చంద్రవదన - మోహియార్

చంద్రవదన, మోహియార్‌లకు సంబంధించిన కథ ఆంధ్రప్రదేశ్‌లోని కదిరి పట్టణానికి చెందిన ఒక పురాణ ప్రేమగాథ. ఈ ప్రేమకథ 15వ శతాబ్దంలో జరిగింది. విజయనగర రాజుల కాలంలో, వారిపాలనలో వున్న ఆంధ్రదేశం, అనంతపురం జిల్లాలో కదిరిప్రాంతంలో జరిగింది.

చంద్రవదన - మోహియార్ లు స్థానిక పురాణంలో ఆంధ్రప్రదేశ్‌లోని కదిరి పట్టణానికి చెందిన ప్రేమికులు. చంద్రవదన ఒక స్థానిక హిందూ యువతి కాగా, మోహియార్ ఒక ముస్లిం వ్యాపారి. వీరిద్దరి ప్రేమకథ కారణంగా, వీరిద్దరి సమాధులు హిందూ, ముస్లిం సమాజాల ప్రజలచే సందర్శించబడతాయి, ఇక్కడ తమ ప్రేమలు ఫలించాలని భక్తులు మొక్కుకుంటారు. ఈ కథ నేడు పట్టణంలోని పెద్ద సంఖ్యలో హిందువులు, ముస్లింల శాంతియుత సహజీవనాన్ని వివరిస్తుందని భావిస్తున్నారు.

 ప్రేమ కథ 
అనాటి కాలంలో కదిరి ప్రాంతం, విజయనగర రాజ్యంలో ఒక సామంతరాజ్యం. పాతర్లపట్నంగా పిలిచేవారు సామంత రాజు శ్రీరంగరాయులు. ఆయనకు ఒక్కగానొక్క పుత్రిక చంద్రవదన. ఆమె చెలికత్తెలు, మందీమార్భలంతో లక్ష్మీనరసింహ స్వామి ఉత్సవాలకు వచ్చి పూజలు చేసి వెళుతుండేది. వారం పదిరోజుల పాటు జరిగే ఉత్సవాలకు రాజ్యంనుండే కాక ఇతర ప్రాంతాల నుండి అనేకమంది వర్తకులు వచ్చి గూడారాలు వేసుకుని తమ వస్తువులను విక్రయించడం పరిపాటిగా సాగుతుండేది.

ఒక సంవత్సరం జరుగుతున్న ఉత్సవాలకు పర్షియాదేశం నుండి వజ్రాల వ్యాపారులు వచ్చారు. వారిలో మొహియార్‌ అనే అందమైన యువకుడు వున్నాడు. ఒడ్డూ పొడువు చక్కని శరీరసౌష్ఠవం తేజస్సు కలవాడు. ఆ సంవత్సరమే అతను మొదటిసారిగా ఆ ఉత్సవాలకు వచ్చాడు.

ఒకసారి చంద్రవదన ఉత్సవాలను తిలకించడానికి వచ్చి పూజా పురస్కారాలు పూర్తిచేసుకుని తిరిగి వెళ్లే తరుణంలో ఆమె వున్న పల్లకి మొహియార్‌ దుకాణం ముందునుంచే వెళ్లింది. పల్లకి నుండే వజ్రాల మెరుపులను చూసి ఆకర్షితురాలై కొంతసేపు కనిపించింది. ఆమె దృష్టి వజ్రాలకన్నా వాటిని విక్రయిస్తున్న మొహియార్‌పైన పడింది. తొలిచూపులోనే అతను ఆమెకు ఆకర్షితుడయ్యాడు. అతని ఠీవి, దర్పాన్ని చూస్తూ, ఆమె పులకితురాలైంది. అదే తరుణంలో అతను కూడా చంద్రవదనని, ఆమె సుందర వదనాన్ని చూసి అబ్బురపడిపోయాడు. ఆమె అందాన్ని కళ్లారా చూసి, గుండెల్లో ముద్రవేసుకున్నాడు. ఆమె పరిస్థితీ అంతే, కొన్ని నిముషాలు వారిరువురి చూపులు బాసలు చేసుకున్నాయి. పరస్పర ఆకర్షణల మధ్య మధుర ప్రేమలు పంచుకున్నారు. అంతే ఆమె బాహ్యప్రపంచంలోకి వచ్చి తనస్థితి, స్థాయినీ గుర్తుతెచ్చుకుని వేగంగా కదిలి తన నివాసమందిరానికి వెళ్లింది. కాని మనసు మొహియార్‌ చుట్టూ తిరుగుతూనే వుంది. కొన్ని నిముషాలు మెరుపులా మెరిసి తనమదిలో ముద్రపడిన చంద్రవదనని మొహియార్‌ మరవలేక పోయాడు. ఆ తరువాత రోజులన్నీ అతన్ని పిచ్చివాడిగా మార్చాయి. ప్రతీక్షణం చంద్రవదనే మదిలో తలపురేపుతూ. నిద్రాహారాలను దూరం చేసింది. అంతఃపురంలో చంద్రవదన పరిస్థితీ అలానే వుంది. కానీ తన స్థాయి వేరు మతం వేరు. తన ప్రేమకు అర్థం లేదని భావించింది. ప్రేమను మరిచిపోవడానికి మనసురాక విలవిలలాడింది.

ఒకరోజు మొహియార్‌ చంద్రవదనని ఎలాగైనా చూడాలని గాఢమైన కోరికతో ఆమె అంతఃపుర భవనం ముందుకు వచ్చాడు. అక్కడ రాజభటులు అతన్ని అడ్డగించారు. అతను చంద్రవదన ప్రేమతో పిచ్చివాడిగా మారి ఆమెనే కలవరిస్తుండటంతో రాజభటులు అతని మాటలు విని పిచ్చివాడిగా భావించి బలవంతంగా అతన్ని తోసేస్తారు. అతను పొరపాటున ప్రక్కనవున్న గోడకు తలపగిలి అక్కడే కుప్పకూలిపోయి ప్రాణాలు విడిచాడు. గొడవంతా తెలిసిన శ్రీరంగనాయకులు స్వయంగా ఆ ప్రదేశానికి చేరుకున్నాడు. చనిపోయిన వ్యకి ఫలానా అని తెలిసిన చంద్రవదన కూడా అక్కడికి వచ్చి అతని స్థితిని చూసి చలించిపోయి. ఆమె కూడా అమాంతంగా మొహియార్‌ శరీరంపై పడిపోయి ప్రాణాలు విడిచింది. ఇదంతా చూసిన శ్రీరంగనాయకులు మొదట వారిద్దరి మధ్య జరిగిన స్పందన, ప్రేమలను అర్థం చేసుకుని తన కొలువులోని గురువులు, పెద్దలను సంప్రదించి అందరి ఆమోదంతో చంద్రవదన, మొహియార్‌ల శవాలను ఒకే ప్రదేశంలో ఖననం చేయించదలచి ముస్లింల సమైఖ్యతను చాటుతూ వారి సమాధులను అటు హిందూ, ఇటు ముస్లిం సంప్రదాయ ప్రకారం నిర్మించాడు.

చంద్రవదన మొహియార్‌ల సమాథి మందిరాన్ని అటు ముస్లింలు ఇటు హిందువులు, అనేక మంది సందర్శించి తమ ప్రేమలు ఫలించాలని మొక్కుకుంటారు.

 మూలాలు 




 ఇతర పఠనాలు 





వర్గం:ప్రేమ కథలు