పిరో ప్రేమన్

పిరో ప్రేమన్ (1832–1872 లేదా 1875) మొదటి మహిళా పంజాబీ కవి,  గులాబ్దాసియా వర్గానికి చెందిన మాజీ ముస్లిం అనుచరురాలు. ఆమె పూర్వం ఆయేషా అనే దళిత మిరాసి ముస్లిం వేశ్య.

 జీవిత చరిత్ర 
పిరో జీవితం గురించి పెద్దగా తెలియదు. ఆమెకు దళిత మూలాలు ఉన్నట్లు తెలుస్తోంది. ఆమె జన్మించిన కొద్దికాలానికే ఆమె తల్లి మరణించిందని, ఆమె తన తండ్రితో కలిసి వివిధ పుణ్యక్షేత్రాలకు వెళ్లిందని చెబుతారు. ఈ పర్యటనలలో ఒకదానిలో, ఆమెను ఒక లాహోరి వ్యక్తి తీసుకెళ్లి వ్యభిచార గృహంలో వ్యభిచార గృహంలో విక్రయించాడని నమ్ముతారు. లాహోర్ లోని రెడ్ లైట్ జిల్లా హీరా మండిలో ఆమెను వ్యభిచారంలో విక్రయించినట్లు భావిస్తున్నారు. ఆమె హీరా మండీ నుండి తప్పించుకుని చాతియాన్ వాలా (ప్రస్తుత పాకిస్తాన్లో) లోని గులాబ్దాసి డేరాలో గులాబ్ దాస్ భక్తురాలిగా మారింది. దాస్ ఒక సిక్కు జాట్, ఇతను గులాబ్దాసి శాఖను స్థాపించాడు. ఈ వర్గం హిందూ-సిక్కు సన్యాసంపై ఆధారపడి ఉంది, కానీ వారు హిందువులు లేదా సిక్కులు కాదని భావించారు.

పిరో గురించి చాలా సమాచారం ఆమె స్వంత ఆత్మకథాత్మక వచనాలు, ఇక్ సౌ సాత్ కఫియాన్ లేదా పందొమ్మిదవ శతాబ్దం మధ్యలో వ్రాయబడిన "నూట అరవై కాఫీలు (160 కాఫీలు)" నుండి వచ్చింది. 160 కాఫిస్ లో, చితియాన్ వాలాలో గులాబ్ దాస్ తో కలిసి జీవించడం ప్రారంభించిన తరువాత పిరో తన జీవితంలో జరిగిన వరుస సంఘటనలను వివరిస్తుంది. పిరో తనను తాను వేశ్యగా, ముస్లింగా పేర్కొన్నారు. ఆమె చాతియాన్ వాలాకు చేరుకున్న తరువాత, హీరా మండి నుండి తన "ప్రొఫెషనల్ వార్డెన్లు" తనను అనుసరించారని, గులాబ్ దాస్ తనను లాహోర్కు తిరిగి పంపమని ఒప్పించారని పిరో రాశారు. ఆమె చివరికి లాహోర్ కు తిరిగి రావడానికి అంగీకరించింది, అక్కడ ఆమె మతభ్రష్టురాలిగా మారడమే కాకుండా, తన గురువు మతంలోకి కూడా మారిందని భావించే ముల్లాలు, ఖాజీలతో ఘర్షణను వివరిస్తుంది, తద్వారా కాఫీర్ గా మారింది. మతభ్రష్టత్వాన్ని లేదా మతమార్పిడిని పిరో ఖండించరు, కానీ తిరిగి ఇస్లాంలోకి మారడానికి నిరాకరిస్తారు. ముల్లాలను, ఇస్లాం మతాన్ని దూషిస్తూ, తన గురువు ఆధ్యాత్మికతను కొనియాడుతుంది. చరిత్రకారుడు అన్షు మల్హోత్రా ప్రకారం, "ఈ రోజు గౌరవనీయులలో అసభ్యంగా పరిగణించబడే భాషను నిస్సిగ్గుగా ఉపయోగించడం, పిరో ప్రసంగానికి ఒక రంగురంగుల కోణాన్ని జోడిస్తుంది." 

సామాజిక, మతపరమైన ఒత్తిళ్లు ఉన్నప్పటికీ పిరో, గులాబ్ దాస్ సన్నిహిత సంబంధాన్ని పంచుకున్నారు. చాతియాన్ వాలాలోని ఒక సమాధి వద్ద వీరిద్దరినీ సమాధి చేశారు. గులాబ్దాసీలు హిందువులు లేదా సిక్కులు కానప్పటికీ, భారతదేశ విభజన తరువాత, ప్రస్తుతం పాకిస్తాన్లో ముస్లిం మెజారిటీ ప్రజలు వారిని చాతియన్ వాలా నుండి బహిష్కరించారు. ఈ వర్గం తరువాత భారతదేశానికి పారిపోయి హర్యానాలో స్థిరపడింది.

 జనాదరణ పొందిన సంస్కృతిలో 
పిరో జీవితం రెండు భారతీయ నాటకాలకు ఇతివృత్తంగా ఉంది - షహర్యార్ రచించిన పిరో ప్రేమన్, సవ్రాజ్బీర్ రచించిన షైరీ. లాహోర్, అమృత్ సర్ లలో మదీహా గౌహర్ నేతృత్వంలోని పాకిస్తానీ నాటక బృందం అజోకా థియేటర్ కూడా షైరీని ప్రదర్శించింది.

 మూలాలు 

వర్గం:1872 మరణాలు
వర్గం:1832 జననాలు