பகாங் இராச்சியம்

பகாங் இராச்சியம் (மலாய்: Kerajaan Pahang; ஆங்கிலம்: Pahang Kingdom) என்பது 1770 முதல் 1881 வரை மலாயாவில் அமைந்திருந்த ஒரு மலாய் இராச்சியம்; மற்றும் தற்போதைய மலேசிய மாநிலமான பகாங் மாநிலத்தின் முன்னோடி மாநிலமாகும். ஜொகூர் பேரரசு படிப்படியாக வீழ்ச்சி அடைந்ததைத் தொடர்ந்து, பகாங்கில் பெண்டகாரா அரசமரபு தன் அதிகாரத்தை வலுப்படுத்தியது. அதன் பின்னணியில் இந்த பகாங் சுல்தானகம் உருவானது. 

அரியணை வாரிசுரிமை

18-ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் பகாங்கில் ஒரு தன்னாட்சி இராச்சியம் நிறுவப்பட்ட பின்னர் பகாங் துன் அப்துல் மஜீத் (Tun Abdul Majid of Pahang) என்பவர் பகாங்கின் முதல் ராஜா பெண்டகாராவாக அறிவிக்கப்பட்டார். பகாங்கைச் சுற்றியுள்ள பகுதிகள் இந்த இராச்சியத்துடன் இணைக்கப்பட்ட பின்னர்; ஒரு பரம்பரை வழிமுறையைக் கொண்ட நிர்வாகப் பகுதி உருவாக்கப்பட்டது; மற்றும் ராஜா பெண்டகாராவால் நேரடியாக நிர்வகிக்கப்பட்டது. 

ஜொகூர் சுல்தானகத்தின் நிருவாகப் பலகீனம்; சர்ச்சைக்குரிய அரியணை வாரிசுரிமை; ஆகிய இரண்டுமே ஜொகூர் பேரரசு நலிவுற்றதற்கு காரணங்களாக அமைந்தன. அவற்றின் காரணமாக பகாங்கில் பெண்டகாரா ஆட்சி; ஜொகூர்; சிங்கப்பூரில் தெமாங்கோங் ஆட்சி; மற்றும் ரியாவு தீவில் யாம் துவான் மூடா (Yamtuan Muda) ஆட்சி; ஆகிய ஆட்சி நிர்வாகங்கள் கூடுதலான வலிமை பெற்று; தன்னாட்சியாகச் செயல்படுவதற்கு வழிவகுத்தன.

பகாங்கில் தன்னாட்சி
1853-ஆம் ஆண்டில், நான்காவது ராஜா பகாங் துன் அலி (Tun Ali of Pahang), ஜொகூர் சுல்தானுடனான தன் விசுவாசத்தைத் துறந்து, பகாங்கின் தன்னாட்சி ஆட்சியாளரானார். அவர் தன் ஆட்சிக் காலத்தில் அமைதியையும் உறுதித் தன்மையையும் பராமரிக்க முடிந்தது. 

இருப்பினும் 1857-இல் அவருடைய இறப்பு; வாரிசுரிமை சர்ச்சைக்கு வழிவகுத்தது. பகாங் பெண்டகாரா துன் அலியின் இளைய மகன் பகாங் அகமது முவாசாம் (Ahmad Muʽazzam) தனது ஒன்றுவிட்ட சகோதரர் பகாங் துன் முத்தாகிரின் வாரிசுரிமையை எதிர்த்துப் போராடினார்; இதுவே ஒரு சர்ச்சையாக மாறி, பின்னர் பகாங் உள்நாட்டுப் போராக (Pahang Civil War) மாறியது.

பகாங்கின் அண்டை இராச்சியமான திராங்கானு சுல்தானகத்தின் ஆதரவு; மற்றும் சயாமியர்களின் ஆதரவு ஆகிய இருதரப்பு ஆதரவுகளினால் பகாங் சுல்தான் அகமது முவாசாம் சா வெற்றி பெற்றார். பின்னர் இவர் பகாங்கில் இருந்த முக்கியமான நகரங்களின் மீது தன்னுடைய கட்டுப்பாட்டை நிலைநாட்டினார்; அத்துடன் 1863-இல் தன் சகோதரரையும் பகாங்கை விட்டு வெளியேற்றினார். இறுதியில் அவர் பகாங்கின் கடைசி ராஜா பெண்டகாராவாகப் பணியாற்றினார்; மேலும் 1881-ஆம் ஆண்டில் பகாங் நகரத் தலைவர்களால் பகாங் சுல்தானாக அறிவிக்கப்பட்டார்.

பகாங் பெண்டகாரா பட்டியல்

பெயர்மலாய் பெயர்ஆட்சி பதவிஆட்சி காலம்பகாங் துன் அப்துல் மஜீது Tun Abdul Majid of Pahang Sri Paduka Dato' Bendahara Paduka Raja1770–1802பகாங் துன் முகமது Tun Muhammad of PahangSri Paduka Dato' Bendahara Sri Maharaja1802–1803பகாங் துன் கோரிசு Tun Koris of PahangSri Paduka Dato’ Bendahara Paduka Raja1803–1806பகாங் துன் அலி Tun Ali of PahangSri Paduka Dato’ Bendahara Sewa Raja1806–1847பகாங் துன் முத்தாகிர் Tun Mutahir of PahangSri Paduka Dato’ Bendahara Sri Maharaja1847–1863பகாங் சுல்தான் முவாசாம் சா Sultan Ahmad al-Muadzam ShahSri Paduka Dato’ Bendahara Sewa Raja1863–1881

பகாங் மாநில சுல்தான்கள்

+ நவீன பகாங் மாநில சுல்தான்கள் ஆட்சி காலம்  சுல்தான்  ஆங்கிலத்தில் 1881–1914  சுல்தான் அகமது முவாசாம் சா  Ahmad al-Muadzam Shah of Pahang 1914–1917  சுல்தான் இரண்டாம் மாமுட் சா  Mahmud Shah II of Pahang 1917–1932  சுல்தான் முத்தாசிம் பில்லா சா  Abdullah al-Muʽtassim Billah Shah of Pahang 1932–1974  சுல்தான் அபு பக்கர்  Abu Bakar of Pahang 1979–1984  சுல்தான் அகமட் சா  Ahmad Shah of Pahang 2019–தற்போது வரையில்   சுல்தான் அப்துல்லா  Abdullah of Pahang

மேலும் காண்க
 பகாங் சுல்தான்
 பகாங் பெண்டகாரா அரசமரபு
 பகாங் சுல்தான் அப்துல்லா
 பகாங் மந்திரி பெசார்
 பகாங் மாநில சட்டமன்றம்

மேற்கோள்கள்

நூல்கள்


வெளி இணைப்புகள்

பகுப்பு:பகாங் வரலாறு
பகுப்பு:சுல்தானகங்கள்
பகுப்பு:மலேசிய அரசர்கள்
பகுப்பு:முன்னாள் முடியாட்சிகள்
பகுப்பு:மாநில வாரியாக மலேசிய வரலாறு