కమలా పంత్

కమలా పంత్ (డిసెంబర్ 18, 1956) చమోలి ( ఉత్తరాఖండ్ ) లో జన్మించింది,  స్త్రీవాది , రాజకీయ నాయకురాలు, మహిళా హక్కుల కార్యకర్త.  2000 లో ఉత్తరాఖండ్ ప్రత్యేక భారత రాష్ట్రంగా అవతరించడానికి దారితీసిన ఉత్తరాఖండ్ ఉద్యమంలో ఆమె చేసిన కృషికి కూడా ఆమె ప్రసిద్ధి చెందారు.

 ప్రారంభ జీవితం 
శ్రామిక తరగతి కుటుంబంలో జన్మించిన పంత్, పాఠశాలలో ఉన్నప్పుడు వివిధ విద్యార్థి ఉద్యమాలలో పాల్గొనడం ప్రారంభించింది . చిప్కో ఉద్యమంలో పాల్గొన్న కార్యకర్తలతో పరిచయం ఏర్పడినప్పుడు ఆమె సామాజిక క్రియాశీలత ప్రారంభమైంది.  ఆమె ఆర్ట్స్‌లో పోస్ట్ గ్రాడ్యుయేట్ డిగ్రీని కలిగి ఉంది,  కుమావున్ విశ్వవిద్యాలయం నుండి న్యాయ పట్టా కూడా పొందింది . 80లలో ఆమె కుమావున్‌లో న్యాయవాదిగా ప్రాక్టీస్ చేసింది, ఈ ప్రాంతంలోని కొద్దిమంది మహిళా న్యాయవాదులలో ఒకరు.

షంషేర్ సింగ్ బిష్త్ తదితరులు చిప్కో ఉద్యమంలో పాల్గొన్న ఉత్తరాఖండ్ షంగర్ష్ వాహిని ప్రధాన నాయకులు. 1984 లో ఉత్తరాఖండ్ షంగర్ష్ వాహిని నాయకురాలిగా ఆమె కుమావూన్లో ప్రసిద్ధ నషా నహీ రోజ్గార్ దో ఉద్యమానికి నాయకత్వం వహించారు, ఈ సమయంలో ఆమె కుమావున్ గ్రామీణ ప్రాంతంలో సంపూర్ణ మద్యపాన నిషేధానికి ఆదేశించినప్పుడు దానిని విచ్ఛిన్నం చేయడానికి 11 రోజులు ఆందోళన,  నిరాహారదీక్ష చేశారు. కుమావున్ లోని తరాయ్ ప్రాంతంలో కౌలు రైతుల హక్కుల కోసం పనిచేశారు. ఆమె మహిళా అక్రమ రవాణాపై దృష్టి పెట్టడం వంటి మహిళల హక్కుల కోసం కూడా పనిచేసింది.

1990లో పంత్, ఉమా భట్ , షీలా రాజ్‌వర్,  బసంతి పాఠక్ కలిసి మహిళలు,  సామాజిక సమస్యలపై దృష్టి సారించే ఈ ప్రాంతంలో మొట్టమొదటి పత్రిక ఉత్తరను స్థాపించారు , దీని అర్థం "ఉత్తరాది".  2015లో 25 సంవత్సరాల ప్రచురణను జరుపుకున్న ఉత్తర, ఉత్తరాఖండ్‌లో నివసిస్తున్న అనేక మంది మహిళలకు స్వరం ఇవ్వడానికి సహాయపడింది, మహిళలను "మద్దతు కంటే గౌరవం అవసరమయ్యే సమాన లింగం"గా ప్రదర్శించింది.  ఆ తర్వాత 1992లో, డెహ్రాడూన్ ప్రాంతంలోని ఇతర మహిళలతో కలిసి ప్రగతిశీల మహిళా మంచ్ ఏర్పడింది. రిజర్వేషన్ వ్యతిరేకతను ప్రత్యేక రాష్ట్ర ఉద్యమంగా మార్చడంలో ఈ మంచ్ కీలక పాత్ర పోషించింది.

1994లో, అపఖ్యాతి పాలైన ముజఫర్‌నగర్ కండ్ తర్వాత , పంత్ ముందుండి నడిపించి, ఆ ప్రాంతంలోని అన్ని ప్రాంతాల నుండి మహిళలను ఏకం చేసి, ప్రత్యేక రాష్ట్ర హోదా కోరుతూ ఉత్తరాఖండ్ మహిళా మంచ్ (UMM) అనే పెద్ద సంస్థను ఏర్పాటు చేశారు. ఈ సంస్థ ప్రత్యేక రాష్ట్ర హోదా కోసం ఆందోళనకు ముందు వరుసలో నిలిచింది,  జెండా మోసేది మాత్రమే కాదు, ప్రపంచంలో ఎక్కడైనా ఉన్న అతి కొద్దిమంది మహిళా ఆందోళన దళాలలో ఒకటి. ఆమె నాయకత్వంలో ఉత్తరాఖండ్ మహిళా మంచ్ , గైర్‌సైన్ (రాష్ట్రంలోని రెండు ప్రధాన ప్రాంతాలైన కుమావోన్,  గర్హ్వాల్ మధ్యలో ఉన్న ఒక చిన్న కొండ పట్టణం)ను రాష్ట్ర రాజధానిగా నియమించాలని డిమాండ్ చేసింది, ఇది రాష్ట్ర పౌరుల దీర్ఘకాల అణచివేతకు గురైన డిమాండ్.

పూర్తి రాష్ట్ర హోదా సాధించిన తర్వాత కూడా యుఎంఎం మహిళా హక్కులు, రాష్ట్రంలోని పేద ప్రజల ప్రాథమిక మానవ హక్కులు, మద్యపాన నిషేధం, మహిళా అక్రమ రవాణా, ప్రభుత్వ పాఠశాలలో విద్యా సంస్కరణలు, గ్రామసభల సాధికారత,  జల్, జంగిల్,  జమీన్ సమస్యల కోసం పోరాడుతుంది. ప్రస్తుతం ప్రముఖ యుఎంఎంతో పాటు, ఉత్తరాఖండ్ లో స్వరాజ్ అభియాన్ కన్వీనర్ గా ఆమె తన మహిళా,  పురుష సహచరులతో కలిసి ముందు నుండి చురుకుగా నాయకత్వం వహిస్తున్నారు. 2014లో ముఖ్యమంత్రి హరీశ్ రావత్ వృద్ధులను ఆదుకునేందుకు ఆహార భద్రత కార్యక్రమాన్ని చేపట్టాలని నిర్ణయించారు. 60 ఏళ్లు పైబడిన మహిళలను సంక్షేమరంగంలో గత ప్రభుత్వాలు తీవ్ర నిర్లక్ష్యం చేశాయన్నారు.

2012లో న్యూఢిల్లీకి చెందిన ఓ యువతిని సామూహిక అత్యాచారానికి గురిచేసినందుకు పంత్, ఇతరులతో కలిసి నిరసన వ్యక్తం చేశారు.

2015లో, ఉత్తరాఖండ్ రాష్ట్ర మహిళా కమిషన్ వైస్-ఛైర్‌పర్సన్‌గా ట్రాన్స్‌జెండర్ వ్యక్తిని నియమించడాన్ని ఆమె వ్యతిరేకించింది ఎందుకంటే ఒక ట్రాన్స్‌జెండర్ మహిళ "మహిళల సమస్యలను అర్థం చేసుకోగలదు,  వారితో సానుభూతి చూపగలదు" అని ఆమె భావించలేదు.

ఆమె ఇటీవల పాఠశాలలకు, ముఖ్యంగా పాఠశాల ఫీజుల పెంపుదల వసూలు చేస్తున్న ప్రైవేట్ పాఠశాలలకు న్యాయమైన విద్యా రుసుములను డిమాండ్ చేస్తోంది.  ఉత్తరాఖండ్‌లోని ప్రైవేట్ పాఠశాలలను చుట్టుముట్టే సమస్యపై అవగాహన పెంచడానికి ఆమె నిరసనలు నిర్వహించడంలో సహాయపడింది,  "ఉద్యమాన్ని ప్రారంభించింది".

 మూలాలు 

 బాహ్య లింకులు 

 ఆప్ అభ్యర్థుల ఎంపికపై విమర్శలు
 అల్మోరా నియోజకవర్గం నుంచి ఆప్ అభ్యర్థి ప్రకటన

వర్గం:ఉత్తరాఖండ్ రాజకీయ నాయకులు
వర్గం:జీవిస్తున్న ప్రజలు
వర్గం:1956 జననాలు
వర్గం:స్త్రీవాదులు