ரீயூனியன் தேசியப் பூங்கா

ரீயூனியன் தேசியப் பூங்கா (Réunion National Park, ) என்பது மேற்கு இந்தியப் பெருங்கடலில் அமைந்துள்ள பிரான்சின் கடல் கடந்த பிராந்தியமான ரீயூனியன் தீவில் அமைந்துள்ள ஒரு தேசியப் பூங்கா ஆகும். 2007 மார்ச் 5 அன்று நிறுவப்பட்ட இந்த தேசியப் பூங்கா, ரீயூனியனின் மலைப்பாக்கான உட்பகுதியான லெஸ் ஹாட்சின் அகணிய உயிர்களையும், அங்குள்ள சுற்றுச்சூழல் அமைப்புகளையும் பாதுகாக்க உருவாக்கபட்டது. இது  தீவின் சுமார் 42% பகுதியை உள்ளடக்கியதாக உள்ளது. குறிப்பிடத்தக்க அகணிய உயிரினங்களில் ரீயூனியன் குயில்சிட்டு, ரீயூனியன் தீவு பகல் பல்லி ஆகியவை அடங்கும்.

பூங்கா அமைப்பதற்கான திட்டங்கள் 1985 ஆம் ஆண்டிலிருந்தே இருந்தன. மேலும் 2004 ஆம் ஆண்டில் நடத்தப்பட்ட ஒரு பொது வாக்கெடுப்பில், ரீயூனியன் தீவின் உள்ளாட்சி அமைப்புகள் தேசியப் பூங்காவை உருவாக்குவதற்கு ஒப்புதல் அளித்தன. இது 2007 ஆம் ஆண்டில் அதிகாரப்பூர்வமாக நடைமுறைக்கு வந்தது. உயிர்ப்புடன் உள்ள எரிமலையான பிடன் டி லா ஃபோர்னைஸ் உட்பட இந்த பூங்காவின் எரிமலை நிலப்பரப்பு, அதன் பிரம்மாண்டமான கரடுமுரடான நிலப்பரப்பு மற்றும் விதிவிலக்கான பல்லுயிர்ப் பெருக்கத்திற்காக, 2010 ஆம் ஆண்டில் "ரீயூனியன் தீவின் மலை முகடுகள், பனிபறிபள்ளங்கள், குறுகிய மலைத்தொடர் கணவாய்கள்" என்ற பெயரில்  உலக பாரம்பரிய தளமாக அறிவிக்கபட்டது.  இயற்கை நிலப்பரப்பையும் பல்லுயிர்ப் பெருக்கத்தையும் பாதுகாப்பதைத் தவிர, இந்தப் பூங்காவின் நோக்கம் அறிவைப் பகிர்ந்துகொள்வதும், பார்வையாளர்களை வரவேற்பதும், உள்ளூர் சமூகங்களுடன் இணைந்து பணியாற்றுவதும் ஆகும். இது நடைப் பயணம் மற்றும் மலையேற்றத்துக்கு ஒரு பிரபலமான இடமாகும்.

இந்தப் பூங்காவின் பொருளாதார மேம்பாடு தொடர்பாக, குறிப்பாக புவிவெப்ப மின்சாரத்தைப் பயன்படுத்துவது தொடர்பாக சர்ச்சைகள் எழுந்துள்ளன. சுற்றுலா மேம்பாட்டிற்கு வசதியாக, தேசியப் பூங்காவை ஒரு பிராந்திய இயற்கை பூங்காவாக தரம் குறைப்பதற்கு 2016 ஆம் ஆண்டில், ரீயூனியன் பிராந்தியப் பேரவை, திட்டமிட்டிருந்தது. இந்தத் திட்டத்தை பூங்கா அதிகாரிகளும்,  எதிர்க்கட்சி அரசியல்வாதிகளும் எதிர்த்தனர்.

 வரலாறு 
இந்தப் பூங்காவை உருவாக்குவதற்கான முன்மொழிவுகள் முதன்முதலில் 1985-ஆம் ஆண்டு முதல் முன்வைக்கப்பட்டன. ரீயூனியன் சுற்றுச்சூழல் சாசனம் மற்றும் பிராந்திய மேம்பாட்டுத் திட்டம், ஆகியவை தீவின் மலைப்பகுதியான லெஸ் ஹாட்சில் ஒரு பூங்கா உருவாக்கப்பட வேண்டும் என்ற கொள்கையை முறையாக நிறுவின. தேசியப் பூங்காவை உருவாக்குவதற்கு பிரெஞ்சு சுற்றுச்சூழல் அமைச்சகத்திடம் அதிகாரப்பூர்வமாக ஆலோசனை கேட்கப்பட்டது. 

2000 மற்றும் 2003 இக்கு இடையில், ஒரு கலந்தாய்வு செயல்முறை தொடங்கப்பட்டது. அதில் மாநிலம், பிராந்தியம், துறை, மேயர்களின் சங்கம் ஆகியவை ஒரு நெறிமுறைக்கு ஒப்புக்கொண்டு, ஒரு வழிநடத்தும் குழுவை அமைத்தன. 29 நிறுவனங்களில் 27 நிறுவனங்கள்  தேசியப் பூங்காவை நிறுவும் திட்டத்தை ஆதரித்தன, மேலும் 2003 மார்ச் 29  அன்று, பிரெஞ்சு பிரதமர் இந்த திட்டத்தை அங்கீகரிக்கும் ஒரு ஆணையில் கையெழுத்திட்டார். 

அமைக்கப்படவுள்ள தேசிய பூங்காவின் எல்லைகள் மற்றும் நோக்கங்கள் குறித்த விவாதங்களும் பேச்சுவார்த்தைகளும் தீவிரமடைந்தன. 2004 ஆகத்து மற்றும் செப்டம்பருக்கு இடையில், இந்தத் திட்டம் தீவின் 24 கம்யூன்களிலும் தலைமை அதிகாரியால் ஏற்பாடு செய்யப்பட்ட ஒரு பொது வாக்கெடுப்புக்கு உட்படுத்தப்பட்டது. அந்தக் கம்யூன்கள் இந்தத் திட்டத்திற்கு ஆதரவு அளித்ததுடன், சில பரிந்துரைகளையும் சேர்த்தன. 

மாநில மன்றத்தின் ஆலோசனையின் பேரில் பிறப்பிக்கப்பட்ட ஒரு ஆணை மூலம், இந்தப் பூங்கா அதிகாரப்பூர்வமாக 2007 மார்ச் 5  அன்று நடைமுறைக்கு வந்தது.  2007 ஏப்ரலில், நிர்வாகக் குழு பதவியேற்றது; 2007 மற்றும் 2009 இக்கு இடையில், பணியாளர்கள் நியமிக்கப்பட்டு, அந்த இடத்தில் தேவையான கட்டமைப்புகள் உருவாக்கப்பட்டன. 2008 ஆம் ஆண்டில், தேசிய பூங்காவின் சாசனத்தை அமைப்பதற்கான பணிகள் தொடங்கின. 

2010 ஆகத்து 1  அன்று, யுனெஸ்கோ உலக பாரம்பரியக் குழு ரீயூனியன் தேசிய பூங்காவிற்குள் உள்ள இயற்கை தளங்களின் மதிப்பை அங்கீகரித்து, "ரீயூனியன் தீவின் மலை முகடுகள், பனிபறிபள்ளங்கள், குறுகிய மலைத்தொடர் வழிகள்" என்பதை தனது உலக பாரம்பரிய பட்டியலில் சேர்த்தது. 

 நோக்கம் 
தனது சாசனத்தில், இந்த தேசியப் பூங்கா நான்கு முக்கிய நோக்கங்களை குறிப்பிடுகிறது: முதலாவதாக, நிலப்பரப்புகளின் பன்முகத்தன்மையைப் பாதுகாப்பது மற்றும் அவற்றின் பரிணாம வளர்ச்சிக்குத் துணை நிற்பது. இரண்டாவதாக, பல்லுயிர் இழப்பைத் தடுத்து நிறுத்துவது, மூன்றாவதாக, மலைப்பகுதிகளின் பண்பாட்டைப் பாதுகாத்து, அதற்கு மேலும் மதிப்பளிப்பதற்கும், அதன் விழுமியங்கள் அடுத்த தலைமுறைக்குக் கொண்டுசெல்வதை உறுதி செய்வதற்கும். நான்காவது, மலைப்பகுதிக்கான பொருளாதார மேம்படுத்துவது.  

 புவியியல் 
ரீயூனியன் தேசியப் பூங்காவின் மையப் பகுதி, தீவின் உட்பகுதியில் 1,053.84 சதுர கிலோமீட்டர் (406.89 சதுர மைல்) பரப்பளவைக் கொண்டுள்ளது.   இது தீவின் மொத்தப் பரப்பளவில் 42% ஆகும், மேலும் 23 கம்யூன்களின் நிலப்பரப்பில் பரவியுள்ளது. இந்த மையப் பகுதியில் சில குடியிருப்புப் பகுதிகளும், வேளாண் நிலங்களும் அடங்கும்.    மொத்தத்தில், இந்த பூங்கா தீவின் 75% இக்கும் அதிகமான பரப்பளவில் பரவியுள்ளது.  ரீயூனியன் தீவு எரிமலையால் உருவானது.  இரண்டு எரிமலைகள் இதன் முதுகெலும்பாக அமைந்துள்ளன: 3,000 மீட்டருக்கும் (9,800 அடி) அதிக உயரமுள்ள பிடன் டெஸ் நீஜஸ் மற்றும் இன்னும் உயிர்ப்புடன் இருக்கும் பிடன் டி லா ஃபோர்னைஸ். உலக பாரம்பரிய தளமாக பட்டியலிடப்பட்டுள்ள இந்த தேசிய பூங்காவின் மையப்பகுதியில் நான்கு முக்கியப் பகுதிகள் அமைந்துள்ளன: 

 செயின்ட்-பிலிப்பில் உள்ள மரே லாங் காடு, இதில் தாழ்வான பகுதியில் உள்ள வெப்பமண்டலக் காடுகளின் சிறந்த முறையில் பாதுகாக்கப்பட்டுள்ள பகுதிகளில் சில அட [ fr ]ங்கும், இது ஃபோரே டி போயிஸ் டி கூலூர் டெஸ் பாஸ் ( Forêt de bois de couleurs des Bas) என்று அழைக்கப்படுகிறது;
 பிராஸ் ரூஜ் ஆற்றின் குறுகிய பள்ளத்தாக்கில் அமைந்துள்ள பெயின் டி சுக்ரே மற்றும் லா சாப்பல் பாறை அமைப்புகளுடன் கூடிய சிலாவோஸ் எரிமலைக்குழி, மற்றும் 100,000 ஆண்டுகள் பழமையான அணுகக்கூடிய கற்குழம்பு அறை;;
 1,356 மீட்டர் (4,44 [ fr ]9 அடி) உயரமுள்ள, பிரம்மாண்டமான மலைத்தொடரான ​​பிட்டன் டி'அன்சைங்குடன் கூடிய சலாசி பள்ளத்தாக்கு;
  செயிண்ட்-டெனிஸ் மற்றும் லா பொசெஷன் இடையே அமைந்துள்ள லா கிராண்ட் ஷாலூப் பகுதி, ஒரு காலத்தில் தீவின் மேற்கில் பரவலாகக் காணப்பட்ட அரை பசுமைமாறாக் காடுகளின் எஞ்சியுள்ள கடைசிப் பகுதிகளில் ஒன்றாகும்; அது இங்கு பாதுகாக்கப்பட்டு மீட்டெடுக்கப்பட்டுள்ளது.

 காட்டுயிர்கள் 
ரீயூனியன் தீவு மற்ற மஸ்கரேன் தீவுகளான, மொரிசியசு மற்றும் இரோட்ரிக்சு ஆகியவற்றுடன் பொதுவான இயற்கை வரலாற்றைப் பகிர்ந்து கொள்கிறது. 1600 களுக்கு முன்பு இந்த மூன்று தீவுகளும் மக்கள் வசிக்காதவையாக இருந்தன. மனிதர்களின் வருகையால் பேரழிவுக்கும், ரீயூனியனில் ராட்சத நில நத்தைகள் போன்ற இனங்கள் அறிமுகப்படுத்தப்பட காரணமாயிற்று. இது பூர்வீக வாழ்விடங்கள் மற்றும் உயிரினங்களுக்கு அச்சுறுத்தலாக ஆனது. உலக வனவிலங்கு நிதியத்தின் (WWF) கூற்றின் படி ரீயூனியனின் 25% க்கும் குறைவான பகுதியே அதன் அசல் தாவரங்களைக் கொண்ட பகுதியாகக் கருதப்படுகிறது. அதுவும் பெரும்பாலும் அதிக உயரங்மான பகுதிகளில் மட்டுமே கட்டுப்படுத்தப்பட்டதாக உள்ளது. ரீயூனியன் மற்றும் மற்ற இரண்டு தீவுகளின் காடுகள் டபிள்யூ.டபிள்யூ.எஃ ஆல் "மாஸ்கரேன் காடுகள்" சுற்றுச்சூழல் பகுதி என வகைப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. மேலும் அதன் பாதுகாப்பு நிலை "அபாயகரமான நிலையில் உள்ளது" என அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.  கன்சர்வேசன் இன்டர்நேசனல் அமைப்பு, ரீயூனியனை "மடகாஸ்கர் மற்றும் இந்தியப் பெருங்கடல் தீவுகள்" பல்லுயிர் செறிவிடத்தில் சேர்த்துள்ளது, இது பாதுகாப்புக்கான ஒரு முன்னுரிமைப் பகுதியாகும்.  தீவில், உள்ளூர் தாவரங்களைப் போலவே ஏறக்குறைய அதே எண்ணிக்கையிலான, அதாவது 830 அயல்நாட்டுத் தாவரங்கள், இயற்கையாகவே வேரூன்றிவிட்டன, மேலும் அவற்றில் 50 தாவரங்கள் உள்ளூர் தாவரங்கள் மற்றும் வாழ்விடங்களுக்கு அச்சுறுத்தலாக இருக்கும் ஆக்கிரமிப்புத் தாவரங்களாகக் கருதப்படுகின்றன. 

இந்தத் தீவின் தனிமையும், அதன் பல்வேறு வாழ்விடங்களும் அகப்பருவநிலைகளும், அங்குள்ள அகணிய உயிரிகளின் பன்முகத்தன்மைக்குச் சாதகமாக அமைந்துள்ளன:  அறியப்பட்ட 850 உள்ளூர் தாவர இனங்களில், 230 இனங்கள் இப்பகுதிக்கு மட்டுமே உரியன. மேலும் இவற்றில் பாதி இனங்கள் அருகிய இனங்களாக உள்ளன. இந்த பூர்வீக தாவரங்கள் பல்வேறு உயரங்களில் காணப்படுகின்றன. பூங்காவின் கரடுமுரடான நிலப்பரப்பு, பரோவின் பெட்ரல், ரீயூனியன் ஹாரியர், ரீயூனியன் குக்குஷ்ரைக், ரீயூனியன் சாம்பல் வெள்ளைக்கண் பறவை போன்ற பல பறவை இனங்களின் புவியியல் தனிமைப்படுத்தப்பட்ட இனப்பெருக்கத்திற்கும், அத்துடன் அந்த இனங்களுக்குள் மரபணு வேறுபாட்டிற்கும் வழிவகுத்துள்ளது.  மொத்தத்தில், ரீயூனியனில் 18 பறவை இனங்கள் காணப்படுகின்றன. அவற்றில் பாதி இந்த தீவுக்கு மட்டும் உரியவை. மனிதர் குடியேறிய பிறகு குறைந்தது 22 பறவை இனங்கள் ஏற்கனவே அழிந்துவிட்டன. பறவை இனங்களுக்கு மிகப் பெரிய அச்சுறுத்தலாக அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட பூனைகளும் எலிகளும் உள்ளன. பாலூட்டிகளைப் பொறுத்தவரை, மொரிசியஸ் பறக்கும் நரி தீவிலிருந்து அழிந்துபோன பிறகு, மீண்டும் ரீயூனியனில் குடியேறியது. குறிப்பிடத்தக்க பட்டாம்பூச்சி இனங்களில் பாபிலியோ ஃபோர்பண்டா மற்றும் சலாமிஸ் அகஸ்டினா ஆகியவை அடங்கும். மேலும் ரீயூனியன் தீவின் பகல் பல்லி என்பது அங்கு மட்டுமே காணப்படும் ஒரு ஊர்வன இனமாகும்.

 காட்சியகம் 

 சுற்றுலா 
இந்த தேசியப் பூங்கா ரீயூனியனின் முக்கிய சுற்றுலாத் தலங்களில் ஒன்றாகும். இதன் மலைகள் நடைப்பயணம் மற்றும் மலையேறத்துக்கு பிரபலமான இடமாகும்; மழைக்காடுகள், கரும்புத் தோட்டங்கள், எரிமலைப் பகுதிகள் போன்ற பல்வேறு நிலப்பரப்புகளைக் கடந்து செல்லும் 900 கிலோமீட்டருக்கும் (560 மைல்) கூடுதலான தொலைவுக்கு குறிக்கப்பட்ட நடைப்பாதைகள் உள்ளன. அவற்றில் பிரெஞ்சு நடைப்பயணக் கூட்டமைப்பால் அங்கீகரிக்கப்பட்ட மூன்று நீண்ட தூரப் பாதைகள் அடங்கும், அந்தப் பாதைகளில் மலை விடுதிகளும் அமைந்துள்ளன. ஒவ்வொரு ஆண்டும் 400,000 க்கும் மேற்பட்ட மக்கள் பிடன் டி லா ஃபோர்னைஸ் எரிமலையைப் பார்வையிடுகிறார்கள், அதற்காக ஒரு ஆய்வுப் பாதை அமைக்கப்பட்டுள்ளது. 

லா ப்ளைன்-டெஸ்-பால்மிஸ்டசில் உள்ள மைசன் டு பார்க் என்ற பூங்காவின் பார்வையாளர் மையமானது 21 ஆகஸ்ட் 2014 அன்று பிரெஞ்சு ஜனாதிபதி  பிரான்சுவா ஆலந்து அவர்களால் திறந்து வைக்கப்பட்டது. 

 மேலாண்மை 
இந்தப் பூங்கா 88 உறுப்பினர்களைக் கொண்ட நிர்வாகக் குழுவால் ( Conseil d'administration, CA ) நிர்வகிக்கப்படுகிறது. இவர்களில் பெரும்பாலோர் உள்ளூர் பிரதிநிதிகளாவர். இந்தக் குழு 6 ஆண்டு காலத்திற்குத் தேர்ந்தெடுக்கப்படுகிறது. முதல் நிர்வாகக் குழுவின் பதவிக்காலத்தின் போது 15 உறுப்பினர்களைக் கொண்ட ஒரு செயற்குழு (Bureau) நிறுவப்பட்டது, அது நிர்வாகக் குழுவின் சார்பாகச் செயல்படுகிறது. 

பல்வேறு துறைகளைச் சேர்ந்த 18 உறுப்பினர்களும்,  11 வெளி வல்லுநர்களைக் கொண்ட ஒரு அறிவியல் மன்றம் (Conseil scientifique, CS), நிர்வாக மன்றத்திற்கும் பூங்காவின் இயக்குநருக்கும் ஆலோசனை வழங்குகிறது. மேலும், பொதுப் பிரமுகர்கள் மற்றும் உள்ளூர் நிறுவனங்கள் மற்றும் சங்கங்களின் பிரதிநிதிகளைக் கொண்ட ஒரு பொருளாதார, சமூக மற்றும் பண்பாட்டு மன்றம் (Conseil économique, social et culturel, CESC) உள்ளது. 

பூங்காவின் விதிமுறைகள், குறிப்பாக இப்பகுதியின் மையப்பகுதி தொடர்பானவை, அதன் சாசனத்தில் கூறப்பட்டுள்ளன.  

 மேற்கோள்கள் 

பகுப்பு:பிரான்சில் உள்ள உலகப் பாரம்பரியக் களங்கள்
பகுப்பு:இரியூனியனில் உள்ள சுற்றுலாத் தலங்கள்
பகுப்பு:இரியூனியன் தேசியப்பூங்கா
பகுப்பு:Coordinates on Wikidata
பகுப்பு:Pages using gadget WikiMiniAtlas
பகுப்பு:IUCN வகை II