புது அசிரியப் பேரரசு

புது அசிரியப் பேரரசு (Neo-Assyrian Empire) இரும்புக் காலத்தில் மெசொப்பொத்தேமியாவை மையக் கொண்டு, கிமு 911 முதல் 609 முடிய ஆட்சி செய்த,
A Companion to Assyria : page 192The Cambridge Ancient History "The fall of Assyria (635–609 B.C.)"Encyclopaedia Britannica  "The Median army took part in the final defeat of the Assyrians in northern Mesopotamia (612–609); and, when the territory of Assyria was divided between Media and Babylonia, Media took Assyria with Harran." பண்டைய உலகின் பெரும் பேரரசுகளில் ஒன்றாகும். இது அசிரியாவின் இறுதிப் பேரரசாகும். இப்பேரரசின் புகழ்பெற்ற பேரரசர் அசூர்பனிபால் ஆவார்.

பல வரலாற்று ஆசிரியர்களின் கூற்றுப் படி, உலக வரலாற்றில் முதல் உண்மையான பேரரசாக அசிரிய மக்களின் இப்புதிய பேரரசு விளங்கியது. அசிரியர்கள்,  முதலில் இரும்பு ஆயுதங்களுடன், போரில் தந்திரோபாயங்களுடன் போரிட்டதால், அசிரியர்களை போரில் எளிதில் வெல்ல இயலவில்லை.

கிமு பத்தாம் நூற்றாண்டில் புது அசிரியப் பேரரசின் மன்னர் இரண்டாம் அதாத் நிராரி காலத்தில் அசிரியா உலகின் சக்தி வாய்ந்த அரசுகளில் ஒன்றாக விளங்கியது.

புது அசிரியப் பேரரசர்கள் பண்டைய அண்மைக் கிழக்கு பகுதிகள், கிழக்கு மத்தியதரைக் கடற்பரப்புகள், அனத்தோலியா, காக்கேசியா, அராபியத் தீபகற்பம் மற்றும் வடக்கு ஆப்பிரிக்கா பகுதிகளை கைப்பற்றியதுடன், தங்களது பலமிக்க போட்டி அரசுகளான பாபிலோன், ஈலாம், பாரசீகம், லிடியா, உரார்த்து, சிம்மெரியர்கள், சமாரியா, யூத அரசு, சால்டியா, கானான் மற்றும் எகிப்து இராச்சியங்களைக் கைப்பற்றி ஆண்டனர்.Tadmor, H. (1994). The Inscriptions of Tiglath-Pileser III, King of Assyria, p.29

பழைய அசிரிய இராச்சியத்திற்குப் (கிமு 2025–1378) பின் தோன்றிய மத்திய அசிரியப் பேரரசுக்குபின் (கிமு 1365–1050) புது அசிரியப் பேரரசு பெரும் நிலப்பரப்புகளுடன் கிமு 911 முதல் கிமு 609 வரை ஆண்டது. இப்பேரரசில் ஆட்சி மொழியாக அக்காதியம் மொழியுடன், பழைய அரமய மொழியும் இருந்தது.

பின்னணி

ஏகாதிபத்தியமும், ஒரு உலகளாவிய அனைத்தையும் உள்ளடக்கிய பேரரசை நிறுவும் லட்சியமும், புது அசிரியப் பேரரசின் எழுச்சிக்கு முன்னர் பண்டைய அண்மைக் கிழக்கில் அரச சித்தாந்தத்தின் ஒரு நீண்டகாலமாக நிறுவப்பட்ட அம்சமாக இருந்தது. மெசொப்பொத்தேமியாவின் துவக்க வம்ச காலத்தில் (சுமார் கிமு  2900 – 2350), அப்பகுதியில் உள்ள பல்வேறு நகர-அரசுகளின் சுமேரிய ஆட்சியாளர்கள், சிறிய மேலாதிக்கப் பேரரசுகளை நிறுவுவதற்கும், மற்ற நகர-அரசுகளை விட ஒரு மேலான நிலையைப் பெறுவதற்கும் பெரும்பாலும் ஒருவருக்கொருவர் சண்டையிட்டனர். இறுதியில், இந்தச் சிறிய மோதல்கள் உலகளாவிய ஆட்சியை அடையும் ஒரு பொதுவான லட்சியமாக உருவெடுத்தன. அக்காலத்தில் மெசபடோமியா முழு உலகத்திற்கும் சமமானது என்று நம்பப்பட்டதால், உலக ஆதிக்க நிலையை அடைவது முற்றிலும் சாத்தியமற்ற ஒரு பணியாகக் கருதப்படவில்லை. ஆரம்பகால மெசபடோமிய "உலக வெற்றியாளர்களில்" ஒருவராக உரூக்கின் மன்னரான லுகல்சகேசி இருந்தார். அவர் கிமு 24 ஆம் நூற்றாண்டில் கீழ் மெசொப்பொத்தேமியா முழுவதையும் கைப்பற்றினார்.  அவரைத் தொடர்ந்த அக்காடியப் பேரரசு பொதுவாக அறியப்பட்ட முதல் பேரரசாகக் கருதப்படுகிறது.
அண்மைக் கிழக்கின் மீதான ஆதிக்கம்

மீள்வெற்றிக்கான இரண்டாவது கட்டம் துகுல்டி-நினுர்தாவின் மகனும் வாரிசுமான இரண்டாம் அசூர்-நசிர்-பால் (ஆட்சி:கிமு 883–859) ஆட்சிக்காலத்தில் தொடங்கப்பட்டது. அவரது ஆட்சியின் கீழ், அசிரியா அண்மைக் கிழக்கில் ஆதிக்கம் செலுத்தும் அரசியல் சக்தியாக உயர்ந்தது. ஆளுமையின் அடிப்படையில், அசூர்னசிர்பால் ஒரு சிக்கலான மனிதராக இருந்தார்; அவர் ஒரு இடைவிடாத போர்வீரர் மற்றும் அசிரிய வரலாற்றிலேயே மிகவும் கொடூரமான மன்னர்களில் ஒருவராக இருந்தார்.   ஆனால் அவர் மக்களைப் பற்றியும் அக்கறை கொண்டிருந்தார். தனது குடிமக்களின் செழிப்பையும் வசதியையும் அதிகரிக்க உழைத்தார். நெருக்கடி காலங்களில் விரிவான நீர்நிலைகளையும், உணவு சேமிப்புக் கிடங்குகளையும் நிறுவினார்.  தனது முன்னோர்களின் வெற்றிகரமான படையெடுப்புகளின் விளைவாக, அசூர்னசிர்பால் கணிசமான வளங்களைப் பெற்றிருந்தார். அவற்றைக் கொண்டு அசிரிய ஆதிக்கத்தை மீண்டும் நிலைநிறுத்த அவரால் முடிந்தது.  கிமு. 883-ல் அசூர்னசிர்பாலின் முதல் படையெடுப்பு, டைக்ரிஸ் ஆற்றின் வடக்கு பகுதியில் கிளர்ச்சி செய்த சூரு மற்றும் டெலா நகரங்களுக்கு எதிராக இருந்தது. டெலாவில் அவர் குடிமக்களைக் கொடூரமாக ஒடுக்கினார்; மற்ற தண்டனைகளுடன், மூக்கு, காதுகள், விரல்கள் மற்றும் கை கால்களைத் துண்டித்தல், கண்களைப் பிடுங்குதல் மற்றும் கழுவேற்றுதல், தலை துண்டித்தல் போன்ற கடுந்தண்டணைகள் வழங்கினார்.அசூர்னசிர்பாலின் பிற்காலப் படையெடுப்புகளில், கிழக்கு சாக்ரோஸ் மலைகளில் உள்ள ஜமுவா இராச்சியத்திற்கு எதிரான மூன்று போர்கள், வடக்கில் நைரி மற்றும் உரார்த்து நாடுகளுக்கு எதிரான தொடர்ச்சியான படையெடுப்புகள் மற்றும் மேற்கில் உள்ள அராமிய மற்றும் புதிய இட்டைட்டு இராச்சியங்களுடன் தொடர்ச்சியான மோதல்களும் அடங்கும்.  அசூர்னசிர்பாலின் முக்கிய எதிரிகளில் ஒருவர், பிட் அடினியை ஆண்ட அராமிய மன்னர் அகூனி ஆவார். அகூனியின் படைகள் கபூர் மற்றும் யூப்ரடீஸ் நதிகளைக் கடந்து பலமுறை முன்னேறியது. பல வருடப் போருக்குப் பின்னரே அவர் இறுதியாக அசூர்னசிர்பாலை தனது மேலாதிக்க மன்னராக ஏற்றுக்கொண்டார். அகூனியின் தோல்வி மிகவும் முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது. ஏனெனில் இது இரண்டு நூற்றாண்டுகளுக்கு முன்னர் அசூர்-பெல்-கலாவிற்குப் பிறகு அசிரியப் படைகள் யூப்ரடீஸை விட மேற்கே படையெடுத்தது முதல் முறையாகும். அசூர்னசிர்பால் லெபனானுக்கும் பின்னர் மத்திய தரைக்கடல் கடற்கரைக்கும் அணிவகுத்துச் சென்றார். இந்தக் காலகட்டத்தில் அவர்களில் சிலரே முறையாகப் பேரரசில் இணைக்கப்பட்டாலும், வழியில் இருந்த பல ராஜ்ஜியங்கள், தாக்குதலுக்கு உள்ளாவதைத் தவிர்ப்பதற்காக அசூர்னசிர்பாலுக்குத் திறை செலுத்தின. கர்கெமிஷ் மற்றும் பட்டினா ஆகிய இராச்சியங்களும், சீதோன், பைபிளோஸ், டையர் மற்றும் அர்வாத் போன்ற போனீசியா நகரங்களும் இதில் அடங்கும்.

அசூர்னசிர்பால் அசூர், நினிவே மற்றும் பலாவத் போன்ற நகரங்களில் பல பெரிய அளவிலான கட்டுமானத் திட்டங்களுக்கு நிதியளித்தார். இவர் நிம்ருத் என்ற பாழடைந்த நகரத்தை மீட்டெடுதது, கிமு 879-ல் அசூர்னசிர்பால் நிம்ரூத்தை பேரரசின் தலைநகராக ஆக்கினார். மேலும் அந்நகரத்தில் கோட்டைகள், அரண்மனைகள் மற்றும் கோயில்களைக் கட்டுவதற்காக ஆயிரக்கணக்கான தொழிலாளர்களைப் பணியமர்த்தினார். அசூர் நகரம் புதிய அசிரியப்ப் பேரரசின் மத மையமாகத் தொடர்ந்தாலும், அது ஒரு சடங்குகளின் நகரமாக மாறியது. அசூர்னசிர்பாலின் இராணுவக் கொள்கைகள் அவரது மகன் மூன்றாம் சல்மானேசரின் (ஆட்சிக்காலம்: கி.மு. 859–824) ஆட்சியின் கீழ் வரை தொடர்ந்தது. அவரது ஆட்சிக்காலத்தில் அசிரியப் பேரரசின் பிரதேசம் கணிசமாக விரிவடைந்தது. மேற்கில் உள்ள காபூர் ஆறு மற்றும் யூப்ரடீஸ் நதிகளுக்கு அருகிலுள்ள நிலங்கள் அசிரியக் கட்டுப்பாட்டின் கீழ் கொண்டுவரப்பட்டன. பிட் அடினியின் அகூனி பல ஆண்டுகளாக அசிரியர்களை எதிர்த்தார். ஆனால் கிமு. 857/856 குளிர்காலத்தில் அவர் சல்மானேசரிடம் சரணடைந்தார்.

இந்தக் காலகட்டத்தில் அசிரியாவின் மிகவும் சக்திவாய்ந்த மற்றும் அச்சுறுத்தும் எதிரி வடக்கில் இருந்த உரார்த்து இராச்சியம் ஆகும். கிமு 856-ல் சல்மானேசர் உரார்த்துகள் மீது தாக்குதல் நடத்தினார். சல்மானேசரின் படைகள் உரார்த்தின் தலைநகரான அர்சாஷ்குன்னைக் சூறையாடினார்.  சல்மானேசரின் உரார்த்துக்கு எதிரான இந்தப் படையெடுப்பு, வடக்கு சிரியாவில் உள்ள பல சிறிய அரசுகளைத் திறை செலுத்தும்படி கட்டாயப்படுத்தியது. கிமு. 830-களில் அவரது படைகள் அனத்தோலியாவில் உள்ள சிலிசியா வரை சென்றது.

பேரரசின் வீழ்ச்சியும் சரிவும்

கிமு 631-ல் அசிரியப் பேரரசர் அசூர்பனிபாலின் மரணத்திற்குப் பிறகு அவரது இளவயது மகன் அசூர்-எடில்-இலானி தலைமை அமைச்சர் சின்-ஷுமு-லி ஆதரவுடன் அரியணை ஏறினார்.   நான்கு வருட ஆட்சிக்குப் பிறகு, அசூர்-எடில்-இலானி கிமு 627-ல் இறந்தார்.

கிமு. 626 நவம்பரில் நபோபோலாசார் முறையாக பாபிலோனின் மன்னராக முடிசூட்டப்பட்டார். இது பாபிலோனியாவை ஒரு சுதந்திர இராச்சியமாக மீட்டெடுத்தது.
நபோபோலாசாரின் முடிசூட்டுக்குப் பிந்தைய ஆண்டுகளில் அசிரிய மற்றும் பாபிலோனியப் படைகளுக்கு இடையே  போர் மூண்டது. நகரங்கள் அடிக்கடி கைமாறினாலும், பாபிலோனியர்கள் சின்ஷாரிஷ்குனின் படைகளைத் தெற்கிலிருந்து மெதுவாக வெளியேற்றினர். சின்ஷாரிஷ்குனின் தனிப்பட்ட தலைமையின் கீழ், நபோபோலாசாருக்கு எதிரான அசிரியப் படையெடுப்புகள் ஆரம்பத்தில் வெற்றிகரமாகத் தோன்றின: கி.மு. 625 இல், சிப்பூர் மீண்டும் கைப்பற்றப்பட்டது. மேலும் நபோபோலாசாரால் நிப்பூரைக் கைப்பற்ற முடியவில்லை; கி.மு. 623 இல் அசிரியர்கள் நபோபோலாசாரின் மூதாதையர் நகரமான உரூக்கை மீண்டும் கைப்பற்றினர். கிமு. 622 இல் அசிரியப் பேரரசின் மேற்குப் பிரதேசங்களைச் சேர்ந்த பெயர் தெரியாத ஒருவர் நினிவே மீது படையெடுத்து கைப்பற்றினார். அவனை 100 நாட்களுக்குப் பிறகு சின்ஷாரிஷ்குனால் தோற்கடிக்கப்பட்டாலும், அசிரிய இராணுவம் இல்லாததால், நபோபோலாசாரின் படைகள் கி.மு. 622–620 காலகட்டத்தில் பாபிலோன் முழுவதையும் கைப்பற்றின.

நினிவே போர்

கிமு 612-இல் புது அசிரியப் பேரரசிடமிருந்து நினிவே நகரத்தைக் கைப்பற்றுவதற்கு நடந்த போராகும். இப்போரின் முடிவில் மீடியர்கள் மற்றும் பாபிலோனியர்கள்  750 எக்டேர் பரப்பளவு கொண்ட உலகின் பெரும் நகரங்களில் ஒன்றான நினிவே நகரத்தை கைப்பற்றினர். இப்போரின் முடிவில் புது அசிரியப் பேரரசு நலிவுறத் தொடங்கியதுடன், புது பாபிலோனியப் பேரரசு எழுச்சியுறத் துவங்கியது.

கிமு 627ல் புது அசிரியப் பேரரசர் அசூர்பர்னிபாலின்  இறப்பிற்குப் பின்னர், அசிரியாவில் நடைபெற்ற உள்நாட்டுப் போர்களால், பேரரசு சிதறுண்டது.

கிமு 616ல் பாரசீக மன்னர் பாபிலோன், சால்டியா மற்றும் சிதியர்களுடன் கூட்டு சேர்ந்து, புது அசிரியப் பேரரசு-எகிப்திய பேரரசுகளுடன் போரிட்டனர். ஹர்ரன் நகரத்தின் வீழ்ச்சிக்குப் பின், புது அசரியப் பேரரசு, தனது விரிவாக்கப் பகுதிகளை இழந்து,  தனது இராச்சியத்தை அசிரியாவில் மட்டும் நிலைநாட்டிக் கொண்டனர்.

புது அசிரியப் பேரரசு வீழ்ச்சியுற்றாலும், அசிரியர்களில் வரலாறு தொடர்ந்தது. தற்காலத்திலும் ஈரான், ஈராக் போன்ற நாடுகளில் அசிரியா மக்கள் வாழ்கின்றனர்.

அசிரியாவின் வீழ்ச்சிக்குப் பின்
கிமு 609ல் இறுதி அசிரியப் பேரரசரின் புது அசிரியப் பேரரசின் வீழ்ச்சிக்குப் பின், அசிரியப் பகுதிகளை புது பாபிலோனியப் பேரரசு, பண்டைய எகிப்து, மீடியா பேரரசும்,  கிமு 550ல் அகாமனிசியப் பேரரசும், பின்னர் சாசானியப் பேரரசும் கைப்பற்றி ஆண்டனர்.

புது அசிரியப் பேரரசின் முக்கிய ஆட்சியாளர்கள்


புது அசிரியப் பேரரசின் காலம்பேரரசர் பெயர் ஆட்சிக் காலம்Landscape and Settlement in the Neo-Assyrian Empire,
T. J. Wilkinson, E. B. Wilkinson, J. Ur, M. Altaweel, Bulletin of the American Schools of Oriental Research, November 2005குறிப்புகள்இரண்டாம் அதாத் நிராரி   கிமு 912–891 இரண்டாம் அசூர்-தன்னின் மகன்இரண்டாம் துக்குல்தி-நினுர்தா  கிமு உ891–884  இரண்டாம் அதாத்-நிராரியின் மகன்இரண்டாம் அசூர்-நசிர்-பால்  கிமு 884–859  இரண்டாம் துக்குல்தி-நினுர்தாவின் மகன்மூன்றாம் சால்மனேசர்  கிமு 859–824 இரண்டாம் அசூர்-நசிர்-பாலின் மகன்ஐந்தாம் சாம்ஷீ-அதாத் கிமு 824–811 மூன்றாம் சால்மனேசரின் மகன்சாம்மு-ரமத், அரசப் பிரதிநிதி கிமு 811–808 மூன்றாம் அதாத்-நிராரி  கிமு  811–783  ஐந்தாம் ஷாம்சி-அதாத்தின் மகன்நான்காம் சால்மனேசேர் கிமு 783–773  மூன்றாம் அதாத்-நிராரியின் மகன்மூன்றாம் அசூர்-தன்  கிமு 773–755 நான்காம் சால்மனேசேரின் மகன்; சூரிய கிரகணம் கிமு 763ஐந்தாம் அசூர்-நிராரி   கிமு 755–745 மூன்றாம் அதாத்-நிராரியின் மகன் திக்லாத் - மூன்றாம் பைல்செர் கிமு 745–727  ஐந்தாம் அசூர்-நிராரிஐந்தாம் ஷால்மனேசர் கிமு  727–722 திக்லாத் - மூன்றாம் பைல்செர்இரண்டாம் சர்கோன்   கிமு 722–705  சென்னத்செரிப் கிமு  705–681 ஈசர்ஹத்தோன்   கிமு 681–669 அசூர்பனிபால்  கிமு 669 – 631 & 627 அசூர்- எடில்-இலானின்   கிமு 631–627 சின் - சிமு - லிசிரி  கிமு 626  சின் -சர் - இஷ்குன்   கிமு 627–612   நினேவே போர் (கிமு612) (அசிரியத் தலைநகரம் நினிவே நகரம் வீழ்தல்) கிமு 612ல் மீடியர்கள், பாபிலோனியர்கள் மற்றும் சிதியர்கள், எகிப்தியர்களின் ஆதரவுடன்  அசிரியாவின் தலைநகரமான  நினாவே நகரைக் கைப்பற்றுதல். அசிரியப் போர்ப்படைத் தலைவன் ஹர்ரான் நகரைத் தலைநகராகக் கொண்டு குறுகிய அசிரிய இராச்சியத்தை சிறிது காலம் ஆண்டான். இரண்டாம் அசூர் - உபாலித்   கிமு 612 - 608  ஹர்ரான் நகரம் மீடியப் பேரரசு மற்றும் பாபிலோனியர்களால் வெல்லப்பட்டது.
[[Image:Lammasu.jpg|thumb|right|300px|ஈராக்கின் துர்-சருக்கின் Dur-Sharrukin தொல்லியல் களத்தில் கண்டெடுத்த லம்மசு சிற்பம், புது அசிரியப் பேரரசுக் காலம், கிமு 721–705, சிக்காகோ ஓரியண்டல் கழகம், சிக்காகோ பல்கலைக்கழகம்]]

இதனையும் காண்க
 அசூர்பனிபால்
 அசூர், பண்டைய நகரம்
 அசிரிய மக்கள்
 லம்மசு
 பண்டைய அசிரியா
 பழைய அசிரியப் பேரரசு
 மத்திய அசிரியப் பேரரசு
 புது பாபிலோனியப் பேரரசு
 மித்தானி இராச்சியம்
 எப்லா இராச்சியம்
 அக்காடியப் பேரரசு
 மீடியாப் பேரரசு
 சசானியப் பேரரசு

மேற்கோள்கள்

 Women and their Agency in the Neo-Assyrian Empire , Saana Teppo, Master's Thesis, April 2005. University of Helsinki, Faculty of Arts, Institute for Asian and African Studies, Assyriology.

ஆதாரங்கள்
 Roux, Georges (1982) Ancient Iraq'', (Penguin, Harmondsworth)
 நூல் பட்டியல்





வெளி இணைப்புகள்
 http://www3.uakron.edu/ziyaret/historical.html 
 https://web.archive.org/web/20091024171942/http://geocities.com/garyweb65/neoassy.html
 http://www.britannica.com/eb/article-55456/history-of-Mesopotamia
 Chart of World Kingdoms, Nations and Empires – All Empires
 Lanfranchi, Giovanni B., "The Expansion of the Neo-Assyrian Empire and itsperipheries: Military, Political and Ideological Resistance"
 BetBasoo, Peter. "Brief History of Assyrians", Assyrian International News Agency

*
பகுப்பு:பண்டைய அசிரியா
பகுப்பு:ஆசியாவின் முன்னாள் பேரரசுகள்
பகுப்பு:முன்னாள் பேரரசுகள்
பகுப்பு:மேற்கு ஆசியா
பகுப்பு:முன்னாள் முடியாட்சிகள்
பகுப்பு:ஆசியாவின் முன்னாள் நாடுகள்
பகுப்பு:ஆசியாவின் முன்னாள் முடியாட்சிகள்
பகுப்பு:மெசொப்பொத்தேமியாவின் வரலாறு
பகுப்பு:மெசொப்பொத்தேமியா
பகுப்பு:துருக்கியின் வரலாறு
பகுப்பு:ஈராக்கின் வரலாறு
பகுப்பு:ஈரானின் வரலாறு
பகுப்பு:சிரியாவின் வரலாறு
பகுப்பு:எகிப்தின் வரலாறு