தோரதி கேரோட்

தோரதி ஆனி எலிசபெத் கரோட் (Dorothy Annie Elizabeth Garrod, 5 மே 1892 - 18 திசம்பர் 1968) என்பவர் ஒரு ஆங்கிலேய தொல்லியல் ஆய்வாளர் ஆவார். இவர் பழைய கற்காலம் குறித்த ஆய்வில் நிபுணத்துவம் பெற்றவர். இவர் 1939 முதல் 1952 வரை கேம்பிரிட்ஜ் பல்கலைக்கழகத்தில் டிஸ்னி தொல்லியல் பேராசிரியராகப் பதவி வகித்தார், மேலும் ஆக்ஸ்போர்டு அல்லது கேம்பிரிட்சு பல்கலைக்கழகத்தில்  பேராசிரியராக பதவி வகித்த முதல் பெண் இவர்தான்.

 துவக்ககால வாழ்க்கையும் கல்வியும் 
கேரோட், மருத்துவரான சர் ஆர்ச்சிபால்ட் கோரோட் மற்றும் அறுவை சிகிச்சை நிபுணர் சர் தாமஸ் ஸ்மித்தின் மகள் லாரா எலிசபெத் ஸ்மித் ஆகியோரின் மகளாவார். இவர் இலண்டனின் சாண்டோஸ் தெருவில் பிறந்தார். வீட்டிலேயே கல்வி பயின்றார்.  வீட்டு ஆசிரியையாக இருந்த இசபெல் ஃப்ரை இவரது முதல் ஆசிரியர் ஆவார்.  வால்டர் ஜெசோப்பின் மகளுடன், ஒன்பது வயதில் ஹார்லி தெருவில் ஃப்ரை தனக்கு கற்பித்ததை கேரோட் நினைவு கூர்ந்தார். பின்னர் இவர் செயிண்ட் ஆல்பன்ஸில் உள்ள பிர்க்லேண்ட்ஸ் பள்ளியில் பயின்றார்.

பமீலா ஜேன் ஸ்மித், கேரோட்டைப் பற்றி பின்வருமாறு எழுதுகிறார்: "கேரோட் பிரிட்டனின் அறிவுசார் மேட்டுக்குடியில் ஒரு குறிப்பிடத்தக்க உறுப்பினராக இருந்தார். இவரின் தந்தை, சர் ஆர்ச்சிபால்ட் கரோட், ஆக்ஸ்போர்டில் மருத்துவப் பேராசிரியராகப் பணியாற்றினார், மேலும் அவர் உயிர்வேதியியல் மரபியலின் நிறுவனர் என்று கருதப்படுகிறார்; இவரது தாத்தா கிங்ஸ் கல்லூரி மருத்துவமனையைச் சேர்ந்த சர் ஆல்ஃபிரட் கேரோட், விக்டோரியா மகாராணியின் சிறப்பு மருத்துவராகவும், வாத நோய்கள் குறித்த ஒரு முன்னணி நிபுணராகவும் இருந்தார்." 

கேரோட் 1913 ஆம் ஆண்டு கேம்பிரிட்ஜில் உள்ள நியூன்ஹாம் கல்லூரியில்  சேர்ந்தார். அங்கு பண்டைய மற்றும் பாரம்பரிய வரலாற்றைப் படித்தார் பின்னர் தொல்லியலை ஒரு அறிமுகப் பாடமாக கற்றார். 1916 இல்  கல்லூரிப் படிப்பை முடித்தார். 1916 இல் பட்டம் பெற்ற நேரத்தில், இவர் தன் இரு சகோதரர்களான லெப்டினன்ட் ஆல்ஃபிரட் நோயல் கரோட் மற்றும் லெப்டினன்ட் தாமஸ் மார்ட்டின் கரோட் ஆகியோரை இழந்தார். இருவரும் முதலாம் உலகப் போரில் போரில் கொல்லப்பட்டனர். இவரது மூன்றாவது சகோதரர் லெப்டினன்ட் பாசில் ரஹெர்  பிரான்சில் ஸ்பானிஷ் இன்ஃப்ளூயன்சாவால் இறந்தார். இவர் தன் வருங்கால கணவரை  இழந்ததாக வதந்தி உள்ளது. இவர் 1919 வரை கத்தோலிக்க மகளிர் லீக்கில் தன்னார்வளராகப் பணிபுரிந்தார். பின்னர் இவர் மால்ட்டாவுக்குச் சென்றார், அங்கு இவரின் தந்தை போர் மருத்துவமனைகளின் தலைவராகப் பணியாற்றினார். மேலும் அவர் உள்ளூர் தொல்லலியலில் ஆர்வம் காட்டத் தொடங்கினார். இவர்  ரோமன் கத்தோலிக்க சமையத்துக்கு மாறிய தேதியில் கணிசமான கருத்து வேறுபாடு உள்ளது, ஆனால் கேம்பிரிட்ஜுக்கு வருவதற்கு முன்பே கேரோட் கத்தோலிக்க சமயத்திகு மாறியதாகத் தெரிகிறது.

 தொழில் 
இடது|thumb|1928 ஆம் ஆண்டில் அமெரிக்க வரலாற்றுக்கு முந்தைய ஆராய்ச்சிப் பள்ளியின் ஜார்ஜ் மற்றும் எட்னா உட்பரியுடன் கரோட் நிற்கிறார்.
இவரது குடும்பம் இங்கிலாந்து திரும்பி, ஆக்ஸ்போர்டில் குடியேறியது. அங்கு கேரோட் 1921 ஆம் ஆண்டு மானுடவியலில் பட்டயப் படிப்பை படித்தார். இவரது குறிப்புகளிலிருந்து, அந்தப் பட்டயப் படிப்பின் வழியாக  தொல்லியல் மற்றும் மானுடவியல் ஆகிய இரண்டும் இவருக்கு  நன்கு அறிமுகமாகின என்பது தெளிவாகிறது. சமூக மானுடவியலில் விரிவுரையாளராகவும் பட்டறிவு மிக்க அகழ்வாராய்வாளராகவும் இருந்த ராபர்ட் ரானுல்ஃப் மாரெட் என்பவர் இவருக்கு கற்பித்தார். 1921 ஆம் ஆண்டில் பட்டம் பெற்றபோது, ஒரு சில மாணவிகளில் ஒருவராக சிறப்புத் தகுதி பெற்றார். இதன் பிறகு இவர் ஒரு அறிவுசார் தொழிலாக பழைய கற்காலத் தொல்லியலை உணர்ந்தார்.  கேரோட் 1922 முதல் 1924 வரை, பாரிசில் உள்ள இன்ஸ்டிடியூட் டி பேலியோன்டாலஜி ஹுமைன் என்ற கல்வி நிறுவனத்தில், வரலாற்றுக்கு முந்தைய கால ஆய்வாளரான எம். எல்'அபே பிரூயலுடன் இணைந்து படித்தார்.

1926 ஆம் ஆண்டில், கேரோட் தனது முதல் கல்விசார் படைப்பான பிரிட்டனின் பின்னைப் பழங்கற்காலம் என்பதை வெளியிட்டார், இதற்காக இவருக்கு ஆக்ஸ்போர்டு பல்கலைக்கழகம் பி.எஸ்சி. பட்டம் வழங்கியது.

புரூயிலின் அழைப்பை ஏற்று, 1925 மற்றும் 1927 க்கு இடையில் ஏழு மாதங்கள் ஜிப்ரால்டரில் உள்ள டெவில்ஸ் டவர் குகை என்ற தளத்தை ஆய்வு செய்தார்  இது ஃபோர்ப்ஸ் கற்சுரங்கத்திலிருந்து 350 மீட்டர் தொலைவில் இருந்தது. 1925 ஆம் ஆண்டில் கேரோட் இந்த குகையில், இப்போது ஜிப்ரால்டர் 2 என்று அழைக்கப்படும் இரண்டாவது முக்கியமான  ஒரு நியாண்டர்தால் மண்டை ஓட்டைக் கண்டுபித்தார். அதுவே சர்வதேச அளவில் அங்கீகரிக்கப்பட்ட இவரது முதல் அகழ்வாய்வு ஆகும். கேரோட் தனது பிற்கால வாழ்க்கையில் பல அசாதாரண எலும்புக்கூடுகளைக் கண்டறிந்தார், ஆனால் அந்த மண்டை ஓடுகள் நியண்டர்தால் என்ற வரையறைக்குள் பொருந்தவில்லை. 1928 ஆம் ஆண்டில், தெற்கு குர்திசுதானுக்குள் நுழைந்த முதல் பயணக் குழுவிற்கு இவர் தலைமை தாங்கினார். மேல் மெசபதோமியாவிற்கும் சிரியாவிற்கும் இடையில் பழங்காலக் கற்கால மக்கள் இடம்பெயர்ந்ததற்கான ஆதாரங்களை அவர் தேடினார். இந்தப் ஆய்வானது ஹசார் மெர்ட் குகை மற்றும் ஜார்ஜி குகை போன்ற இடங்களில் சோதனை ஆய்வுகளை மேற்கொள்ள காரணமாயிற்று. 
1929 ஆம் ஆண்டு பாலத்தீனத்தில் உள்ள கார்மேல் மலையில் உள்ள வாடி எல்-முகாரா தளத்தில் அகழ்வாய்வுகளை வழிநடத்த கேரட் நியமிக்கப்பட்டார். இது அமெரிக்க வரலாற்றுக்கு முந்தைய ஆய்வுப் பள்ளி மற்றும் யெருசலேமில் உள்ள பிரித்தானிய தொல்லியல் பள்ளி ஆகியவற்றின் கூட்டுத் திட்டமாக இருந்தது. 1929 மற்றும் 1934 இக்கு இடையில் 12 விரிவான களப்பணிக் காலங்கள் கொண்ட ஆய்வுப் பணிகள் நிறைவடைந்தன. அந்த ஆய்வின் முடிவுகள்  வரலாற்றுக்கு முந்தைய காலத்தைப் பற்றிய துள்ளியமான தரவுகளைத் தந்து அக்காலகட்டத்தைப் புரிந்துகொள்வதற்கு முக்கியமானதாக உள்ளது. டோரோதியா பேட்டுடன் நெருக்கமாகப் பணியாற்றிய இவர், தபூன், எல்-வாட், எஸ்-ஸ்குல், ஷுக்பா ,  கெபாரா குகைப் பகுதிகளில் பழைய கற்காலம், நடு பழைய கற்காலம், பிந்தைய பழைய கற்காலக் குடியேற்றங்களின்  நீண்ட வரிசையை நிரூபித்தார்.  எஸ்-ஸ்குல், எல்-வாட் ஆகியவற்றில் இவர் மேற்கொண்ட அகழ்வாய்வுகளைத் தொடர்ந்து, பின் நடுகற்கால  நூத்துபியப் பண்பாடுக்கான ( ஷுக்பா குகையின் இருப்பிடமான வாடி நாட்டிலிருந்து ) பண்பாட்டுப் பெயரை உருவாக்கினார். லெவண்டில் உள்ள குகைத் தளங்களில் இவர் மேற்கொண்ட அகழ்வாய்வுகள், ஜெபா மற்றும் லிஜ்சிம் போன்ற உள்ளூர் கிராமங்களிலிருந்து பணியமர்த்தபட்ட பிரத்தியேக பெண் தொழிலாளர்களைக் கொண்டே நடத்தப்பட்டன. இந்தப் பெண்களில் ஒருவரான யுஸ்ரா, தபூன் 1 நியாண்டர்தால் மண்டை ஓட்டைக் கண்டுபிடித்த பெருமைக்குரியவர். 1948-இல் ஜெபா, லிஜிம் ஆகிய கிராமங்கள் அழிக்கப்பட்டன, மேலும் பாலஸ்தீனியக் குழுவின் பெரும்பாலான உறுப்பினர்களைக் கண்டுபிடிக்க இயலவில்லை. 1937 இல், கரோட் தி ஸ்டோன் ஏஜ் ஆஃப் மவுண்ட் கார்மெல்  என்ற நூலை வெளியிட்டார். இது அத்துறையில் ஒரு முன்னோடி  படைப்பாகக் கருதப்படுகிறது. 1938 இல், இவர் பல்கேரியாவுக்குச் சென்று பச்சோ கிரோ என்ற பழங்காலக் குகையை அகழாய்வு செய்தார்.
நியூன்ஹாம் கல்லூரியின் தொல்லியல் மற்றும் மானுடவியல் துறை இயக்குநர் உள்ளிட்ட கல்விப் பதவிகளை வகித்த பிறகு, இவர் 1939 மே 6 அன்று கேம்பிரிட்ஜில் டிஸ்னி தொல்லியல் பேராசிரியராகப் பதவி ஏற்றார். இந்தப் பதவியில் 1952 வரை இருந்தார். இவரது நியமனம் மாணவிகளால் உற்சாகமாக வரவேற்கப்பட்டது. மேலும் இவருக்கு மரியாதை செய்யும் விதமாக நியூன்காமில் ஒரு "கல்லூரி விருந்து" நடத்தப்பட்டது, அதில் ஒவ்வொரு உணவுப் பொருளுக்கும் ஒரு தொல்லியல் பொருளின் பெயர் சூட்டப்பட்டிருந்தது. கூடுதலாக, கேம்பிரிட்ஜ் ரிவியூ இதழ், "தொல்லியல் துறையின் பேராசிரியர் பதவிக்கு ஒரு பெண் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டது, பல்கலைக்கழகத்தில் ஆண்களுக்கும் பெண்களுக்கும் இடையிலான முழுமையான சமத்துவத்தை நோக்கிய ஒரு மகத்தான முன்னேற்றமாகும்" என்று எழுதியது. அந்த நேரத்தில் கேம்பிரிட்ஜ் பல்கலைக்கழகத்தில் பாலின சமத்துவம் என்பது எட்டாக் கனியாகவே இருந்தது:  பெண்ணாக இருந்ததால், கேரோட்டால் பல்கலைக்கழகத்தில் முழு உறுப்பினராக இருக்க முடியாத நிலை இருந்தது. எனவே பல்கலைக்கழக விவகாரங்கள் குறித்து பேசுவோ,  வாக்களிக்கவோ அனுமதிக்கபடவில்லை.  இது 1948 வரை தொடர்ந்தது, அதன்பிறகே பெண்கள் பல்கலைக்கழகத்தின் முழு உறுப்பினர்களாக ஆயினர்.

1941 முதல் 1945 வரை, கேரோட் பல்கலைக்கழகத்தில் இருந்து விடுப்பு எடுத்துக்கொண்டு இரண்டாம் உலகப் போரின்போது பெண்கள் துணை விமானப்படையில் (WAAF) பணியாற்றினார். இவர் அரச விமானப்படையின் மெட்மென்ஹாம் ஒளிப்பட விளக்கப் பிரிவில் ஒரு அலகு அதிகாரியாக (விமான அதிகாரிக்கு இணையான பதவி) நியமிக்கப்பட்டிருந்தார்.

போருக்குப் பிறகு, கேரோட் தனது பணிக்குத் திரும்பி, உலக வரலாற்றுக்கு முந்தைய காலம் குறித்த ஒரு பாடத்திட்டத்தை  அறிமுகப்படுத்துவது உட்பட அத் துறையில் பல மாற்றங்களை மேற்கொண்டார். முன்னர் வரலாற்றுக்கு முந்தைய காலம் என்பது குறிப்பாக பிரெஞ்சு அல்லது ஐரோப்பியாவில் நிலவிய காலமாகக் கருதப்பட்ட நிலையில், கேரோட் இந்த விசயத்தை உலக அளவில் விரிவுபடுத்தினார். தொல்லியல் ஆய்வுகளின் கட்டமைப்பிலும் கேரோட் மாற்றங்களைச் செய்தார். இதன் மூலம்  வரலாற்றுக்கு முந்தைய தொல்லியல் துறையில் இளங்கலைப் படிப்புகளை வழங்கும் முதல் பிரித்தானிய  பல்கலைக்கழகமாக கேம்பிரிட்ஜை மாற்றினார். பல்கலைக்கழக கோடை விடுமுறையின் போது, கேரோட் பிரான்சுக்குச் சென்று  ஜெர்மைன் ஹென்றி-மார்ட்டினுடன் ஃபோன்டெசெவாட் குகையிலும், சுசான் டி செயின்ட் மாத்துரினுடன் ஆங்கிள்ஸ்-சுர்-எல்'ஆங்லின் என்ற இடத்திலும் என இரண்டு முக்கியமான இடங்களில் அகழ்வாய்வு செய்தார்.

 பிற்கால வாழ்க்கை 
1952 ஆம் ஆண்டு ஓய்வு பெற்ற பிறகு, கேரோட் பிரான்சுக்கு குடிபெயர்ந்தார், ஆனாலும் ஆய்வுகளையும், அகழ்வாய்வுப் பணிகளையும் தொடர்ந்தார். 1958 ஆம் ஆண்டில், 66 வயதில், டயானா கிர்க்பிரைடின் உதவியுடன் லெபனானில் உள்ள ஆட்லவுன் முனையில் அகழ்வாய்வு மேற்கொண்டார். அடுத்த ஆண்டு, சாலை மற்றும் இருப்புப் பாதைகட்டுமானத்தால் ஒரு குறிப்பிடத்தக்க குகை பாதிக்கப்பட்டதால், ராஸ் எல் கெல்பி என்ற இடத்தில் அகழாய்வு மேற்கொள்ளும்படி  அவரிடம் கோரப்பட்டது. ஹென்றி-மார்ட்டின், டி செயிண்ட் மாதுரின் ஆகியோர் ஏழு வாரங்கள் கேரோட்டுக்கு உதவினர், எஞ்சிய பொருட்கள் விரிவான ஆய்வுக்காக பெய்ரூட்டின் தேசிய அருங்காட்சியகத்திற்கு கொண்டு செல்லப்பட்டன. 1963 ஆம் ஆண்டில், இளைய தொல்லியல் ஆய்வாளர்கள் குழுவுடன் அவர் மீண்டும் ஆட்லவுனுக்கு மீண்டும் சென்றார். ஆனால் அவரது உடல்நிலை மோசமடையத் தொடங்கியது. அதனால்  இவர் பெரும்பாலும் தளங்களுக்கு அடிக்கடி வர  முடியவில்லை.

1968 ஆம் ஆண்டு கோடையில், கேம்பிரிட்ஜில் உள்ள தன் உறவினர்களைப் பார்க்கச் சென்றபோது கேரோட்டுக்கு பக்கவாதம் ஏற்பட்டது. திசம்பர் 18 ஆம் நாள் 76 வயதில் அங்குள்ள ஒரு முதியோர் இல்லத்தில் காலமானார்.

 மேற்கோள்கள் 

பகுப்பு:ஆங்கிலேய உரோமன் கத்தோலிக்கர்கள்
பகுப்பு:பிரித்தானிய அறிவியலாளர்கள்
பகுப்பு:பிரித்தானியப் பெண் அறிவியலாளர்கள்
பகுப்பு:1968 இறப்புகள்
பகுப்பு:1892 பிறப்புகள்
பகுப்பு:பிரித்தானியத் தொல்லியலாளர்கள்