அச்சிந்திய பேதாபேதம்

அச்சிந்திய பேதாபேதம் (Achintya-Bheda-Abheda) (சமசுகிருதம்:अचिन्त्यभेदाभेद) என்பது இந்திய வேதாந்தத் தத்துவங்களில் ஒன்றாகும். இது நினைத்துப் பார்க்க முடியாத ஒருமை மற்றும் வேறுபாடு என்ற தத்துவத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்துகிறது.pp. 47-52சமசுகிருத மொழியில் அச்சிந்தியம் என்பதற்கு நினைத்துப் பார்க்க முடியாத (இறைவன்) ஒன்று என்றும், பேதம் என்பதற்கு வேறுபாடு என்றும் மற்றும் அபேதம் என்பதற்கு வேறுபாடு அற்றது என்றும் பொருள். இத்தத்துவத்தை உரைத்தவர் 15-ஆம் நூற்றாண்டில் கௌடிய வைணவத்தை நிறுவிய சைதன்யர் ஆவார். இக்கோட்பாடு துவைதம் மற்றும் அத்வைதம் போன்ற தத்துவங்களை இணைப்பதாக உள்ளது.

கௌடிய வைணவப் பாரம்பரியத்தின் இக்கோட்பாடு படைப்புக்கும் (மக்கள், உலகம் முதலிய) படைப்பாளருக்கும் (பகவான் கிருஷ்ணர்) இடையிலான உறவு தொடர்பாகப் பயன்படுத்துகிறது.Madhya 20.108-109  இந்த தத்துவம், பகவான் ( (பகவான் கிருஷ்ணர்) மற்றும் அவரின் ஆற்றல்கள் இரண்டும் ஒரே நேரத்தில் வேறுபாடும், வேறுபாடின்றியும் இருப்பதை விளக்குகிறது. இது மனித தர்க்கத்திற்கு அப்பாற்பட்ட ஒரு உண்மை. 1.25:  எடுத்துக்காட்டாக சூரியனும் அதன் ஒளிக்கதிர்களும் வேறுபட்டு தெரிந்தாலும், ஒன்றே ஆகும். சூரியனும் ஒளியும் வேறுபட்டு தெரிவது போன்று பகவானும், அவருடைய படைப்புகளும் உள்ளது. கிருஷ்ண பகவானின் குணங்கள் எல்லையில்லாதவை. சுருக்கமாக பகவான் கிருஷ்ணர் எல்லாவற்றிற்கும் மூலமாக இருக்கிறார். அவரும் அவனது ஆற்றல்களும் ஒன்றாகவும், அதே சமயம் தனித்தும் இருப்பார்கள். இந்த கருத்தை "தசா மூலம்" எனப்படும் பத்து மூலக் கொள்கைகள் விளக்குகின்றது. 1.25: 7.8 
இதனையும் காண்க
 பேதாபேதம்
மேற்கோள்கள்

பகுப்பு:இந்து மெய்யியல் கருத்துருக்கள்
பகுப்பு:இந்திய மெய்யியல்
பகுப்பு:வைதிக மெய்யியல்கள்