తకమురే ఇత్సుయే

తకామురే ఇత్సుయేframelessజననం (ID1) జనవరి 18,1894కుమామోటో, జపాన్మరణంజూన్ 7,1964 (ID1) (వయస్సు 70)  టోక్యో, జపాన్తెలిసిన నిప్పోన్ కోడాయ్ కొనిన్ రీషునిప్పన్ కొడై కొనిన్ రీషుజీవిత భాగస్వామి.హషిమోతో కెంజో
తకమురే ఇత్సుయే జపనీస్ కవి, కార్యకర్త-రచయిత, స్త్రీవాద, అరాచకవాది, ఎథ్నాలజిస్ట్, చరిత్రకారిణి.

 జీవితచరిత్ర 
తకామురే 1894లో గ్రామీణ కుమామోటో ప్రిఫెక్చర్‌లో ఒక పేద కుటుంబంలో జన్మించింది.  ఆమె తండ్రి ఒక పాఠశాల ఉపాధ్యాయుడు, తన కుమార్తెకు క్లాసికల్ చైనీస్‌లో విద్యను బోధించాడు,  ఆ సమయంలో జపనీస్ మహిళా విద్యలో ప్రామాణికం కాని ఇతర విషయాలతో పాటు.  ఉన్నత విద్యా ఆశయాలు ఉన్నప్పటికీ,  ఆమె పోస్ట్-సెకండరీ విద్యను పూర్తి చేయడంలో విఫలమైన తర్వాత, కాటన్-స్పిన్నింగ్ మిల్లులో కొంతకాలం పనిచేసిన తర్వాత, ఆమె 1914లో ఇంటికి తిరిగి వచ్చి మూడు సంవత్సరాలు తన తండ్రితో పాటు అదే పాఠశాలలో బోధించింది.  1917 లో ఆమె తన కాబోయే భాగస్వామి, ఎడిటర్ హషిమోటో కెంజోను  కలిసింది, ఆమె 1919 తర్వాత అప్పుడప్పుడు నివసించింది, 1922 లో ఆమె చట్టబద్ధమైన భర్త అయ్యింది.  1920 లో టోక్యోకు వెళ్లే ముందు, ఆమె కుమామోటో నగరంలోని ఒక వార్తాపత్రికలో కొంతకాలం పనిచేసింది, 1918 లో షికోకు తీర్థయాత్ర చేపట్టింది.  ఆమె అనుభవాలపై, ఆమె ఒంటరిగా పెళ్లికాని మహిళగా తీర్థయాత్ర చేపట్టిందనే వాస్తవంపై తకామురే రాసిన కథనాలు ఆమెను ఆ సమయంలో జపాన్‌లో ఒక ప్రముఖురాలిగా చేశాయి, 1925 లో ఆమె తన ఇంటిని, భర్తను మరొక వ్యక్తితో కలిసి టోక్యోలో విడిచిపెట్టిన తర్వాత మాత్రమే ఆమె అపఖ్యాతి పెరిగింది.  హషిమోటోతో ఆమె త్వరగా సయోధ్య కుంభకోణం చెలరేగింది, దీనికి తకామురే కోపంగా ఐ డి నో షి ("ఇంటి నుండి బయలుదేరడంపై కవిత") అనే కవితలో స్పందించింది, ఇది సంవత్సరం చివరిలో ఆమె పుస్తకం టోక్యో వా నెట్సుబ్యో ని కకత్తెయిరులో ప్రచురించబడింది.

1926లో, తకామురే, నిష్ఫలమైన స్త్రీవాద పత్రిక బ్లూస్టాకింగ్ యొక్క ప్రసిద్ధ సంపాదకురాలు అయిన మార్గదర్శక జపనీస్ స్త్రీవాద హిరాట్సుకా రైచోను కలుసుకుని స్నేహం చేసింది,  , ఆమె అభిప్రాయాల యొక్క మొదటి క్రమబద్ధమైన వివరణను రెనై సోసేలో ప్రచురించింది .  ఆమె ఇంటి ప్రాథమిక వేతన సంపాదకురాలిగా ఆమె స్థితి ఈ సంవత్సరాల్లో వివిధ పత్రికలు, మ్యాగజైన్‌లలో అనేక కథనాలను ప్రచురించడానికి, అలాగే ముద్రణలో ఇతర ప్రముఖ జపనీస్ స్త్రీవాదులతో సన్నిహితంగా ఉండటానికి దారితీసింది.  ఈ మార్పిడులలో అత్యంత ముఖ్యమైనది 1928 నుండి 1929 వరకు యమకావా కికుయేతో వివాహం, మాతృత్వంపై చర్చ, ఎక్కువగా మహిళా పత్రిక ఫుజిన్ కోరాన్ పేజీలలో .  వివాహం అనేది ఆర్థిక అణచివేతకు దారితీసే బూర్జువా సంస్థ అనే యమకావా ప్రామాణిక మార్క్సిజం విమర్శకు వ్యతిరేకంగా, తకామురే పిల్లల సంరక్షణలో తల్లుల పాత్రను కాపాడే, సమాజం యొక్క అంచున కాకుండా మధ్యలో మహిళలు, తల్లుల ఆందోళనలను ఉంచే విప్లవానంతర భవిష్యత్తు యొక్క అరాచకవాద, సమాజ-ఆధారిత దృష్టిని వ్యక్తపరిచారు. 

అరాజకవాదం పట్ల తకామురేకు ఉన్న లోతైన నిబద్ధత ఆమెను అరాజకవాద-స్త్రీవాద సమూహం ప్రోలేటేరియన్ ఉమెన్ ఆర్టిస్ట్స్ లీగ్ (ముసాన్ ఫుజిన్ గీజిట్సు రెన్మెయి)  లో చేరడానికి దారితీసింది, 1930లో, అరాజకవాద స్త్రీవాద జర్నల్ ఫుజిన్ సెన్సెన్ (ది ఉమెన్స్ ఫ్రంట్)ను స్థాపించింది.  ప్రభుత్వం ఫాసిస్ట్ అణచివేతను తీవ్రతరం చేయడంలో భాగంగా జూన్ 1931లో మూసివేయబడే వరకు ఫుజిన్ సెన్సెన్ పదహారు సంచికల పాటు కొనసాగింది .  ఈ పరిణామాలకు, తకామురే వైపు నుండి ఒక వ్యవహారానికి ప్రతిస్పందనగా,  తకామురే, హషిమోటో జూలై 1931లో టోక్యో శివారుకు ఉపసంహరించుకున్నారు.  హెన్రీ డేవిడ్ థోరో యొక్క వాల్డెన్‌కు నివాళిగా పేరు పెట్టబడిన ఆమె "హౌస్ ఇన్ ది వుడ్స్" ( మోరి నో అంటే ) నుండి, తకామురే తన కెరీర్‌లో అత్యంత ప్రభావవంతమైన దశను, జపనీస్ మహిళా చరిత్ర రంగంలో ఒక మార్గదర్శక చరిత్రకారిణిగా ప్రారంభించారు.

ఆమె అరాచక-స్త్రీవాద నమ్మకాలు ఉన్నప్పటికీ, రెండవ ప్రపంచ యుద్ధ సమయంలో, తకామురే ఆసియాలో జపనీస్ సామ్రాజ్యవాదానికి మద్దతుగా అనేక వివాదాస్పద వ్యాసాలు రాశారు,  అయినప్పటికీ ఆమె ఇంపీరియల్ జపనీస్ సైన్యం చేసిన లైంగిక హింసపై విమర్శలు కూడా రాశారు .  ఆమె పురాతన జపనీస్ సమాజంలో మహిళల పాత్రలు, మాతృస్వామ్యంపై, పురాతన వివాహ సంస్థలపై, పూర్వ కాలంలో ఆస్తిని కలిగి ఉండటానికి, వారసత్వంగా పొందే మహిళల హక్కుపై పరిశోధన చేసి ప్రచురించడం ప్రారంభించింది.  ఈ పుస్తకాలలో ఒకటి, బోకీసీ నో కెంక్యూ (1938), యుద్ధం ముగిసే ముందు కనిపించింది, కానీ దీనిని యుద్ధానంతర కాలంలో షోసీకాన్ నో కెంక్యూ (1953), జోసీ నో రెకిషి (1954) అనుసరించారు.

1964లో తకామురే మరణం ఆమె స్కాలర్షిప్ అకాడమీలోకి ప్రవేశించడానికి ముందే జరిగింది, అలాగే 1970ల నుండి స్త్రీవాద పండితులు ఆమె యుద్ధానికి ముందు, యుద్ధకాల రచనలను తిరిగి కనుగొనడం, విమర్శించడం ప్రారంభించారు.  ఆమె స్కాలర్షిప్, పద్ధతి మోటూరి నోరినాగా యొక్క స్థానికవాదం ద్వారా బాగా ప్రభావితమయ్యాయి, ఇది యానగిటా కునియో యొక్క జానపద ( మిన్జోకుగాకు ) తీర్మానాలకు వ్యతిరేకంగా, హీయన్ కాలంలో వివాహం ఎక్కువగా ఉక్సోరిలోకల్ అని ఆమె తేల్చడానికి దారితీసింది .  తకామురే యొక్క పనిని తరువాత 1967లో హీయన్ వివాహంపై తన క్లాసిక్ వ్యాసంలో విలియం మెక్‌కల్లౌ ఆమోదించారు, ఈ రంగంలో ప్రామాణిక స్థానంగా మారింది.

 రచనలు 

 టోక్యో ఈజ్ ఫీవరిష్ (టోక్యో వా నెట్సుబ్యో ని కాకట్టేరు) 
 రెనై సోసేయి, "జెనెసిస్ ఆఫ్ లవ్"
 ది డేనిహోన్ జోసిషి 1, "స్టడీ ఆఫ్ మాట్రిలినియల్ సిస్టమ్స్ః ఉమెన్స్ హిస్టరీ ఆఫ్ గ్రేట్ జపాన్, 1"
 షోసైకాన్ నో కెన్క్యూ, "స్టడీస్ ఇన్ ఉక్సోరిలోకల్ మ్యారేజ్"
 జోసీ నో రేకిషి, "మహిళల చరిత్ర"
 ముస్యూమ్ జున్రేకి, "యాన్ అన్వర్డ్ ఉమెన్స్ పిల్గ్రిమేజ్"
 "నిప్పాన్ కొడై కొనిన్ రీషు," "ఎ కలెక్షన్ ఆఫ్ ఎక్సామ్ప్లాన్స్ ఆఫ్ జపనీస్ మ్యారేజ్ ఫ్రమ్ ఏన్షియంట్ టైమ్స్" ""

 మూలాలు 

వర్గం:1964 మరణాలు
వర్గం:1894 జననాలు
వర్గం:Articles containing Japanese-language text