தனிமைப்படுத்துதல் (சுகாதார நலம்)

சுகாதார வசதிகளில், தனிமைப்படுத்தல் (isolation) என்பது நோய்த்தொற்றுக் கட்டுப்பாட்டைச் செயல்படுத்த எடுக்கக்கூடிய பல நடவடிக்கைகளில் ஒன்றாகும்: தொற்று நோய்கள் ஒரு நோயாளியிடமிருந்து மற்ற நோயாளிகள், சுகாதாரப் பணியாளர்கள் மற்றும் பார்வையாளர்கள் அல்லது வெளிநாட்டவர்களிடமிருந்து ஒரு குறிப்பிட்ட நோயாளிக்கு பரவாமல் தடுப்பது ( தலைகீழ் தனிமை). தனிமைப்படுத்தலின் பல்வேறு வடிவங்கள் உள்ளன, அவற்றில் சிலவற்றில் தொடர்பு நடைமுறைகள் மாற்றி அமைக்கப்படுகின்றன, மற்றவற்றில் நோயாளி மற்றவர்களிடமிருந்து விலக்கி வைக்கப்படுகிறார். அமெரிக்க ஐக்கிய நாட்டின் நோய் கட்டுப்பாடு மற்றும் தடுப்பு மையங்கள் (சி.டி.சி) வகுத்த மற்றும் அவ்வப்போது திருத்தப்பட்ட ஒரு அமைப்பில், பல்வேறு நிலைகளில் நோயாளி தனிமைப்படுத்தப்படுவது என்பது ஒன்று அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட முறையாக விவரிக்கப்பட்ட "முன்னெச்சரிக்கை" பயன்பாட்டை உள்ளடக்கியது.

ஒரு நோயாளிக்கு ஒரு தொற்று (நபருக்கு நபர் பரவும் ) வைரஸ் அல்லது பாக்டீரியா நோய் இருப்பதாக அறியப்படும்போது தனிமைப்படுத்தல் பொதுவாகப் பயன்படுத்தப்படுகிறது. நோயாளிகளின் நிர்வாகத்தில் பல்வேறு வகையான தனிமைப்படுத்தல்களில் சிறப்பு உபகரணங்கள் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. சுய பாதுகாப்பு உபகரணங்கள் ( கவுன், அறுவை சார் முகக்கவசம் மற்றும் கையுறைகள் ) மற்றும் பொறியியல் கட்டுப்பாடுகள் (நேர்மறை அழுத்த அறைகள், எதிர்மறை அழுத்த அறைகள், லேமினார் காற்று ஓட்ட உபகரணங்கள் மற்றும் பல்வேறு இயந்திர மற்றும் கட்டமைப்பு தடைகள்) ஆகியவை இதில் அடங்கும். அர்ப்பணிக்கப்பட்ட தனிமை வார்டுகள் மருத்துவமனைகளில் முன்பே கட்டப்பட்டிருக்கலாம், அல்லது ஒரு தொற்றுநோய்க்கு மத்தியில் தனிமைப்படுத்தப்பட்ட அலகுகள் தற்காலிகமாக தேவையான வசதிகளுடன்  நிர்வகிக்கப்படலாம்.

 முக்கியத்துவம் 
தொற்று நோய்கள் பல்வேறு வடிவங்கள் மூலம் மற்றவர்களுக்கு பரவக்கூடும். நான்கு வகையான தொற்று நோய் பரவுதல் ஏற்படலாம்: (1) தொடர்பு பரிமாற்றம், இது நேரடி உடல் தொடர்பு, ஃபோமைட்டுகள் மூலம் மறைமுக தொடர்பு, அல்லது வான்வழி நோய்த்தொற்றுகள் குறுகிய தூரத்தை பரப்பும் துளி தொடர்பு, (2) அசுத்தமான பொருட்களை உள்ளடக்கிய வாகன பரிமாற்றம், (3) வான்வழி பரவுதல், இதில் காற்று வழியாக தொற்றுத் துகள்கள் பரவுவது, மற்றும் (4) திசையன் பரவுதல், இது பூச்சிகள் அல்லது விலங்குகள் மூலம் பரவுகிறது. தொற்று நோயைப் பொறுத்து, ஒரு நபரின் வீடு, பள்ளி, பணிநிலையம், சுகாதார வசதி மற்றும் சமூகத்திற்குள் பகிரப்பட்ட பிற இடங்களுக்குள் பரவுதல் ஏற்படலாம். தடுப்பூசிகளுடன் புதுப்பித்த நிலையில் இருப்பது மற்றும் நல்ல சுகாதாரத்தை கடைபிடிப்பது போன்ற நோயிலிருந்து தன்னைப் பாதுகாத்துக் கொள்ள தேவையான அனைத்து முன்னெச்சரிக்கை நடவடிக்கைகளையும் ஒரு நபர் எடுத்துக் கொண்டாலும், ஒரு நபர் இன்னும் நோய்வாய்ப்படுவதற்கான வாய்ப்பு உள்ளது.  சிலருக்கு நோய்களிலிருந்து தங்களைக் காப்பாற்றிக் கொள்ள முடியாமல் போகலாம். மேலும், அவர்கள் நோயைக் குறைத்து மதிப்பிட்டால் நோயானது அவருக்கு கடுமையான சிக்கல்களை உருவாக்கக்கூடும். ஆகையால், நோய் தனிமை என்பது ஒரு முக்கியமான தொற்று தடுப்பு மற்றும் கட்டுப்பாட்டு நடைமுறையாகும். நோய் தனிமைப்படுத்தப்படுவதால், மருத்துவமனையில் பெறப்பட்ட தொற்றுநோய்களின் (எச்.சி.ஏ.ஐ) பரவலைத் தடுக்கலாம். நோய் எதிர் உயிரிஎதிர்ப்பு நோய்த்தொற்றுகளின் அச்சுறுத்தல்களைக் குறைக்கலாம் மற்றும் உலகளவில் புதிய மற்றும் வளர்ந்து வரும் தொற்று நோய் அச்சுறுத்தல்களுக்கு பதிலளிக்க முடியும்.

 முன்னெச்சரிக்கை வகைகள் 
நோய் கட்டுப்பாடு மற்றும் தடுப்புக்கான அமெரிக்க மையங்கள் (சி.டி.சி) பல்வேறு நிலைகளில் நோய் தனிமைப்படுத்தலை உருவாக்கியது (இது "முன்னெச்சரிக்கை" நடவடிக்கை என்பதாகவும் விவரிக்கப்பட்டுள்ளது). இந்த முன்னெச்சரிக்கை நடவடிக்கைகள் சி.டி.சி யால் மதிப்பாய்வு செய்யப்பட்டு திருத்தப்படுகின்றன.

 மேற்கோள்கள் 
பகுப்பு:மருத்துவ சுகாதாரம்