நேர்நிலை ஒளிப்படவியல்

நேர்நிலை ஒளிப்படவியல் அல்லது தூய ஒளிப்படவியல் (Straight photography) அதாவது நேரடி ஒளிப்படம் எடுத்தல் என்பது, ஒளிப்படக் கலையை மற்ற காட்சி ஊடகங்களிலிருந்து, குறிப்பாக ஓவியத்திலிருந்து வேறுபடுத்தும் குணங்களுக்கு ஏற்ப, கூர்மையான கவனம் மற்றும் விவரங்களுடன் சித்தரிக்க முயற்சிக்கும் ஒளிப்படக் கலையைக் குறிக்கிறது. 1904 ஆம் ஆண்டிலேயே தோன்றிய இந்த வார்த்தை, கேமரா ஒர்க் இதழில் விமர்சகர் சடகிச்சி ஹார்ட்மேனால் பயன்படுத்தப்பட்டது, பின்னர் அதன் ஆசிரியர் ஆல்ஃபிரட் ஸ்டீக்லிட்ஸால் உருவ விளக்கப்படத்தை  விட மிகவும் தூய ஒளிப்பட வடிவமாக விளம்பரப்படுத்தப்பட்டது. ஸ்டீக்லிட்ஸ் மற்றும் பால் ஸ்ட்ராண்ட் போன்ற பிற குறிப்பிடத்தக்க ஒளிப்படக் கலைஞர்களால் ஒரு காலத்தில் பிரபலப்படுத்தப்பட்ட இது, பின்னர் எட்வர்ட் வெஸ்டன், ஆன்செல் ஆடம்ஸ் மற்றும் பிற மேற்கத்திய ஒளிப்படக் கலைஞர்களின் அடையாளமாக மாறியது.

சிலர் இந்த வகையை கையாளுதல் என்பது இல்லாமை என்று கருதினாலும், நேர்நிலை ஒளிப்படக் கலைஞர்கள் உண்மையில் தங்கள் அச்சுகளின் தோற்றத்தை மேம்படுத்த பல இருண்ட அறை நுட்பங்களைப் பயன்படுத்தினர். உண்மைத் துல்லியத்திற்குப் பதிலாக, இந்த சொல் அதிக மாறுபாடு மற்றும் செழுமையான தொனி, கூர்மையான கவனம், வெட்டுவதில் வெறுத்தும் மற்றும் பொருட்களின் அடிப்படை சுருக்க வடிவியல் கட்டமைப்பில் நவீனத்துவத்தால் ஈர்க்கப்பட்ட முக்கியத்துவம் ஆகியவற்றால் வகைப்படுத்தப்படும் ஒரு குறிப்பிட்ட அழகியலைக் குறிக்கத் தொடங்கியது.

மேற்கோள்கள்

பகுப்பு:ஒளிப்படவியல் வகைகள்
பகுப்பு:ஒளிப்பட நுட்பங்கள்