உயிரியல் அமைப்புமுறை

உயிரியல் அமைப்புமுறை என்பது உயிரினங்களின் கடந்த கால மற்றும் நிகழ்கால வாழ்க்கை முறைகளைப் பல்வகைப்படுத்தல் மற்றும் காலத்திற்கேற்ப உயிரினங்களுக்கிடையிலான  உறவுகள் பற்றிய ஆய்வாகும். இவ்உறவுகள் பரிணாம மரங்களாக காட்சிப்படுத்தப்படுகின்றன. உயிரினத் தொகுதி வரலாறானது. இரண்டு கூறுகளைக் கொண்டது. கிளை வரிசை (குழு உறவுகளைக் காட்டுகிறது) மற்றும் கிளை நீளம் (பரிணாமத்தின் அளவைக் காட்டுகிறது). பண்புகளின் பரிணாமம் (எ.கா., உடற்கூறியல் அல்லது மூலக்கூறு பண்புகள்) மற்றும் உயிரினங்களின் விநியோகம் (உயிர் புவியியல்) ஆகியவற்றைப் படிக்க உயிரினங்களின் உயிரினத் தொகுதி வரலாறு மரங்கள் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. உயிரியல் அமைப்புமுறை , வேறுவிதமாகக் கூறினால், பூமியின் வாழ்வின் பரிணாம வரலாற்றைப் புரிந்துகொள்ள பயன்படுத்தப்படுகிறது.

 கிளைகள் மற்றும் பயன்பாடுகள் 
link=https://ta.wikipedia.org/wiki/%E0%AE%AA%E0%AE%9F%E0%AE%BF%E0%AE%AE%E0%AE%AE%E0%AF%8D:Phylogenetics.svg|thumb|400x400px|மரபுவழி சார் மற்றும் ஒலிப்பு முறை (பண்புகள் அடிப்படையிலான) கருத்துகளின் ஒப்பீடு
உயிரியல் அமைப்புமுறை ஆய்வில், ஆராய்ச்சியாளர்கள் வெவ்வேறு கிளைகளைப் பயன்படுத்தி வேறுபட்ட உயிரினங்களுக்கு இடையிலான உறவுகளை புரிந்துகொள்ள முடிகிறது. இந்த கிளைகள் தற்காலப் பயன்பாடுகளை தீர்மானிக்கவும் மற்றும் நவீனகால அமைப்புமுறைகளின் பயன்பாடுகளையும் கூறுகிறது.

உயிரியல் அமைப்புமுறை மூன்று குறிப்பிட்ட கிளைகளைப் பயன்படுத்தி உயிரினங்களை வகைப்படுத்துகிறது. எண் முறைமை, அல்லது உயிரளவை,  உயிரியல் புள்ளிவிவரங்கள், விலங்குகளை அடையாளம் காணவும் வகைப்படுத்தவும் பயன்படுத்தப்படுகிறது.

உயிர்வேதியியல் அமைப்புமுறையானது  விலங்குகளை வகைப்படுத்தவும் அவற்றை அடையாளம் காணவும் பயன்படுகிறது.இது ஒரு செலின் உயிருள்ள பகுதிகளான,. அதாவது உட்கரு, செல் நுண்ணுறுப்புகள் மற்றும் சைட்டோபிளாசம் போன்றவற்றவற்றை பகுத்தாய பயன்படுகிறது. சோதனை அமைப்புமுறையானது ஒரு இனத்தை உள்ளடக்கிய பரிணாம அலகுகளின் அடிப்படையில் விலங்குகளை அடையாளம் கண்டு வகைப்படுத்துவதோடல்லாமல் அவற்றின் பாிமாண வளர்ச்சியின் முக்கியத்துவத்தையும் உள்ளடக்கியது. பிறழ்வுகள், மரபணு வேறுபாடு மற்றும் கலப்பினமாக்கல் போன்ற காரணிகள் அனைத்தும் பரிணாம அலகுகளாகக் கருதப்படுகின்றன.

குறிப்பிட்ட கிளைகளுடன், ஆராய்ச்சியாளர்கள் பயன்பாடுகளையும் தீர்மானிக்க முடிகிறது  மேலும் நவீனகால முறைகளின் பயன்பாடுகளையும் .தீர்மானிக்கப் பயன்பாடுகிறது. அப்பயன்பாடுகள் கீழே கொடுக்கப்பட்டுள்ளவை அடங்கும்::

 உயிரினங்களின் பன்முகத்தன்மை மற்றும் அழிந்துபோன மற்றும் உயிருள்ள உயிாினங்களைப் இடையிலான வேறுபாட்டைப் பற்றி படிப்பதாகும். உயிரியலாளர்கள் பல வேறுபட்ட வரைபடங்கள் மற்றும் "மரங்கள்" உருவாக்குவதன் மூலம் அவற்றிற்கு இடையேயான உறவினைப் நன்கு புாிந்து கொண்டு படிக்கின்றனர்.
 உயிரினங்களின் அறிவியல் பெயர்கள், சிறிறினங்கள் விளக்கங்கள் மற்றும் கண்ணோட்டங்கள், வகைபிரித்தல் வாிசைகள் மற்றும்  வகைப்பாடு பரிணாம மற்றும் உயிரின வரலாறுகள் ஆகியவை அடங்கும்.
 கோள் மற்றும் அதன் உயிரினங்கள் பல்லுயிர் தன்மையை விளக்குகிறது. உயிரியல் அமைப்புமுறை ஆய்வானது பாதுகாப்புக்கான அமைப்பாகிறது.
 உலகை இயற்கையான முறையில் கையாளுதல் மற்றும் கட்டுப்படுத்துவதில் முக்கியப் பங்கு வகிக்கிறது. இதில் 'உயிரியல் கட்டுப்பாடு', நடைமுறைப்படுத்துவதும் அடங்கும். அதன் முக்கிய நோக்கமே இயற்கையில் காணப்படக்கூடிய இரைபிடித்துண்ணிகள் மற்றும் நோய் பற்றிய  அறிமுகம் ஆகியவற்றை உள்ளடக்கியது.

 வரிசைப்படுத்துதலில் வரையறை மற்றும் தொடர்பு 
சான் லிண்ட்லி 1830 ஆம் ஆண்டில் அமைப்புமுறை குறித்த ஆரம்ப வரையறையை வழங்கினார், இருப்பினும் அவர் "சிஸ்டமேடிக்ஸ்" என்ற வார்த்தையைப் பயன்படுத்துவதை விட "முறையான தாவரவியல்" பற்றி எழுதினார்.Wilkins, J. S. What is systematics and what is taxonomy? . Available on http://evolvingthoughts.net

1970 இல் மைக்கேனர் மற்றும் பலர். வரையறுக்கப்பட்ட "அமைப்புமுறை உயிரியல்" மற்றும் "வகைபிரித்தல்" (பெரும்பாலும் குழப்பமடையத்தக்க, ஒன்றுக்கொன்று மாற்றாகப் பயன்படுத்தப்படும் சொற்கள்) அவற்றிற்கான தொடர்பினைப் பற்றி கருத்து பின்வருமாறு:Michener, Charles D., John O. Corliss, Richard S. Cowan, Peter H. Raven, Curtis W. Sabrosky, Donald S. Squires, and G. W. Wharton (1970). Systematics In Support of Biological Research. Division of Biology and Agriculture, National Research Council. Washington, D.C. 25 pp.

முறையான உயிரியல் (இனிமேல் வெறுமனே சிஸ்டமேடிக்ஸ் என்று அழைக்கப்படுகிறது) என்பது அத்துறை கருத்தாயாகும். அவை,

(அ) உயிரினங்களுக்கான அறிவியல் பெயர்களை வழங்குகிறது,

(ஆ) அவற்றை விவரிக்கிறது,

(இ) அவற்றின் சேகரிப்புகளைப் பாதுகாக்கிறது,

(ஈ) உயிரினங்களுக்கான வகைப்பாடுகளை வழங்குகிறது, அவற்றின் அடையாளத்திற்கான மறைதிறவுக் குறிப்புகள் மற்றும் அவற்றின்

விநியோகங்களின் தரவுகளை வழங்குகிறது,

(உ) அவற்றிற்கான சுற்றுச்சூழல் தகவமைப்புகளையும் கருத்தில் கொள்கிறது.

வகைபிரித்தல், முறையான உயிரியல், அமைப்புமுறை, உயிரியல் அமைப்புமுறை, அறிவியல் வகைப்பாடு, உயிரியல் வகைப்பாடு, மரபுவழிசாா் அமைப்பு, இந்த வார்த்தைகள் அனைத்தும்வரலாற்றில் பல்வேறு காலங்களில்,  ஒன்றுடன் ஒன்று, தொடர்புடைய அர்த்தங்களைக் கொண்டுள்ளன. இருப்பினும், நவீன பயன்பாட்டில், அவை அனைத்தும் ஒன்றுக்கொன்று ஒத்ததாக கருதப்படுகிறது.

.எடுத்துக்காட்டாக, 1987 ஆம் ஆண்டின் வெப்ச்டரின் 9 வது புதிய கல்லூரி அகராதி "வகைப்பாடு", "வகைபிரித்தல்" மற்றும் "சிஸ்டமேடிக்ஸ்" ஆகியவற்றை ஒத்ததாகக் கருதுகிறது. இந்த படைப்பின் படி, இந்த சொற்கள் 1790 இல் தோன்றின, சி. 1828, மற்றும் முறையே 1888 கூறப்படுகிறது.

ஒட்டுமொத்தமாக பல்லுயிர் ஆய்வுக்காக ஐரோப்பியர்கள் " அமைப்புமுறை" மற்றும் "உயிாியல் அமைப்புமுறை" என்ற சொற்களைப் பயன்படுத்த முனைகிறார்கள், அதே நேரத்தில் வட அமெரிக்கர்கள் "வகைபிரித்தலுக்காக" அடிக்கடி பயன்படுத்துகிறார்கள்.Brusca, R. C., & Brusca, G. J. (2003). Invertebrates (2nd ed.). Sunderland, Mass. : Sinauer Associates, p. 27 இருப்பினும், வகைபிரித்தல் மற்றும் குறிப்பாக ஆல்பா வகைபிரித்தல் என்பது உயிரினங்களின் அடையாளம், விளக்கம் மற்றும் பெயரிடுதல் (அதாவது பெயரிடல்) ஆகும், அதே நேரத்தில் "வகைப்பாடு" என்பது பிற உயிரினங்களுடனான தங்கள் உறவைக் காட்டும் படிநிலைக் குழுக்களுக்குள் உயிரினங்களை வைப்பதில் கவனம் செலுத்துகிறது. இந்த உயிரியல் துறைகள் அனைத்தும் அழிந்துபோன மற்றும் தற்போதுள்ள உயிரினங்களையும் கவனத்தில் கொள்ள முடிகிறது. அறிவியல் வகைப்பாடுகள் மற்ற அறிவியலாளர்களுக்கும் சாதாரண மக்களுக்கும் தகவல்களைப் பதிவுசெய்து தகவல்கள் அளிப்பதுடன் துறை சார்ந்தவர்களுக்கும் பயனுள்ளதாக அமைகிறது. அமைப்புமுறையாளர், அமைப்புமுறைமை நிபுணத்துவம் பெற்ற விஞ்ஞானிகளால் தான், எனவே, ஏற்கனவே உள்ள வகைப்பாடு முறைகளைப் பயன்படுத்த முடியும், அல்லது குறைந்தபட்சம் அவற்றைப் பயன்படுத்தும் திறறனையாவது பெற்றிருக்க வேண்டும் நியாயமாக நியாயப்படுத்தும் அளவுக்கு அவற்றை நன்கு அறிந்திருக்க வேண்டும். இன்றைய அமைப்பு முறைமையாளர்கள் பொதுவாக மூலக்கூறு உயிரியல் மற்றும் கணினி நிரல்களை உயிரினங்களைப் படிக்க விரிவாகப் பயன்படுத்துகின்றனர்.

 வகைபிரிததலின் பண்புகள் 
வகைபிரித்தல் பண்புகள் என்பது வகைபிரித்தலின் இயல்புதன்மைகளாகும்,.Mayr, Ernst (1991). Principles of Systematic Zoology. New York: McGraw-Hill, p. 159. அவை குழுமத்திற்கு இடையிலான உறவுகள் (பைலோஜெனீ) உய்ந்துணர்வதற்கான ஆதாரங்களை வழங்க பயன்படுகிறது. வகைபிரித்தல் பண்புகள் பின்வருமாறு:Mayr, Ernst (1991), p. 162.

 உருவமைப்புப்படி பண்புகள்
பொது வெளிப்புற உருவவியல்
சிறப்பு கட்டமைப்புகள் (எ.கா. பிறப்புறுப்பு)
 உள் உருவவியல் (உடற்கூறியல்)
 கருவியல்
 மரபுத்திரியியல் மற்றும் பிற செல்லியல் காரணிகள்
 உடலியல் பண்புகள்
 வளர்சிதை மாற்ற காரணிகள்
 உடல் சுரப்புகள்
 மரபணு மலட்டுத்தன்மை காரணிகள்
 மூலக்கூறு பண்புகள்
நோயெதிர்ப்பு தொலைவு
 மின்னாற்பகுக்கப்பட்ட வேறுபாடுகள்
 புரதங்களின் அமினோ அமில வரிசைமுறைகள்
 டி.என்.ஏ கலப்பினமாக்கல்
 டி.என்.ஏ மற்றும் ஆர்.என்.ஏ தொடர்வாிசை
 கட்டுப்பாடு உள்ளுடல் நொதிநீர் பகுப்பாய்வு
 பிற மூலக்கூறு வேறுபாடுகள்

 நடத்தை பண்புகள்
 களவியல் மற்றும் பிற நெறிமுறை தனிமைப்படுத்தும் வழிமுறைகள்
 பிற நடத்தை முறைகள்
 சுற்றுச்சூழல் பண்புகள்
 பழக்கம் மற்றும் வாழ்விடங்கள்
 உணவு
 பருவகால மாறுபாடுகள்
 ஒட்டுண்ணிகள் மற்றும் ஓம்புயிரிகள்
 புவியியல் பண்புகள்
 பொது உயிர்புவியியல் விநியோக முறைகள்
ஓரிடத்தன்மை-அன்னிய உறவுக்கான மக்கள்தொகை

 மேற்கோள்கள் 

பகுப்பு:பரிணாம உயிரியல்