மன்னனார் வம்சம்

மன்னனார் வம்சம் (Mannanar dynasty) இன்றைய கேரளாவின் கண்ணூர் மற்றும் காசர்கோடு மாவட்டங்களுக்கு அருகில் உள்ள மலபார்   பகுதியில் ஆட்சி செய்து வந்த ஒரு ஈழவ வம்சமாகும்.    மன்னனார் அரண்மனையின் இடிபாடுகள் கூர்க்கின் மலைத்தொடர் எல்லைகளின் அடிவாரத்தில் இன்றும் காணப்படுகின்றன.  தளிப்பறம்பாவின் வடமேற்கில் உள்ள எருவேசியில் உள்ள பழங்கால அரண்மனை அஞ்சு அரண்மனை என்று அழைக்கப்பட்டது. குன்னத்தூர் பாடி, முத்தப்பன் மடபுரம், படிக்குட்டி ஆகியவை இவர்களது அரச குடும்பக் கோயில்களாகும். 

மன்னனார் அரச குடும்பத்தின் தலைவர் ஒரு பல்லக்கில் பயணம் செய்வார். அவரைச் சுற்றி வாள் மற்றும் கேடயத்தை அணிந்த பாதுகாவலர்கள் செல்வர். அவரிடம் 200க்கும் மேற்பட்ட ஆயுதமேந்திய நாயர் வீரர்களும் இருந்தனர்.University of Kerala.1982 .Vol. 9 of kerala studies (1982) universityஎட்கர் தர்ஸ்டன். Page.43 மன்னனார் அல்லது அம்மச்சியார் போன்ற சிறப்பு பதவிகளையும் சலுகைகளையும் தலைவர் வகித்தார்.E.M.S. Namboothiripad. National books Agency, 1967 kerala page 251 Kerala:Yesterday, Today and Tomorrow மூன்றாவது பதவி நிலையில் இருந்த ஆட்சியாளர் வாழுண்ணவர் என்று அழைக்கப்பட்டார்.

“மூத்தேதத் அரண்மனைகள்” என்ற பட்டத்துடன் மன்னனார் தலைவருக்கு சாதியில் ஏற்படும் மோதல்களைத் தீர்க்கும் அதிகாரம் இருந்தது. மேல்முறையீட்டிற்கான அதிகார வரம்பும் செயல்படுத்தப்பட்டது. குன்கி கேளப்பா மன்னனார் மற்றும் கிருஷ்ணன் வாழுண்ணவர் போன்ற தலைவர்கள் கிழக்கு மலைப்பாங்கான பகுதிகளான சிறக்கல் பகுதியில் நிலங்களை வைத்திருந்தனர். மேலும் பிற சாதிகளுக்கு அடைக்கலமும் கொடுத்தனர்.P.J Rajedran, "Kshethravinjyanakosham" (Malayalam) 2000. Google Books, page. 103

 வரலாறு 
மன்னனார் வம்சம் வடக்கு மலபாரில் உள்ள தளிப்பறம்பாவின் வடகிழக்கில் உள்ள எருவேசியில் பல நூற்றாண்டுகளாக செழித்து வளர்ந்து வந்தது. “ஐந்து இடங்களின் ஆட்சியாளர்” என்று அழைக்கப்பட்ட  இவர்களின் தலைவர், மூத்தேதத் அரண்மனை, எலைதத் அரண்மனை, புத்தன் அரண்மனை, புத்தியதத் அரண்மனை மற்றும் முண்டயா அரண்மனை ஆகிய ஐந்து அரண்மனைகளைக் கொண்டிருந்தனர். கோட்டை, அரண்மனை, சட்டசபை மண்டபம், நாடக அரங்கம் மற்றும் வாழும் மாளிகை போன்றவையும் இருந்தது. இவர்களது தனிப்பட்ட குடியிருப்பு “மன்னனார் கோட்டை” அல்லது “ராஜாவின் கோட்டை” என்ற பெயரில் அழைக்கப்பட்டது.
 பிற்கால நிலைமை 
மன்னனார்களில் கடைசி மன்னரான குஞ்ஞிகேளப்பன் கிபி 1901-1902-இல் இறந்தார். “அம்மச்சியார்” (வணக்கத்திற்குரிய தாய்) என்று மரியாதையுடன் அழைக்கப்படும் அவரது மனைவியும் அவரது இரண்டு குழந்தைகள் 1930-களில் உயிருடன் இருந்தனர். கேரளாவில் உள்ள மற்ற அரசர்களின் அரண்மனைகள் கோவிலகங்கள் அல்லது கொட்டாரங்கள் என்று அழைக்கப்படும்போது, மன்னனாரின் அரண்மனை மட்டுமே அரண்மனை என்று அழைக்கப்பட்டது. 

நம்பூதிரிகளின் செல்வாக்கு அதிகரித்தபோது, துரோகம், கற்பு இழப்பு மற்றும் மாசு விதிகளை மீறுதல் போன்ற குற்றங்களுக்காக தனது குடும்பத்திலிருந்து வெளியேற்றப்பட்ட நம்பூதிரி பெண்ணை தனது மனைவியாகவோ அல்லது தனது சகோதரியாகவோ பாதுகாப்பது மன்னனாரின் சமூகப் பொறுப்பாக ஆனது. ஆங்கிலேயர்களின் ஆட்சிக்குப் பிறகு இவர்களது தலைவர்களுக்கு வாரிசுகள் இல்லாததால் இவர்களது அரண்மனைகளும் மாளிகைகளும் புறக்கணிக்கப்பட்டன.

 இதனையும் காண்க 

 கோலாத்திரி

 மேற்கோள்கள் 

பகுப்பு:இந்திய அரச மரபுகள்
பகுப்பு:இந்திய வரலாறு
பகுப்பு:கேரள வரலாறு