இராஜவம்ச மக்கள்

இராஜவம்ச மக்கள் (Rajbanshi people)"In West Bengal and Bihar, they are known as "Rajbongshi and "Rajbanshi", " in Assam as "Koch," and "Koch-Rajbongshi," and in Meghalaya mainly as "Koch."  இந்தியாவின் கீழ் அசாம், கிழக்கு பீகார், கிழக்கு நேபாளத்தின் தெராய் சமவெளி, வடக்கு வங்காளத்தின் ரங்க்பூர் கோட்டம் மற்றும் பூட்டான்"The Rajbanshi as a social and cultural group are well-known to historians, sociologists and anthropologists working on northeast India. They are also familiar to those who focus on the issues surrounding minorities and indigenous groups (compare Berlie, 1982; Bessaignet, 1964; Shrestha, 2009; Wilson, 2012). A sizeable population, they are mostly concentrated in the northern parts of West Bengal and western Assam in India, in northwest Bangladesh, and the Jhapa and Morang Districts of Nepal. Although this article focuses primarily on those living in northeast India, and despite variations identified in the anthropological literature, Rajbanshi inhabiting Nepal and Bangladesh (also Bhutan and Tibet) very likely share a common historical consciousness and folklore with theirIndian kin (Das, 2009)."ஆகிய இடங்களில் வாழும் இந்தோ ஆரிய மக்கள் ஆவார்.

இவர்கள் கடந்த காலத்தில் கோச் வம்சத்துடன் தொடர்பு கொண்டிருந்தனர்.  கோச்-ராஜ்வம்சி மக்கள் இந்தோ-ஆரிய மொழியான காமதபுரி மொழியை பேசுகிறார்கள்.An early investigation of Rajbanshi language appears in the Linguistic Survey of India, published by Grierson during the colonial period...Accordingly, Das sees no value (beyond the political) in considering Rajbanshi (or Kamtapuri/Kamata, as it is also called) as a distinct dialect. கீழ் அசாம் மற்றும் கிழக்கு பீகாரில் வாழும் ராஜ்வம்சி மக்களை இதர பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பினர் பட்டியலில் அவ்வரசுகள் வைத்துள்ளது. மேலும் மேற்கு வங்கத்தில் இம்மக்கள் கோச் மக்கள், ராஜ்வம்சி மக்கள், வம்சி-பர்மன் மக்கள் என மூன்று தனித்தனி குழுக்களாக உள்ளனர். மேலும் கோச் மக்களை பழங்குடி மக்கள் வகுப்பிலும்;   இராஜ்வம்சி மக்களை பட்டியல் சமூகத்திலும்; வம்சி-பர்மன் மக்களை இதர பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பினர் பட்டியலில் சேர்த்துள்ளனர்.  நேபாளத்தில் இராஜ்வம்சி மக்கள் தெராய் சமவெளியின்  ஜன்ஜாதி மக்களில் ஒரு பகுதியாகக் கருதப்படுகிறார்கள். இவர்கள் மேற்கு வங்கத்தின் மிகப்பெரிய பட்டியல் சமூகத்தினர் ஆவார்.

2020ஆம் ஆண்டில், அசாமில் வசிக்கும் கோச்-ராஜ்வம்சி சமூகத்தின் சமூக-பொருளாதார வளர்ச்சி மற்றும் அரசியல் உரிமைகளுக்காக காமதபூர் தன்னாட்சி குழு நிறுவப்பட்டது.

இவர்கள் மேகாலயாவில் காணப்படும் கோச் இன மக்களுடன் தொடர்புடையவர்கள். ஆனால் அவர்களிடமிருந்தும், மேல் அசாமில் உள்ள இந்து கோச் இன மக்களிடமிருந்து வேறுபடுகிறார்கள். அங்கு வெவ்வேறு பழங்குடியினரிடமிருந்து மதம் மாறியவர்கள் வருகிறார்கள். "The Koch of western Meghalaya also claim relationship with those empire-building Koch. On the other hand, Koch is known as a Hindu caste found all over the Brahmaputra Valley (Majumdar 1984: 147), and receives converts to Hinduism from different tribes (Gait 1933: 43)."  ராஜ்வம்சி (அரச பரம்பரை) என்பது கோச் வம்சத்துடன் தொடர்பைக் குறிக்கிறது.

சொற்பிறப்பியல்
ராஜ்வம்சி (அரச பரம்பரை) சமூகம் 1891ஆம் ஆண்டு ஒரு இன அடையாளத்திலிருந்து தன்னைத் தூர விலக்கி, அதற்கு பதிலாக சத்திரியர் எனும் உயர் சமூக அந்தஸ்தைப் பெறுவதற்கான இயக்கத்தைத் தொடர்ந்து இந்தப் பெயரைப் பெற்றது. "From 1891 a section of the Koches were trying to dissociate themselves from their original ethnic stock by describing themselves as Rajbansis or Vratya Kshatriya (Bhanga Kshatriya) their movement ended with getting Kshatriya status, being known as Rajbansis and also enlisting themselves in the list of Scheduled Caste""In fact, the Koches in order to assert their royal lineage used to call themselves Rajbanshis. The term, Rajbanshi was also used as an effective nomenclature to subvert the processes of hierarchical subordination of the community largely by the caste Hindus during the colonial era." இவர்கள் தங்கள் சமூகத்தை கோச் வம்சத்துடன் இணைப்பதன் மூலம் சத்திரிய அடையாளத்தை நிறுவ முயன்றனர்.   1901 மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பு வரை ராஜ்வம்சிகள் அதிகாரப்பூர்வமாக கோச் என்று பதிவு செய்யப்பட்டனர். "The Rajbansi Movement gained new momentum during 1901, because in the census the Rajbansis were not treated as distinct caste separated from the Koches and they had not been given Kshatriya status. The district magistrate denied their demand. The Rajbansis were placed with the Koches in 1901 census." ராஜ்வம்சி என்ற பெயர் 19ஆம் நூற்றாண்டின் புதிய மொழியியல் ஆகும்."But it is interesting to note that neither in the Persian records, nor in the foreign accounts, nor in any of the dynastic epigraphs of the time, the Koches are mentioned as Rajvamsis.  Even the Darrang Raj Vamsavali, which is a genealogical account of the Koch royal family, and which was written in the last quarter of the 18th century, does not refer to this term. Instead all these sources call them as Koches and/or Meches."
மக்கள்தொகை வரலாறு
200px|thumb| இந்தியாவின் மேற்கு வங்காள மாநிலத்தின் வடக்கு வங்காளப் பகுதிகள்

உலகளவில், சுமார் 11-12 மில்லியன் ராஜ்வம்சி மக்கள் இருப்பதாக மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. 1971 மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பு புள்ளிவிவரங்களின்படி, வடக்கு வங்காளத்தின் மக்கள்தொகையில் 80% இராஜ்வம்சி சமூகத்தை சேர்ந்தவர்கள். கடைசியாக 2011 மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, இது வெறும் 30% ஆகக் குறைந்துள்ளதாக மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இந்திய-வங்காளதேச எல்லையில் கட்டுப்படுத்தப்படாத ஊடுருவல் மற்றும் வங்காளிகளின் ஊடுருவல் காலப்போக்கில் நிறைய மக்கள்தொகை மாற்றத்தை ஏற்படுத்தியது. கடந்த 50 ஆண்டுகளில் ஜல்பைகுரி, ஊட்லபரி, கைர்கட்டா மற்றும் ஜெய்கான் போன்ற பகுதிகளில் வங்காள முஸ்லிம்கள், பீஹாரி முஸ்லிம்கள் மற்றும் வங்காளதேச தாழ்த்தப்பட்ட நாமசூத்திரர்களின் மக்கள்தொகை வேகமாக அதிகரித்துள்ளது. எனவே காலப்போக்கில் மக்கள்தொகையில் பெஉம் மாற்றங்கள் ஏற்பட்டுள்ளது..

தொழில்
ராஜ்வம்சிகள் பாரம்பரியமாக கலப்பு விவசாயத்தை மேற்கொள்கின்றனர். ஆனால் வடக்கு வங்காளத்தில் ராஜ்வம்சிகள் எண்ணிக்கையில் ஆதிக்கம் செலுத்துவதால் அவர்களிடையே குறிப்பிடத்தக்க தொழில் வேறுபாடுகள் இருந்தன. பெரும்பாலானவர்கள் விவசாயத் தொழிலாளர்கள் (ஹலுவா) அல்லது குத்தகைதாரர்கள் (அதியார்). இவர்கள் பெரும்பாலும் தர்-சுகானிதர்கள் என்று அழைக்கப்படும் நில விவசாயிகளுக்காக வேலை செய்தனர். அவர்களுக்கு மேலே சுகந்தியர்கள் இருந்தனர். அவர்கள் தங்கள் நிலத்தை தார்-சுகனிதர்களுக்குக் குத்தகைக்கு விட முடியும். மேலும் ஜோதேதர்கள் சுகந்தியர்களுக்கும் ஜமீன்தார்களுக்கும் இடையில் இடைத்தரகர்களாகச் செயல்பட்டனர். அவர்கள் ஒரு குறிப்பிட்ட அளவு வருவாய்க்கு ஈடாக அரசாங்கத்திடமிருந்து தங்கள் நிலத்தைப் பெற்ற நில உரிமையாளர்கள். சில ராஜ்வம்சிகள் ஜமீன்தார்கள் அல்லது ஜோதேதர்களாக இருந்தனர்.
வாழ்க்கை முறை மற்றும் பண்பாடு
2019 ஆம் ஆண்டு ஆராய்ச்சியின் படி, கோச் ராஜ்வம்சி சமூகம் விவசாயம், நடனம், இசை, மருத்துவ நடைமுறைகள், பாடுதல், வீடு கட்டுதல், கலாச்சாரம் மற்றும் மொழி ஆகியவற்றின் வாய்வழி பாரம்பரியத்தைக் கொண்டுள்ளது.

இசை வடிவங்கள் கோச்-ராஜ்வம்சி கலாச்சாரத்தின் ஒருங்கிணைந்த பகுதியாகும். கோச்-ராஜ்வம்சி கலாச்சாரத்தின் முக்கிய இசை வடிவங்கள் பவாய்யா, சட்கா, சோர்ச்சுன்னி, பலாடியா, லஹன்காரி, துக்யா, பிசோஹோரா பாலா ஆகியவை அடங்கும். இத்தகைய நிகழ்ச்சிகளுக்கு பல்வேறு இசைக்கருவிகள் பயன்படுத்தப்படுகிறது. தோடோரா, சரிந்த்ரா மற்றும் பெனா போன்ற சரம் கருவிகள், தாசி, தக், கோல், தேசி தோல் மற்றும் மிருதங்கம் போன்ற இரட்டை சவ்வு கருவிகள், காங்ஸ் மற்றும் மணிகள் கான்சி, கர்தால் மற்றும் சனை, முக பன்சி மற்றும் குபா பன்சி போன்ற காற்று வாத்தியங்கள் அடங்கும்.
வரலாறு
பண்டைய காலங்களில், ராஜ்வம்சி மக்கள் வசிக்கும் நிலம் காமரூபம் என்று அழைக்கப்பட்டது. அதன் மக்கள் திபெத்திய-பர்மிய மொழிகளைப் பேசினர். 
17 ஆம் நூற்றாண்டிலிருந்து கோச்-ராஜ்வம்சி சமூகம் பிராமணச் செல்வாக்கின் கீழ் வந்தது.."From the seventeenth century onward, however, the Koch society absorbed considerable Brahmanical content. Their claim to kshatriya status emerged as  a way of reflecting and extending the new economic status of landed magnates that had arisen in the Koch society during Mughal rule. By the end of the eighteenth century this claim was filtering down the ranks of the Koch society and gaining an increasing acceptability (Ray 2002:50).""So among the mass people, the process of Hinduization was slower than in the folds of the royal family"
19ம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதி & 20ம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதி

1872 முதல் 1891 வரை, தொடர்ச்சியான ராஜ்வம்சி சமூக இயக்கங்கள் மூலம்"The social movement of the Rajbanshis is a historical fact. During the Census of 1872, the Rajbanshis of Bengal and some part of Assam were trying to dissociate themselves from the tribal Koches and frantically dependent entry in the Census as a distinct caste i.e "Rajbanshi". தற்போதைய வடக்கு வங்காளம் மற்றும் கீழ் அசாமில் பழங்குடி அல்லது அரை-பழங்குடி வடிவத்தில் வாழ்ந்த கோச் மக்களின் பகுதியினரே இராஜவம்ச மக்கள் ஆவார். சாதி படிநிலையில் தங்களை உயர்த்திக் கொள்ளும் முயற்சியில், தங்களை ராஜ்வம்சி (அரச வம்சாவளியைச் சேர்ந்தவர்கள்) என்று வர்ணித்து தங்கள் இன அடையாளத்திலிருந்து தங்களைப் பிரித்துக் கொள்ள முயன்றனர்."In 1901, many Koches in North Bengal were returned as Rajbanshis. Many of the Rajbanshis have taken sacred thread and were prepared to use force in support of their claim to be returned as Kshatriya. He also writes "No part of the Census in 1891, 1901, 1911 aroused so much excitement as the return of caste which caused a great deal heart burning and in some were returned as kshatriya quarters with threats of disturbance of the peace. The Rajbanshis claimed to be included as Kshatriya, Bratya kshatriya, Barua kshatriya" 

சமூக மேம்பாட்டிற்கான இந்த முயற்சி, கோச்சை மிலேச்சர் அல்லது காட்டுமிராண்டிகள் என்று குறிப்பிட்ட சாதி இந்துக்களிடமிருந்து சமூகம் எதிர்கொள்ளும் மோசமான நடத்தை மற்றும் அவமானத்திற்கு எதிரான எதிர்வினையாகும். </ref>  கோச் வம்சத்தின் நிறுவனர் மற்றும் 1500களின் முற்பகுதியில் இந்துமயமாக்கப்பட்டு சத்திரியர் வர்ணத்திற்கு உயர்த்தப்பட்ட ஒரு பழங்குடியினரான பிஸ்வா சின்காவின் கீழ் தங்களை சிவ-வம்சத்தவர்கள் அல்லது ராஜ்வம்சி என்று அழைத்த கோச் அரச குடும்பத்துடன் குழுவை இணைக்க ராஜ்வம்சி என்ற சொல் பயன்படுத்தப்பட்டது. </ref>:"But it is surmised this was nothing but Sanscritization of the ruling family which spread the Brahminical ideas among the tribes to bring them under the pale of Hinduism. The king Biswa Singha with his tribal origin embraced Hinduism and claim Kshatriya status. He is also known as Bishu succeeded in establishing his authority, styling himself as Raja, he first claimed Rajbanshi Kshatriya status""As both royal families call themselves Sivabangshi, so the mass of the Koches call themselves Rajbanshis as commented with royal families"

1891 ஆம் ஆண்டு வாக்கில், ராஜ்வம்சி என்று அறியப்பட்ட கோச்-சத்திரியர்களின் ஒரு பிராந்திய வகை என்பதை நிரூபிக்க, வங்காள சத்திரியர் இயக்கம் ஹரிமோகன் ரே கஜாஞ்சியால் மேற்கொள்ளப்பட்டது. அவர் இந்து சமூகத்தின் மேல்நோக்கிய இயக்கத்திற்காக "ரங்கபூர் பிராந்திய சத்திரியர் உன்னதி பிதாயானி சபா"வை நிறுவினார்.</ref>

இதை நியாயப்படுத்த, இக்குழுவினர் காளிகா புராணம், யோகினி தந்திரம் போன்ற இந்து சமய நூல்களிலிருந்து குறிப்புகளைச் சேகரித்து, இவர்கள் முதலில் சத்திரியர் வர்ணத்தைச் சேர்ந்தவர்கள் என்றும், பிராமண முனிவர் பரசுராமரால் அழிக்கப்படுவார்கள் என்ற அச்சத்தில் தங்கள் தாயகத்தை விட்டு வெளியேறி, பவுண்டர நாட்டில் (தற்போது வடக்கு வங்காளத்திலும், வங்காளதேசத்தின் ரங்கபூர் கோட்டத்திலும்  தஞ்சம் புகுந்ததாகவும், பின்னர் வங்காள சத்திரியர்கள் என்று அறியப்பட்டதாகவும் புராணங்களை உருவாக்கியது."The Rajbanshis also used the  reference of Yoginitantra, Kalika Purana, and Bhramari Tantra to establish their claim as Bratya Kshatriya or Bhanga Kshatriya." இவ்வாறு உருவாக்கப்பட்ட கதை, அவர்களின் சத்திரிய தோற்றத்தை உறுதிப்படுத்தவும், இயக்கத்திற்கான ஒரு சித்தாந்த தளமாக செயல்படவும் ஒரு உறுதியான கட்டுக்கதையை வழங்குவதாகும்."The Rajbanshis [Koch] claimed that they were originally to the kshatriya varna and left their original homeland and took shelter in a region called Paundradesh corresponding to the districts of Rangpur, Dinajpur, Bogra, and the adjacent areas in fear of annihilation of Parasurama, a Brahman sage. In order to hide their kshatriyas identity they gave up their sacred thread and started living with the local people and gradually came to be known as the Bhanga Kshatriyas or the fallen kshatriyas."" As both royal families call themselves Sivabangshi, so the mass of the Koches call themselves Rajbanshis as commented with royal families. Some of the Rajbanshis are now trying to prove that they are descendants of the Kshatriyas, who have taken shelter in North Bengal, being pursued by a Brahman hero Parsu Ram who extirpated the kshatriyas from the earth twenty one times. Some of them still call themselves Bhanga Kshatriyas." ஆனால் இது சமூகத்தில் எந்த பரந்த விளைவையும் ஏற்படுத்தத் தவறியது மற்றும் அவர்களுக்கு சத்திரிய அந்தஸ்து மறுக்கப்பட்டது.</ref>

1910ஆம் ஆண்டில், கோச்களின் அதே சாதியைச் சேர்ந்த உறுப்பினராக வகைப்படுத்தப்பட்ட ராஜ்வம்சி சத்திரியர் என்ற புதிய அடையாளத்தைக் கோரினார்கள். இந்த முறை ரங்க்பூரில் சத்திரிய சமிதியை நிறுவிய பஞ்சானன் பர்மனின் தலைமையில், அது ராஜவம்சிகளை அவர்களின் கோச் அடையாளத்திலிருந்து பிரித்து, மிதிலை, ரங்க்பூர், காமரூபம் மற்றும் கோச் பெகர் பகுதிகளின் பிராமண பண்டிதர்களிடமிருந்து அங்கீகாரத்தைப் பெற்ற பிறகு சத்திரிய தகுதியைப் பெறுவதிலும் வெற்றி பெற்றது.</ref>"The claim to Kshatriya varna status through reinvention of some mythic tales provided some credibility to the ideological foundation of the Rajbanshi movement"   இதைத் தொடர்ந்து, சர்க்கார், கோஷ், தாஸ் அல்லது மண்டல் போன்ற பழைய பாரம்பரிய குடும்பப்பெயர்களுக்குப் பதிலாக ராய், ரே, பர்மன், சின்கா, அதிகாரி போன்ற குடும்பப் பெயர்களைப் பயன்படுத்த அரசு அனுமதி வழங்கியது. ]]மேலும் 1911 மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின் இறுதி அறிக்கையில் சத்திரிய வர்ணத் தகுதி வழங்கப்பட்டது.  இந்த இயக்கம் ஆரிய  மக்கள் வலியுறுத்தும் சமஸ்கிருத போக்குகளிலும், உயர் சாதி பழக்கவழக்கங்கள் மற்றும் சடங்குகளைப் பின்பற்றுவதன் மூலம் உயர்ந்த சமூக அந்தஸ்துக்காக பாடுபடுவதிலும் வெளிப்பட்டது.{sfn|Das|2004|p=561}}

இதன் மூலம் லட்சக்கணக்கான ராஜ்வம்சிகள் கரடோயா நதியில் சடங்கு முறையில் நீராடி, இரு பிறப்பாளர் (துவிஜர்) நடைமுறைகளை ஏற்றுக்கொண்டனர். அதாவது பூணூல் அணிதல் மற்றும் ரிஷி கோத்திர குடும்பப் பெயர்களை ஏற்றுக்கொண்டனர். </ref>" In order to gratify their ritual rank aspiration they began to imitate the values, practices and cultural styles of ‘twice born’ castes that formed a part of Hindu Great tradition. Since 1912, a number of mass thread wearing ceremonies (Milan Kshetra) were organized in different districts by the ‘Kshatriya Samiti’ where lakhs of Rajbanshi's donned the sacred thread as a mark of Kshatriya status."இந்து மதத்தில் தடைசெய்யப்பட்ட பன்றிகளை வளர்ப்பது போன்ற நடைமுறைகளை அவர்கள் கைவிட்டனர்.  1872 முதல் 1911 வரை உயர் சாதியினரின் ஒரு பகுதியாக இருக்க முயற்சிக்கும் முயற்சியில், ராஜ்வம்சி கோச் மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பில் மூன்று தனித்துவமான சமூக அடையாளங்களை மேற்கொண்டார், கோச்-ராஜ்வம்சி (1872), ராஜ்வம்சி- சத்திரியர் (1891),வங்காள ராஜவம்ச சத்திரியர் (1911).</ref>ஆகிய பிரிவுகளில் வைக்கப்பட்டனர்.

இன்று கோச்-ராஜ்வம்சிகள் வடக்கு வங்காளத்தில், குறிப்பாக கீழ் அசாம், ரங்க்பூர் கோட்டம், நேபாளததின் தெராய் சமவெளி, தெற்கு பூட்டான் ஆகிய இடங்களில் காணப்படுகின்றனர். 

சில எழுத்தாளர்கள் ராஜ்வம்சி மக்கள் வெவ்வேறு இனக்குழுக்களைச் சேர்ந்தவர்கள் என்று கூறுகின்றனர்.:"Suniti Kumar Chatterji observed that Rajbanshis were Koch in origin and belonged to the larger Bodo group. They were Hinduised or semi-Hinduised and had discarded their Tibeto-Burman language, adopting northern Bengali sub-language as their tongue.": "And the various ethnological reports concur on the origin of the Rajbanshi from the Koch, the Mech and the Paliya tribes""The large tract of country called Mechpara in the Gowalparah District no doubt took its name from them, and the proprietor is a Mech; but he and most of his people repudiate this origin and call themselves Rajbangsis"  அவர்கள் தற்போதைய வடிவத்தை அடைய சமஸ்கிருதமயமாக்கலுக்கு உட்பட்டனர். மேலும் இந்த செயல்பாட்டில் அவர்களின் அசல் திபெத்திய-பர்மிய மொழிகளை இந்தோ-ஆரிய மொழிகளாக மாற்றப்பட்டது.

மேற்கோள்கள்

உசாத்துணை




















பகுப்பு:இந்து இனக்குழுக்கள்
பகுப்பு:இந்திய இனக்குழுக்கள்
பகுப்பு:நேபாள இனக்குழுக்கள்
பகுப்பு:வடகிழக்கு இந்தியாவில் உள்ள இனக்குழுக்கள்
பகுப்பு:வங்காள மக்கள்