சந்தர் சிங் ரஹி

சந்தர் சிங் ராகி (28 மார்ச்சு 1942- 10 ஜனவரி 2016) இந்தியாவின் முன்னோடி நாட்டுப்புறப் பாடகர், இசையமைப்பாளர், கவிஞர், கதைசொல்லி மற்றும் உத்தரகண்ட்டின் கலாச்சாரப் பாதுகாவலர் ஆவார். 

இசை மற்றும் உத்தரகண்ட்டின் கலாச்சாரத்திற்கான இவரது ஈடுபாட்டையும் பங்களிப்பையும் அங்கீகரிக்கும் விதத்தில் உத்தரகண்ட் கலாச்சாரத்தின் பீஷ்மப் பிதாமகர் என்று அழைக்கப்படுகிறார். 

 ஆரம்ப கால  வாழ்க்கை 
ரஹி சந்தர் சிங் நேகி மற்றும் சுந்தரா தேவி ஆகியோருக்கு மகனாக கிவாலி என்னும் கிராமத்தில் பிறந்தார். இவர் உத்தரகண்டின் பௌரி மாவட்டத்தில் காடியல் குடும்பத்தில் பிறந்தார். ரஹியும் அவரது சகோதரரான தேவ் ராஜ் ரங்கீலாவும் உத்தரகண்ட்டின் ஜாகர் இசைப்பாடகரான அவர்களது தந்தையிடம் தங்களது பாரம்பரிய இசையான பஹாரி (மலையிலிருந்து பிறக்கும் இசை) இசையைக் கற்றுக்கொண்டனர். 

ரஹி பஹாரி இசையின் அடிப்படைகளைக் கற்றுக்கொண்டதோடு பழமையான இசைப்பாடல்களையும், இசைக்கருவிகள் வாசிப்பையும், இமாலயப் பகுதியின் முற்கால வாழ்க்கை முறையோடு தொடர்புடைய கலாச்சாரச் சடங்குகளையும் கற்றுக்கொண்டார். சிறுவனாக இருந்தபோது தன் தந்தையுடன் சேர்ந்து தாக்குலி, தம்ரு, ஹீருகி போன்ற பழமையான இசைக்கருவிகளை வாசிப்பதை வழக்கமாகக் கொண்டிருந்தார். ரஹி கேசவ் அனுராகி மற்றும் பச்சன் சிங் ஆகியோரிடம் 
இந்திய கருநாடக இசையையும் கற்றுக்கொண்டார்.

 இசைப்பணி 
ரஹி தனது இசை வாழ்வை அகில இந்திய வானொலி யின் தில்லி கிளையில் 13 மார்ச்சு 1963 அன்று ராணுவ வீரருக்காக நடத்தப்பட்ட நிகழ்ச்சியில் பர் வீணா கி என்னும் பாடலுடன் தொடங்கினார்
 1972ஆம் ஆண்டில் அகில இந்திய வானொலி க்காக பாடத் தொடங்கினார். அதன் மூலம் உத்தரகண்ட் மக்களிடையே ரஹி பிரபலமடையத் தொடங்கினார். அதன் பிறகு 1980 களில் அவரது பாடல்கள் தூர்தர்ஷனிலும் ஒலிபரப்பப்பட்டது. வானொலியில் கேட்கப்பட்ட முதல் கர்வாலி மொழிக்குரல் இவருடையது ஆகும். 1966இல் ரஹி தனது பிரபலமான பாடலான தில் கோ உமால் என்னும் பாடலை உருவாக்கினார். இதை இவர் தனது வழிகாட்டியான கர்வாலி கவிஞர் கன்ஹையல்லால் தந்த்ரியாலுக்காகப் பாடினார்.
ரஹி கர்வாலி மற்றும் குமோனி மொழிகளில் 550க்கும் மேற்பட்ட பாடல்களைப் பாடியுள்ளார். இவரது பாடல்கள் 140க்கும் மேலான இசைத்தட்டுகளில் கிடைத்தன. இந்தியா முழுவதிலும் 1500க்கும் மேற்பட்ட நிகழ்ச்சிகளை நடத்தியுள்ளார்.

ரஹி பாடலாசிரியராகவும் கவிஞராகவும் இருந்தார். இவரது கவிதைத் தொகுப்புகள் தில் கோ உமால் (1996), தய்(1980), ராம்கோல்(1981) மற்றும் கீத் கங்கா(2010) ஆகியவை ஆகும்.

உத்தரகண்டின் பழமையான இசைக்கருவிகளான தோல், ஷேஹ்னை, தௌர், ஹீருகி ஆகிய அனைத்தையும் இசைக்கத் தெரிந்த ஒரே நபராக ராகி கருதப்படுகிறார்.

ராகி 2500க்கும் மேற்பட்ட உத்தரகாண்டின் பழமையான பாடல்களைத் தொகுத்துள்ளார். மத்திய இமாலயத்தின் பழமையான பாடல்கள், இசைக்கருவிகள், நடனங்கள் குறித்த முழுமையான ஆய்வு என்னும் அவரது நூல் உத்ராஞ்சல் சாஹித்ய, சமஸ்கிருத ஏவம் கலா பரிஷத் அமைப்பால்  பதிப்பிக்கப்பட இருந்தது. அவர் உத்தரகண்ட்டின்நாட்டுப்புற இசைக்கருவிகளின் ஆர்வமுள்ள சேகரிப்பாளராகவும் இருந்தார்.

 குடும்ப வாழ்க்கை 
ரஹி தில்லியில் தனது ஆரம்ப நாட்களில் தனது புல்லாங்குழலை  விற்றார், 1957 இல் அவர் தனது சொந்த பூர்வீகமான கர்வாலில் இருந்து குடிபெயர்ந்தார். நிலையான வாழ்வாதாரத்திற்கான அவரது தேடல் இறுதியாக தொலைத்தொடர்பு துறையில் அரசாங்க வேலை கிடைத்ததும் வெற்றிகரமாக முடிந்தது. தில்லி ஷகர்பூர் பகுதியில் 40 ஆண்டுகளாக வாடகை வீட்டில் வசித்து வந்தார் ரஹி. ரஹி ஒரு வீட்டில் முதலீடு செய்வதை விட உத்தரகாண்டில் நாட்டுப்புற இசையை பதிவு செய்வதில் தான் வைத்திருந்த சிறிய நிதியை முதலீடு செய்யத் தேர்ந்தெடுத்தார். இந்தத் தகவல்கள் அவரது  குடும்பத்தினரால் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளன.

 இறப்பு 
ரஹி ஜனவரி 10, 2016ஆம் ஆண்டில் தனது 73ஆம் வயதில் மரணமடைந்தார். அதற்கு முன்பு வரை அவர் தனது மனைவி சுதா நேகி, மற்றும் நான்கு மகன்களான விவேந்திர நேகி, மகேந்திர நேகி, சதிஷ் நேகி, ராகேஷ் நேகி மகள் நிதி தாக்கூர் ஆகியோருடன் வசித்து வந்தார்.

 அங்கீகாரம் மற்றும் விருதுகள் 

 மோகன் உப்ரேதி லோக் சமஸ்கிருதி கலா சம்மான்
 டாக்டர். சிவானந்த் நௌடியல் ஸ்மிருதி விருது
 'கர் பாரதி'', கர்வால் சபா சம்மன் பத்ரா (1995) (1995)
 மோனல் சன்ஸ்தா, லக்னோ சம்மன் பத்ரா
 மேற்கோள்கள் 

பகுப்பு:இந்திய ஆண் நாட்டுப்புறப் பாடகர்கள்