வறுமைக் கோட்டிற்கு கீழ்

வறுமைக் கோட்டிற்கு கீழ் (Below Poverty Line (சுருக்கமாக:BPL), என்பது இந்தியாவில் வறுமைக் கோட்டிற்கும் கீழ் உள்ளவர்களை குறிக்கும் மக்களின் பொருளாதாரத்தை அளவிடும் ஓர் அளவு கோல் ஆகும்.  இந்திய அரசால் வறுமைக் கோட்டில் வாழ்பவர்களையும், பொருளாதாரப் பின்தங்கிய நிலையைக் குறிக்கவும், அரசாங்க உதவி மற்றும் உதவி தேவைப்படும் தனிநபர்கள் மற்றும் குடும்பங்களை அடையாளம் காணவும் பயன்படுத்தப்படும் ஒரு அளவுகோலாகும்.  இந்த அளவு கோல் மாநிலத்திற்கு மாநிலம் மாறுபடுகிறது.

வரையறை
வறுமைக் கோட்டிற்கு கீழ் உள்ளவர் என்பது உணவு, கல்வி மற்றும் சுகாதாரப் பராமரிப்பு போன்ற அடிப்படைத் தேவைகளைப் பெற இயலாத குடும்பங்களை அடையாளம் காண இந்திய அரசாங்கத்தால் பயன்படுத்தப்படும் ஒரு பொருளாதார அளவுகோலாகும்.

அளவுகோல்கள்
உணவு, கல்வி, சுகாதாரப் பராமரிப்பு, போக்குவரத்து மற்றும் மின்சாரம் போன்ற அத்தியாவசிய வாழ்க்கைச் செலவுகளைக் கருத்தில் கொண்டு வறுமைக் கோடு தீர்மானிக்கப்படுகிறது.

வருமான வரம்பு
வறுமைக் கோட்டிற்கு கீழ் உள்ளவர் என்பதை வகைப்படுத்த, ஒரு குடும்பத்தின்  வருமானம் அல்லது செலவு பொதுவாக மாநில அரசால் நிர்ணயிக்கப்படும் ஒரு குறிப்பிட்ட வரம்புக்குக் கீழே வர வேண்டும். எடுத்துக்காட்டாக, கடந்த காலத்தில், கிராமப்புறங்களில் ஒரு குடும்பம் ஒரு நாளைக்கு ₹27 க்கும் குறைவாகவும், நகர்ப்புறங்களில் ஒரு நாளைக்கு ₹33 க்கும் குறைவாகவும் செலவு செய்யும் திறன் அற்றது  என்பதைப் பொறுத்து வறுமைக் கோட்டிற்கு கீழ் (BPL)  உள்ள குடும்பம்  எனத்தீர்மானிக்கப்பட்டது .

நன்மைகள்
வறுமைக் கோட்டிற்கு கீழ் குடும்பங்கள் பெரும்பாலும் மானிய விலையில் உணவு, வீட்டுவசதி மற்றும் வேலைவாய்ப்பு வாய்ப்புகள் உட்பட பல்வேறு அரசு திட்டங்களுக்குத் தகுதியுடையவை.
மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பில்
2011ஆம் ஆண்டிற்குப் பிறகு மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின் புதுப்பிப்பு இல்லாததால், இந்தியாவில் ஏழை மக்கள் பற்றிய தரவு கிடைக்கவில்லை. மேலும் மதிப்பீடுகள் 34 மில்லியனிலிருந்து 373 மில்லியன் வரை வேறுபடுகின்றன.

சர்வதேச அளவில், வாங்கும் சக்தி சமநிலை கொண்ட ஒரு நபருக்கு ஒரு நாளைக்கு ₹150 க்கும் குறைவான வருமானம் உள்ளவர்களை தீவிர வறுமையினர் என வரையறுக்கப்படுகிறது. இந்த மதிப்பீட்டின்படி, 2012 ஆம் ஆண்டு நிலவரப்படி சுமார் 12.4% இந்தியர்கள் மிகவும் ஏழைகளாக உள்ளனர். இது வருமான அடிப்படையில், அடிப்படை உணவுத் தேவைகளை கொள்வனவு செய்ய குறைந்தபட்ச வருமானமாகக் கருதப்படுகிறது.இது சுகாதாரப் பராமரிப்பு மற்றும் கல்வி போன்ற பிற செலவுகளைக் கணக்கில் எடுத்துக்கொள்ளாது.வறுமை மற்றும் சமத்துவம் - இந்தியா உலக வங்கி (2012)

தற்போதைய மக்கள் தொகை முறை
வறுமைக் கோட்டிற்கு கீழ் எனும் அளவுகோல் கிராமப்புறம் மற்றும் நகர்ப்புறங்களுக்கு இடையே வேறுபடுகிறது. பத்தாவது ஐந்தாண்டுத் திட்டத்தில், பற்றாக்குறையின் அளவு 0–4 மதிப்பெண்கள் கொடுக்கப்பட்ட அளவுகோல்களின் உதவியுடன் அளவிடப்படுகிறது. 13 அளவுகோல்களுடன். அதிகபட்ச 52 மதிப்பெண்களில் 17 மதிப்பெண்கள் அல்லது அதற்கும் குறைவாக  உள்ள குடும்பங்கள் வறுமைக் கோட்டிற்கு கீழ் உள்ள குடும்பங்கள் என வகைப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.. வறுமைக் கோடு விலைகளின் அளவை விட இந்தியாவில் தனிநபர் வருமானத்தை மட்டுமே சார்ந்துள்ளது.

ஐந்தாண்டு திட்டங்கள்
அதன் ஒன்பதாவது ஐந்தாண்டு திட்டத்தில் (1995–2002), கிராமப்புறங்களுக்கான வறுமைக் கோடு என்பது இரண்டு எக்டேருக்கு குறைவான நிலம், தொலைக்காட்சி அல்லது குளிர்சாதனப் பெட்டி இல்லாதது என நிர்ணயிக்கப்பட்டது. 9வது திட்டத்தின் போது கிராமப்புற வறுமைக் கோட்டு குடும்பங்களின் எண்ணிக்கை 650,000 ஆக இருந்தது. இந்த அளவுகோலை அடிப்படையாகக் கொண்ட கணக்கெடுப்பு மீண்டும் 2002 இல் மேற்கொள்ளப்பட்டது. மேலும் மொத்தம் 3,87,000 குடும்பங்கள் அடையாளம் காணப்பட்டது. இந்த எண்ணிக்கை செப்டம்பர் 2006 வரை நடைமுறையில் இருந்தது.
இதனையும் காண்க
 வறுமைக் கோடு
 இந்திய அரசின் வறுமை ஒழிப்புத் திட்டங்கள்
மேற்கோள்கள்

பகுப்பு:இந்தியப் பொருளாதாரம்
பகுப்பு:வறுமை