குவாரசமிய அரசமரபு

குவாரசமிய அரசமரபு (; அல்லது அனுஸ்டெஜின் அரசமரபு என்பது ஒரு பாரசீகC. E. Bosworth: KHWARAZMSHAHS i. Descendants of the line of Anuštigin. In Encyclopaedia Iranica, online ed., 2009: "Little specific is known about the internal functioning of the Khwarazmian state, but its bureaucracy, directed as it was by Persian officials, must have followed the Saljuq model. This is the impression gained from the various Khwarazmian chancery and financial documents preserved in the collections of enšāʾdocuments and epistles from this period. The authors of at least three of these collections—Rašid-al-Din Vaṭvāṭ (d. 1182-83 or 1187-88), with his two collections of rasāʾel, and Bahāʾ-al-Din Baḡdādi, compiler of the important Ketāb al-tawaṣṣol elā al-tarassol—were heads of the Khwarazmian chancery. The Khwarazmshahs had viziers as their chief executives, on the traditional pattern, and only as the dynasty approached its end did ʿAlāʾ-al-Din Moḥammad in ca. 615/1218 divide up the office amongst six commissioners (wakildārs; see Kafesoğlu, pp. 5-8, 17; Horst, pp. 10-12, 25, and passim). Nor is much specifically known of court life in Gorgānj under the Khwarazmshahs, but they had, like other rulers of their age, their court eulogists, and as well as being a noted stylist, Rašid-al-Din Vaṭvāṭ also had a considerable reputation as a poet in Persian."Homa Katouzian, "Iranian history and politics", Published by Routledge, 2003.  pg 128: "Indeed, since the formation of the Ghaznavids state in the tenth century until the fall of Qajars at the beginning of the twentieth century, most parts of the Iranian cultural regions were ruled by Turkic-speaking dynasties most of the time.  At the same time, the official language was Persian, the court literature was in Persian, and most of the chancellors, ministers, and mandarins were Persian speakers of the highest learning and ability""Persian Prose Literature." World Eras. 2002. HighBeam Research. (September 3, 2012);"Princes, although they were often tutored in Arabic and religious subjects, frequently did not feel as comfortable with the Arabic language and preferred literature in Persian, which was either their mother tongue—as in the case of dynasties such as the Saffarids (861–1003), Samanids (873–1005), and Buyids (945–1055)—or was a preferred lingua franca for them—as with the later Turkish dynasties such as the Ghaznawids (977–1187) and Saljuks (1037–1194)".   சன்னி இசுலாம் அரசமரபு ஆகும். இது துருக்கிய அடிமைகளில் இருந்து தோன்றியது.Bosworth in Camb. Hist. of Iran, Vol. V, pp. 66 & 93; B.G. Gafurov & D. Kaushik, "Central Asia: Pre-Historic to Pre-Modern Times"; Delhi, 2005; C. E. Bosworth, "CHORASMIA ii. In Islamic times" in: Encyclopaedia Iranica (reference to Turkish scholar Kafesoğlu), v, p. 140, Online Edition: "The governors were often Turkish slave commanders of the Saljuqs; one of them was Anūštigin Ḡaṛčaʾī, whose son Qoṭb-al-Dīn Moḥammad began in 490/1097 what became in effect a hereditary and largely independent line of ḵǰᵛārazmšāhs." (LINK) இந்த அரசமரபு உயர் நடுக்காலத்தில் நடு ஆசியா மற்றும் ஈரானின் பெரும் பகுதிகளை ஆண்டது. தோராயமாக 1077 முதல் 1231 வரை ஆண்டது. முதலில் இவர்கள் செல்ஜுக்குகள்Rene Grousset, The Empire of the Steppes:A History of Central Asia, Transl.  Naomi Walford, (Rutgers University Press, 1991), 159. மற்றும் காரா கிதான்களுக்குக்Biran, Michel, The Empire of the Qara Khitai in Eurasian history, (Cambridge University Press, 2005), 44. கப்பம் கட்டுபவர்களாக இருந்தனர். பின்னர் சுதந்திரமாகச் செயல்பட்டனர். 13ம் நூற்றாண்டில் மங்கோலியர்களின் குவாரசமியப் படையெடுப்பு வரை இவ்வாறு செயல்பட்டனர்.

இந்த அரசமரபு தளபதி அனுஷ்டிஜின் கர்ச்சாயால் தொடங்கப்பட்டது. இவர் செல்ஜுக் சுல்தான்களின் முன்னாள் துருக்கிய அடிமை ஆவார். இவர் குவாரசமியாவின் ஆளுநராக நியமிக்கப்பட்டிருந்தார். இவரின் மகன் முதலாம் குத்ப் அத்-தின் முஹம்மத் இவரது பரம்பரையில் வந்த குவாரசமியாவின் முதல் ஷா ஆவார்.பிரித்தானிக்கா கலைக்களஞ்சியம், "Khwarezm-Shah-Dynasty", (LINK)

 உசாத்துணை 


பகுப்பு:ஆசியாவின் முன்னாள் பேரரசுகள்