சோனாரி தூபங்கள்

சோனாரி (Sonari Stupas) என்பது புத்த தூபங்களின் ஒரு பழங்கால மடாலய வளாகத்தின் தொல்பொருள் தளமாகும். ஒரு மலையில் அமைந்துள்ள இந்த இடம், இந்தியாவின் மத்தியப் பிரதேசத்தின் சாஞ்சிக்கு தென்மேற்கே சுமார் 10 கி.மீ. தொலைவில் அமைந்துள்ளது.ASI Sonari page இது சலமத்பூர் தொடருந்து நிலையத்திற்கு அருகில் அமைந்துள்ளது.

 வரலாறு 
இந்த தூபிகள் 1850ஆம் ஆண்டு அலெக்சாண்டர் கன்னிங்காமினால் தோண்டப்பட்டது. இவர் இங்கு நினைவுச்சின்னங்கள் அடங்கிய இரண்டு பெட்டிகளைக் கண்டுபிடித்தார்.British Library Online மிகவும் அலங்காரமான நினைவுச்சின்னங்களில் ஒன்று, இன்று விக்டோரியா மற்றும் ஆல்பர்ட் அருங்காட்சியகத்தில் காணப்படுகிறது.

இரண்டாவது தூபியின் நினைவுச்சின்னக் கிடங்கில் பிராமி எழுத்துகளில் பொறிக்கப்பட்ட கல்வெட்டுகள், சாஞ்சி தூபி எண்.2 மற்றும் அந்தர் தூபிகளின் நினைவுச்சின்னக் கிடங்கில் காணப்படும் புத்த துறவிகளின் பெயர்களைக் குறிப்பிடுகின்றன. இவர்கள்: கசபகோடா, மஜ்ஜிமா, கோசிகிபுடா, கோடிபுடா மற்றும் அபகிரா.Huu Phuoc's Buddhist Architecture The p.148 இந்த துறவிகளின் சாம்பல் இந்த மூன்று தூபிகளுக்கு இடையில் பிரிக்கப்பட்டதாகத் தெரிகிறது.

எனவே தூபி 1 மற்றும் தூபி 2 கட்டப்பட்ட தேதி சாஞ்சி தூபி எண்.2 இன் கட்டுமான தேதிக்கு சமமாக இருக்க வேண்டும். என்வே இது கிமு 125-100 காலத்திற்குட்பட்டது.

சாஞ்சியைச் சுற்றியுள்ள நான்கு தூபக் குழுக்கள் இருபது கிலோமீட்டர் சுற்றளவில் உள்ளன. இவை தென்கிழக்கில் போஜ்பூர் மற்றும் அந்தர், தென்மேற்கில் சோனாரி மற்றும் மேற்கில் சத்தாரா.Buddhist Circuit in Central India: Sanchi, Satdhara, Sonari, Andher, Travel ... p31  மேலும் தெற்கே, சுமார் 100 கி. மீ. தொலைவில், சரு மரு உள்ளது.

 தூபி 1 
1851 ஆம் ஆண்டு அலெக்சாண்டர் கன்னிங்காமும் எப். சி. மெய்சியும் சோனாரியின் தூபி 1ல் அகழ்வாராய்ச்சி செய்தனர். இந்த தூபியில் ஒரு சிறிய சோப்புக்கல் நினைவுச்சின்னம் இருந்தது.

 தூபி 2 
1851ஆம் ஆண்டு அலெக்சாண்டர் கன்னிங்காம் மற்றும் எஃப்.சி. மைசி ஆகியோர் சோனாரியின் தூபி எண். 2ல் அகழ்வாராய்ச்சி மேற்கொண்டனர். இந்த தூபியில் மூன்று சிறிய நினைவுச்சின்னங்கள் இருந்தன. இரண்டு சோப்புக்கல் மற்றும் ஒன்று பாறை படிகத்தால் ஆனவை. இத்துடன் ஒரு குறிப்பிட்ட அளவு எலும்பு சாம்பல் மற்றும் ஒரு மரத் துண்டு. பிரதான நினைவுச்சின்னம் தாமரை மொட்டைப் போல வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது. நினைவுச்சின்னத்தின் கீழ் பாதியை அலங்கரிக்கும் செதுக்கப்பட்ட இதழ்கள் உள்ளன. இது ஒரு கடைசல் இயந்திரத்தினால் இயக்கப்பட்டு, பின்னர் தோள்பட்டை மற்றும் கீழ் உடலில் தாமரை இதழ் பட்டைகளுடன் புடைப்புச் சிற்பம் செதுக்கப்பட்டது. இதே நேரத்தில் மேல் பகுதியில் எட்டு செவ்வக பெட்டிகளாகப் பிரிக்கப்பட்ட ஒரு பெரிய பகுதி உள்ளது. இவை ஒவ்வொன்றிலும் ஒரு யானை, குதிரை, மான் அல்லது இறக்கைகள் கொண்ட சிங்கம் உள்ளன. இவை மௌரியப் பேரரசின் காலத்தின் பொதுவான வடிவங்கள் ஆகும். இந்த கண்டுபிடிப்புகள் 1854இல் தி பில்சா டோப்ஸில் எ கன்னிங்காமால் வெளியிடப்பட்டன.Notice from Victoria and Albert Museum

புத்தர் இறந்ததிலிருந்து அவரது நினைவுச்சின்னங்களைப் பாதுகாத்து வணங்குவது வழக்கமாக இருந்து வந்தது. அசோகர் பேரரசர் (கிமு 268-233 இல்) பௌத்த மதத்திற்கு மாறி, நம்பிக்கையின் ஆற்றல்மிக்க பாதுகாவலராக இருந்தபோது, புத்தரின் வாழ்க்கையில் முக்கியமான இடங்களைக் குறிக்கும் வகையில், தொடர்ச்சியான தூபங்கள், நினைவுச்சின்னங்களின் மேடுகள் பேரரசு முழுவதும் அமைக்கப்பட்டன. இந்த நடைமுறை தொடர்ந்தது, மேலும் இந்த நினைவுச்சின்னங்களின் கொள்கலன் கிமு 200 இல் புதைக்கப்பட்டது. இந்தக் காலகட்டத்தின் நினைவுச்சின்ன வைப்புத்தொகைகள் பொதுவாக புத்தரின் நினைவுச்சின்னங்களின் அசல் வைப்புத்தொகைகளைக் குறிக்கின்றன.

 மேற்கோள்கள் 

 வெளியிணைப்புகள் 

 ASI சோனாரி பக்கம்
 சிறிய ஸ்தூப நினைவுச்சின்னம் எண்.2 (பிரிட்டிஷ் அருங்காட்சியகம்)
 ஸ்தூப நினைவுச்சின்னம் எண்.2 (விக்டோரியா மற்றும் ஆல்பர்ட் அருங்காட்சியகம்)
 ஸ்தூப நினைவுச்சின்னம் எண்.2 (விக்டோரியா மற்றும் ஆல்பர்ட் அருங்காட்சியகம்)

பகுப்பு:பௌத்த கட்டிடங்கள்