தேவயானி கிருஷ்ணா

தேவயானி கிருஷ்ணா (Devyani Krishna) (1910-2000) ஓர் இந்திய ஓவியரும், அச்சு தயாரிப்பாரும். ஆசிரிரும் பத்திக் வேலை பற்றிய ஆராய்ச்சி பணிகளிலும் இவர் ஈடுபட்டிருந்தார். இந்தியா மற்றும் ஐரோப்பாவில் காட்சிப்படுத்திய இவரது மாறுபட்ட படைப்புகளுக்காக கலை விமர்சகர் இரிச்சர்ட் பர்த்தலோமியோ தேவயானியை 'இந்தியாவின் முன்னணி பெண் கலைஞர்' என்று விவரித்தார்.

தனது கணவர் கன்வால் கிருஷ்ணாவுடன் இமயமலைப் பகுதியில் பயணம் செய்தனர்.தம்பதியினர் தங்களைன் கலைப்படைப்புகள் மூலம் அப்பகுதியின் கலை மற்றும் கலாச்சாரத்தை ஆவணப்படுத்தினர்.Grey Art Gallery (2015). Abby Grey and Indian modernism : selections from the NYU art collection. Internet Archive. New York, NY : Grey Art Gallery, New York University. p. 74. ISBN 978-0-934349-18-5.

 ஆரம்பகால வாழ்க்கை மற்றும் கல்வி 
தேவயானி மத்தியப் பிரதேசத்தின் இந்தோரில் பிறந்தார். 1930களில், இந்தோர் மகாராஜா இரண்டாம் யசுவந்த்ராவ் ஓல்கரின் ஆதரவின் கீழ் அனைத்துலகக் கட்டிடக்கலைப் பானியில் இந்த நகரம் உருவானது. மாணிக் பாக் அரண்மனையை வடிவமைத்து மேம்படுத்த ஜெர்மன் கட்டிடக் கலைஞர் எகார்ட் முத்தேசியஸை அரசர் நியமித்தார். சிற்பி கான்ஸ்டான்டின் பிராங்குசி மற்றும் கட்டடக் கலைஞர் லெ கொபூசியே ஆகியோரால் உருவாக்கப்பட்ட படைப்புகளையும் மன்னர் தனது சேகரிப்பில் வைத்திருந்தார். 

நகரத்தில் ஏற்பட்ட இந்த முன்னேற்றங்கள் சிறு வயதிலிருந்தே தேவயானி மீது தாக்கத்தை ஏற்படுத்தின. மேலும், ஓவியரும் ஆசிரியருமான டி. டி. தியோலலிகர் என்பவரின் வழிகாட்டுதலின் கீழ் பயிற்சி பெற்றார். 1936 ஆம் ஆண்டில், தேவயானி மும்பைக்குக் குடிபெயர்ந்தார். அங்கு சர் ஜே. ஜே. கலைப் பள்ளியில் சேர்ந்தார். 1940 இல் பட்டம் பெற்ற பிறகு,சுவரோவியத்தில் நிபுணத்துவத்தையும் முடித்தார்.

 தொழில் வாழ்க்கை 
தேவயானி 1942 ஆம் ஆண்டில் சக கலைஞர் கன்வால் கிருஷ்ணாவை மணந்தார். இருவரும் சிக்கிம், திபெத்திய எல்லை மற்றும் வடமேற்கு எல்லைப்புற மாகாணம் வழியாக 1949 முதல் 1952 வரை பயணம் செய்தனர். பயணங்களின்போது இவர்கள் வரைந்த ஓவியங்களில் திபெத்திய முகமூடிகள், அவர்களின் சடங்கு நடனங்கள் மற்றும் பௌத்த கலை பல அம்சங்கள் ஆகியவை இடம்பெற்றன. அந்நேரத்தில் திபெத்திய பௌத்தர்களின் சுயாட்சி சீனாவிடம் இழந்ததைத் தம்பதியினர் காண நேரிட்டது. 1951 ஆம் ஆண்டில், சீனா திபெத்தின் மீது முழு கட்டுப்பாட்டையும் செலுத்தியது. இதன் காரணமாக பல பௌத்தர்கள் நாடுகடந்து செல்ல நேரிட்டது.

பயணத்திலிருந்து திரும்பிய பிறகு, தேவயானி கிருஷ்ணா புதுதில்லியிலுள்ள நவீன பள்ளியில் கலை ஆசிரியராக சேர்ந்தார். 1954 முதல் 1977 வரை நிறுவனத்தில் கற்பித்தார், பின்னர் கலைத் துறையின் தலைவராக பதவி உயர்வு பெற்று ஓய்வு பெற்றார்.

 வரவேற்பு 
1972 ஆம் ஆண்டில், தி டைம்ஸ் ஆஃப் இந்தியாவின் கலை விமர்சகரான இரிச்சர்ட் பர்த்தலோமியோ, 1960 களில் இருந்து இந்தியாவில் அச்சுத் தயாரிப்பு வளர்ந்து வருவது பற்றி எழுதினார். அக்கட்டுரையில் தேவயானியை ‘இந்தியாவின் முதிர்ந்த அச்சுத் தயாரிப்பாளர் ’ என்றும் “இவர் அச்சுத் தயாரிப்பில் ஒரு தத்துவம் மற்றும் உணர்திறன் இரண்டையும் கொண்டு வருகிறார் என்றும் அவை விதிவிலக்காக அரிதானவை என்றும் இவரது அச்சுகள் தொழில்நுட்ப ரீதியாக சுவாரசியமாக இருப்பதைத் தவிர, ஒரு மாயையின் தோற்றத்தையும் கொண்டுள்ளன” எனவும் எழுதினார்.

தேவயானியின் கலைப்படைப்புகள் புதுதில்லியில் உள்ள தேசிய நவீன கலைக்கூடம், தில்லி கலைக்கூடம் மற்றும் வாஸ்வோ எக்ஸ். வாஸ்வோ சேகரிப்பு ஆகியவற்றில் வைக்கப்பட்டுள்ளன.

 மேற்கோள்கள் 

 வெளி இணைப்புகள் 
 Talk by daughter Mridula Vichitra on YouTube
பகுப்பு:2000 இறப்புகள்
பகுப்பு:1910 பிறப்புகள்
பகுப்பு:இந்தியப் பெண் ஓவியர்கள்