తమాంచా జాన్

తమంచ జాన్ ( ఉర్దూ : تمانچا جان; జననం 1918) అని కూడా పిలువబడే గుల్జార్ బేగం పాకిస్తానీ జానపద గాయని. ఆమెను ది సింగింగ్ సైరన్,  ది నైటింగేల్ ఆఫ్ లాహోర్ అని పిలుస్తారు .  ఆమె 1930,  1940 లలో భారతీయ సినిమాల్లో ప్రసిద్ధ నేపథ్య గాయని.

 ప్రారంభ జీవితం 
గుల్జార్ 1918లో బ్రిటిష్ ఇండియాలోని లాహోర్‌లోని హీరా మండిలో సంగీతకారుల కుటుంబంలో జన్మించారు . ఆమె తన కాలంలోని ప్రసిద్ధ గాయని సర్దార్ బేగం కుమార్తె. ఆమె ఏడేళ్ల వయసులో గజల్ నేర్చుకోవడం ప్రారంభించింది,  ఉస్తాద్ ఫిదా హుస్సేన్ వద్ద శిక్షణ పొందింది. తరువాత ఆమె సంగీతంలో అనేక సంవత్సరాల శిక్షణ తర్వాత తన పేరును గుల్జార్ నుండి తమంచ  మార్చుకుంది. ఆమె తన సొంత సంగీత సెలూన్‌ను ప్రారంభించింది,  రియాజ్ వాయించేది కానీ తన సంగీత పాఠాలను కూడా అభ్యసించేది.

గుల్జార్ అన్నయ్య ఉమర్ హయత్ 1940లలో బజార్ హీరా మండికి చౌదరి. 1930లలో గులాం హైదర్ కొత్త గాయకుల కోసం వెతుకుతున్నాడు,  అతను పంజాబీ జానపద పాటల పట్ల ఆకర్షితుడయ్యాడు, అప్పుడు అతను తమంచ జాన్ గురించి విన్నాడు,  ఆమె కీర్తికి ముగ్ధుడయ్యాడు, కాబట్టి అతను ఆమెను రేడియో లాహోర్ స్టేషన్‌లో ఆడిషన్‌కు ఆహ్వానించాడు, దానిని ఆమె అంగీకరించింది. ఆమె ఆడిషన్ తర్వాత అతను ఆమె లోతైన స్వరాన్ని ఇష్టపడ్డాడు, కాబట్టి ఆమె తన మొదటి మైక్రోఫోన్ పాటను రికార్డ్ చేసింది,  మిస్ తమంచ జాన్‌గా గుర్తింపు పొందింది.

 కెరీర్ 
1935లో ఆమె పంజాబీ చిత్రం షెలా అలియాస్ పింద్ ది కుర్రిలో తన మొదటి నేపథ్య గానం చేసింది,  ఆమె జగ్గా జమిమియా తాయ్ మిలన్ పాటను పాడింది, ఇది పంజాబ్‌లో తరచుగా ప్లే అయ్యే హిట్ పాట. ఆమె లంగ్ ఎ జా పటాన్ చనాహ్న్ పాటను కూడా పాడింది, దీనిని మొదట షెలా అలియాస్ పింద్ ది కుర్రి చిత్రంలో నూర్ జెహాన్ పాడారు కానీ అది గ్రామోఫోన్ రికార్డ్‌లో విడుదల కాలేదు.  ఆమె జెనోఫోన్ రికార్డ్స్ కోసం పనిచేసేది, ఆపై ఆమె లాహోర్‌లోని అనార్కలిలో కొలంబియాతో సహా కొన్ని ఇతర కంపెనీలకు కూడా పనిచేసింది,  ఆమె రేడియో లాహోర్‌లో గజల్స్ కూడా పాడేది.

1937లో ఆమె షంషాద్ బేగం, జీనత్ బేగం, ఉమ్రావ్ జియా బేగం,  సురీందర్ కౌర్లతో కలిసి డిసెంబర్ 16న రేడియో లాహోర్లో ఒక పాటను పాడారు, దీనిని కర్తార్ సింగ్ దుగ్గల్ ఒక వచన కథలో రాశారు. 1930లలో ఆమె క్రమం తప్పకుండా ఆల్ ఇండియా రేడియోలో పాటలు పాడారు.

ఆ తరువాత సంవత్సరం ఆమె దల్సుఖ్ ఎం. పంచోలి కోసం పనిచేసింది,  స్టూడియోలు వారి మొదటి పంజాబీ చిత్రాన్ని విడుదల చేశాయి, దీనిని వాలి సాహిబ్ రాశారు, దీనిని బర్కత్ మెహ్రా దర్శకత్వం వహించారు,  దల్సుఖ్ ఎం. పంచోలి నిర్మించారు. ఈ చిత్రానికి గులాం హైదర్ సంగీతం అందించారు,  ఆమె "ఘూక్ మేరీ క్విస్మత్ సో గేయి జరూర్ ఓయే" అనే పాటను పాడింది . ఈ చిత్రం లాహోర్‌లోని అప్పర్ మాల్‌లో ప్రదర్శించబడింది.  ఈ చిత్రం బాక్సాఫీస్ వద్ద సూపర్ హిట్ అయింది,  ఆమె పాట ప్రజాదరణ పొందింది.

1942లో దల్సుఖ్ ఎం. పంచోలి స్టూడియోస్ ఉర్దూ చిత్రం ఖండన్‌ను విడుదల చేసింది, ఆమె ప్రసిద్ధ పాట తు కోన్ సి బద్లి మే మేరే చంద్ హేను రికార్డ్ చేసింది, దీనిని మొదట నూర్ జెహాన్ పాడారు, ఇది గ్రామోఫోన్‌లో విడుదలైంది కానీ అది బాగా ప్రాచుర్యం పొందింది,  తరువాత ఆమె పాటను నిర్మాతలు చిత్రానికి జోడించారు.

1943లో చిత్ర దర్శకుడు నజీర్ తన హీర్ రంఝా చిత్రం కోసం కొత్త నటి కోసం వెతుకుతున్నాడు, కాబట్టి అతను ఆమెను తన చిత్రంలో నటించమని అడిగాడు, ఆ చిత్రం నిర్మిస్తోంది, కానీ ఆమె నిరాకరించింది, అయితే ఆమె తన చిత్రంలో పాటలు పాడతానని చెప్పింది, కానీ అతను దానిని అంగీకరించాడు, తరువాత అతను హీర్ పాత్రకు స్వరణ్ లతను ఎంపిక చేసుకున్నాడు , తరువాత ఈ చిత్రం ఆలస్యం అయింది కానీ 1943 చివరిలో విడుదలైంది.

1940లలో ఆమె ది నైటింగేల్ ఆఫ్ లాహోర్ అనే ప్రసిద్ధ గాయనిగా ప్రసిద్ధి చెందారు. ఆమె రేడియోలో,  కచేరీలలో గజల్స్,  జానపద పాటలు పాడుతుంది.

భారతదేశ విభజన తర్వాత గుల్జార్ పాకిస్తాన్‌కు వెళ్లారు,  ఆమె తన సెలూన్‌లో,  రేడియో పాకిస్తాన్‌లో కొన్ని కార్యక్రమాలలో కూడా పాడటం కొనసాగించింది.  1950లో ఆమె తన సెలూన్‌ను మూసివేసి పాడటం నుండి రిటైర్ అయ్యింది, తర్వాత ఆమె మోడల్ టౌన్‌లోని తన కుమార్తెలలో ఒకరితో నివసించడానికి వెళ్ళింది.

1980లలో ఆమె చిత్ర దర్శకురాలిగా పనిచేసి, ఉర్దూ,  పంజాబీ చిత్రాలకు దర్శకత్వం వహించారు. 1981లో ఆమె,  పర్వేజ్ కలీన్ కలిసి యూసుఫ్ ఖాన్, ముసర్రత్ షాహీన్, అఫ్జాల్ అహ్మద్, అదీబ్,  బహర్ బేగం నటించిన పంజాబీ చిత్రం బిల్లు షేర్ సహ-దర్శకత్వం వహించారు. 1986లో ఆమె నగ్మా, ముసర్రత్ షాహీన్, కైఫీ, అదీబ్, ఆబిద్ కాశ్మీరీ,  చకోరి నటించిన పంజాబీ చిత్రం ఖసాయి పుట్టార్ కు దర్శకత్వం వహించారు.

1997లో ఆమె తన పాత స్నేహితుడు,  ఆరాధకుడైన ప్రాణ్‌ను కలిసింది, కాబట్టి ఆమె ప్రాణ్ నెవిలేకు వివరణాత్మక ఇంటర్వ్యూ ఇచ్చింది , అతను ఆమెకు అభిమాని,  తన చిన్నతనంలో ఆమెను సందర్శించేవాడు.  తరువాత అతను ఆమె గురించి తన పుస్తకాలైన నాచ్ గర్ల్స్ ఆఫ్ ఇండియా అండ్ లాహోర్: ఎ సెంటిమెంటల్ జర్నీలో రాశారు.

 వ్యక్తిగత జీవితం 
గుల్జార్ వివాహం చేసుకున్నది,  ఆమెకు నలుగురు పిల్లలు ఉన్నారు.

 మరణం 
తమంచ అక్టోబర్ 20,2008న లాహోర్ తన ఇంట్లో మరణించింది.

 ఫిల్మోగ్రఫీ 

 సినిమా 
సంవత్సరం.సినిమాభాష.1935షీలా అలియాస్ పిండ్ ది కుటిపంజాబీ 1939గుల్ బకవ్లీపంజాబీ1942ఖండన్ఉర్దూ1981బిల్లు షేర్పంజాబీ1986కసాయి పుట్టర్పంజాబీ

 మూలాలు 

వర్గం:2008 మరణాలు
వర్గం:1918 జననాలు