மின்சாரக் குளியல் (மின் சிகிச்சை)

மின்சாரக் குளியல் (Electric bath) என்பது 19 ஆம் நூற்றாண்டின் மருத்துவ சிகிச்சையாகும், இதில் உயர் மின்னழுத்த மின் கருவிகள் நோயாளிகளின் உடலில் மின்னூட்டத்தை உருவாக்கி அவர்களுக்கு மின்மயமாக்கப் பயன்படுத்தப்பட்டன. அமெரிக்காவில் இந்த செயல்முறை பெஞ்சமின் பிராங்க்ளினின் நினைவாக பிராங்க்ளினைசேஷன் என்று அழைக்கப்பட்டது. 18 ஆம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதியில் பிராங்க்ளின் இதை விவரித்த பிறகு இந்த செயல்முறை பரவலாக அறியப்பட்டது, ஆனால் அதன் பிறகு இது பெரும்பாலும் போலிகளால் நடைமுறையில் இருந்தது. 19 ஆம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதியில் கைஸ் மருத்துவமனையில் கோல்டிங் பேர்ட் இதை பிரதானத்திற்குக் கொண்டு வந்தார், மேலும் இது 20 ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியில் பயன்பாட்டில் இல்லாமல் போனது.

 விளக்கம் 
மின்சாரக் குளியலுக்கான மின்சாரத்தின் ஆதாரம் பொதுவாக ஒரு உராய்வு மின் இயந்திரமாகும். நோயாளி ஒரு மர இருக்கையில் அமர வைக்கப்பட்டார், மேலும் நோயாளி மற்றும் இருக்கை இரண்டும் கண்ணாடி கால்களில் ஒரு மேடை அல்லது வேறு ஏதேனும் மின்கடத்தாப் பொருள் மூலம் தரையில் இருந்து காப்பிடப்பட்டன. சில ஏற்பாடுகளில், நோயாளி உட்காருவதற்குப் பதிலாக படுத்துக் கொண்டார். பின்னர் மின்னியற்றியின் ஒரு மின்முனையுடன் நேரடி இணைப்பு மூலம் (பொதுவாக நேர்மறை) அல்லது நோயாளியின் உடலுக்கு அருகில் ஒரு பெரிய மின்முனையைப் பிடிப்பதன் மூலம் மின்னியல் தூண்டல் மூலம் நோயாளிக்கு நிலையான மின்சாரம் சார்ஜ் செய்யப்பட்டது. பயன்படுத்தப்படும் மின்னழுத்தமானது சுமார் 30–50 kV ஆக இருந்தது. சிகிச்சைக்கு பல மணிநேரம் தேவைப்படலாம். சார்ஜ் செய்த பிறகு நோயாளி மின்சாரத்தில் "குளிக்கப்பட்டார்",{{||||}}இருண்ட அறையில் நோயாளியைச் சுற்றி, குறிப்பாக முடி மற்றும் முனைகளில் ஒரு ஒளிரும் வெளியேற்றமாக இதைக் காணலாம்.{{||||}}

மின்சாரக் குளியல் சிகிச்சை வலியற்றது, ஆனால் அது நோயாளிக்கு வெப்பம் மற்றும் வியர்வையை ஏற்படுத்தியது, மேலும் இதயத் துடிப்பு அதிகரிக்கச் செய்தது. இது முடியை நிமிர்ந்து நிற்கவும் செய்தது.{{||}}மின்சாரக் குளியல் ஒரு சிகிச்சையையே உருவாக்கக்கூடும். இது மேலும் சிகிச்சையின் முதல் கட்டமாகவும் இருக்கலாம். மின்விசை சேர்வி செய்த பிறகு நோயாளியிடமிருந்து, குறிப்பாக முதுகெலும்பிலிருந்து தீப்பொறிகளை எடுப்பது ஒரு பொதுவான நடைமுறையாகும்.{{||}}

 வரலாறு 
18 ஆம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதியில் இருந்து மருத்துவ சிகிச்சைக்காக மின்சாரம் பயன்படுத்தப்பட்டு வந்தது. இருப்பினும், இது முக்கியமாக போலிகளின் கைகளில் இருந்தது, பெரும்பாலும் இந்த சிகிச்சையை ஒரு உலகளாவிய சஞ்சீவியாக ஊக்குவித்தது. மின்சார குளியல் முறையைப் பயன்படுத்தும் ஒரு பிரபலமான விளிம்பு பயிற்சியாளர் ஜேம்ஸ் கிரஹாம் ஆவார்.{{||}}1836 ஆம் ஆண்டு முதல் அங்கு "மின்மயமாக்கல் அறையை" நடத்தி வந்த கைஸ் மருத்துவமனையில் கோல்டிங் பேர்ட் என்பவரால் இது முக்கிய பிரதானத்திற்குக் கொண்டு வரப்பட்டது. ஒரு மருத்துவமனையில் மின்சாரம் சிகிச்சையாகப் பயன்படுத்தப்பட்டது இது முதல் முறை அல்ல, ஆனால் அறிவியல் பூர்வமாக அதன் செயல்திறனை முதன்முதலில் ஆய்வு செய்தவர் பேர்ட். தாமஸ் அடிசனின் கூற்றுப்படி, கடந்த கால மருத்துவமனை பயன்பாடு "தெளிவற்றதாகவும் பாரபட்சமற்றதாகவும்" இருந்தது. இந்த கெட்ட பெயரைச் சமாளித்து தனது சக ஊழியர்களை நம்ப வைக்க வேண்டியதன் அவசியத்தை பேர்ட் நன்கு அறிந்திருந்தார். கைஸ் மருத்துவமனை அறிக்கைகளின் தொடரில், வழக்கு ஆய்வுகளின் அடிப்படையில் குறிப்பிட்ட நிலைமைகளுக்கு குறிப்பிட்ட சிகிச்சைகளை பேர்ட் அடையாளம் கண்டார்.{{||}}தனது பணி போலிகளின் கைகளிலிருந்து வேறுபடுத்திக் காட்டும் வகையில் சிகிச்சையளிக்க முடியாத நிலைமைகளை அவர் விரைவாக எடுத்துக்காட்டினார். இருப்பினும், மற்ற அனைத்தும் தோல்வியடைந்தபோது மின் சிகிச்சை பொதுவாக கடைசி முயற்சியாகக் கருதப்பட்டது.{{||}}

பறவையின் மின்சார குளியல் மிகவும் பொதுவான பயன்பாடு, சிகிச்சையின் இடத்திற்கு அருகில் மற்றொரு மின்முனையை வைப்பதன் மூலம் தீப்பொறிகளை இழுக்க நோயாளியின் மீது மின்சார கட்டணத்தைப் பயன்படுத்துவதாகும். அவர் இந்த முறையை கோரியா பாதிக்கப்பட்டவர்களின் முதுகெலும்பில் பயன்படுத்தினார், ஓரளவு வெற்றி பெற்றார்.{{||}} இந்த சிகிச்சையை பேர்ட் பயன்படுத்திய மற்றொரு நிபந்தனை ஈய விஷத்தால் ஏற்படும் மணிக்கட்டு வீழ்ச்சி. இந்த சிகிச்சை வேலை செய்யாத சில நிலைமைகள் இருப்பதை பேர்ட் கண்டறிந்தார், பெரும்பாலும் மூளை அல்லது நரம்பு மண்டலம் சேதமடைந்த கால்-கை வலிப்பு போன்ற நிலைமைகள் ஏற்பட்டது.

பெஞ்சமின் பிராங்க்ளின் இந்தத் துறையில் சுருக்கமாக பரிசோதனை செய்த பிறகு, நிலையான மின்சாரம் மூலம் நோயாளியை சார்ஜ் செய்யும் செயல்முறை பிராங்க்ளினைசேஷன் என்று அழைக்கப்பட்டது. முதலில் மின்சார அதிர்ச்சிகள், பின்னர் நிலையான சார்ஜிங் மூலம் பல பக்கவாதங்களுக்கு சிகிச்சையளிக்க அவர் முயன்றார், ஆனால் அதிக வெற்றி பெறவில்லை. இந்த நடைமுறைகளை அவர் 1757 ஆம் ஆண்டு ஒரு கடிதத்தில் விவரித்தார். கையில் வைத்திருக்கும் ஊசி மின்முனைகளைப் பயன்படுத்தி காயம் அல்லது குறிப்பிட்ட தோல் பகுதியில் பிராங்க்ளினைசேஷனை உள்ளூரில் பயன்படுத்தலாம். பெரும்பாலும் இதன் நோக்கம் "நிலையான காற்று", அதாவது தோலின் மேல் அயனியாக்கம் செய்யப்பட்ட காற்றை உருவாக்குவதாகும். மாற்றாக, ஓசோன் சிகிச்சையின் ஒரு வடிவமாக அயனியாக்கம் செய்யப்பட்ட காற்றை சுவாசிப்பதே இதன் நோக்கமாக இருக்கலாம்.

மருத்துவ பயன்பாட்டிற்கான மின்சார குளியல் கருவிகள் 1908 ஆம் ஆண்டு வரை விற்பனையில் இருந்தன.

 மேற்கோள்கள் 

 நூல் பட்டியல் 










பகுப்பு:மருத்துவ வரலாறு