ஆக்சிஜன் சேர்மங்கள்

ஆக்சிஜனின் ஆக்சிஜனேற்ற நிலை கிட்டத்தட்ட அறியப்பட்ட அனைத்து ஆக்சிஜன் சேர்மங்களிலும்-2 ஆகும். ஆக்சிஜனேற்ற நிலை-1 பெராக்சைடுகள் போன்ற சில சேர்மங்களில் காணப்படுகிறது. மற்ற ஆக்சிஜனேற்ற நிலைகளில் ஆக்சிஜனைக் கொண்ட சேர்மங்கள் மிகவும் அசாதாரணமானவை. அவை,  -  (சூப்பராக்சைடுகள்),  − (ஓசோனைடுகள்), - 0 (தனிம நிலையில் உள்ளவை, ஹைபோஃப்ளூரஸ் அமிலம்), +  (டையோக்சிஜனைல்), + 1 (டையோக்ஸிஜன் டைஃபுளூரைடு) மற்றும் + 2 (ஆக்ஸிஜன் டைஃபுளூரைடு). 

ஆக்சிஜன் நல்ல வினைபுரியும் தன்மை கொண்டது. மேலும், இது ஹீலியம், நியான், ஆர்கான் மற்றும் கிரிப்டான் ஆகிய மந்த வாயுக்களைத் தவிர மற்ற அனைத்து தனிமங்களுடனும் ஆக்சைடுகளை உருவாக்கும்.

 ஆக்சைடுகள் 
நீர் () என்பது ஐதரசனின் ஆக்சைடும் மிகவும் அறிமுகமான ஆக்சிஜன் சேர்மமுமாகும். இச்சேர்மத்தின் பண்புகள் இச்சேர்மத்தை உருவாக்கிய கூறு அணுக்களான ஆக்சிஜன், ஹைட்ரஜன், அருகிலுள்ள நீர் மூலக்கூறுகளின் அணுக்களுடன் தொடர்பு கொள்வதன் விளைவாகும். ஹைட்ரஜன் அணுக்கள் ஒரு நீர் மூலக்கூறில் உள்ள ஆக்சிஜனுடன் சகப்பிணைப்பின் மூலமாக பிணைக்கப்பட்டுள்ளன. அதே நேரத்தில் இவை அருகிலுள்ள தனித்த நீர் மூலக்கூற்றில் காணப்படும் ஆக்சிஜன் அணுவுடன் ஒரு கூடுதல் ஈர்ப்பைக் (ஒரு ஹைட்ரஜன் அணு ஒன்றுக்கு சுமார் 23.3 kJ·mol−1) கொண்டுள்ளன.P. Maksyutenko, T. R. Rizzo, and O. V. Boyarkin (2006). "A direct measurement of the dissociation energy of water", J. Chem. Phys. 125 doi 181101.  நீர் மூலக்கூறுகளுக்கு இடையிலான இந்த ஐதரசன் பிணைப்புகள் அவற்றை வான் டெர் வால்ஸ் விசைகளை மட்டுமே அனுபவிக்கும் ஒரு எளிய திரவத்தில் எதிர்பார்க்கப்படுவதை விட சுமார் 15% நெருக்கமாக வைத்திருக்கின்றன.
வலது|thumb|ஆக்சைடுகள், இரும்பு ஆக்சைடு அல்லது துரு,  போன்றவை ஆக்ஸிஜன் மற்ற தனிமங்களுடன் இணைவதால் உருவாகின்றன.
அதன் மின்னெதிர்த்தன்மை காரணமாக, ஆக்சிஜன் மற்ற அனைத்து தனிமங்களுடனும் உயர் வெப்பநிலையில் வேதிப்பிணைப்புகளை உருவாக்கி அதனுடன் தொடர்புடைய ஆக்சைடுகளை உருவாக்குகிறது. இருப்பினும், இரும்பு போன்ற சில தனிமங்கள் திட்ட வெப்பநிலை மற்றும் அழுத்தத்தில் இரும்பு ஆக்சைடு அல்லது துருவாக  ஆக்சிஜனேற்றம் அடைகிறது. அலுமினியம் மற்றும் டைட்டானியம் போன்ற உலோகங்களின் மேற்பரப்பு காற்றின் முன்னிலையில் ஆக்சிஜனேற்றமடைந்து, மெல்லிய ஆக்சைடு படலத்தால் மூடப்பட்டு விடுகிறது. இதன் காரணமாக உலோகம் மென்மேலும் அரிமானம் ஏற்படாமல் தடுக்கப்படுகிறது. தங்கம் மற்றும் பிளாட்டினம் போன்ற உயர் உலோகங்கள் என்று அழைக்கப்படுபவை ஆக்சிஜனுடன் நேரடியான வேதி வினையை எதிர்க்கின்றன, மேலும் தங்கம் (III) ஆக்சைடு () போன்ற பொருட்கள் மறைமுகமான வழியிலேயே உருவாக்கப்படுகின்றன. 

கார உலோகங்கள் மற்றும் கார மண் உலோகங்கள் அனைத்தும் உலர்ந்த காற்றுக்கு வெளிப்படும்போது ஆக்சிஜனுடன் தன்னிச்சையாக வினைபுரிந்து ஆக்சைடுகளை உருவாக்குகின்றன, மேலும் ஆக்ஸிஜன் மற்றும் நீர் முன்னிலையில் ஹைட்ராக்சைடுகளை உருவாக்குகின்றன. இதன் விளைவாக, இந்தத் தனிமங்கள் எதுவும் இயற்கையில் ஒரு தனித்த உலோகமாக காணப்படுவதில்லை. சீசியம் ஆக்ஸிஜனுடன் எளிதில் வினைபுரியும் வகையில் உள்ளது, இது வெற்றிடக் குழாய்களில் ஒரு வளிம நீக்கியாகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது. திண்ம மெக்னீசியம் திட்ட வெப்ப அழுத்த நிலையில் ஆக்சிஜனுடன் மெதுவாக வினைபுரிகிற போதிலும், அது காற்றில் எரியும் திறன் கொண்டது. மேலும், அவ்வாறு எரியும்போது மிக அதிக வெப்பநிலையை உருவாக்குகிறது. இதன் உலோகத் தூள் காற்றுடன் வெடிக்கும் கலவைகளை உருவாக்கலாம்.

வளிமண்டலத்தில் ஆக்சிஜனானது கார்பன் டைஆக்சைடு () மற்றும் நைட்ரஜனின் ஆக்சைடுகள் (NOx) வடிவில் காணப்படுகிறது. பூமியின் மேலோட்டுப் பாறையானது பெரும்பாலும் சிலிக்கன் (சிலிக்கா -  - கிரானைட் மற்றும் மணலில் காணப்படுகிறது) அலுமினியம் (அலுமினியம் ஆக்சைடு   - பாக்சைட்டு மற்றும் கோரண்டத்தில் காணப்படுகிறது), இரும்பு (இரும்பு (III) ஆக்சைடு  - ஹீமடைட்டு மற்றும் துருவில் காணப்படுகிறது) மற்றும் பிற உலோக ஆக்சைடுகளில் காணப்படுகிறது.

 பிற கனிமச் சேர்மங்கள் 
இடது|thumb|குவார்ட்ஸ் என்பது சிலிக்கா அல்லது சிலிக்கான் டை ஆக்சைடால் () தயாரிக்கப்படும் ஒரு பொதுவான படிகக் கனிமமாகும்.
பூமியின் மேலோடு மீதமுள்ள ஆக்சிஜன் சேர்மங்களால், மிக முக்கியமாக கால்சியம் கார்பனேட்டு (சுண்ணாம்புக்கல் மற்றும் சிலிகேட்டுகளில் (ஃபெல்ட்ஸ்பார்) ஆகியவற்றால் ஆனது. , , மற்றும்  வடிவங்களில் நீரில் கரையக்கூடிய சிலிக்கேட்டுகள் சோப்பு மற்றும் பசைகளாகப் பயன்படுத்தப்படுகின்றன.Cook 1968, p.507

பெராக்சைடுகள் ஆக்ஸிஜனின் அசல் மூலக்கூறுக் கட்டமைப்பில் (−O-O−) சிலவற்றைத் தக்கவைத்துக்கொள்கின்றன. உலோக சோடியம் ஆக்சிஜனில் எரிக்கப்படும்போது வெள்ளை அல்லது வெளிர் மஞ்சள் சோடியம் பெராக்சைடு () உருவாகிறது. இந்தப் பெராக்சைடு அயனியிலுள்ள ஒவ்வொரு ஆக்சிஜன் அணுவும் 4 இணை எலக்ட்ரான்களின் முழு ஆக்டெட்டைக் கொண்டிருக்கலாம். சூப்பர் ஆக்சைடுகள் பெராக்சைடுகளுடன் மிகவும் ஒத்திருக்கும், ஆனால், இவை ஒவ்வொரு இணை ஆக்சிஜன் அணுக்களுக்கும் () ஒரு இணைக்கப்படாத எலக்ட்ரானைக் கொண்ட சேர்மங்களின் வகையாகும்.Cook 1968, p.507 இந்தச் சேர்மங்கள் பெரிய அயனி ஆரங்களுடன் (K, Rb, Cs) கார உலோகங்களின் ஆக்சிஜனேற்றத்தால் உருவாகின்றன. எடுத்துக்காட்டாக, பொட்டாசியம் சூப்பர் ஆக்சைடு () என்பது ஆக்சிஜனுடன் பொட்டாசியம் வினைபுரியும் போது உருவாகும் ஆரஞ்சு-மஞ்சள் நிறத் திண்மமாகும். 

ஹைட்ரஜன் பெராக்சைடு () 96% முதல் 98% சதவீதம் ஹைட்ரஜனையும் 2% முதல் 4% சதவீதம் ஆக்சிஜனை மின்னிறக்கத்தின் மூலம் அனுப்புவதன் மூலம் உற்பத்தி செய்யப்படுகிறது.Cook 1968, p.506 ஒரு கரிம இடைநிலைச் சேர்மமான, 2-எத்திலாந்த்ராஹைட்ரோகுயினோன் ஒரு கரிம கரைப்பானில் கரைக்கப்பட்டு,  முன்னிலையில் 2-எத்தலாந்த்ராகுயினோனாக ஆக்சிஜனேற்றம் செய்ய அனுமதிப்பது வணிக ரீதியாக சாத்தியமான சிறந்த முறையாகும்.Cook 1968, p.506 2-எத்திலாந்த்ராகுயினோன் பின்னர் ஒடுக்கப்பட்டு மீண்டும் மறுசுழற்சி செய்யப்படுகிறது.

தண்ணீரில் கரைக்கும்போது, பல உலோக ஆக்சைடுகள் காரக் கரைசல்களை உருவாக்குகின்றன, அதே நேரத்தில் அலோகங்களின் ஆக்சைடுகள் அமிலக் கரைசல்களை உருவாக்குகின்றன. எடுத்துக்காட்டாக, கரைசலில் உள்ள சோடியம் ஆக்சைடு வலுவான காரமான சோடியம் ஹைட்ராக்சைடை உருவாக்குகிறது, அதே நேரத்தில் கரைசலில் பாஸ்பரஸ் பெண்டாக்சைடு பாஸ்பரஸ் அமிலத்தை உருவாக்குகிறது.

ஆக்சிஜனேற்றப்பட்ட எதிர்மின் அயனிகளான குளோரேட்டுகள் (), பெர்குளோரேட்டுகள் () குரோமேட்டுகள்(), டைக்ரோமேட்டுகள் () பெர்மாங்கனேட்டுகள் () மற்றும் நைட்ரேட்டுகள் () வலுவான ஆக்சிஜனேற்றக் காரணிகளாகும். ஆக்சிஜன் டங்ஸ்டன், மாலிப்டினம் மற்றும் பாஸ்போட்டங்ஸ்டிக் அமிலம் ( மற்றும் ஆக்டாடெகாமோலிப்டோபாஸ்போரிக் அமிலம்) () போன்ற சில பிற உலோகங்களுடன் ஹெட்டோரோபோலி அமிலங்கள் மற்றும் பாலியாக்சோமெட்டலேட் அயனிகளை உருவாக்குகிறது.

ஆக்சிஜன் கனமான மந்த வாயுக்களான செனான் மற்றும் ரேடான் ஆகியவற்றுடன் ஆக்சைடுகளை உருவாக்க முடியும், இருப்பினும் இதற்கு மறைமுக முறைகள் தேவைப்படுகின்றன. கிரிப்டானின் ஆக்சைடுகள் எதுவும் அறியப்படவில்லை என்றாலும், ஆக்சிஜன் கிரிப்டானுடன் ஒரு நிலையற்ற சகப்பிணைப்பு சேர்மமான Kr(OTeF5)2 ஐ உருவாக்க முடியும்.

எதிர்பாராத ஒரு ஆக்சிஜன் சேர்மம் டைஆக்சிஜனைல் எக்சாஃபுளோரோபிளாட்டினேட்டு,   ஆகும், இது பிளாட்டினம் எக்சாஃப்ளூரைடின் () பண்புகளை ஆய்வு செய்யும் போது கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. இந்தச் சேர்மம் வளிமண்டல காற்றுக்கு உட்படுத்தப்பட்டபோது நிறம் மாறியது, இது டையாக்சிஜன் ஆக்சிஜனேற்றம் அடைந்தது என்பதைக் குறிக்கிறது (இதன் விளைவாக ஆக்சிஜனை ஆக்சிஜனேற்றம் செய்வதில் உள்ள கடினத்தன்மை செனானை PtF6 மூலம் ஆக்சிஜனேற்றம் செய்யலாம் என்ற கருதுகோளுக்கு வழிவகுத்தது, இது முதல் செனான் சேர்மமான செனான் எக்சாஃபுளோரோபிளாட்டினேட்டு
 கண்டுபிடிப்பிற்கு வழிவகுத்தது). ஆக்சிஜனின் நேரயனிகள் ஆக்சிஜனை விட வலிமையான ஆக்சிஜனேற்றிகளின் முன்னிலையில் மட்டுமே உருவாகின்றன, இது அவற்றை ஃபுளோரின் மற்றும் சில ஃபுளோரின் சேர்மங்களுடன் வினைபுரிவதை மட்டுப்படுத்துகிறது. எளிய ஆக்சிஜன் ஃபுளோரைடுகள் அறியப்பட்டுள்ளன.Cotton, F. Albert and Wilkinson, Geoffrey (1972). Advanced Inorganic Chemistry: A comprehensive Text. (3rd Edition). New York, London, Sydney,
Toronto: Interscience Publications. .

 கரிமச் சேர்மங்கள் 
ஆக்சிஜனைக் கொண்ட கரிமச் சேர்மங்களின் மிக முக்கியமான வகைகளில் (இங்கு "R" என்பது ஒரு கரிமத் தொகுதி) ஆல்கஹால்கள் (R-OH); ஈதர்கள் (R-O-R); கீட்டோன்கள் (R-CO-R); ஆல்டிகைடுகள் (R-CO-H); கார்பாக்சிலிக் அமிலங்கள்  (R-COOH); எசுத்தர்கள் (R-COO-R); அமில நீரிலிகள் (R-CO-O-CO-R); அமைடுகள் (R-C(O)-NR2) போன்றவை அடங்கும். ஆக்சிஜனைக் கொண்டிருக்கும் பல முக்கியமான கரிமக் கரைப்பான்கள் உள்ளன. அவற்றில்,அசிட்டோன், மெத்தனால், எத்தனால், ஐசோபுரோபனால், ஃபுரான், டிஎச்எஃப், டைஎத்தில் ஈதர், டையாக்சேன், எத்திலசிட்டேட்டு, டைமெத்தில்பார்மமைடு, டைமெத்தில்சல்பாக்சைடு, அசிட்டிக் அமிலம், பார்மிக் அமிலம். அசிட்டோன் () மற்றும் ஃபீனால் () ஆகியவை பல்வேறு சேர்மங்களின் தொகுப்பு முறை தயாரிப்பில் முதன்மைப் பொருட்களாகப் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. ஆக்சிஜனைக் கொண்ட பிற முக்கிய கரிமச் சேர்மங்கள், கிளிசரால், ஃபார்மால்டிகைடு, குளுதாரால்டிகைட், சிட்ரிக் அமிலம், அசிட்டிக் அமில நீரிலி, அசிட்டமைடு போன்றவை ஆகும். எபோக்சைடுகள் ஈத்தர்கள் போன்றவற்றில் ஆக்சிஜன் அணு மூன்று அணுக்களைக் கொண்ட வளையத்தின் ஒரு பகுதியாகும். 

ஆக்சிஜன் சுயஆக்சிஜனேற்றமடைதல் எனப்படும் ஒரு செயல்பாட்டில் அறை வெப்பநிலையில் அல்லது அதற்குக் கீழே உள்ள பல கரிம சேர்மங்களுடன் தன்னிச்சையாக வினைபுரிகிறது. பைரோகல்லோல், பென்சீன்-1,2,3-ட்ரையோல் ஆகியவற்றின் காரக்கரைசல்கள், காற்றில் இருந்து ஆக்சிஜனை உறிஞ்சி, ஆக்சிஜனின் வளிமண்டலச் செறிவை தீர்மானிக்கப் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. ஆக்சிஜனைக் கொண்ட பெரும்பாலான கரிமச் சேர்மங்கள் ஆக்சிஜனின் நேரடி செயல்பாட்டால் உருவாக்கப்படுவதில்லை. தொழில் மற்றும் வர்த்தகத்தில் முக்கியமான கரிமச் சேர்மங்கள் ஒரு முன்னோடியின் நேரடி ஆக்சிஜனேற்றம் மூலம் தயாரிக்கப்படுகின்றன.

 எத்திலீன் ஆக்சைடு (உறைநிலை எத்திலீன் கிளைகோலை உருவாக்கப் பயன்படுத்தப்படுகிறது) எத்திலீனின் நேரடி ஆக்சிஜனேற்றம் மூலம் பெறப்படுகிறது.  
 + ½  +  
 பெராசிட்டிக் அமிலம் (பல்வேறு எபோக்சி சேர்மங்களுக்கான தாய்ப்பொருள்) அசிடால்டிஹைடிலிருந்து பெறப்படுகிறது.

  +  +  

 உயிரியல் மூலக்கூறுகள் 
இடது|thumb|ஆக்ஸிஜன் ATP மூலக்கூறின் மூலக்கூறு எடை 40% க்கும் அதிகமாக உள்ளது.
உயிரினத்திற்கு முக்கியமான அல்லது அவற்றால் உருவாக்கப்பட்ட கிட்டத்தட்ட அனைத்து உயிரணு மூலக்கூறுகளிலும் இந்தத் தனிமம் காணப்படுகிறது. ஸ்குவலீன் மற்றும் கரோட்டீன்கள் போன்ற சில பொதுவான சிக்கலான உயிரணு மூலக்கூறுகளில் மட்டுமே ஆக்சிஜன் இல்லை. உயிரியல் தொடர்புடைய கரிமச் சேர்மங்களில், கார்போஹைட்ரேட்டுகள் நிறையின் விகிதத்தில் ஆக்சிஜனின் மிகப்பெரிய விகிதத்தைக் கொண்டுள்ளன (சுமார் 50%). அனைத்து கொழுப்புகள், கொழுப்பு அமிலங்கள், அமினோ அமிலங்கள், புரதங்கள் ஆக்சிஜனைக் கொண்டுள்ளன (இந்த அமிலங்களில் உள்ள கார்பனைல் குழுக்கள் மற்றும் அவற்றின் எசுத்தர் எச்சங்கள் காரணமாக). மேலும், புரதங்களில் இணைக்கப்பட்டுள்ள ஏழு அமினோ அமிலங்கள், அவற்றின் பக்கச் சங்கிலிகளிலும் ஆக்சிஜனைக் கொண்டுள்ளன. உயிரியல் ரீதியாக முக்கியமான ஆற்றல்-சுமந்து செல்லும் மூலக்கூறுகள் ATP மற்றும் ADP இல் பாஸ்பேட் (PO4-′ தொகுதிகளிலும்,  பியூரின்களிலும் (ஆர்என்ஏ மற்றும் டிஎன்ஏ அடினைன் மற்றும் பைரிமிடின்கள் தவிர, எலும்புகளில் கால்சியம் பாஸ்பேட் மற்றும் ஹைட்ராக்சிலாபடைட் ஆகியவற்றில் ஆக்சிஜன் காணப்படுகிறது.

 மேலும் காண்க 

 ஆக்சிஜன்

 மேற்கோள்கள் 

பகுப்பு:தனிமங்கள் வாரியாக வேதிச் சேர்மங்கள்
பகுப்பு:ஆக்சிசன் சேர்மங்கள்
பகுப்பு:ஆக்சிசன்