இந்தியாவில் காவல் மரணங்கள்

இந்தியாவில் காவல் நிலைய மரணங்கள் (Custodial deaths in India) என்பது காவல் நிலைய மரணங்களையும், விசாரணையின் போது அல்லது தண்டனை அனுபவிக்கும் போது நீதிமன்றக் காவலில் உள்ளவர்களின் மரணங்களையும் குறிப்பதாகும். 2021–22 நிதியாண்டில், இந்தியாவின் தேசிய மனித உரிமை ஆணையம், 2022 பிப்ரவரி 28 வரை நீதிமன்றக் காவலில் 2152 மரணங்களும், காவல் நிலையக் காவலில் 155 மரணங்களும் நிகழ்ந்துள்ளதாகத் தெரிவித்துள்ளது.    சித்திரவதைக்கு எதிரான தேசிய பரப்புரை (NCAT) அறிக்கையின்படி, 2019 ஆம் ஆண்டில் 1606 மரணங்கள் நீதிமன்றக் காவலிலும், 125 மரணங்கள் காவல் நிலையக் காவலிலும் ஏற்பட்டுள்ளன என்கிறது. 2022 சூலை 26 அன்று, மக்களவையில் எழுப்பப்பட்ட ஒரு கேள்விக்கு பதிலளித்த ஒன்றிய உள்துறை இணையமைச்சர் நித்தியானந்த ராய், 2020-21 நிதியாண்டு முதல் 2021-22 நிதியாண்டு வரை இந்தியாவில் 4484 காவல் மரணங்கள் பதிவாகியுள்ளதாக தெரிவித்தார். 

1997 ஆம் ஆண்டு, இந்தியா சித்திரவதைக்கு எதிரான ஐ.நா உடன்படிக்கையில் கையெழுத்திட்டது. 2022 ஏப்ரல் நிலவரப்படி, இந்தியா இன்னும் அதை அங்கீகரிக்கவில்லை.

 சட்ட அம்சங்கள் 

 சட்டப்பூர்வ பாதுகாப்புகள் 

 இந்திய அரசியலமைப்பின் பிரிவு 20 (3) குடிமக்களை சுய குற்றச்சாட்டிலிருந்து பாதுகாக்கிறது.
 1872 ஆம் ஆண்டு இந்திய சாட்சிச் சட்டத்தின் பிரிவுகள் 24 மற்றும் 25, கட்டாயப்படுத்தப்பட்டு வங்கப்பட்ட ஒப்புதல் வாக்குமூலங்கள் மற்றும் காவல்துறையினரின் விசாரணைகளில் கூறப்படும் ஒப்புதல் வாக்குமூலங்களை  பொருத்தமற்றதாக ஆக்குகின்றன.
 குற்றவியல் நடைமுறைச் சட்டத்தின் (CrPC) பிரிவு 176 (I) -இன்படி, காவலில் உள்ள ஒருவர் இறந்தாலோ அல்லது காணாமல் போனாலோ, அல்லது காவலில் ஒரு பெண் பாலியல் வன்கொடுமை செய்யப்பட்டாலோ, விசாரணைக்கு உத்தரவிட நீதித்துறை நடுவருக்கு அதிகாரம் உள்ளது என்று கூறுகிறது.
 குற்றவியல் நடைமுறைச் சட்டத்தின் (CrPC) பிரிவு 46, கைது செய்யும் போது காவல்துறை யாரையும் கொல்ல முடியாது என்று கூறுகிறது.
 குற்றவியல் நடைமுறைச் சட்டத்தின் (CrPC) பிரிவு 49, கைது செய்யும் போது காவல்துறை அதிகப்படியான கெடுபிடிகளைக் கடைபிடிக்கக் கூடாது என்று கூறுகிறது.
 குற்றவியல் நடைமுறைச் சட்டத்தின் (CrPC) பிரிவு 54, விசாரணையில் உள்ள குற்றம் சாட்டப்பட்டவர்களை பரிசோதிக்க மருத்துவரை நியமிக்க நீதிபதியை அனுமதிக்கிறது. 
 இந்திய தண்டனைச் சட்டத்தின் (IPC) பிரிவுகள் 330 (a) மற்றும் (b) சித்திரவதை வழக்குகளில் போலீசாருக்கு 7 ஆண்டுகள் வரை சிறைத்தண்டனை விதிக்க அனுமதிக்கின்றன.

 முன்மொழியப்பட்டுள்ள சீர்திருத்தங்கள் 
1996 திசம்பர் 18 அன்று, டி. கே. பாசு எதிர் மேற்கு வங்காள அரசு வழக்கில் இந்திய உச்ச நீதிமன்றம் ஒரு தீர்ப்பை வழங்கியது.  கல்கத்தா உயர்நீதிமன்ற முன்னாள் நீதிபதியும், மேற்கு வங்க சட்ட உதவி சேவைகளின் நிர்வாகத் தலைவருமான டி. கே. பாசு, 1986 ஆகத்து 26 அன்று இந்தியத் தலைமை நீதிபதிக்கு (CJI) அனுப்பிய கடிதத்தின் விளைவாக பொது நல வழக்கு (PIL) தொடுக்கப்பட்டது. அந்தக் கடிதத்தில், அடிக்கடி காவல் நிலையங்களில் ஏற்படும் மரணங்கள் என்னும் சிக்கல்களை ஆராயவும், கைது செய்யப்படும்போது பின்பற்ற வேண்டிய வழிகாட்டுதல்களை உருவாக்கவும், காவல் நிலைய சித்திரவதை அல்லது மரணம் ஏற்பட்டால் பாதிக்கப்பட்டவர்கள்/குடும்பங்களுக்கு வழங்க வேண்டிய இழப்பீட்டை வகுக்குமாறும் தலைமை நீதிபதியிடம் கேட்டுக் கொள்ளபட்டது. 1996 ஆம் ஆண்டு வழங்கிய தீர்ப்பில், நீதிமன்றம் 11 வழிகாட்டுதல்களை பரிந்துரைத்தது, அதில் கைது நடைமுறைகள், கைதிக்கு மரணம் ஏற்பட்டால்  இழப்பீடு வழங்குதல் ஆகியவற்றை உள்ளடக்கியதாக இருந்தது. 

குற்றவியல் நடைமுறைச் சட்டத்தில் 2008 ஆம் ஆண்டு  திருத்தத்தில், 1996 ஆண்டில் இந்திய இந்திய உச்ச நீதிமன்றம் வழங்கிய தீர்ப்பில் கூறப்பட்ட சில பரிந்துரைகளை உள்ளடக்கியதாக இருந்தது. 7 ஆண்டுகள் வரை சிறைத்தண்டனை விதிக்கக்கூடிய குற்றங்களுக்கு, குற்றம் சாட்டப்பட்டவரை கைது செய்வதற்குப் பதிலாக, அதைக் கையாளும் அதிகாரி "வருகைப் பணிப்புக் குறிப்பறிக்கை" வெளியிட வேண்டும் என்று திருத்தத்தின் கீழ் உள்ள பிரிவுகள் கூறுகின்றன. இருப்பினும், அந்த அறிவிப்பை நிறைவேற்றத் தவறினால், குற்றம் சாட்டப்பட்டவரை அதிகாரி கைது செய்யலாம்.

2010 மே 6 அன்று, மக்களவை சித்திரவதை தடுப்பு மசோதா, 2010 என்ற ஒன்றை நிறைவேற்றியது. இருப்பினும், இந்த மசோதா சித்திரவதைக்கு எதிரான ஐ.நா உடன்படிக்கை தரத்திற்கு ஏற்றதாக இல்லை என்று கருதப்பட்டதால், மாநிலங்களவை இந்த மசோதாவை  தேர்வுக் குழுவின் ஆய்வுக்கு பரிந்துரைத்தது. 15வது மக்களவை 2014 மே 18 அன்று கலைக்கப்பட்டபோது திருத்த மசோதா காலாவதியானது. 

2018 ஆம் ஆண்டில், இந்திய சட்ட ஆணையம் வெளியிட்ட ஒரு அறிக்கையில், சித்திரவதைக்கு எதிரான ஐ.நா உடன்படிக்கையை இந்தியா அங்கீகரிக்க வேண்டும் என்றும், அரசாங்க முகமைகளால் குடிமக்கள் சித்திரவதை செய்யப்படுவதற்கு எதிராக ஒரு தனிச் சட்டத்தை இயற்ற வேண்டும் என்றும் பரிந்துரைத்தது. இந்தியாவில் காவல் சித்திரவதைகள் மிகுதியாக நடப்பதாக அவப் பெயர் இருப்பதால், மற்ற நாடுகளிலிருந்து குற்றவாளிகளை  நாடு கடத்துவதில் இந்தியா சிரமங்களை எதிர்கொள்கிறது என்று அந்த அறிக்கை சுட்டிக்காட்டியது.

 மாநில வாரியான காவல் மரணங்கள் 
+ 2020-21 நிதியாண்டு முதல் 2021-22 நிதியாண்டு வரையிலான காலகட்டத்தில் மாநில வாரியாக அறிவிக்கப்பட்ட காவல் மரணங்களின் எண்ணிக்கை  மாநிலம்  2020-21 நிதியாண்டில் இறப்புகளின் எண்ணிக்கை  2021-22 நிதியாண்டில் இறப்புகளின் எண்ணிக்கை ஆந்திரப் பிரதேசம்  50  48  அருணாசலப் பிரதேசம்  3  2 அசாம்  19  22  பீகார்  159  237 சத்தீசுகர்  67  93 கோவா (மாநிலம்)  1  6 குசராத்து  99  126 அரியானா  49  109  இமாச்சலப் பிரதேசம்  8  7 சார்க்கண்டு  54  81 கருநாடகம்  8  10 கேரளம்  5  8 மத்தியப் பிரதேசம்  163  201 மகாராட்டிரம்  143  197 மணிப்பூர்  1  1 மேகாலயா  7  13 மிசோரம்  3  8 நாகாலாந்து  2  9 ஒடிசா  93  67 பஞ்சாப்  72  153 இராசத்தான்  74  94 சிக்கிம்  4  2 தமிழ்நாடு  63  109 தெலங்காணா  23  25 திரிபுரா  1  6 உத்தரப் பிரதேசம்  451  501 உத்தராகண்டம்  47  27 மேற்கு வங்காளம்  185  257 அந்தமான் நிக்கோபார் தீவுகள்  0  1 சண்டிகர்  2  1 தாத்ரா மற்றும் நகர் அவேலி  0  0 தமனும் தியூவும்  0  0 தேசிய தலைநகர் வலயம் (இந்தியா)  45  65 சம்மு காசுமீர்  9  17 இலடாக்கு  0  0 இலட்சத்தீவுகள்  0  0  புதுச்சேரி  0  1  மொத்தம்   1940   2544

 குறிப்பிடத்தக்க வழக்குகள் 

 1976 மார்ச் 1 : பி. ராஜன் காவல் மரணம். 1976 மார்ச் 1 அன்று அவசரநிலையின் போது கோழிக்கோடு காவல்துறையினரால் பி. ராஜன் என்ற பொறியியல் மாணவர் கைது செய்யப்பட்டார். அவரது தந்தை கேரள உயர் நீதிமன்றத்தில் ஒரு ரிட் மனுவை தாக்கல் செய்தார், நீதிமன்றம் ஒரு ஆட்கொணர்வு உத்தரவைப் பிறப்பித்தது. நிர்ணயிக்கப்பட்ட தேதியான 21 ஏப்ரல் 1976 அன்று ராஜனை போலீசார் ஆஜர்படுத்தத் தவறினர். அவர் இறந்துவிட்டதாகக் கருதப்படுகிறது.
 1987 திசம்பர் 2 : சுமன் பெஹராவின் காவல் மரணம். 1987 திசம்பர் 1 ஆம் நாள் ஒடிசாவின் சுந்தர்கட்டைச் சேர்ந்த சுமன் பெஹெராவை காவல் துறையினர் கைது செய்தனர். 1987 திசம்பர் 2 அன்று அருகிலுள்ள தொடருந்து தண்டவாளத்தில் சுமன் பெஹெராவின் சடலம் கண்டெடுக்கப்பட்டது. பாதிக்கப்பட்ட பெண்ணின் தாயார் நிலபதி பெஹெரா ஒரிசா மாநிலத்தில் வழக்கு தொடர்ந்தார். நிலாபதி பெஹெரா எதிர். ஒரிசா அரசு வழக்கில் 1993 மார்ச் 23 அன்று தீர்ப்பளித்த இந்திய உச்ச நீதிமன்றம், பாதிக்கப்பட்டவர்களின் குடும்பங்களுக்கு இழப்பீடு வழங்குவதில் ஒரு முன்னுதாரணமாக அமைந்து, தாய்க்கு   இழப்பீடு வழங்க மாநிலத்திற்கு உத்தரவிட்டது.  
 2005 செப்டம்பர் 27: உதயகுமார் காவல் மரணம். திருட்டு வழக்கு ஒன்றில் உதயகுமாரை  திருவனந்தபுரம் காவலர்கள் மூன்றுபேர் கைது செய்து சித்தரவதை செய்து கொலை செய்தனர். 2018 சூலை 23 அன்று, நடுவண் புலனாய்வுச் செயலகம் (சிபிஐ) சிறப்பு நீதிமன்றம் இரண்டு அதிகாரிகளை குற்றவாளிகள் எனக் கண்டறிந்து அவர்களுக்கு மரண தண்டனை விதித்தது. குற்றம் சாட்டப்பட்ட காவலர்களில் ஒருவர் விசாரணையின் போது இறந்தார்.   
 2019 சூன் 21 : கே. ராஜ்குமாரின் காவல் மரணம். நிதி குற்ற வழக்கில் 49 வயதான கே. ராஜ்குமார் என்பவரை நெடுங்கண்டம் காவல் துறையினரால் 2019 சூன் 12 அன்று கைது செய்யப்பட்டார். 2019 சூன் 16 அன்று, அவர் நீதிபதி முன் நேர் நிறுத்தபட்டார். காவலில் சித்திரவதை செய்யப்பட்ட நிலையில் அவர் 2021 சூன் 21 அன்று இறந்தார். 
 2020 சூன் 23 : ஜெயராஜ் மற்றும் பென்னிக்சின் காவல் மரணங்கள். கோவிட்-19 ஊரடங்கின் போது குறிப்பிட்ட நேரத்தைத் தாண்டி தங்கள் கைபேசி கடையைத் திறந்து வைத்திருந்ததாகக் கூறி, பி. ஜெயராஜும், அவரது மகன் பென்னிக்சும் சாத்தான்குளம் காவலர்களால் 202 சூ ன் 19 அன்று கைது செய்யப்பட்டனர். அவர்கள் காவலில் கடுமையாக சித்திரவதை செய்யப்பட்டனர். பென்னிக்ஸ் 2020 சூன் 22 அன்றும், பி. ஜெயராஜ் 2020 சூன் 23  அன்றும் இறந்தனர். 

 இதையும் காண்க 
 காவல்துறை மோதல் கொலைகள்
 தமிழ்நாட்டில் காவல் மரணங்கள்

 மேற்கோள்கள் 

பகுப்பு:இந்தியாவில் காவல்துறையின் தீய நடத்தைகள்
பகுப்பு:இந்தியாவில் காவல் மரணங்கள்