இரண்டாவது ஔலிகார வம்சம்

இரண்டாவது ஔலிகார வம்சம் (Second Aulikara dynasty) என்பது தசபுர இராச்சியத்தை ஆண்ட ஒரு அரச வம்சமாகும். மேலும் அதன் உச்சத்தில் யசோதர்மன் விஷ்ணுவர்தனனின் கீழ் வட இந்தியாவின் கிட்டத்தட்ட முழு பகுதியையும் (கிழக்கு தவிர) மற்றும் தக்காணப் பீடபூமியின் சில பகுதிகளையும் உள்ளடக்கிய ஒரு பரந்த பகுதியைக் கட்டுப்படுத்தினார்.  இது ஔலிகாரக் குலத்தின் இரண்டாவது அரச குடும்பமாகும்.

 தோற்றம் 
இந்த வம்சம் பண்டைய ஔலிகாரக் குலத்தைச் சேர்ந்தது. மேலும் அந்த குலத்தைச் சேர்ந்த இரண்டாவது அரச குடும்பமாகும். 

 பிரதேசம் 
இரண்டாம் ஔலிகார வம்சம் ஆரம்பத்தில் மால்வா பீடபூமியைக் கட்டுப்படுத்தியது. ஆனால் அதன் உச்சத்தில் யசோதர்மன் விஷ்ணுவர்தனாவின் கீழ் வட இந்தியாவின் கிட்டத்தட்ட முழு பகுதியையும் தக்காண பீடபூமியின் வடக்குப் பகுதிகளையும் உள்ளடக்கிய ஒரு பரந்த பகுதியைக் கட்டுப்படுத்தியது.

 இராச்சியம் நிறுவனம் 
ஆதித்யவர்தனன் மற்றும் திரவியவர்தனன் போன்ற ஔலிகார ஆட்சியாளர்கள் தங்கள் இராச்சியத்தை மேலும் விரிவுபடுத்தினர்.  அவர்களின் வாரிசுகளில் ஒருவரான யசோதர்மன் சோண்டானி போருக்குப் பிறகு ஹூணர்கள் மற்றும் குப்தர்களிடமிருந்து பரந்த பகுதிகளைக் கைப்பற்றி, கி.பி 528 இல் ஹுணத் தலைவர் மிகிரகுலனைத் தோற்கடித்தார்.    இதன் மூலம் குறுகிய கால ஔலிகார பேரரசை நிறுவினார்.Tribal Culture, Faith, History And Literature, Narayan Singh Rao, Mittal Publications, 2006 p.18Corpus Inscriptionum Indicarum Vol 3 p.145Foreign Influence on Ancient India by Krishna Chandra Sagar p.216 யசோதர்மனின் தலைநகரம் நிச்சயமாக தசபுரமாகத்தான் இருந்திருந்திருக்க வேண்டும். இது யசோதர்மனால் நிறுவப்பட்டதாகத் தெரிகிறது. ஆரம்பத்தில் உஜ்ஜயினி என்று கருதப்பட்டது. ஆனால் பின்னர் அது மறுக்கப்பட்டது. பிற்கால குப்தர்கள் மற்றும் மௌகரி வம்சம் போன்ற இராச்சியங்கள் இவர்களுக்குக் கீழ்ப்படிந்து இருந்தன.

 வீழ்ச்சி 
யசோதர்மனின் மரணத்திற்குப் பிறகு பேரரசின் பெரும்பகுதி சிதைந்தது. அவரது மரணத்திற்குப் பிறகு வம்சம் பற்றி எதுவும் தெரியவில்லை. மேலும் மால்வாவை மகிழ்மதியின் காலச்சூரிகள் கைப்பற்றினர்.  Shastri, Ajay Mitra (1991). 

வட இந்தியாவில் ஔலிகார ஆட்சியின் வீழ்ச்சிக்குப் பிறகு, பிற்கால குப்தர்களும் மௌகரிகளும் ஏகாதிபத்திய மேலாதிக்கத்திற்காகப் போராடத் தொடங்கினர்.Shastri, Ajay Mitra (1991). 

முதல் ஔலிகார அரச குடும்பத்தைப் போலன்றி, இந்த அரச குடும்பமானது ஒருபோதும் குப்தர்களின் கீழ் நிலப்பிரபுத்துவமாக இருக்கவில்லை.
வலது|thumb| அல்கான் ஹூனர்களுக்கு எதிரான ஔலிகாரர்களின் வெற்றியைக் குறிக்கும் சோண்டானியின் வெற்றித் தூண்.
பிரகாஷதர்மன் என்பவர் இந்த வம்சத்தின் குறிப்பிடத்தக்க மன்னர் ஆவார். அவர் ஆதிராஜா என்ற பட்டத்தை வைத்துக்கொண்டார். இரிஷ்தல் கல்வெட்டு அவரது சாதனைகள் பற்றிய தகவல்களை நமக்குத் தருகிறது.

 கலை மற்றும் கட்டடக்கலை 
வலது|thumb|300x300px| புது தில்லி, தேசிய அருங்காட்சியகத்தில் வைக்கப்பட்டுள்ள வித்யாதரர்களின், பாறைக் கல்வெட்டு, ச்சுமார், கி.பி. 525.
யசோதர்ம விஷ்ணுவர்தனனின் இரண்டு வெற்றித் தூண்கள் ஔலிகாரர்களின் காலத்தைச் சேர்ந்த மிக முக்கியமான நினைவுச்சின்னங்கள் ஆகும். அதில் அவரது கல்வெட்டுகள் உள்ளன. ஔலிகாரர்களின் தலைநகரான மண்டோசோரிலிருந்து தென்கிழக்கே சுமார் 2 கிலோமீட்டர் தொலைவில் உள்ள புறநகர்ப் பகுதியான சோண்டானியில் அமைந்துள்ள இந்த கிட்டத்தட்ட ஒரே மாதிரியான தூண்கள் மணற்கற்களால் ஆனவை. முழு தூணின் உயரம் 44 அடி 5 அங்குலம். அதன் சதுர அடி 4 அடி 5 அங்குலம் உயரமும் 3 அடி 4 அங்குலம் அகலமும் கொண்டது. மணி வடிவ மூலதனம் 5 அடி 2 அங்குலம் உயரம் கொண்டது. அதன் தண்டு பதினாறு முகம் கொண்ட வட்டமானது. பெரும்பாலும் ஒரு கிரீடம் சூட்டிய சிலை இருந்திருக்கலாம். அது கண்டுபிடிக்கப்படவில்லை.Ojha, N.K. (2001). The Aulikaras of Central India: History and Inscriptions, Chandigarh: Arun Publishing House, , pp.99-100 சோண்டானி மற்றும் மண்டோசோரைச் சுற்றியுள்ள பகுதிகளில் உள்ள சிற்பங்கள் குப்தர் கலையின் இறுதிக் காலத்திற்கான ஒரு நல்ல அடையாளமாகும். ஏனெனில் அவை கி.பி 525 ஆம் ஆண்டில் (கி.பி 515 - 545 ஆட்சி செய்தவர்) யசோதர்மனால் அல்கான் ஹுன மன்னர் மிகிரகுலனுக்கு எதிரான வெற்றியைக் கொண்டாடும் விதமாக நிறுவப்பட்டன.Coin Cabinet of the Kunsthistorisches Museum Vienna இது துணைக் கண்டத்தில் குப்தர்களின் கலாச்சார மற்றும் அரசியல் ஒற்றுமையின் கடைசி கட்டத்துடன் ஒத்துப்போகிறது."The reign of Yasodharman thus forms an important dividing point between the period of the imperial Guptas, whom he emulated, and the following centuries, when India fell into a kaleidoscopic confusion of shifting smaller dynasties" in  குப்தர் கலைக்கும் மத்தியகால இந்தியக் கலைக்கும் இடையிலான இடைக்காலக் கலையாக சோண்டானி கலை கருதப்படுகிறது.

 இதனையும் காண்க 

 ஔலிகாரர்கள்
 யசோதர்மன்
 மால்வா, மத்தியப் பிரதேசம்

 குறிப்புகள் 

 மேற்கோள்கள் 

 நூல் ஆதரப்பட்டியல் 




பகுப்பு:மத்தியப் பிரதேச வரலாறு
பகுப்பு:இந்திய அரச மரபுகள்