கன்யாசுல்கம் (நூல்)

கன்யாசுல்கம், (Kanyasulkam) என்பது தெலுங்கு மொழி கவிஞரான குரஜாதா அப்பாராவ் என்பவரால் 1892ஆம் ஆண்டில் இயற்றியப்பட்ட நாடகம் ஆகும்.20th Century Telugu Luminaries, Potti Sriramulu Telugu University, Hyderabad, 2005இது ஒரு இந்திய மொழியில் எழுதப்பட்ட ஆரம்பகால நவீன படைப்புகளில் ஒன்றாகும். மேலும் சமூகப் பிரச்சினைகளைக் கையாளும் முதல் தெலுங்கு நாடகமும் இதுவே ஆகும்.

தென்னிந்தியாவின் தெலுங்கு பேசும் பகுதிகளில் உள்ள புரோகித பிராமணர்களிடையே பொதுவானதாக இருந்த கன்னியாசுல்கம் (தோராயமாக மணப்பெண் விலை என்று பொருள்படும்) என்ற வழக்கத்தை இந்த நாடகம் சித்தரிக்கிறது. அக்காலத்தில் சர்ச்சைக்குரியதாக இருந்த இந்த நாடகம், எல்லா காலத்திலும் மிகவும் பிரபலமான தெலுங்கு இலக்கியப் படைப்புகளில் ஒன்றாகத் தொடர்கிறது. இந்த நாடகத்தில் குரஜாதா அப்பாராவ் பயன்படுத்திய பல சொற்றொடர்கள் இன்றும் நவீன கால தெலுங்கில் பிரபலமாக உள்ளது. பேச்சுவழக்குத் தெலுங்கில் எழுதப்பட்ட,  குறிப்பிடத்தக்க சமூக-பண்பாட்டு முதல் நாடகமாக அங்கீகரிக்கப்பட்ட இது, தெலுங்கு இலக்கியத்தில் நவீனத்துவத்தை நோக்கிய ஒரு முக்கிய மாற்றத்தைக் குறிக்கிறது.

நோக்கம்
புரோகித பிராமண குடும்பங்களில் நிலவிய கன்னியாசுல்கம் என்பது ஒரு இழிவான நிலை என்று அவர் கருதியதைப் பற்றி விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்த குரஜாதா அப்பாராவ் இந்த நாடகத்தை எழுதினார். 
மேலும் வரதட்சணை மற்றும் குழந்தை திருமணம் போன்ற சமூகப் பிரச்சினைகளை விமர்சித்து, சீர்திருத்தங்களுக்காக வாதிடுகிறது. 

இந்த நாடகம் குழந்தை திருமணம் மற்றும் விதவை மறுமணம் போன்ற முக்கியமான கருப்பொருள்களைக் கையாள்வது மட்டுமல்லாமல், நகைச்சுவை மற்றும் சமூக நையாண்டி ஆகியவற்றின் கலவையின் மூலம் தெலுங்கு மொழியின் செழுமையையும் வெளிப்படுத்துகிறது; இது சமகால வாழ்க்கையைப் பிரதிபலிப்பதோடு, மாற்றத்திற்காகவும் அழைப்பு விடுக்கிறது.
பின்னணி
கன்னியாசுல்கம் நாடகத்திற்கு இரண்டு பதிப்புகள் உள்ளது. இரண்டுமே குரஜாதா அப்பாராவால் 15 ஆண்டுகள் இடைவெளியில் எழுதப்பட்து. கன்னியாசுல்கத்தின் இரண்டாவது பதிப்பு 1909ல் வெளியிடப்பட்டது.
கதைக் களம்
கன்னியாசுல்கம் நாடகம் பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சியின் கீழ் இருந்த விஜயநகரம் சமஸ்தானத்தில் அமைக்கப்பட்டுள்ளது. இது முதன்மையாக அப்பகுதியின் "உயர் சாதி" பிராமணர்களின் வாழ்க்கையைப் பற்றி பேசுகிறது. இருப்பினும் இது மற்ற மக்களின் வாழ்க்கையைப் பற்றிய சில நுண்ணறிவுகளையும் வழங்குகிறது. இந்த நாடகம் ஆங்கிலக் கல்வி கற்ற, திறமையான ஆனால் நேர்மையற்ற வைதீக பிராமணரான கிரிசம் மற்றும் தனது ஒழுக்கத்தை தீவிரமாக எடுத்துக்கொள்ளும் மதுரவாணி என்ற விலைமகள் ஆகியோரை மையமாகக் கொண்டது. இது அங்கதம் மூலம் நகைச்சுவையின் ஒரு மேலோட்டமான தன்மையைப் பராமரித்தாலும், குரஜாதா அப்பாராவை ஆத்திரமூட்டிய "சமூகத்திற்கு ஏற்பட்ட அவமானத்தை" இந்த நாடகம் வெளிப்படுத்துகிறது. 
முக்கிய கதாபாத்திரங்கள் 
 அக்னிஹோத்திரவதந்துலு 
 அக்னிஹோத்ரவதந்துலுவின் மனைவி வெங்கம்மா 
 அக்னிஹோத்ரவதந்துலுவின் மூத்த மகள் புச்சம்மா 
 அக்னிஹோத்ரவதந்துலுவின் இளைய மகள் சுப்பம்மா 
 அக்னிஹோத்ரவதந்துலுவின் மகன் வெங்கடேசன் 
  அக்னிஹோத்ரவதான்லுவின் மைத்துனர் கரட்டக சாஸ்திரி
 சிஷ்யுடு அ.கே. '"மகேசம்", கரடக சாஸ்திரியின் சீடர் 
 லுப்தாவதந்துலு, இராமச்சந்திரபுரம் அக்ரகாரம்
 லுப்தாவதந்துலுவின்  விதவை மகள் மீனாட்சி
 இராமப்பந்துலு, தரகர் & லுப்தாவதந்துலுவின் மைத்துனர். 
 கிரீசம், லுப்தவதந்துலுவின் உறவினர் 
 சௌஜன்யராவ் பந்துலு, வழக்கறிஞர் 
 பீமராவ் பந்துலு, வழக்கரிஞர் 
 நாயுடு, தனியார் வழக்கரிஞர் 
 பூஜாரி கவரய்யா, மந்திரிகுடு மற்றும் வைத்தியுடு 
 மதுரவாணி, விலைமகள்
 ""சித்தாந்தி", இராமப்பா பந்துலுவின் நண்பர் 
 ""பண்டா சித்தாந்தி"
கதைக் களம்
நாடகத்தின் தொடக்கத்தில் கிரீசம் என்பவரின் வைப்பாட்டியான மதுரவாணி மற்றும் மீதப்பகுதியில் இராமப்ப பந்துலு நீதிமானாகவும், புத்திசாலியாகவும், பெருந்தன்மை கொண்டவராகவும், திறமையானவராகவும் சித்தரிக்கப்படுகிறார்; மேலும், தேவைப்படுபவர்களுக்கு உதவ எந்த நேரத்திற்கும் செல்லத் தயாராக இருப்பவராகவும் அவர் காட்டப்படுகிறார்.

இந்த நாடகம் சமகால இந்திய சமூகத்தின் தப்பெண்ணங்களையும் பழக்கவழக்கங்களையும் நேரடியாக எதிர்கொள்ள முயன்றது. இந்த நாடகத்தில் மனதை உலுக்கும் சில காட்சிகள் இடம்பெற்றுள்ளது. அவற்றில் ஒன்று, நாடகத்தின் முக்கிய கதாபாத்திரமும், அகங்காரம் கொண்ட, ஆணாதிக்க பிராமணருமான அக்னிஹோத்ரவதந்துலு, பருவமடையாத தன் மகளை ஒரு முதியவருக்குத் திருமணம் செய்து வைக்கும் தனது முடிவை மறுபரிசீலனை செய்யுமாறு அவனது இளம் விதவை மகள் கோரும்போது, ​​அவன் காட்டுமிராண்டித்தனமாக அவளது முகத்தில் உணவுத் தட்டை வீசி எறிகிறான். அந்த நாட்களில், பெற்றோர்கள் பணத்திற்காக பருவமடையாத தங்கள் மகள்களை முதியவர்களுக்குத் திருமணம் செய்து வைக்கும் வழக்கம் பரவலாக இருந்தது. அது பொதுவாக 'கன்னியாசுல்கம்' என்று அழைக்கப்பட்டது. இதன் நேரடிப் பொருள் "பெண்ணுக்குப் பதிலாகப் பெறும் பணம்" என்பதாகும், இதுவே நாடகத்தின் தலைப்பாகவும் அமைந்துள்ளது.

இந்த நாடகம், 'மடி' போன்ற பழமைவாத பிராமணர்களின் பழக்கவழக்கங்களையும் வேடிக்கையாகச் சித்தரிக்கிறது. நாடகத்தில் வரும் ஒரு குறிப்பிட்ட கதாபாத்திரம், தனது புனிதம் கெட்டுவிடக்கூடாது என்பதற்காக, தொட்டாற்சுருங்கிச் செடியைப் போல எல்லாவற்றிலிருந்தும் எல்லாரிடமிருந்தும் விலகிச் செல்கிறது. (மற்றவர்கள் தொட்ட பொருட்களைத் தான் தொடுவதற்கு முன்பு, அவன் சில 'மதரீதியான தூய்மைப்படுத்தும் சடங்குகளை' கூட செய்ய வேண்டியிருக்கிறது.)

இந்த நாடகத்தில் பல நகைச்சுவையான தருணங்களும் உள்ளது. குறிப்பாக கஞ்சத்தனமான முதியவரான லுப்தாவதந்துலுவின் திருமணம் தொடர்பான காட்சிகள் குறிப்பிடத்தக்கவை. அந்த நகைச்சுவையின் பெரும்பகுதி, கிரீசத்திற்கும் அவனது பல்வேறு காதலிமார்களுக்கும் இடையிலான உரையாடல்களிலும், ஒரு பெண்ணாக வேடமிட்ட ஒரு பையனுக்கும் லுப்தவதானுலுவுக்கும் நடக்கும் திருமணத்தின் போதும் நிகழ்கிறது. மேலும் அதை மிகைப்படுத்தாமல், மிகவும் யதார்த்தமான முறையில் சித்தரிக்கப்பட்டுள்ளது; இது பார்ப்பவர்களின் முகத்தில் அறைவது போன்ற ஒரு தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறது. நாடகத்தின் பல்வேறு கட்டங்களில் பல சுவாரஸ்யமான கதாபாத்திரங்கள் தோன்றுகின்றன. 

அவர்களில், பூட்டக்கூள்ள முண்டா என்று குறிப்பிடப்படும் ஒரு உள்ளூர் உணவகத்தின் விதவை உரிமையாளர் (மேற்கோள்களுக்குள் உள்ள வார்த்தை ஒரு விதவையைக் குறிக்கும் ஒரு இழிவான சொல்; இது சமஸ்கிருதம் மற்றும் தெலுங்கில் 'முண்டனம்' அதாவது மொட்டையடித்தல் என்ற சொல்லிலிருந்து வந்தது, ஏனெனில் அந்தக் காலகட்டத்தில் ஒரு பெண் தன் கணவன் இறந்த பிறகு தன் தலைமுடியை மழிக்க வேண்டியிருந்தது). லுப்தவதந்தலுவின் ஒழுக்கங்கெட்ட  விதவையான மகள் மீனாட்சி மற்றும்  மகன் ஆகியோர் அடங்குவர். அவர்களின் எண்ணங்களும், பாரபட்சங்களும் இன்றும் எந்தவொரு இந்திய கிராமத்திலும் காணக்கூடிய மனிதர்களைப் போலவே இருக்கின்றன.
பிரபல கலாச்சாரத்தில் 
குரஜாதா அப்பாராவ் இயற்றிய இந்நாடகத்தை பி. புல்லையா எனும் திரைப்பட இயக்குநர் தெலுங்கு மொழியில் என். டி. ராமாராவ், சாவித்திரி நடித்த கன்யாசுல்கம் (Kanyasulkam (film) எனும் திரைப்படம் 1955ஆண்டில் வெளியானது.
இதனையும் காண்க
 குரஜாதா அப்பாராவ்
 கன்யாசுல்கம், திரைப்படம்
 கன்யாசுல்கம்

மேற்கோள்கள்

பகுப்பு:இந்திய நாடகங்கள்
பகுப்பு:தெலுங்கு இலக்கியம்