சென்னை கலை இயக்கம்

சென்னை கலை இயக்கம் (Madras Art Movement) அல்லது சென்னை இயக்கம் என்பது , 1960களின் முற்பகுதியிலிருந்து 1980கள் வரை தென்னிந்தியாவின் சென்னையில் தோன்றிய ஒரு பிராந்திய கலை இயக்கமாகும். பன்னாட்டு நவீனத்துவக் கொள்கைகளுடன் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட ஈடுபாட்டுடன், உள்ளூர் மற்றும் பிராந்திய மரபுகள் மற்றும் கலை வடிவங்கள், உள்ளூர் வரலாறு மற்றும் புராணங்களில் வேரூன்றிய ஒரு நவீன இந்திய கலை அடையாளத்தை நிறுவுவதற்கான அதன் முயற்சிகளுக்காக இந்த இயக்கம் அங்கீகரிக்கப்பட்டுள்ளது. சென்னை, அரசு கவின்கலைக் கல்லூரி மற்றும் சோழ மண்டல ஓவியர்கள் கிராமம் ஆகியவை இந்த இயக்கத்திற்கான முக்கிய மையங்களாகச் செயல்பட்டன. கே. சி. எஸ். பணிக்கர்போன்ற கலைஞர்கள் இயக்கத்தின் பாதையை திசையை வடிவமைப்பதில் முன்னோடிப் பங்கைக் கொண்டிருந்தனர். இந்த இயக்கத்திலிருந்து ஏ. பி. சந்தானராஜ், எல். முனுசாமி, அந்தோணி தாஸ், இரெடப்பா நாயுடு, கே. ஸ்ரீனிவாசுலு, சுல்தான் அலி, வேலு விஸ்வநாதன், கே. எம். ஆதிமூலம், எஸ். ஜி. வாசுதேவ், மற்றும் டி. கே. பத்மினி போன்ற பல குறிப்பிடத்தக்க கலைஞர்கள் தோன்றினர். இவர்கள் அனைவரும் இயக்கத்தின் அடையாளத்தை வடிவமைப்பதில் குறிப்பிடத்தக்க பங்கைக் கொண்டிருந்தனர். மேலும் இவர்கள் தேசிய மற்றும் சர்வதேச அங்கீகாரத்தையும் பெற்றனர். 1977 ஆம் ஆண்டு பணிக்கரின் மறைவுக்குப் பிறகு, தலைமையின் இழப்பு, நிர்வாகத்தில் பிளவுகள், புதிய கலை மையங்களின் தோற்றம் மற்றும் பரந்த கலை உலகில் உலகளாவிய மற்றும் பன்முக அணுகுமுறைகளை நோக்கிய மாற்றங்கள் காரணமாக இயக்கம் மெதுவாக மங்கியது. சோழமண்டல ஓவியர்கள் கிராமமும் தனிப்பட்ட கலைஞர்களும் தொடர்ந்து செழித்து வளர்ந்தாலும், முதலில் நிறுவப்பட்ட ஒருங்கிணைந்த இந்த இயக்கம் 1970-களின் பிற்பகுதியிலும் 1980களின் பிற்பகுதியிலும் படிப்படியாகக் கலைக்கப்பட்டது.

 பின்னணி 
மேற்கத்திய நவீனத்துவத்தின் தற்போதைய செல்வாக்கிற்கும், உண்மையான இந்தியக் கலை மொழியை உருவாக்குவதற்கான விருப்பத்திற்கும் பதிலளிக்கும் வகையில் இந்தியாவின் சுதந்திரத்திற்குப் பிந்தைய கலாச்சார மறுமலர்ச்சியின் பின்னணியில் சென்னை கலை இயக்கம் உருவானது. மும்பை போன்ற போன்ற நகரங்களில் தோன்றிய சமகால கலை மையங்கள் மேற்கத்திய கலாச்சாரம் மற்றும் காலனித்துவ கல்வி பாணிகளால் பெரிதும் பாதிக்கப்பட்டன. அதற்கு பதிலாக இந்த இயக்கம் "தேசியவாதத்தை" ஊக்குவிக்க முயன்றது. இது கலைஞர்கள் தங்கள் உடனடி கலாச்சார சூழலில் இருந்து உத்வேகம் பெற ஊக்குவிக்கும் ஒரு அணுகுமுறையாகும். இதில் பிராந்திய நாட்டுப்புற கலைகள், கைவினைப்பொருட்கள், கோயில் கட்டடக்கலை, பாரம்பரிய நடன வடிவங்கள், கோலம் போன்ற பாரம்பரிய சின்னங்கள், உள்ளூர் மத சின்னங்கள் மற்றும் பண்டைய எழுத்துக்கள் ஆகியவை அடங்கும்.

 வளர்ச்சி 
1850 ஆம் ஆண்டில் பிரித்தானிய காலனித்துவ ஆட்சியின் கீழ் கர்னல் அலெக்சாண்டர் ஹண்டர் என்பவரால் நிறுவப்பட்ட ஒரு தனியார் கலைப் பள்ளியான இந்த சென்னை கலை மற்றும் கைவினைப்பொருட்கள் பள்ளியே சென்னை கலை இயக்கத்தின் மையமாக இருந்தது. இந்தப் பள்ளி ஆரம்பத்தில் மேற்கத்திய சந்தைகளுக்கான கலைப் பொருட்களை உருவாக்குவதில் கவனம் செலுத்தியது. மேலும் இது இந்தியாவில் நிறுவப்பட்ட முதல் கலைப் பள்ளியாகவும், ஆசியாவில் முதன்முதலில் நிறுவப்பட்ட கலைப் பள்ளிகளுள் ஒன்றாகவும் இருந்தது. 1852 ஆம் ஆண்டில், இது காலனித்துவ அரசாங்கத்தின் ஆட்சியின் கீழ் நிர்வகிக்கப்பட்டு வந்தது. பின்னர், அரசு தொழில்துறை கலைப் பள்ளி என்று மறுபெயரிடப்பட்டது. இறுதியில் 1963 ஆம் ஆண்டில் இந்தியச் சுதந்திரத்திற்குப் பிறகு அரசு கலை மற்றும் கைவினைக் கல்லூரியாக மாறியது. 

1960கள் வரை தென்னிந்தியாவில் ஒரே விரிவான கலை நிறுவனமாக இருந்ததால், இது தமிழ்நாடு, கேரளம், கருநாடகம் மற்றும் ஆந்திரப் பிரதேசத்திலிருந்து மாணவர்களை ஈர்த்தது. இது ஒரு பான்-திராவிட கலைக் குழுவை வளர்த்தது. இந்தியச் சிற்பியும், ஓவியருமான நிறுவனத்தின் முதல் முதல்வராக 1930-1957 வரை இருந்தார். இவர் காலனித்துவ கல்வியியலிலிருந்து விலகி, ஒரு நுண்கலை பாடத்திட்டம் மற்றும் ஒரு அனுபவ அணுகுமுறையை வலியுறுத்தும் பாடத்திட்ட மாற்றங்களைத் தொடங்கினார்.

இவருக்குப் பிறகு ஓவியர் கே. சி. எஸ். பணிக்கர் இந்தப் பணிகளை மேலும் விரிவுபடுத்தினார். இது பாரம்பரிய மையக்கருத்துகள் மற்றும் தத்துவார்த்தக் கருத்துக்களை நவீன கலை நுட்பங்களுடன் ஒருங்கிணைக்க ஒரு நனவான முயற்சிக்கு வழிவகுத்தது. பணிக்கர், தஞ்சாவூர் ஓவியம், கோயில் சிற்பம் மற்றும் பத்திக் சாய நுட்பம் போன்ற பிராந்திய கைவினைப் பொருட்களில் தொழில்நுட்பப் பயிற்சியை நவீனத்துவ சுருக்கத்துடன் ஒருங்கிணைத்து, கலப்பு அழகியலை உருவாக்குவதற்காக பாடத்திட்டத்தை முறையாகத் திருத்தினார். இந்த நிறுவனம் கலைப் பயிற்சி மற்றும் கருத்தியல் சொற்பொழிவுக்கான ஒரு முக்கியமான இடமாக மாறிய. மேலும், தென்னிந்தியாவில் பிராந்திய நவீனத்துவத்தை வரையறுக்கும் கலைஞர்களின் தலைமுறையை வளர்த்தது.

 சோழமண்டல ஓவியர்கள் கிராமம் நிறுவுதல் 
சென்னையின் புறநகரில் உள்ள ஈஞ்சம்பாக்கத்தில்   1966 ஆம் ஆண்டில் கே. சி. எஸ். பணிக்கர் தனது சக கலைஞர்களுடன் சேர்ந்து சோழமண்டல ஓவியர்கள் கிராமத்தை நிறுவினார். கலைஞர்களில் பெரும்பாலோர் அரசு கலை மற்றும் கைவினை கல்லூரியைச் சேர்ந்தவர்கள். கலைஞர்கள் வாழவும், வேலை செய்யவும், வணிக அழுத்தங்களிலிருந்து விலகி கலையை உருவாக்கவும் ஒரு தன்னிறைவு பெற்ற சமூகமாக கருதப்பட்ட இது இந்தியாவின் மிகப்பெரியக் கலைஞர்களின் சமூகமாக மாறியது. ஆரம்பத்தில், கலைஞர்கள் தங்களை ஆதரிப்பதற்காக பாதிக் மற்றும் உலோக வேலை போன்ற கைவினைகளில் ஈடுபட்டனர். பின்னர் ஓவியம் மற்றும் சிற்பங்களில் கவனம் செலுத்தினர். சோழமண்டலம் கலை பரிசோதனை மற்றும் பரிமாற்றத்திற்கு ஒரு ஆதரவான சூழலை வழங்கியது. இது இந்தியாவின் மிகப்பெரியக் கலைஞர்களின் சமூகமாகவும், சென்னை கலை இயக்கத்தின் குறிப்பிடத்தக்க மையமாகவும் மாறியது. இந்த கிராமத்தில் சென்னை கலை இயக்கத்தின் படைப்புகளைக் காட்சிப்படுத்தும் அருங்காட்சியகமும் உள்ளது.

 இதனையும் காண்க 

 சோழ மண்டல ஓவியர்கள் கிராமம்
 அரசு கவின்கலைக் கல்லூரி, சென்னை

 மேற்கோள்கள் 

பகுப்பு:இந்தியக் கலை