మారింటాన్ సిరైట్

మారింటాన్ సిరైట్ (జననం 1960) ఇండోనేషియాలోని బాండుంగ్ కు చెందిన ప్రముఖ మహిళా ట్రాన్స్ డిసిప్లినరీ పెర్ఫార్మెన్స్ ఆర్టిస్ట్. ఇండోనేషియా మార్గదర్శక మహిళా ప్రదర్శన కళాకారిణిగా గుర్తింపు పొందింది, ఆమె శరీరం, ఆత్మ, ప్రకృతి, ఆధ్యాత్మికత మధ్య సంక్లిష్ట సంబంధాలను పరిశోధించడం, ఆలోచించడం, వ్యక్తీకరించడంపై స్థిరంగా దృష్టి పెట్టింది. ఆమె ప్రధాన ప్రదర్శన కళాకృతి, మెంబంగున్ రుమా, ఆ పరిశోధన, వ్యక్తీకరణ ఫలితంగా ఉంది, ఆమె దీనిని అనేక దేశాలలో, బైనాల్స్, ఎగ్జిబిషన్లలో ప్రదర్శించింది. ఇండోనేషియాలో కళాకారులు, యువత, వివిధ కమ్యూనిటీలతో కూడిన క్రాస్ ఆర్ట్ వేదికలు, సహకారాలను ప్రారంభించడంలో ఆమె కీలక పాత్ర పోషించారు.

 నేపథ్యం, విద్య 
మారింటన్ సిరైట్ జర్మనీలోని బ్రౌన్ష్వీగ్లో జన్మించింది, ఇండోనేషియాలోని బాండుంగ్లో ఉంది. ఆమె తండ్రి బటాక్, తల్లి జర్మన్ స్వయంకృషి కలిగిన చిత్రకారిణి. ఆమె సోదరి, రూత్ సిరైట్, బాండుంగ్-ఆధారిత ఫ్యాషన్ డిజైనర్, సమకాలీన కళాకారిణి, ఆమె సోదరులలో ఒకరైన పింటోర్ సిరైట్, ప్రసిద్ధ ఇండోనేషియా సమకాలీన కళాకారిణి, స్టెయిన్లెస్ స్టీల్తో పనిచేసే శిల్పి. ఆమెకు కళారంగంతో సంబంధం లేని మరో సోదరుడు ఉన్నారు.

సిరైట్ 1987 లో ఇండోనేషియాలోని ఇన్స్టిట్యూట్ టెక్నోలోజి బాండుంగ్ సిరామిక్స్ విభాగం నుండి పట్టభద్రురాలైయ్యారు, కానీ గ్రాడ్యుయేషన్కు ముందు అప్పటికే సిరామిస్ట్-ఆర్టిస్ట్గా పనిచేస్తున్నారు.

సిరైట్ ఇండోనేషియా మొదటి మహిళా ప్రదర్శన కళాకారులలో ఒకరిగా గుర్తించబడింది, వివిధ ప్రాజెక్టుల ద్వారా క్రాస్ ఆర్ట్ ఫార్మ్ సంభాషణలు, ప్రయోగాలను ఏకతాటిపైకి తీసుకురావడంలో ఒక కీలక వ్యక్తి. ఆమె 1990 లలో ప్రదర్శన కళాకారిణిగా జాతీయ, అంతర్జాతీయ ప్రాముఖ్యతను పొందింది, 2000 ల ప్రారంభంలో కళల నుండి విరామం తీసుకుంది, కాని 2012 లో తిరిగి రంగస్థల ప్రదర్శనలకు వచ్చింది.

 కళాత్మక సాధనలు 
సిరైట్ 1982, 1983 మధ్య బందుంగ్ లోని ఎస్ టిబి అని పిలువబడే నాటక బృందంలో, 1983, 1985 మధ్య ఎండో సువాండా డాన్స్ థియేటర్ లో పాల్గొన్నాడు. నాటకం, నృత్యం ఈ అనుభవాలు ఆమె శరీరం సున్నితత్వానికి అవగాహనకు దోహదం చేశాయి, దీనిని ఆమె మరింత అభివృద్ధి చేసింది, సైగల విధానాల ఆధారంగా శిల్ప సిరామిక్స్ను సృష్టించింది. తరువాత ఆమె సిరామిక్ ముక్కలను తయారు చేయడానికి బదులుగా శరీర అవగాహనకు సంబంధించి మట్టిని పండించడానికి వెళ్ళింది, శరీర కదలిక ద్వారా తన కళా వ్యక్తీకరణను మెరుగుపరచడానికి సిరామిక్ ఈ ముడి పదార్థం ఆమెకు ముఖ్యమైనదని ఆమె గ్రహించింది.

రెడీమేడ్ మెటీరియల్స్, ఫోటోగ్రఫీని ఉపయోగించి శరీరం, ప్రకృతి, భూమి, సంస్కృతి, ఆత్మతో దాని సంక్లిష్ట సంబంధాలపై దృష్టి పెట్టడం కొనసాగించడంతో 1988, 1993 మధ్య సిరాటి రచనలు మరింత భావనాత్మకంగా మారాయి. కళాకృతులు వస్తువులుగా మారడం లేదా సంప్రదాయాలకు లోనవడం ఆమెకు నచ్చకపోవడంతో, ఆమె తరువాత తన శరీరం ద్వారా కళాత్మక సృజనాత్మకత అత్యంత ముఖ్యమైన అంశమైన తన కళాత్మక అభ్యాస ప్రక్రియపై దృష్టి సారించింది. సిరైట్ తరువాత తన స్వభావాన్ని వ్యక్తీకరించడంలో బంకమట్టిని పరిమితం చేయడాన్ని కనుగొన్నాడు, మట్టి ధూళిని ఉపయోగించడానికి మారాడు, ఇది ఆమెకు తన స్వీయ అవగాహనను పునర్నిర్మించడం, భూమి, ప్రకృతిని కనుగొన్న అనుభూతిని ఇచ్చింది.

చిన్నప్పటి నుంచి మట్టి/భూమితో ఆమెకున్న అనుబంధం ఇంట్లో ఉన్నామనే భావనతో, అదే సమయంలో ప్రకృతితో అనుబంధం, మహిళల ప్రాణదాత శక్తితో ముడిపడి ఉంది.

ఆమె కళాత్మక అభ్యాసం, మాధ్యమాలు డ్రాయింగ్ లు, పెయింటింగ్ ల నుండి ఇన్ స్టలేషన్ లు, పెర్ఫార్మెన్స్ ఆర్ట్ వరకు ఉన్నాయి, ఆమె శరీరంపై నిరంతర దృష్టితో. శరీరాన్ని శక్తి లేదా ఆదిమ చైతన్యానికి వాహకంగా, కంటైనర్గా సిరైట్ అర్థం చేసుకున్నాడు. శరీరం అటువంటి వాహకంగా ఉండాలంటే, మొదట దానిని మార్చాలి, క్రమశిక్షణతో ఉండాలి, దాని ఆంక్షలను లొంగదీసుకోవాలి. అలా చేయడం ద్వారా, శరీరం మనస్సు, మనస్తత్వాన్ని విస్తరించవచ్చు, ఆమె, ఆమె ప్రేక్షకులు లేదా సహచరులు ఆచారంలో కనెక్ట్ కావడానికి, శారీరక, మానసిక-ఆధ్యాత్మిక పరిమితులను అధిగమించడానికి అనుమతిస్తుంది.

 మూలాలు 

వర్గం:జీవిస్తున్న ప్రజలు
వర్గం:1960 జననాలు