அன்னபூர்ணா உபநிடதம்

அன்னபூர்ணா உபநிடதம் ( Annapurna Upanishad ) என்பது சமசுகிருதத்தில் எழுதப்பட்ட இந்து சமயத்தின் சிறிய உபநிடதங்களில் ஒன்றாகும்.  இது சாமன்ய உபநிடதங்கள் என வகைப்படுத்தப்பட்டு அதர்வண வேதத்துடன் இணைக்கப்பட்டுள்ளது.

நிடகா என்ற யோகிக்கும் வேத முனிவர் இரிபு என்பவருக்கும் இடையேயான உரையாடலாக, ஐந்து அத்தியாயங்களாக இந்த உரை கட்டமைக்கப்பட்டுள்ளது.   முதல் அத்தியாயம் "நான் யார்? பிரபஞ்சம் எப்படி உருவானது? பிறப்பு, இறப்பு மற்றும் வாழ்வின் பொருள் என்ன? சுதந்திரம் மற்றும் விடுதலை என்றால் என்ன?" போன்ற தொடர் கேள்விகளை முன்வைக்கிறது.  அன்னபூர்ணா தேவிக்கு அறிவை அர்ப்பணித்த பிறகு, உரை அதன் பதில்களைப் பற்றி விவாதிக்கிறது. 

இந்த உரை ஐந்து வகையான மாயைகளை விவரிக்கிறது. அத்வைத வேதாந்தக் கோட்பாடான இருமை மற்றும் அனைத்து ஆன்மாக்களின் ஒருமை மற்றும் மனோதத்துவ பிராமணத்தையும் வலியுறுத்துகிறது. ஆன்மீக விடுதலையை எதிலும் பற்றற்றது மற்றும் உள் பற்றுதல்களிலிருந்து விடுபடுவது என்று வரையறுக்கிறது. இந்த வாழ்க்கையில் சுதந்திரத்தை அடைவது மற்றும் சுய அறிவை அடைபவர்களின் பண்புகளான ஜீவன்முக்தியை இந்த உரை விவரிக்கிறது.Vedic Literature, Volume 1, , Government of Tamil Nadu, Madras, India, pages 281–282  

 வரலாறு 
இந்த உபநிடதம் இயற்றப்பட்ட நூலாசிரியரைப் பற்றியோ அதன் காலம் பற்றியோ தெரியவில்லை. இந்நூலின் கையெழுத்துப் பிரதிகள் அன்னபூர்ணோபநிஷத் என்ற பெயரிலும் காணப்படுகின்றன.  இந்த உபநிடதம், அனுமனுக்கு இராமனால் விவரிக்கப்பட்ட முக்திகா நியதியின் 108 உபநிடதங்களின் தெலுங்கு மொழித் தொகுப்பில் 70வது இடத்தில் பட்டியலிடப்பட்டுள்ளது.

 உள்ளடக்கம் 
இந்த உரை ஐந்து அத்தியாயங்களைக் கொண்டுள்ளது, மொத்தம் 337 வசனங்கள் உள்ளன.

 மௌனம் 
வேத முனிவரான இரிபு என்ற பிரம்மனை அறிந்த யோகியான நிடகாவை சந்தித்து மரியாதை செலுத்தி, " ஆன்மா (சுயம்) பற்றிய உண்மையை எனக்குக் கற்றுக் கொடுங்கள்" என்று கேட்பதுடன் உரை தொடங்குகிறது. இரிபு தனது பதிலை, 1 முதல் 12 வசனங்களில், தனது அறிவிற்கு காரணமான அன்னபூர்ணி தேவியை முன்னிறுத்தி, அவளை உலகின் ஆட்சியாளர், நிறைவேற்றம், ஆசை மற்றும் மனிதநேயத்தின் தெய்வம் என்றும் கூறுகிறார். பெண் துறவிகளின் குழுவால் உருவாக்கப்பட்ட பிரார்த்தனைகளைப் பயன்படுத்தி தான் தேவியை அடைந்ததாக இரிபு கூறுகிறார். பல நாட்கள் பிரார்த்தனைகளுக்குப் பிறகு, அன்னபூர்ணி தேவி புன்னகையுடன் தோன்றினார் என்றும் தனக்கு என்ன வரம் வேண்டும் என்று தேவி கேட்டதாகவும்  அதற்கு தான், "ஆன்மாவைப் பற்றிய உண்மையை நான் அறிய விரும்புகிறேன்" என்று பதிலளித்ததாகவும், தெய்வம் வரமளித்து பின்னர் மறைந்துவிட்டது என்றும் இது தனக்கு அமைதியைக் கொடுத்தது என்றும் இந்த மௌனத்தில் உள்ள சுயபரிசோதனை தன்னுடைய சுய அறிவை வெளிப்படுத்தியது என்றும் இரிபு கூறுகிறார்.  

 ஐந்து மாயைகள் 
அன்னபூர்ணா உபநிடதம், 1.13 முதல் 1.15 வரையிலான வசனங்களில், மாயைகள் ஐந்து வகையானவை என்று வலியுறுத்துகிறது.    முதலாவது ஜீவனுக்கும் (உயிருள்ளவை) கடவுளுக்கு இடையே உள்ள வேறுபாட்டை அவர்கள் வெவ்வேறு வடிவங்களைக் கொண்டிருப்பதாக நம்புவது.  இரண்டாவது மாயை, முகமை ஒரு நபரை சுயமாக சமன் செய்கிறது. ஜீவனை உடலுடன் இணையாகவும் நிரந்தரமாக இணைக்கப்பட்டதாகவும் கருதுவது மூன்றாவது மாயை என்று உரை கூறுகிறது.  நான்காவது மாயை என்பது பிரபஞ்சத்தின் காரணம் மாறிக்கொண்டே இருக்கிறது அது நிலையானது அல்ல என்று கருதுவதாகும்.  ஐந்தாவது மாயை, பிரபஞ்சத்தில் உள்ள மாறாத யதார்த்தத்தை பிரபஞ்சத்தின் காரணத்திலிருந்து வேறுபட்டதாகக் கருதுவதாக உபநிடதம் வலியுறுத்துகிறது.

 இதனையும் பார்க்கவும் 

 ஆத்ம உபநிடதம்
 ஜபால உபநிடதம்
 நிர்வாண உபநிடதம்
 யோகதத்துவ உபநிடதம்

 சான்றுகள் 

 உசாத்துணை 

பகுப்பு:சமசுகிருத நூல்கள்
பகுப்பு:உபநிடதங்கள்
பகுப்பு:பண்டைய இலக்கியம்
பகுப்பு:இந்து தத்துவ நூல்கள்
பகுப்பு:இந்து சமய நூல்கள்