மிதிலைப் பிராந்தியத்தின் வரலாறு

மிதிலைப் பிராந்தியத்தின் வரலாறு (History of the Mithila region) என்பது இந்திய துணைக் கண்டத்தில் அமைந்துள்ளமிதிலை (மிதிலாஞ்சல், திரிகூடகம், திரபுக்தி என்றும் அழைக்கப்படுகிறது) எனப்படும் ஒரு புவியியல் மற்றும் கலாச்சார பிராந்தியமாகும். இதன் தாய்மொழி மைதிலி என்றும், அதன் மொழி பேசுபவர்கள் மைதிலி மக்கள் என்றும் குறிப்பிடப்படுகிறார்கள். மிதிலைப் பிராந்தியத்தின் பெரும்பகுதி நவீன இந்தியாவிற்குள் வருகிறது. மிதிலையின் வடக்கில் இமயமலையும், தெற்கு, மேற்கு மற்றும் கிழக்கில் முறையே கங்கையும், கண்டகியும் மற்றும் மகானந்தாவும் சூழ்ந்துள்ளது. இது நேபாளத்தின் தென்கிழக்கு தெராய் வரை நீண்டுள்ளது. இந்தப் பகுதி திரபுக்தி என்றும் அழைக்கப்பட்டது. இது திரிகூடகத்தின் பண்டைய பெயர்.Yadav, Yogendra P. date missing. Reading Asia: New Research in Asian Studies; Frans Hüsken, Dick van der Meij; Chapter 12 – The Maithili Language at page 240

 பெயர்கள் 
வரலாற்று ரீதியாக, இப்பகுதி பல பெயர்களால் அழைக்கப்பட்டது. மிதிலாபுரி என்ற பெயரை நிறுவிய புகழ்பெற்ற மன்னர் மிதியின் பெயரிலிருந்து மிதிலை என்ற பெயர் பெறப்பட்டதாக நம்பப்படுகிறது.Encyclopaedia of Hinduism. Nagendra Kumar Singh, p. 3239.

திரிகூடகம் மற்றும் திருபுக்தி உட்பட மிதிலையின் பன்னிரண்டு பெயர்களில் பிருகத விஷ்ணு புராணம் திரபுக்தி என்ற பெயரைக் குறிப்பிடுகிறது. இது பின்னர் பொதுவான பயன்பாட்டில் திரிகூடகம் என்று அறியப்பட்டது.  திரபுக்தி என்பது ஒரு சமசுகிருத கூட்டுச் சொல்லாகும். இது திர ("கரை") மற்றும் புக்தி ("வரம்பு" என்ற பொருள்) ஆகியவற்றின் கலவையாகும். மிதிலைப் பகுதியில் மைதிலி மொழி மற்றும் திரிகத் பிரிவின் திரிகத் எழுத்துகளில் திரிகத் என்ற பெயர் பாதுகாக்கப்படுகிறது.

இந்திய அறிஞரான விஜயகாந்த மிசுரா, தனது "மிதிலையின் கலாச்சாரப் பாரம்பரியம்" என்ற புத்தகத்தில், பிரகத விஷ்ணு புராணத்தின் உரையில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள திரபுக்தி என்ற சொல் கிபி 4 ஆம் நூற்றாண்டின் காலகட்டத்தில் இந்திய துணைக் கண்டத்தில் மிதிலை பிராந்தியத்தைக் குறிக்க பிரபலமானது என்று கூறுகிறார். பின்னர், திரிகூடகம் என்ற சொல் நிர்வாக நோக்கங்களுக்காக மிதிலைப் பிராந்தியத்தின் பொதுவான பெயராக மாறியது.Mishra, Vijayakanta (1979). Cultural Heritage Of Mithila. p. 15.

 சைன சமயத்தில் பிராந்தியம் 
மிதிலா சைன சமயத்தில் மிதிலை மிக முக்கியமான புனிதத் தலங்களில் ஒன்றாக இருந்தது. 19வது தீர்த்தங்கரர் மல்லிநாதர், 21வது தீர்த்தங்கரரின் நமிநாதர், 24வது தீர்த்தங்கரர் மகாவீரர் ஆகியோருடன் இப்பகுதி தொடர்புடையது. சுவேதாம்பர நியமத்தின்படி, மல்லிநாதர் மற்றும் நமிநாதரின் வாழ்க்கையின் ஐந்து குறிப்பிடத்தக்க நிகழ்வுகளில் முதல் நான்கு சம்பவங்கள் மிதிலையில் நிகழ்ந்தன. ஐந்தாவதான நிர்வாணம் அடைவது, சிகார்ஜியில் நடந்தது.

 பண்டைய வரலாறு 
மிதி என்பவர் மிதிலாபுரியை நிறுவினார். அவர் தனது தந்தையின் உடலில் இருந்து பிறந்ததால் சனகர் என்று அழைக்கப்பட்டார்.

இதற்குப் பிறகு, மிதிலையின் பிற்கால மன்னர்கள் ‘சனக ’ என்ற பட்டத்தை வைத்துக்கொண்டனர். சீதையின் தந்தை சீரத்வஜ சனகன் மிகவும் பிரபலமான சனக மன்னர் ஆவார். சனக வம்சத்தில் 52 மன்னர்கள் இருந்தனர்.

இப்பகுதி விதேகம் என்றும் அழைக்கப்பட்டது. விதேக இராச்சியம் பற்றி யசுர் வேதத்தில் முதன்முறையாக குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. மிதிலை, புத்த சாதகங்கள், பிராமணர்கள், புராணங்கள் (பிரகதவிஷ்ணு புராணத்தில் விரிவாக விவரிக்கப்பட்டுள்ளது) மற்றும் இராமாயணம் மற்றும் மகாபாரதம் போன்ற பல்வேறு காப்பியங்களிலும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

சதபத பிராமணம் எனும் நூலின் கூற்றுப்படி, வேத காலத்தில் 'விதேக மாதவன்' என்ற தலைவர் சரசுவதி ஆற்றுப் பள்ளத்தாக்கிலிருந்து மிதிலைக்குக் குடிபெயர்ந்து விதேக இராச்சியத்தையும் மைதிலி பிராமணச் சமூகத்தையும் நிறுவினார்.

மிதிலையை ஆண்ட மன்னர்களின் பட்டியல் மகாபாரதம் மற்றும் சாதகங்களில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. அனைத்து மன்னர்களும் விதேகர் அல்லது சனகன் என்ற பட்டத்தை ஏற்றுக்கொண்டனர். வேத காலத்தில், மிதிலை ‘விதேக இராச்சியம்’ என்று அழைக்கப்பட்டது.

விதேகர்களின் வீழ்ச்சியைத் தொடர்ந்து, மிதிலை வஜ்ஜி இனக்குழுக்களின் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் வந்தது. இது குலங்களின் கூட்டமைப்பாக இருந்தது. அவற்றில் மிகவும் லிச்சாவி பிரபலமானது.  வஜ்ஜி நாட்டின் தலைநகராக வைசாலி நகரம் விளங்கியது. மகாவீரர் மற்றும் கௌதம புத்தர் தங்கள் வாழ்வில் பல முறை வைசாலி நகரத்திற்கு வருகை தந்தனர். வைசாலி நகரத்தில் அசோகரின் தூண் உள்ளது. வஜ்ஜியின் ஒரு பகுதியாக இருந்த மிதிலை, இறுதியில் மகத மன்னர் அஜாதசத்துருவால் கைப்பற்றப்பட்டது.

12ஆம் நூற்றாண்டில் பேரரசு சிதைந்து போகும் வரை மிதிலை பாலப் பேரரசின் துணை மாநிலமாக இருந்தது.

 11ஆம் நூற்றாண்டு முதல் 14-ஆம் நூற்றாண்டு வரை 
நான்யதேவன் என்பவரால் கர்னாட் வம்சம் நிறுவப்பட்டது.   நேபாளத்தின் பாரா மாவட்டத்தில் உள்ள சிம்ரௌங்காத் மற்றும் பீகாரின் தர்பங்கா ஆகிய இரண்டு தலைநகரங்கள் வம்சத்திற்கு இருந்தன.

அரிசிம்மதேவன் கர்னாட்டு வம்சத்தின் கடைசி மன்னராக இருந்தார். இவர் இந்தியாவின் இன்றைய வடக்கு பீகாரின் மிதிலைப் பகுதியையும் தெற்கு நேபாளத்தின் சில பகுதிகளையும் 1304 முதல் 1325 வரை ஆட்சி செய்தார். இவரது போர் மற்றும் அமைதி அமைச்சராக இருந்த சந்தேசுவரர் தாக்கூர் என்பவர் இ‘ராஜநித்திரத்னாகரம்’ என்ற புகழ்பெற்ற நூலை இயற்றினார். கியாத் அல்-தின் துக்ளக்கின் படையெடுப்பிற்குப் பிறகு, நேபாள மலைகளுக்குத் தப்பிச் செல்ல வேண்டிய கட்டாயத்திற்குப் பிறகு இவரது ஆட்சி முடிவுக்கு வந்தது. இவரது சந்ததியினர் இறுதியில் மைதிலி மொழியின் புரவலர்களாக அறியப்பட்ட காட்மாண்டுவின் மல்லர் வம்சத்தின் நிறுவனர்களாக ஆனார்கள்.

 14 முதல் 16ஆம் நூற்றாண்டு வரை: ஆயின்வார் வம்சம் 
ஆயின்வார் வம்சம் மிதிலை பிரதேசத்தை கி.பி. 1323 முதல் கி.பி. 1526 முடிய ஆண்ட பிராமண அரச குலமாகும். காசிபர் கோத்திரத்தைச் சேர்ந்த ஆயின்வார் மிதிலை பிராமண அரச குலத்தினர், இப்பிரதேசத்தை, மதுபனி மாவட்டத்தில் உள்ள சுகௌனா எனும் நகரைத் தலைநகராகக் கொண்டு 200 ஆண்டுகள்  ஆண்டனர். ஆயின்வார் வம்ச மன்னர்கள் மைதிலி மொழியையும், மைதிலி பண்பாட்டையும் போற்றி வளர்த்தனர். ஆயினி தாக்கூரின் ஆட்சிக்குப் பின்னர் ஆயின்வார் வம்சத்தின் 20 மன்னர்களும், ராணிகளும் மிதிலை பிரதேசத்தை ஆண்டனர். கி.பி. 1526-இல் ஆயின்வார் வம்சத்தின் ஆட்சி முடிவுக்கு வந்தது. ஏறத்தாழ நான்கு ஆண்டுகள் ஆட்சி புரிந்த, ஆயின்வார் வம்ச ஆட்சியாளரான சிவ சிங், வித்தியாபதி போன்ற அறிஞர்களைப் போற்றினார். ஜவுன்பூர் சுல்தான் சிக்கந்தர் ஷாவுடனான போரில் ஆயின்வார் வம்ச மன்னர் சிவ சிங் மாண்டார்.

சிம்ரௌங்கத் என்ற பெரிய கோட்டையை தங்கள் தலைநகராக வைத்திருந்த அவர்களுக்கு முந்தைய கர்னாடுகளைப் போலல்லாமல்,ஆயினிவார்கள் முக்கியமாக மிதிலையில் உள்ள பல்வேறு கிராமங்களில் இருந்து செயல்பட்டனர்.

 16ஆம் நூற்றாண்டு முதல் 20ஆம் நூற்றாண்டு வரை: ராஜ் தர்பங்கா 
மகேஷ் தாக்கூர் என்ற மற்றொரு மைதிலி பிராமணரின் தலைமையில் ராஜ் தர்பங்கா அல்லது கந்த்வாலா வம்சம் நிறுவப்பட்டது. மகேஷ் 1558-இல் இறந்தார். காமேசுவர் சிங் வம்சத்தின் கடைசி மன்னராக இருந்தார்.  1929 - 1952 வரை மிதிலைப் பிரதேசத்தில் சில பகுதிகள் இவரது கட்டுப்பாட்டில் இருந்தது. இந்திய சுதந்திரத்தைத் தொடர்ந்து இவரது பதவி இரத்து செய்யப்பட்டன.

 இதனையும் காண்க 

 பண்டைய மிதிலை பல்கலைக்கழகம்

 மேற்கோள்கள் 

 மேற்கோள்கள் 


 வெளி இணைப்புகள் 
 The Maithil Brahmans - an online ethnography
 The Maithil Brahmans - an online ethnography 

பகுப்பு:பண்டைய இந்தியா
பகுப்பு:பீகார் வரலாறு
பகுப்பு:நேபாளப் புவியியல்
பகுப்பு:பீகாரின் புவியியல்
பகுப்பு:இந்தியப் புவியியல்