இந்தியாவில் விமானப் போக்குவரத்து

இந்தியாவில் விமானப் போக்குவரத்தை இராணுவம் மற்றும் சிவில் விமானப் போக்குவரத்து என பரவலாகப் பிரிக்கலாம். இந்தியா ஒரு விரிவான சிவில் விமானப் போக்குவரத்து வலையமைப்பைக் கொண்டுள்ளது மற்றும் சர்வதேச விமானப் போக்குவரத்து சங்கத்தின் (IATA) படி, உலகில் வேகமாக வளர்ந்து வரும் விமானப் போக்குவரத்துச் சந்தைகளில் ஒன்றாகும்.
இந்தியாவில் முதல் வணிக விமானப் போக்குவரத்து 1911 பிப்ரவரி 18 அன்று நடந்தது. மார்ச் 1953 இல், இந்திய நாடாளுமன்றம் விமான நிறுவனச் சட்டத்தை நிறைவேற்றியது, இதன் மூலம் அந்த நேரத்தில் சுயாதீனமாக இயங்கிய எட்டு உள்நாட்டு விமான நிறுவனங்கள் இரண்டு அரசாங்கத்திற்குச் சொந்தமான நிறுவனங்களாக இணைக்கப்பட்டன. 1932 ஆம் ஆண்டு அதன் தோற்றத்தைக் கண்டறியும் ஏர் இந்தியா, இந்தியாவின் கொடி விமான நிறுவனமாகும். 1931 இல் நிறுவப்பட்ட சிவில் விமானப் போக்குவரத்து இயக்குநரகம் (DGCA), சிவில் விமானப் போக்குவரத்து அமைச்சகத்தின் கீழ் செயல்படும் சிவில் விமானப் போக்குவரத்துக்கு பொறுப்பான ஒழுங்குமுறை அமைப்பாகும். சிவில் விமானப் போக்குவரத்து உள்கட்டமைப்பை நிர்வகிப்பதற்கு இந்திய விமான நிலைய ஆணையம் பொறுப்பாகும். 2025 ஆம் ஆண்டு நிலவரப்படி, 33 சர்வதேச, 11 வரையறுக்கப்பட்ட சர்வதேச விமான நிலையங்கள் மற்றும் 100 க்கும் மேற்பட்ட உள்நாட்டு மற்றும் தனியார் விமான நிலையங்கள் உள்ளன. 1990 களில் கட்டுப்பாடு நீக்கம், 2025 ஆம் ஆண்டு நிலவரப்படி, ஆண்டுதோறும் 200 மில்லியனுக்கும் அதிகமான விமானப் பயணிகளைக் கையாளும் பெரும்பாலான போக்குவரத்தை பூர்த்தி செய்யும் தனியார் நிறுவனங்களுக்கு இந்தத் துறையைத் திறந்தது.

பாதுகாப்பு அமைச்சகத்தின் கீழ் உள்ள இந்திய ஆயுதப்படைகள் இராணுவ நடவடிக்கைகளுக்குப் பொறுப்பாகும். ராயல் இந்திய விமானப்படை 1932 அக்டோபர் 8 ஆம் தேதி நிறுவப்பட்டது, அதன் முதல் படைப்பிரிவு ஏப்ரல் 1933 இல் இயக்கப்பட்டது. பின்னர் இது 1950 இல் இந்திய விமானப்படையாக மாறியது மற்றும் இந்தியாவின் முக்கிய இராணுவ விமான இயக்குநராக உள்ளது. இந்திய விமானப்படை இந்தியா முழுவதும் பல்வேறு விமானங்கள் மற்றும் விமான தளங்களின் தொகுப்பைப் பராமரிக்கிறது. இந்திய இராணுவம், இந்திய கடற்படை மற்றும் இந்திய கடலோர காவல்படை ஆகியவை துணைப் பாத்திரத்தில் விமான உள்கட்டமைப்பைப் பராமரிக்கின்றன.

 வரலாறு 
இந்தியாவில் முதல் வணிக விமானப் போக்குவரத்து பிப்ரவரி 18, 1911 அன்று அலகாபாத்திலிருந்து நைனிக்கு 9.7 கிலோமீட்டர் (6 மைல்) தூரம் நடந்தது, ஹென்றி பெக்வெட் 6,500 அஞ்சல்களை ஏற்றிச் செல்லும் ஹம்பர் பைபிளேன் மூலம் பறந்தார். டிசம்பர் 1912 இல், இந்திய மாநில விமான சேவைகள் இம்பீரியல் ஏர்வேஸுடன் இணைந்து லண்டன்-டெல்லி விமானத்தை அறிமுகப்படுத்தின, இது இந்தியாவுக்கான முதல் சர்வதேச விமானமாகும்.1915 இல், டாடா சன்ஸ் கராச்சி மற்றும் மெட்ராஸ் இடையே ஒரு வழக்கமான விமான அஞ்சல் சேவையைத் தொடங்கியது, இது இந்தியாவின் தெற்குப் பகுதியில் விமானப் போக்குவரத்தின் தொடக்கத்தைக் குறிக்கிறது.கல்கத்தா, அலகாபாத் மற்றும் பம்பாயில் முதல் சிவில் விமான நிலையங்களின் கட்டுமானம் 1924 இல் தொடங்கியது. ஏப்ரல் 1927 இல், 1931 இல் அமைக்கப்பட்ட சிவில் விமானப் போக்குவரத்து இயக்குநரகம் (DGCA) உடன் சிவில் விமானப் போக்குவரத்துத் துறை அமைக்கப்பட்டது. 1927 ஆம் ஆண்டு இந்திய விமானி சங்கமும், 1930 ஆம் ஆண்டு மெட்ராஸ் பறக்கும் சங்கமும் நிறுவப்பட்டன. 1932 ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 15 ஆம் தேதி, இந்திய விமானி ஜே. ஆர். டி. டாடா, கராச்சியிலிருந்து பம்பாயின் ஜூஹு விமான நிலையத்திற்கு அஞ்சல்களை ஏற்றிச் செல்லும் ஒரு புஸ் மோத் விமானத்தை ஓட்டினார்; மேலும் அந்த விமானம் மெட்ராஸுக்குத் தொடர்ந்தது, இது பின்னர் 1946 ஆம் ஆண்டு ஏர் இந்தியாவாக மாறிய டாடா ஏர்லைன்ஸின் தொடக்கத்தைக் குறிக்கிறது.
இடது|thumb|1971 ஆம் ஆண்டு இந்திய-பாகிஸ்தான் போரின் போது இந்திய விமானப்படை மிக்-21 ஜோடி.

 மேற்கோள்கள்