సెలెస్టియా రైస్ కోల్బీ

సెలెస్టియా రైస్ కోల్బీ తన రచనల ద్వారా స్త్రీవాద, బానిసత్వ వ్యతిరేక ఆలోచనలను ప్రోత్సహించిన కార్యకర్త. ఆమె గద్యాన్ని సమీక్షించడం వల్ల 19వ, 20వ శతాబ్దాలలో ఉన్న ప్రత్యేక గోళాల ఆలోచన వెలుగులోకి వస్తుంది.

 ప్రారంభ జీవితం 
సెలెస్టియా డిసెంబర్ 19, 1827న జన్మించింది.  ఆమె తల్లిదండ్రులు జోయెల్, ఫ్లావియా (బ్రాడ్లీ) రైస్, వారు ఒహియోలోని ఆండోవర్‌లో నివసించారు . ఆమె నాల్గవ సంతానం, తరువాత ఏడాదిన్నర తర్వాత తమ్ముడు జన్మించాడు. అయితే, ఆమె తల్లి అతను పుట్టిన రెండు నెలల తర్వాత మరణించింది. జోయెల్ 1830 నవంబర్‌లో ఎవెలినా జాన్సన్ అనే మహిళను వివాహం చేసుకున్నాడు, రెండు సంవత్సరాల తర్వాత మొత్తం కుటుంబాన్ని ఒహియోలోని చెర్రీ వ్యాలీకి తరలించారు.

ఈ చర్య రైస్ కుటుంబానికి గొప్ప సంపదను కూడబెట్టింది, ఎందుకంటే జోయెల్ ఒక పాడి పరిశ్రమ, స్థానిక వ్యాపారాన్ని కలిగి ఉన్నారు.  వారు చెర్రీ వ్యాలీలో అత్యంత ధనిక కుటుంబాలలో ఒకటిగా పరిగణించబడ్డారు, ఇది అభివృద్ధి చెందుతున్న సమాజం. సెలెస్టియా జోయెల్, ఎవెలినాకు జన్మించిన ముగ్గురు సవతి తోబుట్టువులను పొందారు.

సెలెస్టియా డైరీ ఎంట్రీల ప్రకారం, ఆమె బాల్యంలో సంతోషంగా లేదు, ఎవెలినాతో ఆహ్లాదకరమైన సంబంధాన్ని పంచుకోలేదు, ఇది ఆమె సవతి తోబుట్టువుల గురించి తక్కువ రాయడానికి దోహదపడింది.  ఆమె తన తల్లిని బాధపెట్టింది, అందువల్ల ఈ మార్పులకు సరిగ్గా సర్దుబాటు కాలేదు.

అయితే, విద్య ఆమె ఆనందానికి ప్రధాన మార్గం.  ఆమె తన రచనలో, "'గతంలోని కొన్ని ప్రియమైన జ్ఞాపకాలు ఆ ప్రదేశంతో ముడిపడి ఉన్నాయి, నా మార్గాన్ని ఆశీర్వదించిన స్నేహం యొక్క బలమైన సంబంధాలు ... అక్కడ బాల్యపు ఎండ రోజులలో బంధించబడ్డాయి'" అని ఆమె వ్యాఖ్యానించింది.  ఆమె మొదట చెర్రీ వ్యాలీలోని ఒక సాధారణ పాఠశాలలో చదివింది, కానీ తరువాత ఒహియోలోని ఆస్టిన్‌బర్గ్‌లోని ఒక ప్రైవేట్ సెమినరీ పాఠశాల అయిన గ్రాండ్ రివర్ ఇన్‌స్టిట్యూట్‌లో తదుపరి విద్యను అభ్యసించింది .  1840ల ప్రారంభంలో బాలికలకు అటువంటి స్థాయి విద్యను సాధించడం చాలా అరుదు,, వారు బాలికలను పాఠశాలకు హాజరు కావడానికి అనుమతించిన వెంటనే సెలెస్టియా వచ్చింది. వారి గ్రామీణ స్థానం, జీవనశైలిని పరిగణనలోకి తీసుకుంటే ఇది కూడా చాలా అరుదు.  ఉదాహరణకు, ఆమె స్వస్థలమైన ఆండోవర్ "కేవలం 600 మందికి పైగా నివాసితుల పట్టణం."  GRI మగ, ఆడ విద్యార్థులకు ఒకే కోర్సు లోడ్‌ను అందించింది, ఆ విద్యార్థులు సరైన నైతికత, తగినంత తెలివితేటలను కలిగి ఉన్నారని హామీ ఇచ్చింది.

సెలెస్టియా ఎంతకాలం పాఠశాలకు హాజరయ్యిందో తెలియకపోయినప్పటికీ, ఆమె అక్కడ గడిపిన తర్వాత అదే దశాబ్దంలో ఆమె ఆ ప్రాంతంలో బోధించినట్లు నమోదు చేయబడింది.

 వ్యక్తిగత జీవితం 
1847 వేసవిలో సెలెస్టియా తన చిరకాల స్నేహితురాలు లూయిస్ కోల్బీతో నిశ్చితార్థం చేసుకోవడంతో బోధన ఆపేస్తుంది.  ఆ తర్వాతి సంవత్సరం జూలైలో వారిద్దరూ వివాహం చేసుకున్నారు. గృహిణిగా తన సమయాన్ని గడపడానికి తన స్వాతంత్ర్యాన్ని (అంటే పని చేయడం) వదులుకోవలసి రావడంతో, లూయిస్ తన ఉద్యోగం కోసం ఇంటి నుండి దూరంగా ప్రయాణించడంతో, తన వివాహం పట్ల తాను అసంతృప్తిగా ఉన్నానని సెలెస్టియా తన వ్యక్తిగత రచనలలో పేర్కొంది.

వారు ఏప్రిల్ 1850లో వారి మొదటి బిడ్డ అయిన మోంటీ ప్లమ్మర్ కోల్బీ (అకా "ప్లమ్మర్") కు విసుగు తెప్పించారు.  తదుపరి బిడ్డ సెప్టెంబర్ 1852లో వైన్ సింథియా కోల్బీ అనే పేరుతో జన్మించారు .  ప్లమ్మర్ ఆరోగ్యం బాగానే ఉన్నప్పటికీ, అతను మరుసటి సంవత్సరం నవంబర్‌లో అనుకోకుండా మరణించారు. ఇది సెలెస్టియా మూడవ గర్భధారణతో కూడా ఏకకాలంలో జరిగింది, ఆమె బ్రాంచ్ హారిస్ కోల్బీ, జూలై 1854లో జన్మించింది.  ఆమె చివరి కుమార్తె జూన్ 1856లో జన్మించింది, ఆమెకు జూన్ రోజ్ కోల్బీ అని పేరు పెట్టారు .  సెలెస్టియా తన ఐదవ, చివరి బిడ్డను నమోదు చేయని సంవత్సరంలో జన్మించింది, కానీ అతను చనిపోయారు. అతని పేరు థార్న్ అని ఆరోపించబడింది.

సెలెస్టియా జీవితంలో అన్ని విషాదాలు, అసంతృప్తి ఉన్నప్పటికీ, ఆమె తన పిల్లల ద్వారా ఆనందాన్ని కొనసాగించింది.  ఆమె తన పిల్లలు సమాజానికి సానుకూలంగా తోడ్పడాలని కోరుకునేలా చూసుకుంది, ముఖ్యంగా జూన్ రోజ్‌తో కలిసి, వారు సరిగ్గా చదువుకునేలా చూసుకుంది. వైన్ డాక్టర్ కావడంతో, బ్రాంచ్ సెయింట్ లూయిస్ సీవర్ డిపార్ట్‌మెంట్‌లో పనిచేశారు, జూన్ ఇల్లినాయిస్ స్టేట్ నార్మల్ యూనివర్శిటీలో ప్రముఖ ఫ్యాకల్టీ సభ్యురాలిగా ఉండటంతో ఆమె బతికి ఉన్న పిల్లలందరూ విజయవంతమయ్యారు .  ఈ ముగ్గురూ మిచిగాన్ విశ్వవిద్యాలయంలో కళాశాలలో కూడా చదువుకున్నారు .

లూయిస్ ఉద్యోగ అవకాశాల ఫలితంగా కుటుంబం తరచుగా ఎక్కడికైనా తరలి వెళ్ళేది.  ఉదాహరణకు, వారు 1866లో ఇల్లినాయిస్‌లోని ఫ్రీపోర్ట్‌కు వెళ్లారు.  అతను వ్యవసాయం నుండి అమ్మకాలకు మారారు. వారి తదుపరి తరలింపు 1890లో మిచిగాన్‌లోని ఆన్ ఆర్బర్‌కు వారి పిల్లల విశ్వవిద్యాలయంలో చేరడం కోసం జరిగింది.  వారందరూ పట్టభద్రులై మిడ్‌వెస్ట్‌లోని వివిధ ప్రాంతాలకు వెళ్లిన తర్వాత, సెలెస్టియా, లూయిస్ కూడా అదే చేశారు, చివరికి 1881, 1883 మధ్య ఏదో ఒక సమయంలో తమను తాము విడిపోయారు.  అయితే, వారు అధికారికంగా విడాకులు తీసుకున్నారో లేదో తెలియదు.

లూయిస్‌తో ఉన్న సమయంలో, ఇంటి పనితో పాటు, ఆమె పొలంలో శ్రమతో మునిగిపోయింది.  ఈ విధుల కలయిక ఆమె ఆనందాన్ని ప్రతికూలంగా ప్రభావితం చేసింది, ఎందుకంటే ఆమె లూయిస్‌తో ఆమెకున్న సాధారణ అసంతృప్తికి అదనంగా, వేరే జీవన విధానాన్ని కోరుకుంది.  ఫిలడెల్ఫియాలోని ది డాలర్ న్యూస్‌పేపర్ కోసం ప్రచురించబడిన ఆమె "రైనీ డేస్" అనే వ్యాసంలో, ఆమె మగ రైతులను సోమరితనంగా వర్ణించింది, వారు తమ ఖాళీ సమయాన్ని టావెర్న్‌లకు వెళ్లడం లేదా నిద్రపోవడం కంటే నేర్చుకోవడానికి ఉపయోగించుకోవాలని పేర్కొంది.  ఈ భాగం ఖచ్చితంగా లూయిస్ పట్ల ఆమె పరిశీలనలు, వ్యవసాయ శ్రమలోకి బలవంతంగా పంపబడినందుకు ఆమె భావించిన అసహ్యం ద్వారా ప్రేరణ పొందింది.

సెలెస్టియా చివరికి జూన్‌తో కలిసి 1890లలో ఇల్లినాయిస్‌లోని నార్మల్‌కు వెళ్లింది.  ఆమె వచ్చిన తర్వాత, పూర్తి మహిళా నార్మల్ హిస్టరీ క్లబ్ ఏర్పడింది, అక్కడ ఆమె ఇతర మహిళలతో ఆలోచనలను చర్చించడంలో ఆనందాన్ని పొందింది.  కృతజ్ఞతగా, సారూప్యత కలిగిన మహిళలతో సంభాషించడంలో ఆమెకు నెరవేర్పు లభించిన ఏకైక రూపం ఇది కాదు, ఎందుకంటే ఆమె 1850ల చివరిలో ఆలోచనలను చర్చించడానికి, ప్రేరణను పొందడానికి ఇతర మహిళలతో బంధాలను ఏర్పరచుకున్నట్లు తెలిసింది.  దీనికి దోహదపడిన ఒక వ్యక్తి ఆమె కోడలు అన్నీ కోల్బీ. వారి పరిస్థితులు భిన్నంగా ఉన్నప్పటికీ, వారి అభిప్రాయాలు వారిని ఒకచోట చేర్చాయి.  అయితే, అన్నీ చివరికి ఇల్లినాయిస్‌కు వెళ్లడంతో వారి బంధం తాత్కాలికమే .

 రచన, క్రియాశీలత 
ఆమె వ్యక్తిగత డైరీలకు మించి, ఆమె ప్రచురణ ఆమె సామాజిక న్యాయ సమలేఖనాలను, ముఖ్యంగా నిగ్రహం, నిర్మూలనకు సంబంధించి బహిరంగంగా వ్యక్తీకరించడానికి వీలు కల్పించింది.  1850ల చివరలో ఈశాన్య ఒహియో పర్యటనలో ఆమె అమెరికన్ యాంటీ-స్లేవరీ సొసైటీకి గురైంది, ఇది ఆమె రచనకు ప్రేరణనిచ్చింది, సారూప్యత కలిగిన కార్యకర్తలతో సంభాషించడానికి వీలు కల్పించింది.  ఆమె మహిళా హక్కుల ప్రేరణలు, 1857లో లిడియా మరియా చైల్డ్, లూసీ కోల్‌మన్ అష్టబులా కౌంటీకి చేసిన సందర్శనల ద్వారా కూడా పుంజుకున్నాయని ఆమె డైరీలో పేర్కొన్నారు.

సెలెస్టియా మొదట ప్రచురించబడిన రచన "ఫ్లవర్స్" అనే ఆమె వ్యాసం, దీనిని లేడీస్ రిపోజిటరీ పంపిణీ చేసింది.  ఇది ప్లమ్మర్ పుట్టిన కొద్దికాలానికే జరిగింది, కాబట్టి ఆమె రచనా ప్రయత్నాలు, అభిరుచులు నిలిపివేయబడ్డాయి.

 మరణం. 
సెలెస్టియా తన సొగసైన, నిజాయితీగల రచనలకు గుర్తుండిపోతుంది, ఆమె బలవంతంగా జీవితాన్ని తరచుగా సంగ్రహిస్తుంది. ఆమె వ్యక్తం చేసిన సమయంలో ఆమె ఆలోచనలు తప్పనిసరిగా ప్రజాదరణ పొందలేదు, అయితే ఆమె వాటిని ప్రజలందరూ వినియోగించే అనర్గళమైన పదాలుగా సంగ్రహించగలిగింది.  ఇల్లినాయిస్ స్టేట్ యూనివర్శిటీతో కలిసి డాక్టర్ జో ఆన్ రేఫీల్డ్ ఆర్కైవ్స్‌లో ఆమె రచనల విస్తారమైన సేకరణ ఆమె సందేశాలను సంరక్షించడానికి సహాయపడుతుంది.

ఆమె జూలై 28,1900 న నార్మల్ లో అనారోగ్యంతో మరణించింది. జూన్ ఆమెతో పంచుకున్న ఇంట్లో ఆమె మరణం సంభవించింది. సెలెస్టియా సమాధి జూన్లో ఇల్లినాయిస్లోని బ్లూమింగ్టన్లోని ఎవర్గ్రీన్ మెమోరియల్ సిమెట్రీలో ఉంది.

 మూలాలు 

వర్గం:1900 మరణాలు
వర్గం:1827 జననాలు