తెలుగు కవిత్వం

తెలుగు కవిత్వం అనేది తెలుగు భాషలో రచించబడిన కవిత్వం. ఇది భారతదేశంలోని తెలుగు ప్రజల సాహిత్య సంపదలో ఒక ముఖ్యమైన భాగం. తెలుగు కవిత్వం యొక్క చరిత్ర చాలా పురాతనమైనది, ఇది అనేక శతాబ్దాల కాలం పాటు అభివృద్ధి చెందింది., వీటిలో ప్రేమ, విరహం, ప్రకృతి, మతం, రాజకీయం, సామాజిక సమస్యలు ఉన్నాయి.

తెలుగు కవిత్వం అనేక రకాలుగా విభజించబడింది. ప్రధాన రకాలు:

 పద్య కవిత్వం: ఇది సంస్కృత ఛందస్సుల ద్వారా నిర్వహించబడుతుంది.
 వచన కవిత్వం: ఇది ప్రామాణిక తెలుగు భాషలో రచించబడింది.
 జానపద కవిత్వం: ఇది ప్రజల నోటి నుండి నోటికి వ్యాప్తి చెందిన కవిత్వం
 భావ కవిత్వం :హృదయానుగత భావ వ్యక్తీకరణ 
 అభ్యుదయ కవిత్వం : ఇది చైతన్య పర్యవసానంగా గలది 
 విప్లవ కవిత్వం: సాయిధ పోరాట లక్ష్యంగా వచ్చిన కవిత్వం

 ఆధునిక తెలుగు కవిత్వం 
1850 నుండి నేటి వరకు ఉన్న కవిత్వాన్ని ఆధునిక కవిత్వం భావించవచ్చు.ఆధునిక కవిత్వంలో మూడు ముఖ్య ధోరణులు కనిపిస్తాయి. మొదటిది భావ కవిత్వం. రెండవది అభ్యుదయ కవిత్వం. మూడవది సాంప్రదాయ కవితా పునరుజ్జీవనo.

 కవిత్వ భాష 
కవిత్వ భాష అనేది గ్రాంథిక, వ్యావహారిక, మాండలిక భాషలతో పాటు, వీటన్నిటికీ అవతలిది. అంటే, కేవలం ఒక నిర్దిష్ట రకమైన భాషా లక్షణాలతో కూడినది కాదు. కవిత్వంలోని భావోద్వేగాలు, అనుభవాలను వ్యక్తీకరించడానికి అవసరమైన భాషే కవిత్వ భాష.

కవిత్వ భాషలోని ప్రధాన లక్షణాలు:

 సౌందర్యం: కవిత్వ భాషలోని ప్రతి పదం, పదబంధం, వాక్యం, శ్లోకం, కవిత అంతా సౌందర్యాన్ని కలిగి ఉంటాయి. ఈ సౌందర్యం భావోద్వేగాలను మరింత బలంగా ప్రేరేపిస్తుంది.
 నవీనత్వం: కవిత్వ భాష ఎల్లప్పుడూ నవీనంగా ఉంటుంది. కొత్త కొత్త భాషా లక్షణాలను ఉపయోగించి కవిత్వాన్ని సృష్టిస్తారు.
 ప్రత్యేకత: కవిత్వ భాష సాధారణ భాష నుండి భిన్నంగా ఉంటుంది. కవిత్వంలోని భాషా లక్షణాలు సాధారణ భాషలో కనిపించవు.

 మూలాలు 

వర్గం:తెలుగు
వర్గం:తెలుగు భాష
వర్గం:కవిత్వం