యులీ చౌదరి

ఊర్మిళ యూలీ చౌదరి (4 అక్టోబర్ 1923 - 20 సెప్టెంబర్ 1995) 20వ శతాబ్దం మధ్యకాలం నుండి చివరి వరకు పనిచేసిన భారతీయ వాస్తుశిల్పి . ఆమె సాధారణ వాస్తుశిల్పం, ప్రకృతి దృశ్య నిర్మాణ శాస్త్రం ,  రూపకల్పన రంగాలలో పనిచేశారు ,  ఉపాధ్యాయురాలు ,  రచయిత్రి కూడా. ఆమె భారతదేశంలో పనిచేస్తున్న మార్గదర్శక మహిళా వాస్తుశిల్పి. ఆమె ఆసియాలో మొట్టమొదటి మహిళా వాస్తుశిల్పి అని కొన్ని వర్గాలు చెబుతున్నాయి.  ఆమె విద్య తర్వాత చండీగఢ్ నగర ప్రణాళిక రూపకల్పన ,  నిర్మాణంలో లే కార్బూసియర్‌తో సన్నిహిత సహకారంతో పనిచేశారు.

 ప్రారంభ జీవితం ,  కుటుంబం 
చౌదరి 1923లో ఉత్తరప్రదేశ్‌లోని షాజహాన్‌పూర్‌లో జన్మించారు. ఆమె జపాన్‌లోని కోబ్ నుండి కేంబ్రిడ్జ్ స్కూల్ సర్టిఫికేట్ సంపాదించింది, సిడ్నీ విశ్వవిద్యాలయంలో ,  సిడ్నీలోని జూలియన్ ఆష్‌బోర్న్ స్కూల్ ఆఫ్ ఆర్ట్ యొక్క కన్జర్వేటరీ ఆఫ్ మ్యూజిక్‌లో ఆర్కిటెక్చర్‌ను అభ్యసించింది ,  న్యూజెర్సీలోని ఎంగిల్‌వుడ్‌లో సెరామిక్స్‌లో డిగ్రీని సంపాదించింది. ఆమె తండ్రి ఒక దౌత్యవేత్త, కాబట్టి ఆమె ప్రపంచవ్యాప్తంగా పర్యటిస్తూ పెరిగింది. ఆమె పంజాబ్ ప్రభుత్వంలో కన్సల్టింగ్ ఆర్కిటెక్ట్‌గా పనిచేసిన జుగల్ కిషోర్ చౌదరిని వివాహం చేసుకుంది.

 కెరీర్ 
ఆమె తన కెరీర్‌లో ఆసియాలో పనిచేస్తున్న మహిళా వాస్తుశిల్పుల చిన్న సమూహంలో ఒకరు. కొన్ని వర్గాలు ఆమెను ఆసియాలో మొట్టమొదటి మహిళా వాస్తుశిల్పిగా పేర్కొన్నప్పటికీ,  ఐడా-క్రూజ్ డెల్ రోసారియో వంటి ఇతరులు ఇలాంటి తేదీలలో పనిచేస్తున్నారు,  ,  పెరిన్ జామ్సెట్జీ మిస్త్రీ ,  డోరా గాడ్ వంటి మహిళలు ఆమెకు ముందు ఒక దశాబ్దం లేదా అంతకంటే ఎక్కువ కాలం పనిచేశారు.Full of life at 90 , PhilStar,  18 July 2012, Retrieved 19 November 2015

యునైటెడ్ స్టేట్స్‌లో కొంతకాలం పనిచేసిన తర్వాత, ఆమె 1951లో భారతదేశానికి తిరిగి వచ్చింది ,  1951–63 ,  1968–70 మధ్య చండీగఢ్ రూపకల్పన ,  నిర్మాణాన్ని ప్లాన్ చేయడానికి లె కార్బుసియర్ నేతృత్వంలోని బృందంలో సభ్యురాలిగా మారింది. లె కార్బుసియర్, పియరీ జీన్నెరెట్ ,  భారతీయ వాస్తుశిల్పులు ,  నిర్వాహకుల మధ్య ఆమె ఏకైక సంబంధం.  ఆమె నియామకాల్లో హోమ్ సైన్స్ కళాశాల, ఉమెన్స్ పాలిటెక్నిక్ ,  మంత్రుల అనేక నివాస సముదాయాలు ఉన్నాయి. 1971 నుండి 1976 వరకు ఆమె మూడవ నియామకంలో చీఫ్ ఆర్కిటెక్ట్‌గా పనిచేశారు, ఆమె చండీగఢ్ నగర ప్రణాళిక యొక్క రెండవ దశకు పనిచేశారు.
1963–65 కాలంలో చౌదరికి ఢిల్లీ స్కూల్ ఆఫ్ ఆర్కిటెక్చర్ డైరెక్టర్‌గా బాధ్యతలు అప్పగించారు. ఈ కాలంలో ఆమె లె కార్బూసియర్ జ్ఞాపకాలతో " దోస్ వర్ ది డేస్" అనే పుస్తకాన్ని కూడా రాశారు.

1970 లో, ఆమె హర్యానా యొక్క చీఫ్ స్టేట్ ఆర్కిటెక్ట్ ,  1976 నుండి 1981 వరకు పంజాబ్ రాష్ట్ర ప్రధాన రాష్ట్ర ఆర్కిటెక్ట్.

చౌదరి పని, ఆమెతో పనిచేసిన ఆర్కిటెక్ట్‌ల మాదిరిగానే, వాతావరణం ,  పరిమితమైన పాదముద్ర ద్వారా తీవ్రంగా ప్రభావితమైంది. చౌదరి ఫర్నిచర్‌ను కూడా రూపొందించారు ,  జీన్నెరెట్ ఫర్నిచర్‌ను చిన్న స్థాయికి మార్చారు. ఇది బహుశా ఆమె స్వంత చిన్న ఎత్తు నుండి ప్రేరణ పొంది ఉండవచ్చు.

 తరువాతి జీవితం 
ఆమె 1981లో ప్రజా సేవ నుండి పదవీ విరమణ చేసి, చండీగఢ్‌లో ప్రైవేట్ ప్రాక్టీస్‌లో స్వయంగా పనిచేసింది.  ఆమె అనేక ప్రచురణలలో పాల్గొంది, వాటిలో లె కార్బూసియర్ పుస్తకం, త్రీ హ్యూమన్ ఎస్టాబ్లిష్‌మెంట్స్‌ను ఫ్రెంచ్ నుండి ఇంగ్లీషులోకి అనువదించడం కూడా ఉంది , ఇది పంజాబ్ ప్రభుత్వ అధికారిక ప్రచురణగా మారింది.  ఆమె ప్రోగ్రెసివ్ ఆర్కిటెక్చర్ , ఆర్కిటెక్చరల్ డిజైన్ ,  కాసాబెల్లా వంటి పత్రికలకు కూడా వ్యాసాలు రాసింది.

1983లో ఆమె అలయన్స్ ఫ్రాంకైస్ డి చండీగఢ్ను స్థాపించారు. ఆమె ది ట్రిబ్యూన్ యొక్క సాటర్డే ప్లస్ అనుబంధంలో వ్యాసాలు రాసింది ,  సిన్నర్స్ అండ్ విన్నర్స్ అనే శీర్షికతో ఒక వ్యాసాన్ని రాసింది. ఆమె అనాయాస కోసం వాదించింది.

 మరణం ,  వారసత్వం 
ఆమె 20 సెప్టెంబర్ 1995న భారతదేశంలోని చండీగఢ్ మరణించారు. భారతీయ వాస్తుశిల్పంలో చౌదరి ఒక మార్గదర్శక మహిళ.

 మూలాలు 

వర్గం:1995 మరణాలు
వర్గం:1923 జననాలు