అంకగణితం

అంకగణితం గణిత శాస్త్రంలో ఒక ప్రాథమిక విభాగం. ఇందులో సంఖ్యల మధ్య జరిగే కూడికలు, తీసివేతలు, గుణకారాలు, భాగహారాలు గురించి వివరణ ఉంటుంది. ఇంకొంచెం పరిధిని విస్తరిస్తే ఘాతీయాలు (Exponential), మూలాలు కనుక్కోవడం, లాగరిథమ్స్ కూడా ఇందులోకి వస్తాయి.

ఎటువంటి సంఖ్యల మధ్య గణన చేసేదాన్ని బట్టి వివిధ అంకగణిత వ్యవస్థలను వేరు చేయవచ్చు.

అంకగణితం సుమారు పదివేల సంవత్సరాల నుంచి వాడుకలో ఉంది. ఈజిప్షియన్లు, సుమేరియన్లు సుమారు సా.శ.పూ 3000 అంకగణిత సమస్యలను పరిష్కరించడానికి సంఖ్యా వ్యవస్థలను కనుగొన్నారు. సా.శ.పూ 7, 6వ శతాబ్దాల నుండి, పురాతన గ్రీకులు సంఖ్యల గురించి మరింత వియుక్త అధ్యయనాన్ని ప్రారంభించారు. కఠినమైన గణిత రుజువుల పద్ధతిని ప్రవేశపెట్టారు. ప్రాచీన భారతీయులు సున్నా, దశాంశమానాన్ని అభివృద్ధి చేశారు. దానిని అరబ్ గణిత శాస్త్రజ్ఞులు మధ్యయుగ కాలంలో పాశ్చాత్య ప్రపంచానికి విస్తరించారు. మొదటి మెకానికల్ కాలిక్యులేటర్లు 17వ శతాబ్దంలో కనుగొన్నారు. 18, 19వ శతాబ్దాలలో ఆధునిక సంఖ్యా సిద్ధాంతం అభివృద్ధి చెందింది. అంకగణితం, అక్షసంబంధమైన పునాదుల సూత్రీకరణ జరిగింది. 20వ శతాబ్దంలో, ఎలక్ట్రానిక్ కాలిక్యులేటర్లు, కంప్యూటర్ల ఆవిర్భావం అంకగణిత గణనలను నిర్వహించే ఖచ్చితత్వం, వేగాన్ని విప్లవాత్మకంగా మార్చింది.

 మూలాలు 

 ఆధార గ్రంథాలు 





వర్గం:గణిత శాస్త్రము