இரகு ராய்

இரகு ராய் இயற்பெயர் இரகுநாத் ராய் சௌத்ரி (Raghu Rai) (பிறப்பு: திசம்பர் 1942) ஒரு இந்திய ஒளிப்படக் கலைஞர் மற்றும் ஒளிப்படப் பத்திரிகையாளர் ஆவார்.Raghu Rai: The Man Who Redefined Photojournalism in India  Imaging India இவர் ஹென்றி கார்டியர்-பிரெசனின் சீடராக இருந்தார். கார்டியர்-பிரெசன், அப்போது இளம் ஒளிப்படப் பத்திரிகையாளராக இருந்த இரகு ராயை 1977 இல் மேக்னம் போட்டோசு நிறுவனத்தில் சேருவதற்குப் பரிந்துரைத்தார்.

இராய் 1960-களின் நடுவில் ஒரு ஒளிப்படக் கலைஞரானார், விரைவிலேயே புது தில்லியில் உள்ள 'தி ஸ்டேட்ஸ்மேன்' பத்திரிகையின் ஊழியர்களுடன் இணைந்தார். 1976-இல், இவர் அந்தப் பத்திரிகையிலிருந்து விலகி, ஒரு சுயாதீன ஒளிப்படக் கலைஞரானார். 1982 முதல் 1992 வரை, ராய் 'இந்தியா டுடே' பத்திரிகையின் ஒளிப்படப் பிரிவு இயக்குநராகப் பணியாற்றினார். மேலும் இவர் 1990 முதல் 1997 வரை உலக பத்திரிகை புகைப்பட நடுவர் குழுவில் பணியாற்றினார். இரகு ராயின் இந்தியா: வண்ணத்தில் பிரதிபலிப்புகள் மற்றும் கருப்பு வெள்ளையில் பிரதிபலிப்புகள் ஆகிய புத்தகங்களுக்காக இவர் அறியப்படுகிறார்.

 ஆரம்பகால வாழ்க்கை 
இராய், பிரித்தானிய இந்தியாவின் பஞ்சாப் மாகாணத்தில் உள்ள ஜாங் கிராமத்தில் (தற்போது பாக்கித்தானில் உள்ளது) நான்கு குழந்தைகளில் இளையவராகப் பிறந்தார்.

 தொழில் வாழ்க்கை 
இராய் 1962 இல், ஒளிப்படக் கலைஞரான தனது மூத்த சகோதரர் ஷரம்பால் சௌத்ரியிடம் (எஸ். பவுல் என்று நன்கு அறியப்பட்டவர்) ஒளிப்படம் எடுப்பதைக் கற்கத் தொடங்கினார். 1965 இல் இவர் 'தி ஸ்டேட்ஸ்மேன்' செய்தித்தாளில் தலைமைப் ஒளிப்படக் கலைஞராகச் சேர்ந்தார். 1968 ஆம் ஆண்டு வசந்த காலத்தில், பீட்டில்சு குழுவினர் வந்திருந்தபோது, ​​ இவரும் இவரது சக ஊழியர் சயீத் நக்வியும் மகரிசியின் ஆசிரமத்திற்குச் சென்றனர்.

இராய் 1976 இல் 'தி ஸ்டேட்ஸ்மேன்' பத்திரிகையிலிருந்து விலகி, கொல்கத்தாவில் இருந்து வெளிவந்த 'சண்டே' என்ற வாராந்திர செய்திப் பத்திரிகையில் ஒளிப்பட ஆசிரியராகப் பணியாற்றினார். 1971 இல் பாரிசில் நடைபெற்ற அவரது ஒளிப்படக் கண்காட்சியால் ஈர்க்கப்பட்ட ஹென்றி கார்டியர்-ப்ரெஸ்ஸன், 1977 இல் இராயை மேக்னம் போட்டோசு நிறுவனத்தில் சேரப் பரிந்துரைத்தார்.

இராய் 1980 இல் 'சண்டே' இதழிலிருந்து விலகி, 'இந்தியா டுடே' இதழின் ஆரம்ப காலகட்டங்களில் படத் தொகுப்பாளராகவும் ஒளிப்படக் கலைஞராகவும் பணியாற்றினார். 1982 முதல் 1991 வரை, அவர் சிறப்பு இதழ்கள் மற்றும் வடிவமைப்புப் பணிகளில் ஈடுபட்டு, சமூக, அரசியல் மற்றும் கலாச்சாரத் தலைப்புகளில் ஒளிப்படக் கட்டுரைகளை வழங்கினார்.

கிரீன்பீசுக்காக, அவர் 1984 இல் போபாலில் நடந்த இரசாயனப் பேரழிவு குறித்தும், அதன் தொடர்ச்சியான விளைவுகள் மற்றும் எரிவாயுவால்  பாதிக்கப்பட்டவர்களின் வாழ்க்கையில் ஏற்படுத்திய பாதிப்புகள் குறித்தும் ஒரு ஆழமான ஆவணப்படத் திட்டத்தை நிறைவு செய்தார். இந்தப் பேரழிவை அவர் 1984 இல் இந்தியா டுடே பத்திரிகையாளராகப் பணியாற்றியபோது செய்தியாக வெளியிட்டிருந்தார். இந்தப் பணியின் விளைவாக, 'எக்சுபோசர்: எ கார்ப்பரேட் கிரைம்' என்ற புத்தகம் வெளியானதுடன், 2004 இல் பேரழிவின் 20 ஆம் ஆண்டு நிறைவுக்குப் பிறகு ஐரோப்பா, அமெரிக்கா, இந்தியா மற்றும் தென்கிழக்கு ஆசியா முழுவதும் சுற்றுப்பயணம் செய்து மூன்று கண்காட்சிகளும் நடத்தப்பட்டன. இந்தப் பேரழிவு குறித்தும், போபாலைச் சுற்றியுள்ள மாசடைந்த சூழலில் தொடர்ந்து வாழும் பாதிக்கப்பட்டவர்கள் குறித்தும் அதிக விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்துவதன் மூலம், தப்பிப்பிழைத்த பலருக்கு ஆதரவளிக்க வேண்டும் என்று இராய் விரும்பினார்.

2003 ஆம் ஆண்டில், பம்பாய் நகரில் ஜியோ பத்திரிகைக்காக ஒரு பணியில் இருந்தபோது, ​​அவர் இருமப் படமியைப் (digital camera) பயன்படுத்தத் தொடங்கினார். "அந்தத் தருணத்திலிருந்து இன்றுவரை, மீண்டும் பிலிம் கேமராவைப் பயன்படுத்தவில்லை."

2017 ஆம் ஆண்டில், அவரது மகள் அவனி ராய், தனது தந்தையின் வாழ்க்கையைப் பற்றி அறிந்துகொள்வதற்காகவும் அவரை நன்கு புரிந்துகொள்வதற்காகவும், காசுமீருக்கு அவர் மேற்கொண்ட ஒரு பயணத்தில் அவருடன் சென்றார். அந்தப் பயணம் குறித்து அவர் 'இரகு ராய்: அன் அன்ஃப்ரேம்ட் போர்ட்ரெய்ட்' என்ற ஆவணப்படத்தை வெளியிட்டார், இதை அனுராக் காஷ்யப் தயாரித்திருந்தார்.

இரகு ராய்ஸ் டெல்லி, தி சீக்ஸ், கல்கத்தா, கஜுராஹோ, தாஜ்மஹால், திபெத் இன் எக்ஸைல், இந்தியா மற்றும் அன்னை தெரசா உட்பட, இந்தியாவின் கலாச்சாரம் மற்றும் மக்களை மையமாகக் கொண்ட 18 க்கும் மேற்பட்ட புத்தகங்களை இராய் வெளியிட்டுள்ளார். அவரது ஒளிப்படக் கட்டுரைகள் டைம், லைஃப், ஜியோ, த நியூயார்க் டைம்ஸ், சண்டே டைம்ஸ், நியூஸ்வீக், தி இன்டிபென்டன்ட் மற்றும் தி நியூயார்க்கர் உள்ளிட்ட பல பத்திரிகைகள் மற்றும் செய்தித்தாள்களில் வெளிவந்துள்ளன. அவர் உலக பத்திரிகை ஒளிப்படப் போட்டியின் நடுவர் குழுவில் மூன்று முறையும், யுனெஸ்கோவின் சர்வதேச ஒளிப்படப் போட்டியின் நடுவர் குழுவில் இரண்டு முறையும் பணியாற்றியுள்ளார்.

 விருதுகள் 
 1972 வங்காளதேச போர் தொடர்பான பணிகளுக்காக  பத்மசிறீ விருது வழங்கப்பட்டது.
 1992 அமெரிக்காவிலிருந்து ஆண்டின் சிறந்த ஒளிப்படக் கலைஞர் விருது.Raghu Rai(India)
 2017  இந்திய தகவல் மற்றும் ஒளிபரப்பு அமைச்சகத்தால் வழங்கப்படும் வாழ்நாள் சாதனையாளர் விருது.
 2019 அகாடமி டெஸ் பியூக்ஸ் ஆர்ட்ஸ் புகைப்பட விருது - வில்லியம் க்ளீன்.

 பொருட்காட்சிகள் 
 1997 மீள்பார்வை – தேசிய நவீன கலைக்கூடம், புதுதில்லி, இந்தியா.A Thousand Lives by Raghu Rai Photographs from 1965-2005
 2002 இரகு ராயின் இந்தியா – ஒரு மீள்பார்வை, போட்டோ பியூசன், லண்டன்.
 2002 வோல்கார்ட் அறக்கட்டளை, வின்டர்தூர், சுவிட்சர்லாந்து.
 2003 போபால் - சாலா கான்சிலியார், வெனிசு, இத்தாலி; புகைப்பட தொகுப்பு, எல்சிங்கி, பின்லாந்து.
 2003 வெளிப்பாடு: ஒரு பெருநிறுவனக் குற்றத்தின் சித்திரம் – மிச்சிகன் பல்கலைக்கழகம், ஏன் ஆர்பர், அமெரிக்கா.
 2004 பொருட்காட்சி – காட்சியகக் கலைக்கூடம், டாக்கா, வங்காளதேசம்; லைக்கா கலைக்கூடம், பிராகா, செக் குடியரசு.
 2005 போபால் 1984–2004 – மெல்க்வெக் கலைக்கூடம், ஆம்ஸ்டர்டம், நெதர்லாந்து.
 2005 இந்தியா – கேபிடோலின் அருங்காட்சியகங்களின் மான்டமார்டினி நடுவம், ரோம், இத்தாலி.
 2007 ரென்காண்ட்ரெசு டி ஆர்லசு திருவிழா, பிரான்சு.
 2012 எனது இந்தியா – போட்டோப்ரீயோ, ஆத்திரேலியா.Raghu Rai - About The Artist
 2013 மரங்கள் (கருப்பு வெள்ளை), புதுதில்லி.
 2014 இந்தியாவின் ஒளியில்: இரகு ராயின் ஒளிப்படங்கள், ஆங்காங் சர்வதேச ஒளிப்பட விழா, ஆங்காங்.
 2015 மரங்கள், ஆர்ட் அலைவ் ​​கலைக்கூடம், தில்லி.
 2016 இரகு ராயின் மிகச்சிறந்த ஒளிப்படங்கள், ஓஜாஸ் ஆர்ட், புதுதில்லி.

மேற்கோள்கள்

பகுப்பு:1942 பிறப்புகள்
பகுப்பு:வாழும் மக்கள்
பகுப்பு:பத்மசிறீ விருது பெற்ற கலைத் துறையினர்
பகுப்பு:இந்திய ஆண் ஊடகவியலாளர்கள்