முகூரி ஆறு

முகூரி ஆறு (Muhuri River)  இந்தியா மற்றும் வங்காளதேசம் ஆகிய நாடுகளில் பாயும் ஒரு பன்னாட்டு ஆறாகும். திரிபுராவில் உற்பத்தியாகும் இந்த ஆறு, வங்காளதேசத்திற்குள் பாய்ந்து, வங்காள விரிகுடாவில் கலக்கும் பெனி ஆற்றின் முகத்துவாரத்திற்கு அருகில் அதனுடன் இணைகிறது. முகூரி ஆறு சின்ன பெனி என்றும் அழைக்கப்படுகிறது.

ஆற்றின் பாதை
முகூரி ஆறு திரிபுராவின் உலுசாய் மலைகளில் உற்பத்தியாகி, மேற்கு நோக்கிப் பாய்ந்து வங்காளதேசத்திற்குள் நுழைகிறது; அங்கு இது பெனி மாவட்டத்தின் பரசுராம் துணை மாவட்டத்தில்  நுழைகிறது. வங்காளதேசத்தில், இந்த ஆறு பெனி மற்றும் சிட்டகாங் மாவட்டங்களைப் பிரித்து, பின்னர் வங்காள விரிகுடாவில் கலக்கிறது.

இந்திய-வங்காளதேச எல்லை
திரிபுரா-நோவாக்காலி பகுதியில் முகூரி ஆறு இந்தியாவுக்கும் வங்காளதேசத்திற்கும் இடையிலான எல்லையின் ஒரு பகுதியாகச் செயல்படுகிறது. இருப்பினும், ஆற்றின் போக்கு அடிக்கடி மாறுவதால், இரு நாடுகளாலும் இங்கு எல்லையை வரையறுக்க முடியவில்லை. இந்தியா, எல்லை நிர்ணயம் செய்யப்படும் நேரத்தில் முகூரி ஆற்றின் நடுப்பகுதியைப் பின்பற்றி எல்லை வரையறுக்கப்பட வேண்டும் என்று கூறும் வங்காளதேசத்துடனான 1974 ஆம் ஆண்டு ஒப்பந்தத்தை வலியுறுத்தியது. ஆனால் வங்காளதேசம் தனக்குக் கூடுதலாக 44 ஏக்கர் நிலம் கிடைக்க வழிவகுக்கும் 1893 ஆம் ஆண்டு வரைபடத்தை வலியுறுத்தியது.

முகூரிச்சார்
முகூரிச்சார் ஆற்றுத் தீவு
முகூரிச்சார் ஆற்றுத் தீவு, முகூரிச்சார் ஆற்றில் அமைந்துள்ள 140 ஏக்கர் பரப்பளவு கொண்ட ஒரு தீவாகும். நெல் சாகுபடிக்கு முக்கியத்துவம் வாய்ந்த இந்தத் தீவின் மீது இரு நாடுகளும் உரிமை கோரியதால், இத்தீவு இரு நாடுகளுக்கும் இடையே பதற்றத்தின் ஆதாரமாக இருந்தது. இதன் விளைவாக, 1976, 1979, 1985 மற்றும் 1999 உட்படப் பல சந்தர்ப்பங்களில் வங்கதேசம் மற்றும் இந்தியாவின் எல்லைப் பாதுகாப்புப் படைகளுக்கு இடையே மோதல்கள் ஏற்பட்டன. 2011-ஆம் ஆண்டில் பிரதமர் மன்மோகன் சிங் வங்காளதேசத்திற்கு வருகை தந்தபோது, ​​இரு நாடுகளும் தங்களுக்கு இடையேயான நில எல்லையை வரையறுக்க ஒப்புக்கொண்டன. முகூரி ஆற்றங்கரை நெடுகிலும் எல்லையை வரையறுக்கவும், ஆற்றை நிலைப்படுத்த தங்கள் எல்லைகளுக்குள் ஆற்றின் கரைகளில் தடுப்பணைகளைக் கட்டவும், மேலும் அந்தப் பகுதியில் 'பூச்சியக் கோடு' நெடுகிலும் வேலி அமைக்கவும் இரு தரப்பினரும் ஒப்புக்கொண்டனர்.

நீரியல் 
முகூரி ஆற்றின் மொத்தப் படுகைப் பகுதி திரிபுராவில் 839 சதுர கிலோமீட்டர் பரப்பளவைக் கொண்டுள்ளது. இது மாநிலத்தின் மொத்த புவியியல் பரப்பளவில் 8% ஆகும். இதன் ஆண்டு நீர்வரத்து 76,247,000 கன மீட்டராகும். இது திரிபுராவின் மொத்த நதி நீர்வரத்தில் 9.6% ஆகும். வங்காளதேசத்தில்  முகூரி படுகையானது பெனி மாவட்டத்தின் பெனி சதர், சோனகாசி, சாகல்நையா மற்றும் பர்சுராம் உபமாவட்டங்களிலும், சிட்டகாங் மாவட்டத்தின் மிரர்சராய் உபமாவட்டத்திலும் பரவியுள்ள 40,080 எக்டேர் பரப்பளவைக் கொண்டுள்ளது. இதில் மொத்தமாக 23,000 எக்டேருக்கும்  சற்று அதிகமான நிலப்பரப்பு பாசன வசதிக்கு உகந்ததாகும்.  இந்த ஆறு அதன் சீற்றமான தன்மை, திடீர் வெள்ளப்பெருக்கு மற்றும் அடிக்கடி மாறும் பாதைக்கு பெயர் பெற்றது. பெரும்பாலான பகுதிகளில், முகூரி ஆறு 150 முதல் 200 மீட்டர் அகலம் கொண்டது, இது கடலை நெருங்கும்போது அதிகரிக்கிறது. கடலை நெருங்கும்போது, ​​இது அலைகளின் தாக்கத்திற்கு உட்படுகிறது. இந்த ஆறு மிகவும் ஆழமற்றது மற்றும் ஆண்டின் பாதி காலம் மட்டுமே 4-டன் எடையுள்ள படகுகள் செல்லக்கூடியதாக உள்ளது.; வறண்ட காலங்களில் இதை நடந்தே கடக்க முடியும்.
முகூரி நீர் பயன்கள்
இந்திய அரசு, 1975-ஆம் ஆண்டுக்கு முன்னர் பெலோனியா நகரத்தை ஆற்று அரிப்பிலிருந்து பாதுகாக்க, ஆற்றில் ஒரு ஊடுருவ முடியாத தடுப்பணையை கட்டியது. அதன் பிறகு, கூட்டு நதி ஆணையம் இரு நாடுகளையும் ஆற்றில் அத்தகைய கட்டுமானங்களை மேற்கொள்வதிலிருந்து தடுத்துள்ளது. முகூரி பாசனத் திட்டம், ஒரு தடுப்பணை மற்றும் 20 மதகுகளைக் கொண்ட ஒரு சீராக்கி ஆகியவற்றுடன், பாசன வசதிகளை வழங்குவதற்கும், வங்காள விரிகுடாவிலிருந்து ஆற்றில் உப்பு நீர் கலப்பதைத் தடுப்பதற்கும் வங்காளதேசத்தால் 1986-ஆம் ஆண்டில் கட்டி முடிக்கப்பட்டது. முகூரி ஆறு, தடுப்பணை கட்டப்பட்டதால் உருவான நீர்த்தேக்கத்தில் பெனி ஆற்றுடன் கலக்கிறது. அங்கிருந்து பாசனக் கால்வாய்கள் மூலம் நீர் வெளியேற்றப்படுகிறது.  இந்தத் திட்டம் உள்நாட்டு மீன்வளத்தை மேம்படுத்தவும், ஆற்றுக்குள் உப்பு நீர் ஊடுருவுவதைக் கட்டுப்படுத்தவும், சூறாவளிகளைத் தொடர்ந்து ஏற்படும் புயல் அலைகளிலிருந்து ஆற்றின் மேல்பகுதிப் பகுதிகளைப் பாதுகாக்கவும் உதவியுள்ளது. 

மேலும் காண்க
 இந்திய ஆறுகளின் பட்டியல்

மேற்கோள்கள்

பகுப்பு:வங்காள தேச ஆறுகள்
பகுப்பு:இந்திய ஆறுகள்
பகுப்பு:திரிபுரா ஆறுகள்