நடுத்தலை முடியை மழித்தல்

நடுத்தலை முடியை மழித்தல் (Tonsure) துவக்க கால கிரேக்க-உரோமானிய கத்தோலிக்க பாதிரியார்கள் மற்றும் அருட்சகோதரிகள் தங்களின் சமய பக்தி அல்லது பணிவின் அடையாளமாக உச்சந்தலை நடுவில் உள்ள முடிகளை வட்டமாக மழித்துக் கொள்வர். 1972ஆம் ஆண்டில் திருத்தந்தை தலைமுடியை மழித்தல் என்பது அடிமுறைக்கு அடையாளம் எனக்கருதி தலைமுடியை மழித்தலுக்குத் தடை விதித்தார்.

வரலாறு
ஆரம்பகால கிறித்துவத் திருச்சபையினர் தலையை மழிக்கும் வழக்கம் கிபி 6ஆம் நூற்றாண்டு வரை கடைப்பிடிக்கவில்லை. கிபி 7 மற்றும் 8 ஆம் நூற்றாண்டுகளில் மூன்று வகையான தலைமுடி மழித்தல் அறியப்பட்டது. கிழக்கத்திய கிறித்துவத்தில் முழு தலைமுடியை மழிப்பது வழக்கமாகக் கொண்டிருந்தது. கிழக்கு மரபுவழி திருச்சபையினர் மற்றும் கிழக்கு கத்தோலிக்க தேவாலயங்களில் தலைமுடியை மழிக்கும் வழக்கம் காணப்பட்டது. கிறித்துவ கெல்ட்டியர்கள் வலது காது முதல் இடது காது வரை தலை முடியை அரை வட்டமாக மழிக்கும் வழக்கம் கொண்டிருந்தனர்.நடுத்தலை முடி மழித்தல் என்பது அரை வட்ட வடிவமாக, இரண்டு காதுகளுக்கு இடையே உள்ள தலைமுடியை மழிப்பதாகும்.McCarthy, pp. 147–150 
செல்டிக் தலைமுடி வெட்டு முறை அயர்லாந்து மற்றும் பெரிய பிரித்தானியாவில் அறியப்பட்டுள்ளது.  செல்டிக் கிறிஸ்தவம் என்று அழைக்கப்படும் தனித்துவமான நடைமுறைகளுடன் இணைக்கப்பட்டது.McCarthy, p. 140.  இது ரோமானியக் கிறித்துவப் பாரம்பரியத்தால் எதிர்க்கப்பட்டது. ஆனால் செல்டிக் பாரம்பரியத்தைப் பின்பற்றுபவர்கள் பலர் 8 மற்றும் 9 ஆம் நூற்றாண்டுகள் வரை பழைய முறையைத் தொடர்ந்து பராமரித்தனர்.McCarthy  சில ஆதாரங்கள் இந்த மொட்டை அடிக்கும் பழக்கம், ரோமானிய இரும்பு யுகத்திற்கு முந்தைய காலத்தில் கிறித்துவ ட்ரூயிட்களுக்கும் இடையிலான தொடர்புகளை பரிந்துரைக்கிறது.Churchill, Winston S., "A History of the English Speaking Peoples The Birth of Britain", Book 1, "The Island Race", 1956, Dodd, Mead and Company, New York, p. 55Carver, 2009
ரோமானியம்: இது தலையின் நடுப்பகுதியை மட்டும் மொட்டையடிப்பதை உள்ளடக்கியது, இதனால் தலைமுடி கிரீடம் வடிவில் வளர அனுமதிக்கும்.இது கத்தோலிக்க திருச்சபையின் இலத்தீன் திருச்சபை கிளையில் நடைமுறையாக இருந்தது. ஆனால் இந்நடைமுறை இடைக்காலத்திற்குப் பிறகு வீழ்ச்சியடைந்து. இறுதியாக 1972 இல் திருத்தந்தையால் தடை செய்யப்பட்டது.  கத்தோலிக்க பாரம்பரியம் இந்த மொட்டை அடிக்கும் முறை புனித செயிண்ட் பீட்டரிடமிருந்து தோன்றியதாக வலியுறுத்தியது. இருப்பினும் இதற்கு எந்த ஆதாரமும் இல்லை.

பண்டைய மற்றும் இடைக்கால பயன்பாடு
கிபி 715 முதல் 730 வரை கான்ஸ்டண்டினோபில் முதலாம் புனித ஜெர்மானஸ்  கீழ்கண்டவாறு  எழுதுகிறார்.
"தொடை முடி மூலம் பாதிரியாரின் தலையில் பொறிக்கப்பட்ட இரட்டை கிரீடம் தலைமை புனித செயிண்ட் பீட்டரின் விலைமதிப்பற்ற தலையைக் குறிக்கிறது. அவர் கர்த்தருடைய போதனை மற்றும் பிரசங்கத்திற்கு அனுப்பப்பட்டபோது, அவரது வார்த்தையை நம்பாதவர்களால், கேலி செய்வது போல, அவரது தலை மொட்டையடிக்கப்பட்டது. போதகர் கிறிஸ்து இந்தத் தலையை ஆசீர்வதித்தார், அவமானத்தை மரியாதையாகவும், ஏளனத்தை புகழாகவும் மாற்றினார். அவர் அதன் மீது விலைமதிப்பற்ற கற்களால் ஆன கிரீடத்தை அல்ல, மாறாக தங்கம், புஷ்பராகம் அல்லது விலைமதிப்பற்ற கல்லை விட பிரகாசிக்கும் ஒரு கிரீடத்தை வைத்தார் - விசுவாசத்தின் கல் மற்றும் பாறையுடன்.” இன்றைய கிழக்கு ஆர்த்தடாக்ஸ் சர்ச்சில், பாதிரியார்கள் தங்கள் தலைகளை மொட்டையடிப்பதில்லை. மாறாக திருச்சபைக்குக் கீழ்ப்படிதலைக் குறிக்கும் வகையில் தலையின் உச்சியில், சிலுவையின் வடிவத்தில் நான்கு முடிகள் வெட்டப்படுகிறது.
மேற்கோள்கள்

பகுப்பு:கிறித்தவ பக்தி முயற்சிகள்
பகுப்பு:சடங்குகள்
பகுப்பு:கத்தோலிக்கம்