాదు, వారు కుమార్తెలు కాదు. వారు వ్యక్తిగత జీవులుగా తమను తాము తిరిగి ఆవిష్కరించుకుంటారు…. స్వీయ-నిర్వచనం మెటాఫిజికల్‌కు సంబంధించినది, సామాజికంగా కాదు."  ఆమె రచన, 'వింగ్డ్ పిలిగ్రిమ్స్: ఎ క్రానికల్' 2007లో న్యూయార్క్ నగరంలోని బోస్ పాసియా గ్యాలరీ ద్వారా నిర్వహించబడింది. శిల్పాలు, లైట్‌బాక్స్‌లు,  పక్షులు, ప్రకృతి దృశ్యాలు,  వస్త్రధారణ బొమ్మలు వంటి వివిధ ఐకానోగ్రఫీలను ప్రదర్శించే రికార్డ్ చేయబడిన సౌండ్‌ట్రాక్‌తో సహా బహుళ-భాగాల సంస్థాపన వలస భాష,  ప్రపంచీకరణకు ప్రతిస్పందనను వ్యక్తపరుస్తుంది. "కదిలే ఇమేజ్ లైట్ బాక్స్ ద్వారా భారతీయ శిల్పం, పెర్షియన్/మొఘల్ సూక్ష్మచిత్రం, చైనీస్ బ్రష్ పెయింటింగ్,  డాక్యుమెంటరీ ఫోటోగ్రఫీ నుండి సూచనలతో కూడిన ఊహాత్మక ప్రకృతి దృశ్యాలు,  డిజిటల్ ఆధారాల శ్రేణితో, ఈ పని అనేక ఇతర గ్యాలరీలలో ప్రదర్శించబడింది."  చచ్చి ఒక కొత్త కళాత్మక మాధ్యమంగా అభివృద్ధి చేసిన మూవింగ్ ఇమేజ్ లైట్ బాక్స్ (ఆమె తన తరువాతి రచనలలో కూడా ఉపయోగిస్తుంది), దాదాపు సినిమాటిక్ ఎఫెక్ట్‌కు ఫోటోగ్రాఫిక్ చిత్రాల స్థిరమైన,  కదిలే పొరల శ్రేణిని ఉపయోగిస్తుంది. ఆమె ఈ రచన గురించి వివరిస్తూ, "ఈ రచన ఒక ప్రాదేశిక, తాత్కాలిక,  సంభావిత క్షేత్రాన్ని ఆకృతీకరిస్తుంది, దీనిలో ఆసియా అంతటా ఆలోచనలు, వస్తువులు, రూపాలు - చైనా,  భారతదేశం ముఖ్యమైన నోడ్‌లుగా - ఏకకాలంలో భౌతిక,  రూపకంగా ఉండే మూడు కీలక అంశాల ద్వారా వ్యక్తీకరించబడతాయి: పక్షులు, బౌద్ధ యాత్రికుల వస్త్రాలు,  'ప్లాస్మా యాక్షన్' ఎలక్ట్రానిక్ టీవీ బొమ్మ."

ప్రపంచీకరణ,  పట్టణ పరివర్తనలపై దాని ప్రభావాలపై ఆమె పరిశోధనలు న్యూ ఢిల్లీలోని వోల్టే నిర్వహించిన 'ది వాటర్ డివైనర్' (2008) వీడియో ఇన్‌స్టాలేషన్,  'బ్లాక్ వాటర్స్ విల్ బర్న్' (2011) ఇన్‌స్టాలేషన్‌తో మరింత కొనసాగాయి.  ఆమె ఈ రోజు వరకు మునుపటి రచనను తనకు ఇష్టమైన రచనగా భావిస్తుంది.  ' యమునాష్టక్ శ్లోకం' యొక్క పవిత్ర గ్రంథంలో , యమునా నదిని అందమైన, ఇంద్రియాలకు సంబంధించిన స్త్రీగా వర్ణించారని ఆమె వివరిస్తుంది. కానీ వాస్తవానికి, చాచ్చి దానిని గాయపడిన స్త్రీ రూపంగా భావిస్తుంది.

 ప్రదర్శనలు 
చాచి ఇటీవల నిర్వహించిన సోలో ఎగ్జిబిషన్లలో అగువా డి లుజ్, వోల్టే గ్యాలరీ, ముంబై (2016) ఎవోకింగ్ ది పాజ్, డాక్టర్ భావు దాజీ లాడ్ మ్యూజియం, ముంబై (2011),  లుమినారియం, వోల్టే గేలరీ ముంబై (2011,2011) ఉన్నాయి.

 ఆమె గ్రూప్ షోలలో పార్ట్ నేరేటివ్స్, బికనీర్ హౌస్, న్యూఢిల్లీ,,  డాక్టర్ భావు దాజీ లాడ్ మ్యూజియం (2017) ఉన్నాయి.
 50:50: ఫోటోగ్రఫీ నుండి డిజిటల్ ఇమేజింగ్,  బ్యాక్, బిర్లా అకాడమీ ఆఫ్ ఆర్ట్ అండ్ కల్చర్, కోల్‌కతా (2017)
 సెవెన్ లైవ్స్ & ఎ డ్రీమ్: సిటిజన్, టేట్ మోడరన్, లండన్ (2016–17)
 ప్రికేరియస్‌లీ యువర్స్, నేషనల్ మ్యూజియం ఆఫ్ వరల్డ్ కల్చర్స్, మ్యూజియం ఆఫ్ ఎథ్నాలజీ, లైడెన్, నెదర్లాండ్స్ (2016)
 ది ఐ అండ్ ది మైండ్: న్యూ ఇంటర్వెన్షన్స్ ఇన్ కాంటెంపరరీ ఆర్ట్, గ్వాంగ్‌డాంగ్ మ్యూజియం ఆఫ్ ఆర్ట్, గ్వాంగ్‌జౌ, చైనా ఆర్ట్ మ్యూజియం, షాంఘై, మిన్‌షెంగ్ ఆర్ట్ మ్యూజియం, బీజింగ్,,  నేషనల్ గ్యాలరీ ఆఫ్ మోడరన్ ఆర్ట్, న్యూఢిల్లీ (2015)
 లోకస్ట్ టైమ్, చండీగఢ్ మ్యూజియం ఆఫ్ ఆర్ట్ (2014); వాటర్, యూరోపాలియా ఫెస్టివల్, గ్రాండ్ కర్టిస్ మ్యూజియం, లీజ్, బెల్జియం (2013)
 ప్రతిచోటా కానీ ఇప్పుడు, 4వ థెస్సలొనీకి బియెన్నల్, మాసిడోనియన్ మ్యూజియం ఆఫ్ కాంటెంపరరీ ఆర్ట్, థెస్సలొనీకి, గ్రీస్ (2013)
 రికార్డ్/రెసిస్ట్: జోన్స్ ఆఫ్ కాంటాక్ట్, కిరణ్ నాడార్ మ్యూజియం, నోయిడా, ఇండియా (2013)
 ది వాటర్ డివైనర్: డిఫికల్ట్ లవ్స్, కిరణ్ నాడార్ మ్యూజియం, సాకేత్, న్యూఢిల్లీ (2013)
 చిమెరా: ది కలెక్టర్స్ షో, సింగపూర్ ఆర్ట్ మ్యూజియం (2012).

 మూలాలు 

వర్గం:1958 జననాలు
వర్గం:ఢిల్లీ విశ్వవిద్యాలయం పూర్వ విద్యార్థులు
వర్గం:జీవిస్తున్న ప్రజలు