ఆవు పేడ

మతపరమైన అభిప్రాయాలు 
హిందూ మతంలో, ఆవు పేడకు క్రిమినాశక లక్షణాలు ఉన్నాయని నమ్ముతారు. దీనిని  ఇళ్లను శుభ్రం చేయడానికి మరియు ఆచారాలలో ఉపయోగించడానికి కూడా ఉపయోగిస్తారు.   పంచ-గవ్య తయారీలో, హిందూ ఆచారాలలో ఉపయోగించడానికి కూడా ఆవు పేడను ఉపయోగిస్తారు.[2] యాజ్ఞవల్క్య స్మృతి మరియు మనుస్మృతితో సహా అనేక హిందూ గ్రంథాలు - పంచ-గవ్యం ​​అనేక పాపాలను శుద్ధి చేస్తుందని చెబుతున్నాయి. శ్రేయస్సు కలిగించే దేవత అయిన లక్ష్మి ఆవు పేడలో ఎలా నివసిస్తుందో మహాభారతం లో ఒక కథ వివరిస్తుంది. పురాణంలో, లక్ష్మి ఆవులు స్వచ్ఛమైనవి,  పాపరహితమైనవి కాబట్టి వాటిని వాటి శరీరాలలో నివసించ నివ్వమని అడుగుతుంది. ఆవులు ఆమెను అస్థిరంగా మరియు చంచలంగా వర్ణిస్తూ నిరాకరిస్తాయి. లక్ష్మి తన అభ్యర్థనను అంగీకరించమని వారిని వేడుకుంటుంది, ఇతరులు ఆవులచే తిరస్కరించబడినందుకు మరియు వారి శరీరంలోని అత్యంత నీచమైన భాగంలో నివసించడానికి అంగీకరించినందుకు ఆమెను ఎగతాళి చేస్తారని చెబుతుంది. ఆవులు ఆమెను వారి పేడ మరియు మూత్రంలో నివసించడానికి అనుమతిస్తాయి. 

తాంత్రిక బౌద్ధ ఆచార మాన్యువల్లు జయవతి-నామ-మహావిద్యారాజ-ధారణి మరియు మహావైరోచనాభిసంబోధి మండల పూజా మందిరాలను శుద్ధి చేయడానికి ఆవు పేడను ఉపయోగించమని సిఫార్సు చేస్తున్నాయి.

 ఉపయోగాలు 

 ఇంధనం 
link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Tibet-5874_-_Something_smells_here!_(2212605065).jpg|thumb|ఎండిన ఆవుపేడ పిడకలు - ఇంధనంగా
పురాతన  ప్రపంచంలోని అనేక ప్రాంతాలలో, గతంలో యూరప్‌లోని పర్వత ప్రాంతాలలో, కాల్చిన,  ఎండిన ఆవు పేడను ఇంధనంగా ఉపయోగించేవారు. భారతదేశంలో, దీనిని ఉప్ల లేదా కంద అని పిలువబడే కేక్ లాంటి ఆకారాలలో ఎండబెట్టి, చులా (సాంప్రదాయ వంటగది స్టవ్) లో వంట కోసం కట్టెలకు ప్రత్యామ్నాయంగా ఉపయోగిస్తారు.

పేడను సేకరించి విద్యుత్,  ఉష్ణాన్ని  ఉత్పత్తి చేయడానికి బయోగ్యాస్‌ను ఉత్పత్తి చేయడానికి కూడా ఉపయోగించవచ్చు. ఈ వాయువు మీథేన్‌ తో సమృద్ధిగా ఉంటుంది. భారతదేశం మరియు పాకిస్తాన్‌లోని గ్రామీణ ప్రాంతాలలో మరియు ఇతర ప్రాంతాలలో పునరుత్పాదక మరియు స్థిరమైన (కానీ నిలకడలేని) విద్యుత్ వనరును అందించడానికి ఉపయోగించబడుతుంది.

 ఎరువులు 
సాధారణంగా ముదురు గోధుమ రంగులో ఉండే ఆవు పేడను తరచుగా ఎరువుగా (వ్యవసాయ ఎరువులు) ఉపయోగిస్తారు. వానపాములు మరియు పేడ పురుగులు వంటి జాతులు మట్టిలోకి  పునర్వినియోగం  చేయకపోతే, ఆవు పేడ ఎండిపోయి పచ్చిక బయళ్లలోనే ఉండిపోతుంది, పశువులకు రుచించని మేత గల నేలను  సృష్టిస్తుంది.

ఈ రోజుల్లో ఆవు పేడను పూల మరియు మొక్కల కుండల తయారీకి ఉపయోగిస్తారు. ఇది ప్లాస్టిక్ రహితం, జీవఅధోకరణం చెందగలది మరియు పర్యావరణ అనుకూలమైనది. ప్రకృతికి హాని కలిగించే ప్లాస్టిక్ గ్రో బ్యాగుల మాదిరిగా కాకుండా, ఆవు పేడ కుండలు సహజంగా కరిగి మొక్కకు అద్భుతమైన ఎరువుగా మారుతాయి. 20 జూలై 2020 నుండి, ఛత్తీస్‌గఢ్ భారత రాష్ట్ర ప్రభుత్వం గోధన్ న్యాయ్ యోజన పథకం కింద ఆవు పేడను కొనుగోలు చేయడం ప్రారంభించింది. ఈ పథకం కింద సేకరించిన ఆవు పేడను వర్మి కంపోస్ట్ ఎరువుల ఉత్పత్తికి ఉపయోగించబడుతుంది.

 నేల మరియు గోడ పూత 
అనేక సంస్కృతులలో, ఆవు పేడను సాంప్రదాయకంగా నేలలు,  గోడలకు పూత పూయడానికి ఉపయోగిస్తారు. ఆఫ్రికాలోని కొన్ని ప్రాంతాలలో, గ్రామీణ గుడిసెల అంతస్తులను ఆవు పేడతో పూస్తారు: ఇది అంతర్గత పరిశుభ్రతను మెరుగుపరుస్తుందని,  కీటకాలను తరిమికొడుతుందని నమ్ముతారు.] ఈ ఆచారానికి షోసాలో "ఉకుసిండా",  మరియు రురులి-లున్యాలాలో "గ్వాయా" వంటి వివిధ పేర్లు ఉన్నాయి. 

అదేవిధంగా, భారతదేశంలో, నేలలను శుభ్రం చేయడానికి,  నునుపుగా చేయడానికి సాంప్రదాయకంగా ఆవు పేడతో పూస్తారు. సాధారణంగా 150 BCE నాటి పురాననురు, తమిళనాడు మహిళలు తన భర్త మరణించిన 13వ రోజున ఇంటిని శుద్ధి చేయడానికి నేలలపై ఆవు పేడను పూస్తారని ప్రస్తావిస్తుంది. 1624లో భారతదేశాన్ని సందర్శించిన ఇటాలియన్ యాత్రికుడు పియట్రో డెల్లా వల్లే, స్థానికులు - క్రైస్తవులు సహా - దానిని శుద్ధి చేయడానికి మరియు కీటకాలను తరిమికొట్టడానికి ఆవు పేడతో నేలను పూయడాన్ని గమనించారు.  త్రయంబక రాసిన స్త్రీ-ధర్మ-పద్ధతి (18వ శతాబ్దం), మహాభారత పురాణం యొక్క సవరించిన సంస్కరణను వివరిస్తుంది, ఇది లక్ష్మీ దేవత ఆవు పేడలో ఎలా నివసించిందో వివరిస్తుంది, మహిళలు తమ ఇళ్లను ఆవు పేడతో పూత పూయడం ద్వారా స్వచ్ఛంగా మరియు సంపన్నంగా మార్చుకోవాలని సూచిస్తుంది. ఆధునిక తరాలలో చాలామంది ఈ ఆచారాన్ని అపరిశుభ్రంగా సవాలు చేశారు.

2021లో, భారత ప్రభుత్వ ఖాదీ మరియు గ్రామ పరిశ్రమల కమిషన్ ఖాదీ ప్రకృతిక్ పెయింట్‌ను ప్రారంభించింది, ఇది ఆవు పేడను ప్రధాన పదార్ధంగా కలిగి ఉంది, ఇది యాంటీ ఫంగల్ మరియు యాంటీ బాక్టీరియల్ లక్షణాలతో పర్యావరణ అనుకూల పెయింట్‌గా ప్రచారం చేస్తుంది.

 మూలాలు 

 బాహ్య లంకెలు