కిరణ్ బాల బోర

కిరణ్ బాలా బోరా ( 1904 - 8 జనవరి 1993) భారతదేశంలోని అస్సాంకి చెందిన స్వాతంత్ర్య సమరయోధురాలు,  సామాజిక కార్యకర్త. ఆమె 1930లు,  1940ల నాటి శాసనోల్లంఘన ఉద్యమాలలో పాల్గొని, భారతదేశ స్వాతంత్ర్యానికి దోహదపడింది. 

 జీవితం తొలి దశలో 
కిరణ్ బాలా బోరా 1904లో అస్సాంలోని నాగావ్ జిల్లాలోని ఉత్తర హైబోర్గావ్ గ్రామంలో కమల్ చంద్ర పండిట్,  సరోజ్ ఐదేవ్ దంపతులకు జన్మించారు. కమల్ చంద్ర పండిట్, ఆమె తండ్రి, ఒక పాఠశాలలో ఉపాధ్యాయుడు. ఆ సమయంలో భారతీయ సమాజంలో ప్రబలంగా ఉన్న మహిళలను పాఠశాలకు పంపడాన్ని వ్యతిరేకించినప్పటికీ కిరణ్ 3వ తరగతి వరకు పాఠశాలలో చదివింది. చిన్న వయస్సులోనే, ఆమె నాగావ్‌లోని కంపూర్‌కు చెందిన సాకి రామ్ లష్కర్‌తో వివాహం చేసుకుంది. వారు వివాహం చేసుకున్న వెంటనే అతను మరణించాడు. కమల్ చంద్ర కిరణ్ చిన్న కుమార్తెతో పాటు కిరణ్‌ను ఇంటికి తీసుకువచ్చాడు. తన యుక్తవయస్సులో, ఆమె దేశంలోని విప్లవాత్మక ఉద్యమాలపై ఆసక్తిని పెంచుకుంది.

 భారతదేశ స్వాతంత్ర్య ఉద్యమానికి సహకారం 

 1920 
1920 వేసవిలో భారతదేశం బ్రిటీష్ పాలన నుండి స్వాతంత్ర్యం పొందాలనే ఆలోచన పునరుజ్జీవింపబడింది, ముఖ్యంగా జలియన్ వాలాబాగ్ మారణకాండ తర్వాత. గాంధీ నేతృత్వంలో వందలాది మంది ప్రజలు భారతదేశం అంతటా అహింసా నిరసనల్లో పాల్గొన్నారు. కిరణ్ ఉద్యమ కార్యక్రమాల్లో పాల్గొనడం ప్రారంభించి క్రమంగా తన సమయాన్ని దానికే కేటాయించారు. భారతదేశంలోని ఈశాన్య ప్రాంతంలో కాంగ్రెస్ ఊపందుకోవడం కోసం ఆమె నిధులను సేకరించారు. ఆమె పూర్ణ చంద్ర శర్మ, మహీంధర్ బోరా, హలధర్ భుయాన్, & DK బరూహ్ వంటి నాయకులతో కలిసి పనిచేశారు. ఈ సమయంలో, ఆమె అస్సాంకు చెందిన రచయిత, సంఘ సంస్కర్త,  స్వాతంత్ర్య సమరయోధుడు చంద్రప్రవ సైకియానిని కలిశారు. కిరణ్ ఆమెతో సన్నిహిత సంబంధాన్ని ఏర్పరచుకున్నది,  ఆమె దర్శకత్వంలో సామాజిక కారణాల కోసం పనిచేసింది.

కిరణ్ బాలా బోరా సహాయ నిరాకరణ ఉద్యమం యొక్క లక్ష్యాలలో ఒకటైన విదేశీ వస్తువుల వాడకాన్ని బహిష్కరించారు. ఒక నిరసన సందర్భంగా, ఆమె తన సొంత ఇంట్లో విలువైన విదేశీ వస్తువులను తగులబెట్టింది. యూరప్‌లో తయారయ్యే బట్టలు కొనడానికి బదులుగా, ఆమె పత్తి వడకడం,  తన సొంత వస్త్రాన్ని తయారు చేయడం ప్రారంభించింది. నల్లమందు,  భాంగ్ వంటి మాదక ద్రవ్యాల వాడకాన్ని కూడా ఆమె నిరసించింది.

1929లో, లాహోర్ కాంగ్రెస్ 26 జనవరి 1930ని పూర్ణ స్వరాజ్ (లేదా సంపూర్ణ స్వాతంత్ర్య దినం)గా జరుపుకోవాలని నిర్ణయించింది. దీని ప్రకారం, కొలియాబోర్‌లోని 400 మందికి పైగా మహిళలు, పాక్షికంగా కిరణ్ బాలా నేతృత్వంలో, బ్రిటిష్-భారత ప్రభుత్వాన్ని ధిక్కరిస్తూ వేడుకల్లో పాల్గొన్నారు. మహిళలు పాల్గొనకుండా పోలీసులు అడ్డుకున్నారు,  చాలా మంది కొట్టబడ్డారు. 

 1930 
అనేక సార్లు చట్టాలను ఉల్లంఘించినందుకు కిరణ్‌ను బ్రిటిష్-భారత ప్రభుత్వం అరెస్టు చేసింది. ఆమె జైలులో ఉన్నప్పుడు 7 ఫిబ్రవరి 1931న తీవ్ర అనారోగ్యానికి గురై 4 నెలల తర్వాత విడుదలైంది. 1932లో, ఆమె షిల్లాంగ్ జైలుకు బదిలీ చేయబడింది, అక్కడ ఆమె విపత్కర పరిస్థితుల్లో జీవించింది. 

ఈ సమయంలో కిరణ్ అస్సాంకు చెందిన మరో స్వాతంత్ర్య సమరయోధురాలు అంబికా కాకతి ఐదేవ్‌ను కలిశారు. అంబిక కుమార్తె, జగ్యాషిని కాకతి ఐదేవ్ మరణించారు,  అంబిక కిరణ్ తన అల్లుడు సనత్ రామ్ బోరాను వివాహం చేసుకోవాలని ప్రతిపాదించింది. కిరణ్ తండ్రి అంబికా ప్రతిపాదనను అంగీకరించి, తన కుమార్తె స్వాతంత్య్ర ఉద్యమంలో పాల్గొంటున్నప్పుడే ఆమెకు మళ్లీ పెళ్లి చేశారు.

సనత్ రామ్ బోరాకు అతని మునుపటి భార్య నుండి ఐదుగురు చిన్న పిల్లలు ఉన్నారు,  ఉమ్మడి కుటుంబంలో నివసించారు. అలాగే, కొత్తగా స్థాపించబడిన ఆధ్యాత్మిక/మతపరమైన శ్రీమంత శంకరదేవ సంఘం ( శంకర్‌దేవ్ సంఘం ) వ్యవస్థాపక కార్యదర్శి. సనత్ మొదటి పెళ్లిలో ఉన్న పిల్లలతో సహా ఆమె ఉమ్మడి కుటుంబ బాధ్యతను కిరణ్ నిర్వహించింది. భక్తులకు కూడా సేవ చేసింది. ఆమె భర్త ఆమెకు పూర్తి స్వాతంత్ర్యం ఇచ్చి రాజకీయ జీవితంలో ఆమెకు మద్దతుగా నిలిచారు.

1930లలో, ఉప్పుపై బ్రిటిష్ వారి గుత్తాధిపత్యాన్ని అంతం చేయడానికి గాంధీ శాసనోల్లంఘన ఉద్యమాన్ని ప్రారంభించారు. పొలక్సోని (ఆమె జీవిత భాగస్వామి సనత్ రామ్ బోరా నివసించిన ప్రదేశం) గ్రామస్తులకు ఉద్యమాన్ని వివరించడానికి కిరణ్ ఇంటింటికీ వెళ్లి ప్రజలను సేకరించి ఆహారం,  ఇతర సహాయ వస్తువులను సేకరించే కార్యకలాపాలను కొనసాగించారు.

తన భర్త ఇంట్లో జరిగే శంఖానికి హాజరయ్యేందుకు వచ్చిన భక్తులకు దేశ స్వాతంత్య్రం గురించి ప్రబోధించింది. భారతదేశంలోని మహిళలకు సంబంధించిన బాల్య వివాహాలు, సతి, విద్య వంటి సామాజిక సమస్యల గురించి కూడా ఆమె అవగాహన కల్పించారు.

 1940వ దశకం 
ఈ సమయంలో కిరణ్ మరో ఐదుగురు పిల్లలకు తల్లి అయ్యారు.

1942లో క్విట్ ఇండియా ఉద్యమం ప్రకటించబడింది,  బ్రిటిష్ వారిని దేశం విడిచి వెళ్ళమని కోరింది. "డూ ఆర్ డై" అనేది ఉద్యమం యొక్క నినాదంగా మారింది. ప్రతిస్పందనగా, బ్రిటిష్ వలస ప్రభుత్వం ఉద్యమంపై అణచివేతను ప్రారంభించింది, పదివేల మంది స్వాతంత్ర్య ఉద్యమకారులను అరెస్టు చేసింది,  వారిలో ఎక్కువ మందిని 1945 వరకు జైలులో ఉంచింది.

ఈ ఘటనలను నిరసిస్తూ కిరణ్ బోరా పోలీసుల లాఠీ ఛార్జీలు, ఇతర చర్యలను నిరసించారు. ఆమె కూడా పోలీసులకు చిక్కకుండా అజ్ఞాతంలోకి వెళ్లిపోయింది. భారతదేశానికి స్వాతంత్ర్యం వచ్చే వరకు ఆమె పోరాడారు. 

 స్వాతంత్ర్యం తరువాత 
భారతదేశం 1947 ఆగస్టు 15న స్వాతంత్ర్యం పొందింది. తన జీవితంలో తరువాత, కిరణ్ తన పిల్లలను చూసుకున్నది.

ఆమెను భారత రాష్ట్ర,  కేంద్ర ప్రభుత్వాలు స్వాతంత్ర్య సమరయోధుల పెన్షన్‌లతో సత్కరించాయి. Government of Assam's Freedom Fighter Pension no: Pol/2791 Government of India's Freedom Fighter Pension no: Pol/C/1137

కిరణ్ 1993 జనవరి 8న మరణించారు. ఆమె మరణించే వరకు చురుకైన శ్రీమంత శంకరదేవ సంఘ కార్యకర్త,  భక్తురాలు.

 మూలాలు 
వర్గం:1993 మరణాలు
వర్గం:1904 జననాలు