అనుపమ శ్రీనివాసన్

అనుపమ శ్రీనివాసన్ భారతీయ చిత్ర దర్శకురాలు . తూర్పు హిమాలయ అడవిలోని మాత్‌ల ప్రపంచాన్ని అన్వేషించే డాక్యుమెంటరీ "నాక్టర్న్స్" (2024) తో ఆమె ప్రసిద్ధి చెందింది .

 ప్రారంభ జీవితం,  విద్య 
అనుపమ ఢిల్లీలో జన్మించింది. ఆమె హార్వర్డ్ విశ్వవిద్యాలయం నుండి అప్లైడ్ మ్యాథమెటిక్స్లో బిఎ పొందింది,  పూణేలోని ఫిల్మ్ అండ్ టెలివిజన్ ఇన్స్టిట్యూట్ ఆఫ్ ఇండియా చలనచిత్ర దర్శకత్వం లో తన అధ్యయనాలను కొనసాగించింది.

 కెరీర్ 
2015లో, అనుపమ,  అనిర్బన్ దత్తా మణిపూర్‌లోని విద్యుత్ కోసం ఎదురుచూస్తున్న ఒక గ్రామం గురించిన డాక్యుమెంటరీ అయిన ఫ్లికరింగ్ లైట్స్‌పై పనిచేయడం ప్రారంభించారు .  ఇది దక్షిణ కొరియాలోని బుసాన్ అంతర్జాతీయ చలనచిత్రోత్సవంలో ప్రదర్శించబడింది  ,  అంతర్జాతీయ డాక్యుమెంటరీ ఫిల్మ్ ఫెస్టివల్ ఆమ్స్టర్డామ్‌లో ఉత్తమ సినిమాటోగ్రఫీకి అవార్డును గెలుచుకుంది .

నేను తరచుగా నన్ను నేను ఒక జర్నలిస్ట్ & డాక్యుమెంటరీ ఫిల్మ్ మేకర్ అని వర్ణించుకుంటాను, అనుకోకుండా ప్రజారోగ్యంలోకి అడుగుపెట్టాను, ,  నా జీవితంలోని పనిని కనుగొన్నాను - నాకు చాలా ఆశ్చర్యం కలిగించింది - 2010 లో, నేను చెన్నైకి చెందిన లాభాపేక్షలేని సంస్థ అయిన రీచ్ లో చేరాను, ఇది ప్రారంభం నుండి క్షయవ్యాధిపై అంకితభావంతో పనిచేస్తోంది. 14 సంవత్సరాల తరువాత, నేను దృఢ నిశ్చయంతో కూడిన ,  పట్టుదలతో కూడిన ప్రజారోగ్య నిపుణుడిగా ఎదిగానని భావిస్తున్నాను. నేను టిబి గురించి బలమైన సాంకేతిక అవగాహనను పొందడానికి ,  మానవీయ శాస్త్రాలు ,  సామాజిక శాస్త్రాలలో నా బలమైన పునాదితో దీన్ని కలపడానికి ప్రయత్నించాను. అన్యాయం, స్త్రీ ద్వేషం ,  మన ఆరోగ్య వ్యవస్థలలో స్పష్టమైన వివక్షతపై నా కోపాన్ని ప్రసారం చేయడం (కానీ తోసిపుచ్చడం కాదు) నేర్చుకున్నాను. రీచ్  లో, టిబి- ప్రభావిత సమాజాలకు సాధికారత కల్పించడం, టిబికి లింగ-ప్రతిస్పందించే విధానాలను అవలంబించడం, వార్తా మాధ్యమాలతో కలిసి పనిచేయడం ,  టిబి ,  వైకల్యం వంటి సాపేక్షంగా విస్మరించబడిన అంశాలను హైలైట్ చేయడంపై నేను సహ-నాయకత్వం వహించాను ,  సహ-రూపకల్పన చేసాను. చెన్నైలోని ఆసియన్ కాలేజ్ ఆఫ్ జర్నలిజం నుండి బ్రాడ్‌కాస్ట్ జర్నలిజంలో నా పోస్ట్ గ్రాడ్యుయేట్ డిప్లొమా ,  తరువాత నార్విచ్‌లోని తూర్పు ఆంగ్లియా విశ్వవిద్యాలయం నుండి డెవలప్‌మెంట్ స్టడీస్ & ఇంటర్నేషనల్ రిలేషన్స్‌లో మాస్టర్స్ పూర్తి చేసాను. వ్యక్తిగతంగా, నేను చెన్నైలో నా భర్త ,  10-ఆన్-42 కుమార్తెతో, ,  మా కుక్కలు ,  పిల్లుల జంతుప్రదర్శనశాలతో నివసిస్తున్నాను.

 నాక్టర్న్స్ (2024) 
పశ్చిమ హిమాలయాలలోని ఒక రెస్టారెంట్‌లో అనిర్బన్ దత్తా,  అనుపమ మాన్సిని అనుకోకుండా కలిసినప్పుడు నాక్టర్న్స్ ఆలోచన మొదలైంది .  తూర్పు హిమాలయాలలోని మాత్స్‌పై తన పరిశోధన గురించి మాన్సి ఉద్వేగభరితంగా మాట్లాడారు. ఆమె కథలు,  అడవి అందంతో ఆకర్షితులైన అనిర్బన్,  అనుపమ తమ ప్రణాళికలను మార్చుకుని, మాత్స్‌పై మాన్సి చేసిన పని గురించి సినిమా తీయడంపై దృష్టి పెట్టాలని నిర్ణయించుకున్నారు.

సన్డాన్స్ ఫిల్మ్ ఫెస్టివల్‌లో నాక్టర్న్స్ ప్రశంసలు అందుకుంది , క్రాఫ్ట్‌కు వరల్డ్ సినిమా డాక్యుమెంటరీ స్పెషల్ జ్యూరీ అవార్డును గెలుచుకుంది.  సన్డాన్స్‌లోని జ్యూరీ ఇలా చెప్పింది, "ఈ చిత్రంలోని చిత్రాలు,  ధ్వని సినిమా ప్రపంచంలోకి ప్రవేశించినప్పుడు ప్రేక్షకులలో వెంటనే ధ్యాన స్థితిని ప్రేరేపిస్తాయి, అదే సమయంలో సినిమా యొక్క ప్రధాన విషయానికి లేజర్ ఫోకస్‌ను తీసుకువస్తాయి. ఈ కథను నిర్మించడంలో సినిమాటోగ్రఫీ,  సౌండ్ డిజైన్ యొక్క విశ్వాసం దాని శక్తి,  ఆకర్షణలో భాగం".

నాక్టర్న్స్ MAMI ముంబై ఫిల్మ్ ఫెస్టివల్ 2024 కి కూడా ఎంపికైంది , అక్కడ అది దక్షిణాసియా పోటీలో పోటీపడి సిల్వర్ గేట్‌వే అవార్డును గెలుచుకుంది.

 ఫిల్మోగ్రఫీ 

 నాక్టర్న్స్ (2024 డాక్యుమెంటరీ) 
 ఫ్లికరింగ్ లైట్స్ (2023 డాక్యుమెంటరీ) 
 నిర్ణే (2012) 
 ఐ వండర్... (2009) 
 ఆన్ మై ఓన్ ఎగైన్ (2007) 
 ఆన్ మై ఓన్ (2002) 

 అవార్డులు,  గుర్తింపు 

 MAMI ముంబై ఫిల్మ్ ఫెస్టివల్ 2024 లో నాక్టర్న్స్ – సిల్వర్ గేట్‌వే అవార్డు, దక్షిణాసియా పోటీ 
 సన్‌డాన్స్ ఫిల్మ్ ఫెస్టివల్ (2024) లో క్రాఫ్ట్ కోసం నాక్టర్న్స్ – వరల్డ్ సినిమా డాక్యుమెంటరీ స్పెషల్ జ్యూరీ అవార్డు 
 ఫ్లికరింగ్ లైట్స్ – అంతర్జాతీయ డాక్యుమెంటరీ ఫిల్మ్ ఫెస్టివల్ ఆమ్స్టర్డామ్ (2023) లో ఉత్తమ సినిమాటోగ్రఫీ 
 నిర్ణయ్ – ముంబై అంతర్జాతీయ చలనచిత్రోత్సవంలో (2014) అత్యంత వినూత్నమైన చిత్ర అవార్డు

 మూలాలు 

వర్గం:జీవిస్తున్న ప్రజలు