1,2-டைபுரோமோடெட்ராகுளோரோயீத்தேன்

1,2-டைபுரோமோடெட்ராகுளோரோயீத்தேன் (1,2-Dibromotetrachloroethane) என்பது C2Br2Cl4 என்ற மூலக்கூற்று வாய்ப்பாட்டால் விவரிக்கப்படும் ஒரு கரிம ஆலைடு சேர்மமாகும். இது கண்ணீரை வரவழைக்கும் ஆவிகளை வெளியிடும் ஒரு படிகத் திண்மப் பொருளாகும். ஒரு பூஞ்சைக் கொல்லியாகவும்,Dewayne Torgeson, Agricultural and Industrial Applications Environmental Interactions: An Advanced Treatise
(2012), p. 333 தீத்தடுப்பானாகவும்Richard Montgomery Stephenson, Stanisław Malanowski, Handbook of the Thermodynamics of Organic Compounds (2012), p.20 மற்றும் ஆய்வகத்தில் புரோமினுக்கு ஒரு மூலப்பொருளாகவும் பயன்படுத்தப்படுகிறது.B. Iddon, Basil John Wakefield, D. Price, Bromine Compounds: Chemistry and Applications (1988) 1,1-டைபுரோமோடெட்ராகுளோரோயீத்தேன் என்ற மாற்றியம் அரிதானது என்பதால், 1,2-டைபுரோமோடெட்ராகுளோரோயீத்தேன் பொதுவாக டைபுரோமோடெட்ராகுளோரோயீத்தேன் என்றே குறிப்பிடப்படுகிறது.

வினைகள்
டைபுரோமோடெட்ராகுளோரோயீத்தேன் சூடுபடுத்தும்போது டெட்ராகுளோரோயெத்திலீன் மற்றும் புரோமினாக சிதைவடைகிறது. பொட்டாசியம் சல்பைடுடன் வினைபுரிந்து, டெட்ராகுளோரோயெத்திலீன், பொட்டாசியம் புரோமைடு மற்றும் கந்தகம் ஆகியவற்றைக் கொடுக்கிறது.

C2Br2Cl4 + K2S -> C2Cl4 + S + 2 KBr

டைபுரோமோடெட்ராகுளோரோயீத்தேன், 140 முதல் 150 °செல்சியசு வெப்பநிலையில் அனிலினுடன் வினைபுரியும்போது, ​​தூய டெட்ராகுளோரோயெத்திலீனைக் கொடுக்கிறது.E. Burgoin, Preparation of Perchlorethylene (1870)

வளையயெக்சீன், 2,2,4-மும்மெத்தில்பெண்டீன், 1-எக்சீன், 1-ஆக்டீன், 2-மெத்தில்-1-பியூட்டீன் மற்றும் 2,2,4-மும்மெத்தில்-2-பெண்டீன் போன்ற சேர்மங்களுடன் வினைபுரியும்போது, ​​இது புரோமினேற்றம் மூலம் அல்லைலிக் மோனோபுரோமைடுகளை உருவாக்குகிறது. டைபுரோமோடெட்ராகுளோரோயீத்தேன் அதன் இரண்டு புரோமின் அணுக்களையும் இழந்து, டெட்ராகுளோரோயெத்திலீன் மற்றும் ஐதரசன் புரோமைடை விட்டுச்செல்கிறது.G. H. Williams Advances in Free-radical Chemistry  (1972), p. 186

டைபுரோமோடெட்ராகுளோரோயீத்தேன் 1846 ஆம் ஆண்டு இத்தாலிய வேதியியலாளர் பாசுட்டினோ மலகுடி என்பவரால் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது.Faustino Malaguti, Recherches sur Éthers Chlorés, Annales de Chimie et de Physique, 16-3, p. 24 மலகுடி, டெட்ராகுளோரோயெத்திலீன் (அப்போது குளோரெத்தோசு என்று அறியப்பட்டது) மற்றும் புரோமின் ஆகியவற்றின் கலவையை சூரிய ஒளிக்கு உட்படுத்தினார். இக்கலவை புரோமியூர் டி குளோரெத்தோசு என்று அழைக்கப்பட்டது.Edmond Frémy, Paul Louis Chastain, Encyclopédie Chimique (1883) p. 235 மலகுடியின் முறையைப் போலவே, டைபுரோமோடெட்ராகுளோரோயீத்தேன் நவீன தொகுப்பு முறையில், கார்பன் டெட்ராகுளோரைடில் கரைந்த புரோமினை டெட்ராகுளோரோ எத்திலீனில் பயன்படுத்துகிறது.

மேற்கோள்கள்

பகுப்பு:புரோமோகுளோரோ ஆல்க்கேன்கள்