నిరుపమా బోర్గోహైన్

నిరుపమా బోర్గోహైన్ (నీ తములి; జననం 17 మార్చి 1932) భారతీయ పాత్రికేయురాలు,  అస్సామీ భాషలో నవలా రచయిత్రి. ఆమె సాహిత్య అకాడమీ అవార్డు గ్రహీత, ఆమె నవల అభియాత్రికి ప్రసిద్ధి చెందింది. 2015 సంవత్సరంలో, సమాజంలో పెరుగుతున్న అసహనానికి నిరసనగా ఆమె తన సాహిత్య అకాడమీ అవార్డును తిరిగి ఇవ్వాలని నిర్ణయించుకుంది. ఆమె అస్సాం వ్యాలీ లిటరరీ అవార్డు గ్రహీత.

 జీవిత చరిత్ర 
నిరుపమ తములి 1932 మార్చి 17న అస్సాంలోని గౌహతిలో ఆదాయపు పన్ను కార్యాలయంలో గుమస్తాగా పనిచేసే జాదబ్ తములి,  కాశీశ్వరి తములి దంపతులకు జన్మించారు.  ఆమె గువహతిలోని కాటన్ కళాశాల,  కలకత్తా విశ్వవిద్యాలయం నుండి ఆంగ్ల సాహిత్యం,  అస్సామీలలో పోస్ట్ గ్రాడ్యుయేట్ డిగ్రీలను పొందింది.  

1958లో, తములి రచయిత్రి,  జర్నలిస్ట్ హోమెన్ బోర్గోహైన్‌ను వివాహం చేసుకుంది. వారికి ఇద్దరు కుమారులు. 1977 లో, వారు విడిపోయారు. 

 కెరీర్ 

 జర్నలిజం 
బోర్గోహైన్ వివిధ కళాశాలలలో ఇంగ్లీష్ లెక్చరర్‌గా, సప్తహిక్ సాంచిపత్,  చిత్రాంగద సంపాదకుడిగా పనిచేసింది. 

1968,  1980 మధ్య, బోర్గోహైన్ సప్తహిక్ నీలాచల్ అనే వారపత్రికలో పనిచేశారు, అస్సాంలో అత్యంత ప్రభావవంతమైన పత్రికలలో ఒకటిగా అభివృద్ధి చెందడానికి ఆమె బాధ్యత వహించారు.  1979 – 85 వరకు, బంగ్లాదేశ్ నుండి అక్రమ వలసదారుల రాకపోకలకు వ్యతిరేకంగా అస్సాంలో సామాజిక-రాజకీయ ఉద్యమం జరిగింది,  అనేక శిబిరాలపై కార్యకర్తలు దాడి చేశారు. ఈ దాడులపై బోర్గోహైన్ దర్యాప్తు ఫలితంగా ఆమె పత్రిక నుండి వివాదాస్పద తొలగింపుకు దారితీసిన వ్యాసాలు వెలువడ్డాయి. 

 సాహిత్యం 
బోర్గోహైన్ రామధేను పత్రికలో నీలిమా దేవి అనే మారుపేరుతో చిన్న కథలను ప్రచురించడం ప్రారంభించింది. ఆమె రచనలలో కొన్ని అనెక్ అకాస్ ( మెనీ స్కైస్, 1961), జలచబి ( సినిమా, 1966), సున్యతర్ కావ్య ( శూన్యం యొక్క కవితలు, 1969). 

బోర్గోహైన్ మొదటి నవల సెయి నది నిరవధి ( నది ప్రవహిస్తూనే ఉంటుంది ) 1963 లో ప్రచురించబడింది. ఇది ఒక స్త్రీ కథను నది విధితో ముడిపెట్టగా, ఏజన్ బుద్ధ మనుహ్ ( ఒక వృద్ధుడు, 1966) తండ్రి,  కొడుకు మధ్య సంబంధంపై కేంద్రీకృతమై, కులాంతర వివాహం కారణంగా దానిని దెబ్బతీసే ఉద్రిక్తతలను బయటపెట్టింది. 

ఆమె రాసిన స్త్రీవాద నవలలు దినోర్ పిసోత్ దినోర్ (1968), అన్య జీవన్ (1986),  చంపావతి అణచివేత సామాజిక సంప్రదాయాలను,  పితృస్వామ్యాన్ని ఎదుర్కొంటున్న మహిళల సానుభూతితో కూడిన చిత్రణలకు ప్రసిద్ధి చెందాయి. ఇంతలో, గ్రామీణ వలసలు,  పాత సామాజిక వ్యవస్థల విచ్ఛిన్నం కారణంగా పేదలు ఎదుర్కొంటున్న అధోకరణాన్ని ఆమె దినోర్ పిసోట్ దినోర్,  భభిషత్ రోంగట్ సూర్య (1980) లలో తీవ్రంగా వర్ణించారు.  ఇపరోర్ ఘోర్ సిపరోర్ ఘోర్ ( ఇళ్ళు ఈ వైపు,  దట్, 1979) మెరుగైన జీవితాన్ని వెతుక్కుంటూ గ్రామీణ ప్రజలు పట్టణ ప్రాంతాలకు వలస వెళ్లడాన్ని మళ్ళీ చిత్రీకరించింది; ఈ కథను సహజమైన రూపంలో, వాస్తవికంగా చెప్పబడింది కానీ నిరాశావాదంతో నిండి ఉంది. 

బోర్గోహైన్ రాసిన అభియాత్రి (1995) అస్సామీ స్వాతంత్ర్య సమరయోధురాలు, స్త్రీవాది,  సామాజిక కార్యకర్త చంద్రప్రవ సైకియాని జీవిత చరిత్ర ఆధారంగా రూపొందించబడిన నవల . దీని వలన ఆమెకు మరుసటి సంవత్సరం సాహిత్య అకాడమీ సాహిత్య పురస్కారం లభించింది,  ఇది ఆమె అత్యుత్తమ నవలలలో ఒకటిగా పరిగణించబడుతుంది.  

 రచనలు 

 నవలలు 

 ఏయి నోడి నిరవధి (1963)
 దినోర్ పిసోత్ దిన్ (1968)
 అంతః శ్రోత (1969)
 హృదయ్ ఎటా నిర్జోన్ ద్వీప్ (1970)
 సామాన్య అసమాన్య (1971)
 కాక్టస్ ఫుల్ (1976)
 ఇపరోర్ ఘోర్ సిపరోర్ ఘోర్ (1979)
 భబిష్యోత్ రోంగా సూర్జ్యా (1980)
 అన్య జిబోన్ (1986)
 చంపాబాటి (1990)

 బరాసున్ (2011)

 ఆత్మకథ 

 విశ్వాస్ అరు సంషాయర్ మజేది

 అవార్డులు,  గుర్తింపు 

 అసం సాహిత్య సభ హేమ్ బారుహ్ అవార్డు, 1983
 ఆసం సాహిత్య సభ బసంతీ దేవి అవార్డు, 1988
 సాహిత్య అకాడమీ అవార్డు, 1996
 అస్సాం వ్యాలీ లిటరరీ అవార్డు, 2004
 ఆసం సాహిత్య సభ ప్రజారత్న, 2012

 మూలాలు 

వర్గం:20వ శతాబ్దపు భారతీయ రచయిత్రులు
వర్గం:భారతీయ నవలా రచయిత్రులు
వర్గం:జీవిస్తున్న ప్రజలు
వర్గం:1932 జననాలు