நடு ஆசியச் செம்மான்

நடு ஆசியச் செம்மான் (செர்வசு கங்லு) தாரிம் செம்மான் என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. இது நடு ஆசியாவினைப் பூர்வீகமாகக் கொண்ட ஒரு மான் இனமாகும். இப்பகுதிகளில் இது பரவலாக காணப்பட்டது. ஆனால் இன்று பல நாடுகளில் சிறிய எண்ணிக்கையில் சிதறிக் காணப்படுகிறது. இது 2017 முதல் பன்னாட்டு இயற்கைப் பாதுகாப்புச் சங்கத்தின் செம்பட்டியலில் தீவாய்ப்புக் கவலைக் குறைந்த இனமாகப் பட்டியலிடப்பட்டுள்ளது. நடு ஆசிய செம்மான், முதன்முதலில் 19ஆம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதியில் விவரிக்கப்பட்டது.

 சிறப்பியல்புகள் 
நடு ஆசிய செம்மானின் உரோமம் வெளிர் இஞ்சி நிறத்தில் காணப்படும்.

 வகைப்பாட்டியல் 
செர்வசு கங்லு என்ற விலங்கியல் பெயர் 1844ஆம் ஆண்டில் ஜோகன் ஆண்ட்ரியாசு வாக்னரால் காசுஷ்மீரின் ஒரு மானிற்கு முன்மொழியப்பட்டது. அம்மான் சிவப்பு மானின் (செர்வசு எலாபுசு) கொம்புகளின் வடிவம், புள்ளிகளினால் வேறுபட்டது. 19ஆம் மற்றும் 20ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியில், நடுஆசியாவிலிருந்து பின்வரும் செம்மான் சிற்றினங்கள் விவரிக்கப்பட்டன.

 1858ஆம் ஆண்டில் ஆண்ட்ரூ லெய்த் ஆடம்சு என்பவரால் காசுமீரின் மலைப்பாங்கான காடுகளில் காணப்படும் செம்மான், செர்வசு கேசுமேரியென்சிசு முன்மொழியப்பட்டது.
 1892ஆம் ஆண்டில் வில்லியம் தாமசு பிளான்போர்டால் முன்மொழியப்பட்ட செர்வசு யார்காண்டென்சிசு என்பது கிழக்கு துருக்கிசுதானின் தாரிம் ஆற்றுப் படுகையில் கொல்லப்பட்ட ஒரு செம்மான் ஆகும்.
 1900ஆம் ஆண்டில் ரிச்சர்ட் லிடெக்கர் என்பவரால் முன்மொழியப்பட்ட செர்வசு பாக்ட்ரியனசு என்பது உசுபெகிசுத்தானில் உள்ள தாஷ்கண்ட் அருகே பிடிக்கப்பட்டு இங்கிலாந்து கொண்டு வரப்பட்ட ஒரு உயிருள்ள மான் ஆகும். இரண்டு ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு, இதனை செம்மானின் துணையினமாக கருதினார் (செ. எ. பாக்ட்ரியனசு. 
 செர்வசு கெகன்பெக்கி 1904ஆம் ஆண்டில் உருசியா விலங்கியல் நிபுணரால் உருசிய துருக்கிசுத்தானில் இருந்து முன்மொழியப்பட்டது. இது 1890 களில் மாஸ்கோ மிருகக்காட்சிசாலைக்கு அனுப்பப்பட்டது.

1951ஆம் ஆண்டில், ஜான் எல்லர்மேன் மற்றும் டெரன்ஸ் மோரிசன்-ஸ்காட் ஆகியோர் இந்த மாதிரிகள் அனைத்தையும் செம்மானின் துணையினங்களாக அங்கீகரித்தனர். 2005ஆம் ஆண்டில், பீட்டர் கரப் முன்மொழியப்பட்ட உயிரலகினை செம்மானின் துணையினமாகவும் கருதினார்.

பன்னாட்டு இயற்கைப் பாதுகாப்புச் சங்கத்தின் செம்பட்டியல் மதிப்பீட்டாளர்கள் 2017ஆம் ஆண்டில் ஒரு தனித்துவமான சிற்றினமாக இதன் நிலையை தற்காலிகமாக அங்கீகரித்தனர். நடு ஆசிய சிவப்பு மான் மூன்று துணையிங்களைக் கொண்டிருப்பதாக கருதப்படுகிறது.

 காசுமீர் மான் (செ. க. கங்லு) என்பது இந்தியா காசுமீரில் காணப்படும் ஒரு துணையினமாகும்.
 பாக்ட்ரியன் மான் (செ. க. பாக்ட்ரியனசு) நடு ஆசியா முழுவதும் காணப்படுகிறது
 மேற்கு சீனா சின்ஜியாங் மாகாணத்தில் உள்ள யார்கண்ட் மான் (செ. க. யார்காண்டென்சிசு மலைத்தொடர்).

 தொகுதிப் பிறப்பு 
செர்வசு பேரினத்தைச் சேர்ந்த 50 மான்களிலிருந்து 125 திசு மாதிரிகளின் மைட்டோகாண்ட்ரிய டி. என். ஏ பகுப்பாய்வில் தஜிகித்சுதானில் இருந்து இரண்டு மாதிரிகளும் மேற்கு சீனாவில் இருந்து மூன்று மாதிரிகளும் அடங்கும். இம்முடிவுகள் நடு ஆசியாவில் செம்மான்களை இரண்டு தனித்துவமான செம்மான் துணையினங்களாக வகைப்படுத்துவதை ஆதரித்தன. செர்வினே திசு மாதிரிகளின் அடுத்தடுத்த தொகுதிப் பிறப்பு பகுப்பாய்வின் முடிவுகள் நடு ஆசியாவிலிருந்து மான் மாதிரிகள் ஒரு தனித்துவமான கிளையாக, சிற்றினமாக உயர்த்தப்பட வேண்டும் என்று உத்தரவாதம் அளிக்கின்றன. நடு ஆசிய செம்மான் குழு 770,000 முதல் 126,000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு சிபானியன் காலத்தில் ஐரோப்பிய செம்மான் குழுவிலிருந்து மரபணு ரீதியாக பிரிந்ததாகத் தெரிகிறது.

சம்மு-காசுமீரில் உள்ள டாச்சிகாம் தேசியப் பூங்கா மான்களின் முடி மாதிரிகளைப் பயன்படுத்தி மேற்கொள்ளப்பட்ட முதல் தொகுதிப் பிறப்பு பகுப்பாய்வு முடிவுகள் 2015இல் வெளியிடப்பட்டது. இந்த மாதிரிகள் மத்திய ஆசிய செம்மான் குழுவிற்குள் ஒரு துணைக் குழுவை உருவாக்குகின்றன. இவை ஐரோப்பிய செம்மானை விட இந்த குழுவிற்கு மரபணு ரீதியாக நெருக்கமாக உள்ளன.

 மேற்கோள்கள் 

பகுப்பு:மான்கள்