மனிதர்கள் பயணிக்கும் விண்கலங்களின் பட்டியல்

80 கி.மீ.க்கு மேல் உள்ள துணை-சுற்றுப்பாதை பயணங்கள், குறைந்தபட்சம் ஒரு குழு உறுப்பினரால் பார்வையிடப்பட்ட விண்வெளி நிலையங்கள், மற்றும் எதிர்காலத்தில் குழுவினருடன் இயங்குவதற்காகத் தற்போது திட்டமிடப்பட்டுள்ள விண்கலங்கள் உட்பட, விண்வெளிக்குப் பறந்த அனைத்து மனிதர்கள் பயணித்த விண்கல வகைகளின் பட்டியல் இதுவாகும். இது 80 கி.மீ.க்குக் கீழே உள்ள விண்கலங்களின் மனிதர்கள் பயணித்த பயணங்களைக் கொண்டிருக்கவில்லை. விண்வெளி எட்டப்படும் உயரம் (கார்மன் கோடு) குறித்து சில விவாதங்கள் உள்ளன: சர்வதேச வானூர்தி கூட்டமைப்பு (FAI) 100 கி.மீ.யை அங்கீகரிக்கிறது, அதே சமயம் நாசா மற்றும் அமெரிக்க விமானப்படை இதை 50 மைல்கள் (தோராயமாக 80 கி.மீ.) என அங்கீகரிக்கின்றன.

1961-ல் வோஸ்டோக் 1-இன் முதல் மனிதர்கள் பயணித்த விண்வெளிப் பயணத்திலிருந்து, விண்வெளிக்கு மனிதர்கள் பயணித்த பயணங்களை மேற்கொண்ட 13 வகையான விண்கலங்கள் உள்ளன – ஒன்பது அமெரிக்க, மூன்று ரஷ்ய மற்றும் ஒரு சீன விண்கலங்கள். தற்போது ஐந்து செயல்பாட்டில் உள்ள மனிதர்கள் பயணிக்கும் விண்கலங்கள் உள்ளன, அவை கீழே உள்ள பட்டியலின் முதல் பகுதியாக அமைகின்றன; ஓய்வுபெற்ற எட்டு விண்கல வகைகள் அடுத்த பிரிவில் பட்டியலிடப்பட்டுள்ளன; மற்றும் தற்போது உருவாக்கத்தில் உள்ள மனிதர்கள் பயணிக்கும் விண்கலங்கள் கடைசியாகப் பட்டியலிடப்பட்டுள்ளன. விண்வெளி நிலையங்கள் ஒவ்வொரு பொருத்தமான பிரிவின் கீழும் பட்டியலிடப்பட்டுள்ளன; செயல்பாட்டுத் தேதிகள் அவை ஏவப்பட்ட மற்றும் சுற்றுப்பாதையிலிருந்து அகற்றப்பட்ட நேரத்தைக் குறிக்காமல், முதல் மற்றும் கடைசி குழுவினர் பார்வையிட்ட நேரத்தைக் குறிக்கின்றன. தற்போது பூமியைச் சுற்றி இரண்டு விண்வெளி நிலையங்கள் சுற்றுப்பாதையில் உள்ளன, அவை சர்வதேச விண்வெளி நிலையம் மற்றும் சீன தியாங்காங் விண்வெளி நிலையம் ஆகும்.

மனிதர்கள் பயணிக்கும் விண்கலங்கள், பயணத்தின் மனித விண்வெளிப் பயணப் பகுதிக்கு மனித உயிர்களை ஆதரிக்கும் வகையில் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளன. மனித விண்வெளிப் பயணத்திற்கான விண்கலங்கள், அந்த நோக்கத்திற்குப் பொருத்தமானவை என்பதற்கான மனித-தகுதிச் சான்றிதழைப் பெற்றிருக்க வேண்டும். மனிதர்கள் பயணிக்கும் விண்கலங்களில் அழுத்தப்பட்ட, சுவாசிக்கக்கூடிய வளிமண்டலம் (பொதுவாக 345 மில்லிபார் முதல் 1 பார் (1 வளிமண்டலம்) வரை) இருக்க வேண்டும் மற்றும் வெப்பநிலை கட்டுப்படுத்தப்பட்டதாக இருக்க வேண்டும் (பொதுவாக 20 முதல் 24 °C (68 முதல் 75 °F)). மனிதர்கள் பயணிக்கும் விண்கலங்களில் விண்வெளி காப்ஸ்யூல்கள், விண்வெளி விமானங்கள் மற்றும் விண்வெளி நிலையங்கள் அடங்கும்.

 தற்போது இயங்கும் மனிதர்கள் பயணிக்கும் விண்கலங்கள் 

 சோயுஸ் (1967) 
வலது|thumb|சோயுஸ்-TMA விண்கலம்
ரஷ்யாவின் மூன்று பேர் பயணிக்கக்கூடிய புவி சுற்றுப்பாதை விண்கலம்;கேட்லேண்ட், பக்.148-165 ஆரம்பகாலப் பதிப்புகள் சோவியத் யூனியனாலும், 1991-க்குப் பிறகு வந்த பதிப்புகள் ரஷ்யாவாலும் இயக்கப்பட்டன. சோயுஸ் 18a மற்றும் சோயுஸ் MS-10 ஆகிய இரண்டு அவசரகால துணை-சுற்றுப்பாதை விமானப் பயணங்கள் உட்பட, சோயுஸ் 150-க்கும் மேற்பட்ட மனிதர்கள் பயணித்த விண்வெளிப் பயணங்களை வெற்றிகரமாக நிறைவு செய்துள்ளது. சோயுஸ் 1 மற்றும் சோயுஸ் 11 ஆகிய இரண்டு விண்கல விபத்துக்களில் நான்கு விண்வெளி வீரர்கள் உயிரிழந்தனர். 1983-ல் சோயுஸ் T-10-1 ஏவுதளத்தில் வெடித்தபோது, ​​ராக்கெட் ஏவுதல் தப்பிக்கும் அமைப்பைப் பயன்படுத்தி ஒரு குழுவினரின் உயிரை வெற்றிகரமாகக் காப்பாற்றிய ஒரே விண்கலம் சோயுஸ் ஆகும். இந்த வகை விண்கலம் மற்ற எந்த விண்கலத்தையும் விட அதிக முறை விண்வெளிக்குப் பறந்துள்ளது.

 ஷென்சோ (2003) 
சீனாவின் மூன்று பேர் பயணிக்கக்கூடிய புவி சுற்றுப்பாதை விண்கலம். ஷென்சோ என்பது சீனாவின் முதல் மனிதர்கள் பயணிக்கும் விண்கலமாகும். 2003 ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 15 அன்று, யாங் லிவேய் ஷென்சோ 5 விண்கலம் மூலம் விண்வெளிக்கு அழைத்துச் செல்லப்பட்டார், இதன் மூலம் அவர் சீனாவின் முதல் விண்வெளி வீரர் ஆனார். இந்த விண்கலம் சீனாவின் தியாங்காங்-1 மற்றும் தியாங்காங்-2 விண்வெளி ஆய்வகங்களுக்கு விண்வெளி வீரர்களை ஏற்றிச் சென்றுள்ளது. ஜூன் 2021 முதல், சீனாவின் புதிய மாடுலர் தியாங்காங் விண்வெளி நிலையத்திற்கு விண்வெளி வீரர்களை அனுப்பவும் மீண்டும் பூமிக்கு அழைத்து வரவும் ஷென்சோ விண்கலம் பயன்படுத்தப்படுகிறது. டிசம்பர் 2023 நிலவரப்படி, ஷென்சோ 12 வெற்றிகரமான மனிதர்கள் பயணித்த விண்வெளிப் பயணங்களை மேற்கொண்டுள்ளது.

 க்ரூ டிராகன் (2020) 
சர்வதேச விண்வெளி நிலையத்துடன் இணைக்கப்பட்ட க்ரூ டிராகன் 'எண்டெவர்' நாசாவின் வணிகக் குழு ஒப்பந்தத்தின் கீழ் (CCDev) விண்வெளி வீரர்களை சர்வதேச விண்வெளி நிலையத்திற்கு கொண்டு செல்வதற்காக ஸ்பேஸ்எக்ஸ் நிறுவனத்தால் வடிவமைக்கப்பட்ட, அமெரிக்காவின் நான்கு பேர் பயணிக்கக்கூடிய (ஆரம்பத்தில் ஏழு பேர்) புவி சுற்றுப்பாதை விண்கலம். ஏப்ரல் 2025 நிலவரப்படி, க்ரூ டிராகன் 17 மனிதர்கள் பயணித்த விண்வெளிப் பயணங்களை மேற்கொண்டுள்ளது. முதல் மனிதர்கள் பயணித்த விண்வெளிப் பயணமான க்ரூ டிராகன் டெமோ-2, மே 30, 2020 அன்று ஏவப்பட்டு, ஆகஸ்ட் 2, 2020 அன்று பூமிக்குத் திரும்பியது. ஜூலை 2011-ல் நடந்த இறுதி விண்வெளி ஷட்டில் பயணத்திற்குப் பிறகு, ஒரு அமெரிக்க விண்கலம் விண்வெளி வீரர்களை சுற்றுப்பாதைக்கு அனுப்பியது இதுவே முதல் முறையாகும். க்ரூ டிராகனின் முதல் செயல்பாட்டுப் பயணம் ஸ்பேஸ்எக்ஸ் க்ரூ-1 உடன் நவம்பர் 15, 2020 அன்று ஏவப்பட்டது.

 நியூ ஷெப்பர்ட் (2021) 
நியூ ஷெப்பர்ட் என்பது அமெரிக்காவில் துணை சுற்றுப்பாதை விண்வெளி சுற்றுலாவுக்கான ஆறு பேர் பயணிக்கக்கூடிய ஒரு விண்கலமாகும். இது மீண்டும் பயன்படுத்தக்கூடிய ஒரு பூஸ்டர் மூலம் ஏவப்படுகிறது, மேலும் இது குழுவினருடன் அல்லது குழுவினர் இல்லாமலும் பறக்க முடியும். குழுவினர் இல்லாத விமானங்கள் 2015-ல் தொடங்கப்பட்டன. முதல் மனிதர்கள் பயணித்த சோதனைப் பயணம் ஜூலை 20, 2021 அன்று பறந்தது. டிசம்பர் 2023 நிலவரப்படி, மொத்தம் 24 விமானங்கள் பறந்துள்ளன, இதில் ஆறு மனிதர்கள் பயணித்த விமானங்களும் அடங்கும், அவை மொத்தம் 32 பயணிகளை விண்வெளிக்கு ஏற்றிச் சென்றுள்ளன.

 ஸ்டார்லைனர் (2024) 

வலது|thumb|2019 இல் ஸ்டார்லைனர் ஒரு தளத் தப்பித்தல் சோதனையை நிகழ்த்துகிறது
போயிங் சிஎஸ்டி-100 ஸ்டார்லைனர் என்பது அமெரிக்காவின் ஐந்து பேர் பயணிக்கக்கூடிய (ஆரம்பத்தில் ஏழு பேர்) ஒரு புவி சுற்றுவட்ட விண்கலமாகும். இது நாசாவின் வணிகக் குழுமத் திட்டத்தின் கீழ் விண்வெளி வீரர்களை சர்வதேச விண்வெளி நிலையத்திற்கு கொண்டு செல்வதற்காக வடிவமைக்கப்பட்டது. டிசம்பர் 2019 இல் நடந்த முதல் ஆளில்லா சோதனைப் பயணத்தில் ஏற்பட்ட பல தொழில்நுட்பச் சிக்கல்களைத் தொடர்ந்து, மே 2022 இல் ஒரு இரண்டாவது ஆளில்லா சோதனைப் பயணம் தொடங்கப்பட்டது. அதைத் தொடர்ந்து, ஜூன் 2024 இல் ஆட்கள் பயணித்த சோதனைப் பயணம் (CFT) தொடங்கப்பட்டது, இதில் விண்வெளி வீரர்கள் சுனி வில்லியம்ஸ் மற்றும் புட்ச் வில்மோர் ஆகியோர் சர்வதேச விண்வெளி நிலையத்திற்கு அழைத்துச் செல்லப்பட்டனர். அதன் அணுகுமுறை மற்றும் இணைப்பின் போது உந்துவிசைச் சிக்கல்களை எதிர்கொண்ட போதிலும், விண்வெளி வீரர்கள் சர்வதேச விண்வெளி நிலையத்தில் தங்கள் பணியை வெற்றிகரமாக முடித்துவிட்டு, நிலையத்திலிருந்து புறப்பட்டனர். தொடர்ச்சியான மதிப்பீடுகள் மற்றும் பயணச் சரிசெய்தல்கள் காரணமாக, ஸ்டார்லைனர் ஆட்கள் இல்லாமல் தரையிறங்கியது. விண்வெளி வீரர்கள் நிக் ஹேக், சுனி வில்லியம்ஸ், புட்ச் வில்மோர் ஆகியோரைக் கொண்ட க்ரூ-9 பயணமானது...

விண்வெளி வீரர் அலெக்சாண்டர் கோர்புனோவ், மார்ச் 18, 2025 அன்று புளோரிடா கடற்கரைக்கு அப்பால் மெக்சிகோ வளைகுடாவில் தரையிறங்கினார். ஸ்டார்லைனர் விண்கலத்தில் சர்வதேச விண்வெளி நிலையத்திற்கு வந்தடைந்த வில்லியம்ஸ் மற்றும் வில்மோர் ஆகியோருக்கு, இந்தத் தரையிறக்கம் ஒரு நீண்ட விண்வெளிப் பயணத்தின் முடிவைக் குறித்தது.கேட்லேண்ட், பக்.148-165நாசாவின் ஸ்பேஸ்எக்ஸ் க்ரூ-9 புளோரிடா கடற்கரைக்கு அப்பால் தரையிறங்கியது

 தற்போது இயங்கும் விண்வெளி நிலையங்கள் 

 சர்வதேச விண்வெளி நிலையம் (ISS) (1998) 

வலது|thumb|சர்வதேச விண்வெளி நிலையம்
பல நாடுகளைச் சேர்ந்த தாழ் புவி சுற்றுப்பாதை மட்டுறு விண்வெளி நிலையம். சர்வதேச விண்வெளி நிலையம் என்பது ஐந்து பங்கேற்கும் விண்வெளி முகமைகளுக்கு இடையேயான ஒரு கூட்டுத் திட்டமாகும்: நாசா, ரோஸ்கோஸ்மோஸ், ஜாக்சா, ஐரோப்பிய விண்வெளி நிறுவனம் (ESA), மற்றும் கனடிய விண்வெளி நிறுவனம் (CSA). 1998 முதல் 2000 வரை ஆளில்லா ஆரம்பகட்ட இணைப்புப் பணிகளுக்குப் பிறகு, இது நவம்பர் 2000 முதல் தொடர்ச்சியாகப் பணியாளர்களுடன் இயங்கி வருகிறது. 4 மார்ச் 2024 நிலவரப்படி, ISS-க்கு 111 ஆட்கள் சென்ற விண்கலங்கள் வருகை தந்துள்ளன (68 சோயுஸ், 35 ஸ்பேஸ் ஷட்டில், மற்றும் 9 க்ரூ டிராகன்). ISS இதுவரை கட்டப்பட்ட விண்வெளி நிலையங்களிலேயே மிகப்பெரியது. இது 2028 வரை செயல்படத் திட்டமிடப்பட்டுள்ளது, மேலும் 2030 வரை நீட்டிக்கப்படவும் வாய்ப்புள்ளது.

 தியங்காங் விண்வெளி நிலையம் (2021) 
சீனாவின் தாழ் புவி சுற்றுப்பாதை மட்டுறு விண்வெளி நிலையம். தியான்ஹே மையக்கூறு தொகுதி 2021 ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் 29 அன்று ஏவப்பட்டது. மூன்று விண்வெளி வீரர்களைக் கொண்ட முதல் மனிதர்கள் பயணித்த ஷென்சோ 12 விண்கலம் 2021 ஆம் ஆண்டு ஜூன் மாதம் விண்வெளி நிலையத்தை அடைந்தது. இந்த விண்வெளி நிலையத்தில் மூன்று தொகுதிகள் உள்ளன: தியான்ஹே மையக்கூறு தொகுதி மற்றும் இரண்டு ஆய்வகக் கூண்டு தொகுதிகள். வென்டியன் தொகுதி 2022 ஆம் ஆண்டு ஜூலை 24 அன்று விண்வெளி நிலையத்துடன் இணைக்கப்பட்டது, மற்றும் மெங்டியன் தொகுதி 2022 ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 31 அன்று இணைக்கப்பட்டது.

 முன்னாள் மனிதர்கள் பயணித்த விண்கலங்கள் 

 வோஸ்டோக் (1961–1963) 

 மெர்குரி (1961–1963) 
அமெரிக்காவின் ஒற்றை நபர் பயணிக்கும் புவி சுற்றுப்பாதை விண்கலம், 6 பயணங்கள் (2 துணை-சுற்றுப்பாதை பயணங்கள் உட்பட).கேட்லேண்ட், பக். 148, 151–165 மெர்குரி விண்கலம்தான் அமெரிக்காவின் முதல் மனிதர்கள் பயணித்த விண்கலமாகும். 1961 ஆம் ஆண்டு மே 5 அன்று மெர்குரி-ரெட்ஸ்டோன் 3 விண்கலம் முதல் அமெரிக்கரான அலன் ஷெப்பர்ட் அவர்களை ஒரு துணை-சுற்றுப்பாதை பயணத்தில் விண்வெளிக்குக் கொண்டு சென்றது. 1962 ஆம் ஆண்டு பிப்ரவரி 20 அன்று, மெர்குரி-அட்லஸ் 6 விண்கலம் முதல் அமெரிக்கரான ஜான் கிளென்னை புவி சுற்றுப்பாதைக்குக் கொண்டு சென்றது. 

 எக்ஸ்-15 (1962–1968) 
அமெரிக்காவின் ஒற்றை இருக்கை, வானில் இருந்து ஏவப்படும் துணை-சுற்றுப்பாதை விண்வெளி விமானம்; 1963 ஆம் ஆண்டில், 100 கி.மீ. கார்மன் கோடுக்கு மேலே இரண்டு X-15 விமானங்கள் பறந்தன; 1962 மற்றும் 1968-க்கு இடையில் மேற்கொள்ளப்பட்ட கூடுதல் 11 விமானங்கள் 80 முதல் 100 கி.மீ. வரையிலான உயரங்களை எட்டின, அவை அமெரிக்க அதிகாரிகளால் விண்வெளிப் பயணங்களாக அங்கீகரிக்கப்பட்டன.

 வோஸ்கோட் (1964–1965) 
சோவியத் நாட்டின் மூன்று பேர் பயணிக்கக்கூடிய வோஸ்டாக் வழித்தோன்றல் விண்கலம் 2 பயணங்களை மேற்கொண்டது.Gatland, pp. 131-113 1965 ஆம் ஆண்டு மார்ச் 18 அன்று, வோஸ்கோட் 2 விண்கலத்திலிருந்து அலெக்ஸி லியோனோவ் வரலாற்றில் முதல் விண்வெளி நடைப்பயணம் மேற்கொண்டார்.

 ஜெமினி (1965–1966) 

அமெரிக்காவின் இரண்டு பேர் பயணிக்கக்கூடிய புவி சுற்றுப்பாதை விண்கலம் 10 பயணங்களை மேற்கொண்டது.Gatland, pp. 166-185, 266-275 1965 ஆம் ஆண்டு ஜூன் 3 அன்று, ஜெமினி 4 பயணத்தின் போது எட் வைட் அமெரிக்காவின் முதல் விண்வெளி நடைப்பயணம் மேற்கொண்டார். 

 அப்பல்லோ (1968–1975) 
நிலவைச் சுற்றி வரும் அப்பல்லோ 17 CSM]] அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகள் நாட்டின் மூன்று பேர் பயணிக்கக்கூடிய, நிலவுக்குச் செல்லவல்ல விண்கலம். 15 பயணங்கள்; இதில் ஒன்பது நிலவுப் பயணங்களும் (ஆறு நிலவில் தரையிறக்கங்களுடன்) அடங்கும். விண்வெளிப் போட்டியில் அமெரிக்கா வெற்றி பெற உதவியது அப்பல்லோ விண்கலமே. டிசம்பர் 1968-ல், அப்பல்லோ 8 நிலவைச் சுற்றி வந்த முதல் மனிதர்கள் பயணித்த விண்கலமாகும். 1969 ஆம் ஆண்டு ஜூலை 21 அன்று, அப்பல்லோ 11-இன் தளபதியான நீல் ஆம்ஸ்ட்ராங் மற்றும் பஸ் ஆல்ட்ரின் ஆகியோர் நிலவில் நடந்த முதல் மனிதர்கள் ஆனார்கள்.  அப்பல்லோ விண்கலம் பின்வருவனவற்றைக் கொண்டிருந்தது:

 அப்பல்லோ கட்டளை மற்றும் சேவைத் தொகுதி (1968–1975), மூன்று பேர் பயணிக்கக்கூடிய புவி மற்றும் நிலவு சுற்றுப்பாதை விண்கலம்Gatland, pp. 190, 278-280
 அப்பல்லோ நிலவுத் தொகுதி (1969–1972), இரண்டு பேர் பயணிக்கக்கூடிய நிலவில் தரையிறங்கும் கலம்Gatland, pp. 191, 207, 283, 284

 விண்வெளி ஓடம் (1981–2011) 
வலது|thumb|சுற்றுப்பாதையில் விண்வெளி ஓடம் சேலஞ்சர்
அமெரிக்காவின் எட்டு பேர் பயணிக்கக்கூடிய புவி சுற்றுப்பாதை விண்கலம்; சுற்றுப்பாதை செல்லக்கூடிய முதல் விண்வெளி விமானம்; மீண்டும் பயன்படுத்தக்கூடிய முதல் சுற்றுப்பாதை விண்கலம். அக்காலத்தில் சுற்றுப்பாதைக்குச் செல்லக்கூடிய மிகப்பெரிய சரக்குத் திறன் கொண்டது. ஆறு ஓடங்களில் 135 விண்வெளிப் பயணங்கள் மேற்கொள்ளப்பட்டன; எண்டர்பிரைஸ், கொலம்பியா, சேலஞ்சர், டிஸ்கவரி, அட்லாண்டிஸ், மற்றும் சி

விண்வெளி விண்கலம் என்டெவர், இதில் இரண்டு (சேலஞ்சர் மற்றும் கொலம்பியா) விண்கலங்கள் அழிக்கப்பட்டன, இதன் விளைவாக STS-51-L மற்றும் STS-107 பயணங்களின் போது 14 விண்வெளி வீரர்கள் உயிரிழந்தனர்.

 ஸ்பேஸ்ஷிப்ஒன் (2004) 
அமெரிக்காவில் தனிப்பட்ட முறையில் உருவாக்கப்பட்ட, ஒற்றை விமானி இயக்கும், காற்றில் இருந்து ஏவப்படும் துணை-சுற்றுப்பாதை விண்வெளி விமானம்; 2004 ஆம் ஆண்டில் கார்மன் கோட்டிற்கு மேலே மூன்று விமானங்கள் பறந்தன.

 ஸ்பேஸ்ஷிப்டு (2018-2024) 
விர்ஜின் கேலக்டிக் நிறுவனத்தால் இயக்கப்படும், விண்வெளி சுற்றுலா சந்தையை நோக்கமாகக் கொண்ட, எட்டு பேர் பயணிக்கக்கூடிய, காற்றில் இருந்து ஏவப்படும் துணை-சுற்றுப்பாதை விண்வெளி விமானம். 31 அக்டோபர் 2014 அன்று ஒரு சோதனைப் பயணத்தின் போது, ​​முதல் ஸ்பேஸ்ஷிப்ட்வூ விண்கலமான VSS 'என்டர்பிரைஸ்', வானில் சிதறி மொஜாவே பாலைவனம் பகுதியில் விபத்துக்குள்ளானது.கேட்லேண்ட், பக். 148, 151–165  இரண்டாவது ஸ்பேஸ்ஷிப்ட்வூ விண்கலமான VSS யூனிட்டி, 2016 இல் கட்டி முடிக்கப்பட்டு, 2024 இல் அதன் சேவை நிறுத்தப்படும் வரை பயன்படுத்தப்பட்டது. 13 டிசம்பர் 2018 அன்று, ஸ்பேஸ்ஷிப்ட் டூ 82.7 கி.மீ உயரத்திற்குப் பறந்தது, இது FAA, NASA, மற்றும் USAF ஆகியவற்றால் விண்வெளியாக அங்கீகரிக்கப்பட்டுள்ளது (இருப்பினும் Fédération Aéronautique Internationale-ஆல் அல்ல).Gatland, pp. 131-113 2011-ல் நடந்த கடைசி ஸ்பேஸ் ஷட்டில் பயணத்திற்குப் பிறகு, ஒரு அமெரிக்க விண்கலம் விண்வெளி வீரர்களை விண்வெளிக்கு அனுப்பியது இதுவே முதல் முறையாகும். 11 ஜூலை 2021 அன்று, நிறுவனத்தின் உரிமையாளர் ரிச்சர்ட் பிரான்சன் உட்பட ஆறு பணியாளர்களுடன் 80 கி.மீ உயரத்திற்கு மேல் நான்காவது சோதனைப் பயணம் மேற்கொள்ளப்பட்டது. ஸ்பேஸ்ஷிப்ட் டூ 13 முயற்சிகளில் 12 வெற்றிகரமான மனிதர்கள் பயணித்த விண்வெளிப் பயணங்களை மேற்கொண்டது. விஎஸ்எஸ் 'யூனிட்டி'-யின் கடைசிப் பயணம் 8 ஜூன் 2024 அன்று நடைபெற்றது, இது அந்த விண்கலத்தின் ஓய்வுபெறுவதைக் குறித்தது.

 முன்னாள் விண்வெளி நிலையங்கள் 

 சல்யூட் (1971–1986) 
சோவியத்/ரஷ்யாவின் தாழ் புவி சுற்றுப்பாதை விண்வெளி நிலையங்கள். சல்யூட் 1 (1 குழுவினர் 1971), சல்யூட் 4 (2 குழுவினர் 1975), சல்யூட் 6 (6 குழுவினர் 1977–1981), மற்றும் சல்யூட் 7 (12 குழுவினர் 1982–1986). அனைத்தும் இப்போது சுற்றுப்பாதையில் இருந்து அகற்றப்பட்டுவிட்டன.

 அல்மாஸ் (1974–1977) 
சோவியத் இராணுவ உளவு தாழ் புவி சுற்றுப்பாதை விண்வெளி நிலையங்கள். தவறான தகவல்களை வழங்குவதற்காக சல்யூட் 3 (1 குழுவினர் 1974) மற்றும் சல்யூட் 5 (2 குழுவினர் 1976–1977) எனப் பெயரிடப்பட்டன. இரண்டும் இப்போது சுற்றுப்பாதையில் இருந்து அகற்றப்பட்டுவிட்டன.

 ஸ்கைலேப் (1973–1974) 

அமெரிக்காவின் தாழ் புவி சுற்றுப்பாதை விண்வெளி நிலையம். அமெரிக்காவின் முதல் விண்வெளி நிலையம். 1973–1974 காலகட்டத்தில் 3 குழுவினரால் பார்வையிடப்பட்டது. இது 1979 இல் சுற்றுப்பாதையில் இருந்து அகற்றப்பட்டது.கேட்லேண்ட், பக். 148, 151–165

 மிர் (1986–2000) 

சோவியத்/ரஷ்யாவின் தாழ் புவி சுற்றுப்பாதை மட்டுறு விண்வெளி நிலையம். வரலாற்றில் முதல் மட்டுறு விண்வெளி நிலையம். இருபத்தெட்டு குழுக்கள் 1986–2000. 'மிர்' விண்வெளி நிலையத்திற்கு 29 சோயுஸ் மற்றும் 7 ஸ்பேஸ் ஷட்டில் பயணங்கள் வருகை தந்தன. மிர் 2001 இல் புவி வட்டப்பாதையில் இருந்து அகற்றப்பட்டது. 

 தியாங்காங் திட்டம் (2012–2016) 
சீனாவின் தாழ் புவி வட்டப்பாதை விண்வெளி ஆய்வகங்கள். தியாங்காங் 1 சீனாவின் முதல் விண்வெளி நிலையம்; 2011 இல் ஏவப்பட்டது, 2012–2013 காலகட்டத்தில் இரண்டு குழுக்களால் வருகை தரப்பட்டது, 2018 இல் புவி வட்டப்பாதையில் இருந்து அகற்றப்பட்டது. தியாங்காங் 2 2016 இல் ஏவப்பட்டது, 2016 இல் ஒரு குழுவால் வருகை தரப்பட்டது, 2019 இல் புவி வட்டப்பாதையில் இருந்து அகற்றப்பட்டது. இந்த இரண்டு விண்கலங்களும் ஒற்றை-கூறு ஆய்வகங்கள் ஆகும், இவை தியாங்காங் 1 மற்றும் 2 இலிருந்து பெறப்பட்ட கூறுகளைக் கொண்ட கூறுமயமான தியாங்காங் விண்வெளி நிலையத்திற்கு முன்னோடிகளாகும்.

 உருவாக்கத்தில் உள்ள மனிதர்கள் பயணிக்கும் விண்கலங்கள் 

 ஓரியன் 
நான்கு பேர் கொண்ட குழுவுடன் சந்திரப் பயணங்களை மேற்கொள்ளக்கூடிய ஒரு விண்கலம், இது நாசாவின் ஆர்டெமிஸ் திட்டத்தின் ஒரு பகுதியாகப் பயன்படுத்த திட்டமிடப்பட்டுள்ளது. லாக்ஹீட் மார்ட்டின் நிறுவனத்தால் தயாரிக்கப்பட்ட ஒரு குழு தொகுதி  மற்றும் ஏர்பஸ் டிஃபென்ஸ் அண்ட் ஸ்பேஸ் நிறுவனத்தால் தயாரிக்கப்பட்ட ஒரு ஐரோப்பிய சேவைத் தொகுதி ஆகிய இரண்டு கூறுகளைக் கொண்ட இந்த விண்கலம், பூமியின் தாழ்வட்டப்பாதைக்கு அப்பால் மனிதர்கள் பயணிக்கும் ஆய்வுகளுக்கு ஆதரவளிக்கும் வகையில் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது. ஓரியன் விண்கலம் சூரிய சக்தி, ஒரு தானியங்கி இணைப்பு அமைப்பு மற்றும் போயிங் 787 ட்ரீம்லைனர் விமானத்தில் பயன்படுத்தப்பட்டதைப் போன்ற கண்ணாடி காக்பிட் இடைமுகங்களுடன் பொருத்தப்பட்டுள்ளது. இது பூமியின் தாழ்வட்டப்பாதையில் ஆறு பேர் கொண்ட குழுவிற்கும், சந்திர சுற்றுப்பாதையில் நான்கு பேர் கொண்ட குழுவிற்கும், இணைக்கப்படாத நிலையில் 21 நாட்கள் வரையிலும், இணைக்கப்பட்ட நிலையில் ஆறு மாதங்கள் வரையிலும் ஆதரவளிக்க முடியும். ஒரு ஒற்றை AJ10 எஞ்சின் விண்கலத்தின் முதன்மை உந்துவிசையை வழங்குகிறது, அதே நேரத்தில் எட்டு R-4D-11 எஞ்சின்கள் மற்றும் ஏர்பஸ் நிறுவனத்தால் உருவாக்கப்பட்ட தனிப்பயன் வினை கட்டுப்பாட்டு அமைப்பு (RCS) எஞ்சின்களின் ஆறு தொகுப்புகள் விண்கலத்தின் இரண்டாம் நிலை உந்துவிசையை வழங்குகின்றன. மற்ற ஏவு வாகனங்கள் உடன் இணக்கமாக இருந்தாலும், ஓரியன் முதன்மையாக விண்வெளி ஏவு அமைப்பு (SLS) ராக்கெட்டின் மீது ஏவுவதற்காக வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது. முழுமையாக உள்ளமைக்கப்பட்ட ஓரியன் விண்கலம் மற்றும் சேவைத் தொகுதியுடன் பறந்த முதல் பணி ஆர்டெமிஸ் I ஆகும். இருப்பினும், இந்த விமானம் மனிதர்கள் பயணித்த பணி அல்ல, மேலும் அது வடிவமைக்கப்பட்ட சூழலில் விண்கலத்தின் அமைப்புகளைச் சோதிக்கும் நோக்கத்திற்காகப் பயன்படுத்தப்பட்டது. முதல் மனிதர்கள் பயணிக்கும் பணியான ஆர்டெமிஸ் II 2026-ஆம் ஆண்டுக்கு திட்டமிடப்பட்டுள்ளது, மேலும் இது சந்திரனைச் சுற்றி ஒரு ஈர்ப்பு விசை உந்துதல் பயணத்தை மேற்கொள்ளும். அதைத் தொடர்ந்த மனிதர்கள் பயணிக்கும் ஆர்டெமிஸ் III விமானம் 2027-ஆம் ஆண்டுக்கு திட்டமிடப்பட்டுள்ளது, மேலும் இது ஒரு சந்திரனில் தரையிறங்கும் பணியாக இருக்கும்.

 ஸ்டார்ஷிப் 
100 பயணிகள் அல்லது சரக்குகளை ஏற்றிச் செல்லக்கூடிய, முழுமையாக மீண்டும் பயன்படுத்தக்கூடிய ஒரு கோள்களுக்கிடையேயான விண்கலமாக இது திட்டமிடப்பட்டுள்ளது. முதன்மையாக செவ்வாய் கிரகப் பயணங்களுக்காக வடிவமைக்கப்பட்ட இது, சூரியக் குடும்பத்தில் உள்ள வெள்ளி கிரகத்தைத் தவிர மற்ற அனைத்து பாறைக் கோள்கள் அல்லது நிலவுகளில் தரையிறங்கும் திறன் கொண்டது. பூமிக்குழிருந்து ஏவுவதற்கு, ஸ்டார்ஷிப்பிற்கு சூப்பர்-ஹெவி எனப்படும் சக்திவாய்ந்த முதல் நிலை பூஸ்டருடன் கூடிய இரண்டு-நிலை கட்டமைப்பு தேவைப்படும். மற்ற அனைத்து கோள்களிலிருந்தும் மேற்கொள்ளப்படும் பயணங்களுக்கு முதல் நிலை பூஸ்டர் தேவையில்லை. சூரியக் குடும்பத்தின் மற்ற இடங்களை அடைவதற்கு, ஸ்டார்ஷிப்பிற்கு புவி சுற்றுப்பாதையில் எரிபொருள் நிரப்புதல் தேவைப்படும். ஆளில்லா சோதனைப் பயணங்கள் 2020 ஆம் ஆண்டில் டெக்சாஸில் உள்ள போகா சிக்காவிலிருந்து தொடங்கப்பட்டன. நாசாவின் ஆர்ட்டெமிஸ் திட்டத்திற்கான மனித தரையிறங்கும் அமைப்பிற்காக வடிவமைப்பு முன்மொழிவுகளை உருவாக்கிய மூன்று நிறுவனங்களிலிருந்து, 2021 ஆம் ஆண்டில், ஸ்டார்ஷிப்பின் ஒரு பிரத்யேகமான, விண்வெளி வீரர்கள் பயணிக்கும் சந்திரப் பதிப்பான ஸ்டார்ஷிப் HLS தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டது. இதன் நோக்கம், 2025 ஆம் ஆண்டிற்கு முன்னர் அல்லாமல், ஒரு ஆளில்லாப் பயணம் மற்றும் ஒரு விண்வெளி வீரர்கள் பயணிக்கும் பயணத்தை நிலவில் தரையிறக்குவதாகும். ஸ்பேஸ்எக்ஸ் நிறுவனம் ஸ்டார்ஷிப்பின் குறைந்தது ஆறு வகைகளைத் திட்டமிட்டுள்ளது, அவற்றில் இரண்டு விண்வெளி வீரர்களை ஏற்றிச் செல்வதற்காக வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளன: சரக்கு விமானங்கள், விண்வெளி வீரர்கள் பயணிக்கும் விமானங்கள் (HLS தவிர), ஒரு எரிபொருள் சேமிப்பு நிலையம், ஒரு டேங்கர் பதிப்பு, மீண்டும் பயன்படுத்த முடியாத ஸ்டார்ஷிப்கள் மற்றும் HLS.

ககன்யான் 

மூன்று பேர் கொண்ட பூமியின் சுற்றுப்பாதை விண்கலம் இந்திய மனித விண்வெளிப் பயணத் திட்டத்தின் முதல் குழு விண்கலம் ஆகும். ககன்யான்

இது ஏழு நாட்கள் வரை தாழ்வான புவி சுற்றுப்பாதையில் இயங்கும் திறன் கொண்டதாக இருக்கும். மேம்படுத்தப்பட்ட பதிப்பு சந்திப்பு மற்றும் இணைத்தல் திறன்களுடன் பொருத்தப்பட்டிருக்கும். அதன் முதல் மனிதர்கள் பயணிக்கும் விமானம் 2027 ஆம் ஆண்டின் முதல் காலாண்டில் திட்டமிடப்பட்டுள்ளது, மேலும் நான்கு இந்திய விண்வெளி வீரர்கள் ரஷ்யாவில் விமானப் பயிற்சியைத் தொடங்கியுள்ளனர்.

 மெங்சோ 
சீனா விண்வெளி அறிவியல் மற்றும் தொழில்நுட்பக் கழகத்தால் (CASC) உருவாக்கப்பட்ட மெங்சோ விண்கலம், ஆறு பேர் பயணிக்கக்கூடிய, ஓரளவு மீண்டும் பயன்படுத்தக்கூடிய, சந்திரனுக்குச் செல்லக்கூடிய ஒரு விண்கலமாகும். இது ஷென்சோ விண்கலத்திற்குப் பிறகு வரவிருக்கும் நோக்கம் கொண்டது.

2020 ஆம் ஆண்டு மே 5 ஆம் தேதி ஆளில்லா சோதனைப் பயணம் ஒன்று நடைபெற்றது, மேலும் உருவாக்கத்தில் உள்ள லாங் மார்ச் 10 ராக்கெட்டின் இரண்டு-நிலை வகையைப் பயன்படுத்தி 2027 ஆம் ஆண்டிற்குள் தாழ்வான புவி சுற்றுப்பாதைக்கு மனிதர்கள் பயணிக்கும் விமானம் சாத்தியமாகும்.{{cite news | author=ஆண்ட்ரூ ஜோன்ஸ் | title=சீனா மனிதர்கள் பயணிக்கும் சந்திரனில் தரையிறங்கும் திட்டத்தை முன்வைக்கிறது | url=https://spacenews.com/china-sets-out-preliminary-crewed-lunar-landing-plan/ | work=spacenews.com | date=17 ஜூலை 2023 | அப்புதிய விண்கலத்தின் மூலம் நிலவுப் பயணங்கள் 2030-களில் எதிர்பார்க்கப்படுகின்றன, மேலும் 2030-க்குள் ஒரு ஆரம்ப நிலவுப் பயணம் சாத்தியமாகலாம்.<ref>

சீன விண்வெளி தொழில்நுட்ப அகாடமியால் லான்யூ எனப்படும் ஒரு புதிய சீன மனிதர்கள் பயணிக்கும் நிலவில் தரையிறங்கும் கலமும் தற்போது உருவாக்கப்பட்டு வருகிறது.

 ட்ரீம் சேசர் 
அமெரிக்காவின் ஏழு பேர் பயணிக்கக்கூடிய புவி சுற்றுப்பாதை விண்வெளி விமானம். ஆளில்லா சரக்கு பதிப்பு 2025-ல் விண்வெளியில் பறக்க திட்டமிடப்பட்டுள்ளது, அதைத் தொடர்ந்து மனிதர்கள் பயணிக்கும் பதிப்பு வரும்.கேட்லேண்ட், பக். 148, 151–165

 ஓரல் 
ஓரல் (விண்கலம்) சோயுஸ் விண்கலத்தை ஓய்வுபெறச் செய்வதற்காக, ரஷ்யாவின் நான்கு பேர் பயணிக்கக்கூடிய சந்திரனுக்குச் செல்லவல்ல விண்கலம். முதல் ஆளில்லா மற்றும் ஆட்களுடன் கூடிய விமானப் பயணம் 2028-ல் திட்டமிடப்பட்டுள்ளது. 

 மனிதர்கள் பயணிக்கும் விண்கலங்கள் (திட்டமிடப்பட்டவை) 

 சீன நிறுவனமான ஸ்பேஸ் டிரான்ஸ்போர்ட்டேஷன் துணை-சுற்றுப்பாதை விண்வெளி சுற்றுலாவுக்காக ஒரு சிறகுள்ள ராக்கெட்டை உருவாக்கி வருகிறது. ஜனவரி 2022 நிலவரப்படி, முதல் விமானம் 2024-ல் திட்டமிடப்பட்டுள்ளது.
 கோபன்ஹேகன் சப்ஆர்பிட்டல்ஸ் டைக்கோ பிராஹே மைக்ரோ விண்கலம் (MSC) – இது ஒரு இலாப நோக்கற்ற, முழுவதுமாக தன்னார்வலர்களால் நடத்தப்படும் திட்டமாகும். முதல் மனிதர்கள் பயணிக்கும் அமெச்சூர் விண்கலத்தை துணை-சுற்றுப்பாதையில் ஏவுவதை இது நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது. இந்தத் திட்டம் முழுவதுமாக மக்கள் நிதி திரட்டுதல் மூலம் நிதியளிக்கப்படுகிறது. இது வெற்றி பெற்றால், இந்தத் திட்டம் டென்மார்க்கை, சுதந்திரமான மனிதர்கள் பயணிக்கும் விண்வெளிப் பயணத் திறன்களைக் கொண்ட உலகின் சில நாடுகளில் ஒன்றாக மாற்றும்.
 டைனெட்டிக்ஸ் HLS, இது நாசா-வின் ஆர்ட்டெமிஸ் திட்டம்-க்காக நிலவிலும் அதைச் சுற்றியும் பயன்படுத்தப்படவிருந்த, நாசாவால் ஒப்பந்தம் செய்யப்பட்ட ஒரு மனித தரையிறங்கும் அமைப்பாகும். இதை டைனெட்டிக்ஸ் மற்றும் சியரா நெவாடா கார்ப்பரேஷன் (SNC) ஆகியவை உருவாக்கின. HLS திட்டத்திற்கு இது தேர்ந்தெடுக்கப்படவில்லை.
 இன்டகிரேட்டட் லேண்டர் வெஹிக்கிள் – இது நாசா-வின் ஆர்ட்டெமிஸ் திட்டம்-க்காக நிலவிலும் அதைச் சுற்றியும் பயன்படுத்தப்படவிருந்த, நாசாவால் ஒப்பந்தம் செய்யப்பட்ட, ப்ளூ ஆரிஜின் தலைமையிலான ஒரு மனித தரையிறங்கும் அமைப்பாகும். லாக்ஹீட் மார்ட்டின், நார்த்ரோப் க்ரம்மன் மற்றும் டிராப்பர் லேபரட்டரி ஆகியவையும் இந்த வாகனத்தின் முக்கிய அம்சங்களை உருவாக்கி வருகின்றன. HLS திட்டத்திற்கு இது தேர்ந்தெடுக்கப்படவில்லை. * பெகாசஸ் என்பது PD AeroSpace நிறுவனத்தால் தற்போது உருவாக்கப்பட்டு வரும் ஒரு ஜப்பானிய துணை-சுற்றுப்பாதை ராக்கெட் விமானம் ஆகும்.
 RSSC – இது ஒரு ரஷ்ய மீண்டும் பயன்படுத்தக்கூடிய துணை-சுற்றுப்பாதை விண்வெளி வளாகம் ஆகும், இது தற்போது KosmoKurs என்ற ஒரு தனியார் நிறுவனத்தால் உருவாக்கப்பட்டு வருகிறது. 
 செலினா – NPO ஏரோஸ்பேஸ் டெக்னாலஜிஸ் (НПО «Авиационно-космические технологии»), துணை விண்வெளி படகு.
 Susie – புதுமையான ஆய்வுக்கான ஸ்மார்ட் அப்பர் ஸ்டேஜ் – 2022 Arianespace திட்டமானது, குறைந்த புவி சுற்றுப்பாதைக்கு ESA பயன்படுத்துவதற்கான முழுமையாக மறுபயன்பாடு செய்யக்கூடிய ஐந்து நபர்களைக் கொண்ட கிராஃப்ட் ஆகும். ஐரோப்பிய விண்வெளி ஆய்வுக்கான கதவு
 Lince என்பது ஸ்பானிஷ் நிறுவனமான [[PLD) திட்டமாகும். PLD Space தற்போது இதை உருவாக்கி வருகிறது. இது புவிக்கு அருகிலுள்ள சுற்றுப்பாதைக்கு நான்கு அல்லது ஐந்து விண்வெளி வீரர்களை ஏற்றிச் செல்லக்கூடிய ஒரு சரக்கு மற்றும் மனிதர்களை ஏற்றிச் செல்லும் விண்கலத்தை உருவாக்குவதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது.

 வளர்ச்சியில் உள்ள விண்வெளி நிலையங்கள் 

 கேட்வே – நாசா-வால் இயக்கப்படும், நிலவைச் சுற்றி வரும், கட்டுமானத்தில் உள்ள ஒரு சர்வதேச மனிதர்கள் தங்கும் விண்வெளி நிலையம். இது 2027 முதல் வணிக ஏவுகணை வாகனங்கள் மூலம் ஒன்றிணைக்கப்பட உள்ளது.
 ரஷ்ய சுற்றுப்பாதை சேவை நிலையம் – ரஷ்யாவின் திட்டமிடப்பட்ட அடுத்த தலைமுறை விண்வெளி நிலையம், இது சர்வதேச விண்வெளி நிலையத்தின் ரஷ்ய சுற்றுப்பாதை பகுதிக்கு மாற்றாக வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது.
 ஆக்சியம் நிலையம் என்பது ஆக்சியம் ஸ்பேஸ் நிறுவனத்தால் திட்டமிடப்பட்ட ஒரு தனியார் விண்வெளி நிலையம் ஆகும். 2030-ல் சர்வதேச விண்வெளி நிலையம் (ISS) செயலிழக்கப்படுவதற்கு முன்பு இது செயல்பாட்டிற்கு வரும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது, இதன் முதல் தொகுதி 2027-க்கு முன்னதாக ஏவப்படாது.
 ஸ்டார்லாப் என்பது லாக்ஹீட் மார்ட்டின் நிறுவனத்துடன் இணைந்து நானோரக்ஸ் நிறுவனத்தால் உருவாக்கப்பட்டு வரும் ஒரு திட்டமிடப்பட்ட தனியார் விண்வெளி நிலையம் ஆகும். இந்த தன்னிச்சையாக இயங்கும் விண்வெளி நிலையம் அக்டோபர் 21, 2021 அன்று நிறுவனத்தால் அறிவிக்கப்பட்டது, இதன் திட்டமிடப்பட்ட ஏவுதல் தேதி 2028 ஆகும்.
 ஆர்பிட்டல் ரீஃப் என்பது ப்ளூ ஆரிஜின் மற்றும் சியரா நெவாடா கார்ப்பரேஷன் நிறுவனங்களால் தற்போது உருவாக்கப்பட்டு வரும் ஒரு திட்டமிடப்பட்ட தனியார் விண்வெளி நிலையம் ஆகும். இந்த மாடுலர் விண்வெளி நிலையம் வணிக மற்றும் விண்வெளி சுற்றுலாப் பயணங்கள் மற்றும் பயன்பாடுகளுக்காக வடிவமைக்கப்பட்டு வருகிறது. ஆரம்பக்கட்டத் திட்டங்கள் அக்டோபர் 25, 2021 அன்று வெளியிடப்பட்டன, மேலும் 2020-களின் பிற்பகுதியில் இதை ஏவுவதற்குத் திட்டமிடப்பட்டுள்ளது.
 ஹேவன்-1 என்பது Vast நிறுவனத்தால் உருவாக்கப்பட்டு வரும் ஒரு விண்வெளி நிலையம் ஆகும். இது மே 2026-க்கு முன்னதாக ஏவப்படாது என்று திட்டமிடப்பட்டுள்ளது.
 ஹேவன்-2 - அக்டோபர் 2024 இல், Vast நிறுவனம் ஹேவன்-1-இன் திட்டமிடப்பட்ட வாரிசான ஹேவன்-2-ஐ அறிவித்தது. இது ஹேவன்-1-ஐ விட மிகவும் பெரியதாக இருக்கும் என்றும், மாடுலர் முறையில் இணைக்கப்படும் என்றும், சர்வதேச விண்வெளி நிலையத்திற்குப் பதிலாக அமையும் நோக்கத்துடன் உருவாக்கப்படுவதாகவும் தெரிவிக்கப்பட்டுள்ளது. 2026-ல் நாசாவின் Commercial LEO Destinations program-இன் இரண்டாம் கட்டத்தின் போது இந்த நிலையத்திற்கு ஒப்புதல் அளிக்கப்பட்டால், ஹேவன்-2-இன் முதல் தொகுதி 2028-ல் SpaceX ஸ்டார்ஷிப் மூலம் ஏவப்படும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.
 பாரதிய விண்வெளி நிலையம் - இந்திய சுற்றுப்பாதை விண்வெளி நிலையம், அதிகாரப்பூர்வமாக பாரதிய விண்வெளி நிலையம் (பொருள்: 'இந்திய விண்வெளி நிலையம்') என்று அழைக்கப்படுகிறது, இது இந்தியாவால் கட்டப்பட்டு இந்திய விண்வெளி ஆராய்ச்சி நிறுவனம் (இஸ்ரோ) மூலம் இயக்கப்படவுள்ள ஒரு திட்டமிடப்பட்ட மாடுலர் விண்வெளி நிலையம் ஆகும். டிசம்பர் 2023 நிலவரப்படி, முதல் தொகுதி 2028-ஆம் ஆண்டில் LVM3 ஏவுகலத்தின் மூலம் ஏவப்படும் என்றும், மீதமுள்ள தொகுதிகள் 2035-ஆம் ஆண்டிற்குள் ஏவப்படும் என்றும் எதிர்பார்க்கப்படுகிறது.
 தண்டர்பேர்ட் நிலையம் - டிசம்பர் 17, 2025 அன்று, நாசாவின் வணிக லியோ இலக்குகள் திட்டம் திருத்தப்பட்டதன் காரணமாக, தாங்கள் தங்கள் காற்றடைப்பு வாழ்விடத் தொழில்நுட்பத்தை அடிப்படையாகக் கொண்ட ஒற்றை ஏவுதல் விண்வெளி நிலையத்தை முன்மொழிவதாக மேக்ஸ் ஸ்பேஸ் அறிவித்தது. இந்த நிலையம் சுற்றுப்பாதையை அடைந்தவுடன் 350 கன மீட்டர்கள் கனஅளவிற்கு விரிவடையும். முன்மொழியப்பட்ட இந்த நிலையம் நான்கு பேரை ஆதரிக்கும் வகையில் வடிவமைக்கப்படும், மேலும் இரண்டு இணைப்புத் துறைமுகங்களைப் பயன்படுத்தி தொடர்ச்சியான வசிப்பிடத்தை அனுமதிக்கும், இது மறுசீரமைப்பு, குழு சுழற்சி மற்றும் பிற வருகை தரும் வாகனங்களுக்கு வழிவகுக்கும்.https://www.getmaxspace.com/thunderbirdhttps://spacenews.com/max-space-unveils-plans-for-commercial-space-station/

 ரத்து செய்யப்பட்ட மனிதர்கள் பயணிக்கும் விண்கலங்கள் மற்றும் விண்வெளி நிலையங்கள் 
வலது|thumb|பிகலோவின் விண்வெளி நிலையத்தின் மாதிரி
விண்கலங்கள்

 புரான், 1988-ல் ஆளில்லா ஒரு சுற்றுப்பாதை விமானத்திற்குப் பிறகு ரத்து செய்யப்பட்ட ஒரு சோவியத் விண்வெளி ஓடம்.
 ஸ்பேஸ்ஷிப் III, விண்வெளி சுற்றுலா மற்றும் பராமரிக்கப்பட்ட ஆராய்ச்சிப் பயணங்களில் பயன்படுத்தப்படும் அமெரிக்க எட்டு பேர் பயணிக்கக்கூடிய துணை-சுற்றுப்பாதை விண்வெளி விமானம்.
 எக்ஸ்-20 டைனா-சோயர் என்பது இராணுவப் பணிகளுக்காகப் பயன்படுத்தப்படவிருந்த ஒரு அமெரிக்க ஐக்கிய வான்படை விண்வெளி விமானம் ஆகும். இந்த விண்வெளி விமானத்தை உருவாக்கும் திட்டம் 1957-ல் தொடங்கி 1963-ல் ரத்து செய்யப்பட்டது.
 எல்.கே, சோவியத் மனிதர்கள் பயணிக்கும் சந்திரத் திட்டங்களுக்கான மனிதர்கள் பயணிக்கும் சந்திரனில் தரையிறங்கும் கலம். பல எல்.கே தரையிறங்கும் கலங்கள் ஆளில்லாமல் விண்வெளியில் பறக்கவிடப்பட்டன. திட்டத்தின் மற்ற பகுதிகளுடன் சேர்ந்து 1976-ல் இதுவும் ரத்து செய்யப்பட்டது.
 டி.கே.எஸ், இராணுவ அல்மாஸ் விண்வெளி நிலையங்களுக்கு சேவை செய்வதற்காக வடிவமைக்கப்பட்ட, விருப்பத்தின் பேரில் மனிதர்கள் பயணிக்கக்கூடிய சோவியத் விண்கலம். டி.கே.எஸ் நான்கு பயணங்களில் ஆளில்லாமல் ஏவப்பட்டது, மூன்று முறை சல்யூட் நிலையங்களுடன் வெற்றிகரமாக இணைக்கப்பட்டது. பின்னர், இந்த விண்கலத்தின் பாகங்கள் பல விண்வெளி நிலைய தொகுதிகளுக்கு அடிப்படையாகப் பயன்படுத்தப்பட்டன. விண்வெளி நிலையங்கள்
 MOL, நாசாவின் ஜெமினி விண்கலத்திலிருந்து பெறப்பட்ட, அமெரிக்க ஆயுதப் படைகளால் இயக்கப்படும் ஒரு மனிதர்கள் பயணிக்கும் விண்வெளி நிலையம். 1969 இல் ரத்து செய்யப்பட்டது.
 CSTS, ஐரோப்பிய விண்வெளி நிறுவனம் மற்றும் ரோஸ்கோஸ்மோஸ் ஆகியவற்றுக்கு இடையேயான ஒரு முன்மொழியப்பட்ட கூட்டு முயற்சி. முதலில் நாசாவின் ஓரியன் திட்டத்திற்கு ஒரு பதிலாக வடிவமைக்கப்பட்ட இந்தத் திட்டம், இறுதியில் ரத்து செய்யப்பட்டது மற்றும் பெரும்பாலான வடிவமைப்புகள் ரஷ்யாவின் அடுத்த தலைமுறை மனிதர்கள் பயணிக்கும் விண்கலமான ஓரெல் (விண்கலம்)-இல் இணைக்கப்பட்டன.
 OPSEK என்பது சர்வதேச விண்வெளி நிலையத் திட்டத்தில் ரஷ்யாவின் பங்களிப்பிற்குப் பிறகு முன்மொழியப்பட்ட ஒரு வாரிசுத் திட்டமாகும். 2017 இல் ரோஸ்கோஸ்மோஸால் ரத்து செய்யப்பட்டது.
 அல்டேயர், ("சந்திர மேற்பரப்பு அணுகல் தொகுதி" அல்லது சுருக்கமாக "LSAM" என்றும் அழைக்கப்படுகிறது) என்பது கான்ஸ்டலேஷன் திட்டத்தின் திட்டமிடப்பட்ட சந்திரனில் தரையிறங்கும் பகுதியாகும். இது ஏரெஸ் V சரக்கு ஏவுகணையில் ஏவப்பட்டிருக்கும், மேலும் இது ஒரு பூமி புறப்படும் நிலை உடன் சேர்ந்து, ஒரு ஓரியன் விண்கலம் ஏவப்பட்டு, அதனுடன் இணைவதற்காகக் காத்திருக்கும். பின்னர் EDS, அதையும் ஓரியனையும் 4 விண்வெளி வீரர்களைக் கொண்ட குழுவுடன் ஒரு சந்திரனில் தரையிறங்கும் பணிக்காக சந்திரனுக்கு அனுப்பியிருக்கும். 2010 இல் கான்ஸ்டலேஷன் திட்டத்தின் மற்ற பகுதிகளுடன் சேர்ந்து இதுவும் ரத்து செய்யப்பட்டது. பிகலோ வணிக விண்வெளி நிலையம் அல்லது 'ஸ்பேஸ் காம்ப்ளக்ஸ் ஆல்ஃபா' என்பது ஒரு முன்மொழியப்பட்ட தனியார் விண்வெளி வாழ்விடமாகும். இது 2021-ல் ஆரம்பத்தில் நிலைநிறுத்தப்பட திட்டமிடப்பட்டிருந்தது. இருப்பினும், கோவிட்-19 பெருந்தொற்று காரணமாக பிகலோ நிறுவனம் தனது முழு ஊழியர்களையும் தற்காலிகமாக பணிநீக்கம் செய்ததால், இந்தத் திட்டம் காலவரையின்றி நிறுத்தி வைக்கப்பட்டது. 2016 முதல் ஒரு பிகலோ சோதனை மாதிரி பன்னாட்டு விண்வெளி நிலையத்தில் நிறுவப்பட்டுள்ளது.

 மேற்கோள்கள் 

பகுப்பு:சூரியக் குடும்பம்