పంచరంగ క్షేత్రాలు

పంచరంగ క్షేత్రాలు లేదా పంచరంగాలు అనేవి హిందూ దేవాలయాల సమూహం. ఇవి విష్ణువు యొక్క ఒక రూపమైన రంగనాథుడుకు అంకితమైనవి. ఈ ఆలయాలు కావేరి నది తీరాన స్థితి చెంది ఉన్నాయి.

కావేరి నది ప్రవాహ దిశను అనుసరించి పంచరంగ క్షేత్రాలు కింది క్రమంలో ఉన్నాయి:
 శ్రీరంగపట్నం — "ఆది రంగం"గా ప్రసిద్ధి. కావేరి నది ఎగువ ప్రవాహంలో ఉన్న తొలి ఆలయం.
 శివనసముద్రం — "మధ్య రంగం"గా ప్రసిద్ధి, కర్ణాటకలో ఉంది.
 శ్రీరంగం — తిరుచిరాపల్లి సమీపంలోని దీవిలో ఉన్న ఈ ఆలయం తమిళనాడులో ఉంది. దీనిని "కస్తూరి రంగం" లేదా "అంత్య రంగం" (చివరి రంగం) అని కూడా పిలుస్తారు.
 అప్పలరంగం లేదా కోవిలడి (తిరుప్పెర్నగర్, తమిళనాడు); పరిమళ రంగనాథ పెరుమాళ్ ఆలయం (తిరుఇందలూరు, మయిలాదుతురై/మయూరం);, వాటరంగం (వటరంగం), సిర్కాసి సమీపంలో — వీటిని కూడా పంచరంగ క్షేత్రాలుగా పేర్కొంటారు.
 కొంతమంది పరిశోధకుల ప్రకారం, సారంగపాణి ఆలయం (కుంభకోణం)ను వాటరంగం స్థానంలో చేర్చిన సందర్భాలు కూడా ఉన్నాయి.

 శ్రీ రంగనాథస్వామి దేవాలయం, శ్రీరంగపట్నం 

శ్రీరంగపట్నంపై పరిపాలించిన ఒక నాయక రాజు అక్కడ కోటను నిర్మించి, కనుగొన్న సంపదతో శ్రీ రంగనాథస్వామి దేవాలయ సముదాయాన్ని విస్తరించాడు. అతని వారసులు 1495 వరకు పాలించారు. ఆ సంవత్సరంలో శ్రీరంగపట్నం విజయనగర సామ్రాజ్యం ఆధీనంలోకి వచ్చింది. ఇది కర్ణాటకలోని అతి పెద్ద దేవాలయాలలో ఒకటిగా పరిగణించబడుతుంది. ఈ ఆలయం మూడు దశల్లో నిర్మించబడింది. అంతర్గర్భాలయం హొయ్సళ కాలానికి చెందినదని భావించబడుతుంది. గోపురం విజయనగర శైలిలో నిర్మించబడింది. ఇది ఆరు అంతస్తులతో, రంగురంగుల పూతతో, విగ్రహాలతో అలంకరించబడి ఉంటుంది. రంగనాథుడి ప్రధాన విగ్రహం ఐదు తలల సర్పంపై విశ్రాంతి తీసుకుంటూ ఉన్న రూపంలో ఉంటుంది. ఇది అత్యంత ప్రాచీనమైందిగా భావించబడుతుంది. స్థానిక పురాణం ప్రకారం, ఈ విగ్రహం సుమారు 3600 సంవత్సరాల పూర్వం నాటిదని, ఇది దేవుని వరప్రసాదమని చెబుతారు. ఈ దేవాలయం ముందు ప్రాంగణంలో ఒక రథం ఉంది. దీన్ని టిప్పు సుల్తాన్ తండ్రి హైదర్ అలీ కానుకగా సమర్పించాడు. ఈ దేవాలయాన్ని తూర్పు (పూర్వ) రంగనాథ క్షేత్రంగా పిలుస్తారు. కావేరి నది పశ్చిమ భాగంలోని దీవిలో ఉన్న సమానమైన దేవాలయాన్ని పశ్చిమ రంగనాథ క్షేత్రం అంటారు. ఈ దేవాలయం మైసూరు నగరానికి సుమారు 16 కి.మీ దూరంలో ఉన్న శ్రీరంగపట్న పట్టణంలో ఉంది. ఆ పట్టణానికి ఈ దేవాలయ దేవుడు శ్రీ రంగనాథుడి పేరే పెట్టబడింది. ప్రతి సంవత్సరం పౌష మాసంలో (డిసెంబర్/జనవరి) రంగనాథ స్వామి వార్షిక జాతర దేవాలయ ప్రాంగణంలో నిర్వహించబడుతుంది.

 శ్రీ రంగనాథస్వామి దేవాలయం (శ్రీరంగం) 

శ్రీ రంగనాథస్వామి దేవాలయం తూర్పు తీర ప్రాంతంలో, శ్రీరంగం (అంత్య రంగం) ద్వీపంలో ఉంది. ఈ ద్వీపం శంఖాకారంగా కనిపిస్తుంది; శంఖం విష్ణువు చేతుల్లోని ఆభరణాలలో ఒకటి. ఈ దేవాలయంలో శ్రీ రంగనాథుడు శేషుడు పై శయనస్థితిలో దర్శనమిస్తాడు; ఆయనతో పాటు దేవీ రంగనాయకీ అమ్మవారు కూడా ఉన్నారు.Deshpande, Aruna (2005). India: A Divine Destination. pp. 274–275.

దేవాలయ స్థాపనకు సంబంధించిన అనేక పురాణకథలు ఉన్నాయి. వాటిలో ప్రముఖమైనది ఇలా చెబుతుంది: సృష్టికర్త బ్రహ్మ ఇక్కడ తపస్సు చేస్తుండగా, క్షీరసాగరంలో నుండి ఆకాశయానంలో రంగనాథుని విగ్రహం ప్రత్యక్షమైంది. బ్రహ్మ ఆ విగ్రహాన్ని స్వలోకమైన సత్యలోకముకు తీసుకెళ్లి ప్రతిదినం పూజ నిర్వహించేవాడు. అనేక శతాబ్దాల తపస్సు అనంతరం, ఈ విగ్రహం అయోధ్య రాజు ఇక్ష్వాకుకి లభించింది. తరువాత తరతరాలుగా అది ఇక్ష్వాకు వంశస్థుడైన రాముడుకు వచ్చింది. రాముడు దాన్ని తనకు సహకరించిన లంకాధిపతి విభీషణుడుకు బహుమతిగా ఇచ్చాడు.

విభీషణుడు ఆ విగ్రహాన్ని లంకకు తీసుకెళ్తూ కావేరి తీరాన స్నానం చేయడానికి శ్రీరంగంలో ఆగాడు. ఆ సమయంలో దేవుడు అక్కడే నివసించాలనే సంకల్పం వ్యక్తం చేశాడని చెబుతారు. అప్పటి నుండి ఈ క్షేత్రంలో నిరంతర పూజలు జరుగుతున్నాయి.Deshpande, Aruna (2005). pp. 363–364.Dalal, Roshen (2011). Hinduism: An Alphabetical Guide. p. 339. విభీషణుడు దుఃఖించగా, రంగనాథుడు లంక వైపునకు దక్షిణాభిముఖంగా దర్శనమిస్తున్నాడని విశ్వసిస్తారు. మరో పురాణకథ ప్రకారం, కావేరి నది దేవత స్వయంగా రంగనాథుని శ్రీరంగంలో నివసించమని ప్రార్థించిందని చెబుతారు.

ఈ దేవాలయం ఆండాళ్ అనే స్త్రీ ఆళ్వార్ సంత్‌తో కూడిన పురాణగాథకు ప్రసిద్ధి చెందింది. ఆమె శ్రీ వైష్ణవము సంప్రదాయానికి చెందినది. ఆమె గాఢభక్తితో రంగనాథునితో ప్రతీకాత్మక వివాహం జరిగింది. ఆలయ గర్భగుడిలో జరిగిన ఈ దివ్య వివాహ సమయంలో, ఆండాళ్ (దేవీ లక్ష్మీ అవతారంగా భావించబడుతుంది) రంగనాథుని విగ్రహంతో ఏకమైందని పురాణం చెబుతుంది.Dalal, Roshen (2011). p. 28.

ఈ దేవాలయానికి సంబంధించిన మరో సంఘటన 7వ శతాబ్దానికి చెందిన వైష్ణవ సంత్ విప్రనారాయణుడితో సంబంధించింది. ఆయన కావేరి నది తీరంలోని తిరుమందంగుడి గ్రామంలో జన్మించి, శ్రీరంగనాథుని అనన్యభక్తుడిగా ప్రసిద్ధి పొందాడు. శ్రీరంగంలో నివసిస్తూ దేవునికి పూలమాలలు తయారు చేసేవాడు. అయితే ఒకసారి ఆయన ఒక దేవదాసిపై మోహితుడై తప్పుదోవ పట్టాడని కథ చెబుతుంది. చివరకు రంగనాథుని కృపతో ఆయన మార్గదర్శనం పొందాడు. తరువాత ఆయనకు తొండరడిప్పొడి ఆళ్వార్ (అర్థం: “ప్రభువు పాదధూళి”) అనే బిరుదు లభించింది. ఆయన రచించిన 54 పాసురాలు నాలాయిర దివ్య ప్రబంధంలో భాగమయ్యాయి.Dalal, Roshen (2011). p. 118.

ఈ దేవాలయం కావేరి నది, దాని ఉపనది కొల్లిడం మధ్య ఏర్పడిన ద్వీపంలో ఉంది. నిర్మాణ శైలి ద్రావిడ శిల్పకళకు చెందినది. ప్రధాన గర్భగుడి 11వ శతాబ్దానికి చెందినదిగా భావించబడుతుంది; చుట్టూ ఉన్న ప్రాకారాలు, మండపాలు ప్రధానంగా 17వ–18వ శతాబ్దాలకు చెందాయి. దేవాలయ నిర్మాణానికి సుమారు 350 సంవత్సరాలు పట్టిందని చెబుతారు; నిర్వహణ కోసం 35 గ్రామాలు అనుబంధించబడ్డాయి.

గర్భగుడి చతురస్రాకారంలో ఉండి, వృత్తాకార గర్భగృహంతో నిర్మించబడింది. ఇది సుమారు 25 అడుగుల ఎత్తు గల ఏడు ప్రాకార గోడలతో చుట్టుముట్టబడి ఉంది; బయటి ప్రాకారం సుమారు 7 మైళ్ళ పరిధి కలిగి ఉంది. మొత్తం 21 గోపురాలు (కొన్ని అసంపూర్ణం) ఉన్నాయి. పశ్చిమ భాగంలో 13 అంతస్తుల రాజగోపురం 1987లో అహోబిల మఠం ద్వారా నిర్మించబడింది; ఇది సుమారు 78 అడుగుల ఎత్తు కలిగి, దూరం నుంచే కనిపిస్తుంది.

ఆలయ సముదాయంలో అనేక మండపాలు, ఉపదేవాలయాలు ఉన్నాయి. ఆయిరం కాల మండపం (వెయ్యి స్తంభాల మండపం) శిల్పకళా వైభవానికి ప్రసిద్ధి. యాత్రికుల స్నానార్థం అగ్ని తీర్థం, కోడి తీర్థం అనే రెండు ముఖ్య కుంటలు ఉన్నాయి. పొడవైన మండప మార్గాలు సుమారు 400 అడుగుల పొడవుతో, 17–21 అడుగుల వెడల్పుతో, 30 అడుగుల ఎత్తుతో నిర్మించబడ్డాయి. మొత్తం దేవాలయ విస్తీర్ణం సుమారు 865 × 657 అడుగులు.

పేవ్‌మెంట్‌లు, మెట్లు, గోడల దిగువభాగాలలో ఎరుపు, బూడిద రంగు గ్రానైట్, సైనైట్ రాళ్లు ఉపయోగించబడ్డాయి. గోడలపై గ్రిఫిన్ రూపాలు, దేవతామూర్తులు, మనుషులు, పులిలు వంటి జంతు శిల్పాలు చెక్కబడ్డాయి. దేవాలయ ప్రాకారాల మధ్య శ్రీరంగం పట్టణం సమగ్ర ప్రణాళికతో నిర్మించబడింది. ఇది దక్షిణ భారతదేశంలోని అతిపెద్ద దేవాలయంగా చెప్పబడుతుంది. వైకుంఠ ఏకాదశి ఈ దేవాలయంలో అత్యంత ప్రాముఖ్యమైన ఉత్సవం. ఈ రోజున ఏకాదశి దేవి అసురులను జయించిన సందర్భాన్ని స్మరించుకుంటారు.Ayyar, P.V. Jagadisa (1982). South Indian Shrines. p. 447. ఆ కాలానికి చెందిన ప్రసిద్ధ కవి పరాశర భట్టర్ విష్ణు సహస్రనామంపై వ్యాఖ్యానం రాసినవాడు. ఆయన శ్రీరంగంలోని రంగనాథుని విగ్రహాన్ని వర్ణిస్తూ, ఛాతిపై తులసిమాల, కౌస్తుభ మణి, వైజయంతి హారం వంటి ఆభరణాలతో అలంకరించబడినదిగా పేర్కొన్నారు. ఇవి కృష్ణుడు (విష్ణువు అవతారం) ధరించిన దివ్య ఆభరణాలేనని భావించబడుతుంది.

 శ్రీ అప్పకుడత్తాన్ పెరుమాళ్ దేవాలయం 
కుడి|thumb|248x248px|కోవిలడి అప్పాల రంగనాథర్ దేవాలయం

శ్రీ అప్పకుడత్తాన్ పెరుమాళ్ దేవాలయం (ఇంకా తిరుప్పేర్ నగర్ అని కూడా పిలుస్తారు) కావేరి నది తీరంలో, కొల్లిడం నుండి సుమారు 3 మైళ్ళు (4.8 కి.మీ)  దూరంలో ఉంది. ఇది 108 దివ్య దేశాలలో ఒకటి.Ayyar, P. V. Jagadisa (1982). South Indian Shrines. p. 533. అలాగే ఇది ప్రసిద్ధి చెందిన పంచరంగ క్షేత్రాలలో ఒకటిగా కూడా గుర్తించబడింది. గర్భగుడిలోని ప్రధాన విగ్రహం శయనస్థితిలో ఉన్న శ్రీ రంగనాథస్వామి. ఈ క్షేత్రంలోని రంగనాథుడు శ్రీరంగంలోని శ్రీ రంగనాథస్వామి దేవాలయానికి ఆదిరూపంగా (ముందస్తు రూపంగా) భావించబడుతాడు. ఆలయ విమానం ఇంద్రుడు యొక్క విమానం ఆకారంలో నిర్మించబడింది.

దేవాలయ ప్రాకారంలో “వళికట్టి వినాయక” (మార్గదర్శక వినాయకుడు) లేదా గణేశుడు విగ్రహం కూడా దర్శనమిస్తుంది. ఈ క్షేత్ర పురాణం ప్రకారం, రాజు ఉపమన్యు, పరాశర మహర్షులు ఇక్కడ అప్పకుడత్తాన్ స్వామిని దర్శించుకున్నారు. రాజు ఉపమన్యు స్వామికి నైవేద్యంగా “అప్పం” (పాన్కేక్ లాంటి ప్రసాదం) సమర్పించాడని, అందువల్ల స్వామికి “అప్పకుడత్తాన్” అనే పేరు ప్రసిద్ధి చెందిందని చెబుతారు. ఈ దేవుడు ఇంద్రుడు యొక్క అహంకారాన్ని తొలగించాడని, అలాగే మార్కండేయ మహర్షి మనసులోని మృత్యుభయాన్ని తొలగించాడని కథలు చెబుతున్నాయి. రాజు ఉపరి శిరవసు పాపాలు, శాపాల నుండి విముక్తి పొందాడని కూడా విశ్వసిస్తారు. భక్తసంత్ పెరియాళ్వార్ స్వామిని స్తుతిస్తూ “మంగళాశాసనం” గానం చేశాడు. ఆ తరువాత ఆయన మోక్షం పొందినట్లు చెబుతారు.

 శారంగపాణి దేవాలయం 

కావేరి నది తీరంలో ఉన్న కుంభకోణం పట్టణంలోని శారంగపాణి దేవాలయం దివ్య దేశాలలో ఒకటి. అలాగే ఇది ప్రసిద్ధి చెందిన పంచరంగ క్షేత్రాలలో కూడా ఒకటిగా గుర్తించబడింది. ఈ దేవాలయం తంజావూరు జిల్లాలోని తమిళనాడు, భారతదేశంలో ఉంది. ఇది కుంభకోణం రైల్వే స్టేషన్‌కు సుమారు 1.5 మైళ్ళు (2.4 కి.మీ)  దూరంలో ఉంది.Ramesh, M. S. 108 Vaishnavite Divya Desams: Divya Desams in Malai Nadu and Vada Nadu. Tirumalai-Tirupati Devasthanam. ఈ దేవాలయంలోని ప్రధాన విగ్రహం శారంగపాణి స్వామి, ఇది విష్ణువు అవతారంగా భావించబడుతుంది. క్షేత్ర పురాణం ప్రకారం, హేమ మహర్షి తపస్సు చేయగా, విష్ణువు స్వర్గం నుండి నాలుగు గుర్రాలు, ఏనుగులు లాగుతున్న రథంలో ప్రత్యక్షమయ్యాడు. ఈ దృశ్యాన్ని ఆలయ గర్భగుడిలో శిల్పరూపంలో ప్రతిబింబించారు. రథాకార నిర్మాణం గర్భగుడి రెండు వైపులా విస్తరించి కనిపిస్తుంది. ఈ పురాణం ప్రకారం, మహర్షి ఆశ్రమం ఆలయంలోని “పొత్త్రమరై క్కం” (పుష్కరిణి)గా మారిందని చెబుతారు.Ayyar, P. V. Jagadisa (1982). South Indian Shrines. p. 324.

 పరిమళ రంగనాథ పెరుమాళ్ దేవాలయం 

పరిమళ రంగనాథ పెరుమాళ్ దేవాలయం 108 దివ్య దేశాలలో ఒకటి. ఇది కావేరి నది తీరంలో, తమిళనాడులోని మయిలాడుతురై పట్టణంలో ఉంది. ఈ దేవాలయానికి సంబంధించిన పురాణగాథ భక్తుడైన దొంగ-ఆళ్వార్ సంత్ పరకాళ్ తో సంబంధించింది. ఆయన రంగనాథునిపై గాఢభక్తి కలవాడు. పురాణం ప్రకారం, దొంగతనం జీవితం గడిపిన పరకాళ్‌ను శ్రీమహావిష్ణువు స్వయంగా మార్గదర్శనం చేశాడు. ఆయనకు “నమో నారాయణాయ” అనే అష్టాక్షరి మంత్రం (ఎనిమిది అక్షరాల మంత్రం) ఉపదేశించి, అతన్ని సద్భక్తునిగా మార్చాడు. ఆ తరువాత పరకాళ్ తన మొదటి పాసురం “వాడినేన్ వాడి”తో ప్రారంభమయ్యే “పెరియ తిరుమொழి”ను ఆలపించాడు.VK (2006), p. 49.Chari (1997), pp. 29–32. తరువాత రంగనాథుడు పరకాళ్ నివసించిన తిరునగరిలో శాశ్వతంగా నివసించడానికి సమ్మతించాడని చెబుతారు. అక్కడ ఆయన పరిమళ పెరుమాళ్‌గా ప్రసిద్ధి చెందాడు. పరకాళ్ స్వయంగా ఈ దేవాలయాన్ని నిర్మించి, అక్కడే నివసిస్తూ నిరంతరం స్వామిని సేవించాడని విశ్వసిస్తారు. ఈ దేవాలయ పట్టణం ప్రస్తుతం తిరుఇందలూరుగా ప్రసిద్ధి చెందింది. ఇది తమిళనాడులోని మయిలాడుతురై తాలూకాలో, మయిలాడుతురై జిల్లా పరిధిలో ఉంది.

శతాబ్దాలుగా దేవాలయాలలో నాదస్వరము వాయించడం ఆనవాయితీగా ఉంది. అయితే దీని కోసం ప్రత్యేకమైన సాహిత్యం లేదా సంగీత ఆధారిత రచనలు ప్రారంభంలో లేకపోయాయి. తరువాత ప్రముఖ సంగీత విద్వాంసులు తమ నైపుణ్యానికి అనుగుణంగా 2 నుండి 8 స్వరాలతో కూడిన “రక్తి” అనే సంగీతరూపాన్ని రూపొందించి, పరిమళ రంగనాథ దేవాలయంలో వాయించడం ప్రారంభించారు. ఆ తరువాత ఇది నాదస్వరంలో ప్రసిద్ధిగాంచిన ప్రదర్శనగా మారింది. తిరువిలందూరులోని పరిమళ రంగనాథ దేవాలయంలో వినిపించబడే రక్తిని తిరువిలందూర్ సుబ్రహ్మణ్య పిళ్ళై, కురైనాడు నటేశ పిళ్ళై ప్రసిద్ధి చేశారు. వీరు గత తరం ప్రసిద్ధ రక్తి వాదకులుగా పేరుపొందారు. ఆధునిక కాలంలో శ్రీ రాధాకృష్ణ పిళ్ళై కూడా ఈ వాయిద్యాన్ని నైపుణ్యంగా వాయించిన ప్రముఖ కళాకారుడిగా గుర్తించబడ్డారు.

 శ్రీ రంగనాథ పెరుమాళ్ దేవాలయం, వటరంగం 
ఈ జాబితాలో చివరిగా పేర్కొనబడిన క్షేత్రం వడరంగంగా ప్రసిద్ధి చెందింది. ఇది ఇతర రంగ క్షేత్రాలన్నిటికంటే ఉత్తర దిశలో ఉన్నందున (తమిళంలో “వడ” అంటే ఉత్తరం) ఈ పేరు వచ్చింది. మరో అభిప్రాయం ప్రకారం, ఈ దేవాలయం ఒకప్పుడు వటవృక్షాల (సంస్కృతంలో “వట”) అరణ్యంలో ఉండటంతో “వట రంగం” అనే పేరు ఏర్పడింది. ప్రస్తుతం ఆ ప్రాంతంలో ఎక్కువ వటవృక్షాలు లేకపోయినా, దేవాలయ సమీపంలో ఉన్న ఒక పురాతన వటవృక్షం ఈ అభిప్రాయానికి ఆధారంగా భావించబడుతోంది.

ఇక్కడ పురాతన శైవక్షేత్రంగా ప్రసిద్ధి చెందిన జంబుకేశ్వర ఆలయం కూడా ఉంది. శ్రీ రంగనాథుడు, శ్రీ జంబుకేశ్వర స్వామి ఆలయాలు సమీపంలో ఉండటంతో, ఈ క్షేత్రం శ్రీరంగంతో సమాన పవిత్రత కలిగినదిగా భావించబడుతుంది. అయితే, ప్రకృతి వైపరీత్యాలు, కొల్లిడం నదిలో వచ్చిన ఘోర వరదల కారణంగా ప్రస్తుతం ఈ రెండు ఆలయాలు శిథిలావస్థకు చేరుకున్నాయి. ఒకప్పుడు ఈ నది ఉత్తర దిశగా (ఉత్తరవాహిని) మలుపు తిరిగి ఆలయాల సమీపంలో ప్రవహించేది. దక్షిణం నుండి ఉత్తరం వైపుకు ప్రవహించే నదిని అత్యంత పవిత్రమైనదిగా భావిస్తారు. 20వ శతాబ్ద ప్రారంభంలో వచ్చిన వరదల వల్ల వటరంగం గ్రామంలోని పెద్ద భాగం కొట్టుకుపోయింది. ఆ తరువాత కుంభకోణంలోని పంచరంగ క్షేత్రం మరింత ప్రాచుర్యం పొందినట్లు భావించబడుతుంది.

ఈ స్థలం వివిధ యుగాలలో వేర్వేరు పేర్లతో ప్రసిద్ధి చెందింది. సత్యయుగంలో ఇది “పున్నగవన క్షేత్రం”గా, త్రేతాయుగంలో “తులసివనం”గా, ద్వాపరయుగంలో “వగులారణ్యం”గా,, కలియుగంలో “వటారణ్యం”గా పిలువబడింది. ఈ దేవాలయానికి అనేక పురాణగాథలు సంబంధించినవి. ఇక్కడి రంగనాథుని మూలవిగ్రహం ఇతర రంగ క్షేత్రాలతో పోలిస్తే చిన్నదిగా ఉండటంతో, దీనిని “బాలరంగం” అని కూడా పిలుస్తారు.

ఇక్కడి శైవదేవుడు జంబుకేశ్వరుడు (ఇక్కడ “జంబునాథర్”గా పిలుస్తారు) ప్రత్యేక గర్భగుడిలో ఆరాధించబడుతున్నాడు. అయితే ఈ క్షేత్ర స్థలపురాణం గురించి పూర్తి సమాచారం అందుబాటులో లేదు. ఇక్కడి అమ్మవారు “అఖిలాండేశ్వరి”గా ప్రసిద్ధి చెందారు.

ఈ క్షేత్రానికి చేరుకోవడానికి చెన్నై–చిదంబరం రహదారిలో ప్రయాణించి, కొలెరూన్ (కొల్లిడం), సిర్కాళి గుండా వెళ్లాలి. అక్కడి నుండి ప్రధాన రహదారి విడిచి సుమారు 12 కిలోమీటర్లు ప్రయాణించిన తరువాత వటరంగం చేరుకుంటారు. ఇది సిర్కాళి, వైతీశ్వరన్‌కోయిల్ మధ్యలో ఉంది.

 మూలాలు 

వర్గం:విష్ణు దేవాలయాలు
వర్గం:తమిళనాడులోని హిందూ దేవాలయాలు
వర్గం:పంచరంగ క్షేత్రాలు