தொற்று நோய்கள் சட்டம், 1897

தொற்று நோய்கள் சட்டம், 1897 (Epidemic Diseases Act, 1897) பிரித்தானிய இந்தியாவின் மும்பை மாகாணத்தின் தலைநகரமான மும்பை நகரத்தில் முதன் முதலில் 1987-இல்  எர்சினியா பெசுட்டிசு எனும் பாக்டீரியா மூலம் பிளேக் எனும் நோய்த்தொற்று பரவி ஆயிரக்கணக்கான மக்கள் இறந்தனர்.இத்தொற்று நோயைக் கட்டுப்படுத்த வேண்டி அவசர கால நடவடிக்கையாக 1987-இல் பிரித்தானிய இந்தியா நாடாளுமன்றம், தொற்று நோய்கள் சட்டத்தை இயற்றியது. இச்சட்டத்தின் கீழ் தொற்று நோய்கள் பரவுவதை தடுக்கவும், தொற்று நோய் பரப்புவர்கள் மீது நடவடிக்கை எடுக்கவும் பிரித்தானிய மாகாண அரசுகளுக்கு அதிகாரம் வழங்கப்பட்டது.

மேலும் இச்சட்டத்தின் கீழ் காலரா, பன்றிக் காய்ச்சல், மலேரியா டெங்குக் காய்ச்சல் போன்ற தொற்று நோய்களை கட்டுப்படுத்தவதை, இந்தியாவின் மாகாண அரசுகள் நடவடிக்கை எடுக்க வகை செய்கிறது. 2018-இல் குஜராத்தில் காலரா பரவல், 2015-இல் சண்டிகர் நகரத்தில் டெங்குக் காய்ச்சல்  மற்றும் மலேரியா தொற்று நோயைக் கட்டுப்படுத்தவும், 2009-இல் புனே நகரத்தில் பன்றிக் காய்ச்சல் தொற்று நோயையைக் கட்டுப்படுத்தவும் இச்சட்டம் நடைமுறைக்கு கொண்டு வரப்பட்டது.

மார்ச் 2020-இல் இந்தியா முழுவதும் கொரானாத் தொற்று நோய் பரவலை கட்டுப்படுத்தவும் இச்சட்டம் நடைமுறைக்கு கொண்டு வரப்பட்டது.

 சட்ட பூர்வ நடவடிக்கைகள் 
தொற்று நோய்கள் சட்டத்தில் தண்டனைகள் வழங்கும் பிரிவு 2 கீழ்கண்டவாறு கூறுகிறது:

இந்தியாவில் கொரானாத் தொற்று சமூகப் பரவல் 2019–20  

2020-இல் இந்தியாவில் கொரானத் தொற்று பரவுவதை தடுக்க, இந்திய அமைச்சரவைச் செயலாளர், 1897 ஆண்டின் தொற்று நோய்கள் சட்டத்தின் பிரிவு 2 மற்றும் 1860 ஆண்டின் இந்திய தண்டனைச் சட்டம் பிரிவு 45-இன் கீழ்  நடவடிக்கைகள் எடுக்க மாநில மற்றும் ஒன்றிய அரசுகளுக்கு அறிவித்தார்.

மேற்கோள்கள் 

ஆதாரம் 



பகுப்பு:இந்தியாவில் சட்டம்