బేడియా మువాహిత్

ఎమినే బేడియా మువాహిత్ (1896 - 20 జనవరి 1994) ఒక టర్కిష్ రంగస్థల,  సినీ నటి. 1923లో టర్కీలో అరంగేట్రం చేసిన తొలి ముస్లిం సినీ నటీమణులలో ఆమె ఒకరిగా గుర్తుండిపోతుంది.

 వ్యక్తిగత జీవితం 
ఆమె 1896లో ఒట్టోమన్ సామ్రాజ్యంలోని ఇస్తాంబుల్‌లోని కడికోయ్‌లో వృత్తిరీత్యా ప్రాసిక్యూటర్ అయిన అహ్మెట్ సెకిప్ బే,  అతని భార్య ఎమిన్‌లకు జన్మించింది. ఆమె తన ప్రాథమిక విద్యను బుయుకడలోని సెయింట్ ఆంటోయిన్ పాఠశాలలో ప్రారంభించింది,  మాధ్యమిక విద్య కోసం కడికోయ్ టెరక్కి పాఠశాలలో కొనసాగింది. తరువాత, ఆమె ఫ్రెంచ్ భాష లైసీ నోట్రే డామ్ డి సియోన్ ఇస్తాంబుల్‌లో చదువుకుంది. ఆమె విదేశీ భాషలుగా ఫ్రెంచ్,  గ్రీకు మాట్లాడగలదు.

1914లో ఇస్తాంబుల్‌లోని ప్రభుత్వ యాజమాన్యంలోని టెలిఫోన్ కంపెనీలో స్విచ్‌బోర్డ్ ఆపరేటర్‌గా బేడియా మువాహిత్ ఉద్యోగంలో చేరారు, ఒట్టోమన్ సామ్రాజ్యంలో ప్రజా సేవా రంగంలో పనిచేసిన మొదటి ముస్లిం మహిళలలో ఒకరు.  కొత్తగా స్థాపించబడిన జర్నల్,  మహిళల హక్కులను కాపాడటానికి ఒక సంఘం చేసిన ప్రచారం తర్వాత , పోస్ట్ అడ్మినిస్ట్రేషన్ టెలిఫోన్ ఆపరేటర్లను భర్తీ చేయాలని నిర్ణయించింది, వారు ప్రారంభంలో క్రైస్తవ లేదా యూదు మైనారిటీల నుండి విదేశీ భాష మాట్లాడే అమ్మాయిలు, ఎక్కువగా ఉచ్చారణ కలిగిన టర్కిష్‌తో భర్తీ చేయబడ్డారు.

1921లో, ఆమె ఎరెన్కోయ్ గర్ల్స్ హై స్కూల్‌లో ఫ్రెంచ్ భాషకు ఉపాధ్యాయురాలిగా పనిచేయడం ప్రారంభించింది .  ఈ సమయంలో, ఆమె రంగస్థల నటుడు అహ్మత్ మువాహిత్‌ను కలిసింది, ఒక నాటకం తర్వాత ఆమె అతని నుండి ఆటోగ్రాఫ్ కోరింది. ఈ జంట 1923లో వివాహం చేసుకున్నారు. ఈ వివాహం నుండి, బేడియా మువాహిత్‌కు సుయిప్ సినా అర్బెల్ (1922-1991) అనే కుమారుడు జన్మించాడు. 1923లో, బేడియా మువాహిత్ తన ఉపాధ్యాయ పదవిని విడిచిపెట్టి, నటనా వృత్తికి తనను తాను అంకితం చేసుకున్నాడు. ఆమె సినిమాల్లో,  వేదికపై విజయవంతంగా నటించింది. అయితే, ఆమె జీవిత భాగస్వామి అహ్మత్ మువాహిత్ 1927లో మరణించారు.

ఆమె 1933లో ఫ్రెడరిక్ వాన్ స్టాట్జర్ (1906–1974)ను వివాహం చేసుకుంది, తరువాత ఫెర్డి స్టాట్జర్ అని కూడా పిలుస్తారు, ఆస్ట్రియన్ సంగీతకారుడు, 1932లో టర్కీకి వచ్చి ఇస్తాంబుల్ మున్సిపల్ కన్జర్వేటరీలో క్లాసికల్ పియానోను బోధిస్తోంది,  ఇస్తాంబుల్ మున్సిపల్ థియేటర్ ( ఒట్టోమన్ టర్కిష్ : దారుల్బెడాయి )లో స్వరకర్త,  క్లాసికల్ పియానిస్ట్‌గా పనిచేస్తోంది, అక్కడ ఆమె వేదికపై నటించింది.  ఆమె రెండవ వివాహం 18 సంవత్సరాలు కొనసాగింది, 1951లో వారు విడాకులు తీసుకున్నారు. ఆ తర్వాత, ఆమె తన మొదటి వివాహం ద్వారా తన ఇంటిపేరును తన స్టేజ్ పేరుగా ఉపయోగించుకుంది.

 ఫిల్మోగ్రఫీ 

 అటెస్టెన్ గోమ్లెక్ (1923)
 ఇస్తాంబుల్ సోకక్లారిండా (1931)
 కరిమ్ బెని అల్దతిర్సా (1933)
 బెక్లెనెన్ సర్కి (1953)
 పేడోస్ (1954)
 యాస్లి గోజ్లర్ (1955)
 సన్ బెస్టే (1955)
 గుల్మేయన్ యుజ్లర్ (1955)
 కాప్కిన్లర్ (1961)
 గోనుల్ ఫెర్మాన్ దిన్లెమెజ్ (1962)
 బిర్ గెసెలిక్ గెలిన్ (1962)
 బెలాలి టోరున్ (1962)
 బరుత్ ఫిసిసి (1963)
 జెనెచ్ కిజ్లర్ (1963)
 ఇస్తాంబుల్ కల్దీరిమ్లారి (1964)
 కైనానా జిరిల్టిసి (1964)
 మాన్యక్లర్ కోస్కు (1964)
 జెన్‌క్లిక్ రుజ్‌గారి (1964)
 హాల్క్ కోకుగు (1964)
 అనసినిన్ కుజుసు (1964)
 జెల్ బరిసలిమ్ (1964)
 సారీ కిజ్లా కొపుక్ అహ్మెట్ (1964)
 హిజ్మెట్సీ డెడిజిన్ బోయెల్ ఒలుర్ (1964)
 హెప్ ఓ సర్కి (1965)
 సెవిన్స్ గోజియాస్లారి (1965)
 బోజుక్ డ్యూజెన్ (1966)
 అస్కిన్ గోజియాస్లారి (1966)
 చాలికుసు (1966)
 సోకాక్ కిజీ (1966)
 ఓ కడిన్ (1966)
 సెవ్గిలిమ్ ఆర్టిస్ట్ ఒలుంకా (1966)
 షోఫోరున్ కిజి (1966)
 ఎవ్లాట్ ఉగ్రునా (1967)
 సేన్ బెనిమ్సిన్ (1967)
 జెహిర్లి హయత్ (1967)
 డున్యాన్ ఎన్ గుజెల్ కడిని (1968)
 కటిప్ (1968)
 అటెస్లి సిన్గేన్ (1969)
 ఎస్మెరిన్ టాడి సారిషినిన్ అడి (1969)
 లెకెలి మెలెక్ (1969)
 సన్ మెక్టప్ (1969)
 తట్లి సెవ్గిలిమ్ (1969)
 యుముర్కాక్ (1970)

 అవార్డులు 

 1981 కళకు అటాటర్క్ బహుమతి 
 టర్కిష్ సంస్కృతికి ఆమె చేసిన కృషికి గాను 1987 టర్కీ రాష్ట్ర నటి . 
 1988 ఇంటర్నేషనల్ ఇస్తాంబుల్ ఫిల్మ్ ఫెస్టివల్ ( గోల్డెన్ తులిప్ ప్రైజ్ ఇ)

 వారసత్వం 

 " బేడియా మువాహిత్ థియేటర్ అవార్డు "ను 1995 నుండి ఇస్తాంబుల్ మున్సిపల్ థియేటర్,  యూనియన్ ఆఫ్ టర్కిష్ ఉమెన్ ద్వారా ప్రతిభావంతులైన యువ రంగస్థల నటీమణులకు వారి తొలి ప్రదర్శన కోసం ఆమె గౌరవార్థం ప్రతిభావంతులైన యువ నటీమణులకు ప్రదానం చేస్తున్నారు.
 టర్కిష్ పోస్ట్ ఆమె చిత్రపటాన్ని చిత్రించే తపాలా బిళ్ళను విడుదల చేసింది.

 మూలాలు 

వర్గం:1994 మరణాలు
వర్గం:1896 జననాలు