கோச் வம்சம்

கோச் வம்சம் (Koch dynasty) (1515–1949) தற்கால கிழக்கு இந்தியாவின் அசாம், வடக்கு வங்காளம்,  பூட்டான் மற்றும் நேபாளத்தின் தெராய் சமவெளிப் பகுதிகளைக் கொண்ட  காமதா இராச்சியத்தை ஆண்ட அரசப் பரம்பரை ஆகும். 1515ல் கோச் வம்சத்தை நிறுவியவர் மன்னர் விஸ்வ சின்கா ஆவார்."Kamarupa was reorganized as a new state. 'Kamata' by name with Kamatapur as capital. The exact time when the change was made is uncertain. But possibly it had been made by Sandhya (c1250-1270) as a safeguard against mounting dangers from the east and the west. Its control on the eastern regions beyond the Manah (Manas river) was lax."  வங்காளத்தின் அலாவுதீன் உசைன் ஷாவால் நிறுவப்பட்ட சுருக்கமான ஆட்சியை முடிவுக்குக் கொண்டு வந்த  பரோ-புயன்களை வீழ்த்தி கோச் வம்சம் ஆட்சிக்கு வந்தது.

விஸ்வ சிங்காவின் மூன்று மகன்களின் வாரிசுகளால் இந்த வம்சம் மூன்றாகப் பிரிந்தது: இரண்டு விரோதக் கிளைகளான கூச் பெகர் இராச்சியம் மற்றும் கோச் ஹாஜோ மற்றும் காஸ்பூரில் மூன்றாவது கிளை. கூச் பெகர் முகலாயர்களுடன் இணைந்தது மற்றும் கோச் ஹாஜோ கிளை அகோம் இராச்சியத்தின் கீழ் பல்வேறு துணைக் கிளைகளாகப் பிரிந்தது. பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சியின் போது கோச் பீகார் ஒரு சுதேச சமஸ்தானமாக மாறியது, இந்திய விடுதலைக்குப் பிறகு இவ்வம்சத்தினர் ஆண்ட பகுதிகள் இந்தியாவால் உள்வாங்கப்பட்டது. காஸ்பூரில் (காஸ்பூர் இராச்சியம்) மூன்றாவது கிளை திமசா இராச்சியம்த்தில் முழுமையாக உள்வாங்கப்பட்டது. ராய்கட் என்பது கோச் வம்சத்தின் ஒரு இணை கிளையாகும், இது பிஸ்வா சிங்காவின் சகோதரரான சிஸ்ய சிங்காவின் வம்சாவளியைக் கூறுகிறது.

சொற்பிறப்பியல்
கோச் என்ற பெயர் பிஸ்வா சிங்காவின் தாயார் சார்ந்த ஒரு தாய்வழி இனக்குழுவைக் குறிக்கிறது;"(I)t becomes clear that Biswa Singha's father was a Mech and mother was a Koch and both the tribes were "rude" and "impure", hence non-Aryan or non-Hinduised."  மேலும் மன்னரும், ராஜ்ஜியத்தின் (காமதா இராச்சியம்) பெரும்பாலான மக்களும் கோச் சமூகத்தைச் சேர்ந்தவர்கள். The Koches were of Dravidian-Mongoloid origin. "The dynasty was Koch and the name of kingdom was Kamata (Koch) because the king himself and most of the population belonged to the Koch community" 
வரலாறு

காமரூபத்தை ஆண்ட பால வம்சத்தின் வீழ்ச்சிக்குப் பிறகு, 12 ஆம் நூற்றாண்டில் பாலப் பேரரசு வெவ்வேறு களங்களாகப் பிரிந்தது. காமரூப நகரத்தின் (இன்றைய வடக்கு குவகாத்தி) ஆட்சியாளரான சந்தியா, 13 ஆம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதியில் தனது தலைநகரை மேற்கே இன்றைய வடக்கு வங்காளத்திற்கு மாற்றினார். மேலும் அவர் ஆட்சி செய்த காமதா இராச்சியம் என்று அழைக்கப்பட்டது.கிழக்கு இராச்சியங்களுக்கும், காமதாவிற்கும் இடையிலான இடையகப் பகுதி பரோ-புயான் தலைவர்களின் களமாக இருந்தது. 1498 ஆம் ஆண்டு கௌரைச் சேர்ந்த அலாவுதீன் உசைன் ஷா கென் வம்சத்தைச் சேர்ந்த நிலம்பரை நீக்கி, காமதாவை ஆக்கிரமித்து, அவரது மகன் தன்யால் உசைனைப் பொறுப்பில் அமர்த்தினார். சில ஆண்டுகளுக்குள் பிரம்மபுத்ரா பள்ளத்தாக்கின்  நாராயண் தலைமையிலான பரோ-புயான்கள் தன்யால் உசைனை தோற்கடித்து, நாட்டைக் கைப்பற்றி, கொலை செய்தனர். மேலும் அப்பகுதி பரோ-பூயன் கூட்டமைப்பு ஆட்சியில் வந்தது.பரோ-புயான்களை வீழ்த்தி 1515ல் மன்னர் விஸ்வ சின்கா கோச் வம்சத்தை நிறுவினார்.
கோச் வம்சத்தின் தோற்றம்

இந்தச் சூழலில்தான் ரங்க்பூர் மற்றும் காமரூபத்தை ஆக்கிரமித்த ஹாஜோ என்பவரின் கீழ் பல தன்னாட்சிக் கோச் மக்கள் ஒன்றுபட்டனர்."The Koches 'who had a number of chiefs, at first independent, but who gradually united under the authority of one of themselves named Hajo, occupied Rangpur and Kamrup"  தெற்கு சமவெளிகளை நோக்கி பரவியிருந்த கோச்சுகள், பிற பழங்குடி குழுக்களுடன் கூட்டணி வைக்க முடிந்தது."Having moved from the Himalayan terrain, probably following the courses of the Teesta and Dharla rivers, the Koches settled first in North Bengal and then spread gradually towards the east, south and west, thereby allying with other tribal groups like the Rabhas, Dhimals, Hajongs, Garos, and Meches (Nath 1989: 1-4)." இந்தக் கூட்டணிகளின் ஒரு பகுதியாக, ஹாஜோவின் மகள் ஹிரா, தற்போதைய கோக்ரஜார் மாவட்டத்தில் உள்ள சிக்னாகிராமைச் சேர்ந்த மெக் பழங்குடியினத்தைச் சேர்ந்த ஹரியா மண்டலை மணந்தார், "[Hajo] had two daughters, Hira and Jira of whom Hira was married to Hariya, a member of the "impure tribe" called Mech."  ஹரியா மற்றும் ஹிராவுக்குப் பிறந்த விசு, "[Hajo] had two daughters, Hira and Jira of whom Hira was married to Hariya, a member of the "impure tribe" called Mech. Of them was born Bisu...it becomes clear that Biswa Singha's father was a Mech and mother was a Koch and both the tribes were "rude" and "impure", hence non-Aryan or non-Hinduised." தனது தாத்தா ஹாஜோவின் அரசியல் மரபைப் பெற்றார்   மேலும் குந்தகாட் பகுதியில் (தற்போதைய அசாமின் கோக்ரஜார் மாவட்டம்) கோச்களின் கிழக்குப் பிரிவின் தலைவராக தன்னை நிலைநிறுத்திக் கொண்டார்.  அலாவுதீன் ஹுசைன் ஷாவின் காமதா இராச்சியத்தை ஆக்கிரமித்ததற்கு எதிராக பிசு ஒரு நில உரிமையாளராக பரோ-புயான்களின் தலைமையில் போராடினார் என்றும், அதன் மூலம் அவர்களின் இராணுவ தந்திரோபாயங்களைக் கற்றுக்கொண்டார் என்றும் கருதப்படுகிறது."Bisu, who might have fought Alauddin Hussain Shah or his government in Kamrup under the leadership of the Bhuyans and had a knowledge of their (the Bhuyans') military tactics..." 

மன்னர் விஸ்வா அதிகாரத்தை வலுப்படுத்துதல்
விஸ்வா பழங்குடித் தலைவர்களின் கூட்டணியை நாடினார்Dimarua, Panbari, Beltola, Rani, Moirapur, Borduar, Bholagram, Pantanduar, Chaigaon, Bogaduar, Bongaon, Baku, Luki, Hengerabari. Biswa Singha received the allegiance of these states including those of Darrang, Karaibari, Atiabari, Kamtabari, and Balrampur. The ruling family of these states till the annexation of the lower Brahmaputra valley to the British in 1826 were Koch, Mech or Garo and some of them claimed the continuity of their rule since centuries back" .மிகவும் சக்திவாய்ந்த பரோ-புயான்களுக்கு எதிராக, 1509 ஆம் ஆண்டு வாக்கில் தனது பிரச்சாரத்தைத் தொடங்கினார்.அடுத்தடுத்து, அவர் ஓகுரி, ஜார்கான், கர்னாபூர், புலகுரி, பிஜ்னி மற்றும் பாண்டுநாத் (குவஹாத்தியில் உள்ள பாண்டு) பரோ-பூயன்களை தோற்கடித்தார்."It is stated that Biswa Singha subjugated the Bar Bhuyan then the Saru Bhuyan and then the Bhuyan of Ouguri. After this he defeated the Daivajnya Chuti Bhuyan and thereafter Kusum Bhuyan, Dihala Bhuyan, Kalia Bhuyan and the Bhuyans of Jhargaon, Kabilash Bhuyan, the Bhuyans of Karnapur, Phulaguri, and Bijni, and finally Pratap Rai Bhuyan of Pandunath, Guwahati.  The Gurucaritas also mention Gandhanva Rai, the Bhuyan of Banduka and Sriram Khan of Sajalagram."   அவர் குறிப்பாக கர்னாபூரின் பரோ-பூயனால் இழுக்கப்பட்டார். மேலும் விஸ்வாவின் போது ஒரு தந்திரத்தால் மட்டுமே அவரை தோற்கடிக்க முடிந்தது.

பின்னர் இறுதியாக இன்றைய கூச் பெகர் நகரத்திலிருந்து சில மைல்கள் தென்கிழக்கே உள்ள காமதாபூருக்கு (இப்போது கோசனிமாரி என்று அழைக்கப்படுகிறது) மாற்றினார்."With his military and administrative ability, Viva crushed a number of Bhuyans, local chiefs with a huge estate and military strength, subjugated other hilly areas and set up a new polity about 1515. He shifted the political centre from Chikanbari, his native village close to Bhutan border, to Hingulabas, a village in the plains of western Duras, and then finally to Kamatapur, the fortified city occupied by the Khens about a century earlier" சிறு ஆட்சியாளர்களை அடிபணியச் செய்த பிறகு, 1515 ஆம் ஆண்டில் கிழக்கில் பர்னாடி நதியாலும் மேற்கில் கரடோயா நதியாலும்எல்லைக்குட்பட்ட காமதா இராச்சிய மன்னராக அவர் தன்னை அறிவித்துக் கொண்டார்.

காமதாவில் உள்ள கோச் வம்சம் 15 ஆம் நூற்றாண்டில் வடகிழக்கு இந்தியாவில் வளர்ந்த பல பழங்குடி அமைப்புகளில் ஒன்றாகும்.
சமஸ்கிருதமயமாக்கல்
மன்னர் விஸ்வா  தனது முடிசூட்டு விழாவில் இந்து மதத்தையும், விஸ்வ சின்கா என்ற பெயரையும் ஏற்றுக்கொண்டார்."(Bisu) adopted Hinduism and assumed the name Biswa Singha after his coronation (Barpujari 2007: 69–71; Gait 2008: 49–50)." இருப்பினும், அவர் தனது தந்தையின் இன அடையாளத்தை நிராகரித்து, தனது தாயின் கோச் அடையாளத்தைத் தக்க வைத்துக் கொண்டார்."It is interesting to note that Bisu, the founder of the dynasty and son of Haria Mandal, a chieftain of the Tibeto–Burman origin, discarded the tribal affinity of his father, but retained Koch identity of his mother (Bisu’s mother, Hira belonged to the Koch origin) adopted Hinduism and assumed the name Biswa Singha after his coronation (Barpujari 2007: 69–71; Gait 2008: 49–50)."பின்னர் பிராமண பண்டிதர்கள் விஸ்வ சின்காவின் ஆட்சிக்கு சட்டப்பூர்வ அங்கீகாரம் வழங்குவதற்காக சிவன் தான் அவரது தந்தை என்று ஒரு புராணக்கதையை உருவாக்கி அவருக்கு சத்திரியர் வர்ண அந்தஸ்தை வழங்கினர்.

விஸ்வ சின்காவின் முடிசூட்டு விழாவின் போது கட்டமைக்கப்பட்ட புராணத்தின் படி, விஸ்வா சின்கா சிவனின் மகன் மற்றும் அவரது கோத்திரமான கோச் அல்லது மெக் சத்திரியர்கள் என்றும், அவர்கள் பிராமண முனிவர் பரசுராமரால் அழிக்கப்படும் என்ற பயத்திலிருந்து ஓடிப்போய் மேல் அசாம் மற்றும் வடக்கு வங்காளத்தில் தஞ்சம் புகுந்து பின்னர் மிலேச்சர்களாக மாறுவேடமிட்டு வாழ்ந்ததாக கூறப்படுகிறது.

இந்த இந்துமயமாக்கல் செயல்முறை சமூகத்தின் கீழ் அடுக்குகளில் மிகவும் மெதுவாக இருந்தது,"So among the mass people the process of Hinduization was slower than in the folds of the royal family. With the embracing of Hinduism, they were left with a somewhat despised name 'Koch' and adopted the name Rajbansi, a Kshatriya status which means literally 'of royal race', confined predominantly within the cultivators and the respectable classes. The name Koch was used by the palanquin bearers. Thus Koch Behar was undergoing religious transformation and developing a caste hierarchy under an impact of Brahminical Hinduism though it was much slower in the lower strata of the society"பழங்குடி வம்சாவளியைச் சேர்ந்த மன்னர் பிஸ்வ சிங்க ராஜ வம்ச சத்திரிய அந்தஸ்தை கோரினார்,:"(K)ing Biswa Singha with his tribal origin embraced Hinduism and claim Kshatriya status. He is also known as Bishu succeeded in establishing his authority, styling himself as Raja, he first claimed Rajbanshi Kshatriya status"18 ஆம் நூற்றாண்டிற்குப் பிறகு கீழ் வகுப்பைச் சேர்ந்த கோச்  வம்சத்தினர் இப்பெயரைப் பெற்றனர்.</ref>
உச்சக் காலம்
விஸ்வ சிங்காவின் இரண்டு மகன்களான நரநாராயண் மற்றும் சுக்லத்வாஜ் (சிலராய்) ஆகியோர் காமதா இராஜ்யத்தை அதன் உச்சத்திற்கு கொண்டு சென்றனர். நர நாராயணனின் ஆட்சிக் காலத்தில் கூச் பெகர்  சங்கர்தேவ் மற்றும் அவரது இரண்டு சீடர்களான மாதவ்தேவா மற்றும் தாமோதர்தேவ் ஆகியோரால் வைணவத்தின் ஏக சரண தர்மத்தைப் பரப்பினர்."The process of sankritisation was further advanced by the advent of Srimanta Sankardeva, along with his two disciples Madhavdeva and Damodardev in the mid sixteenth century. They introduced neo-vaishnavite movement in Koch Behar""Democratic values and simplicity advocated by Sankardeva had profound influence on the heterogenous people of the  Tista-Brahmaputra basin. So all communities including the Koch, Kalita, Kayastha, Chandal, Garo, Ahom, Bhutia, Miri, Muslim and even the brahmins had embraced Sankardeva’s Vaishnavism. Madhavadeva and Damodar Deva, the disciples of Sankardeva also touched the hearts of the heterogeneous communities through their religious teachings and transformed the neo-Vaishnavism into a popular cult of the region."

இது ராஜ்யத்திற்கு ஒரு கலாச்சார மறுமலர்ச்சியைக் கொண்டுவர உதவியது."Satra and namaghar of the neo-Vaishnavism appeared as two powerful institutions with capacity for social control. So Naranarayan and Chilarai encouraged the foundation of satras in Sub-Himalayan Bengal and Lower Assam to popularize Koch rule among the follower of Vaishnavism. They not only established close relations with Sankardeva but also became great patron of the neo-Vaishnavism. Lakshmi Narayan (1587-1637), Raghudeva Narayan (1581-1618), Parikshit Narayan (1603-1618), Bir Narayan (1627-32) and Prana Narayan (1632-1665A.D.) also continued the state’s support to the building of the satras in the kingdom "இந்தப் புதிய மத இயக்கத்தின் பரவலை ஆரம்பத்தில் கோச்-காமதா ராஜ்ஜியத்தில் வசிக்கும் கோச், மெக் மற்றும் கச்சாரி மக்கள் எதிர்த்தனர், [46][6] இதற்காக நர நாராயண் ராஜ்ஜியத்தில் வசிக்கும் மக்களின் வெவ்வேறு மத நடைமுறைகளை அங்கீகரிக்க அதிகாரப்பூர்வ உத்தரவை பிறப்பித்தார்,"</ref> இருப்பினும் 18 ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதியில், கோச் மக்கள் தொகையில் கணிசமான இந்து உள்ளடக்கத்தை உள்வாங்கிக் கொண்டனர். The rulers could not antagonize the tribals as they needed the tribal support in warfare. Hence, when the worship of Lord Shiva solely with the Vedic rituals was opposed by the tribals, King Naranarayan had to allow traditional ways of worship with animal sacrifice, offering of country beer (chakat) and colourful tribal music and dances. The Kacharis, Meches, Koches and other tribes of northern side of the Gohain Kamal Ali (from Cooch Behar to Narayanpur) were allowed to maintain their own cultural form with their own priests and rituals"

பின்னர், நாரா நாராயண், சிலாராயின் மகன் ரகுதேவை நாட்டின் கிழக்குப் பகுதியான கோச் ஹாஜோவின் ஆளுநராக நியமித்தார். நாரா நாராயணனின் மரணத்திற்குப் பிறகு, ரகுதேவ் சுதந்திரம் அறிவித்தார். காமதா இராச்சியத்தை கூச் பெகர் மற்றும் கோச் ஹாஜோவாகப் பிரிக்கப்பட்டது.
மேற்கோள்கள்

 உசாத்துணை 












பகுப்பு:அசாம் வரலாறு
பகுப்பு:மேற்கு வங்காளத்தின் வரலாறு
பகுப்பு:வங்காளதேச வரலாறு
பகுப்பு:ஆசியாவின் முன்னாள் முடியாட்சிகள்
பகுப்பு:இந்திய அரச மரபுகள்