ஆராச்சார்

ஆராச்சார் (Aarachaar) என்பது கே. ஆர். மீரா எழுதிய ஒரு மலையாளப் புதினமாகும்.Meena T. Pillai (30 August 2013). "Goddess of Death". The Hindu. Retrieved 23 March 2014.  ஆராச்சார் என்பது மலையாளத்தில் தூக்குப்போடுபவரைக் குறிக்கும் சொல்லாகும். இந்தப் புதினம் முதலில் மத்யமம்  வார இதழில் 53 வாரங்கள் தொடராக வெளியானது. பின்னர் 2012 இல் டி.சி. புக்ஸ் நிறுவனத்தால் நூலாக வெளியிடப்பட்டது. இது ஜே. தேவிகாவால் ஆங்கிலத்தில் ஹேங்வுமன்: எவ்ரிஒன் லவ்ஸ் எ குட் ஹேங்கிங் ( ஹமிஷ் ஹாமில்டன், 2014) என்ற பெயரில் மொழிபெயர்க்கப்பட்டது. இதை மோ. செந்தில்குமார் தமிழில் மொழிபெயர்த்துள்ளார்.காலத்தின் பாதை, எஸ். ராமகிருஷ்ணன், இந்து தமிழ் திசை, 26 அக்டோபர் 2025

வங்காளத்தைக் களமாகக் கொண்ட இந்தக் கதை, கிமு நான்காம் நூற்றாண்டில் மன்னராட்சியில் தொடங்கி பரம்பரை பரம்பரையாக மரணதண்டனையை நிறைவேற்றிவருபவரின் குடும்பக் கதையைச் சொல்கிறது. புதினத்தின் கதாநாயகியான சேதனா தன் தந்தைக்குப் பிறகு, இந்தப் பணியைப் பெற விடாமுயற்சியுடன் போராடும் ஒரு வலிமையான பெண்ணாக உள்ளார்.

பிரபல இலக்கிய திறனாய்வாளரான எம். லீலாவதியின் கூற்றுப்படி, ஆராச்சார் மலையாளத்தில் எழுதப்பட்ட சிறந்த இலக்கியப் படைப்புகளில் ஒன்றாகும். மேலும் இது ஓ. வே. விஜயனின் உன்னதமான படைப்பான கசக்கிண்டே இதிகாசம் என்ற புதினத்தின் மரபைப் பின்பற்றுவதாக உள்ளது. "ആരാച്ചാര്‍ മലയാളത്തിലെ ഏറ്റവും നല്ല നോവലുകളിലൊന്ന് : ഡോ. എം ലീലാവതി" . DC Books. 3 February 2014. Retrieved 23 March 2014. இந்தப் புதினம் 2013 கேரள சாகித்ய அகாதெமி விருதைப் பெற்றது.   இது 2013 இல் ஓடக்குழல் விருது, "കെ ആര്‍ മീരയുടെ ആരാച്ചാറിന് ഓടക്കുഴല്‍ പുരസ്‌കാരം" . DC books. 12 January 2014. Retrieved 23 March 2014. 2014 இல் வயலார் விருது,   2015 இல் சாகித்திய அகாதமி விருது,"KR Meera wins Kendra Sahitya Akademi award". மலையாள மனோரமா. 17 December 2015. Retrieved 17 December 2015.   2018 இல் முட்டத்து வர்க்கி விருது ஆகியவற்றையும் பெற்றது. இப்புதினம் 2016 ஆம் ஆண்டு தெற்காசிய இலக்கியத்திற்கான டிஎஸ்சி பரிசுக்கும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டது. 

 பின்னணி 
இந்தப் புதினத்துக்கான உத்வேகத்தை ஜோஷி ஜோசப்பின் "தூக்கிடுபவரின் ஒரு நாள் வாழ்க்கையிலிருந்து" என்ற ஆவணப்படத்திலிருந்து பெற்றார்.

இந்தக் கதை, கொல்கத்தாவின் சிட்பூரில் உள்ள நிம்தலா படித்துறை அருகே வசித்து, தூக்கிலிடும் பணியைச் செய்துவரும் பானிபூஷன் கிருத்தா மாலிக்கின் மகளான சேதனா கிருத்தா மாலிக்கின் பார்வையில் விவரிக்கப்பட்டுள்ளது. சேத்னா தன் தந்தை, தாய், அண்ணன் (ராமு டா), பாட்டி (தாகுமா), தந்தையின் சகோதரர் (அவரை அவள் காகு என்று அழைக்கிறாள்), அவரது மனைவி (காகிமா) ஆகியோருடன் வசித்து வருகிறாள். சேதனாவுக்கு இருபத்தி இரண்டு வயது. புத்திசாலி மாணவியான அவள், பனிரெண்டாம் வகுப்பில்  அதிக மதிப்பெண் பெறுகிறாள். இருப்பினும், குடும்ப சூழல் காரணமாக, அவளால் மேற்படிப்பைத் தொடர முடியவில்லை. அவளுடைய தாயும் காகிமாவும் குடும்பத்தின் பொருளாதாரத் தேவைக்காக தேநீர் விற்று வருகின்றனர். சில பத்தாண்டுகளாக மரணதண்டனையின் எண்ணிக்கை குறைந்து வருவதால் அவர்களின் வாழ்வை வறுமை சூழ்கிறது. இதற்கிடையில், பானிபூஷன் அவரது பணியின் காரணமாக குறிப்பிடத்தக்க அளவு ஊடக வெளிச்சத்தில் பெற்றுள்ளார். ஆனால் சேதனாவின் ஒளிப்படம் பொதுமக்களின் பார்வையில் இருக்ககூடாது என்பதில் அவர் உறுதியாக உள்ளார். சேத்னாவின் அண்ணன் ராமு டாவுக்கு  நடந்த கொடூரமே இதற்குக் காரணம். கொல்கத்தா தொழிலதிபரான சந்திரேசன் கோசையும், அவரது மூன்று குழந்தைகளையும் கொன்ற அமர்த்தியா கோசுக்கு  மரணதண்டனை விதிக்கப்படுகிறது. அந்த தண்டனையை  நிறைவேற்றி தூக்கிலிடும் பணியைச் செய்பவராக பானிபூசன் உள்ளார். கோசின் பெற்றோர் தங்கள் மகனின் மரணதண்டனையை எப்படியாவது தடுக்க வேண்டும் போராடுகின்றனர். ஆனால், பானிபூசன் மரண தண்டனையை நிறைவேற்றுகிறார். இதனால் ஆத்திரமடைந்த கோசின் குடும்பத்தினர் தூக்கு தண்டனை நிறைவேறிய இரண்டு நாட்களுக்குப் பிறகு, பீனிபூசனின் மகன் ராமுதா கல்லூரியிலிருந்து திரும்பி வரும்போது அவனது கைகால்களை வெட்டுகின்றனர். இதனால் பானியின் ஒரே மகன் முடமாகிறான்.  பானி தன் ஓய்வு பெற்ற பிறகு தன் மகள் சேத்னாவுக்கு அரசு வேலை கிடைக்க வேண்டும் என்று ஆசைப்படுகிறார். ஏனெனில் அவருக்குப் பிறகு  குடும்பத்தை கவனித்துக் கொள்ள வேறு யாரும் இல்லை. பானி தனது தொழிலையும், நீண்ட காலமாக இந்தத் தொழிலில் ஈடுபட்டு வரும் தன் குடும்பத்தின் பாரம்பரியத்திலும் மிகுந்த பெருமை கொண்டவராக உள்ளார்.

மே மாத இறுதியில், ஜதிந்திரநாத் பானர்ஜி என்பவரி்ன் மரணதண்டனை கருணை மனுவினால் தண்டனை குறுக்கப்படுமா என்ற முடிவுக்காக அவரது குடும்பத்தினர் காத்திருக்கிறனர். இதன் மூலம் அவருக்கு விதிக்கப்படும் மரணதண்டனையை பானிபூஷன் நிறைவேற்ற வேண்டுமா இல்லையா என்பது தெரியும். சி.என்.என்னின் செய்தியாளரான சஞ்சீவ் குமார் மித்ரா, ஜதிந்திரநாத்தின் மரணதண்டனை பற்றிய செய்தியைச் சேகரிக்கிறார். இந்த பணியின் பொருட்டு, அவர் பானிபூசனைச் சந்திக்கிறார். அவரது கவர்ச்சிகரமான தோற்றம், வசீகரமான பேச்சு போன்றவற்றால் சேத்னா அவரிடம் ஈர்க்கப்படுகிறாள். இருப்பினும், அவர் அவளை தனிப்பட்ட முறையில் வாய்வார்த்தைகளால் திட்டுகிறார். சேத்னாவுக்கு மரணதண்டனை நிறைவேற்றுபவர் வேலையைப் பெற அரசு அதிகாரிகளை வலியுறுத்தி மித்ரா பானிபூசனுக்கு உதவுகிறார். இதன் மூலம் சோதனா நாட்டின் முதல் தூக்குத்தண்டனை நிறைவேற்றும் பெண் என்ற பெருமையைப் பெறுகிறாள். பின்னர், அவர் பானிபூஷனிடம் அவளை திருமணம் செய்து கொள்ளுமாறு கேட்கிறார். மித்ரா   அதற்கு ஒப்புக்கொள்கிறார்.

 விருதுகள் 

 கேரளச் சாகித்திய அகாதமி விருது (2013)
 ஓடக்குழல் விருது (2013)
 வயலார் விருது (2014)
 சாகித்திய அகாதமி விருது (2015)
 முட்டத்து வர்க்கி விருது (2018)

 மேற்கோள்கள் 

 வெளி இணைப்புகள் 

 ஆராச்சார்    . டிசி புக்ஸ் அதிகாரப்பூர்வ வலைத்தளத்தில்
பகுப்பு:மலையாளப் புதினங்கள்