డోరతీ అల్లిసన్

డోరతీ ఎర్లీన్ అల్లిసన్ (ఏప్రిల్ 11, 1949 - నవంబర్ 6, 2024) అమెరికన్ రచయిత్రి, ఆమె రచనలు తరగతి పోరాటం, లైంగిక వేధింపులు, పిల్లలపై వేధింపులు, స్త్రీవాదం, లెస్బియన్ వాదంపై దృష్టి సారించాయి .  ఆమె స్వయంగా గుర్తించబడిన లెస్బియన్ స్త్రీ .  అల్లిసన్ తన రచనకు అనేక అవార్డులను గెలుచుకుంది, వాటిలో అనేక లాంబ్డా సాహిత్య అవార్డులు ఉన్నాయి. 2014లో, అల్లిసన్ ఫెలోషిప్ ఆఫ్ సదరన్ రైటర్స్‌లో సభ్యత్వానికి ఎన్నికయ్యారు .

 ప్రారంభ జీవితం 
డోరతీ ఎర్లీన్ అల్లిసన్ ఏప్రిల్ 11, 1949న దక్షిణ కరోలినాలోని గ్రీన్‌విల్లేలో రూత్ గిబ్సన్ అల్లిసన్‌కు జన్మించింది, ఆ సమయంలో ఆమెకు 15 సంవత్సరాలు.  ఆమె తండ్రి ఆమె శిశువుగా ఉన్నప్పుడు మరణించారు. ఆమె ఒంటరి తల్లి పేదరికంలో ఉంది, వెయిట్రెస్‌గా, వంటవాడిగా పనిచేస్తోంది. రూత్ చివరికి వివాహం చేసుకుంది, కానీ డోరతీకి ఐదు సంవత్సరాల వయసులో, ఆమె సవతి తండ్రి ఆమెను లైంగికంగా వేధించడం ప్రారంభించాడు.  ఈ వేధింపు ఏడు సంవత్సరాలు కొనసాగింది. 12 సంవత్సరాల వయస్సులో, అల్లిసన్ దాని గురించి బంధువుతో చెప్పింది, అతను తన తల్లికి చెప్పాడు. రూత్ తన భర్తను అమ్మాయిని ఒంటరిగా వదిలేయమని బలవంతం చేసింది, కుటుంబం కలిసి ఉంది. సవతి తండ్రి లైంగిక వేధింపులను తిరిగి ప్రారంభించడంతో, ఐదు సంవత్సరాలు కొనసాగడంతో విశ్రాంతి ఎక్కువ కాలం కొనసాగలేదు. అల్లిసన్ మానసికంగా, శారీరకంగా బాధపడ్డింది, ఆమెకు 20 ఏళ్లు వచ్చే వరకు రోగ నిర్ధారణ, చికిత్స చేయబడలేదు. చికిత్స చేయని వ్యాధి ఆమెకు పిల్లలను కనలేకపోయింది.

సుమారు 11 సంవత్సరాల వయస్సులో, అల్లిసన్ తన కుటుంబంతో కలిసి సెంట్రల్ ఫ్లోరిడా వెళ్లారు. అల్లిసన్ పాఠశాలలో తన కుటుంబ జీవితం నుండి ఉపశమనం పొందింది. తన కౌమారదశలో తన లెస్బియన్ లైంగికత గురించి తనకు తెలుసునని ఆమె చెప్పింది.

 విద్య. 
ఉన్నత పాఠశాల నుండి పట్టభద్రుడైన ఆమె కుటుంబంలో అల్లిసన్ మొదటి వ్యక్తి.

1967లో, అల్లిసన్ నేషనల్ మెరిట్ స్కాలర్‌షిప్‌పై ఫ్లోరిడా ప్రెస్బిటేరియన్ కాలేజీ (ఇప్పుడు ఎకెర్డ్ కాలేజ్ ) లో చేరింది . కళాశాలలో ఉన్నప్పుడు, ఆమె స్త్రీవాద సమిష్టి ద్వారా మహిళా ఉద్యమంలో చేరింది . తాను రాయాలనే నిర్ణయాన్ని ప్రోత్సహించినందుకు ఆమె "మిలిటెంట్ ఫెమినిస్టులు" అని ప్రశంసించింది. ఈ సమయంలోనే, అల్లిసన్ 1981 వరకు తన కుటుంబంతో ఉన్న అన్ని సంబంధాలను తెంచుకుంది.  ఆమె 1971లో ఆంత్రోపాలజీలో బ్యాచిలర్ ఆఫ్ ఆర్ట్స్‌తో పట్టభద్రురాలైంది .

ఆ తరువాత అల్లిసన్ ఫ్లోరిడా స్టేట్ యూనివర్సిటీ, ది సాగరిస్ ఇన్స్టిట్యూట్, న్యూ స్కూల్ ఫర్ సోషల్ రీసెర్చ్ లలో ఆంత్రోపాలజీలో గ్రాడ్యుయేట్ పని చేసింది, అక్కడ ఆమె 1981 లో అర్బన్ ఆంత్రోపాలజీలో ఎంఏ పట్టా పొందింది.

 కెరీర్ 
రచయితగా విజయం సాధించడానికి ముందు అల్లిసన్ అనేక రకాల ఉద్యోగాలను నిర్వహించారు. 1973 నుండి 1974 వరకు, ఆమె ఫ్లోరిడాలోని తల్లాహస్సీలో ఉన్న స్త్రీవాద పత్రిక అమేజింగ్ గ్రేస్‌కు సంపాదకురాలిగా పనిచేశారు . ఈ సమయంలో, ఆమె తల్లాహస్సీలోని హెర్‌స్టోర్ ఫెమినిస్ట్ బుక్‌స్టోర్ వ్యవస్థాపక నిర్వాహకురాలిగా కూడా ఉన్నారు.

ఆమె సలాడ్ గర్ల్, పనిమనిషి, నానీ, ప్రత్యామ్నాయ ఉపాధ్యాయురాలిగా పనిచేసింది. ఆమె పిల్లల సంరక్షణ కేంద్రంలో కూడా పనిచేసింది, అత్యాచార సంక్షోభ కేంద్రంలో ఫోన్‌లకు సమాధానం ఇచ్చింది, సామాజిక భద్రతా పరిపాలనలో గుమస్తాగా పనిచేసింది. కొన్ని కాలాల్లో, ఆమె పగటిపూట శిక్షణ పొందింది, రాత్రి తన మోటెల్ గదిలో కూర్చుని పసుపు చట్టపరమైన ప్యాడ్‌లపై రాసింది. ఆమె తన జీవిత అనుభవాల గురించి రాసింది, వాటిలో తన సవతి తండ్రి వేధింపులు, పేదరికాన్ని ఎదుర్కోవడం, మహిళల పట్ల ఆమెకున్న కామం ఉన్నాయి. ఇది ఆమె భవిష్యత్ రచనలకు వెన్నెముకగా మారింది.Marsh, Janet Z. "Dorothy Allison" in Dictionary of Literary Biography: Twenty-First-Century American Novelists, Second Series (Detroit, MI: Gale, Cengage Learning, 2009), 

అల్లిసన్ యొక్క మొదటి కవిత్వ పుస్తకం, ది ఉమెన్ హూ హేట్ మీ, 1983లో లాంగ్ హాల్ ప్రెస్తో ప్రచురించబడింది. 1988లో, ఆమె మొదటి చిన్న కథల సంకలనం ట్రాష్ను ఫైర్బ్రాండ్ బుక్స్ ప్రచురించింది.

 క్రియాశీలత 
తొలినాళ్లలో స్త్రీవాద ఉద్యమం తన జీవితాన్ని మార్చివేసిందని అల్లిసన్ చెప్పింది. "నీటి కింద కళ్ళు తెరిచి చూసినట్లు అనిపించింది. బాధగా ఉంది, కానీ అకస్మాత్తుగా చీకటిగా, మర్మంగా ఉన్న ప్రతిదీ కనిపించేలా, మార్పుకు తెరతీసింది." అయితే, ఆమె తన పక్షపాతాలను అధిగమించి, తన తల్లి, సోదరీమణులతో మళ్ళీ మాట్లాడటం ప్రారంభించకపోతే, ఆమె తన కథలను ప్రచురించడం ఎప్పటికీ ప్రారంభించి ఉండేది కాదని ఆమె అంగీకరించింది.

అల్లిసన్ సురక్షితమైన సెక్స్ కోసం వాదించింది, స్త్రీవాద, లెస్బియన్ వర్గాలలో చురుకుగా ఉండేది.  ఆమె, జో ఆర్నోన్ 1981లో లెస్బియన్ సెక్స్ మాఫియాను కలిసి స్థాపించారు, ఇది " దేశంలో నిరంతరం నడుస్తున్న మహిళల బిడిఎస్ఎం మద్దతు, విద్య సమూహంలో పురాతనమైనది".

 అవార్డులు, గౌరవాలు 
బాస్టర్డ్ అవుట్ ఆఫ్ కరోలినా 1992 నేషనల్ బుక్ అవార్డ్ ఫర్ ఫిక్షన్ కు ఫైనలిస్ట్ గా నిలిచింది . పబ్లిషింగ్ ట్రయాంగిల్ బాస్టర్డ్ అవుట్ ఆఫ్ కరోలినాను 1990లలోని "ది ట్రయాంగిల్స్ 100 బెస్ట్" నవలలలో ఒకటిగా పేర్కొంది .  2007లో, అల్లిసన్ ఫెలోషిప్ ఆఫ్ సదరన్ రైటర్స్ కు ఎన్నికయ్యారు .  అదే సంవత్సరం, ఆమెకు సెయింట్స్ అండ్ సిన్నర్స్ లిటరరీ ఫెస్టివల్ లో జిమ్ డగ్గిన్స్ అవుట్ స్టాండింగ్ మిడ్-కెరీర్ నవలా రచయితల బహుమతి,  అలాగే ఫిక్షన్ కు రాబర్ట్ పెన్ వారెన్ అవార్డు కూడా లభించాయి.  2018లో, అల్లిసన్ గోల్డెన్ క్రౌన్ లిటరరీ సొసైటీ నుండి ట్రైల్ బ్లేజర్ అవార్డును అందుకుంది, కరిన్ కాల్మేకర్ మాటల్లో చెప్పాలంటే, "అసలు ఫైర్ బ్రాండ్. ఆమె ఆమోదం కోసం రాయలేదు, మనుగడ కోసం రాసింది. ఆమె ఒక ఫైర్ బ్రాండ్, ట్రూత్ టెల్లర్, ట్రైల్ బ్లేజర్."  2019 లో, ఆలిస్ బి రీడర్స్ అవార్డు యొక్క ఆలిస్ బి రీడర్స్ అప్రిసియేషన్ కమిటీ అలిసన్  , థామస్ వోల్ఫ్ బహుమతికి గౌరవనీయమైన ఆలిస్ బి మెడల్, గౌరవ వేతనాన్ని ప్రదానం చేసింది .  అల్లిసన్ 2024 లో పబ్లిషింగ్ ట్రయాంగిల్ యొక్క బిల్ వైట్‌హెడ్ అవార్డును జీవిత సాఫల్యానికి గ్రహీతగా ఎంపికైంది . ఈ అవార్డు గ్రహీత జీవితకాల కృషి, క్వీర్ సంస్కృతిని పెంపొందించడానికి నిబద్ధతను జరుపుకుంది. ఆమె $3000 బహుమతిని అందుకుంది, ఇది LGBTQ+ అక్షరాలలో అతిపెద్ద నగదు బహుమతులలో ఒకటి.

 వ్యక్తిగత జీవితం, మరణం 
ఆలిసన్ తరువాత కాలిఫోర్నియాలోని గ్యుర్నెవిల్లెలో నివసించింది, తనను తాను "సంతోషంగా తిరిగి జన్మించిన కాలిఫోర్నియావాది" అని చెప్పుకుంది. ఆమె 30 సంవత్సరాలకు పైగా తన దివంగత భాగస్వామి అలిక్స్ లేమాన్, కుమారుడు వోల్ఫ్ మైఖేల్‌తో నివసించింది.

లేమాన్ 2022లో మరణించాడు. అల్లిసన్ 75 సంవత్సరాల వయస్సులో క్యాన్సర్తో తన ఇంటిలో నవంబర్ 6,2024న మరణించింది. ఆమె మరణాన్ని ఫ్రాన్సిస్ గోల్డిన్ లిటరరీ ఏజెన్సీ ప్రకటించింది, ఇది ఆమెకు ప్రాతినిధ్యం వహించింది.

 మూలాలు 

 బాహ్య లింకులు 

 అధికారిక లెస్బియన్ సెక్స్ మాఫియా వెబ్సైట్
 డోరతీ అల్లిసన్ రచించిన ఎ క్వశ్చన్ ఆఫ్ క్లాస్
 డ్యూక్ విశ్వవిద్యాలయంలో డోరతీ అల్లిసన్ పేపర్స్కు గైడ్


వర్గం:2024 మరణాలు
వర్గం:1949 జననాలు