சேலம் மத்திய சிறை படுகொலை, 1950

சேலம் மத்திய சிறை படுகொலை (Salem Central Jail Massacre) என்பது 1950 பெப்ரவரி 11 அன்று தமிழ்நாட்டின், சேலம் மத்திய சிறையில் இந்தியப் பொதுவுடைமைக் கட்சி சார்ந்த அரசியல் கைதிகள் மீது நிகழ்த்தப்பட்ட ஒரு படுகொலையாகும். இதில் தமிழ்நாட்டையும், கேரளத்தையும் சேர்ந்த 22 அரசியல் கைதிகள் படுகொலை செய்யப்பட்டனர்.

 பின்னணி 
இந்திய விடுதலை இயக்கத்தில் இந்தியப் பொதுவுடமையாளர்கள் கலந்து கொண்டனர். இந்திய விடுதலைக்குப் பிறகு இது ஒரு அரைக்காலத்துவ அரசாக உள்ளது, வெறும் ஆட்சி மாற்றம் மட்டுமே நிகழ்ந்துள்ளது என்ற முடிவுக்கு பொதுவுடமையாளர்கள் வந்தனர். 1948 இல் கல்கத்தாவில் நடந்த இந்திய பொதுவுடமைக் கட்சி மாநாட்டில்  ஆயுதம் ஏந்தி புரட்சி நடத்தவேண்டிய தருணம் பிறந்துவிட்டது என்று தீர்மாணத்தை நிறைவேற்றினர். இதனையடுத்து இந்திய அரசு இந்தியப் பொதுவுடமைக் கட்சியை 1948 இல் தடை செய்தது.  நாட்டில் ஆங்காங்கே கிளர்ச்சிகள் வெடித்தன. இந்தியா முழுவதும் பல சதிவழக்குகளை பொதுவுடமைவாதிகள் மீது போட்டு வேட்டையாடப்பட்டு சிறையில் அடைக்கபட்டனர். அதன் ஒரு பகுதியாக அப்போது சென்னை மாகாணத்தின் கீழ் இருந்த தமிழ்நாடு, கருநாடகம், ஆந்திரம், கேரளம் ஆகிய பகுதிகளைச் சேர்ந்த 350 இக்கும் மேற்பட்டோர் சேலம் மத்திய சிறையில் அடைக்கப்பட்டிருந்தனர். அவர்களில் பலர் இந்திய விடுதலை இயக்கத்தில் கலந்து கொண்டவர்கள்.

 சிறை ஒடுக்குமுறைகளும் படுகொலையும் 
சேலம் சிறையில் அடைக்கப்பட்டிருந்த அரசியல் கைதிகளாகிய பொதுவுடமைவாதிகளை குற்றவியல் கைதிகளைப் போல, குல்லாய் போட்டுக் கொள்ள வேண்டுமென்றும், கைதியின் எண் பொறித்த சட்டையை அணிய வேண்டும் என்றும் இழிவு படுத்தப்பட்டனர். சிறைக்குள் தண்ணீர் இறைக்க மாடுகளுக்குப் பதிலாகவும், சாலை போடும் கல் உருளையை இழுக்கும்படியும் வற்புறுத்தப்பட்டனர். இக்கொடுமைகளுக்கு உடன்பட பொதுவுடமைவாதிகள் மறுத்தனர். தாங்கள் அரசியல் கைதிகள் அதற்கான உரிமைகள் தங்களுக்கு வேண்டும் என்று உண்ணாவிரதம் உள்ளிட்ட போராட்ட முறைகளை கையில் எடுத்தனர். சிறை அலுவலர்களுக்கும் அரசியல் கைதிகளுக்கும் இடையில் மோதல் முற்றியது. 

1950 ஆம் ஆண்டு பிப்ரவரி 11 ஆம் நாள் பொதுவுடமைக் கட்சியை சேர்ந்த 350 இக்கும் மேற்பட்ட அரசியல் கைதிகள் சிறைச் சுவர்களுக்கு இடையில் உள்ள திறந்தவெளியில் நிறுத்தப்பட்டனர். அவர்கள் மீது 105 சுற்று துப்பாக்கிச் சூடு நடத்தப்பட்டது. துப்பாக்கிச் சூட்டில் 17 பேர் குண்ட்டிபட்டும், 5 பேர் தடியடியாலும் காயமுற்றும் என மொத்தம் 22 பேர் இறந்தனர்.  தாக்குதலினால் 19 பேர் சிறையிலேயே இறந்தனர், மூன்று பேர் மருத்துவமனையில் இறந்தனர். 100 இக்கு்ம் மேற்போட்டோர் காயமுற்றனர். இறந்தவர்களில் திருச்செங்கோடு காவேரி, சேலம் அரியாகவுண்டம்பட்டி ஆறுமுக பண்டாரம், கடலூர் சேக்தாவூத் ஆகிய மூவரும் தமிழகத்தையும் மற்றவர்கள் 19 பேர் கேரளத்தையும் சேர்ந்தவர்கள். இறந்தவர்கள் குறித்த தகவல்கள் உடனடியாக வெளியிடப்படவில்லை. இறந்தவர்களின் உடல்கள் அவர்களின் உறவினர்களிடம் ஒப்படைக்கப்படவில்லை.

 எதிர்வினைகள் 
சேலம் மத்திய சிறையில் அரசியல் கைதிகள் படுகொலை செய்யப்பட்டதைக் கண்டித்து விடுதலை இதழ் தலையங்கம் தீட்டியது. இந்தியாவில் அரசியல் கைதிகள் இல்லை என்று வல்லபாய் பட்டேல் இந்திய நாடாளுமன்றத்தில் கூறியதை தலையங்கம் விமர்சித்தது; 

"தண்டவாளத்தைப் பெயர்த்தும், தபாலாபீஸைக் கொளுத்தியும், நாச வேலைகள் செய்த ஆகஸ்ட் தியாகிகள், அரசியல் கைதிகள் என்றார்கள் அன்றைய ஆட்சியாளர்கள்.—அதாவது, வெள்ளையர். ஆனால் இன்றுள்ள காருண்ய சீலர்களின் காங்கிரஸ் ஆட்சியாளரோ, கம்யூனிஸ்டுகளை ‘அரசியல் கைதிகள்’ என்று அழைப்பதற்குக் கூட மறுக்கிறார்கள். கல்நெஞ்சு! கல்நெஞ்சு!" டாக்டர் நெ. து. சுந்தரவடிவேலு எழுதிய பெரியாரும் சமதர்மமும் நூலின் சேலம் சிறைக் கொடுமைகள் அத்தியாயம்

 மேற்கோள்கள் 

பகுப்பு:இந்தியப் பொதுவுடைமைக் கட்சி
பகுப்பு:1950 நிகழ்வுகள்
பகுப்பு:சேலம் நிகழ்வுகள்
பகுப்பு:தமிழ்நாட்டு வரலாறு (1947- தற்போதுவரை)