మేరీ బార్ట్లెట్ బంజ్

మేరీ ఎలిజబెత్ బార్ట్‌లెట్ బంజ్ (ఏప్రిల్ 3, 1931 - ఫిబ్రవరి 17, 2024) అమెరికన్ న్యూరో సైంటిస్ట్, ఆమె మయామి విశ్వవిద్యాలయంలో కణ జీవశాస్త్రం ప్రొఫెసర్‌గా పక్షవాతం నివారణను పరిశోధించింది .

 ప్రారంభ జీవితం 
మేరీ బార్ట్‌లెట్ ఏప్రిల్ 3, 1931న కనెక్టికట్‌లోని న్యూ హెవెన్‌లో జార్జ్ చాప్‌మన్ బార్ట్‌లెట్, మార్గరెట్ ఎలిజబెత్ (రేనాల్డ్స్) బార్ట్‌లెట్ దంపతులకు జన్మించారు. ఆమె తండ్రి ఆమె పెరిగిన ఇంటితో సహా ఇళ్లను నిర్మించి, పునరుద్ధరించారు, అయితే చిత్రకారుడు సర్ జాషువా రేనాల్డ్స్ వంశస్థురాలైన ఆమె తల్లి చిత్రకారుడిగా, డెకరేటర్‌గా పనిచేసింది. ఆమె తల్లిదండ్రులెవరికీ కళాశాల విద్య లేదు,, ఆమె తండ్రి కళాశాల విద్య మహిళలకు పనికిరాదని భావించారు. వారి కెరీర్లు మేరీకి ఆకర్షణీయంగా అనిపించిన కళాత్మక వ్యక్తీకరణతో నిండి ఉన్నాయి.

ఆమె అమ్మమ్మ ఆమెకు కుట్టుపని నేర్పించిన తరువాత, న్యూయార్క్ నగరం ఫ్యాషన్ డిజైనర్ కావాలనే అంతిమ కలతో తన దుస్తులన్నింటినీ రూపకల్పన చేసి తయారు చేయడం ద్వారా కళ, ఫ్యాషన్ ద్వారా తనను తాను వ్యక్తం చేసింది. ఆమె ఫ్యాషన్ డిజైన్లో వృత్తిని గట్టిగా పరిగణించింది, కానీ చివరికి ఆమె కళ ఆసక్తులు కేవలం అభిరుచులు మాత్రమే కావచ్చని నిర్ణయించుకుంది. తన చుట్టూ ఈత కొడుతున్న చిన్న చిన్న పిల్లలను గమనిస్తూ, అవి కప్పలుగా ఎలా అభివృద్ధి చెందాయో ప్రశ్నించినప్పుడు ఆమెకు జీవశాస్త్రం పట్ల మక్కువ పెరిగింది.

 విద్య. 
బార్ట్‌లెట్ బోస్టన్‌లోని సిమ్మన్స్ కళాశాలలో ప్రయోగశాల సాంకేతిక నిపుణురాలిగా చేరారు . సిమ్మన్స్ కళాశాలలో తన జూనియర్ సంవత్సరం చివరిలో, బార్ట్‌లెట్ జాక్సన్ మెమోరియల్ లాబొరేటరీలో ఒక కార్యక్రమానికి హాజరైనప్పుడు తన విద్యను మరింతగా కొనసాగించడానికి ప్రేరణ పొందింది, అక్కడ ఆమె కణజాల సంస్కృతిలో కుందేలు గుండె సంకోచాన్ని చూసింది . ఈ సంఘటన ఆమె ల్యాబ్ టెక్నీషియన్‌గా ఉండకూడదని గ్రహించడానికి దారితీసింది; ఆమె పరిశోధన చేయాలనుకుంది, కాబట్టి ఆమె 1953లో సిమ్మన్స్ కళాశాల నుండి పట్టభద్రురాలైనప్పుడు, డాక్టర్ రాబర్ట్ షిల్లింగ్ నుండి విస్కాన్సిన్ విశ్వవిద్యాలయ వైద్య పాఠశాలలో గ్రాడ్యుయేట్ పాఠశాలకు ఆహ్వానాన్ని అంగీకరించింది. అతను మెడికల్ ఫిజియాలజీ విభాగంలో ప్రొఫెసర్‌గా ఉన్నారు, మేరీ తన మాస్టర్స్ డిగ్రీని పొందేందుకు చదువుతున్నప్పుడు ఆమెకు పరిశోధన సహాయక పదవిని అందించారు. వారు హానికరమైన రక్తహీనత పరిస్థితి ఉన్నప్పుడు, విటమిన్ B12 ను గ్రహించలేనప్పుడు గ్యాస్ట్రిక్ రసాల నుండి లోపించిన అంతర్గత కారకాన్ని పరిశోధించారు . వారి పరిశోధనకు క్లినికల్ ఔచిత్యము ఉంది, ఇది ఆమె తరువాతి పరిశోధనను క్లినికల్ అప్లికేషన్ల వైపు దృష్టి పెట్టడానికి ప్రభావితం చేసింది. ఈ పని ఆమె సిద్ధాంత వ్యాసానికి ఆధారం, ఇది 1955 లో వైద్య శరీరధర్మ శాస్త్రంలో మాస్టర్స్ డిగ్రీని పొందటానికి వీలు కల్పించింది.

విస్కాన్సిన్ మెడికల్ స్కూల్ విశ్వవిద్యాలయం డాక్టరేట్ కోసం చదువుతున్నప్పుడు, మేరీ డాక్టర్ హన్స్ రిస్ జంతుశాస్త్ర విభాగంలో పనిచేశారు. ఆమె 1960 లో డాక్టరేట్ పట్టా పొందింది.

 విద్యా వృత్తి, పరిశోధన 
బంగే, ఆమె భర్త రిచర్డ్ కలిసి విస్కాన్సిన్ వైద్య పాఠశాల నుండి పట్టభద్రులయ్యారు, వారి పోస్ట్-డాక్టరేట్ పరిశోధనను ప్రారంభించడానికి కొలంబియా విశ్వవిద్యాలయానికి వెళ్లారు. బంగే కొలంబియా విశ్వవిద్యాలయంలో పరిశోధన సహచరుడిగా ఎనిమిది సంవత్సరాలు పార్ట్ టైమ్ పనిచేశారు.

1970లో, బంగే, ఆమె కుటుంబం వాషింగ్టన్ యూనివర్సిటీ స్కూల్ ఆఫ్ మెడిసిన్‌లో అధ్యాపక పదవులను స్వీకరించడానికి వెళ్లారు . ఆమె ఇంకా చిన్న వయస్సులో ఉన్న తన కుమారులను పెంచడం కొనసాగించడానికి పదవీకాల ట్రాక్‌లో ఉండటానికి బదులుగా పరిశోధనా సహాయ ప్రొఫెసర్‌గా ఉండాలని ఎంచుకుంది . ఆమె పూర్తి-సమయ షెడ్యూల్‌కు కూడా సర్దుబాటు చేసుకుంది. 1974 నాటికి, ఆమె బోధించడం ప్రారంభించింది, పదవీకాల అసోసియేట్ ప్రొఫెసర్‌గా పదోన్నతి పొందింది . ఆమెకు 1978లో మళ్ళీ ప్రొఫెసర్‌గా పదోన్నతి లభించింది.

రిచర్డ్ బంజ్ జీవితాన్ని న్యూరోసైన్స్‌కు పరిచయం చేయడం ద్వారా సుసంపన్నం చేశారు, అక్కడ ఆమె వాషింగ్టన్ యూనివర్శిటీ స్కూల్ ఆఫ్ మెడిసిన్‌లో ఉన్నప్పుడు ఆమె తన లక్ష్యాన్ని కనుగొంది, ఆమె పరిశోధనపై దృష్టి పెట్టింది. ముఖ్యంగా, ఆమె ష్వాన్ కణాలను పరిశోధించడంపై దృష్టి పెట్టింది, ఇవి న్యూరాన్‌ల ఆక్సాన్ చుట్టూ చుట్టి మైలిన్ కోశాన్ని న్యూరాన్‌కు ఇన్సులేటర్‌గా ఏర్పరచడానికి, ప్రేరణల వేగాన్ని పెంచడానికి ఉపయోగపడతాయి. ఆమె ఇతర ప్రధాన ఆవిష్కరణలలో ఒకటి, ఒలిగోడెండ్రోసైట్ అనేది కేంద్ర నాడీ వ్యవస్థ కోసం మైలిన్ కోశాన్ని తయారు చేసిన కణం . ఆమె మొదట ఎలక్ట్రాన్ మైక్రోస్కోప్‌లో పిల్లి వెన్నుపాము యొక్క ఒక విభాగాన్ని పరిశీలించినప్పుడు ఒలిగోడెండ్రోసైట్ సెల్ బాడీ ప్రతి చివర మైలిన్‌ను ఏర్పరుస్తుంది. మైలిన్ దెబ్బతిన్న పరిణతి చెందిన క్షీరద వెన్నుపాములోని మైలిన్‌ను సంస్కరించవచ్చని కూడా ఆమె ప్రదర్శించింది. మైలిన్ దెబ్బతిన్న మల్టిపుల్ స్క్లెరోసిస్, వెన్నుపాము గాయాలను పరిష్కరించడంలో ఇది ఒక ముఖ్యమైన క్లినికల్ ఔచిత్యాన్ని కలిగి ఉంది.

1989, 2023 మధ్య, బంజ్ యూనివర్సిటీ ఆఫ్ మయామి స్కూల్ ఆఫ్ మెడిసిన్‌లో మయామి ప్రాజెక్ట్ టు క్యూర్ పెరాలిసిస్‌లో ప్రముఖ పాత్ర పోషించారు, అక్కడ ఆమె మైలిన్‌పై పరిశోధన అమలు చేయబడింది. ఆమె భర్తను ఈ ప్రాజెక్ట్ యొక్క శాస్త్రీయ డైరెక్టర్‌గా ఆహ్వానించారు, కాబట్టి ఆమె అతనితో కలిసి పనిచేయగలిగింది, అతను 1996లో అన్నవాహిక క్యాన్సర్‌తో మరణించినప్పుడు, ఆమె ఈ ప్రాజెక్ట్‌లో అతని స్థానాన్ని సంపాదించింది. బంజ్ ప్రాజెక్ట్ వెన్నుపాము గాయానికి విజయవంతమైన చికిత్సకు దారితీసే పరీక్షల పునరుత్పత్తి వ్యూహాలను చేపట్టింది .

కేంద్ర నాడీ వ్యవస్థ గాయం తర్వాత పనితీరును పునరుద్ధరించడానికి దరఖాస్తు కోసం 2009 నుండి "ష్వాన్ సెల్ బ్రిడ్జ్ ఇంప్లాంట్లు, ఫాస్ఫోడీస్టేరేస్ ఇన్హిబిటర్లు టు స్టిమ్యులేటెడ్ సిఎన్ఎస్ నెర్వ్ రీజెనరేషన్"లో బంజ్ పేటెంట్ కలిగి ఉన్నారు. ఆమెకు "మెథడ్స్ అండ్ సిస్టమ్స్ ఫర్ న్యూరల్ మెయింటెనెన్స్ అండ్ రీజెనరేషన్," "ప్రొమోటర్స్ ఆఫ్ న్యూరల్ రీజెనరేషన్,", "ఫాస్ఫోడీస్టేరేస్ 4 ఇన్హిబిటర్స్ ఫర్ కాగ్నిటివ్ అండ్ మోటార్ రిహాబిలిటేషన్" వంటి డజన్ల కొద్దీ ఇతర పేటెంట్లు ఉన్నాయి. ఆమె పరిశోధనను క్లినికల్ ట్రయల్స్ యొక్క మొదటి దశ కోసం ఉపయోగించారు, ఇది 2012లో ఎఫ్‌డిఎ నుండి ఆమోదం పొందింది, ఇటీవల పక్షవాతానికి గురైన రోగుల ష్వాన్ కణాలను వారి గాయం ఉన్న ప్రదేశంలోకి మార్పిడి చేయడం యొక్క భద్రతను అంచనా వేయడానికి.

విచారణ జరుగుతున్నప్పుడు, బంజ్ భవిష్యత్ క్లినికల్ ట్రయల్స్ కోసం ఇతర కలయిక చికిత్సలపై పనిచేశారు. 2014లో, ఆమె ది జర్నల్ ఆఫ్ న్యూరోసైన్స్‌లో ఎలుక ష్వాన్ కణాలలో పరీక్షించబడిన వ్యూహం యొక్క ఆశాజనక ఫలితాలను ప్రచురించింది, ఇవి వృద్ధి కారకం D15A, మచ్చ కూర్పును మార్చే ఎంజైమ్ కొండ్రోయిటినేస్ ఎబిసిని స్రవించడానికి రూపొందించబడ్డాయి. ఈ కలయిక మరింత అక్షసంబంధ పునరుత్పత్తి, క్రియాత్మక మెరుగుదలకు దారితీసింది.

 గౌరవాలు. 
బంజ్ రెండు దశాబ్దాలకు పైగా మయామి విశ్వవిద్యాలయంలో సెల్ బయాలజీ, న్యూరోలాజికల్ సర్జరీ, న్యూరాలజీ ప్రొఫెసర్‌గా పనిచేశారు, ఆమె పరిశోధనలకు గుర్తింపు పొందారు. 1996లో, ఆమె వెన్నుపాము మరమ్మతుకు వేక్‌మన్ అవార్డును అందుకుంది. ఆమె నేషనల్ ఇన్‌స్టిట్యూట్ ఆఫ్ న్యూరోలాజికల్ డిజార్డర్స్ అండ్ స్ట్రోక్ నుండి జావిటిస్ న్యూరోసైన్స్ ఇన్వెస్టిగేటర్ అవార్డును మూడుసార్లు అందుకుంది .

1994 నుండి 2002 వరకు సొసైటీ ఫర్ న్యూరోసైన్స్ ద్వారా న్యూరోసైన్స్లో మహిళల కెరీర్ డెవలప్మెంట్ కమిటీకి ఆమె ఎన్నికైన చైర్గా ఉన్నారు. 2000లో, న్యూరోసైన్స్లో మహిళల వృత్తిని ముందుకు తీసుకెళ్లడంలో ఆమె నాయకత్వానికి గాను మికా సాల్పీటర్ ఉమెన్ ఇన్ న్యూరోసైన్స్ లైఫ్టైమ్ అచీవ్మెంట్ అవార్డును అందుకున్నారు.

2001 లో, ఆమె స్పైనల్ కార్డ్ రిపేర్ కోసం క్రిస్టోఫర్ రీవ్ రీసెర్చ్ మెడల్ అందుకుంది. ఆమె 2003 లో క్రిస్టీన్ ఇ లిన్ డిస్టింగుష్డ్ ప్రొఫెసర్ ఇన్ న్యూరోసైన్స్ అవార్డును, 2005 లో లోయిస్ పోప్ లైఫ్ ఇంటర్నేషనల్ రీసెర్చ్ అవార్డును అందుకుంది. ఆమె నేషనల్ అకాడమీ ఆఫ్ సైన్సెస్ ఇన్స్టిట్యూట్ ఆఫ్ మెడిసిన్ కు ఎన్నికయ్యారు .

 వ్యక్తిగత జీవితం 
విస్కాన్సిన్ విశ్వవిద్యాలయ వైద్య పాఠశాలలో ఉన్నప్పుడు, ఆమె రిచర్డ్ బంజ్ అనే వైద్య విద్యార్థిని కలిసింది, ఆమె అతనిని వివాహం చేసుకుంది, తన వ్యక్తిగత, వృత్తి జీవితాలను పంచుకుంది. కొలంబియా విశ్వవిద్యాలయంలో స్థిరపడిన వెంటనే, వారికి ఇద్దరు కుమారులు, 1962లో జన్మించిన జోనాథన్, 1964లో జన్మించిన పీటర్ జన్మించారు.

బంజ్ ఫిబ్రవరి 17,2024 న 92 సంవత్సరాల వయసులో ఫ్లోరిడాలోని కోరల్ గేబుల్స్లో మరణించింది.

 ఇవి కూడా చూడండి 

 అల్మా రెవిల్లె
 జూలియా స్టెగ్నర్
 కామిల్లె కోస్టెక్
 జూలియా ఫాక్స్
 షెల్లీ హెన్నిగ్

 మూలాలు 

వర్గం:2024 మరణాలు
వర్గం:1931 జననాలు