திருநங்கைகளின் நிகரின்மை

திருநங்கைகளின் நிகரின்மை (transgender inequality) என்பது வேலை, பள்ளி மற்றும் பொதுவாக சமூகத்தில் திருநங்கைகள் பெறும் சமமற்ற பாதுகாப்பு ஆகும். இறுதியில், திருநங்கைகள் நிகரின்மையை எதிர்கொள்ளுவதற்கும் காரணங்களில் முதன்மையானது திருநங்கைகளைப் பற்றிய பொதுப் புரிதல் இல்லாததே ஆகும். 

 திருநங்கைகள் மற்றும் திருநங்கைகளின் நிகரின்மை வரையறைகள் 

 பொதுவான தவறான கருத்துக்கள் 
ஒரு பொதுவான தவறான கருத்து என்னவென்றால், ஒரு திருநங்கையாக இருந்தால் அவர் ஓர் உகவராக இருப்பார் என்பதாகும் . இருப்பினும், திருநங்கைகள் பாலின அடையாளத்தில் கவனம் செலுத்துவார்களே அன்றி பாலியல் நாட்டத்தில் கவனம் செலுத்துபவர்கள் அல்ல . ஒரு திருநங்கை எந்த பாலியல் நோக்குநிலையையும் அடையாளம் காண முடியும். மற்றொரு முக்கியமான தவறான கருத்து என்னவென்றால், குறுக்கு ஆடை அணியும் நபர்கள் அனைவரும் திருநங்கைகள் என்பதாகும்.  குறுக்கு ஆடை அணியும் தனிநபர்கள் அதிகாரப்பூர்வமாக திருநங்கை என்பதின் கீழ் இருந்தாலும், பெரும்பாலானவர்கள் திருநங்கைகள் என்று அடையாளம் காணப்படவில்லை.

மனநல கோளாறு F 64 of ICD-10 Chapter V: Mental and behavioural disordersஉடையவர்கள் என்பதனை திருநங்கைகளின் அடையாளமாகப் பார்க்கபடுவது பரவலாக சர்ச்சைக்குரியது. For example, Principle 18 of the Yogyakarta Principles and an "Activist's Guide" to the Principles பல திருநங்கைகள் பாலின வலியுணர்வை அனுபவிக்கிறார்கள்.பிறக்கும்போதே ஒதுக்கப்பட்ட பாலினம் மற்றும் தனிநபர் அடையாளம் காணும் பாலினம் ஆகியவற்றுக்கு இடையே வேறுபாடு உள்ளது. 

 சமூகத்தில் திருநங்கைகளின் நிகரின்மை 
திருநங்கைகள் நிகரின்மைக்கான தேசிய சங்கத்தின் பல சமீபத்திய ஆய்வுகள் ,  திருநங்கைகள் தங்கள் சொந்த குடும்ப அலகுகள் மற்றும் பள்ளிகள், வேலைவாய்ப்பு மற்றும் வீட்டுவசதி, அரசாங்க அமைப்புகளுக்குள், மற்றும் நீதி மற்றும் சட்ட அமைப்புகளின் கீழ் பாகுபாட்டை எதிர்கொள்கின்றனர் எனக் கூறுகிறது. பெற்றோர்கள் பெரும்பாலும் தங்கள் குழந்தைகள் பாலின தடைகளைக் கடக்கும்போது மிகவும் எதிர்மறையாக பதிலளிக்கிறார்கள், இதனால் திருநங்கைகள் , தங்களது இல்லங்களில் இருந்து தப்பி ஓடத் தூண்டப்படுகிகிறார்கள். இதன் விளைவாக, வீடற்ற திருநங்கைகள் இளைஞர்கள் போதைப்பொருள் விற்பனை, கார் திருட்டு மற்றும் பாலியல் சுரண்டல் போன்ற நடவடிக்கைகளில் ஈடுபடுவதற்கு அதிக வாய்ப்புள்ளது.  

திருநங்கைகள் வேலைவாய்ப்பு மற்றும் வீட்டுவசதி மற்றும் அரசாங்க அமைப்புகளுக்குள் பாகுபாட்டை எதிர்கொள்கின்றனர். திருநங்கைகள் இருமடங்கு வேலையின்மையை எதிர்கொள்கின்றனர், மேலும் 90% வேலை செய்பவர்கள் தங்கள் சொந்த வேலைகளில் பாகுபாட்டை எதிர்கொள்கின்றனர்.  1994 வேலைவாய்ப்பு பாகுபாடில்லாச் சட்டம் திருநங்கைகளை வேலைவாய்ப்பு பாகுபாடுகளிலிருந்து பாதுகாக்காது.  அடிப்படையில் 26% திருநங்கைகள் தங்கள் திருநங்கைகளாக இருப்பதாலோ அல்லது இணக்கமற்ற பாலின நிலை காரணமாகவே வேலையை இழந்துள்ளனர்.  திருநங்கைகள் பெரும்பாலும் சுகாதாரக் கொள்கைகள் மற்றும் அரசாங்கத்தால் வழங்கப்பட்ட அடையாள அட்டைகள் மூலம் அரசாங்க அமைப்புகளுக்குள் பாகுபாடு காட்டப்படுகிறார்கள். உடல்நலக் கொள்கைகள் திருநங்கைகளின் அடையாளங்களை உடல் ஊனமாக அங்கீகரிக்கவில்லை. மாறாக, இது பெரும்பாலும் மனநல குறைபாடாக வகைப்படுத்தப்படுகிறது, மேலும், இது திருநங்கைகளுக்கு போதிய கவனிப்பையும் வழங்குவதில்லை: பாலின-மாற்ற நடவடிக்கைகளுக்குச் செல்லும் நபர்களின் அறுவை சிகிச்சைக்கு முந்தைய மற்றும் பிந்தைய தேவைகளை சுகாதாரக் கொள்கைகள் பூர்த்தி செய்யாது.  கூடுதலாக, திருநங்கைகள் எச்.ஐ.வி-எய்ட்சு நோயினால் அதிக அளவில் பாதிக்கப்படுகின்றனர். அரசாங்கத்தால் வழங்கப்பட்ட அடையாள அட்டைகளைப் பெறுவதில்  திருநங்கைகளும் பாகுபாட்டை எதிர்கொள்கின்றனர். ஐந்தில் ஒரு பகுதியினர் மட்டுமே தங்களின் அனைத்து அடையாள ஆவணங்களையும் புதுப்பிக்க முடிந்தது என்றும் கூறினர். 41% தங்கள் பாலின அடையாளத்துடன் பொருந்தக்கூடிய ஓட்டுநர் உரிமம் இல்லாமல் வாழ்கின்றனர். 

 சான்றுகள் 

பகுப்பு:ந.ந.ஈ.தி