இலாசுலோ கிராசுனகார்க்காய்

இலாசுலோ கிராசுனகார்க்காய் (László Krasznahorkai, பிறப்பு: 5 சனவரி 1954) என்பவர் அங்கேரிய புதின எழுத்தாளரும் திரைக்கதை எழுத்தாளரும் ஆவார். குராகனஃகார்க்காய் தனது கடினமான, தேடப்படும் நாவல்களுக்கு பெயர் பெற்றவர். பெரும்பாலும் பின்நவீனத்துவமாக பெயரிடப்பட்ட இவர் பிறழுலகம், மனச்சோர்வு கருப்பொருள்களைக் கருத்தில்கொள்கிறார். இவரது புதினங்களான சாத்தானின் தாங்கோவும் (1985) எதிர்ப்பின் சோகமும் (1989) குறிப்பிடத்தக்கன. இவை இயக்குநர் பெலா தாராக் திரைப்படங்களாகத் தழுவி எடுக்கப்பட்டுள்ளன.

அக்டோபர் 2025இல், இலக்கியத்திற்கான நோபல் பரிசு இலாசுலோவிற்கு வழங்கப்பட்டது. "இவரது கட்டாயமான மற்றும் தொலைநோக்கு பார்வைக்குப், அபோகாலிப்டிக் பயங்கரவாதத்தின் மத்தியில், கலையின் சக்தியை மீண்டும் உறுதிப்படுத்துகிறது".

இளமையும் கல்வியும்
கிராசுனகார்க்காய் 1954 சனவரி 5 அன்று கிழக்கு அங்கேரியின் கியுலாவில் ஒரு நடுத்தர வர்க்க யூதக் குடும்பத்தில் பிறந்தார். இவரின் தந்தை கியோர்கி கிராசுனகார்க்காய் வழக்கறிஞராகவும், இவரின் தாயார் யூலியா பாலிங்காசு சமூக பாதுகாப்பு நிர்வாகியாகவும் இருந்தார். இவரின் தந்தை தனது யூத பாரம்பரியத்தை மறைத்து, குராகனஃகார்க்காய்கைக்கு 11 வயதாக இருந்தபோது மட்டுமே வெளிப்படுத்தினார்.

கிராசுனகார்க்காய் 1972ஆம் ஆண்டில் எர்கெல் ஃபெரென்க் உயர்நிலைப் பள்ளியில் பட்டம் பெற்றார். இலத்தீன் மொழியில் நிபுணத்துவம் பெற்றார். 1973ஆம் ஆண்டில் யோசெஃப் அட்டிலா பல்கலைக்கழகத்தில் சட்டப் படிப்பைப் படிக்கத் தொடங்கினார். ஆனால் 1976ஆம் ஆண்டில் புடாபெசுட்டில் உள்ள எட்வாசு உலோராண்ட் பல்கலைக்கழகத்திற்கு மாற்றப்பட்டார். இங்கு இவர் 1978 வரை தனது சட்டப் படிப்புகளைத் தொடர்ந்தார். 1978 முதல் 1983 வரை, அங்கேரிய மொழியினையும் இலக்கியத்தையும் மனிதநேய பீடத்தில் படித்துப் பட்டம் பெற்றார்.Krasznahorkai biography (official website) (Retrieved 9 August 2012). இவரது ஆய்வறிக்கையானது 1948இல் பொதுவுடமைக் கட்சியினர் கையகப்படுத்திய பின்னர் மராய் நாடுகடத்தப்பட்டதைத் தொடர்ந்து எழுத்தாளர் சாண்டோர் மராய் எழுதிய படைப்புகளை, அனுபவங்களை மையமாகக் கொண்டது. தனது இலக்கியப் படிப்பின் போது, இவர் கோண்டோலாட் கோனிவ்கியாடோ வெளியீட்டு நிறுவனத்தில் பணியாற்றினார்.

எழுத்தாளராக வாழ்க்கை
தனது படிப்பை முடித்ததிலிருந்து, கிராசுனகார்க்காய் ஒரு சார்பிலா எழுத்தாளராக பணியாற்றியுள்ளார். இவரது முதல் புதினமான சாத்தானின் தாங்கோ (1985) உடனடி வெற்றியைப் பெற்றது. இது இவரை அங்கேரிய இலக்கியத்தில் ஒரு முன்னணி நபராக நிலைநிறுத்தியது. நாவலின் ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பு பின்னர் 2013இல் சிறந்த மொழிபெயர்ப்பு புத்தக விருதைப் பெற்றது.

பன்னாட்டுப் பயணம்
1987ஆம் ஆண்டில் மேற்கு பெர்லினுக்கு செருமானிய அகதமி பரிமாற்ற சேவை மூலம் கிராசுனகார்க்காய் பயணம் செய்தார். இது இவரது முதல் பயணமாகும். கிழக்குக் குழுவின் வீழ்ச்சிக்குப் பிறகு, இவர் உலகெங்கிலும் உள்ள பல்வேறு இடங்களில் தனிமையில் வாழத் தொடங்கினார். 1990ஆம் ஆண்டில் கிழக்கு ஆசியாவில் இவரது முதல் விரிவான பயணம் இவரது படைப்புகளை ஆழமாக பாதித்தது. மங்கோலியா, சீனாவில் இவரது அனுபவங்கள் தி பிரிசனர் ஆஃப் உர்கா, டெசுட்ரக்சன் அண்ட் சோர் தி கெவன்சு என்ற புத்தகங்களுக்கு வழிவகுத்தன. பின்னர் இவர் 1996, 2000, 2005ஆம் ஆண்டுகளில் கியோட்டோ ஆறு மாதங்கள் கழித்தார். இதன் மூலம் தொலைதூர கிழக்கின் அழகியல், இலக்கியக் கோட்பாட்டுடன் இவரது பாணி மற்றும் கருப்பொருள்களில் குறிப்பிடத்தக்க மாற்றங்களை ஏற்படுத்தினார். வார் அண்ட் வார் எழுதும் போது, இவர் ஐரோப்பா முழுவதும் விரிவாக பயணம் செய்தார். அமெரிக்க கவிஞர் ஆலன் கின்சுபெர்க் உதவியைப் பெற்றார். இவர் தனது நியூயார்க்கு குடியிருப்பில் தங்கியிருந்தபோது மதிப்புமிக்க ஆலோசனைகளை வழங்கிய பெருமைக்குரியவர்.

விமர்சன ரீதியான அங்கீகாரமும் ஒத்துழைப்புகளும்
கிராசுனகார்க்காயின் புதினமான தி மெலாஞ்சோலி ஆஃப் ரெசிஸ்டன்சு (1989), 1993ஆம் ஆண்டில் ஆண்டின் சிறந்த இலக்கிய படைப்புக்கான செருமானை பெசுடன்லிசுட்-பரிசைப் பெற்றது. 1996ஆம் ஆண்டில், பெர்லினில் உள்ள விசுசென்ச்சாஃப்ட்சு கொல்லெக்கில் உறுப்பினராக இருந்தார்.

தனிப்பட்ட வாழ்க்கை
கிராசுனகார்க்காய்யின் முதல் மனைவி அனிகோ பெலிகோ. இவருடன் 1990ஆம் ஆண்டு விவாகரத்து செய்யும் வரை வாழ்ந்தார். 1997ஆம் ஆண்டில், இவர் சீனமொழி நாகரீக வரலாற்றுப் பண்பாட்டு ஆய்வு நூலாளரும் வரைவிய வடிவமைப்பாளரான தோரா கோப்சானியை மணந்தார். இந்த இணையருக்கு மூன்று குழந்தைகள் உள்ளனர்.

பெர்லினில் பல ஆண்டுகள் வாழ்ந்த பிறகு, பெர்லின் பிரி பல்கலைக்கழகத்தில் எசு. பிஷ்ஷர் விருந்தினர் பேராசிரியராக ஒரு பருவத்தினைக் கழித்தார். இதன் பின்னர் கிராசுனகார்க்காய் அங்கேரிக்கு திரும்பினார்.László Krasznahorkai – Author at New Directions Publishing (Retrieved 9 August 2012). இவர் தற்போது சென்ட்லாசுலோ மலையில் தனிமையில் வசித்து வருகிறார்.

விருதுகள்
கிராசுனகார்க்காய் 2025ஆம் ஆண்டு இலக்கியத்திற்கான நோபல் பரிசு உட்பட பல இலக்கிய பரிசுகளால் கௌரவிக்கப்பட்டுள்ளார்.
 1987: அட்டிலா ஜோசெஃப் பரிசு
 1987–1988: செருமன் கல்வி பரிமாற்ற சேவை விருது (மேற்கு பெர்லின், செர்மனியின் கூட்டாட்சி குடியரசு)
 1993: பெசுடென்லிசுட்-பரிசு (பேடன்-பேடன், ஜெர்மனி) தி மெலன்கோலி ஆஃப் ரெசிஸ்டன்ஸ்
 2004: கொசுத் பரிசு (அங்கேரி)
 2010: ஸ்பைச்சர்-பரிசு (லியூக், சுவிட்சர்லாந்து) அவரது முழுமையான பணிக்காக, ஆனால் குறிப்பாக ஃப்ரம் தி நார்த் எ மவுண்டன்
 2013: சிறந்த மொழியாக்கம் செய்யப்பட்ட புத்தக விருது, ஜார்ஜ் சிர்டெசு மொழிபெயர்த்த சாட்டாங்கோவிற்கான வெற்றியாளர்
 2014: சர்வதேச எழுத்தில் வாழ்நாள் பங்களிப்பிற்கான அமெரிக்கா விருது[28]
 2014: சிறந்த மொழியாக்கம் செய்யப்பட்ட புத்தக விருது, சியோபோ தேர் பிலோவுக்கான வெற்றி, ஓடிலி முல்செட் மொழிபெயர்த்தார். இரண்டு பிடிபிஎ விருதுகளை வென்ற முதல் எழுத்தாளர்.
 2014: விலெனிகா பரிசு (விலெனிகா சர்வதேச இலக்கிய விழா, சுலோவீனியா)
 2015: பன்னாட்டு புக்கர் பரிசு
 2015: நியூயார்க் பொது நூலகத்தின் தோரதி, லூயிசு பி. குல்மேன் சென்டர் பார் இசுகாலர்சு மற்றும் ரைட்டர்சு ஆய்வுநிதி
 2019: பரோன் வென்க்ஹெய்மின் ஹோம்கமிங்கிற்காக மொழிபெயர்க்கப்பட்ட இலக்கியத்திற்கான தேசிய புத்தக விருது (ஐ. நா.) 
 2020: Literature.gr ஃபிரேஸ் ஆஃப் தி இயர் பரிசு 2018
 2021: ஐரோப்பிய இலக்கியத்திற்கான ஆத்திரிய மாநில பரிசு
 2024: பிரிக்சு பார்மென்டர்
2025: இலக்கியத்திற்கான நோபல் பரிசு

மேற்கோள்கள்

மேலும் வாசிக்க
 Auerbach, David. "The Mythology of László Krasznahorkai," The Quarterly Conversation, 7 June 2010

 The Rumpus review of Seiobo There Below
 Wood, James. "Madness and Civilization: The very strange fictions of László Krasznahorkai," The New Yorker, 4 July 2011, pp. 71–75.

வெளி இணைப்புகள்




பகுப்பு:1954 பிறப்புகள்
பகுப்பு:வாழும் மக்கள்
பகுப்பு:அங்கேரிய எழுத்தாளர்கள்
பகுப்பு:நோபல் இலக்கியப் பரிசு பெற்றவர்கள்
பகுப்பு:நோபல் பரிசு பெற்ற யூதர்கள்
பகுப்பு:நோபல் பரிசு பெற்ற அங்கேரியர்கள்