நீர்மூழ்கி தகவல்தொடர்பு கேபிள்

நீர்மூழ்கிக் கப்பல் தொடர்பு கேபிள் என்பது கடல் மற்றும் கடலின் நீளங்களில் தொலைத்தொடர்பு சமிக்ஞைகளை எடுத்துச் செல்ல நில அடிப்படையிலான நிலையங்களுக்கு இடையில் கடற்பரப்பில் அமைக்கப்பட்ட ஒரு கேபிள் ஆகும். முதல் நீர்மூழ்கிக் கப்பல் தொடர்பு கேபிள்கள் 1850 களில் தொடங்கி தந்தி போக்குவரத்தை கொண்டு சென்றன, கண்டங்களுக்கு இடையே முதல் உடனடி தொலைத்தொடர்பு இணைப்புகளை நிறுவின, எடுத்துக்காட்டாக, 1858 ஆகஸ்ட் 16 அன்று செயல்பாட்டுக்கு வந்த முதல் அட்லாண்டிக் தந்தி கேபிள்.

 ஆரம்பகால வரலாறு 
 முதல் வெற்றிகரமான சோதனைகள் 
வில்லியம் குக் மற்றும் சார்லஸ் வீட்ஸ்டோன் 1839 ஆம் ஆண்டில் தங்கள் செயல்பாட்டு தந்தியை அறிமுகப்படுத்திய பிறகு, அட்லாண்டிக் பெருங்கடலின் குறுக்கே ஒரு நீர்மூழ்கிக் கப்பல் பாதை என்ற யோசனை எதிர்காலத்தின் சாத்தியமான வெற்றியாகக் கருதத் தொடங்கியது. சாமுவேல் மோர்ஸ் 1840 ஆம் ஆண்டிலேயே அதில் தனது நம்பிக்கையை அறிவித்தார், மேலும் 1842 ஆம் ஆண்டில் அவர் தார் பூசப்பட்ட சணல் மற்றும் இந்திய ரப்பரால் காப்பிடப்பட்ட ஒரு கம்பியை நியூயார்க் துறைமுகத்தின் நீரில் மூழ்கடித்து, அதன் வழியாக தந்தி அனுப்பினார். அடுத்த இலையுதிர்காலத்தில், வீட்ஸ்டோன் ஸ்வான்சீ விரிகுடாவில் இதேபோன்ற பரிசோதனையைச் செய்தார். ஒரு நீண்ட நீர்மூழ்கிக் கப்பல் பாதையின் வெற்றிக்கு கம்பியை மூடுவதற்கும், தண்ணீரில் மின்சாரம் கசிவதைத் தடுப்பதற்கும் ஒரு நல்ல மின்கடத்தாப் பொருள் அவசியம். 19 ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியில், பிரஷ்ய மின் பொறியாளரான மோரிட்ஸ் வான் ஜேக்கபியால் இந்திய ரப்பர் முயற்சிக்கப்பட்டது. 

வெப்பத்தால் உருகி கம்பியில் எளிதில் பூசக்கூடிய மற்றொரு மின்கடத்தா பசை 1842 இல் தோன்றியது. பலாகியம் குட்டா மரத்தின் பிசின் சாறான குட்டா-பெர்ச்சா, பிரிட்டிஷ் கிழக்கிந்திய நிறுவனத்தின் சேவையில் இருந்த ஸ்காட்டிஷ் அறுவை சிகிச்சை நிபுணரான வில்லியம் மாண்ட்கோமெரி என்பவரால் ஐரோப்பாவிற்கு அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது. [7]: 26–27  இருபது ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, சிங்கப்பூரில் குட்டா-பெர்ச்சாவால் செய்யப்பட்ட சவுக்கைகளை மாண்ட்கோமெரி பார்த்திருந்தார், மேலும் அது அறுவை சிகிச்சை கருவிகளை உருவாக்குவதில் பயனுள்ளதாக இருக்கும் என்று அவர் நம்பினார். மைக்கேல் ஃபாரடே மற்றும் வீட்ஸ்டோன் விரைவில் ஒரு மின்கடத்தா பொருளாக குட்டா-பெர்ச்சாவின் நன்மைகளைக் கண்டுபிடித்தனர், மேலும் 1845 ஆம் ஆண்டில் பிந்தையவர் டோவரில் இருந்து கலேஸ் வரை அமைக்க முன்மொழியப்பட்ட கம்பியை மூடுவதற்கு அதைப் பயன்படுத்த வேண்டும் என்று பரிந்துரைத்தார்.  1847 ஆம் ஆண்டில், பிரஷ்யாவின் இராணுவத்தில் அப்போது அதிகாரியாக இருந்த வில்லியம் சீமென்ஸ், டியூட்ஸ் மற்றும் கோலோன் இடையே ரைன் முழுவதும் குட்டா-பெர்ச்சா காப்புப் பொருளைப் பயன்படுத்தி முதல் வெற்றிகரமான நீருக்கடியில் கேபிளை அமைத்தார்.  1849 ஆம் ஆண்டில், தென்கிழக்கு ரயில்வேயின் எலக்ட்ரீஷியனாக இருந்த சார்லஸ் வின்சென்ட் வாக்கர், ஃபோக்ஸ்டோனில் இருந்து கடற்கரையிலிருந்து குட்டா-பெர்ச்சா பூசப்பட்ட 3 கிமீ (2 மைல்) கம்பியை மூழ்கடித்தார், இது வெற்றிகரமாக சோதிக்கப்பட்டது. 

 முதல் வணிக கேபிள்கள் 
ஆகஸ்ட் 1850 இல், பிரெஞ்சு அரசாங்கத்திடமிருந்து முன்னதாக ஒரு சலுகையைப் பெற்ற பிறகு, ஜான் வாட்கின்ஸ் பிரட்டின் ஆங்கில சேனல் நீர்மூழ்கிக் கப்பல் தந்தி நிறுவனம், மாற்றப்பட்ட இழுவைப் படகு கோலியாத்தைப் பயன்படுத்தி ஆங்கிலக் கால்வாயின் குறுக்கே முதல் பாதையை அமைத்தது. இது வேறு எந்த பாதுகாப்பும் இல்லாமல், குட்டா-பெர்ச்சாவால் பூசப்பட்ட ஒரு செப்பு கம்பி மட்டுமே, அது வெற்றிபெறவில்லை. இருப்பினும், இந்தச் சோதனை சலுகையைப் புதுப்பிக்க உதவியது, மேலும் செப்டம்பர் 1851 இல், அரசாங்க பங்கு நிறுவனமான பிளேசரிடமிருந்து மறுசீரமைக்கப்பட்ட நீர்மூழ்கிக் கப்பல் தந்தி நிறுவனத்தால் பாதுகாக்கப்பட்ட மைய அல்லது உண்மையான கேபிள் போடப்பட்டது, இது கால்வாயின் குறுக்கே இழுக்கப்பட்டது.

1853 ஆம் ஆண்டில், கிரேட் பிரிட்டனை அயர்லாந்து, பெல்ஜியம் மற்றும் நெதர்லாந்து ஆகியவற்றுடன் இணைத்து, டென்மார்க்கில் உள்ள பெல்ட்களைக் கடந்து, மேலும் வெற்றிகரமான கேபிள்கள் பதிக்கப்பட்டன.   பிரிட்டிஷ் & ஐரிஷ் காந்த தந்தி நிறுவனம் மே 23 அன்று போர்ட்பாட்ரிக் மற்றும் டோனாகாடி இடையே முதல் வெற்றிகரமான ஐரிஷ் இணைப்பை வில்லியம் ஹட் என்ற கோலியர் மூலம் நிறைவு செய்தது. அதே கப்பலை டோவரில் இருந்து பெல்ஜியத்தில் உள்ள ஆஸ்டெண்டிற்கு நீர்மூழ்கிக் கப்பல் தந்தி நிறுவனத்தால் இணைப்புக்காகப் பயன்படுத்தப்பட்டது. இதற்கிடையில், எலக்ட்ரிக் & இன்டர்நேஷனல் டெலிகிராஃப் நிறுவனம் வட கடல் முழுவதும் ஓர்ஃபோர்ட் நெஸ்ஸிலிருந்து நெதர்லாந்தின் ஷெவெனிங்கன் வரை இரண்டு கேபிள்களை நிறைவு செய்தது. இந்த கேபிள்கள் மோனார்க் என்ற துடுப்பு நீராவி கப்பலால் பதிக்கப்பட்டன, இது பின்னர் நிரந்தர கேபிள் இடும் கருவிகளைக் கொண்ட முதல் கப்பலாக மாறியது.  

1858 ஆம் ஆண்டில், எல்பா என்ற நீராவி கப்பல் ஜெர்சியிலிருந்து குர்ன்சிக்கும், ஆல்டர்னிக்கும், பின்னர் வெய்மவுத்துக்கும் ஒரு தந்தி கேபிளை அமைக்கப் பயன்படுத்தப்பட்டது, அந்த ஆண்டு செப்டம்பரில் கேபிள் வெற்றிகரமாக முடிக்கப்பட்டது. புயல்கள், அலைகள் மற்றும் மணல் அசைவுகள் மற்றும் பாறைகளில் தேய்மானம் காரணமாக 1860 வாக்கில் பதினொரு உடைப்புகள் ஏற்பட்டதால் சிக்கல்கள் விரைவில் உருவாகின. 1860 ஆம் ஆண்டில் சிவில் இன்ஜினியர்ஸ் நிறுவனத்திற்கு ஒரு அறிக்கை எதிர்கால கேபிள்-பதிக்கும் நடவடிக்கைகளுக்கு உதவ சிக்கல்களை அமைத்தது.  

 நீர்மூழ்கிக் கப்பல் கேபிள்களின் முக்கியத்துவம் 
கடல் அடிவாரத்தில் "மறைக்கப்பட்ட" நிலையில், தகவல் தொடர்பு உள்கட்டமைப்பின் 'முக்கியமற்ற' பகுதிகளாகக் கருதப்படும் நீர்மூழ்கிக் கப்பல் கேபிள்கள், டிஜிட்டல் சகாப்தத்தில் ஒரு அத்தியாவசிய உள்கட்டமைப்பாகும், இது கடல்கள் முழுவதும் 99% தரவு போக்குவரத்தை சுமந்து செல்கிறது.  இந்தத் தரவு அனைத்து இணைய போக்குவரத்து, இராணுவ பரிமாற்றங்கள் மற்றும் நிதி பரிவர்த்தனைகளையும் உள்ளடக்கியது.  

ஒரு நீர்மூழ்கிக் கப்பல் கேபிளின் மொத்த சுமக்கும் திறன் வினாடிக்கு டெராபிட்களில் உள்ளது, அதே நேரத்தில் ஒரு செயற்கைக்கோள் பொதுவாக வினாடிக்கு 1 ஜிகாபிட் மட்டுமே வழங்குகிறது, இது 1000 முதல் 1 வரையிலான விகிதமாகும். செயற்கைக்கோள்கள் உலகளாவிய தரவு பரிமாற்றத்தில் 5% க்கும் குறைவாக - 0.5% கூட மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது,  மேலும் அவை குறைவான செயல்திறன், மெதுவான மற்றும் அதிக விலை கொண்டவை. எனவே, செயற்கைக்கோள்கள் பெரும்பாலும் நீர்மூழ்கிக் கப்பல் கேபிள்களை இடுவதற்கு சவாலான நிலைமைகளைக் கொண்ட தொலைதூரப் பகுதிகளுக்கு மட்டுமே கருதப்படுகின்றன.  எனவே அனைத்து இணைய தொடர்புக்கும் நீர்மூழ்கிக் கப்பல் கேபிள்கள் அத்தியாவசிய தொழில்நுட்ப உள்கட்டமைப்பாகும்.

 மேற்கோள்கள் 

பகுப்பு:தொலைத்தொடர்புக் கருவி
பகுப்பு:தொலைத்தொடர்பியல்