சச்சிதானந்தம் (இந்து மெய்யியல்)

சச்சிதானந்தம் (Saccidānanda) என்பது இந்து மெய்யியலில் குறிப்பாக வேதாந்தக் கோட்பாடுகளில், பரம்பொருள் அல்லது பிரம்மத்தின் இயல்பைக் குறிக்கப் பயன்படுத்தப்படும் ஒரு வடமொழிச் சொல்லாகும். இது சத், சித் மற்றும் ஆனந்தம் ஆகிய மூன்று சொற்களின் சேர்க்கையாகும். 'சத்' என்பது அழிவற்ற எக்காலத்திலும் மாறாத உண்மையான இருப்பு அல்லது மெய்மையைக் குறிக்கிறது. 'சித்' என்பது தூய்மையான அறிவு, உணர்வு அல்லது விழிப்புணர்வைக் குறிக்கிறது. 'ஆனந்தம்' என்பது எல்லையற்ற பேரின்பம் அல்லது குறையற்ற மகிழ்ச்சியைக் குறிக்கிறது. இந்த மூன்று நிலைகளும் வெவ்வேறு குணங்கள் அல்ல, மாறாக இவை அனைத்தும் ஒன்றாக இணைந்து இறைவனின் அல்லது பிரம்மத்தின் ஒரே தன்மையை விளக்குகின்றன.

சத் + சித் + ஆனந்தம் = சச்சிதானந்தம்

விளக்கம்
இந்து மதத்தின் பல்வேறு பிரிவுகளில் இக்கருத்து வெவ்வேறு நிலைகளில் விவரிக்கப்படுகிறது. அத்வைத வேதாந்தத்தின்படி, ஒரு மனிதன் தனது உண்மையான ஆத்மாவைக் கண்டறியும் போது, அந்த ஆத்மா பிரம்மத்துடன் ஒன்றிணைந்து சச்சிதானந்த நிலையை அடைகிறது. இங்கு தனிமனித உணர்வும் உலகளாவிய பேருணர்வும் வேறல்ல என்ற உயரிய தத்துவம் முன்வைக்கப்படுகிறது. அதே சமயம் பக்தி மார்க்கத்தைச் சார்ந்தவர்கள் சச்சிதானந்தத்தை விஷ்ணு, சிவன் அல்லது தேவி போன்ற முழுமுதற் கடவுளின் சொரூபமாகக் கருதுகிறார்கள். உபநிடதங்கள் போன்ற பழமையான மறைநூல்கள், இப்பேரண்டத்தின் அடிப்படை ஆதாரமாகவும், அனைத்து உயிர்களின் இலக்காகவும் இந்த மெய்மை உணர்வையே குறிப்பிடுகின்றன.

சச்சிதானந்தம் என்பது வெறும் அறிவு சார்ந்த புரிதல் மட்டுமல்ல, அது ஒரு ஆழமான அனுபவ நிலையாகும். மனித வாழ்வின் நோக்கம் இந்த உண்மையை உணர்ந்து, உலகியல் துயரங்களிலிருந்து விடுபட்டு, நிலையான அமைதியையும் மகிழ்ச்சியையும் அடைவதே ஆகும் என்று இந்தியத் தத்துவங்கள் எடுத்துரைக்கின்றன. யோகக் கலை மற்றும் தியானப் பயிற்சிகள் மூலம் இத்தகைய நிலையை எய்த முடியும் என்று நம்பப்படுகிறது. சுருக்கமாகக் கூறினால், உண்மையான இருப்பு, முழுமையான அறிவு மற்றும் எல்லையற்ற இன்பம் ஆகியவற்றின் ஒருமித்த சங்கமமே சச்சிதானந்தம் என்று வரையறுக்கப்படுகிறது.

பகுப்பு:இந்து மெய்யியல்

மேற்கோள்கள்