ఎలిజబెత్ కట్టర్ మోరో

ఎలిజబెత్ రీవ్ కట్టర్ మోరో (మే 29, 1873 - జనవరి 24, 1955) అమెరికన్ కవయిత్రి, మహిళా విద్య ఛాంపియన్, మెక్సికన్ సంస్కృతి ప్రచారకురాలు. ఈమె అనేక బాలల పుస్తకాలు, కవితా సంకలనాలు రచించింది. ఆమె, ఆమె భర్త, రాయబారి డ్వైట్ మోరో మెక్సికోలో ఉన్నప్పుడు అనేక రకాల కళలను సేకరించారు, యునైటెడ్ స్టేట్స్లో మెక్సికన్ జానపద కళను ప్రాచుర్యంలోకి తీసుకురావడంలో సహాయపడ్డారు.

 ప్రారంభ జీవితం 
బెట్టీ అని పిలువబడే ఎలిజబెత్ రీవ్ కట్టర్, ఒహియోలోని క్లీవ్‌ల్యాండ్‌లో చార్లెస్ కట్టర్, అన్నీ స్పెన్సర్ కట్టర్ దంపతులకు జన్మించారు .  ఆమె కవల సోదరి మేరీతో పాటు, బెట్టీకి ముగ్గురు చెల్లెళ్ళు కూడా ఉన్నారు.  కట్టర్స్ 1888లో చార్లెస్ సమీపంలో నిర్మించిన ఇంటికి వెళ్లే ముందు వారి విస్తృత కుటుంబంతో క్లీవ్‌ల్యాండ్‌లో నివసించారు.  అన్నీ కట్టర్ తన పిల్లలను భక్తిపరులుగా, మర్యాదలను గౌరవించేలా పెంచింది, కట్టర్స్ ఇంట్లో బైబిల్ ఒక సాధారణ అధ్యయన సాధనం. బెట్టీ హీబ్రూ బైబిల్, కొత్త నిబంధన నుండి చదవడం, రాయడం ఇష్టపడటం నేర్చుకుంది . 

మేరీ, బెట్టీ ఇద్దరూ అనారోగ్యంతో బాధపడుతున్న పిల్లలు, 1879లో, ఇద్దరు సోదరీమణులు అనారోగ్యం పాలయ్యారు, కుటుంబం లూసియానాలోని న్యూ ఓర్లీన్స్‌కు వెళ్లాలని నిర్ణయించుకుంది . వెచ్చని వాతావరణం బాలికల అనారోగ్యాన్ని నయం చేస్తుందని భావించారు. దక్షిణ పర్యటన తాత్కాలికమేనని భావించారు, కానీ మేరీ ఆరోగ్యం క్షీణిస్తున్నందున కుటుంబం న్యూ ఓర్లీన్స్‌లోనే ఉంది. నవంబర్ 22, 1882న, మేరీ క్షయవ్యాధితో మరణించింది. తరువాత, శ్రీమతి కట్టర్ బెట్టీ ఆరోగ్యం గురించి అతిగా జాగ్రత్త వహించింది. మార్చి 1883లో బెట్టీని డేటన్, ఒహియోలో వైద్య వైద్యుడు అయిన తన మామ జాన్ స్పెన్సర్‌తో నివసించడానికి పంపారు . బెట్టీ డేటన్‌కు తన ప్రయాణాలను ఇష్టపడలేదు, ఆమె ఒత్తిడిని తట్టుకోవడానికి జీవితాంతం డైరీలో రాసే అలవాటును ప్రారంభించింది. ఈ వ్యాయామం ద్వారా, ఆమె తన మామ ఆర్థర్‌ను కలుసుకుంది, అతను పుస్తకాలు, రచనల పట్ల ఆమెకున్న ప్రేమను ప్రోత్సహించారు.  బెట్టీ ఆరోగ్యం కోలుకుంది, 1888లో, ఆమె తన మామ చార్లెస్, ఒక ధనవంతుడితో కలిసి రిపబ్లికన్ సమావేశానికి వెళ్ళింది . బెట్టీ తన మామ లాగా జీవించాలని కోరుకుంది,  కానీ కుటుంబం ఆర్థికంగా నిరాడంబరంగా ఉండటంతో ఈ కల నెరవేరలేదు. 

కట్టర్ 1892 నుండి 1896 వరకు స్మిత్ కాలేజీలో చదివింది.  ఆమె రెండవ సంవత్సరానికి ముందు వేసవిలో, ఆమె తండ్రి ఉద్యోగం కోల్పోయారు, ట్యూషన్ చెల్లించలేకపోయారు, కాబట్టి ఆమె మామ ఆర్థర్ స్మిత్‌లో ఆమె మిగిలిన సంవత్సరాలకు డబ్బు చెల్లించింది.  ఆమె రెండవ సంవత్సరంలో, డ్వైట్ మోరో ఒక నృత్యంలో కలిసిన తర్వాత బెట్టీతో ప్రేమాయణం ప్రారంభించింది. 

 జీవితం. 
స్మిత్ నుండి పట్టభద్రుడైన తరువాత, కట్టర్ "పార్లర్-టీచింగ్" ను ప్రారంభించింది. ఆమె తన బంధువు ఇంటి నుండి హెన్రిక్ ఇబ్సెన్ నాటకాలపై వారానికి ఆరు ప్రసంగాలు ఇచ్చింది.

1899 వేసవిలో, కట్టర్ కుటుంబం విదేశాలకు ఐరోపాకు వెళ్ళింది, 1901 వసంతకాలం వరకు తిరిగి రాలేదు. ఈ సమయంలో ఆమె డ్వైట్ మోరోకు లేఖలు రాయడం కొనసాగించింది. 1903 జూన్ 16న వీరి వివాహం జరిగింది. మోరోస్ న్యూజెర్సీలోని ఎంగెల్ వుడ్ లో స్థిరపడ్డారు. వారు ఒక చిన్న ఇంట్లోకి మారారు, ఏడు సంవత్సరాల కాలంలో కుటుంబం మరో రెండు రెట్లు పెద్ద ఇళ్లలోకి మారుతుంది, వారు నెక్స్ట్ డే హిల్ ఎస్టేట్ (ప్రపంచంపై ఒక మౌఖిక నాటకం "రేపు") అని పిలువబడే వారి చివరి ఇంటిలో స్థిరపడ్డారు.

మోరోస్ కు నలుగురు పిల్లలు ఉన్నారు, వీరిలో చార్లెస్ లిండ్ బర్గ్ భార్య అన్నే మోరో లిండ్ బర్గ్ (1906-2001), ఎలిజబెత్ మోరో స్కూల్ వ్యవస్థాపకురాలు ఎలిజబెత్ మోరో (1904-1934) ఉన్నారు. ఆమె చిన్న పిల్లలు డ్వైట్ విట్నీ జూనియర్ (1908-1976),, కాన్ స్టాన్స్ కట్టర్ (1913-1995). ఆమె రోజులు అనేక క్లబ్బులకు హాజరవుతూ గడిచాయి; ఆమె కమ్యూనిటీ చెస్ట్, రెడ్ క్రాస్, ది చిల్డ్రన్స్ ఎయిడ్ సొసైటీ, ప్రెస్బిటేరియన్ చర్చ్, ది స్మిత్ కాలేజ్ క్లబ్ వంటి సంస్థలకు చెందినది.

 మెక్సికో 
1927లో అధ్యక్షుడు కాల్విన్ కూలిడ్జ్ డ్వైట్ మోరోను మెక్సికోకు అమెరికా రాయబారిగా నియమించారు. మొదట్లో, బెట్టీ తన భర్త మెక్సికోలో నియామకాన్ని ఇష్టపడలేదు, ఎందుకంటే వారు న్యూజెర్సీలోని తమ ఇంటి నుండి వెళ్లాల్సి వచ్చింది, ఆమె దీనిని ఒక రకమైన బహిష్కరణగా భావించింది.  అయితే, ఆమె త్వరలోనే మెక్సికన్ సంస్కృతిని ఇష్టపడింది.  ఆమె తరచుగా రాయబార కార్యాలయం యొక్క గొప్పతనాన్ని, వారికి లభించిన హృదయపూర్వక స్వాగతం గురించి ప్రస్తావించింది  మెక్సికోలో, ఈ జంట కుర్నావాకాలో ఒక చిన్న ఇంటిని నిర్మించి, దానికి కాసా మనానా అని పేరు పెట్టారు. అక్కడ వారు మెక్సికన్ జానపద కళల యొక్క పెద్ద సేకరణను సేకరించి, ఎస్టేట్ చుట్టూ ఫౌంటైన్లు, కుడ్యచిత్రాన్ని రూపొందించడానికి పెద్ద సంఖ్యలో స్థానిక కళాకారులను నియమించుకున్నారు . 

1930లో మెక్సికోను విడిచిపెట్టిన తరువాత, మోరో యొక్క కళల సేకరణ యు.ఎస్. ప్రేక్షకులలో ప్రజాదరణ పొందింది,, ఆ కళ యొక్క ప్రదర్శన దేశం అంతటా పర్యటించింది. వారి పెద్ద కళల సేకరణ మెక్సికన్ జానపద కళను ప్రాచుర్యం పొందటానికి సహాయపడింది.

1931లో ఆమె భర్త నిద్రలో మరణించిన తర్వాత  మోర్రో ప్రతి వసంతకాలంలో ఒక నెల వరకు కాసా మనానాను సందర్శించడం కొనసాగించింది.  అలాంటి పర్యటనల సమయంలో, ఆమె, ఆమె భర్త నియమించిన కుడ్యచిత్రాలను పునరుద్ధరించడానికి ఆమె ప్రాజెక్టులకు నిధులు సమకూర్చింది. ఆమె చివరి సంవత్సరాల్లో, బెట్టీ మెక్సికోలో తన సమయం గురించి అనేక పుస్తకాలలో రాసింది: ది పెయింటెడ్ పిగ్, కాసా మనానా, ది మెక్సికన్ ఇయర్స్. 

వితంతువులో, ఆమె స్మిత్ కళాశాలకు మొదటి మహిళా అధ్యక్షురాలై, 1939 నుండి 1940 వరకు ఆ కార్యాలయంలో పనిచేశారు, కానీ ఆమెకు అధికారికంగా ఆ బిరుదు ఇవ్వబడలేదు.

 మరణం 
నవంబరు 1954లో, బెట్టీ ఒక స్ట్రోక్ను ఎదుర్కొంది, కోమాలోకి వెళ్లి, జనవరి 24,1955న మరణించింది.

 వారసత్వం 
ఎలిజబెత్ మోరోను పరోపకారిగా, మహిళల విద్యకు న్యాయవాదిగా గుర్తుంచుకుంటారు. ఆమె తరువాతి సంవత్సరాల్లో, ఆమె తన భర్త పత్రాలను అమ్హెర్స్ట్ కాలేజీకి విరాళంగా ఇచ్చింది, స్మిత్ కాలేజీలో తాత్కాలిక అధ్యక్షురాలిగా ఉన్న బెట్టీ పత్రాలు వారి ఆర్కైవ్లలో భద్రపరచబడ్డాయి.

 ఎంపిక చేసిన రచనలు 

 ది పెయింటెడ్ పిగ్ (1930) (రెనే డి 'హార్నన్ కోర్ట్ చే చిత్రీకరించబడింది) 
 నా కుమార్తె కోసం క్వాట్రైన్స్ (1931) 
 కాసా మానానా (1932) (విలియం స్ప్రాట్లింగ్ చే చిత్రీకరించబడింది) 
 ది రాబిట్స్ నెస్ట్ (1940) 
 షానన్ (1940) (హెలెన్ టోర్రీచే చిత్రీకరించబడింది)

 మూలాలు 

 బాహ్య లింకులు 

 తాత్కాలిక అధ్యక్షుడి కార్యాలయం ఎలిజబెత్ మోరో ఫైల్స్, స్మిత్ కాలేజ్ ఆర్కైవ్స్, స్మిత్ కాలేజ్ స్పెషల్ కలెక్షన్స్
 ఎలిజబెత్ మోరో వ్యక్తిగత పత్రాలు, స్మిత్ కాలేజ్ ఆర్కైవ్స్, స్మిత్ కాలేజ్ స్పెషల్ కలెక్షన్స్

వర్గం:1955 మరణాలు
వర్గం:1873 జననాలు