மலாயா மக்கள் சமூகவுடைமை முன்னணி

மலாயா மக்கள் சமூகவுடைமை முன்னணி அல்லது சோசலிச முன்னணி (ஆங்கிலம்: Malayan Peoples' Socialist Front அல்லது Socialist Front (SF); மலாய்: Barisan Sosialis Rakyat Malaya; (Barisan Sosialis); சீனம்: 马来亚人民社会主义阵线) என்பது மலேசிய சோசலிசக் கட்சிகளின் இடதுசாரி கூட்டணி ஆகும். மலேசிய பொதுத் தேர்தல் வரலாற்றில் மிக நீண்ட காலம் நிலைத்திருந்த எதிர்க்கட்சி கூட்டணிகளில் இதுவும் ஒன்றாகும்.

1957-ஆம் ஆண்டில் மலாயா விடுதலை நாள் அன்று, மலேசிய மக்கள் கட்சி (Parti Rakyat Malaysia); மற்றும் மலாயா தொழிலாளர் கட்சி (Labour Party of Malaya) ஆகியவற்றால் இந்த கூட்டணி உருவாக்கப்பட்டது.Penang Story: Facing Up to Storm Clouds : The Labour Party of Malaya, Penang Division, 1963 – 1969 R.K Vasil, (1971) Politics in a Plural Society: A Study of Non-Communal Political Parties in West Malaysia, p 185  1964-ஆம் ஆண்டில், தேசிய மரபுக் கட்சி (NCP) கூட்டணியில் இணைந்தது.Rahman, (1997) Pemikiran Islam di Malaysia: sejarah dan aliran, p130  

1965-ஆம் ஆண்டில் மலேசிய மக்கள் கட்சி (PRM) சோசலிச முன்னணிக் கூட்டணியை விட்டு வெளியேறியது. இதன் பின்னர் தேசிய மரபுக் கட்சி (NCP) செயலற்றதாக மாறியது. மலாயா மக்கள் சமூகவுடைமை முன்னணியில் (SF) எஞ்சியிருந்த ஒரே கட்சியான மலாயா தொழிலாளர் கட்சி (LPM), சனவரி 10, 1966 அன்று மலாயா மக்கள் சமூகவுடைமை முன்னணியைக் கைவிட்டு அதன் சொந்தக் கொடிக்குத் திரும்பியது.

வரலாறு
இந்தக் கூட்டணி, மலாயா விடுதலை நாளில் இரு பல இனக் கட்சிகளால் உருவாக்கப்பட்டது. ஒரு கட்சி, மலாய் இடதுசாரித் தலைமையைக் கொண்ட மலேசிய மக்கள் கட்சி (Parti Rakyat Malaysia); மற்றொரு கட்சி மலாயாவின் சீனர் சிறுபான்மையினரால் பெருமளவில் ஆதரிக்கப்பட்ட மலாயா தொழிலாளர் கட்சி. (Labour Party of Malaya) ஆகும். இந்தக் கூட்டணியின் முதல் தலைவர் மலேசிய மக்கள் கட்சியின் தலைவர் அகமது போசுதமாம் ஆவார்.

1959 பொதுத் தேர்தலில், சோசலிச முன்னணி (SF) சிலாங்கூர், ஜொகூர் மற்றும் பினாங்கு தொகுதிகளில் 8 இடங்களைப் பெற முடிந்தது. தொகுதிகளில் பதிவான வாக்குகளில் 34.6%-ஐ பெற்றது. 

மலேசிய நாடாளுமன்றத்தில் மூன்றாவது இடம்

மலாயா தொழிலாளர் கட்சி ஆறு இடங்களில் வெற்றி பெற்றது. அவை: 
 டத்தோ கெராமாட் மக்களவைத் தொகுதி (லிம் கீன் சீவ்); 
 செபராங் செலாத்தான் மக்களவைத் தொகுதி (வீரப்பன் வீராத்தான்); 
 தஞ்சோங் மக்களவைத் தொகுதி (டான் போக் கின்); 
 பங்சார் மக்களவைத் தொகுதி (வி. டேவிட்); 
 பத்து மக்களவைத் தொகுதி (நிங் ஆன் டெக்). 
 ரவாங் மக்களவைத் தொகுதி (லியு யோங் பெங்).

மலேசிய மக்கள் கட்சி இரு இடங்களில் வெற்றி பெற்றது. அவை: 
 செதாபாக் மக்களவைத் தொகுதி (அகமது போசுதமாம்)
 டாமன்சாரா மக்களவைத் தொகுதி (கராம் சிங் வீரய்யா)

1959 பொதுத் தேர்தலில் சோசலிச முன்னணி நாடளாவிய நிலையில் 13% வாக்குகளைப் பெற்றது. இதனால் மலேசிய கூட்டணி கட்சி மற்றும் மலேசிய இசுலாமிய கட்சிக்குப் அடுத்த நிலையில் மலேசிய நாடாளுமன்றத்தில் மூன்றாவது பெரிய கட்சியாக உருமாற்றம் பெற்றது.

1961 சட்டமன்றத் தேர்தலகள்
1961-ஆம் ஆண்டு பினாங்கு சட்டமன்றத் தேர்தலில் பினாங்கின் ஜார்ஜ் டவுனில் உள்ள 14 இடங்களில் 13 இடங்களை சோசலிச முன்னணி கைப்பற்ற முடிந்தது. முன்னாள் வேளாண்துறை அமைச்சர் அசீஸ் இசாக், தனது தேசிய மரபுக் கட்சியை கூட்டணியில் சேர்த்தபோது, மலாயா மக்கள் சமூகவுடைமை முன்னணி மேலும் வலுப்பெற்றது. மலேசிய மக்கள் கட்சியை (PRM) வழிநடத்துவதில் கவனம் செலுத்துவதற்காக 1961-ஆம் ஆண்டு அகமது போசுதமாம் மலாயா மக்கள் சமூகவுடைமை முன்னணியின் தலைவர் பதவியைத் துறப்பு செய்தார்.

1963-ஆம் ஆண்டில், இந்தோனேசியா - மலேசியா மோதல் நிகழ்வுகளுக்குப் பிறகு, அரசாங்கம் பல எதிர்க்கட்சி அரசியல்வாதிகள் மற்றும் ஆர்வலர்களின் மீது நடவடிக்கை எடுத்தது. மலாயா மக்கள் சமூகவுடைமை முன்னணியின் தலைவர்கள் இந்தோனேசியா மற்றும் சீனாவுக்கு ஆதரவானவர்களாகக் காணப்பட்டார்.Maidin, (2004), The Unsung Heroes,  p120   இதனால் சோசலிச முன்னணித் தலைவரும்; மற்றும் பலரும் கைது செய்யப்பட்டனர்.

மேலும் காண்க

 மலேசிய மக்கள் கட்சி
 மலாயா தொழிலாளர் கட்சி
 மலேசிய அரசியல் கட்சிகள்

மேற்கோள்கள்

வெளி இணைப்புகள்

பகுப்பு:மலேசிய அரசியல் கட்சிகள்
பகுப்பு:மலேசிய அரசியல் வரலாறு