లూయిస్ లేబ్

లూయిస్ చార్లిన్ పెర్రిన్ లాబే (  1522 – 25 ఏప్రిల్ 1566), ఆమె తండ్రి ఉద్యోగం తర్వాత లా బెల్లె కార్డియర్ ("ది ఫెయిర్ రోప్ మేకర్") అని కూడా గుర్తించబడింది, ఆమె లియోన్ నుండి వచ్చిన ఫ్రెంచ్ పునరుజ్జీవనోద్యమ కవయిత్రి .

 జీవితచరిత్ర 
లూయిస్ లాబే లియోన్ లో రోప్ మేకర్లు, శస్త్రచికిత్సకులు, కసాయిల కుటుంబంలో జన్మించింది. ఆమె తండ్రి, పియరీ చార్లీ ఒక విజయవంతమైన రోప్ మేకర్, అతను లియోన్ లోని సెయింట్ సెబాస్టియన్ హిల్ దిగువన రూ డి ఎల్'ఆర్బ్రే సెకన్ పై వ్యాపారాన్ని ప్రారంభించింది. అతని మొదటి భార్య 1515 లో మరణించినప్పుడు, అతను ఎటినెట్ రాయ్బెట్ను వివాహం చేసుకున్నాడు, ఐదుగురు పిల్లలను కలిగి ఉన్నాడు: బార్తెలెమి, ఫ్రాంకోయిస్, మాథ్యూ, క్లాడిన్, లూయిస్. లూయిస్ లాబే 1516 లో తన తండ్రి వివాహం, 1523 లో ఆమె తల్లి మరణం మధ్య ఏదో ఒక సమయంలో జన్మించిందని భావిస్తున్నారు.

లాబ్ తండ్రి వినయపూర్వకమైన ప్రారంభాలు ఉన్నప్పటికీ, చివరికి కొంత సామాజిక ప్రతిష్టను సాధించాడని రికార్డులు చూపిస్తున్నాయి. ఉదాహరణకు, 1534లో, పేదలకు సహాయ సంస్థను స్థాపించడానికి ఆమోదించడానికి, పాల్గొనడానికి లియోన్ నగరంలోని అసెంబ్లీ డి కాన్సుల్స్ ముందు అతన్ని పిలిపించారు.

ఏదో ఒక సమయంలో, బహుశా కాన్వెంట్ పాఠశాలలో, లాబ్ విదేశీ భాషలలో (గ్రీకు, లాటిన్, ఇటాలియన్, స్పానిష్), సంగీతంలో, ముఖ్యంగా వీణలో విద్యను పొందారు.

యువతిగా అసాధారణ హార్స్ ఉమెన్ గా, ఆర్చర్ గా ప్రశంసలు అందుకుంది. ఆమె ప్రారంభ జీవితచరిత్రకారులు ఆమెను "లా బెల్లె అమెజానే" అని పిలిచారు, ఆమె పురుష దుస్తులు ధరించి పెర్పిగ్నాన్ ముట్టడి సమయంలో డౌఫిన్ (తరువాత రెండవ హెన్రీ) శ్రేణులలో గుర్రంపై గుర్రంపై పోరాడిందని నివేదించారు. రెండవ హెన్రీ సందర్శనను పురస్కరించుకుని లియోన్ లో నిర్వహించిన టోర్నమెంట్ లో కూడా ఆమె పాల్గొన్నట్లు చెబుతారు.

1543, 1545 మధ్య ఆమె లియోన్ రోప్ మేకర్ అయిన ఎన్నెమండ్ పెరిన్ ను వివాహం చేసుకుంది, ఇది ఆమె తండ్రి వీలునామా ప్రకారం నిర్దేశించబడిన వివాహం,, అతను పాల్గొన్న తాడు తయారీ వ్యాపారం యొక్క వారసత్వాన్ని స్థాపించింది. ఈ జంట 1551 లో ఒక పెద్ద ఉద్యానవనంతో ఒక టౌన్హౌస్ను, 1557 లో, లియోన్ సమీపంలోని పార్సియుక్స్-ఎన్-డోంబెస్ వద్ద ఒక కంట్రీ ఎస్టేట్ను కొనుగోలు చేసినందున వ్యాపారం సుసంపన్నంగా ఉండాలి.

పదహారవ శతాబ్దం మొదటి అర్ధభాగంలో లియోన్ ఫ్రాన్స్ యొక్క సాంస్కృతిక కేంద్రంగా ఉంది, లాబ్ ఒక సాహిత్య సెలూన్ను నిర్వహించింది, ఇందులో మారిస్ స్కేవ్, క్లెమెంట్ మారోట్, క్లాడ్ డి టైలెమోంట్, పోంటస్ డి టైర్డ్, పెర్నెట్ డు గిలెట్ సహా అనేక మంది ప్రఖ్యాత లియోన్నైస్ కవులు, మానవతావాదులు ఉన్నారు.

కవి ఒలివియర్ డి మాగ్నీ, రోమ్ వెళ్ళే మార్గంలో లియోన్ గుండా వెళుతూ, లాబేతో ప్రేమలో పడ్డారు, ఇది ఆమె ప్రేమ సోనెట్స్ యొక్క విషయం కావచ్చు. మాగ్నీ యొక్క ఓడెస్ లో ఒక కవిత (ఎ సిర్ ఐమోన్) ఉంది, ఇది లాబే యొక్క భర్తను హేళన చేసింది, తక్కువ చేసింది (అతను 1557 నాటికి మరణించారు).

బహుశా 1545 లో పెర్నెట్ డు గిల్లెట్ యొక్క ప్రేమ కవితల సంకలనం యొక్క మరణానంతర ప్రచురణ నుండి ప్రేరణ పొంది, లాబే తన స్వంత కవిత్వం రాయడం ప్రారంభించింది. మార్చి 13, 1555 న, లాబే రెండవ హెన్రీ నుండి 5 సంవత్సరాల కాలానికి తన రచనలను ప్రచురించే తన ప్రత్యేక హక్కును పరిరక్షించే ప్రివిలేజ్ ను పొందింది. 1555 లో ప్రఖ్యాత లియోనైస్ ప్రింటర్ జీన్ డి టూర్నెస్ చే ఆమె "ఔవ్రెస్" ముద్రించబడింది. ఆమె స్వంత రచనలతో పాటు, ఈ సంపుటిలో ఆమె గౌరవార్థం ఇరవై నాలుగు కవితలు ఉన్నాయి, ఇవి ఆమె పురుష సమకాలికులు, ఎస్క్రిజ్ డి డైవర్స్ కవులు, ఎ లా లూయెంగే డి లూయిజ్ లాబే లయన్నోయిజ్ ("లియోన్స్ యొక్క లూయిస్ లాబేను ప్రశంసిస్తూ వైవిధ్యమైన కవుల రచనలు"). ఈ ప్రశంసా కవితల రచయితలలో (వీరిలో అందరూ విశ్వసనీయంగా గుర్తించబడరు) మారిస్ స్కేవ్, పోంటస్ డి ట్యార్డ్, క్లాడ్ డి టెయిల్లెమోంట్, క్లెమెంట్ మారోట్, ఒలివియర్ డి మాగ్నీ, జీన్-ఆంటోనీ డి బైఫ్, మెల్లిన్ డి సెయింట్-గెలైస్, ఆంటోనీ డు మౌలిన్, ఆంటోనీ ఫ్యూమీ ఉన్నారు. ఆమె సమకాలీనులు ఆమెను సాఫోతో పోలుస్తారు, లాబేను పదో మ్యూజ్ గా కీర్తిస్తారు.

లాబే వేశ్య కాదా అనే చర్చ పదహారవ శతాబ్దంలో ప్రారంభమై నేటి వరకు కొనసాగింది. 1557లో లా కార్డియర్ యొక్క అవమానకరమైన ప్రవర్తనపై ఒక ప్రసిద్ధ గీతం లియోన్ లో ప్రచురించబడింది. 1560 లో జీన్ కాల్విన్ ఆమె క్రాస్ డ్రెస్సింగ్ గురించి ప్రస్తావిస్తూ ఆమెను ప్లెబియా మెరెట్రిక్స్ లేదా సాధారణ వేశ్య అని పిలిచారు. ఒక రచయిత తన స్వరాన్ని దుర్మార్గమైనదిగా, ఉన్మాదపూరితమైనదిగా అభివర్ణించిన ఒక రచయిత మతపరమైన ప్రచారంలో ప్రచురించిన ఇటువంటి ప్రకటనలకు ఏ హోదా ఇవ్వాలనే దానిపై పండితులు జాగ్రత్తగా చర్చిస్తారు, అదేవిధంగా 1573 లో రాసిన చరిత్రకారుడు పరాడిన్ రచనలో తటస్థ ఆబ్జెక్టివిటీని ఎంతవరకు లక్ష్యంగా పెట్టుకున్నారు అని ప్రశ్నిస్తారు "ఆమె ముఖం మనిషి కంటే ఎక్కువ దేవదూతది, అది చాలా పవిత్రమైనది, చాలా పవిత్రమైనది, చాలా కవితాత్మకమైనది, అసాధారణమైన జ్ఞానం కలిగిన ఆమె ఆత్మతో పోలిస్తే ఏమీ కాదు, అది భగవంతుడిచే సృష్టించబడినట్లు అనిపిస్తుంది, తద్వారా అది ఏదో అద్భుతం అని మనం ఆశ్చర్యపోవచ్చు."

1564 లో, లియోన్లో ప్లేగు చెలరేగి లాబే యొక్క కొంతమంది స్నేహితుల ప్రాణాలను తీసింది. 1565 లో, ఆమె అనారోగ్యంతో బాధపడుతూ, ఫ్లోరెన్స్కు చెందిన బ్యాంకర్ అయిన తన సహచరుడు థామస్ ఫోర్టిన్ ఇంటికి పదవీ విరమణ చేసింది, అతను ఆమె వీలునామా (ప్రస్తుతం ఉన్న పత్రం) ను చూశారు. ఆమె 1566 లో అక్కడే మరణించింది, లియోన్ వెలుపల పార్సియుక్స్-ఎన్-డోంబెస్ సమీపంలో ఉన్న ఆమె దేశ ఆస్తిలో ఖననం చేయబడింది.

ఆమె వేశ్య కాదా లేదా అనే దానిపై చర్చలు, ఆమె జీవితంలోని ఇతర అంశాలు ఆమె రచనలపై, ముఖ్యంగా ఆమె పద్యంపై ఎక్కువ దృష్టి సారించిన విమర్శకులకు ఎల్లప్పుడూ ఆసక్తిని కలిగించలేదు.

 రచనలు, రిసెప్షన్ 
ఆమె రచనల్లో రెండు గద్య రచనలు ఉన్నాయి: స్త్రీవాద ముందుమాట, స్త్రీలను వ్రాయమని ప్రోత్సహించడం, ఇది లియోన్ యొక్క యువ కులీనురాలు క్లెమెన్స్ డి బూర్జెస్ కు అంకితం చేయబడింది;, డెబాట్ డి ఫోలీ ఎట్ డి'అమౌర్ (1608 లో రాబర్ట్ గ్రీన్ చేత ఆంగ్లంలోకి అనువదించబడింది) అనే గద్యంలో ఒక నాటకీయ రూపకం ఉంది, ఇది పురాతన కాలం నుండి మధ్య యుగాల వరకు ఉదాహరణలతో సుదీర్ఘ సంప్రదాయానికి చెందినది, వివాదాస్పద వ్యంగ్యం కారణంగా సమకాలీన ప్రాముఖ్యతను పొందిన సంప్రదాయం, ఎరాస్మస్ యొక్క ఫోలీ ప్రశంస. పదహారవ శతాబ్దంలో ఆమె రచనలలో అత్యంత ప్రశంసలు పొందిన ది డెబాట్, జీన్ డి లా ఫోంటైన్ యొక్క ఒక కట్టుకథకు మూలంగా ఉపయోగించబడింది, దీనిని 1584 లో రాబర్ట్ గ్రీన్ ఆంగ్లంలోకి అనువదించారు

ఆమె కవిత్వంలో ఓవిడ్ యొక్క హెరోయిడ్స్ శైలిలో మూడు వ్యాసాలు ఉన్నాయి, నియోప్లాటోనిజం, పెట్రార్కిజం యొక్క సంప్రదాయాలను ఆకర్షించే ఇరవై నాలుగు సోనెట్లు ఉన్నాయి. ఆమె సోనెట్స్ యొక్క గొప్ప ఇతివృత్తం ఉద్వేగభరితమైన ప్రేమ యొక్క కోరికలు, బాధలు, సంతృప్తిలు, ఇది ఎంత ఉదాత్తమైనదైనా, ఈ ప్రపంచంలో చాలా గొప్పది, ఆధ్యాత్మిక భావనలు లేవు, ఇంతకంటే పరిపూర్ణమైన ప్రపంచం గురించి ప్రస్తావనలు లేవు. ఆమె రచనల 1824 సంచికకు రాసిన బ్రెఘోట్ డు ల్యూట్ వంటి విమర్శకుడు, ఆమె కొన్ని రచనలను స్పష్టంగా చెప్పినందుకు పాఠకుడికి క్షమాపణ చెప్పాలని కనుగొన్నారు; 1845 లో, సెయింట్-బ్యూవ్, ఈ రోజు వరకు పాఠకులకు, విమర్శకులకు ఒక పల్లవిగా మారవలసిన ఒక విషయాన్ని వ్యక్తపరిచింది: ఆమె రచనలు ఆమె బాగా చదువుకున్నట్లు చూపించినప్పటికీ, సమకాలీన పాఠకులతో చాలా సూటిగా మాట్లాడటానికి ఇది ఆమెను నిరోధించదు.

 ఆంగ్లంలో రచనలు 

 కంప్లీట్ పోయెట్రీ అండ్ ప్రోసీః ఎ బైలింగ్వల్ ఎడిషన్, చికాగో, Ill. లండన్ః యూనివర్శిటీ ఆఫ్ చికాగో ప్రెస్, 2006.  
 లూయిస్ లేబ్ యొక్క పూర్తి రచనలు, ట్రాయ్: విట్స్టన్ పబ్. కో., 1986.  
 మూర్ఖత్వం, ప్రేమ గురించి చర్చ, న్యూయార్క్ః పి. లాంగ్, 2000.  
 లవ్ సొనెట్స్, న్యూయార్క్ః న్యూ డైరెక్షన్స్, 1947.   ఒసిఎల్సి 716753009
 లవ్ సొనెట్స్ & ఎలిజీస్, న్యూయార్క్ః న్యూయార్క్ రివ్యూ బుక్స్, 2014.  

 మూలాలు 

 గ్రంథ పట్టిక 

 హెన్నిగ్ఫెల్డ్, ఉర్సులా. ఇది కార్ప్ యొక్క నాశనం. ట్రాన్స్కల్చర్ పెర్స్పెక్టివ్ లో పెట్రార్కిస్టిష్ సోనెట్.. వుర్జ్బర్గ్ః కోనిగ్షౌసెన్ & న్యూమాన్, 2008.  
 కామెరాన్, కీత్. "లూయిస్ లాబేః పునరుజ్జీవనోద్యమ కవి, స్త్రీవాది". న్యూయార్క్ః బెర్గ్, 1990.  

 బాహ్య లింకులు 

 వర్జీనియా విశ్వవిద్యాలయం యొక్క గోర్డాన్ ప్రాజెక్ట్ లూయిస్ లేబ్ పేజీ  ఆమె రచనలు, నేపథ్య సమాచారం యొక్క 1556 ఎడిషన్ యొక్క డిజిటల్ చిత్రాలను కలిగి ఉంది.
 24 సొనెట్ల అనువాదాలు

వర్గం:1566 మరణాలు
వర్గం:1520లు జననాలు