లోటికా సర్కార్

లోటికా సర్కార్ (4 జనవరి 1923 - 23 ఫిబ్రవరి 2013) ప్రముఖ భారతీయ స్త్రీవాది, సామాజిక కార్యకర్త, విద్యావేత్త,  న్యాయవాది. ఆమె భారతదేశంలో మహిళల అధ్యయనాలు,  మహిళల హక్కుల రంగంలో అగ్రగామి. ఆమె సెంటర్ ఫర్ ఉమెన్స్ డెవలప్‌మెంట్ స్టడీస్ (CWDS), ఢిల్లీ, 1980లో స్థాపించబడింది,  1982లో స్థాపించబడిన ఇండియన్ అసోసియేషన్ ఫర్ ఉమెన్ స్టడీస్‌కు వ్యవస్థాపక సభ్యురాలు. 1951 నుండి ప్రారంభించి, ఆమె 1983 వరకు ఢిల్లీ విశ్వవిద్యాలయంలోని లా ఫ్యాకల్టీలో న్యాయశాస్త్రాన్ని బోధించారు,  న్యాయ అధ్యాపకులకు అధిపతిగా కూడా కొనసాగారు. ఆ తర్వాత ఆమె ఇండియన్ లా ఇన్‌స్టిట్యూట్‌లో బోధించారు. ఆమె కేంబ్రిడ్జ్ విశ్వవిద్యాలయం నుండి గ్రాడ్యుయేట్ చేసిన మొదటి భారతీయ మహిళ,  తరువాత 1951లో విశ్వవిద్యాలయం నుండి న్యాయశాస్త్రంలో PhD పట్టా పొందిన మొదటి మహిళ కూడా.

 ప్రారంభ జీవితం,  విద్య 
1923లో జన్మించిన ఆమె పశ్చిమ బెంగాల్‌లోని ఒక కులీన కుటుంబంలో పెరిగారు, అక్కడ ఆమె తండ్రి సర్ ధీరేన్ మిత్రా భారతదేశానికి ప్రముఖ న్యాయవాది.

సర్కార్ కేంబ్రిడ్జ్‌లోని న్యూన్‌హామ్ కాలేజ్‌లో న్యాయశాస్త్రం అభ్యసించారు,  విశ్వవిద్యాలయం నుండి చదివి పట్టా పొందిన మొదటి భారతీయ మహిళ. తరువాత ఆమె 1951లో కేంబ్రిడ్జ్ విశ్వవిద్యాలయంలో న్యాయశాస్త్రంలో పీహెచ్‌డీని కూడా రాసింది  ఆ తర్వాత 1960లో, ఆమె హార్వర్డ్ విశ్వవిద్యాలయంలో అంతర్జాతీయ న్యాయశాస్త్రాన్ని అభ్యసించింది, అక్కడ ఆమె నలుగురు భారతీయ విద్యార్థులలో ఒకరు, 1961లో భారతదేశానికి తిరిగి వచ్చారు 

 కెరీర్ 
1953లో, సర్కార్ ఢిల్లీ విశ్వవిద్యాలయంలోని లా ఫ్యాకల్టీలో బోధించడం ప్రారంభించినప్పుడు, ఆమె ఫ్యాకల్టీలో మొదటి మహిళా లెక్చరర్. చట్టం అనేది ఇప్పటికీ మహిళలకు కొత్త రంగం, ప్రారంభంలో కేవలం 10 మంది బాలికలు మాత్రమే ఉన్నారు, ఈ సంఖ్య 1960ల నాటికి 80-100కి పెరిగింది. ఆమె 1983 వరకు ఇక్కడ బోధించారు, ప్రముఖ న్యాయనిపుణులు,  న్యాయవాదులకు బోధించారు, చివరకు న్యాయ అధ్యాపకులకు అధిపతిగా ,  విశ్వవిద్యాలయ డాన్ కూడా అయ్యారు.

1971లో, ఆమె భారతదేశంలో మహిళల స్థితిగతులపై కమిటీ (CSWI) సభ్యురాలు అయ్యారు,Agrawal, p. 61 ఆమె సహోద్యోగి, వినా మజుందార్‌తో కలిసి 1973లో మెంబర్-సెక్రటరీగా చేరారు,Agrawal, p. 62 అక్కడ ప్రచురించడం కొనసాగింది. ప్రాథమిక, సమానత్వం వైపు: భారతదేశంలో మహిళల స్థితిగతులపై కమిటీ నివేదిక (1974–75)  1979లో, మథుర రేప్ కేసులో బొంబాయి హైకోర్టు ఇచ్చిన తీర్పును భారత అత్యున్నత న్యాయస్థానం రద్దు చేసింది. ఇందులో ఒక పోలీస్ స్టేషన్ పరిధిలో పదహారేళ్ల బాలికపై అత్యాచారం చేసినందుకు ఇద్దరు పోలీసులకు శిక్ష విధించబడింది. సెప్టెంబరు 1979 వరకు నిర్దోషిగా ప్రకటించబడకుండా పోయింది, ఢిల్లీ యూనివర్సిటీకి చెందిన ప్రొఫెసర్లు ఉపేంద్ర బాక్సీ, రఘునాథ్ కేల్కర్,  సర్కార్,  పూణేకు చెందిన వసుధా ధగంవార్, తీర్పులోని సమ్మతి భావనను నిరసిస్తూ సుప్రీంకోర్టుకు బహిరంగ లేఖ రాశారు. "సమ్మతి అనేది సమర్పణను కలిగి ఉంటుంది, కానీ సంభాషణ తప్పనిసరిగా నిజం కాదు... కేసు యొక్క వాస్తవాల నుండి, స్థాపించబడినదంతా సమర్పణ మాత్రమే,,  సమ్మతి కాదు... వివాహానికి ముందు సెక్స్‌కు వ్యతిరేకంగా ఉన్న నిషేధం లైసెన్స్‌ని అందించేంత బలంగా ఉందా భారత పోలీసులు యువతులపై అత్యాచారానికి పాల్పడ్డారు.Khullar, p. 132 తరువాత జనవరి 1980లో ఆమె అత్యాచారానికి వ్యతిరేకంగా మొదటి స్త్రీవాద సమూహాన్ని ఏర్పాటు చేసింది, "ఫోరమ్ ఎగైనెస్ట్ రేప్", విస్తృతంగా నిరసనలు వెల్లువెత్తాయి,  చివరికి భారతీయ శిక్షాస్మృతి సవరించబడింది.

1980లో, ఆమె వినా మజుందార్‌చే స్థాపించబడిన ఢిల్లీలోని మహిళా అభివృద్ధి అధ్యయనాల కేంద్రం (CWDS) వ్యవస్థాపక సభ్యురాలిగా మారింది,  ఇది భారతదేశంలో మహిళల అధ్యయనాల కోర్సును ప్రభావితం చేస్తూ ప్రభావవంతమైన సంస్థగా మారింది. 1980లు,  90లలో ఆమె ఢిల్లీలోని ఇండియన్ లా ఇన్‌స్టిట్యూట్‌లో క్రిమినల్ లా బోధించారు. ఆమె 1982లో స్థాపించబడిన ఇండియన్ అసోసియేషన్ ఫర్ ఉమెన్స్ స్టడీస్ వ్యవస్థాపక సభ్యురాలు కూడా 

 వ్యక్తిగత జీవితం 
ఆమె 1951లో చంచల్ సర్కార్‌ను కలుసుకుంది, అతను కూడా కేంబ్రిడ్జ్‌లో చదువుతున్నప్పుడు, వారు 1957లో వివాహం చేసుకున్నారు  చంచల్ సర్కార్ 1963లో ప్రముఖ పాత్రికేయుడిగా, ది స్టేట్స్‌మన్‌కి సహాయ సంపాదకుడిగా,  ప్రెస్ ఇన్‌స్టిట్యూట్ ఆఫ్ ఇండియా వ్యవస్థాపక డైరెక్టర్‌గా మారారు; అతను 10 అక్టోబర్ 2005న ఢిల్లీలో మరణించాడు. ఆ దంపతులకు పిల్లలు లేరు.

ఆమె ఆ తర్వాత వారి హౌజ్ ఖాస్, ఢిల్లీ నివాసంలో నివసించడం కొనసాగించింది, ఆమె జనవరి 2009లో అద్దెదారులచే పారవేయబడింది, ఇది మీడియా కోపానికి దారితీసింది  అనేక మంది ప్రముఖ మేధావులు, న్యాయనిపుణులు, విద్యావేత్తలు, పాత్రికేయులు, కార్యకర్తలు,  డజనుకు పైగా జాతీయ సమూహాలు.,  సంస్థలు ఆమెకు సత్వర న్యాయం జరగాలని కోరుతూ ఆమెకు మద్దతుగా ముందుకు వచ్చాయి, కొందరు రాష్ట్రపతిని కూడా కలిశారు, నవంబర్ 2009లో కోర్టుల ద్వారా ఆమెకు ఇంటిని పునరుద్ధరించడానికి ముందు 

ఆమె  సంవత్సరాల వయస్సులో 23 ఫిబ్రవరి 2013న న్యూఢిల్లీలో మరణించింది.

 గ్రంథ పట్టిక 

 బ్రిగాలియా హెచ్. బామ్‌తో థర్డ్ వరల్డ్ ఉమెన్ (ది ఈవి మాథ్యూ మెమోరియల్ లెక్చర్స్) కోసం కొత్త దృక్కోణాలు . క్రిస్టియన్ ఇన్స్టిట్యూట్ ఫర్ ది స్టడీ ఆఫ్ రిలిజియన్ అండ్ సొసైటీ, 1979.
 నేషనల్ పాలసీస్ అండ్ లీగల్ రిఫార్మ్: ఇంపాక్ట్ ఆన్ ఉమెన్, ఇండియన్ కౌన్సిల్ ఆఫ్ సోషల్ సైన్స్ రీసెర్చ్, ప్రోగ్రాం ఆఫ్ ఉమెన్స్ స్టడీస్, 1980.
 రాజ్యాంగపరమైన హామీలు: మహిళల అభివృద్ధి అధ్యయనాల కోసం అసమాన సెక్స్ సెంటర్, 1986.
 జాతీయ ప్రత్యేక ఏజెన్సీలు,  మహిళా సమానత్వం: లా కమిషన్ ఆఫ్ ఇండియా . సెంటర్ ఫర్ ఉమెన్స్ డెవలప్‌మెంట్ స్టడీస్, 1988.
 వినా మజుందార్, కుముద్ శర్మతో కలిసి వ్యవసాయ మహిళలను మెరుగుపరచడానికి శాసనపరమైన చర్యలు,  విధాన దిశలు . ఇండియన్ కౌన్సిల్ ఆఫ్ అగ్రికల్చరల్ రీసెర్చ్.
 మహిళలు,  చట్టంపై హ్యాండ్‌బుక్, సం. 1 . లీగల్ లిటరసీ ప్రాజెక్ట్, డిపార్ట్‌మెంట్ ఆఫ్ అడల్ట్ కంటిన్యూయింగ్ ఎడ్యుకేషన్ అండ్ ఎక్స్‌టెన్షన్, యూనివర్సిటీ ఆఫ్ ఢిల్లీ, 1990.
 ఉమెన్స్ మూవ్‌మెంట్ అండ్ ది లీగల్ ప్రాసెస్, సెంటర్ ఫర్ ఉమెన్స్ డెవలప్‌మెంట్ స్టడీస్, 1995.
 ఎంజండరింగ్ లా: ఎస్సేస్ ఇన్ హానర్ ఆఫ్ లోటికా సర్కార్, ed. అమిత ధండా, అర్చన పరాశర్. ఈస్టర్న్ బుక్ కంపెనీ, 2005.  .

 మూలాలు 

వర్గం:20వ శతాబ్దపు భారతీయ రచయిత్రులు
వర్గం:2013 మరణాలు
వర్గం:1923 జననాలు