ತುಳು ಜಾನಪದ ಪದೊ

ತುಳು ಜಾನಪದ ಸಾಹಿತ್ಯೊಡು ಮಸ್ತ್ ವಿಸಯೊಲು ಉಂಡು. ಅಯಿಟ್ಟ್ ಜನಪದ ಪದ ಪನ್ಪುನವುಲಾ ಒಂಜಿ.

 ಮೂಜಿ ಮೋನೆ ತೋಜೊಂದುಂಡು 

ಮೂಜಿ ಮೋನೆ ತೋಜೊಂದುಂಡು, ಆಜಿ ಕಣ್ಣ್ ತೂವೊಂದುಂಡು

ಲೆತ್ತನ ಲೆತ್ತನ ಇಯೇನ ಲೆತ್ತಿನಿ, ಇಜ್ಜಿಂಡ ಲೆಪ್ಪುಲೇಗೆ

ಬಚೀರೇ ತಿನ್ನೇರೇ ಬೊಡು ಸುಣ್ಣ, ಕೊರ್ಪನ ಪನ್ಲಗೆ ।।

ರಡ್ಡ್ ಮೋನೆ ತೂವೊಂದುಂಡು, ಆಜಿ ಕಾರ್ ತೋಜೊಂದುಂಡು

ಲೆತ್ತರ  ಲೆತ್ತರ  ಇರೇನ ಲೆತ್ತಿನಿ, ಇಜ್ಜಿಂಡ ಲೆಪ್ಪುಲೇಗೆ

ಕೆಲಸದ ಪೋರ್ತಗ್ ಬತ್ತ್ಂಡ ವಂದ್ ಮಾತೆರ್ಲ ತುತೆರಗ್ ।।

ತುವೋಂದಿಪ್ಪಿ ಜವಂದಿ ಪೊಣ್ಣೆ, ಕೇನ್ಲ ಎನ್ನ ಬಾಸೆನು

ನಿನ್ನನೇ ಪೊರ್ಲಗ್ ಮೈಪುರ ಮರ್ ಲಾಂಡ್, ಕೇಂಡಿನ ಕೊರ್ದಬುಡು

ಅವತಾರ ಉಂತಾದ್ ಐಕಾದೆ ಕಾಪುವೆ,ಇತ್ತೆನೆ ಪಂದ್ಬುಡು ।।

ಬಂಗಾಡಿದ ರಾಜ್ಕುಮಾರ, ಕೇನ್ಲೆ ಎನ್ನ ಬಾಸೆನು

ಪುಲ್ಲೆನೆ ಲಕ್ಕ್ ದ್ ಬರ್ ಪಿನ ಪೋರ್ತಗ್ ಕಾತ್ ದ್  ತುಯರತ್ತ

ಪೆತ್ತ  ಕಂಜಿದೊಟ್ಟು ಎನ್ನಲ್ಲ ಸೇರ್ತದ್ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಲೆತ್ತಿನತ್ ।।

ವೈಯಾರದ ಸಿಂಗಾರಿಯೆ, ಮನಸ್ ಎನ್ನ ತೆರಿದ್ ಬುಡ್ಲಾ

ಕುದಿರೆಡ್ ಕುಲ್ಲುದ್, ರಾಜನ ಭಾಷೇಡ್ ಲೆತ್ತಿನ ತಪ್ಪಾಂಡಾ..

ಸುಣ್ ಓನೆ ಬೊಡೆಂಕ್,ಎಪೊನ ಬರೊಡು ಇತ್ತೆನೆ ತೇರಿಪ್ ರಾ... ಹಾ... ।।

ಕುದುರೆ  ಎರ್ ದ್ ಬತ್ತಿ ಶೂರ ಪಂಡಿನೆನ್ ನಡಪಾದ್ ಕೊರ್ ಲೆ

ಮಾತೆರ್ಲ  ಜೆಪ್ಪಿನಪಾಗ ಸೈತಿನಕ್ಲು  ಲಕ್ನಗ..

ಮರ್ ಮರ ಜೊತ್ ಲಾಗ ಸೈತಿನ ಎರತ್ತಾ ಮಿತ್ತ್ ಡ್ ಬತ್ತ್ಂಡ್  ಕೊರ್ ವೆ.. ।।

ಅಯ್ಯೋ ಅಯ್ಯೋ ಬೊಡ್ಚಿ ಪೊಣ್ಣೆ, ಆತ್ ಪೊರ್ತು ಆವಂದೆಂಕ್

ಆಪಿನ ಪೊಪಿನ ಪಾತೆರ ಪನ್ಲ,ಆಸೆನ ಪುಟ್ಟವಡಾ

ಎನ್ನ್ ನೆ ಬಾಸೆಡ್ ಮೀರ್ ದ್ ಬುಢ್ಯಾ ಬುಡುಪಾದ್ ಪಂದ್ ಬುಡ್ಲಾ..ಆ.. ।।

ಕೇನ್ಲೆ ಕೇನ್ಲೆ ಪಾತೇರ ಕೇನ್ಲೆ, ಮಾತೇರ್ ಜಪ್ಪಿ ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಡ್ ಬಾಕಿಲ್ ಪಾಡ್ನಾಗ

ಚರ್ಮದ ಜೋಡೊನು ಪಾಡೊಂದು ಬರೊಡಿರ್,

ಐತೆನೆ ಶಬ್ದೋನು ಕೆಂಡೆನ್ ಬರ್ ಪೇ ಸುನ್ನೋನೇ ಪತ್ತೋಂದೆ... ಎ ।।

ಸೋತೆ ಪೋಣ್ಣೆ ನಿಕ್ಕ್ ಯಾನ್, ಪ್ರಾಣ ಕೊರ್ ಪೆ, ಇಯೆ ರಾಣಿ

ಪಾತೆರ ನಡಪಾಯ ತಂಕೋದ ಪೊಣ್ಣೆ, ಆತೆನ ಮದ್ಮೈನನ್

ಚರ ಚರ ಶಬ್ದೊಡ್,  ಪೊರ್ ಲೂದ್ ನಿನ್ನ ,ಪಾತೆರ  ಕುಶಿಕೊರುಂಡು..  ।।

ಮೀಸೆ  ತಿರೆಗದ್ ಕುದಿರೆದ ಮಿತ್ತ್, ಬತ್ತಿನ ರಾಜಗ್ ಬೊಡು ಗತ್ತ್

ಪಿರವೊಡು ಕುಲ್ಲಾದ್ ಕೈನ ಪತ್ತೋಂದ್, ಧೈರ್ ಯೋಡ್ ಪೊವೊಡಿರ್

ಎನ್ನನೆ ಮನಸ್ಸನ ಗೆಂದ್ಯರ್ ಸುಲಬೊಡು, ಉಡಲಗ್ ಪೆರ್ ಮಾಂಡ್ ಉಡಲಗ್ ಪೆರ್ ಮಾಂಡ್ ।।

 ಉಲ್ಲೇಕೊಲು 

ವರ್ಗೊ:ಜಾನಪದ ಗೀತೆಲು