சதானி

சதானி (Satani) என்பது இந்தியாவில் ஆந்திரா, கருநாடகா, குஜராத், மகாராஷ்டிரா, ஒடிசா, தமிழ்நாடு மற்றும் தெலுங்கானா ஆகிய மாநிலங்களில் கோயில் சேவைகளை செய்யும் ஓர் இனக்குழுவினர் ஆவர். 

இவர்கள் தமிழக அரசின் இடஒதுக்கீட்டுப் பட்டியலில், மிகவும் பிற்படுத்தப்பட்டோர் பட்டியலில் உள்ளனர்.

பாரம்பரியமாக, இவர்கள் சிறு கோயில்களின் மேற்பார்வையாளர்கள் மற்றும் புரோகிதர்கள், கோயில் சொத்துக்களின் பாதுகாவலர்கள், விழாக்களில் அறிவிப்பாளர்கள், பாடகர்கள் மற்றும் தீபம் ஏந்துபவர்கள், ஜீயர்களின் மெய்க்காப்பாளர்கள் மற்றும் குடை, மலர் மாலைகள் மற்றும் நாமம் களிமண் வழங்குபவர்கள் என பல்வேறு சேவைகளை வழங்கியுள்ளனர். இவர்கள் பிராமண அந்தஸ்தை கோரியுள்ளனர், இருப்பினும் இவர்கள் புனித நூலை அணியவில்லை. மேலும் இவர்கள் சமசுகிருத வேதங்கள் அல்லது காயத்ரி மந்திரங்களைப் படிக்கவோ அல்லது ஓதுவதோ இல்லை, ஆனால் இவர்கள் ஆழ்வார்களால் எழுதப்பட்ட நாளாயிர திவ்ய பிரபந்தத்தை மட்டுமே படித்து ஓதுகிறார்கள்.

 சொற்பிறப்பியல் 
சதானி என்ற பெயர் 'சியதானி' அல்லது 'சியதி' என்பதன் சிதைவாகக் கருதப்படுகிறது, இதன் பொருள் "பரிந்துரைக்கப்பட்ட சடங்குகளின்படி செயல்படுதல்" என்பதாகும். சதானி என்பது சத்தாதவன்/சதானிவாடு என்பதன் சுருக்கமான வடிவமாகவும் கூறப்படுகிறது, அதாவது மூடப்படாத மனிதன் அல்லது உபநயனம் அணியாதவன். அவர்கள் தங்கள் உடலின் மூன்று வெவ்வேறு பகுதிகளை மூடுவது தடைசெய்யப்பட்டுள்ளது, அதாவது, தலையில் குடுமி, உடலில் உபநயனம் மற்றும் இடுப்பில் வழக்கமான துணியால் மூடுவது தடைசெய்யப்பட்டுள்ளது.

 வரலாறு 
சமூக மற்றும் மத பழக்கவழக்கங்களில், சாதானிய சமூகம் தென்கலை இயக்கத்துடன் தொடர்புடையது. மேலும் இராமானுஜர் காலத்திலிருந்தும், குரு-வம்சாவளிகளிலிருந்தும், குறைந்தபட்சம் 15 ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த இலக்கியக் காலத்திலிருந்தும் நீண்ட வரலாற்றைக் கொண்டுள்ளது. சிலர் பிள்ளை லோகாசாரியார் மற்றும் மணவாள மாமுனிகள் ஆகியோரால் முறைப்படுத்தப்பட்ட சமத்துவ சாதி எதிர்ப்பு ஆழ்வார்கள்/பாகவத வைணவத்தை பின்பற்றுகிறார்கள். பலர் தென்கலை ஐயங்கார்களின் வாழ்க்கை முறையை (உணவு, உடை, வீட்டு நியமனங்கள் மற்றும் திருமணக் கருத்துக்கள்) மிகவும் ஒத்த வாழ்க்கை முறையைப் பின்பற்றுகிறார்கள். அவர்களின் பெயர்களில் அய்யங்கார், ஆச்சார்யா, ஆழ்வார், ஆழ்வார், ஐயா, மற்றும் அய்யா மரியாதைக்குரிய தலைப்புகள் உள்ளன. இவர்கள் விஷ்ணுவின் அடியார்களுக்கும் அடையாளங்களுக்கும் சிறப்பு மரியாதை கொடுக்கிறார்கள்; தங்களை இறைவனின் "ஊழியர்களின் வேலைக்காரர்கள்" (தாசானுதாசர்) என்று கருதி அனுமன், கருடன், சக்ரம், பாஞ்சசன்யம் மற்றும் நாமம் ஆகியவற்றை வணங்குகிறார்கள். எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, இவர்கள் ஆழ்வார்களை, குறிப்பாக நம்மாழ்வாரைக் கௌரவிக்கிறார்கள் மற்றும் இல்லற சடங்குகளுக்காக ஆழ்வார்களின் பாசுரங்களை ஓதுகிறார்கள். ஸ்ரீரங்கத்தில் உள்ள கண்டடை ராமுஜ மடம், நாங்குநேரியில் உள்ள வானமாமலை மடம் மற்றும் திருப்பதியில் உள்ள பரவஸ்து மடத்தின் கோயில், ஆச்சார்யா பரம்பரையில் பெரும்பாலானவர்கள் தங்கள் தீட்சை (பஞ்ச-சம்ஸ்காரம்) பெற்றுள்ளனர்.

பதினொன்றாம் நூற்றாண்டு முதல் பதினாறாம் நூற்றாண்டு வரை, ஸ்ரீரங்கம், காஞ்சிபுரம், திருமலை-திருப்பதி மற்றும் மேல்கோட்டை ஆகிய இடங்களில் உள்ள பல முக்கியமான கோயில்களில் சதானியர்கள் மேற்பார்வை அந்தஸ்தை அனுபவித்தனர். பதினாறாம் நூற்றாண்டில் சாளுவ நரசிம்ம தேவராயரின் காலத்தில், அவர்கள் கண்டடை ராமானுஜ அய்யங்காருடன் இணைக்கப்பட்டனர், அவர் ஒரு சக்திவாய்ந்த ஆச்சார்யபுருஷர், அவரது செல்வாக்கு பல்வேறு கோயில் மையங்களுக்கு பரவி, திருமலையின் வெங்கடேஸ்வரர் கோயிலில் உள்ள உணவு இல்லங்கள் அல்லது ராமானுஜகூடத்தைக் கட்டுப்படுத்தியது. அவர்கள் ஏராளமான சலுகைகளை அனுபவித்து, தங்கள் குருவின் பெயரில் நன்கொடைகளை வழங்கினர். இருப்பினும், பிந்தைய காலகட்டத்தில், கண்டடையின் செல்வாக்கு குறைந்துவிட்டபோது, ​​சதானியர்கள் அதே அந்தஸ்தை அனுபவித்ததாகத் தெரியவில்லை.

 மேற்கோள்கள் 

பகுப்பு:கன்னடச் சமூகங்கள்
பகுப்பு:தெலுங்குச் சமூகங்கள்
பகுப்பு:தமிழரில் சாதிகள்
பகுப்பு:வைணவப் பிரிவுகள்
பகுப்பு:இந்து சமயப் பிரிவுகள்
பகுப்பு:இந்தியாவில் சாதிகள்