జౌహర్

జౌహర్, కొన్నిసార్లు జోహర్ లేదా జుహార్ అని ఉచ్ఛరించబడుతుంది,అనేది భారత ఉపఖండంలో మహిళలు, బాలికలు యుద్ధంలో ఏదైనా ఓటమిని ఎదుర్కొన్నప్పుడు పట్టుబడటం, బానిసత్వం,Eaton, R.M., (2019), India in the Persiante Age 1000–1765, p. 219. Great Britain: Allen Lane అత్యాచారాన్ని నివారించడానికి సామూహిక ఆత్మహత్య చేసుకునే హిందూ రాజపుత్ర ఆచారం. జౌహర్ గురించి కొన్ని నివేదికలు మహిళలు తమ పిల్లలతో కలిసి ఆత్మహత్య చేసుకున్నట్లు పేర్కొన్నాయి. , Quote: "In this she resembles the sati who dies in jauhar. The jauhar sati dies before and while her husband fights what appears to be an unwinnable battle. By dying, she frees him from worry about her welfare and saves herself from the possible shame of rape by triumphant enemy forces."Arvind Sharma (1988), Sati: Historical and Phenomenological Essays, Motilal Banarsidass Publ, , pp. xi, 86ఈ ఆచారం చారిత్రాత్మకంగా భారతదేశంలోని వాయవ్య ప్రాంతాలలో గమనించబడింది, రాజస్థాన్ లోని హిందూ రాజపుత్ర రాజ్యాలు, వ్యతిరేక ముస్లిం సైన్యాల మధ్య యుద్ధాల సమయంలో చరిత్రలో అత్యంత ప్రసిద్ధ జౌహర్లు సంభవించాయి. జౌహర్ యుద్ధ సమయంలో మాత్రమే ప్రదర్శించబడుతుంది, సాధారణంగా విజయావకాశాలు లేనప్పుడు. జౌహర్ అనే పదం తరచుగా జౌహర్-ఆత్మహత్యను సూచిస్తుంది. తప్పించుకోలేని సైనిక ఓటమి నేపథ్యంలో పట్టుబడకుండా, వేధింపులకు గురికాకుండా ఉండేందుకు హిందూ రాజ్ పుత్ మహిళలు తమ పిల్లలు, విలువైన వస్తువులతో భారీ అగ్నిప్రమాదంలో ఆత్మహత్యకు పాల్పడ్డారు. అదే సమయంలో లేదా ఆ తరువాత కొద్ది సేపటికే పురుషులు యుద్ధభూమికి కవాతు చేస్తారు.అదే సమయంలో లేదా ఆ తర్వాత కొంతకాలానికి, పురుషులు ఏదో ఒక మరణాన్ని ఆశిస్తూ యుద్ధభూమికి కవాతు చేస్తారు, దీనిని ప్రాంతీయ సంప్రదాయంలో సాకా అని పిలుస్తారు. ఈ అభ్యాసానికి పాల్పడేవారు తమ ప్రాణాల కంటే తమ గౌరవానికి ఎక్కువ విలువనిస్తారని చూపించడానికి ఉద్దేశించబడింది.

ఢిల్లీ సుల్తానేట్, మొఘల్ సామ్రాజ్యానికి చెందిన ముస్లిం చరిత్రకారులు హిందూ రాజ్యాల జౌహర్ ను నమోదు చేశారు.  క్రీ.శ 1303 లో రాజస్థాన్ లోని చిత్తోర్ గఢ్ కోటలోని మహిళలు ఢిల్లీ సుల్తానేట్ కు చెందిన ఖిల్జీ వంశపు దండయాత్ర సైన్యాన్ని ఎదుర్కొని సామూహిక ఆత్మహత్య చేసుకోవడం జౌహర్ కు తరచుగా ఉదహరించబడిన ఉదాహరణలలో ఒకటి. జౌహర్ దృగ్విషయం 1327 లో ఢిల్లీ సుల్తానేట్ సైన్యాలకు పడిపోయినప్పుడు ఉత్తర కర్ణాటకలోని కంపిలి రాజ్యం వంటి భారతదేశంలోని ఇతర ప్రాంతాలలో కూడా గమనించబడింది. 

చిత్తోర్ గఢ్ లో జౌహర్ మేళా అని పిలువబడే వీరత్వం వార్షిక వేడుక ఉంది, ఇక్కడ స్థానిక ప్రజలు తమ పూర్వీకులను స్మరించుకుంటారు. 

 శబ్దవ్యుత్పత్తి శాస్త్రం 
జౌహర్ అనే పదం సంస్కృత జతుఘ్రతో ముడిపడి ఉంది, దీని అర్థం "ప్రజలను సజీవ దహనం చేయడానికి లక్ష, ఇతర దహన పదార్థాలతో పూసిన ఇల్లు". ఇది "రత్నం, విలువ, సద్గుణం" ను సూచించే పర్షియన్ గోహర్ నుండి ఉద్భవించిందని కూడా తప్పుగా అర్థం చేసుకోబడింది. రచయిత జాన్ స్ట్రాటన్ హావ్లే చెప్పినట్లుగా, జీవర్, జౌహర్ ఒకే విధంగా వ్రాయబడ్డాయి, వి, మిమ్మల్ని సూచించడానికి ఉపయోగించిన ఒకే అక్షరంతో ఈ గందరగోళం తలెత్తింది. అందువలన, జీవర్ కూడా జౌహర్ అర్థంతో తప్పుగా సంబంధం కలిగి ఉంది. 

 సాధన 
జౌహర్ ఆచారం సాంస్కృతికంగా సతీదేవితో ముడిపడి ఉందని, ఈ రెండూ మహిళలు ఆత్మహత్య ద్వారా ఆత్మహత్య చేసుకునే ఒక రూపం అని పేర్కొన్నారు. ఏదేమైనా, రెండూ ఉపరితలంగా మాత్రమే సమానంగా ఉంటాయి, రెండింటికీ అంతర్లీన కారణం గణనీయంగా భిన్నంగా ఉంటుంది. భర్త చితిపై కూర్చొని వితంతువు ఆత్మహత్య చేసుకోవడం సతీ ఆచారం. Veena Oldenburg, A Comment to Ashis Nandy's "Sati as Profit versus Sati as Spectacle: The Public Debate on Roop Kanwar's Death," in Hawley, Sati the Blessing and the Curse: The Burning of Wives in India, p. 165ఓటమి సమీపించినప్పుడు ఆక్రమణదారులచే బంధించబడి బలవంతంగా బానిసత్వంలోకి నెట్టబడకుండా ఉండటానికి జౌహర్ మహిళలు సామూహిక ఆత్మహత్య చేసుకున్నారుMandakranta Bose (2014), Faces of the Feminine in Ancient, Medieval, and Modern India, Oxford University Press, , p. 26 సాధారణ ఆత్మహత్య కంటే ఆత్మాహుతికి ప్రాధాన్యత ఇవ్వబడింది, ఎందుకంటే ఇది వారి భర్తలు, పిల్లలు, వంశస్థులు చూడవలసిన వారి మృతదేహాలను అపవిత్రం చేసే అవకాశాన్ని తోసిపుచ్చుతుంది.

జౌహర్ ను హిందూ-ముస్లిం యుద్ధాల సమయంలో మాత్రమే జరుపుకునేవారని, రాజపుత్రుల మధ్య జరిగిన హిందూ-హిందూ యుద్ధాల సమయంలో కాదని కౌశిక్ రాయ్ పేర్కొన్నారు. Kaushik Roy (2012), Hinduism and the Ethics of Warfare in South Asia: From Antiquity to the Present, Cambridge University Press, , pp. 182–184 అయితే, జాన్ హావ్లీ ఈ వాదనతో విభేదిస్తారు; అతను దీనిని గ్రీకు ఆక్రమణదారులతో ముడిపెట్టారు, వారు భారతీయ మహిళలను కూడా బంధించారు, ఈ ప్రాంతంలో గ్రీకు దండయాత్రలతో జౌహర్ ఆచారం ప్రారంభమై ఉండవచ్చని వాదించారు. వీణా తల్వార్ ఓల్డెన్ బర్గ్ కూడా విభేదిస్తూ, "రాజపుత్ర రాజ్యాల మధ్య అంతర్యుద్ధం దాదాపుగా జౌహర్ కు మొదటి సందర్భాలను అందించింది, ఈ ఆచారం ప్రజాదరణ పొందిన ముస్లిం దండయాత్రలకు ముందే", "వాయువ్యం భౌగోళిక రాజకీయాలు, వరుస ఆక్రమణదారులు ఉపఖండంలోకి ప్రవేశించి, రాజస్థాన్ ను నిరంతర యుద్ధ ప్రాంతంగా మార్చాయి" అని పేర్కొంది.  అందువలన సామాజికంగా అత్యంత గౌరవనీయమైన సమాజం బ్రాహ్మణులు కాదు, క్షత్రియ లేదా రాజపుత్ర కులాలు, వారు ఈ భూమిని నియంత్రించారు, రక్షించారు. ఈ చరిత్ర ముస్లింల రాకకు ఒక సహస్రాబ్దికి పైగా ముందు ఉందిVeena Talwar Oldenburg, "Comment: The Continuing Invention of the Sati Tradition" in John Stratton Hawley (ed.), Sati, the Blessing and the Curse: The Burning of Wives in India, Oxford University Press (1994), p. 165

 ప్రస్తావనలు 

వర్గం:మరణాలు