నగరూర్ గోపీనాథ్

నగరూర్ గోపీనాథ్ ఒక భారతీయ శస్త్రచికిత్స నిపుణుడు, భారతదేశంలో కార్డియోథొరాసిక్ శస్త్రచికిత్స నిపుణులలో ఒకరు. 1962 లో భారతదేశంలో మొట్టమొదటి ఓపెన్ హార్ట్ సర్జరీని విజయవంతంగా నిర్వహించిన ఘనత ఆయనదే. అతను ఇద్దరు భారత రాష్ట్రపతిలకు గౌరవ సర్జన్ గా పనిచేశాడు, 1974 లో నాలుగవ అత్యున్నత భారతీయ పౌర పురస్కారం పద్మశ్రీ, 1978 లో భారత ప్రభుత్వం నుండి అత్యున్నత భారతీయ వైద్య పురస్కారమైన డాక్టర్ బి.సి.రాయ్ అవార్డును అందుకున్నాడు.

 జీవిత చరిత్ర 
గోపీనాథ్ 1922 నవంబరు 13 న దక్షిణ భారత రాష్ట్రమైన కర్ణాటకలో అనేక నియోలిథిక్ పురావస్తు ప్రదేశాలు ఉన్న చారిత్రక నగరమైన బళ్లారిలో సుందరమ్మ, నాగరూర్ నారాయణరావు దంపతులకు జన్మించాడు. బళ్లారిలోని స్థానిక పాఠశాలలో పాఠశాల విద్యను అభ్యసించి, తాంబరంలోని మద్రాసు క్రిస్టియన్ కళాశాల నుండి పట్టభద్రుడయ్యాడు, తరువాత మద్రాసు వైద్య కళాశాల నుండి వైద్యశాస్త్రంలో గ్రాడ్యుయేట్ డిగ్రీని పొందాడు. బ్రిటీష్ ఇండియాలోని రాయల్ ఆర్మీ మెడికల్ కార్ప్స్ లో తన కెరీర్ ను ప్రారంభించాడు, అక్కడ అతను ప్రఖ్యాత కార్డియాలజిస్ట్ శామ్యూల్ ఓరమ్, లాహోర్, పూణే, యాంగూన్ లలో సర్జన్ లీ కోలిస్ తో కలిసి పనిచేశాడు. ఆర్మీ కార్ప్స్ నుండి పదవీ విరమణ చేసిన తరువాత, గోపీనాథ్ ఆంధ్రప్రదేశ్ లోని చిత్తూరు జిల్లా మదనపల్లె సమీపంలోని యూనియన్ మిషన్ క్షయవ్యాధి శానిటోరియం అని పిలువబడే ఆరోగ్యవరం మెడికల్ సెంటర్ లో చేరి 1951 వరకు అక్కడే పనిచేశాడు. అదే సంవత్సరం ఏప్రిల్లో, అతను క్రిస్టియన్ మెడికల్ కాలేజ్ అండ్ హాస్పిటల్ (సిఎంసిహెచ్) వారి కార్డియాలజీ విభాగంలో కార్డియో-వాస్కుల్ విభాగాన్ని ప్రారంభించిన రీవ్ హాకిన్స్ బెట్స్ వద్ద ట్రైనీగా చేరడానికి వెల్లూరుకు వెళ్ళాడు.

సిఎంసిహెచ్ కు మారడం వల్ల గోపీనాథ్కు భారతదేశంలోని ప్రసిద్ధ వైద్య వైద్యులు ఎ.కె.బసు, మెహర్జీ మెహతా, బి.ఎల్.గుప్తాలతో సంభాషించే అవకాశం లభించింది. 1957 లో, అతను రాక్ఫెల్లర్ ఫౌండేషన్ ఫెలోషిప్ పొందాడు, దీనితో అతను అమెరికాలోని మిన్నియాపోలిస్లోని మిన్నెసోటా హాస్పిటల్స్లో ఓపెన్ హార్ట్ సర్జరీ అమెరికన్ మార్గదర్శకుడు సి.వాల్టన్ లిల్లీహీ వద్ద 1958 వరకు అధునాతన శిక్షణ పొందాడు. ఆర్.హెచ్. బెట్స్ సహాయంతో, అతను 1960 లో వారి మొదటి బ్యాచ్లో సిఎంసిహెచ్ నుండి థొరాసిక్ శస్త్రచికిత్సలో ఎంఎస్ పాసయ్యాడు. అతను 1964 వరకు సిఎంసిహెచ్ లో ఉన్నాడు, ఈ కాలంలో అతను ఓపెన్ హార్ట్ సర్జరీ ప్రోగ్రామ్ కోసం ఒక పరిశోధనా ప్రయోగశాలను ఏర్పాటు చేశాడు, కుక్కలపై 20 కి పైగా పరీక్షలు నిర్వహించాడు. 1964 ఏప్రిల్ లో ఆల్ ఇండియా ఇన్ స్టిట్యూట్ ఆఫ్ మెడికల్ సైన్సెస్ (ఎయిమ్స్) లో కార్డియోథొరాసిక్ సర్జరీ విభాగానికి అధిపతిగా నియమితులయ్యారు. ఎయిమ్స్ లో అప్పటి కార్డియాలజీ విభాగాధిపతి సుజోయ్ బి.జోషితో కలిసి కార్డియాలజీ, కార్డియాక్ సర్జన్ల సంయుక్త బృందాన్ని ఏర్పాటు చేశారు.

1982లో ఎయిమ్స్ నుంచి రిటైరైన గోపీనాథ్ ఢిల్లీలోని సీతారాం భారతి ఇన్ స్టిట్యూట్ హాస్పిటల్ లో పరిశోధనలు చేశారు. ఇతడు 2007, జూన్ 3న తన 85వ యేట మరణించాడు, ఇతనికి కుమార్తె లత, ఇద్దరు కుమారులు మధు, అశోక్ ఉన్నారు.

 వారసత్వం 
భారతదేశంలో ఓపెన్ హార్ట్ సర్జరీ, పెర్ఫ్యూషన్ కు మార్గదర్శకుల్లో గోపీనాథ్ ఒకరు. 1962 లో, అతను క్రిస్టియన్ మెడికల్ కాలేజ్ అండ్ హాస్పిటల్లో కర్ణిక, వెంట్రిక్యులర్ సెప్టల్ లోపాన్ని మూసివేయడానికి మొదటి విజయవంతమైన శస్త్రచికిత్సను నిర్వహించాడు. రుమాటిక్ హార్ట్ సర్జరీ, కార్డియాక్ పేస్ మేకర్ ఇంప్లాంటేషన్ లో మార్గదర్శక పద్ధతులను ప్రవేశపెట్టారు. 1964లో ఢిల్లీలోని ఎయిమ్స్ లో ఓపెన్ హార్ట్ సర్జరీని ప్రవేశపెట్టడం వెనుక ఆయన కృషి ఉందని, ఆ సంస్థలో కార్డియోథొరాసిక్ సర్జరీ విభాగాన్ని స్థాపించారని తెలిపారు. అదే ఏడాది కార్డియోవాస్క్యులర్ థొరాసిక్ సర్జరీలో ఎంసీహెచ్ కోర్సును ప్రారంభించిన సంగతి తెలిసిందే. 1982 లో, ఎయిమ్స్ కార్డియోథొరాసిక్ సైన్సెస్ సెంటర్ ప్రారంభించినప్పుడు, గోపీనాథ్ దాని వ్యవస్థాపక చీఫ్ అయ్యారు. ఈ కేంద్రానికి స్వీడన్ ఇంటర్నేషనల్ డెవలప్ మెంట్ ఏజెన్సీ (సిడా) నుంచి ఒకటి, భారత ప్రభుత్వ సైన్స్ అండ్ టెక్నాలజీ విభాగం నుంచి రెండు గ్రాంట్లు రావడం వెనుక ఆయన కృషి ఉంది. ఈ కేంద్రం ఇప్పుడు 200 పడకల స్వతంత్ర ఆరోగ్య సంరక్షణ కేంద్రంగా అభివృద్ధి చెందింది. గోపీనాథ్ ప్రారంభ పరిశోధనలు జువెనైల్ మిట్రల్ స్టెనోసిస్, ఇది మిట్రల్ వాల్వ్ను ప్రభావితం చేసే వ్యాధి, దాని క్లినికోపథాలజికల్ లక్షణాలు, వ్యాధి నిర్వహణపై ఉన్నాయి. తరువాత, అతను తన పరిశోధనను అతిపెద్ద ధమని, అయోర్టిక్ వాల్వ్ అయిన అయోర్టాపై కేంద్రీకరించాడు, అతని ప్రయత్నాలు న్యూఢిల్లీలోని ఎయిమ్స్లో మానవ, జంతు గుండె వాల్వ్ బ్యాంకును సృష్టించడానికి సహాయపడ్డాయి. గోపీనాథ్ ప్రారంభ పరిశోధనలు జువెనైల్ మిట్రల్ స్టెనోసిస్, ఇది మిట్రల్ వాల్వ్ను ప్రభావితం చేసే వ్యాధి, దాని క్లినికోపథాలజికల్ లక్షణాలు, వ్యాధి నిర్వహణపై ఉన్నాయి. తరువాత, అతను తన పరిశోధనను అతిపెద్ద ధమని, అయోర్టిక్ వాల్వ్ అయిన అయోర్టాపై కేంద్రీకరించాడు, అతని ప్రయత్నాలు న్యూఢిల్లీలోని ఎయిమ్స్లో మానవ, జంతు గుండె వాల్వ్ బ్యాంకును సృష్టించడానికి సహాయపడ్డాయి. తరువాతి దశలలో, అతను ప్రివెంటివ్ కార్డియాలజీపై ఆసక్తిని పెంచుకున్నాడు, పోషకాహారం, యాంటీఆక్సిడెంట్ల ద్వారా వ్యాధిని ఎలా మాడ్యులేట్ చేయవచ్చో తెలుసుకోవడానికి కొరోనరీ ఆర్టరీ వ్యాధులు, దాని వ్యాధికారకం ఎపిడెమియోలాజికల్ అధ్యయనాన్ని చేపట్టాడు. భారతదేశంలో థొరాసిక్ శస్త్రచికిత్స రాక గురించి చర్చిస్తూ 1952 లో ఇండియన్ జర్నల్ ఆఫ్ మెడికల్ రీసెర్చ్ లో ప్రచురించబడిన అనేక వ్యాసాల ద్వారా అతని పరిశోధనలు డాక్యుమెంట్ చేయబడ్డాయి. 1953లో ఆయన తొలి వైద్య పరిశోధనా పత్రం ప్రచురితమైంది. అతను ప్రివెంటివ్ కార్డియాలజీపై అనేక మోనోగ్రాఫ్లను కూడా రూపొందించాడు.

గోపీనాథ్, సుజయ్ బి.రాయ్ తో కలిసి 1972 ఆగస్టులో న్యూఢిల్లీలోని ఆల్ ఇండియా ఇన్ స్టిట్యూట్ ఆఫ్ మెడికల్ సైన్సెస్ లో కార్డియాలజిస్టులు, కార్డియోథొరాసిక్ సర్జన్ల మొదటి సంయుక్త సమావేశాన్ని నిర్వహించారు. ఇండియన్ అసోసియేషన్ ఆఫ్ కార్డియోవాస్క్యులర్ అండ్ థొరాసిక్ సర్జన్స్ (ఐఏసీటీఎస్) లో వివిధ కాలాల్లో ప్రధాన కార్యదర్శిగా, అధ్యక్షుడిగా, 1985 నుంచి 1987 వరకు ఇండియన్ నేషనల్ సైన్స్ అకాడమీలో కౌన్సిల్ సభ్యుడిగా పనిచేశారు. అమెరికాలోని స్టాన్ఫోర్డ్ విశ్వవిద్యాలయంలోని స్కూల్ ఆఫ్ మెడిసిన్లో విజిటింగ్ ప్రొఫెసర్గా పనిచేసి, ప్రపంచంలోని ప్రముఖ వైద్య ప్రముఖులైన బ్రియాన్ బరాట్-బోయెస్, డెంటన్ కూలీ, క్రిస్టియన్ బెర్నార్డ్, డోనాల్డ్ రాస్లతో సన్నిహితంగా ఉండేవారు. ఆయన ఆహ్వానం మేరకు కొందరు భారతదేశాన్ని సందర్శించారు. భారతదేశంలో మొట్టమొదటి విజయవంతమైన గుండె మార్పిడి శస్త్రచికిత్స చేసిన పనంగిపల్లి వేణుగోపాల్, పద్మభూషణ్ అవార్డు గ్రహీత, చెన్నై అపోలో హాస్పిటల్స్ చీఫ్ కార్డియోథొరాసిక్ సర్జన్ ఎంఆర్ గిరినాథ్, న్యూఢిల్లీ ఎయిమ్స్ కు చెందిన ఐ.ఎం.రావు, న్యూఢిల్లీ ఎయిమ్స్ కు చెందిన ఎ.సంపత్కుమార్, స్టాన్లీ జాన్ సహా 60 మందికి పైగా కార్డియాక్ సర్జన్లకు ఆయన మార్గనిర్దేశం చేశారు.  పద్మశ్రీ అవార్డు గ్రహీత.

 అవార్డులు, సన్మానాలు 
భారతదేశంలోని ఇద్దరు అధ్యక్షులకు గౌరవ సర్జన్ గా పనిచేసిన గోపీనాథ్ 1957 లో రాక్ ఫెల్లర్ ఫౌండేషన్ ఫెలోషిప్ ను పొందారు, ఇది మిన్నెసోటా విశ్వవిద్యాలయంలో తన శిక్షణలో సహాయపడింది. అతను అమెరికాలోని నేషనల్ సైన్స్ ఫౌండేషన్, అమెరికాలోని లిల్లెహీ సర్జికల్ సొసైటీ ఫెలో, నేషనల్ అకాడమీ ఆఫ్ మెడికల్ సైన్సెస్, ఇండియన్ నేషనల్ సైన్స్ అకాడమీ (ఐఎన్ఎస్ఎ) ఎన్నికైన ఫెలో, ఈ గౌరవాన్ని అందుకున్న కొద్ది మంది వైద్య వైద్యులలో ఒకరు. న్యూఢిల్లీలోని ఆల్ ఇండియా ఇన్ స్టిట్యూట్ ఆఫ్ మెడికల్ సైన్సెస్ లో ప్రొఫెసర్ ఎమెరిటస్ గా, వోక్ హార్ట్, అసోసియేషన్ ఆఫ్ కార్డియో వాస్కులర్ అండ్ థొరాసిక్ సర్జన్స్ ఆఫ్ ఇండియా నుంచి లైఫ్ టైమ్ అచీవ్ మెంట్ అవార్డులు అందుకున్నారు. భారత ప్రభుత్వం 1974లో పద్మశ్రీ పురస్కారంతో సత్కరించింది. నాలుగు సంవత్సరాల తరువాత, అతను 1978 లో మెడికల్ కౌన్సిల్ ఆఫ్ ఇండియా నుండి వైద్య విభాగంలో అత్యున్నత భారతీయ పురస్కారమైన డాక్టర్ బి.సి.రాయ్ అవార్డును అందుకున్నాడు. 2007లో ఆయన మరణానంతరం న్యూఢిల్లీలోని ఎయిమ్స్ ఆయన గౌరవార్థం వార్షిక ఉపన్యాసాన్ని ఏర్పాటు చేసింది.



 మూలాలు 

వర్గం:2007 మరణాలు
వర్గం:1922 జననాలు
వర్గం:భారతీయ కార్డియాక్ సర్జన్లు
వర్గం:డా. బి. సి. రాయ్ అవార్డు విజేతలు
వర్గం:మద్రాసు మెడికల్ కాలేజీ పూర్వ విద్యార్థులు