యు. వి. స్వామినాథ అయ్యర్

యు. వి. స్వామినాథ అయ్యర్ (19 ఫిబ్రవరి 1855 – 28 ఏప్రిల్ 1942) ఒక తమిళ పండితుడు, పరిశోధకుడు. ప్రాచీన తమిళ సాహిత్యంలో చాలా కాలంగా మరుగున పడిపోయిన అనేక గ్రంథాలను వెలుగులోకి తీసుకురావడంలో ఆయన కీలక పాత్ర పోషించారు. ఐదు దశాబ్దాల పాటు ఆయన చేసిన అద్వితీయమైన కృషి తమిళంలోని అనేక ముఖ్యమైన సాహిత్య గ్రంథాలను వెలుగులోకి తెచ్చింది.  తమిళ సాహిత్య వారసత్వాన్ని సుసంపన్నం చేయడానికి విశేషంగా దోహదపడింది. అయ్యర్ తన జీవితకాలంలో ప్రాచీన తమిళ సాహిత్యానికి సంబంధించిన వివిధ విషయాలపై 90కి పైగా పుస్తకాలను ప్రచురించారు. అతను 3,000కు పైగా కాగితపు తాళపత్ర గ్రంథాలు, తాళపత్రాలు మరియు వివిధ రకాల మూలాలను సేకరించారు.

ఆయనను ప్రేమగా 'తమిళ తాతా' (అక్షరాలా, "తమిళ తాతయ్య") అని పిలుస్తారు.

 ప్రారంభ జీవితం 
స్వామినాథ అయ్యర్ 1855 ఫిబ్రవరి 19న సూరియమూలై అనే గ్రామంలో తమిళం మాట్లాడే బ్రాహ్మణ కుటుంబంలో జన్మించారు.  తమిళనాడులోని కుంభకోణం సమీపంలో ఉన్న ఉత్తమదానపురంలో పెరిగారు. తన బాల్యంలో, ఆయన తిరువిళయాడల్ పురాణం, కంబ రామాయణం, నన్నూల్ వంటి తమిళ వ్యాకరణ గ్రంథాలను అభ్యసించారు. ఆయనకు 1868లో వివాహమైంది. 1870, 1875 మధ్య, ఆయన గొప్ప తమిళ పండితుడైన మీనాక్షి సుందరం పిళ్లై వద్ద శిక్షణ పొంది, వివిధ మధ్యయుగ తమిళ గ్రంథాలపై నైపుణ్యం సాధించారు.

 విద్యా వృత్తి 
1880లో, స్వామినాథ అయ్యర్ కుంభకోణంలోని ప్రభుత్వ ఆర్ట్స్ కళాశాలలో తమిళ ఆచార్యులుగా చేరారు. ఆయన తిరువడుతురై శైవ మఠంలో కూడా తరగతులు బోధించారు. కళాశాలలో పనిచేస్తున్న సమయంలో, స్వామినాథ అయ్యర్ కుంభకోణానికి కొత్తగా బదిలీ అయిన సేలం రామస్వామి ముదలియార్ అనే సివిల్ మున్సిఫ్‌ను కలిశారు. ముదలియార్ అయ్యర్‌కు 'చింతామణి' అనే గ్రంథాన్ని ఇచ్చి, దాని గురించి తెలుసుకోవాలని కోరారు. ఇది అయ్యర్ జీవితాన్ని మార్చివేయడమే కాకుండా, ప్రాచీన తమిళ సాహిత్య గ్రంథాలను పునఃశోధించి, సవరించి, ప్రచురించడానికి ఆయన చేపట్టిన జీవితకాల మహోద్యమానికి నాంది పలికింది. తద్వారా భవిష్యత్ తరాల కోసం తమిళ సాహిత్యాన్ని పరిరక్షించి, పునరుజ్జీవింపజేశారు.

తరువాత 1903లో, ఆయన చెన్నైలోని పచ్చయప్ప కళాశాలలో తమిళ ఉపాధ్యాయుడిగా చేరి, 1919లో పదవీ విరమణ చేసే వరకు కొనసాగారు.

 ప్రాచీన తమిళ సాహిత్య పునరుద్ధరణ 
link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:U._V._Swaminatha_Iyer_studying_palm-leaf_manuscripts.jpg|కుడి|thumb|300x300px|అయ్యర్ తాళపత్ర గ్రంథాలను అధ్యయనం చేయడం
అయ్యర్ చింతామణిలోని ప్రారంభ పద్యాలను చదివినప్పుడు, ఆనవాయితీ ప్రకారం ఆ పద్యాలు ఒక దేవుడిని స్తుతించాయని, కానీ ఆసక్తికరంగా ఏ నిర్దిష్ట దేవతను ప్రస్తావించలేదని గమనించారు. ఆ గ్రంథంలో నచ్చిణార్కినియర్ వ్యాఖ్యానం కూడా ఉంది. ఆ కావ్యాన్ని కచ్చితంగా అర్థం చేసుకోవడానికి, తనకు జైన సంప్రదాయాలపై లోతైన అవగాహన అవసరమని అయ్యర్ గ్రహించారు. ఆయన చంద్రనాథ చెట్టియార్,  ఇతర తమిళ జైనుల మార్గదర్శకత్వం కోరి, వారితో కలిసి క్రమం తప్పకుండా ఆ కావ్యాన్ని అధ్యయనం చేశారు. ఆ గ్రంథం యొక్క ఇప్పటికే ఉన్న రెండు ప్రతులలో ఆయనకు కొన్ని వ్యత్యాసాలు కూడా కనిపించాయి. ఈ వ్యత్యాసాలను పరిష్కరించాలనే సంకల్పంతో, ఆయన తమిళనాడు అంతటా తాళపత్ర గ్రంథాల కోసం వెతికి, వాటిని నిశితంగా పోల్చి చూశారు.

ఈ సమయంలో, దామోదరం పిళ్లై అయ్యర్‌ను సందర్శించి, చింతామణిని ప్రచురించడంపై తన ఆసక్తిని తెలియజేశారు. పిళ్లైకి చెన్నైలో కొన్ని గ్రంథాలను ప్రచురించిన అనుభవం ఉండటంతో పాటు స్పాన్సర్‌షిప్ కోసం పరిచయాలు కూడా ఉన్నాయి. అయితే, అయ్యర్ చింతామణిపై విస్తృతంగా పనిచేస్తుండగా, పిళ్లై దానిపై అంతగా దృష్టి పెట్టలేదు. అయ్యర్ తన పనిని కొనసాగించి, ఏడు సంవత్సరాల అంకితభావంతో కూడిన కృషి తర్వాత, 1887లో, తన వ్యాఖ్యానాలతో పాటు జీవక చింతామణి యొక్క పూర్తి రచనలను ప్రచురించారు.

ఆ తర్వాత స్వామినాథ అయ్యర్ తన దృష్టిని మరో జైన గ్రంథమైన శూలమణి వైపు మళ్లించారు, దానిని సవరించి ప్రచురించాలనే ఉద్దేశ్యంతో. ఆయన ఆ గ్రంథంపై పనిచేసినప్పటికీ, దామోదరం పిళ్లై కూడా దానిపై పనిచేస్తున్నందున దానిని ప్రచురించలేదు.

తదనంతరం ఆయన పట్టుప్పాట్టుపై దృష్టి సారించారు, కానీ ప్రారంభంలో ఆయనకు అసలు పద్యాలు అందుబాటులో లేవు. దానికి బదులుగా, ఆయనకు ఆ గ్రంథానికి సంబంధించిన చెల్లాచెదురుగా మరియు క్రమరహితంగా ఉన్న మూలాలు లభించాయి. పట్టుప్పాట్టును పునర్నిర్మించాలనే సంకల్పంతో, అయ్యర్ తమిళనాడు అంతటా విస్తృతంగా పర్యటించి, ఆ రచనకు సంబంధించిన సామగ్రిని సేకరించారు. 1888లో, సమగ్ర పరిశోధన, సవరణ తర్వాత, ఆయన 1889లో పట్టుప్పాట్టును విజయవంతంగా ప్రచురించారు.

1890లో, శిలప్పతికారానికి సంబంధించిన ప్రతుల కోసం వెతుకుతున్నప్పుడు, అయ్యర్ అదనపు పట్టుప్పాట్టు తాళపత్ర గ్రంథాలను కనుగొన్నారు, వాటిని ఉపయోగించి ఆయన ఆ గ్రంథం యొక్క సవరించిన ముద్రణను రూపొందించారు. శిలప్పతికారం తాళపత్ర గ్రంథాలతో పాటు, ఆయన అడియార్క్ కు  నల్లార్ యొక్క అరుంబడై ఉరై (వ్యాఖ్యానాలు), మూలాలను  కూడా సేకరించారు. శిలప్పతికారంలో సంగీతం, నాటకానికి సంబంధించిన గొప్ప విషయాలు ఉండటం ఆయనను విశేషంగా ఆకట్టుకుంది. సంగీత సంబంధిత ప్రస్తావనలపై తన అవగాహనను పెంచుకోవడానికి, ఆయన కచపుడ వెంబా, తాళ సముద్రం, శుద్ధాంత ప్రసాదం వంటి గ్రంథాలను లోతుగా అధ్యయనం చేశారు. తన ప్రయాణాలలో, అయ్యర్ మిథిలైపట్టిలోని ఒక కవిరాయర్ ఇంట్లో పురనానూరు తాళపత్ర గ్రంథాలను కూడా కనుగొన్నారు. యాభైకి పైగా ప్రదేశాలను సందర్శించే క్రమంలో, ఆయన శ్రద్ధగా సామగ్రిని,  అంతర్దృష్టులను సేకరించారు. చివరగా, 1891లో ఆయన శిలప్పతికారాన్ని ప్రచురించారు.

1892లో, స్వామినాథ అయ్యర్ వివిధ కవులచే రచించబడిన పద్యాల సంకలనమైన పురనానూరుపై తన పరిశోధనను ప్రారంభించారు. ఈ కవులలో కొందరు ఇతర రచనలను కూడా రచించారు, దీనితో అయ్యర్ వారి రచన శైలులు, ఇతివృత్తాలను బాగా అర్థం చేసుకోవడానికి ఆ పద్యాలను అధ్యయనం చేశారు. పురనానూరులోని చాలా పద్యాలు అసంపూర్ణంగా ఉన్నాయి, వాటిలో పరిచయాలు, మధ్య భాగాలు లేదా ముగింపు భాగాలు లేవు. పరిశోధన చేస్తున్నప్పుడు, కొన్ని పురనానూరు పద్యాలు తొల్కాప్పియం యొక్క పొరుళ్ అధికారంలో ప్రస్తావించబడ్డాయని అయ్యర్ గమనించారు, ఇది అదనపు అంతర్దృష్టులను అందించింది. ఆయన అతియమాన్,  కరికాల్ వలవన్ వంటి వ్యక్తులకు మరియు వెన్ని వంటి ప్రదేశాలకు సంబంధించిన చారిత్రక మరియు భౌగోళిక సమాచారాన్ని కూడా సేకరించారు. 1894లో, విస్తృతమైన పరిశోధన,  పునర్నిర్మాణం తర్వాత, అయ్యర్ పురనానూరును ప్రచురించారు. పాఠ్యంతో పాటు, ఆయన పద్యాలలో ప్రస్తావించబడిన వివిధ దేశాలు, ప్రాంతాలు, పర్వతాలు, నదులు, చారిత్రక వ్యక్తులపై మూలలను చేర్చారు, తద్వారా పాఠకులకు విస్తృత సందర్భాన్ని అందించారు.

తరువాత స్వామినాథ అయ్యర్ తన దృష్టిని మణిమేఖలపైకి మళ్లించారు. ఇది బౌద్ధ గ్రంథమని ఆయన మొదట కుంభకోణం కళాశాల ప్రొఫెసర్ అయిన రంగచారి నుండి తెలుసుకున్నారు. చాలా బౌద్ధ గ్రంథాలు పాళీ లేదా ఆంగ్లంలో వ్రాయబడ్డాయని, తమిళంలో చాలా తక్కువ అందుబాటులో ఉన్నాయని ఆయన గమనించారు. తాను ఇంతకు ముందు సంప్రదించిన జైనుల వలె కాకుండా, తనకు సహాయం చేయడానికి తమిళనాడులో తమిళ బౌద్ధులను అయ్యర్ కనుగొనలేకపోయారు. దానికి బదులుగా, బౌద్ధ గ్రంథాల ఆంగ్ల అనువాదాలను అధ్యయనం చేసిన రంగచారి, వాటి గురించి అయ్యర్‌తో విస్తృతంగా చర్చించారు. అదనంగా, అయ్యర్ జి.యు. పోప్ మరియు కొలంబో కుమారస్వామి ముదలియార్ వంటి ప్రముఖ పండితుల మార్గదర్శకత్వాన్ని కోరారు, వారి నుండి ఆయన సమాచారాన్ని సేకరించారు. 59 తమిళ గ్రంథాలను,  ఉత్తర భారత భాషలలోని 29 గ్రంథాలను శ్రద్ధగా పరిశీలించిన తర్వాత, అయ్యర్ 1898లో మణిమేఖలను ప్రచురించారు, ఇది ప్రాచీన తమిళ సాహిత్యాన్ని పునరుద్ధరించే ఆయన ప్రయత్నాలలో మరో మైలురాయిగా నిలిచింది.

అతను ప్రాచీన తమిళ సాహిత్యంపై తన పరిశోధనను కొనసాగిస్తూ, వాటిని సవరించి, చక్కని, వివరణాత్మక వ్యాఖ్యానాలను జోడించి ప్రచురించారు

 తమిళ సంగీతానికి చేసిన సేవలు 
link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:U._V._Swaminatha_Iyer_in_Saiva_garb.jpg|కుడి|thumb|396x396px|స్వామినాథ అయ్యర్
స్వామినాథ అయ్యర్ చేసిన మరో ముఖ్యమైన సేవ తమిళ సంగీత రంగంలో ఉంది. స్వామినాథ అయ్యర్ శిలప్పదికారం, పత్తుప్పాట్టు,  లను ప్రచురించే వరకు, తమిళ పరిశోధనలో సంగీతం ఒక అస్పష్టమైన విషయంగా ఉండేది. గత నాలుగు శతాబ్దాలుగా, తమిళ సంగీతంపై విలువైన సమాచారం లేకపోవడంతో, తమిళనాడులో సంగీత రంగంలో తెలుగు, సంస్కృత భాషలు ఆధిపత్యం చెలాయించాయి. స్వామినాథ అయ్యర్ ప్రచురణలు పూర్వ శతాబ్దాలలో తమిళ సంగీతం ఉనికిలో ఉన్నట్లు వెలుగులోకి తెచ్చాయి.  ఈ విషయంపై తీవ్రమైన పరిశోధనకు మార్గం సుగమం చేశాయి. తన కాలంలోని ప్రసిద్ధ సంగీత విద్వాంసుడి కుమారుడైన స్వామినాథ అయ్యర్, సంగీతంలో నిపుణుడైన,  నందన చరిత్రం రచయిత అయిన గోపాలకృష్ణ భారతి వద్ద సంగీతం నేర్చుకున్నారు.

 పురస్కారాలు 
తన ఆత్మకథ రాయడంతో పాటు, యు. వి. స్వామినాథ అయ్యర్ తన గురువు మీనాక్షి సుందరం పిళ్లై జీవిత చరిత్రను రెండు సంపుటాలుగా రచించారు. అదనంగా, ఆయన విద్వాన్ త్యాగరాజ చెట్టియార్, మహా వైద్యనాథ అయ్యర్ మరియు గోపాలకృష్ణ భారతి జీవిత చరిత్రలను కూడా రాశారు.

డాక్టర్ యు.వి. స్వామినాథ అయ్యర్, సి.డబ్ల్యూ. దామోదరం పిళ్లైతో కలిసి ప్రాచీన శాస్త్రీయ వారసత్వాన్ని పునరుద్ధరించడంలో కీలక పాత్ర పోషించారు.

1906లో, యు.వి. స్వామినాథ అయ్యర్‌కు మహామహోపాధ్యాయ అనే బిరుదుతో సత్కరించారు. 

1917లో, ఆయనకు ద్రావిడ విద్యా భూషణం అనే బిరుదుతో సత్కరించారు. 

1925లో, ఆయనకు దాక్షిణాత్య కళానిధి అనే బిరుదుతో సత్కరించారు. 

1932లో, మద్రాస్ విశ్వవిద్యాలయం ఆయనకు డాక్టరేట్ ప్రదానం చేసింది.

అయ్యర్ మరణానంతరం, ఆయన కుమారుడు కళ్యాణసుందర అయ్యర్ చెన్నైలోని అడయార్ బ్రహ్మజ్ఞాన సభను సంప్రదించి, వేలాది పుస్తకాలను, తాళపత్ర గ్రంథాలను, అలాగే ప్రముఖ పండితులు మరియు పరిశోధకులు అయ్యర్‌కు రాసిన వేలాది ఉత్తరాలను విరాళంగా ఇచ్చారు. ఆ సభ 1943లో మహామహోపాధ్యాయ డాక్టర్ యు.వి. స్వామినాథ అయ్యర్ గ్రంథాలయాన్ని స్థాపించి, ఈ సామగ్రిని భద్రపరిచింది.

తన పాటలతో స్వాతంత్ర్య ఉద్యమానికి స్ఫూర్తినిచ్చిన తమిళ కవి,  జాతీయవాది సుబ్రహ్మణ్య భారతి, స్వామినాథ అయ్యర్‌ను ఎంతగానో ఆరాధించారు. తన కవితలలో ఒకదానిలో స్వామినాథ అయ్యర్‌కు నివాళులర్పిస్తూ, భారతి ఆయనను కుంభముని అని పిలిచి అగస్త్య మహర్షితో పోల్చారు. "తమిళం ఉన్నంత కాలం, కవులు నిన్ను పూజిస్తారు, నీకు నమస్కరిస్తారు. నీవు ఎప్పటికీ అమరుడిగా వెలుగొందుతావు" అని ఆయన అన్నారు.

1926లో చెన్నైలో రవీంద్రనాథ్ ఠాగూర్ మరియు తమిళ సాహిత్య పితామహుడైన స్వామినాథ అయ్యర్ కలయిక ఒక చారిత్రాత్మక ఘట్టం. ఠాగూర్ కేవలం స్వామినాథ అయ్యర్‌ను కలవడమే కాకుండా, తాళపత్ర గ్రంథాల నుండి ప్రాచీన శాస్త్రీయ తమిళ సాహిత్య రచనలను కాపాడటానికి ఆయన చేసిన కృషిని ప్రశంసిస్తూ ఒక కవిత కూడా రాశారు.

కి. వా. జగన్నాథన్, కి.వా.జ.గా కూడా ప్రసిద్ధి చెందినవారు, స్వామినాథ అయ్యర్ శిష్యుడు.

 మూలాలు 

వర్గం:1855 జననాలు
వర్గం:1942 మరణాలు
వర్గం:తమిళ రచయితలు
వర్గం:మహామహోపాధ్యాయ బిరుదాంకితులు