సురవణ దేవాలయం

సురవణ అనేది మజాపహిత్ రాజ్య కాలంలో నిర్మించిన ఒక ధార్మిక హిందూ దేవాలయం, ఇది ఇండోనేషియాలోని తూర్పు జావాలోని పారే జిల్లాకు సమీపంలోని కేదిరిలోని కాంగూ గ్రామంలో ఉంది. సా.శ. 1390లో వెంకర్ రాజకుమారుడైన విజయరాజస స్మారక చిహ్నంగా దీనిని నిర్మించినట్లు నమ్ముతారు. నేటికీ ఆలయం అస్సలు చెక్కుచెదరలేదు. ఆలయం మూలాధారం మాత్రమే దాని అసలు రూపానికి పునరుద్ధరించబడింది, ఈ నిర్మాణం చుట్టూ అనేక ఇటుకలు తిరిగి పునర్నిర్మించవలసి ఉంది.
చరిత్ర
సురవణ దేవాలయం 1390 ADలో నిర్మించబడింది, అయితే 1400లో సందర్శనలు ప్రారంభమయ్యే వరకు "అధికారికంగా" నిర్మాణం మాత్రం పూర్తి కాలేదు. ఇది వెంకర్ యువరాజు విజయరాజస స్మారక చిహ్నంగా నిర్మించబడింది. ఇది యువరాజు స్మారక చిహ్నంగా ప్రారంభం కాలేదని, అతను నియమించిన నిర్మాణం మాత్రమేనని కొందరు నమ్ముతారు. అందుకే ఎప్పుడు పూర్తయింది అనే విషయం నిర్ధారణ కాలేదు. ఆ తర్వాత చరిత్ర గురించి లేదా అది ఎలా కూల్చివేయబడిందనే దాని గురించి పూర్తిగా తెలియదు, కానీ నేడు ఇది పారే నుండి కేదిరి జిల్లాలోని కాంగూ అనే చిన్న గ్రామంలో ఉంది. ప్రస్తుతం నిపుణులు దాన్ని అసలు స్థితికి పునర్నిర్మించడానికి ప్రయత్నిస్తున్నారు.
అలంకరణ
సురవణ దేవాలయం 7.8 చదరపు మీటర్ల విస్తీర్ణంలో 4.6 మీటర్ల ఎత్తుతో ఒక మధ్యస్థ పరిమాణంలో ఉన్న ఆలయం. పాదం అనేది నిర్మాణంపైనే ఇప్పటికీ మిగిలి ఉన్న ఏకైక భాగం లేదా కళ. స్థావరంలో ఒక గ్రాడ్యుయేట్ ప్రొజెక్షన్ ఉంది, ఇది సెల్లాకు మూడు మెట్లను కలిగి ఉంటుంది, ఇది ఆలయం లోపలి గది. చాలా తూర్పు జావానీస్ దేవాలయాల మాదిరిగానే ఈ నిర్మాణం పశ్చిమ వైపు నిర్మించబడింది.

సురవణ దేవాలయం చుట్టూ అనేక విభిన్న అలంకరణలు విస్తరించి ఉన్నాయి. గోడలపై చిత్రీకరించబడిన కథలు వారు ఎదుర్కొంటున్న దిశను ప్రతిబింబించే విధంగా రూపొందించబడ్డాయి. ఉదాహరణకు, అర్జున వివాహ కథ తూర్పు ముఖంగా ఉన్న గోడపై ప్రారంభమవుతుంది, తర్వాత ఈశాన్య ముఖంగా ఉన్న గోడపై ఆపి మళ్లీ ప్రారంభమవుతుంది. అప్పుడు అది ఉత్తర గోడ వెంట కొనసాగుతుంది, తూర్పును దాటవేసి దక్షిణం వైపుకు వెళ్లి, వ్యతిరేక దిశలో, పశ్చిమానికి కొనసాగుతుంది. రిలీఫ్‌లలో చిత్రీకరించబడిన ప్రతిదీ దిశతో సంబంధం కలిగి ఉంటుంది. ఉదయించే సూర్యుని దిశ, పవిత్ర పర్వతం తూర్పు వైపున ఉన్న చెక్కడాలు ఎక్కువ మతపరమైన దృశ్యాలతో కథలలోని భాగాలు. పశ్చిమానికి ఎదురుగా ఉన్న శిల్పాలు రాక్షసులు, యుద్ధాలు, మరణాలకు సంబంధించినవిగా ఉన్నాయి. అర్జున వివాహం అనేక విభిన్న ఫ్రేమ్‌లతో నిరంతర కథనం, కానీ కొన్ని పాయింట్‌లలో నిలువు పలకలపై మూలల్లో కనిపించే శ్రీ తంజుంగ్, బుబుక్ష కథల ద్వారా ఇది అంతరాయం కలిగిస్తుంది. 1939లో గుర్తించబడే వరకు ప్యానెల్‌లు అసలు కథలో భాగంగా పరిగణించబడ్డాయి.
శైలి
ఆలయ ఉపరితలం అనేక రిలీఫ్‌లతో అలంకరించబడింది. శివునికి సేవ చేయడానికి గణేశుడు ఎంచుకున్న గణాల విగ్రహాలు లేదా సేవకుల విగ్రహాలు కూడా ఇక్కడ ఉన్నాయి. వారు తమ విస్తరించిన చేతులతో భవనాన్ని పట్టుకున్నట్లు ఉంటుంది. అవి కాండి జావి వద్ద ఉన్న నిర్మాణాలపై చూపిన బొమ్మలను పోలి ఉంటాయి. గణాల చుట్టూ చెవిపోగులు, వక్షస్థలం, నెక్లెస్, రత్నాల పట్టీ, కంకణం, చేతిపట్టీలు, చీలమండలతో కూడిన శిల్పాలు కూడా చూపబడ్డాయి. మజాపహిత్ రాజ్యం అభివృద్ధి చెందినప్పుడు, ఇలాంటి సమకాలీన సౌందర్య ప్రాతినిధ్యాలు ఉన్నాయి.

నిర్మాణం స్థావరంలో పద్దెనిమిది క్షితిజ సమాంతర ఫలకాలు, రాతి నిలువు పలకలు, మధ్యలో ఒక శిల్పకళా సౌందర్యం ఉంది. ఆలయంలోని మెట్లపై నాగాలు, మకరాలు ఉన్నాయి, ఇవి చదునైనవి, త్రిభుజాల ఆకారంలో అలంకారమైన జంతువుల శిల్పాలు విస్తృతమైన అలంకారణాలు మారాయి.
మూలాలు
 “Candi Tigowangi and Surawana.” Memories of Majapahit Kingdom. 27 November 2006. http://www.eastjava.com/books/majapahit/html/tigowangi.html
 “Java V: East Javanese Temples II.” ACSAA Color Slide Project. 27 November 2006. http://www.umich.edu/~hartspc/acsaa/Acsaa/LLabelPdf/110LL.pdf 
 Kinney, Ann R. Worshipping Siva and Buddha. Seattle: Marquand Books, Inc., 2003. 229-237.

వర్గం:దేవాలయాలు
వర్గం:ఇండోనేషియా