భారతీయ మిఠాయిలు

మిఠాయి (స్వీట్లు) భారత ఉపఖండంలో తియ్యని రుచిగల వంటకాలు.  భారతదేశం , బంగ్లాదేశ్ , నేపాల్ , పాకిస్తాన్,  శ్రీలంకలలో వేలాది ప్రత్యేక దుకాణాలు మిథాయిలు మాత్రమే అమ్మకం చేస్తాయి.The Sweet Side of the Subcontinent  Raison d'Etre, New York City (September 20, 2012)

భారత ఉపఖండంలో చెరకు వేల సంవత్సరాలుగా పండించబడుతోంది.  చక్కెరను శుద్ధి చేసే కళను 8000 సంవత్సరాల క్రితం (క్రీ.పూ. 6000) సింధు లోయ నాగరికత అక్కడ కనిపెట్టింది.Barbara Revsine, Indian Sweets in Chicago , Chicago Now Magazine (October 4, 2013)  "చక్కెర" అనే ఆంగ్ల పదం శుద్ధి చేసిన చక్కెరకు సంస్కృత పదం షర్కర నుండి వచ్చింది, అయితే "క్యాండీ" అనే పదం శుద్ధి చేయని చక్కెరకు సంస్కృత పదం ఖండా నుండి వచ్చింది - ఇది సరళమైన ముడి తీపి రూపాలలో ఒకటి.  దాని సుదీర్ఘ చరిత్రలో, భారత ఉపఖండంలోని వంటకాలు విభిన్నమైన మిఠాయిలను అభివృద్ధి చేశాయి. కొందరు  ప్రపంచంలో మిఠాయిలు ఇంత వైవిధ్యంగా, చాలా ఎక్కువగా, లేదా భారత ఉపఖండం వలె అర్థంతో కూడిన ప్రాంతం మరొకటి లేదని పేర్కొన్నారు.Barbara Revsine, Indian Sweets in Chicago , Chicago Now Magazine (October 4, 2013)

భారత ఉపఖండంలోని విభిన్న భాషలలో, స్వీట్లను అనేక పేర్లతో పిలుస్తారు, ఒక సాధారణ పేరు మిఠాయి . వాటిలో చక్కెర మరియు వివిధ పిండి పదార్థాలు, పాలు, పాల ఘనపదార్థాలు, పులియబెట్టిన ఆహారాలు, మూలమైన కూరగాయలు, ముడి మరియు కాల్చిన విత్తనాలు, కాలానుగుణ పండ్లు, పండ్ల గుజ్జులు మరియు పొడి పండ్లు వంటి విస్తారమైన పదార్థాలు ఉన్నాయి.  ఖీర్ మరియు బర్ఫీ వంటి కొన్ని స్వీట్లను వండుతారు, మైసూర్ పాక్ వంటి రకాలను కాల్చారు, జిలేబీ వంటి కొన్నింటిని వేయించారు, కుల్ఫీ వంటి మరికొన్నింటిని స్తంభింపజేస్తారు, మరికొన్నింటి తయారీ పద్ధతుల సృజనాత్మక కలయికను కలిగి ఉంటాయి.  స్వీట్లు,  ఇతర పదార్థాల కూర్పు,  వంటకాలు ప్రాంతాల వారీగా మారుతూ ఉంటాయి. మిఠాయిని కొన్నిసార్లు భోజనంతో వడ్డిస్తారు. తరచుగా భారత ఉపఖండంలో శుభాకాంక్షలు, వేడుక, మతపరమైన సమర్పణ, బహుమతి ఇవ్వడం, పార్టీలు, ఆతిథ్యం యొక్క రూపంగా చేర్చారు. దక్షిణాసియా పండుగలలో - హోలీ , దీపావళి,  రక్షా బంధన్ - స్వీట్లను ఇంట్లో తయారు చేస్తారు లేదా కొనుగోలు చేస్తారు, తరువాత పంచుకుంటారు.  అనేక సామాజిక సమావేశాలు, వివాహ వేడుకలు మరియు మతపరమైన పండుగలలో తరచుగా ఆహార సామాజిక వేడుక ఉంటుంది మరియు స్వీట్ల రుచులు అటువంటి వేడుకలో ముఖ్యమైన అంశం. 

మిఠాయిలు పండుగల సమయంలో ఎక్కువగా వినియోగిస్తారు. ఆ సమయంలోనే ఇవి ఎక్కువగా అందుబాటులో ఉంటాయి.

 చరిత్ర 
భారతదేశానికి చెందిన ప్రాచీన సంస్కృత సాహిత్యంలో మిఠాలు (తీపి) విందులు, నైవేద్యాలు గురించి ప్రస్తావించబడింది . ఋగ్వేదం అపూప అని పిలువబడే బార్లీతో తయారు చేసిన తీపి కేక్ గురించి ప్రస్తావించింది , ఇక్కడ బార్లీ పిండిని నెయ్యిలో వేయించి లేదా నీటిలో ఉడకబెట్టి, ఆపై తేనెలో ముంచి తయారు చేస్తారు. మాల్పువా ఈ తయారీ యొక్క పేరు, ఆవశ్యకత రెండింటినీ సంరక్షిస్తుంది.  స్వీట్లు,  వాటిని ఎలా తయారు చేయాలో విస్తృతమైన వివరణలతో కూడిన మరింత పూర్తి మనుగడలో ఉన్న గ్రంథాలలో ఒకటి మానసోల్లాస ( సంస్కృతం : मानसोल्लास ; సంస్కృతంలో అర్థం, ఒక ఆలోచన యొక్క ఆనందం,  లేదా మనస్సు, ఇంద్రియాల ఆనందం  ). ఆహారం, సంగీతం, ఇతర భారతీయ కళలపై ఈ పురాతన ఎన్సైక్లోపీడియాను అభిలషితార్థ చింతామణి (కోరికలను తీర్చే మాయా రాయి) అని కూడా పిలుస్తారు . మానసోల్లాసను 1130 CEలో హిందూ రాజు సోమేశ్వర III రచించారు . ఈ పత్రం  భోజనాలను వివరిస్తుంది, దీనిలో పాయసం (సంస్కృతం: पायसं) అని పిలువబడే బియ్యం పుడ్డింగ్ ఉంటుంది , దీనిని ఇతర దక్షిణాసియా భాషలలో ఖీర్ అని పిలుస్తారు . ఈ పత్రం ఏడు రకాల బియ్యాన్ని ప్రస్తావిస్తుంది.

మానసోల్లాస  గోధుమ పిండితో తయారుచేసిన డోనట్ అయిన గోలము , ఏలకులతో సువాసనగలది; ఘరికాస్ , నల్ల శనగ పిండి, చక్కెర సిరప్‌తో తయారుచేసిన వేయించిన కేక్; ఛనా , చక్కెర సిరప్‌లో నానబెట్టిన తాజా జున్ను, బియ్యం పిండి వడకట్టి, వడకట్టిన పెరుగు పాలను మజ్జిగతో కలిపి తయారు చేయాలని పత్రం సూచిస్తుంది;  అనేక ఇతర వంటకాలను కూడా వివరిస్తుంది . మానసోల్లాస అనేక పాల నుండి పొందిన స్వీట్లను ప్రస్తావిస్తుంది.  పాల ఘనపదార్థాలు,  ఘనీకృత పాలను ఎలా తయారు చేయాలో వివరిస్తుంది. ఇది పాలను పులియబెట్టి స్వీట్లు ఉత్పత్తి చేసే పద్ధతులను కూడా కలిగి ఉంటుంది.

భారత ఉపఖండంలో స్వీట్ల మూలం కనీసం 500 BCE నాటిదని గ్రంథాలు సూచిస్తున్నాయి, అప్పుడు ముడి చక్కెర ( గుర్రం , వెల్లం , బెల్లం) మరియు శుద్ధి చేసిన చక్కెర (సర్కర) రెండూ ఉత్పత్తి చేయబడేవని గ్రంథాలు సూచిస్తున్నాయి.  300 BCE నాటికి, భారతదేశంలోని రాజ్య అధికారులు అధికారిక పత్రాలలో ఐదు రకాల చక్కెరలను గుర్తించారు. గుప్త రాజవంశం కాలం (300–500 CE) నాటికి, చెరకు నుండి మాత్రమే కాకుండా, తాటి వంటి ఇతర మొక్కల వనరుల నుండి కూడా చక్కెర తయారు చేయబడుతోంది. మహువా పువ్వులు , బార్లీ (యవాస) మరియు తేనె  నుండి చక్కెర ఉత్పత్తి చేయబడుతుందని సుశ్రుత సంహిత నమోదు చేసింది మరియు చక్కెర ఆధారిత ఆహారాలు కూడా దేవాలయ నైవేద్యాలలో దేవతలకు భోగంగా ఉపయోగించబడ్డాయి  , ఇది ప్రార్థనల తర్వాత, భక్తులు, పేదలు లేదా ఆలయ సందర్శకులకు ప్రసాదంగా మారింది. 

మిఠాయిలు రకరకాలు
 కజ్జికాయలు
 కాజాలు
 పాలకోవా
 గులాబ్ జామ్
 బాదుషా
 జాంగ్రీ
 జిలేబి
 మైసూరుపాక్
 రసగుల్లా
 బూందీ
 లడ్లు
 సున్ని ఉండలు
 హల్వా
పీచుమిఠాయి

 మూలాలు 

 మరింత చదవడానికి 



వర్గం:వంటలు