కార్లా డిసోలా

కార్లా డిసోలా (జననం 1937) కొరియోగ్రాఫర్, ఉపాధ్యాయురాలు, ప్రదర్శకురాలు, ఆమె 40 సంవత్సరాలకు పైగా ప్రార్థనా నృత్యం మార్గదర్శకురాలు, న్యాయవాదిగా తన ఖ్యాతిని నిర్మించుకుంది. 1974 లో ఆమె ఒమేగా లిటర్జికల్ డాన్స్ కంపెనీని స్థాపించింది, ఇది త్వరలో న్యూయార్క్ లోని సెయింట్ జాన్ ది డివైన్ కేథడ్రల్ కేంద్రంగా ఉంది. 1990వ దశకంలో శాన్ ఫ్రాన్సిస్కో బే ప్రాంతంలో ఒమేగా వెస్ట్ డాన్స్ కంపెనీని స్థాపించారు. కార్లా డిసోలా సేకరణ బర్కిలీలోని గ్రాడ్యుయేట్ థియోలాజికల్ యూనియన్ లైబ్రరీ ఆర్కైవ్స్ లో అభివృద్ధి చేయబడుతోంది.

 నృత్యంలో శిక్షణ, ప్రారంభ కార్యక్రమాలు 
1937 ఏప్రిల్ 24న జన్మించిన కార్లా డెసోలా న్యూయార్క్ నగరంలో పెరిగారు. చిన్నతనంలో, ఆమె అనధికారికంగా నృత్యం చేసింది, హన్యా హోల్మ్ నృత్య పాఠశాలలో కూడా ఒక సంవత్సరం గడిపింది. ఆమె జులియర్డ్ స్కూల్ ఆఫ్ మ్యూజిక్లో నాలుగు సంవత్సరాలు నృత్యం అభ్యసించింది, అక్కడ ఆమె తన గురువు జోస్ లిమోన్ పని నుండి ప్రేరణ పొందింది, ముఖ్యంగా అతని బ్యాలెట్ మిస్సా బ్రెవిస్, మతపరమైన, ఆధ్యాత్మిక అంశాలతో కూడిన ఇతర నృత్య రచనల ద్వారా ప్రేరణ పొందింది. 1960 లో జులియర్డ్ నుండి పట్టభద్రురాలైన తరువాత ఆమె ఒక ఆధునిక నృత్య సంస్థను అభివృద్ధి చేయడం ప్రారంభించింది, కానీ తరువాత దిశను మార్చింది, ప్రార్థనా నృత్యంతో ప్రయోగాలు చేసింది, ఒమేగా లిటర్జికల్ డాన్స్ కంపెనీ (ఒమేగా) ను స్థాపించింది. దీనికి టెల్హార్డ్ డి చార్డిన్ ఆధ్యాత్మిక భావన అయిన ఒమేగా పాయింట్ పేరు పెట్టారు. డెసోలా తన కాబోయే భర్త ఆర్థర్ ఈటన్ తో కలిసి స్టూడియోను నిర్మించిన సెయింట్ జాన్ ది డివైన్ లోని ఎపిస్కోపల్ కేథడ్రల్ క్రిప్ట్ లో ఈ నృత్య సంస్థకు స్థలం ఇవ్వబడింది.Lindsey Timmons Summers, White Soul/Forbidden Body, PhD dissertation, University of California Riverside, August 2014

1970 ప్రాంతంలో మతేతర యూదు గృహంలో పెరిగిన డిసోలా, కాథలిక్ మతం పట్ల ఆసక్తి పెంచుకుని చివరికి మతం మార్చుకున్నారు. ఆమె సామాజిక సమస్యలపై కూడా ఆసక్తిని పెంచుకుంది, ముఖ్యంగా పేదరికం గురించి ఆందోళన చెందింది. ఈ ఆసక్తులు ఒమేగా కోసం కొరియోగ్రఫీ చేసిన నృత్యాలలో ఆమె అన్వేషించిన ఇతివృత్తాలతో అతివ్యాప్తి చెందాయి, ఫిలడెల్ఫియాలోని సెయింట్స్ పీటర్, పాల్ కేథడ్రల్, 1970 లలో సెయింట్ జాన్ ది డివైన్ కేథడ్రల్ లో కూడా ప్రదర్శించారు. డిసోలా తన 1974 పుస్తకం లెర్నింగ్ త్రూ డాన్స్ లో తన బోధన నుండి పొందిన ఆలోచనలను సమర్పించింది. మూడు సంవత్సరాల తరువాత ఆమె ది స్పిరిట్ మూవ్స్: ఎ హ్యాండ్ బుక్ ఆఫ్ డాన్స్ అండ్ ప్రేయర్ లో తన నృత్య తత్వాన్ని వివరించింది.

 కెరీర్ 
1978లో న్యూయార్క్ టైమ్స్ లో ఒక విమర్శకుడు ఇలా వ్రాశారు: "ఒక దశాబ్దం క్రితం మిస్ డిసోలా మార్గదర్శక ప్రయత్నాలకు ముందు సమకాలీన రూపంగా, ఇది [ప్రార్థనా నృత్యం] ఈ దేశంలో దాదాపు లేదు..." ఆమె క్రమంగా నృత్యం ద్వారా ఆరాధన, ప్రార్థనను వ్యక్తీకరించే లక్ష్యంతో తన అధికారిక శిక్షణను మిళితం చేసింది. డిసోలా "శరీరం, ఆత్మ మధ్య అతివ్యాప్తి" పై దృష్టి పెడుతుంది, ప్రజలు నృత్యాన్ని ఒక రకమైన "కదలిక ధ్యానం" గా అనుభవించవచ్చని నమ్ముతారు. సేవల కోసం ఆత్మవిశ్వాసం, అనుభవజ్ఞులైన కళాకారులతో జాగ్రత్తగా కొరియోగ్రఫీ చేసిన నృత్యం, శిక్షణ లేని నృత్యకారులను "ఆధ్యాత్మికంగా కదలడానికి" ప్రోత్సహించే బోధన మధ్య ఆమె వ్యత్యాసాన్ని చూపుతుంది. కొన్ని సంప్రదాయాలలో మతపరమైన నృత్యం వలె కాకుండా, అన్ని నృత్యాలు ఆకస్మికంగా ఉంటాయి, డిసోలా ప్రార్థనా నృత్యం బాగా రిహార్సల్ చేయబడింది.Mark Deitch, The New-Old Art Of Liturgical Dance, in the New York Times, 3 Dec 1978, p18

పరిచయం లేని ఈ కళారూపం వివాదాస్పదమైంది, కొంతమంది కాథలిక్కులు తిరస్కరించారు. మైఖేల్ డేవిస్ రచించిన పోప్ పాల్స్ న్యూ మాస్ అనే 1980 పుస్తకం ఒక అధ్యాయంలో డిసోలాను విమర్శించింది, "కాథలిక్ ప్రార్థనా విధానంలో నృత్యం, ఆరాధన లేదా ఇతరత్రా వాటికి స్థానం లేదు". డిసోలా పని పెరుగుతూనే ఉంది, 1981 లో ఆమె న్యూయార్క్ టైమ్స్తో మాట్లాడుతూ "అన్ని వర్గాలలో అంగీకారం వెల్లువెత్తుతోంది." ఆ సమయంలో ఒమేగాను "కాథలిక్ చర్చిలోని ఉదారవాద సమూహాలు" ప్రదర్శన ఇవ్వడానికి ఆహ్వానించినప్పటికీ, 1981 నాటికి వారు "అరడజను రాష్ట్రాల్లోని చర్చిలు, ప్రార్థనా మందిరాలలో ప్రదర్శనలు ఇచ్చారు". 1980 లలో డెసోలా మొదటిసారిగా సేక్రెడ్ డాన్స్ గిల్డ్ అనే సంస్థకు ఒక తరగతిని బోధించింది, ఇది ఆమె పని పట్ల సానుభూతి కలిగి ఉంది. బర్కిలీలోని గ్రాడ్యుయేట్ థియోలాజికల్ యూనియన్లో సెంటర్ ఫర్ ఆర్ట్స్, రిలిజియన్ అండ్ ఎడ్యుకేషన్ను ప్రారంభించిన పసిఫిక్ స్కూల్ ఆఫ్ రిలిజియన్ ప్రొఫెసర్ డాక్టర్ డౌగ్ ఆడమ్స్తో ఆమెకు మొదటి పరిచయం ఏర్పడింది. తరువాత అతను ఆమె వృత్తి జీవితంలో ప్రభావవంతంగా మారారు. ఈ కాలంలో 1985 లో సెయింట్ జాన్స్ కేథడ్రల్ వద్ద ఎర్త్ మాస్ వేడుక మొదటి సంవత్సరం కూడా జరిగింది, అప్పుడు డెసోలా కొరియోగ్రఫీ చేసిన నృత్యం పాల్ వింటర్ సంగీతం, మిస్సా గయాకు జోడించబడింది. సెయింట్ ఫ్రాన్సిస్ పండుగ కోసం ఏటా వేలాది మంది హాజరవుతారు.

1990 లో డిసోలా కాలిఫోర్నియాకు మకాం మార్చింది, అప్పుడు ఆమెను పసిఫిక్ స్కూల్ ఆఫ్ రెలిజియన్ ఫ్యాకల్టీలో చేరమని ఆహ్వానించారు. అక్కడే చదువుకుని 1993లో థియాలజీ అండ్ ఆర్ట్స్ లో మాస్టర్ ఆఫ్ ఆర్ట్స్ పట్టా పొందారు. 1990 ల ప్రారంభం నుండి ఆమె గ్రాడ్యుయేట్ థియోలాజికల్ యూనియన్లోని సెంటర్ ఫర్ ఆర్ట్స్, రిలిజియన్ అండ్ ఎడ్యుకేషన్తో సంబంధం కలిగి ఉంది, దాని బోర్డ్ ఆఫ్ డైరెక్టర్లలో బోధిస్తుంది, సేవలందిస్తుంది. శాన్ఫ్రాన్సిస్కోలో ఒమేగా వెస్ట్ డ్యాన్స్ కంపెనీని కూడా ప్రారంభించారు.

కొన్నేళ్లుగా ఆమె వివిధ రకాల ప్రేక్షకులు, సభల కోసం అనేక ప్రార్థనా నృత్యాలను సృష్టించింది. శాంతి ఇతివృత్తంపై రచనలు చేసినందుకు ఆమె ప్రసిద్ధి చెందింది, పీస్రైట్స్: డాన్స్ అండ్ ది ఆర్ట్ ఆఫ్ మేకింగ్ పీస్ ను ప్రచురించింది. ఆమె యు.ఎస్, విదేశాలలో అనేక విభిన్న సెట్టింగులలో బోధించింది, "ప్రార్థనా నృత్య మార్గదర్శకురాలు", "పవిత్ర నృత్య ఉద్యమంలో నాయకురాలు", "ప్రార్థనా నృత్యంలో అత్యంత ప్రముఖ వ్యక్తులలో ఒకరు" ఆమె మోడ్రన్ లిటర్జీ మ్యాగజైన్ (1993) నుండి బెనె అవార్డుతో గుర్తించబడింది, డాన్స్ మ్యాగజైన్ (డిసెంబర్ 2001) లో కవర్ ఫోటో, కథతో గుర్తించబడింది. 2008 లో సేక్రెడ్ డాన్స్ గిల్డ్ గోల్డెన్ యానివర్సరీ ఫెస్టివల్ లో "లివింగ్ లెగసీ"గా పేరు పెట్టారు, పసిఫిక్ స్కూల్ ఆఫ్ రిలిజియన్ (2010) నుండి విశిష్ట పూర్వ విద్యార్థుల పురస్కారం, 2011 లో సేక్రెడ్ డాన్స్ గిల్డ్ గౌరవ సభ్యురాలు బిరుదు, 2016 లో డాన్స్ యుఎస్ఎకు మార్గదర్శకురాలిగా మారారు.

 మూలాలు 

వర్గం:1937 జననాలు