ரேடியம் பெண்கள்

ரேடியம் பெண்கள் என்பது ஒரு தொழிற்சாலை பெண் பணியாளர்கள் ஆவார். இப்பெண்கள் கதிர்வீச்சு நச்சுத்தன்மை மிக்க, சுயமாக ஒளிரும் தன்மை கொண்ட  ரேடியம்  வண்ணப்பூச்சை கடிகாரங்களின் நேரத்தைக் காட்டும் முட்களில் உதடுகளால் வண்ணம் பூசுபவர்கள் ஆவார்.  ரேடியம் கதிர்வீச்சால் இப்பெண்களின் உடல் கடுமையாக பாதிக்கப்பட்டது. இந்த சம்பவங்கள் அமெரிக்காவில் உள்ள மூன்று வெவ்வேறு தொழிற்சாலைகளில் நிகழ்ந்தது.

ரேடியம் வண்ணப்பூச்சு பாதிப்பில்லாதது என்று கூறப்பட்டு, கடிகார முட்களில் ரேடியம் வண்ணப்பூச்சு பூசுவதற்கு ஏதுவாக பெண்களின் உதடுகளில் தூரிகைகளை "சுட்டி"  வண்ணப்பூச்சு செய்யும்படி அறிவுறுத்தப்பட்டதால், பெண்கள் தங்களை அறியாமல் ரேடியத்தை உட்கொண்டனர். மேலும் பெண்கள் தங்கள் பற்களை ஒளிர்விப்பதற்காக ரேடியப் பூச்சை பற்களில் பூசிக்கொண்டனர். ரேடியத்தின் அதிதீவிரமான நச்சு கதிர் வீச்சின் அபாயத்தை அறியாத பெண்களின் ஈறுகள் மற்றும் உடல் பாகங்கள் சீர் கெட்டது.

நியூ ஜெர்சியில் உள்ள ஐந்து பெண்கள், தொழில் சார்ந்த நோய்களால் பாதிக்கப்படும் நியூ ஜெர்சியின் தொழில் காயங்கள் சட்டத்தின் கீழ் தங்கள் முதலாளிகள் மீது வழக்குத் தொடர உரிமையின் மீது தங்கள் முதலாளிக்கு சவால் விடுத்தனர். அந்த நேரத்தில் இரண்டு ஆண்டு கால வரம்பு இருந்தன. ஆனால் அவை தீர்க்கப்பட்டன. 1928ல் நீதிமன்றம் இல்லினாய்ஸில் உள்ள ஐந்து பெண்கள் ரேடியம் கடிகார முட்கள் நிறுவனத்தில் ஊழியர்களாக இருந்தவர்கள், இல்லினாய்ஸ் சட்டத்தின் கீழ் தங்கள் முதலாளி மீது வழக்குத் தொடுத்து, 1938 இல் நஷ்ட் ஈட்டைப் பெற்றனர்.

ஐக்கிய அமெரிக்கா ரேடியம் நிறுவனம் 
1917 முதல் 1926 வரை ஐக்கிய அமெரிக்கா ரேடியம் நிறுவனம் முதன் முதலில் கார்னோடைட் தாதுவிலிருந்து ரேடியத்தை பிரித்தெடுத்து சுத்திகரித்து ஒளிரும் வண்ணப்பூச்சுகளை தயாரிப்பதில் ஈடுபட்டது.  நியூ ஜெர்சியில் உள்ள ஆரஞ்சில் உள்ள அவர்களது ஆலையில் 300 தொழிலாளர்கள், முக்கியமாக பெண்கள், ரேடியம் ஒளிரும் கடிகார முட்கள் மற்றும் கருவிகளுக்கு வண்ணம் தீட்ட, ரேடியம் பாதுகாப்பானது என்று அவர்களைத் தவறாக வழிநடத்தியது.

கதிர்வீச்சு வெளிப்பாடு
ஐக்கிய அமெரிக்கா ரேடியம் நிறுவனம் ரேடியத்தைக் கையாளுதல் உட்பட பல்வேறு பணிகளைச் செய்ய ஏறக்குறைய 70 பெண்களை வேலைக்கு அமர்த்தியது. அதே நேரத்தில் ரேடியத்தின் நச்சு கதிர் வீச்சு விளைவுகளைப் பற்றி நன்கு அறிந்த உரிமையாளர்களும், அறிவியலாளர்களும் அதனை மூடி மறைத்தனர்.  ஆனால் ஆலையின் வேதியியலாளர்கள் ஈயத் திரைகள், முகமூடிகள் மற்றும் இடுக்கிகளைப் பயன்படுத்தி ரேடியத்தை கையாண்டனர். ஐக்கிய அமெரிக்கா ரேடியம் நிறுவனம் ரேடியத்தின் "தீங்கு விளைவிக்கும் தன்மைகள்" குறித்து மருத்துவ சமூகத்திற்கு வழங்கியது. இந்த அறிவு இருந்தபோதிலும், ஐக்கிய அமெரிக்கா ரேடியம் நிறுவனத்தின் தலைமை வேதியியலாளர் டாக்டர் எட்வின் இ. லெமன் உள்ளிட்ட பல பெண் தொழிலாளர்கள் 1925ம் ஆண்டில் ரேடியக் கதிர் வீச்சால் மரணித்தனர். கதிர் வீச்சு மரணங்கள் குறித்து மாவட்ட மருத்துவரான டாக்டர். ஹாரிசன் மார்ட்லேண்ட் விசாரணை துவக்கினார்.

ஐக்கிய அமெரிக்கா மற்றும் கனடாவில் உள்ள பெருநிறுவனங்களால் ரேடியம் மூலம் கடிகார முகங்களை வரைவதற்கு 4,000 தொழிலாளர்கள் பணியமர்த்தப்பட்டனர். ஐக்கிய அமெரிக்கா ரேடியம் நிறுவனத்தின் ஒவ்வொரு பெண் தொழிலாளரும் ஒட்டக முடி தூரிகைகளைப் பயன்படுத்தி, ஒளிரும் ரேடியம் வண்ணப்பூச்சை கடிகாரங்களில் பூசினர். ஒரு நாளைக்கு 250 கடிகார முட்களை வரைவதற்கு, ஒரு கடிகாரத்திற்கு ஒன்றரை பைசா (2021ல் $0.317க்கு சமம்) ஊதிய விகிதம் வழங்கினர். ரேடியம் கதிர் வீச்சால் தூரிகைகள் வடிவத்தை இழந்தது. எனவே ஆலையின்  மேற்பார்வையாளர்கள் கடிகாரங்களுக்கு ரேடியம் வண்ணப்பூச்சுப் பூச  பெண் தொழிலாளர்கள் உதடுகளை ("லிப், டிப், பெயிண்ட்") பயன்படுத்துமாறு பணித்தனர்.

ரேடியத்தின் உண்மையான நச்சுக் கதிர் வீச்சுத் தன்மையை பெண் தொழிலாளர்களிடமிருந்து மறைக்கப்பட்டதால், ரேடியம் வண்ணப்பூச்சை பெண் தொழிலாளர்கள் தங்கள் நகங்கள், பற்கள் மற்றும் முகங்களை பளப்பளப்பாக இருக்க பூசிக்கொண்டனர். இதனால் பெண் தொழிலாளர்கள் படிப்படியாக நோய்வாய்ப்பட்டனர்; 1927ம் ஆண்டில் 30க்கும் மேற்பட்டோர் ரேடியம் நச்சுக் கதிர்வீச்சால் இறந்தனர். 

1926-1927ல் ரேடியம் நச்சுத்தன்மையின் அறிகுறிகளை பெண் தொழிலாளர்கள் காட்டத் தொடங்கினர் மற்றும் நியூ ஜெர்சியில் நடந்த விசாரணைகள் மற்றும் சோதனைகள் பற்றி அவர்களுக்குத் தெரியாது. மேலும் ரேடியம் கடிகார நிறுவனத்தின் தலைமை அதன் ஊழியர்களுக்கு ரேடியம் வண்ணக்கலவையின் நச்சுத்தன்மையை தீர்மானிக்க வடிவமைக்கப்பட்ட உடல் மற்றும் பிற சோதனைகளை அங்கீகரித்தது. ஆனால் நிறுவனம் அந்த பதிவுகளை ஊழியர்களுக்கு வழங்கவில்லை அல்லது முடிவுகளை கூறவில்லை.  நியூ ஜெர்சி பெண்கள் மற்றும் அவர்களின் உடைகள் பற்றிய செய்தி உள்ளூர் செய்தித்தாள்களில் வெளிவந்தபோது, பெண்களுக்கு ரேடியம் பாதுகாப்பானது என்றும் நியூ ஜெர்சியில் உள்ள ஊழியர்கள் வைரஸ் தொற்றுக்கான அறிகுறிகளைக் காட்டுகிறார்கள் என்றும் கூறப்பட்டது. ரேடியம் பாதுகாப்பானது என்று அவர்களது முதலாளிகளால் உறுதியளிக்கப்பட்டது. அவர்கள் வழக்கம் போல் வேலைக்குத் திரும்பினர்.

வழக்கு
ரேடியத்தின் நச்சுத்தன்மையால் ஏற்படும் பாதிப்புகளுக்கு நட்ட ஈடு கோரி, ரேடியம் கடிகார நிறுவனத்தின் பெண் தொழிலாளி கிரேஸ் பிரையர் ஒரு பெண் வழக்கறிஞரை நாடினார். சனவரி 1928ல் நீதிமன்றத்தில் அவர்கள் முதன்முதலில் வாதிடும் போது, சாட்சிகளாக இரண்டு பெண்கள் படுக்கையில் இருந்தனர். அவர்களில் எவராலும் சத்தியம் செய்ய தங்கள் கைகளை உயர்த்த முடியவில்லை. மொத்தம் ஐந்து தொழிற்சாலை பெண் பணியாளர்கள் - கிரேஸ் பிரையர், எட்னா ஹஸ்மேன், கேத்தரின் ஷாப் மற்றும் சகோதரிகள் குயின்டா மெக்டொனால்ட் மற்றும் அல்பினா லாரிஸ் - ரேடியம் பெண்கள் என்று அழைக்கப்பட்டு, இந்த வழக்கில் சேர்ந்தனர்.வழக்கைச் சுற்றியுள்ள வழக்கு மற்றும் ஊடக உணர்வுகள் சட்ட முன்மாதிரிகளை நிறுவியது மற்றும் தொழிலாளர் பாதுகாப்பு தரங்களை நிர்வகிக்கும் விதிமுறைகளை இயற்றுவதற்கு தூண்டியது.

இல்லினாய்சில் பெண் ஊழியர்கள் 1927ம் ஆண்டிலேயே தங்கள் மருத்துவ மற்றும் பல் மருத்துவக் கட்டணங்களுக்கான இழப்பீட்டைக் கேட்கத் தொடங்கினர். ஆனால் நிர்வாகத்தால் மறுக்கப்பட்டது. நோய்வாய்ப்பட்ட மற்றும் இறக்கும் முன்னாள் ஊழியர்களின் பணத்திற்கான கோரிக்கை 1930களின் நடுப்பகுதியில் இல்லினாய்ஸ் தொழில்துறை ஆணையத்தின் முன் வழக்கு தொடரப்பட்டது. 1937 ஆம் ஆண்டில் ஐந்து பெண்கள் லியோனார்ட் கிராஸ்மேன் என்ற வழக்கறிஞரை நியமித்தனர். அதே நேரத்தில் ரேடியம் கடிகாரத் தொழிற்சாலையை மூடி நியூ யார்க் நகரத்திற்கு இடம் மாற்றிது. 1938ம் ஆண்டில் நீதிமன்றம் பெண் தொழிலாளர்களுக்கு ஆதரவாக தீர்ப்பளித்தது. 

வரலாற்று தாக்கம்
ஆரோக்கிய இயற்பியல் துறை மற்றும் தொழிலாளர் உரிமைகள் இயக்கம் ஆகிய இரண்டின் வரலாற்றிலும் ரேடியம் பெண்களின் வரலாறு ஒரு முக்கிய இடத்தைப் பிடித்துள்ளது. ரேடியம் பெண்கள் வழக்கின் விளைவாக தொழிலாளர்களை துஷ்பிரயோகம் செய்வது காரணமாக நிறுவனங்களிடமிருந்து நஷ்டஈடுக்காக வழக்குத் தொடர தனிப்பட்ட தொழிலாளர்களின் உரிமை நிறுவப்பட்டது. வழக்கின் பின்னணியில், பல தசாப்தங்களாக தொழில்துறை பாதுகாப்பு தரநிலைகள் நிரூபிக்கத்தக்க வகையில் மேம்படுத்தப்பட்டது.

ரேடியம் பெண்கள் வழக்கில் 1928ல் தீர்ப்பளிக்கப்பட்டது. மேலும் ரேடியம் பெண்கள் ஒவ்வொருவருக்கும் $10,000 (2021ல் $158,000க்கு சமம்) மற்றும் ஆண்டிற்கு $600 ($9500க்கு சமம்) 2021ல்) அவர்கள் வாழ்ந்த காலம் முழுவதும் அவர்களின் வாழ்நாள் முழுவதும் ஒரு வாரத்திற்கு $12 (2021 இல் $200 க்கு சமம்) செலுத்தப்பட்டது. மேலும் ஏற்படும் அனைத்து மருத்துவ மற்றும் சட்டச் செலவுகளும் நிறுவனத்தால் செலுத்தப்படும்.

தொழில் சார்ந்த நோய் தொழிலாளர் சட்டத்தை நிறுவுவதற்கு வழக்கு மற்றும் அதன் விளைவாக விளம்பரம் ஒரு காரணியாக இருந்தது. ரேடியம் டயல் பூசுபவர்களுக்கு முறையான பாதுகாப்பு முன்னெச்சரிக்கைகள் குறித்து அறிவுறுத்தப்பட்டு, வழங்கப்பட்டது.

மேற்கோள்கள்

வெளி இணைப்புகள்
 ரேடியமால் கொல்லப்பட்ட பெண்கள் காணொளி
 Rutgers University – 'University Libraries Special Collections: U.S. Radium Corporation, East Orange, NJ', Records, Catalog 1917–1940
 Undark and the Radium Girls, Alan Bellows, December 28, 2006, Damn Interesting
 Radium Girls, Eleanor Swanson. copy of original
 Poison Paintbrush, Time, June 4, 1928. "That the world may see streaks of light through the long hours of darkness, Orange, N.J., women hired themselves to the U.S. Radium Corporation."
 Radium Women, Time, August 11, 1930. "Five young New Jersey women who were poisoned while painting luminous watch dials for U.S. Radium Corp., two years ago heard doctors pronounce their doom: one year to live."
 Mae Keane, The Last 'Radium Girl,' Dies At 107, NPR
 Radium City (1987), documentary
Radium Girls (2018), feature film

பகுப்பு:பெண் தொழிலாளர்கள்
பகுப்பு:ரேடியம்
பகுப்பு:ஐக்கிய அமெரிக்காவில் மோசடிகள்